BUITENLANDSCH NIEUWS. Frankrijk en Engeland. De Parij sche Temps en de Londensche Times publiceeren tegelijkertijd een artikel van den Franschen geschiedschrijver, den académicien Lavisse, naar aanleiding van het bezoek van het Britsche koninklijk paar aan Parijs en van het tienjarig bestaan der Entente geschreven. Het is een belangwekkend stuk en het wekt in beide landen, zoo goed als in Duitschland, veel opzien. Ziehier wat het onder meer inhoudt: Het ideaal van Frankrijk zoowel als van Engeland is het behoud van den vrede. (Dit is geregeld de aanhef van beschouwingen over een oorlog in de toekomst I) Maar.... Frankrijk en Engeland willen dien vrede alleen als hij vereenigbaar is met vrijheid, waardigheid, gerechtigheid en zoo voorts. Vandaar de Entente. Welk nut heeft nu deze? Voor Frankrijk natuurlijk de meerdere veiligheid tegenover Duitschland, die het aan de vriendschap met Engeland ontleent. Maar hetzelfde geldt ook voor Engeland, want Duitschland's toekomst ligt op het water, en ais het er eens van kwam dat Frankrijk opnieuw werd overwonnen en naar den rang van een mogendheid der tweede klasse werd verwezen, dan zon met één slag de zware vuist van Duitschland ook op Engeland's toekomst drukken, want het zou voor Engeland niet van geringe beteekenis zijn, indien Amsterdam, Antwerpen — de schrijver is er zeker van dat ook Nederland èn België in dit geval Duitsche vazalstatea zouden worden —Duinkerken, Havre, Bordeaux, Marseille, Oran, xllgiers en Tunis, in een Duitsch tolverbond werden ingelijfd. Ziedaar dus het belang der beide landen bij de Entente; hoe wordt dat belang nu beschermd'/ Lavisse verzekert zijn Eagelschea vrienden, dat, welke regeering ook aan het bewind komt in Frankrijk, geen aan den driejarigen diensttijd zal tornen. Hiervoor hoeft Engeland dus niet bang te zijn: Frankrijk zal te land geduchte tegeaweer bieden. Wat voorts de vloóten butreft, Lavisse is er zeker van dat de leiding der marine in Engeland en Frankrijk evengoed voorbereidingen voor een oorlog getroffen heeft, als dit do generale staven van het Drievoudig Verbond met elkander hebben gedaan. Maar, vraagt hij, heeft Engeland ook met Rusland hetzelfde overleg gepleegd ? Want wij zijn geen Triple Entente zoolang wij ons niefc met ons drieën over de verdediging hebben verstaan, Lavisse is daar niet geheel gerust op, en hij is ooLc vaa meening dat in de politiek de Triple Entente niet zoo mooi als ééa geheel werkt als hot Drievoudig Verbond. De politiek van Engeland, Rusland en Frankrijk gaat in belangrijke quaesties niet altijd paraiel, en altijd wanneer het Verbond dadelijk klaar was met een gemeenschappelijk antwoord, draalde en aarzelde de Entente. Dat is niet goed. Niettegenstaande dit alles gelooft de heer Lavisse aan het behoud van den vrede. Duitschland, zegt hij, verontrust Europa Wel is waar nog zoo nu en dan; dat komt, omdat het nog aan een zonderlinge kwaal lijdt: deze groote natie schijnt zich nog niet gewend te hebben aan haar groot en toch reeds zoo hecht gevestigd geluk. Zij gelooft dat zij bedreigd wordt, en is tot pessimisme geneigd, ziet de toekomst zwart in. Keizer Wilhelm heeft reeds meermalen de zwartkijkers berispt. Doordat Duitschland zich zelf niet veilig voelt, verontrust het zijn buurlieden, en welhcht wil het alleen bij anderen angst wekken, omdat het zich zelf niet vertrouwt. Telkens hoort men vau leidende mannen in. Duitschland dat de tijd gekomen is om Duitschland's kracht te beproeven, omdat het over drie of vier jaar te laat, zal zijn, en zeker ia die gedachte ook wel bij de regeerders opgekomen; misschien zelfs maken zij zich er een verwijt van dat zij niet, zooals Bismarck, den moed hebben gehad om den oorlog aan te durven. Daarom moet de Triple Entente zich tegen de mogelijkheid van een «preventieven oorlogee, zooals men dit in Duitschland noemt, wapenen. Niettemin gelooft Lavisse eigenlijk toch weer niet aan dien oorlog, omdat hij daarvoor bij de drie spuvereinen van het Verbond te veel verantwoordelijkheidsbesef aanneemt. Hij eindigt met eea beschouwing over de stijgende bewapeningen en over de mogelijkheid om een einde daaraan ta maken, maar de belangrijkste hinderpaal op dien weg ziet hij in.... de Elzas-Lotharingßche quaestie. Da Vereenigde Staten en Mexico. Wij gevea het op om nog langer te radea naar de drijf veerea van president Wilsoa's Mexico-politiek, want waarlijk er is daaraaa geea touw meer vast te maken. Maaadenlaag heeft de regeering ia Washiagtoa de Amerikaansche ca andere belangen in Mexico . onbeschermd gelaten, en zich bepaald tot een politiek vaa swaakzaam afwachten«, totdat opeeas eea iacident vaa niet veel groöter belang daa er reeds vele voorgekomen waren, aaaleiding gaf tot het zeadea van eea kolossale vloot en het steilea van zulke eischen, dat een ieder overtuigd was, dat de regeeriag thans het oogeablik gekomea achtte om zich daadwerkelijk met de gebeurteaissea in den «rootea midden-Amerikaanschen Statenbond te gaan bemoeien. Maar zie, daar draait opeens de wind weer, en ofschoon Huerta niets méér toegeeft dan hij drie weken geleden reeds toegegeven heeft, haalt president Wilson bakzeil en wordt van Washington uit aau heel de wereld kond gedaan, dat het incident op den goeden weg is, dat de oplossing ieder oogenblik wordt verwacht en dat de groote Amerikaansche vloot vermoedelijk slechts voor een klein deel naar de Mexicaansche oostkust zal stoomen, terwijl het voornemen om ook de westkust door Amerikaansche oorlogbodems te laten bewaken, geheel wordt prijsgegeven. Wat is van dit alles de reden ? Wij weten het niet en willen er ook niet naar gissen, want da wegen der hooge politiek zijn voor den oningewijde duister en de overwegingen, die de handelingen der staatslieden bestemmen zijn ons niet bekend. ' In elk geval is de toestand op het oogenblik zoo, dat Huerta bereid is de saluutschoten voor de vlag, van de. Dolphin te laten afvuren, onder voorwaarde, dat de Amerikaansche vloot de schoten •beantwoorden zal In Washi-ngtonsche telegrammen noemt men dit een toegeven van Huerta, maar indien dó berichten van gisteren en eergisteren juist geweest zijn, dan is dit zekerlijk onjuist, want de eisch van Bryan en Wilson was categorisch en liet geen loven en bieden toe: onvoorwaardelijk moest toegestemd worden in het afvuren der saluutschoten en toen Huerta drie dagen geleden zich hiertoe onder bepaalde voorwaarden bereid verklaard had, is hij door Bryan barsch afgewezen, zoodat iedereen wel den indruk moest krijgen, dat men in Washington de algeheele breuk tusschen Amerika eu Mexico wenschte. Blijkbaar wil men dit thans niet meer, en daarom worden de voorwaarden, die enkele dagen geleden niet eens besproken mochten worden, aangenomen. Duister ziju de wegen der hooge diplomatie! Met dat al, indien de zaak hierbij blijft, dan zijn wij in zake Mexico weer precies zoover als een week geleden: d. w. z. men laat Huerta en Villa elkaar verscheuren en de belangen der vreemdelingen raken onder den voet. Er is nu ook eens in Fraakrijk een incideat tusschea burgers ca militairen voorgevallea, al heeft het gelukkig den omvang van de quaestie-Zabera aiet aaageaomea. Het gebeurde in Clermont-ea-Argonne, dertig kilometer van Verdun; een regiment artillerie zou in het dorp ingekwartierd worden, en een luitenant poogde daarbij zichzelf en veertig man bij een boer onder te krijgen, ofschoon de boer al een aantal gasten had. De boer weigerde, de soldaten gebruikten geweld, de boer bood weerstand, en het slot was, dat dé militairen dea boer eea dracht stokslagen toedieadea ca hem uit zijn eigen schuur naar buiten wierpen. Gauw ging hij op den loop, maar de officier was nog altijd boos, liet hem inhalen en gevangen nemen. De bevolking liep te hoop en gaf haar misnoegen te kennen, en eindelijk kwam er ook een lid van den gemeeateraad, dr. Clause, bij te pas ca poogde de rust te herstellen. Maar toen gebeurde hèt: de luitenant was nog altijd zoo boos, dat hij dr. Clause begon uit te schelden, nog al liefst voor »Prussieu«, ca hij beleedigde bovendjea aog allerlei aadere aotabelea vaa het dorp. Eiadelijk kwam de geadarmerie ter plaatse en scheidde de partijen. Den volgenden dag kwam niemand minder dan de divisie-generaal van Verdun in Clermont, en ten aanhoore van den geheelen staf en van de bevolking der gemeente deelde hij mee, dat het leger de grootste sympathie koestert voor de burger-bevolking en dat een krachtig onderzoek naar het gebeurde was ingesteld. De Fransche en Duitsche bladen maken melding van het volgeade geval: Do Berlijasche beeldhouwer Repaer is buitealaadsch lid vaa de Parij sche »Salon des artistes Francais« en als zoodaaig heeft hij het recht om op de tentoonstellingen dier vereeniging een aantal kunstwerken in te zeadea zoader beoordeeliag door eea jury. Nu heeft Repaer juist eea marmeren buste vaa Keizer Wilhelm voltooid, waarvoor de Keizer geposeerd heeft ca waarmee de Keizer zelf zeer ingenomen moet zijn. Repaer heeft zija vooraemea te kennen gegeven om deze buste in te zenden op de voorjaarstentoonstelling der »Salon des artistes Francais». Het bestuur heeft de mededeeling voor kennisgeving aaageaomea, maar vervolgens eea vergadering belegd, waarop, aaar Repaer later officieel vernomen heeft, een der bestuursledea de vrees heeft geuit, dat de buste door een df aaderea geëxalteerdea dwaas beschadigd zou kunnen worden. De Parijsche pers is daar nu een beetje boos over, en vooral bladen die een tikje chauviaistisch getiat zijn, roepea met veroatwaardiging uit, dat het vreesachtige bestuurslid de Parijsche bevolking slecht moet kennen, want dat zij tot zuik ecu oawaardige daad niet in staat is. Trouwens, reeds 12 jaar geledea heeft op eea saloa eea levensgroot portret vaa Keizer Wilhelm tot de voetea uit,, ia jachteostuum, gehangen, zonder dat iemand er aanstoot aan genomen heeft. De Temps geeft een ietwat andere voorstelling van de gebeurtenissen. Zij meldt dat de Duitsche beeldhouwer, toen hij vaa Mercié, Franscli beeldhouwer en president der vereeniging, vernam, dat er vrees bestond voor ongeregeldheden, zich reeds bereid had verklaard de buste niet te zenden, maar daarvoor in de plaats twee aadere werken,, ofschoon hij, volgens de Temps, nog geen recht had op de jury-vrije plaatsing. Niettemin had Ropner later aaa dea secretaris gemeld, dat hij de Keizer-buste toch zou zenden, waarop Mereié hein aaa zija belofte herinnerd zou hebben. Repaer had toea deze belofte hernieuwd, Zoo staaa de zakea op dit oogeablik. Jaurès heeft ia een verkiezingsspeech beweerd, dat reeds 1000 officieren van het Fransche leger, die behooren tot de begaafdste en de degelijkste, gewonnea zija voor het denkbeeld der socialisten vaa eea volksleger voor Frankrij k, het echte Frans chrepublikeinsche leger. ¦ De oud-afgevaardigde ia den Duitschea rijksdag Hermaan Ahhvar.dt, wieas overlijdea Reuter vanmorgea seiade, heeft ziju vermaardheid uitsluitead te dankea aan zija Verdwaasd geschetter tegeh! de Israëliotea, dat hem eenmaal in de gevangenis bracht, én dat zoodanig allen perkea te buitea ging, dat zelfs de anti-semietische. partij zulk ecu compromittant lid niet kon handhaven. Eeaige dagen geledea is hij ia Leipzig door een rijtuig aangereden, ca au is hij ia het ziekenhuis aan de toen opgedane wonden overledea. Het syndicaat van spoorwegarbeiders in Italië heeft zijn delegatie naar Rome gezonden om daar met de regeering te onderhandelen. Aaa het station werden de heeren door een duizendtal partijgeaooten ontvaagen, en toen zij aaakwamea werden plotseling, aiemaad weet waarom, de Romeiasche jouraalistea ca fotografea die daar op post stoadea, door de heeren syndieaiisten overvallea, weggedreven, en zoo nu en dan ook wel eens met de vuistea bewerkt. Intusschen schijnt het gevaar voor stakiag werkelijk bezworen te zija: de regeeriag heeft de looasverhooging wel is waar nog aiet ingewilligd, maar ze heeft een commissie ingesteld tot onderzoek van de eischen en ia die commissie zija de werklieden behoorlijk vertegenwoordigd. Dsja w i d Be y, de Turksche miaister van fiaaaciën, gaat, an de Fraasch—Turksche oaderhaadeliagea gelukt zija, dadelijk met Duitschland beraadslagen over een Duitsch— Turksch verdrag. Of hij daarvoor aaar Berlija zal gaan, staat aog aiet vast. De correspondent in Konstantinopel van de Matin verzekert, dat Az i s A 1 i ia vrijheid gesteld zal wordea. De veroordeelde moet woedend geweest zija toea hij hoorde dat zija doodvoaais ia gevangenisstraf vaa vijftien jaar was veraaderd ca geroepen hebben dat hij nog liever gefusilleerd werd. Het' Eagelsche lagerhuis is aa de Paaschdagen dadelijk weer bijeengekomen, maar niemand interesseert zich bijzonder voor da beraadslagingen, want de crisis is geweken of beter gezegd, ze sluimert. Eén belangrijke vraag en antwoord is er gisteren ia de vergadering gevallen: een lid vroeg de regeeriag of het haar plan is, om nog in dit pariemeat de wet op het enkelvoudig kies. recht er door te jagea, en Asquith antwoordde kort en boadig: »Ik hoop hete. M. a. w. de regeeriag is voornemeas, om het lagerhuis niet te ontbinden voordat ook deze wet, die haar bij aieuwe verkiezingen, naar zij hoopt, eea dertigtal zetels zat latea winnen, de procedure van de veto-wet heeft doorgemaakt. Wij willeu er met eea eakel woord op wijzen, dat het Chineesche regeeringstelegram over een overwinniag vaa de regeeriagstroepea op die vaa dea Wit tea Wolf wel heel optimistisch kliakt, maar bij aader inzien ia het geheel niet zoo gunstig voor de regeering blijkt te zija: de bende van den Wolf bestaat uit verscheidene duizenden ca het heeft dus niets om het lijf als de regeeringstroepea eea honderdtal Wolvea neerleggen, terwijl— zoo drukt het telegram zich uit — de anderea zich pogen terug te trekken, hetgeen natuurlijk zeggea wil, dat de aaderea aaa dea dans oatsproagea zija. Meer zeggead is het slot vaa het telegram, dat meldt hoe de Wolvea tal van steden hebben overmeesterd en geplunderd. Blijkbaar is de regeering nog immer machteloos tegenover de bende. Het Britsche koningspaar zal Parijs ¦bezoeken en a.s. Dinsdag op het E]y3ée dóór den president van de Fransche republiek ontvangen worden. Mag men de beschrijving geiooven, die van de voorbereiding der feestelijkheden in de Engelsche pers gegeven wordt, dan zullen Koning George en Queen Mary vele ponden zwaarder huiswaarts keeren dan zij komen, want er wordt ongeloofelijk veel zorg besteed aan dekeuken van het Elysée, waar 40 koks, uit de drie beroemde restaurants van den beroemden kok Mourier gereoruteerd, drie dagen lang in de keukens zullen slaven om voor de gasten- te braden en ta bakken, en de bediening zal zoo gedrild worden, dat die maaltijden binnen öü minuten opgegeten kunnen worden. Wie is de genoemde beroemde Mourier 1 Wij ' durven de vraag nauwelijks opwerpen, want wie kent niet den schepper van de verrukkelijke «Bécasse a, la Diane», van de «Homard Thermidor* ca van de vele gerechten waaraan Koning George's vader, Edward de Parijzenaar, vaak met zooveel aandacht gesmuld heef t! De heer Aiourier is de voorzitter van den Parijschen koksbond, hij is de eigenaar van de befaamde restaurants, bij ieder vreemdeling die Parijs bezoekt bekend; het «Café de Paris», de «Pré Catelan» en «Armenonville». En bovendien, op zijn borst prijkt de decoratie van het Leeioea van Eer, - — «———m ln afwachting van de dingen die gebeuren zullen in de keuken van het Elysée, herinneren wij aan een episode uit.het leven van Vatel, den kok vau den grooten Condé. Toen Lodewijk XIV een bezoek aan Condé brengen wilde werd Vatel zoo zenuwachtig over het wegblijven van de visch, die hij uit de havensteden had besteld, dat hij dit ecu cnuitwisohbare smet op zijn reputatie achtte, naar zijn kamer ging, 'zijn zwaard tegen den muur plaatste en zich voorover met zijn hart in het lemmet wierp. Later wij hopen, dat het den heer Mourier niet aldus vergaat, want wie zal dan koken voor Koning George en zijn gemalin 1 Trouwens, tegenwoordig dragen niet alle koks meer lange messen! Op de Duitsch-Hollandsche grens heeft, naai uit Aken geseind wordt, een jacht op smokkelaars plaats gehad. In den nacht van Woensdag op Donderdag zagen de grenswachters een automobiel in vliegende vaart over de grens snellen. Daar aan hun bevel tot stoppen geen gevolg werd gegeven, vuurden de douanenbeaaibten met scherp; zij raakten we] de auto maar niet de inzittenden. Bij Kirchrath lieten de beambten de afsluitboomen van den spoorweg neer, maar de auto snelde met zooveel kracht tegen de boomen, dat deze als latjes doorbraken. Door den schok werd de auto echter beschadigd, zoodat het den douaniers, die per fiets het spoor. van de vluchtelingen gevolgd waren, gelukte het rijtuig bij Heerlen in te halen. - De inhoud, vaten met spiritus, was reeds langs den weg gelegd, maar werd evenals de auto, iv beslag genomen. Voor de smokkelaars ecu on voordeelige onderneming. De juwelier Pacini, uit Nizza, is in den D-trein Mzza—Home op gruwelijke wijze bes tolen, Hij was in zijn compartiment le klasse ia slaap gevallen en van die sluimering heeft een medereiziger gebruik . gemaakt om zijn koffertje met briljanten en paarlen ter waarde van Ü50,00ü trans mee te nemen. Van den dief geen spoor I De directeuren van de wereldtentoonstelling te Gent eischen van de gemeente 4,800,000 francs tot dekking van het tekort dat de tentoonstelling heeft opgeleverd. De tentoonstelling is niet erg voordeelig uitgevallen en heeft ongeveer 10 millioen francs verslonden als de staats toelage meegerekend wordt. De jonge hertog van Brunswijk moet, nu hij eenmaal geboren is, ook gedoopt worden, en dit zal geschieden in tegenwoordigheid van zijn grootvader en -moeder. De Hertogdom-Brunswijksche-Opperhofmaarschalk heeft bekend gemaakt, dat de doopplechtigheid den 'Jen Mei zal plaats hebben. De keizer, de keizerin en de prinsen komen dien dag 's morgens vroeg te Brunswijk aan en 's-avónds om 6 uur geschiedt de doop in de Domkerk. Om 8 uur begint het doppmaal in het hertogelijke slot en om 10 uur vertrekt het keizerlijk paar weer. De, koning van Beieren zal zich laten vertegenwoordigen door eea prins uit het koninklijke huis. Hertogin Tyra van Cumberland komt vergezeld van liaar dochter, hertogin Olga. Ook het Engelsche koningshuis zal door een der leden vertegenwoordigd worden, daar de jeugdige kroonprins van Brunswijk ook prins van Groot- Brittanië is. • - - ' De Boemeen Popescu, die te Berl ij n ue - gen bruiden tegel ij k heeft gehad, heeft gisteren voor de rechtbank aldaar terecht gestaan. »De treurige voorliefde der Duitsch» meisjes voor buitenlanders heeft het den beklaagde makkelijk doen zijn, zija bedrog uit te voeren», merkte de president eenigszins spijtig op ca niet zonder ijverzucht waarschijnlijk. Wat heeft de mooie Roemeen Popescu misdreven 1 Hij maakte met al zijn vriendinnen kennis ia eea café aan de Potsdamer Platz. Hij sprak de meisjes in gebroken Duitsch aan en üe lichtgeloovige Berlijnsche joagedochters, die den vreemdeling voor een exotischen millionnair of vorst hielden, lieten zich gewooaJijk tot een rendez-vous overhalen. Op die bijeenkomsten sprak de Koerneen niet slechts ever liefde maar ook over trouwen, ja zelfs over zaken en gewoonlijk kreeg hij van de meisjes het geld los dat hij vroeg. Eea der 9 bruidjes stelde haar minnaar zelfs 2000 mark ter hand. Ter terechtzitting werden 12 jongedames als getuigen a charge gehoord. De Roemeensche Doa Juan zei niet veel maar dacht zoo veel te meer. Hij zal gelegenheid hebben nog langer na te deuken, want hij' wordt voor 2/2 jaar opgesloten. Een merkwaardig staaltje van heldenmoed is door een Engelschen machinist geleverd. De man heet William Marr en deed dienst op de Furaess-railway. Toen zijn trein gisteren het station van Abbot binnenreed bemerkten de personen, die zich op het perron bevondeu tot iiun ontzetting, dat de kleèren van den madünist in brand, stonden. Waarschijnlijk was zijn met olie doordrenkte jas door een vlam uit den haard in brand geraakt even voor de trein het station binnenreed. Maar William Marr bleef op zijn post, hij leunde uit zijn cabine en bracht zijn machine tot staan precies op de piek die daarvoor aangegeven is. Toen zakle hij bewusteloos ineen. Het vleesch \au armen eu hamkin was verkoold en. ook ziju onderlijf was vreeselijk verminkt. Zijn toestand is zorgwekkend Hoe de 60-jarige man ia staal geweest is tot op het laatst de remmen te hanteeren, is lp en raadsel. --- GEMENGD NIEUWS. Te Aalsmeer is op een der vuilnisbakken een lijkje gevonden van een pasgeboren kind. De fuik gelicht — Toen de visscher L>. G. rostma, te Westergeest (Fr.) zijn fuiken zou gaan lichten, bleek, dat al de aalfuiken reeds ontdaan waren van de visch. De politie stelt een nauwkeurig onderzoek in. Een oug elukkig schot. — Te Duisburg wilde de arbeider Hagen musseken schieten met een floberlgeweer. Een schol ging af, doch dit üol zijn kind van 10 maanden, dat huna cnmlodfilliik den aeest gat- - ---