BUITENLANDSCH NIEUWS. De Albaneezen. De Albaneezen trekken verder de vlakte in: Dibra met nog enkele kleinere steden in de buurt zijn genomen en daarop zijn de vechtersbazen zuidwaarts getrokken langs de Drin naar Strorega en Ochrida, aan het meer van dien naam gelegen, aldus zeer in de buurt van Monastir komend, dat is dus -vlak bij de nieuwe grens, zoodat spoedig de Grieken zich evengoed met het geval te bemoeien zullen hebben als de Serviërs. Het is dus ongetwijfeld een ernstige beweging en sommige menschen spreken nu reeds van een derden Balkanoorlog, maar dat is toch wel wat overdreven : de Albaneezen hebben immers geen gedrild leger, dat zich met dat van Serviërs en Grieken zal kunnen meten, en bovendien is de Albaneesche staat toch nog niet van dien aard, toch nog niet reeds zoover gevormd, dat hij in oorlog kan zijn. Daar komt bij, dat het : waar schijnt te wezen, dat de meesten der thans vechtende Albaneezen geen onderdanen zijn van het nieuwe autonome Albanië, maar bewoners van het door Servië ingepalmde gebied, oud-Servie genoemd, maar bewoond door talrijke Albaneezen, die daar, gesteund door Sultan Abdnl Hamid's gezag, den baas speelden over de Serviërs. De strijd, die thans woedt, moet derhalve, van een staatsrechtelijk standpunt, eer een opstand heeten dan een oorlog. Dat overigens de Albaneezen zelf zich niét voorstellen een geregelden oorlog met de Servische legers te ' kunnen voeren, blijkt ook wel uit het bericht, dat zij, op weg naar de stad Kitsjewo, daarvan zijn teruggekeerd toen ze vernamen dat 'er een garnizoen lag. Er wordt nu begrijpelijkerwijze veel over gepraat wie eigenlijk de schuld is van het [optreden der Albaneezen. Allereerst is be¦ weerd, en we hebben daar gisteren reeds over geschreven, dat de Turken en Bulgaren de Albaneezen hebben opgehitst tegen de Serviërs, en dat kan wel waar zijn, maar bewezen is het niet. Dan zijn er vele menschen lm Servië, die de Servische regeering nalatig.heid verwijten, want, zeggen zij, indien de Servische regeering de nieuwe grenzen beter van troepen voorzien had, dan zouden de Albaneezen niet naar de groote steden hebben ¦ kunnen komen is natuurlijk waar, maar het is aan den anderen kant wel te begrijpen, idat de Servische regeering zioh genoodzaakt j voelt haar soldaten, die een jaar lang gevochten hadden in twee oorlogen, naar huis te zenden, al zal ze daar nu wel spijt van nebben- Men geeft in Servië—hoe zou 'tanders mogelijkzijni*— deschuld voor'tgebeurdeaan,Oostenrij k en Italië, die de vorming van het vorstendom Albanië hebben doorgedreven, want had men de Serviërs tijdens den eersten Balkan-oorlog de Albaneezen laten onderwerpen — lees: uitmoorden — en het land bij het hunne ¦voegen, dan waren de ongeregeldheden van thans niet uitgebroken. Bovendien heeft Oostenrijk in de laatste tijden weer zoolang geaarzeld met de uitvoering van het programma van de Londensche conferentie, dat de Albaneezen daardoor gelegenheid hebben gekregen om hun rooftocht te beginnen. In Oostenrijk, evenwel, geeft men juist de schuld aan Servië, dat, naar men in Weenen meent, heel verheugd is over den opstand der Albaneezen, die de mogelijkheid opent van een herziening der ¦ Servisch Albaneesche grens. Het officieuze Neue Wiener Tageblatt waarschuwt echter de Serviërs ernstig: nergens, schrijft het, kan men de nieuwe gebeurtenissen onaangenamer vinden dan in Rome en te Weenen. Oostenrijk en Italië hebben met grooten tegenzin het Londensche iprotokol onderteekend, maar het gegeven woord natuurlijk gestand gedaan en ai onze pogingen gelden het behoud van de Londensche besluiten. Servië heeft nu zijn verplichtingen na te komen, maar anderzijds zal natuurlijk Oostenrijk de Albaneezen dringend tot het herstel van de rust raden. Servië heeft zeker recht om in zijn nieuw gebied de rust met de krachtigste middelen te herstellen, maar in zijn eigen belang zal het 't best doen, met de in het verdrag van Londen vastgestelde grenzen te eerbiedigen. ledere stap verder dan onvoorwaardelijk noodzakelijk is voor het dempen, van den opstand kan Servië in nieuwe moeilijkheden brengen. • • De Frankfurter Zeitung meent de Parijsche Temps te kunnen betrappen op het verspreiden van valsche Balkan-berichten. Het Duitsche blad beweert dat de volgende ÏV'mj/s-berichten alle 'onjuist zijn en afkomstig vun de in Parijs gevestigde Agenca des Balkans, ofschoon de Temps de. berichten geeft ais afkomstig van zijn eigen berichtgever: 10. een bericht uit Janina, dat aüe Weensche berichten over de vlucht van Albaneezen voor Grieken heet , liegen, 2b. een Atheensch bericht over wasi Bende ongerustheid in Griekenland wegens de Turksche oorlogstoebereidselen; 30. een telegram uit Skoetari over oneenigheid tusschen den Italiaanschen en Oostenrijkschen consul; 40. het bericht dat de Engelsche regeering de Europeesche troepen uit Skoetari zou willen laten, vertrekken. Wij noemd-n opzettelijk al deze berichten met name, wijl sommigen er van ook in ons blad in dit overzicht of de telegrammen een weerklank hebben gevonden. --- Ulster. De sprovisioneele regeering»; van Ulster, waarover in een redevoering, die men onder de telegrammen vermeld ziet, de ondersecretaris van den Board of Trade gisteren gesproken heeft, is door Sir Edward Carson en de zijnen zonder eenige poging tot verheimelijking openlijk uitgeroepen. Natuurlijk, juist met het doel om de 'Britsche regeering tot tegenmaatregelen te tarten en van de Ulster-leiders martelaars te imiken. De regeering zal den heeren die voldoening niet gunnen, heeft de onder-secretaris van handel in zijn speech gezegd, en hij voorspelt dat de provisioneeie regeering met haar eigen administratie, zelfs haar eigen postkantoor, die zich tegen dö bevelen uit Dublin zal verzetten, een 'dwaze mislukking blij*ken zal. Zal de regeering zich werkelijk van alle maatregelen kunnen blijven onthouden? Het zal haar moeilijk vallen, en minister Lloyd George is met den Chief Whip der Iersche partij reeds naar Asquith in Schotland g6" gaan, om raad te plegen. De voorioopige regeering te Ulster wordt geleid door een comité, waarin de aanzienlijkste mannen zitting hebben, ondermeerde befaamde Lord Charies Beresford. Carson zelf is president. Hij en Lord Londonderry hebben redevoeringen gehouden, die de regeering recht zouden geven om beide heeren onmiddellijk te arresteeren en tot zware straffen te laten veroordeelen. Maar de regeering wil dat juist niet doen. Een gansche rij van officieren is benoemd om het leger van Ulster aan te voeren tegen het leger van den Engelschen Koning en een aantal administratie-ambtenaren om in de plaats te treden van die de ambten thans uitoefenen, 't Is dus een revolutie »in optima formacc en men vraagt _ich met verstomming af, hoe de unionistische pers, die altijd klaar staat met het scheldwoord >r>revoiutionnair«, zoodra een liberale maatregel 'wordt voorgesteld, deze ongemaskerde poging om een burgeroorlog te verwekken, kan goedkeuren. Maar een conservatief journalist in Engeland staat voor niets: dit is geen revolutie, zegt hij, maar een wettig verzet tegen de onwettige pogingen der liberale regeering dm een parlement in Dublin te vestigen, zonder dat het volk van 't Vereenigd Koninkrijk de regeering in daartoe opzettelijk uitgeschreven verkiezingen gemachtigd heeft. Feitelijk, dat spreekt vanzelf, vindt zulk een conservatief alles wat een liberaal doet revolutionnair en elk verzet tegen liberale maatregelen, ook met geweld, gewettigd,, omdat in zijn brein vast staat dat de conservatieven alleen het recht hebben het land te regeeren. Een origineelen kijk op de Ulster-quaestie geeft ons een stuk, dat de bekende lërsche schrijver Bernard Bhaw op verzoek van hét Beriiner Tageblatt voor dit blad geschreven heeft. Wij citeeren er een en ander uit: . Ulster verdient meer nadenken dan men tegen, woordig eraan geeft. Het zou goed zijn om eindelijk eens goed vast te stellen wat Ulster eigenlijk wil. Natuurlijk indien Ulster den bestaanden toestand wensoht te behouden,, dan kan het dat niet gedaan krijgen. Wij kunnen ons niet op een nieuwe eeuw van rationalistische controversen inlaten, alleen omdat Ulster niets verstandigers en gemanicrders te zeggen heeft dan: »Wij willen niet«, terwijl de resC van Ierland zegt: »Wij willen«. En aldus moet er vooreerst niets anders uitgemaakt worden, dan tot op welke hoogte Ulster uit de discussie uitgeschakeld behoort te worden. De grootste moeilijkheden der situatie echter zijn het gevolg van de krasse moreele lafhartigheid en den verkiezingsbiljettendienst der beschaafde klassen in Engeland en Ierland, die do verdrukking van de protestanten in Ierland zonder tegenstand hebben toegelaten. Maar dat is nu eenmaaL gebeurd. Wij moeten nu echter niet vergeten, dat in Ulster, politieke meeningen niet een thema voor een gesprek of een »bluiï« zijn zooals .in Engeland. Geen Engelsche Home- Ruler heeft ook niaac het minste plan om bij een of andere gelegenheid een Engelschen unionist . met straatsteenen te gaan gooien. Indien Bonar Law een knots greep en daarmee Kedmoiid to lijf ging, dan zouden de leden van het Lagerhuis niet zoo zeer verontwaardigd zijn als wel grenzeloos verwonderd en overtuigd dat Bonar Law zijn verstand verloren had. De man uit Ulster is anders. Hij is aan gewelddadigheden gewend. Hij heeft zijn politieken tegenstander met stokken afgeranseld en is zelf eveneens geranseld. Als hij een machine-kanon bezit, zal hij niet voor het donkbeeld terugschrikken om daarmee zijn medeburgers neder te maaien. Integendeel, hij zai verrukt zijn, dat hij zijn handwerk door machine-bedrijf kan vervangen, en hij zal er niet in 't minst over twijfelen, dat aan den overkant zijn meening gedeeld wordt. Hij heef t niet alleen den moord van den Bartholomcus-naoht en de misdaden van Maria Monk te wreken, maar ook persoonlijke baleedigingen, onrechten aderlatingen van den allerjongsten datum. Dus meent hij het ernstig als hij zingt: »0 God, mijn .Beschermer in ouden tijd«, en iu zijn woede is een kracht", die haar hoven gewone woede „verhef t. Voor den Ulster-protestant beteekent katholiek zijn zooveel als leugenaar, luilak en priester-dienaar zijn. Hij zal zelf misschien al die fouten,- waarvan hij de katholieken beschuldigt, bezitten en de slaaf zijn van een onderneming, welker brutale rooverijeh en onverschilligheid betreffende de belangen der mannen die er vóór werken, geen priestèr zou durven nadoen; maar dat geneert hém niets; zijn thema bestaat in de fouten van zijn buurman, niet van zijn eigen; en zoo strijdt hij derhalve niet alleen als een fanatiek man, maar ook als streng moralist. Nu is het mogelijk, dat de man van Ulster zal worden uitgeroeid als een onverdraaglijken, ongepasten en ongezelligen patroon, maar daar op zulk een onderneming geen Engelsche regeering voorbereid is, schijnt de eenige andere uitweg, den wil van Ulster te doen. en alle katholieken uit te roeien, hetgeen — ofschoon overeenkomstig Ulsters wenschen — evenmin uitvoerbaar is. Maar waarom zou men dien ultra-protestantschen hoek van lerland niet tot een enclave van Engeland maken? Het zou geen moeilijkheid geven, het graafschap Down Downshire te noemen, het aan te laten sluiten bij Cheshire en er Engelsche ambtenaren in administratie en school te brengen. Ulster zou aldus door Engeland niet verraden worden, Engelscher zijn dan ooit. Het zou Engelsche vrijheid hebben inplaats van regeering van Dublin uit, en meer verkrijgen dan het droomde. En de katholieken in Ulster zouden ten minste op Engelsche veiligheid kunnen rekenen.. Aldus Bernard Shaw. Intusschen gaan niettegenstaande de revolutionnaire pogingen van Ulster de besprekingen tusschen liberalen en conservatieven over een conferentie voort en volgens de Standard is er tusschen de leiders feitelijk reeds overeenstemming omtrent den grondslag der besprekingen verkregen. ; : Een medewerker van de Kronzeitung heeft met den chef van den Oostenrijkschen generalen staf, baron Conrad van Hötzendorff, een onderhoud gehad over de verschillende geruchten, die verband houden met het feit van zijn aftreden. »Het is mij als generaal, het is ieder officier, onmogelijke', zeide hij, »otn persoonlijke gevoelens publiek te maken; dergelijke quaesties zijn veel te teer. Ik heb mij daarom teruggetrokken en wacht de komende dingen af in de stilte van mijn eenzame wouden. Het is niet aan mij om tegen onbetrouwbare geruchten op te komen. Maar het volgende kunt u gerust openbaar maken: Het is volstrekt onwaar dat ik van plan geweest ben naar Rome te gaan. Voorts zijn de praatjes over een gespannen verhouding tusschen den minister van buitenlandsche zaken, graaf Berchtold, en mij, volstrekt niet in overeenstemming met de feiten. Ik verklaar, dat ik graaf Berchtola als een gentleman hoogacht en dat er geenerlei ontstemming tusschen ons bestaat; Ik heb er evenwel geen bezwaar tegen, tevens te verklaren, dat de verhouding tusschen graaf .Aehrentbal en mij juist het tegendeel geweest is,- Omstreeks een jaar geleden ben ik, tengevolge van een wijziging in de politieke omstandigheden, tot chef van den generalen staf benoemd, maar over den duur van mijn benoeming is toen niets vastgesteld. Het spijt mij, dat men in het openbaar zooveel aandacht aan deze quaestie wijdt. Het is een oude historie, dat generaals en corpscommandanten na eenigen tijd voor jongeren moeten plaats maken, cc De Koning van Spanje heeft zich thans zelf in gunstigen zin voor een Fr a n se h- Sp aans c h e onte n t e of iets; dergelijks uitgelaten. Een correspondent van de NewTtork Herald is hem komen uithooren en de Koning zei aan 't eind van het gesprek: -In de elf jaar van mijn koningschap heb ik, geloof ik, duidelijk genoeg getoond in welke richting mijn sympathie gaat; en ik kan niet vergeten dat mijn naam i>de Bourbon« een Fransehe naam is. Een nauw aaneengesloten- samenwerking is noodig in het werk, dat beide landen thans te verrichten hebben in Marokko. Frankrijk en Spanje moeten dus hand in hand gaan«. Ondanks de weinige bewijzen, die tegen Beilis, den onderstelden bedrijver van een ritucelen moord te Kief, kunnen worden ingebracht, zal het proces voortgang hebben. De minister van justitie heeft zich naar Kief begeven en zijn goedkeuring gehecht aan de aanklacht van den ambtenaar van het openbaar ministerie. De aanklacht zal ondersteund worden door het reehtsche Doema-lid Samyslofski en den advocaat Schmakof. Het gerechtshof in Albany, waarvoor Sulzer's zaak behandeld wordt, heeft uitgemaakt dat de quaestie of Sulzer veroordeeld mag worden wegens overtredingen, begaan vóór zijn ambtsaanvaarding op 1 Januari j.1., eerst beslist zal worden na de bewijsvoering. , Men noemt dit een voor Sulzer gunstige beslissing, omdat men verwacht had dat de vraag terstond reeds bevestigend beantwoord zou worden, maar aan den anderen kant is het natuurlijk voor Sulzer toch bijzonder onaangenaam, indien allerlei onwettige handelingen bewezen worden, door hem begaan vóór zijn ambts-aanvaarding, ook al maakt het Hof ten slotte uit, dat hij deswege niet veroordeeld kan worden. Want ook in dat geval zal: hij toch bezwaarlijk in zijn ambt kunnen blijven. Volgens een 2'imes-bericht uit Washington denkt Boosovelt er sterk over, zijn eigen nieuwe partij, de «progressieve», op te doeken eu weer zijn intree te doen in de republikeinsehe partij. Naar hij zegt is de reden daartoe, dat hij ziet dat men de democraten nimmermeer uit het regeeringskasteel zal krijgen, * wanneer zij niet bestreden worden door .een, krachtige republikeinsehe partij. De werkelijke reden is natuurlijk, dat Teddy.met zijn progressieve partij niet het minste succes heeft " behaald. Misschien hoopt" hij,,' dat de republikeinsehe partij hem weer als presidentschaps-caudidaat neemt, na het geringe succes van Taft,' verleden jaar. r Duitsche studenten hebben een moeilijk leven. Zij moeien niet alleen veel studceren, maar ook veel bier drinken: ja, eigenlijk meer"Bïerdrinken dan studeercn. De meeste jongelui vinden dat nog zoo kwaad niet, maar voor jongens die geen bier lusten is het een hard gelag. _ Nog harder voor'jongelui,'die tegen overmatig gebruik van alcohol moreele bezwaren hebben. Hoe het zulken vergaan kan, is onlangs weer gebleken aan de universiteit van Greifswald. Ter gdegenheid van het Keizerjubileum hadden de studenten een feest georganiseerd op het marktplein, en het bier vloeide onophoudelijk de kelen binnen. Twee geheelonthouders werden berispt, omdat zij op het karakter van deze feestelijkheid een aanmerking dorsten maken, wat te meer onbehoorlijk geacht werd. daar de rector en de leden 'van den senaat aan het drinkgelag hadden deelgenomen. Een Üerdc geheel-onthouder, die weer tegen deze berisping geprotesteerd had, werd in het cachot van de universiteit opgesloten, om drio dagen lang over zijn zondige kritiek, na te denken. Dezo maatregelen drupten natuurlijk als olie in het vuur van de verontwaardiging der g'eheelonlhoude.rs-studentc.ii. die ten laatste den rector beschuldigden van verkrachting der s'tudcntenrech'.en. Toen nam de zaak een zeer ernstige wending. Twee der drankbestrijders werden vim de universiteit weggestuurd, en vier anderen zullen zich te verantwoorden hebben voor den senaat. Het Duitsche weekblad „Der Roland" Bevat een episode uit het leven van Prinses So - phie van Sakse n—W ei m a r—E isen a c h, die onlangs zelfmoord gepleegd heelt. Wij laten het verhaal hier volgen. Volgens dit weekblad is er geen sprake van een liefdesgeschiedenis, tusschen de Prinses en Baron von Bleichroeder, maar zijn de laatste vijl jaar van haar leven verbitterd geweest door een hopelooze liefde voor luitenant 'Edler von Putlitz, dien zij te •Rome en Nizza ontmoet had toen hij juist uit Afrika teruggekeerd was. Deze eerste ontmoeting had .plaats in 1907. Beiden beseften evenwel, dat hun liefde niet tot een huwelijk zou kunnen leidon, waarom zij besloten uit elkaar te gaan. Spoedig hierna deden er geruchten de ronde over een geheime verloving tusschen do Prinses ett haar neef, den Groothertog, die toen juist weduwnaar geworden was. Luitenant von Ptfllitz, door deze geruchten diep getroffen, verzocht een plaats als attaché hij het gezantschap to AÜiene, waar. hij reeds in 1908 stierf, volgens een officieel bericht aan een blindedarm-ontsteking, die hem in weinige uren ten grave sleepte. Maar, zegt „Der Roland", niemand twijfelde er aan, of luitenant von Putlitz had de hand aan zichzelf geslagen. " ? Het heeft indertijd veel opzien gehaard, da', de «zuster van Keizer Wilhelm; 11, de tegenwoordige Koningin van Griekenland, de haar van luitenant von Putlitz bij .de begrafenis gevolgd heeft. Uit deze daad bleek,, dat zij den jeugdigen attaché Jioog in cere hield .en dat zij meegevoeld heeft met zijn geheim verdriet. De Koningin heeft later met veel genegenheid over den luitenant gesproken en zich met deelneming uitgelaten over het drama, dat hem teh grave gesleept heeft. Nauwelijks werd de tijding Van luitenant, von Putlitz' dood bekend of da geheime verloving van Prinses Sophie met den Groothertog werd verbroken. Maar de vrijheid die de Prinses herkregen had kon het ongelukkige meisje niet meer baten. De slag die haar op haar. 19e jaar getroffen had, is zij nooit te boven kunnen komen. Vijf jaar late;- heeft zij een einde gemaakt aan een bestaan, dat, gebroken, voor. haar'geen bekoring ert geen toekomst meer hebben, kon. Gisteren arriveerde een Engelsch -echtpaar met een 8-jarig jongetje te Galais, om zich naar Parijs le begeven. Te Amieus had de trein drie minuten oponthoud. De Engelschen stapten even uit. om zien een beetje to vertreden, terwijl hun zoontje inden wagen bleef. Plotseling worden de portieren dichigeworpen, de locomotief fluit, en vóór de ouders nog tijd hebben hun compartiment to bereiken, rijdt de trein weg. Gelukkig was do trein wegens het drukke verkeer gesplitst, zoodat de verschrikte ouders na enkele minuten vertrekken konden. Doch toen zij te Parijs aankwamen, vonden zij geen spoor van hun kind. Noch bij do politie, noch bij hel staüonspersoneel was iels omtrent den kleine bekend. Er wordt nóg steeds gezocht. --- BINNENLANDSCÏÏ NIEUWS. Gemeenteraad van Leiden. In «ki gisteren gehouden vergadering . van den Gemeenteraad to Leiden werden tot leden der coinnhssie uit den Gemeenteraad, ter onderzoek . van reclames tegen de aanslagen ia de plaatselijke directe belasting benoemd de heeren S. de Boer Azn., JL Boscli en dr. 11. J. Zwiers eu tot plaalsverv. leden de heeren, J. P. J. Driesseu, mr. C. W, van der Pot Bzn. Eu, J. P. Vergouwea. Zonder discussie en hoofdelijke steminhig werd besloten: tot wijziging van het Raadsbesluif 1910>: waarbij op voor het Rijk- voordeelige wijza per-i. oeetoii weiland ter grootte van lo H. A. jaaa, het Rijk werden afgestaan voor. deu bouw v«n ee_nieuw Academisch Ziekenhuis, wanneer met den bouw zou worden hegonuen vóór 1 Juli 1913. D«eza termijn werd met uiterlijk eau jaar verlengd. Het voorstel tot het treffen van voorzieningen iv verband met de Rijkspensioenwetten voor gemeente* ambtenaren in deu geest' als dit is geschied o. a. üi Den Haag en Ani^terdam, vond geen bestrijding van beteekenis. Daarna werd besloten tol het aangaan van «een overeenkomst betreffende levering van gas in- de gemeente Bmtnutzeu en voor deu aanleg en installatie een bedrag vaii fKX),);)'" -«schikbaar gesteld. . . Afwijzend werd beschikt op het verzoek van het bestuur van don EUgeesterpolder om van gemeentewege een nieuwen duiker . aau te leggen onder de Haarleniniervaart bij dé PostbrugL tiet bestuur meende dat de gemeente krachtens een uit, spraak van het hoogheemraadschap Rijnland', daar-, toe verplicht was. Een erkend bekwaam rechtsgeleerde, aan wien 13. en W. advies hadden gevraagd was met den gemeente-archivaris en den secretaris van Rijnland tot een audere conclusie gekomen. T«au slotte werd voor den inventaris en de( __ri_b.ti_g der nieuw in to voeren gen___tte-reinigi_g een bedrag van, f 4350Q beschikbaar gesteld. ---