Belgische Post. Brussel, 30 Januarij. Heden ochtend werd als een positief feit de formatie van een klerikaal ministerie aangekondigd. Het zou zijn zamengestétd als volgt: buitenlandsche zaken, de heer Dechamps; binnenl. zaken, de heer Nothomb; justitie, de heer d'Anethan (senator); publieke werken, de heer Royer de Behr (van Namen); financiën, de heer 't Kint de Naeyer (senator); oorlog, generaal Guillanme (chef der afdeeling personeel bij het ministerie van oorlog). Het besluit der klerikalen zou genomen zijn in eene gisteren gehouden bijeenkomst en op het nemen van dat lesluit zou vooral van invloed zijn geweest het verlangen om de enquête nopens de verkiezing te Bastogne te smoren. Do ingediende klagt betreffende deze verkiezing wijst op talrij_c feiten van omkoopiag. Des avonds. Terwijl dezen ochtend alles deed vermoeden , dat de ministeriële crisis eindelijk haar einde was genaderd, loopt thana het gerucht, dat het geheele klerikale kabinet in de geboorte is blijven zitten, doordien men er geen raad op weet hoe men de Antwerpsche kwestie tot een voldoend einde zal brengen. --- Per Telegraaf. MiliiaM • 30 Januarij. De Alleanza deelt het berigt mede nit Agram, dat het Slavo-Dalmatisoh-Croatisch committé besloten heeft om in overeenstemming te handelen met het Hongaarsche committé. Aan hetzelfde blad wordt uit Pesth geschreven, dat de laatste pogingen van de conservatieve partij in Hongarije, om met de Oostenrijksche regering tot eene schikking te geraken, mislukt zijn. Het nieuwe Hongaarsche committé breidt zijn werkkring uit Palijs, 31 Januarij. De Moniteur meldt dat de keizer morgen do' deputatie van het wetgevend ligchaam ten gehoore zal ontvangen, die belaat is om hem het adres van antwoord van het wetgevend ligchaam over te brengen. Madrid, 30 Januarij. Alhier zijn over Havana tijdingen ontvangen van St. Domingo, loopende tot 10 Januarij. Daaruit blijkt dat het inaurgentenhoofd Florentino 25 gevangenen heeft doen doodschieten. Het ministerie heeft de Cortes verzocht hare werkzaauiheilen Toor 14 dagen te schorsen, ten einde het in staat gesteld worde #enig. wetsontwerpen in gereedheid te brengen. Met algemeene stemmen is dit verzoek toegestaan. JLlSSahoil . 30 Januarij (R.-A.) De Magdalena is alhier aangekomen met tijdingen uit Rio Janeiro tot 8 dezer. De notering van Koffij good first was 6ëc_ie& warea reed» ta onze vorige Editie opgenom*. « Kiel* 31 Januarij. Alhier is eene deputatie aangekomen van Holsteinsche onderwijzers, om den hertog van Augustenhurg een adre», voorzien van 180 onderteekeningen, over te geven; daar echter de hertog afwezig was, is het adres aan een zijner gevolmagtigden ter hand gesteld. De deputatie heeft voorts besloten een beroep te doen op de gezamenlijke onderwijzers van Duitschland, in 't belang van de hertogdommen. De hertog van Augustenburg is heden namiddag van Neudorf •Ulier teruggekeerd. _ ___ Kendsburs , 31 Januarij. Er is hier een strenge vorst. De Oostenrijksche voorposten staan % uur van hier; zij kwamen gisteren en heden om het kroonwerk te verkennen. Heden namiddag is het derde Saksische bataillon infanterie en de eerste batterij artillerie binnengerukt. De generaal Wrang.l ii alhier per rijtuig gearriveerd en hield zich een uur op. Het hoofdkwartier is van Bordesholm naar het verder noordwaarts gelegen Emkendorff verplaatst. liopenisageii , 31 January. Het Folksthing heeft gisteren het adres van den koning aangenomen. De koning zal waarschijnlijk weldra naar het leger vertrekken. Xortort', 31 Januarij. De kroonprins van Pruissen is met »enige adjudanten heden alhier gearriveerd. Hamburg , 31 Januarij: In berigten uit Kopenhagen wordt gemeld, dat prins Frederik van Hessen met zijne gemalin naar Zwitserland is vertrokken. Loaden, 31 Januarij. Dit Amerikaansche diplomatieke documenten blijkt, dat de Amerikaansche gezant te Parijs, de heer Dayton, aan den heer Seward geschreven heeft dat volgens de verklaring van den heer Drouin de Lhuys, keizer Napoleon nimmer aan Engeland het voorstel heeft gedaan om de Zuidelpe staten te erkennen. Frankfort, 31 Januarij. (Effecten-Sociëteit) Oostenr. Metall. 5 pCt. 574; dito Nationale 63%; Bank-Actiën 730; Cred.-Actiën 169; Oost. Aandeelen 1858 125 p.; dito 1860-73%; 6 pOt. Amerik. 1881 67 % p.; dito 1882 64% g.j Wis.ei Weenen 95% p.; Anut. 99%; Londen 117%. Stemming flaauw. --- BINNENLAND. STATEN-GENERAAL. Tweede Kamer. De minisfer van koloniën heeft overeenkomstig de toezegging, door hem gegeven in de zitting dor tweede kamer van den llden dezer, de stukken overgelegd betreffende don uitslag van het laatstgehouden onderzoek ten aanzien der particuliere tabaksteelt in de residentie Rembang. Deze stukken be»laan ruim 70 pagina's folio druks, waarvan de inhoudsagnwijzing alleen reeds uitgebreid is. Ziehier de volgorde: T; Inleiding. flEerste hoofdstuk. Bevoegdheden ca verpligtingen van 's land» dienaren met betrekking tot den vrijen landbouw. Tweede hoofdstuk. Standpunt door de residenten Bekking en vo» Lawick van Pabst ingenomen. Derde Hoofdstuk. Bezwaren tegen de residenten Bekking en van Lawick van Pabst gerezen; A. Bemoeijenis met de daarstelling van ondernemingen; B. Uitgifte van licentien; C. Overdragt van licentien; D. Hooge waarde der licentien; _J. Overtreding der inzigten van de regering; F. Handelingen tot bevordering van den vrijwilligen aanplant van tabak; G. Aanplant (vrijwillig of gedwongen); H. Inmenging van ambtenaren en hoofden: I°. Onderhoud der aanplantingen; 2°. Taxatie en betalingen van het gewas; 3°. Vervulling der verbindtenissen van den planter; 4°. Constatering der aanplantingen enz. I. Uitsluitende voorregten: I°. Aanwijzing van kringen of grenzen; 2°. Uitsluitend regt om kooltabak te doen planten of op tokoopen ; 3°. Verzekering dat binnen den aangewezen kring geen ander tot hetzelido einde zoude wordeu toegelaten; K. Andere gunsten; L. Voorschotten;M. Belang van ambtenaren en hoofden bij de vrijwill'go tabakscultuur, I°. genot van cultuurpercenten over zoogenaamden particulieren tabak, 2°. geschenken en belooningen aan inlandsche hoofden , 3°. uitreiking van paijongs aan dessahoofden; N. Afstand van gronden; O. Aankap van hout, I°. aankap van djattihout, 2°. Aankap van wild hout, 3*. aankap van hang- en stutdolkjes; P. Verzwijging van den staat van zaken; U, Integriteit. Vierde Hoofdstuk. Invloed der handelingen vsn de gewezen residenten Bekking en van Lawick yan Pabst op de welvaart «•rhavoikiug en de belangen van het gouvernement. Vnfd. Soofdttuk. Zamentrekking. Wit laatste _oof_»t_„ bevat juist het raam' van al het voorafgaande, zoodat de lezer daardoor een overzigt van het geheel krijgt. De zamentrekking luidt aldus: Ofschoon bij elk onderdeel het verhandelde en detail kortelijk is geresumeerd, zal het om de uitvoerigheid van dit rapport niet ondienßtig zijn , hier de algemeene slotsommen mijner bevinding aan te geven, welke daarop neerkomen: I°. dat de pogingen , onder het bestuur der residenten Bekking en van Lawick van Pabst aangewend om de vrije cultuur van kooltabak in Rembang aan te moedigen, niet hebben overschreden de verpligtingen en bevoegdheden aan 's lands dienaren bij organieke voorschriften opgelegd en toegekend; 2°. dat daaruit over het algemeen niet is voortgevloeid lastgeving tot, noch dwang bij het planten; 3°. dat de aanplant van zoogenaamden particulieren kooltabak in Rembang onder hun bestuur en later, behoudens uitzonderingen en misbruiken, niet gedwongen maar vrijwillig is geweest en gestrekt heeft tot bevordering der welvaart van de bevolking en van de belangen van het gouvernement; 4°. dat aan de bestaande ondernemingen niet zijn toegekend de uitsluitende voorregten in het besluit van 12 April 1861, n°. 1, beschreven; s*. dat de door den resident Bekking uitgegeven licentien onder zijn bestuur niet hebben gewerkt en daaraan evenmin uitsluitende voorregten waren verbonden; 6". dat die licentien, op zich zelve zonder nut of waarde, echter het karakter verkregen van gunstbetoon, zoodra aan sommigen geweigerd werd wat aan anderen was toegestaan; 7°. dat, deels uit zucht tot albeheersching, deels met het doel om de belangen van den inlander te bevorderen, eene inmenging van bestuurswege heeft plaats gevonden, allezins geschikt om het vermoeden van uitsluitende voorregten te doen ontstaan; B°. dat dit vermoeden beduidend is versterkt door de verkeerde opvattingen, het gebrek aan doorzigt en de ondoordachte handelingen van den resident van Lawick van Pabst ; 9°. dat bovendien ernstige afkeuring verdient de vernieuwing door den resident Bekking van het verbod aan Chinezen en andere vreemde Oosterlingen om voorschotten op het (tabak) gewas te geven, in zoover daarbij op den voorgrond heeft gestaan het belang der Europesche ondernemers; 10°. dat de misbruiken, dié in sommige opzigten door ondergeschikte ambtenaren en inlandsche hoofden mogen gepleegd zijn, niet kunnen gesteld worden op, rekening der betrokken hoofden van gewestelijk bestuur; 11°. dat beide gewezen residenten door eigenmagtig , zij het dan ook voorloopig en tijdelijk, te beschikken over gouvernementsdomein, zich hebben schuldig gemaakt aan overtreding van het bepaalde bij Staatsblad 1854, n°. 51; 12°. dat zij eigenmagtig hebben gehandeld door aan dessahoofden te vergunnen het voeren van paijongs met vergulden rand, hoezeer geenszins ia gebleken, dat die belooning gestrekt beeft tot bevordering der belangen van de vrije tabakscultuur; 13°. dat daarentegen de handelingen vßn den resident Bekking, met opzigt tot den aankap van hout, geene afkeuring verdienen; 11°. dat hij door aankoop, zij het ook nadat hij als resident was afgetreden , van een aandeel in eene onderneming, tot grondslag hebbende eene met het gouvernement om winst of verlios aangegane overeenkomst, gehandeld heeft in strijd met het daartegen door de regering bij herhaling uitgevaardigd verbod; 15°. dat de regering reeds in 1857 door hem is bekend gemaakt met den aard zijner bemoeijingen met de vrije tabakscultuur , doch dat zij van hare inzigtcn ter zake niet op volledige en duidelijke wijze heeft doen blijken; 16°. eindelijk, dat alzoo de overwegingen van het besluit van 12 April 1861, n°. 1 , voor het meerendeel en wel in de belangrijkste punten niet rusten op goede gronden. De resident van Soerabaija, (get.) O. VAN R_„s. Nog laten wij hier volgen den hoofdinhoud der dépêche van den gouv.-gen., dd. Batavia, den 27sten April 1863, aan den minister van koloniën gerigt: , Door deze stukken (het rapport van den heer v. Rees met bijlagen) heb ik de overtuiging verkregen dat het besluit van 12 April 1861, n°. 1, grootendeels, en wel wat do voornaamste punten van bezwaar betreft, rust op verkeerdelijk voorgedragen feiteu; dat zoowel Bekking als van Lawick zich handelingen hebben veroorloofd, die buiten den kring hunner bevoegdheid lagen, doch dat, zoo als de raad van Nederlandsch Indie in zijn advies van 8 Maart 1861, n°. XXV/XLVI, reeds opmerkte, de billijkheid vordert te erkennen, dat eerstgenoemde bij die handelingen is geleid door de zucht om het belang der inlandsche bevolking te bevorderen, voor wie de gedwongen tabakscultuur inderdaad drukkend heeten mogt. Wat den heer van Lawick aangaat, diens handelingen maken den indruk, dat hij de bedoelingen zijns voorgangers niet heeft begrepen en, al zij dit dan ook geheel te goeder trouw, dan toch uit geb.ek aan doorzigt op den verkeerden weg dezen is voorbij gestreefd. Ware de heer van Lawick nog in 's lands dienst, waaruit hij reeds in 1861 op zijn verzoek eervol is ontslagen, dan zou ook ik ernstig bezwaar maken het bestuur van een gewest hem andermaal toe te vertrouwen. Met de zienswijze van den minister Loudon, mij bij zijne dépêche van 7 Januarij 1862 kenbaar gemaakt, stem ik alzoo in, en heb het daarom eigenaardig geacht om het door hem ontworpen koninklijk besluit, dat concept gebleven is, voor mijne beschikking tot leiddraad te nemen; Daarbij is sub. art. 1 aan H. C. Bekking, op zijn verzoek, alsnog verleend een eervol ontslag uit 's lands dienst, met behoud van regt op pensioen, en sub art. 2 aan mr. van Lawick van Pabst, op zijn verzoek om voldoening ter zake van den hem betreffendeu inhoud van het besluit van 12 Aprtl 1861, to kennen [gegeven , dat uit het ingesteld onderzoek gebleken is, dat er geene termen zijn om daaraan te voldoen. --- Rotterdam, 31 Januarij. Dc thermometer van Fahrenheit teekende heden morgen teu 3 ure 24°, ten 10 ure 28°, des middags ten 12 ure 33°, ten 2 ure 34°, ten 4 ure 33°, dea avonds ten 6 ure 31°, ten 8 ure 30°, ten 10 ure 28°,, de 3 middernacht s 28° enten 2 ure 27°. Ook heden wan er weder veel afkomend drijfijs in de rivier. De hier en te Nieuwesluis gereed liggende zeilschepen hebben het dientengevolge niet. raadzaam geacht de reis te vervolgen. Eenige stoomschepen zijn evenwel aangekomen en vertrokken zonder veel hinder van het ijs te hebben gehad. Uit Dordrecht wordt ons van gisteren geschreven: Door dea op nieuw ingevallen vorst en het vele ijs , van de Lek afkomende, hebben de stoombooten vele moeijelijkheden ondervonden. Db spoorboot, die ten i & uur namiddag van hier naar den Moerdijk moet vertrekken, is eerst ongeveer 754 uur des avonds van hier vertrokken. Uit Wijhe wordt ons geschreven, dd. 30 Januarij: Het water is heden buitengewoon gewassen. De waterstand is thans 3.00 el j. A. -*. Meu heeft tengevolge van den op nieuw ingevallen vorst, reeds nieuw drijfijs in de rivier bemerkt. De Hotterdamscha Rederijkerskamer Tollens heeft besloten in het bedn der maand Maart eene uitvoering te geven, ten voordeele der alhier gevestigde Werkinrigting voor hulpbehoevende blinden. Wij vestigen dienaangaande de aandacht op de hierachter voorkomende advertentie. Door de vereeniging van kiezers in het arrondissement Winschoten is de volgends circulaire aan de kiezers in de provincie Groningen gerigt: Aan de Kiezers in de provincie Groningen. Hot gouvernement, dat van 1849 tot 1853 de teugel» van het bewind in handen had eu geroepen was de grondwet ten uitvoer te leggen, regeerde in milden constitutioieelen zin. Zijn eminent hoofd, de vertegenwoordiger van het liberale beginsel bij uitnemendheid, bezat met den wil, het talent en de kracht om de constitutie tot eene levende en levenwekkende kracht in den staat te maken. Vandaar dat dit tijdperk rijk was aan hervormingen, vruchtbaar in maatregelen, heilzaam voor het Vaderland. Dat ministerie trad af. Het viel, niet overwonnen door de kracht van argumenten of overvleugeld door eene meerderheid in de kamers, maar geveld door schandelijke intrigues, listig beraamd en kunstig ten uitvoer gebragt. Aan de Aprilbeweging was het gelukt door dien val het schoone tijdperk van Neêrlands constitutionele ontwikkeling voor een wjjle te stuiten! — De reeks van regeringen, die van toen af tot 1862 hunnen zetel innamen, regeerden onder de leus van gematigd liberaal, maar regeerden eigenlijk niet. Op zijn hoogst waren sommigen hunner de uitdrukking van cene onbepaalde minderheid, en — regeren met minderheden, moeijelijk op den duur, ook voor uitstekende talenten, wa» niet mogelijk voor hen. — Tijd en beschikbare kracht werden verspild in vruchteloozen woordenstrijd. Het rustelooze streven der voorgangers was het tot stand brengen van heilzame wetten en maatregelen, het naaste doel van de talrijke regeringen van 1853 tot 1862 was zelfbehoud. Door kunstbewerking in het aanzijn geroepen, alcepten zij met moeite hun kortstondig leven voort. Geen wonder, dat zij, op steun bedacht, voor hunne magteloosheid zoo hoogst noodig, dien zochten bij de rigting, die van de regering was verwijderd. Vandaar de politiek van kansrekening, de politiek die zich als klimop klemde om iederen individuelen wensch, die zich aansloot aan ieder plaatselijk belang. Maar vandaar ook, dat schier geen enkele ingrijpende maatregel werd beraamd, veel minder tot stand gebragt; en het weinige dat nog het licht zag, voor een groot deel het vaderschap verschuldigd was aan de rigting, die uit het kabinet verdreven wa». Maar vandaar dan ook het onnatuurlijk verschijnsel, door de natie gewraakt, dat de kamer regeerde, waar zij alleen had moeten controleren , en als gevolg hiervan stilstand , verlamming , demoralisatie. Dat tijdperk bezweek onder eigene magteloosheid. Het werd voor goed gesloten , door de wederoptreding vau het ministerie Thorbecke. Dit ministerie aanvaardde op nieuw zijne taak en het abnormaal verschijnsel, de regering wordt geregeerd, is verdwenen. Wederom is het gezag bij de regering, de controle bij de vertegenwoordiging. Met vertrouwen ziet de natie van deze regering de verdere voltooijing vanden constitutionelen staat tegemoet. Immers, zoo ooit één feit heider in het licht trad, het is dit dat de overgroote meerderheid der kiezers in Nederland eene regering wil, die met de liefde voor vaderland en vorst, de liefde voor onze vrijzinnige staatsinstellingen vereenigt;, eene regering die weet wat zij wil en wat zij wil ook kan ten uitvoer leggen. En niet in de achterste gelederen dier meerderheid bevond zich ten allen tijde de provincie Groningen! Is zij eene der eersten geweeat, vanwaar stemmen opgingen ten betooge dat het volk rijp was voor eene gronwetsherziening in liberalen zin, hare kiezers hebben steeds getoond warme voorstander» te zijn vau de krachtige voltooijing van ons constitutioneel «taatsgebouw. Op hun helder politiek inzigt was de beruchte Aprilbeweging magteloos afgestuit. Consequent bleven zij trouw aau hun beginsel, omdat zij eeno liberale regering de eenige houdbare in Nederland achtten en voor het welbegrepen belang van het vaderland onmisbaar. Juist daarom hebben zij ook steeds aan hunne regtstreeka verkozene afgevaardigden ter tweede kamer hun vertrouwen geaehonken, omdat deze met kracht en klem voortdurend die rigting steunden en huldigden. Was het wonder, dat, na dat alles de kiezers met regt meenden te mogen verwachten, dat ook de leien door de provinciale staten ter eerste kamer afgevaardigd, althans in hoofdbeginselen aan die rigting getrouw en in dien geeat werkzaam zouden zijn, en dat de teleurstelling groot was toen zij zich in die verwachting bedrogen zagen ! Kon het wel andera ot de kiezers moes • ten zich diep verontwaardigd gevoelen, nu zij die afgevaardigden eene rigting zien steunen, lijnregt in strijd met die, welke de meerderheid wenschte en wil, in de provincie Groningen niet alleen, maar in geheel Nederland! Om deze tegenstrijdige rigting te doeu uitkomen , wijzen wij slechts op de volgende punten: I. De constitutionele monarchie. 11. Een eisch van inwendig maatschappelijk belang. 111. De harmonie der belangen van moederland en koloniën. I. De constitutionele monarchie. Nederland en Oranje zijn één, één in lief en leed, één in het verleden, één in het heden , één iv de toekomst. De bond tusschen eene der oudste nationaliteiten en een der oudste en doorluchtigste dynastiën werd vijftig jaren geleden vernieuwd. Die grondwettige bond , waarin beider belangen zamensmelten , is het plechtanker van beider welzijn; het zwaartepunt van beider regten en verpligtingen. Daarin ligt de waarborg voor Neêrlands inwendig leven; daardoor wordt niet alleen 'a volks streven naar vrijheid, ontwikkeling en beschaving verzekerd; maar ook Neêrlands kracht en onafhankelijkheid naar buiten gegrondvest. Die grondwettige bond was een gevolg van en viel in met Neêrlands wedergeboorte en zijne herkregéne onafhankelijkheid van vreemde overheersching, Het vijftigjarig feest van die dubbel heugelijke gebeurtenis wenschteu vorst en volk te gedenken en een groot nationaal feest werd voorbereid. Onder een krachtig en zuiver constitutionele regering rees het denkbeeld om ter gedachtenis aan die wedergeboorte van staatswege een paleis te bouwen voor de vergaderingen der staten-generaal. Schooner hulde konde zeker niet gebragt -worden aan de grondwettige monarchie van Nederland en Oranje! Door den gemeenschappelijken wil van vorst en volk zoude een monument worden gesticht, dat het verbond voor eene halve eeuw gesloten , zou vernieuwen, bezegelen en vereeuwigen, vereeuwigen niet in een levenloozen metaalklomp, maar in een gebouw waar Vorst en Volk een vereenigingspunt vinden, een gebouw waarin de regering uit naam dea konings met de gekozenen des volks als om strijd de belangen des Vaderlands trachten te behartigen en zóó telkens dien bond vernieuwen, veredelen en versterken. Eenvoudige maar grootsche en verhevene gedachte! Werden tegen hare uitvoering niets beteekenende bezwaren geopperd, voortgesproten uit kleingeestigen naijver, de groote meerderheid der tweede kamer juichte de verwezenlijking dier gedachte toe en als ééu man sloten de regtstreeks verkotene afgevaardigden onzer provincie zich bij die meerderheid aan. De afgevaardigden ter eerste kamer, door de staten gekozen, stemden tegen, 11. Een eisch van inwendig maatschappelijk belang. Onze tijd zoo rijk aan wisselingen, kenmerkt zich door het streven naar vrijheid en ontwikkeling. Vooral op het gebied der nijverheid is dat streven zigtbaar. In al hare takken toch worden knellende banden geslaakt, verouderde en onregtvaardige instellingen opgeheven. Onder die instellingen behooren zeer zeker de Tienden. Van middeneeuwschen oorsprong, belemmeren zij de vrije ontwikkeling van den landbouw, de hartader van volkswelvaart. Verbetering van eigen toestand, die krachtige prikkel, die overal en ten allen tijde aanspoort tot rustelooze inspanning en gestadige vooruitgang op het gebied der nijverheid, wordt weggenomen of verstompt door de tienden. Zij doemen den landbouw tot tragen vooruitgang of stilstand. Jaren lang is door onze wakkere staathuishoudkundigen op hunne afschaffing aangedrongen. Zorg noch moeite werd gespaard om Neêrlands vrijen bodem van die smet te zuiveren. Geen wonder dat ook deze regering niet wilde bestendigen eene instelling, door do priesters der wetenschap veroordeeld en door het weldenkende gedeelte der natie gewraakt; en dat het wetsontwerp tot hare opheffing telkenmale en ook nu weer door de Groningache leden der tweede kamer gretig werd aangenomen. Want geene afgevaardigden , gekozen door liberale kiezers uit het midden eener landbouw-provincie als Groningen, konden dezen drukkenden last op Neêrlands landbouw in bescherming nemen. Daarvoor hadden zij zich te goed kunneu overtuigen w»t de landbouw vermag, vrij van druk en ontdaan van knellende banden, daarvoor ook hadden zij te dikwijls bewijs gegeven van hun goed oeconomisch inzigt en hun' zin voor vrijheid en ontwikkeling op elk gebied der Nijverheid. Zij stemden dan ook eenstemmig voor. De afgevaardigden der eerste kamer, door de stalen gekozen, itemden tegen. 111. Moederland en koloniën. Ket bezit onzer koloniën is voor Nederland eene bron van welvaart, ontwikkeling on kracht. Wil Nederland zich het bezit van dien kostelijken parel verzekeren , dan mo.t de verhouding van moederland en koloniën op eenen grondslag rusten, die beider voortdurend welzijn beoogt en in staat is naar verschil van toestanden, ook in Indie materiële en intellectuele ontwikkeling te bevorderen. Wil Nederland duurzaam dit bezit, dan moet die verhouding niet zijn die van een' overheerschenden staat tot een wingewest. Voor een tijd moge de Indische natie haren nek laten krommen onder het Europesche dwangjak en willekeurige beschikkingen over haren tijd en werk over personen en bezittingen gedoogen, op den duur herneemt de natuur hare regten en de verdrukte schudt het juk der verdrukking af. Dit is de eentoonige geschiedenis van alle onnatuurlijke toestanden , zij dragen in zich de kiem hunner vernietiging. • Het is waar, onze koloniën worden niet meer beschouwd al» een wingewest, uitsluitend bestemd om uitgezogen te worden, maar dat er aan het bestaan van een' gezonden staathuishoudkundigen toestand nog veel ja, zeer veel ontbreekt, tot schade voor moederland en koloniën, is niet te betwisten. Daarom wil de Nederlandsche natie hervorming, ontwikkeling , duurzamen vooruitgang. Met groote belangstelling hebben wij den langdurigen str^d op koloniaal gebied tusschen de liberale en de behoudende rigting gevolgd en met levendige sympathie de glan»rijke zege van gene aanschouwd. Want de vraag of de koloniën autocratisch of constitutioneel zullen geregeerd worden is door de vertegen • woordiging in laatstgenoemden zin beslist. Maar ook de kiezer» van Nederland hebben door hunne, keuze aan die beslissing adhaesie geschonken niet éénmaal, maar herhaaldelijk , zoowel onder een krachtig libaraal gouvernement als onder magtelooze conservatieve regeringen. Wat de kiezers willen is geene vraag meer! Nederlands kiezers willen dat Nederland eu zijne Koloniën geregeerd wordeu naar den geest onzer milde constitutionele instellingen. Ia huu oor klinkt het liberaal aan deze zijde, behoudend aan gene zijde van den Oceaan als een schelklinkende wanklank. Zelfs al konden de dringend noodige hervormingen, die üe Indische maatschappij eischt, niet dan met aanzienlijke vermindering van de klinkende rijksdaalders en de blinkende baügt saldo'e worden aangebragt, de Nederlandsche natie zoude gehoor geven aan Indië's smeekende roepstem om hervorming. Want vóór alles geldt in Nederland de eisch van humaniteit, vooruitgang en ontwikkeling. Nederland wil de baten uit Indië behouden, maar niet de baten doorweekt met het zweet en de tranen van den Javaan! Maar geen nood! Het dilemma, öf bestendiging van misbruiken met behoud der batige saldo's, öf hervorming zonder die saldo'» behoeft niet gesteld te worden. Uit de voorlichting der Indische specialiteiten, nit de discussien in de kamers, maar vooral uit de inlichtingen van den minister van koloniën, die zich tot in de kleinste bijzonderheden met de Indische toestanden en het volksleven van den Javaan heeft bekend gemaakt, is helder aan den dag gekomen, dat het behoud der directe baten, niet alleen bestaanbaar is met de noodige hervormingen , maar dat die baten juist daardoor zullen stijgen, stellig zeker vastheid en duurzaamheid zullen moeten erlangen, ongerekend de niet onder cijfer» te brengen indirecte veordeelcu, die van eenen gezonden maatschap-^, peiijken toestand het noodwendig gevolg zullen zijn , een teestand - die op den duur een batig saldo zal doen verkrijgen , berustende op de welvaart van het algemeen, terwijl het thans onder het dwangstelsel verkregen batig saldo berust opde armoede van den Javaan door verspillende exploitatie zijner werkkrachten en nuttelooze uitputting van Indië's vruchtbare gronden. Tevens zal dan door een onpartijdig gouvernement aan de ecne zijde den Javaan de vrucht van zijnen arbeid verzekerd worden en tegelijk gezorgd, dat de directe voordcelen zuiver in '» rijks kas zullen vloeijen. Nederland wil geene doldriftige veranderingen , maar bezadigde en naar verschil van toestanden geleidelijke hervorming, overeenkomstig den mildeu geest van onze constitutie in verband met de bestaande wetten en reglementen, Nederland wil regeling van de bestaande toestanden en bij dit alle» eene krachtige ou consequente regering in Indië. Dat kunnen wij met allen grond verwachten van eeue regering, die met het talent, de kennis en de kracht bezit, noodig voor zulk een grootsehe en Neêrlands toekomst beslissende taak, en die daarom juist het volle vertrouweu geniet der kiezers van Nederland; eene regering, wier ernatig streven het ia met gemeenschappelijk overleg der vertegenwoordiging — niet in het geheim miabruiken te bestendigen, maar in liet openbaar ten aanhoore van heel de natie, doordachte, wijze en verstandige hervormngen aan te brengen, hervormingen die het geluk beoogen van Moederland en Koloniën beide. Onder die hervormingen za] Indie zich tevreden en gelukkig gevoelen, en Nederland niet slechts voor een korten tijd dit heerlijke land exploiteren, maar dit ook voor de toekomst duurzaam aan zich verbinden. Aan die rigting sloten zich dan ook de Groningsche vertegenwoordigers der tweede kamer eenstemmig aan, terwijl uit de houding der afgevaardigden dtr eerste kamer niet, is gebleken, dat zij die rigting maren toegedaan, minder nog dat zij die met * volle vertrouwen wenschen te ondersteunen. Zóó meenen wij u de tegenstrijdigheid in de rigting van de Groningsche vertegenwoordiger» in verband met den politiekeu toestand, naar waarheid gestaafd te hebben. Die tegenstrijdigheid in rigting mogen de kiezers niet met stilzwijgen voorbijgaan, opdat niet te eeniger tijd de vraag rijze: welke vertegenwoordigers geacht moeten worden de politieke beginselen van de kiezer» der provincie Groningen uit te drukken, die in de tweede of die in de eerste kamer. Gewigtige vraag! Want het moét erkend worden, de hotf» ding der eerste kamer hangt als een donkere wolk over ons bloeijend constitutioneel volksleven en benevelt hare anders zoo heldero toekomst. Deze overwegingen waren het, die ons vrijheid gaven gebruik te maken van het regt, aan iedereen bij de gr.ndwet gewaarborgd om vrij zijne meening te uiten over hetgeen in 'siand» raadzalen omgaat. Indachtig aan den pligt, met dat regt zoo naauw verbonden, doen wij onverholen onze stem hooren, nu naar onze innige overtuiging de belangen van het dierbaar vaderland dit eischen. Want wij kunnen en mogen geen verraad plegen aan ons zelven, en ljjdelljk toezien dat de schoone bladzijde, die ons politiek volksle«en na en reeds voor 1848 versiert, voor onze oogen verscheurd wordt en het Groniugache liberalisme door den geschiedschrijver zal worden uitgekreteu voor een onbestemd en ondoordacht drijven der massa's. Verre werpen wij echter van ons elke beschuldigiug van nevenbedoeling, hetzij van intimidatie opde le üen der eerste kamer, of van pressie op de provinciale staten. Gewis zouden wij het in het belang van het vaderland achten, i zoo de leden der eerste kamer, doordrongen van hunne edele roeping, bij het gewigt dos oogenblik» zich opgewekt mogten gevoe.en, nogmaals hunne gevoelens aan 's lands ware belangen te toetsen. En opdat alle twijfel over de ware strekking dezer motie worde weggenomen, en de inkleeding niet schade aan de zuiverheid deigedachte , wenschen wij in het openbaar als ons gevoelen te constateren : dat het bij verschil in politieke rigting tusschen de afgevaardigden der eerste en der tweede kamer van de staten-generaal uit de provincie Groningen , de begtnselen door de leden van de tweede kamer voorgestaan en gehuldigd, moeten geacht worden te zijn de ware uiting van den politiekeu geest dier provincie eu dat de kiezers aan die beginselen volledig hunne adhueaie schenken. Winschoten, 14 Januarij 1861. Namens de vereeniging van Kiezers in het Arrondissement Winschoten, W. M. Reise-EB , Voorz. D. Mum>sb Dzook , Secret. Op de vergadering, door de Winschoter vereeniging gehouden, i» de aldus geformuleerde motie met algemeene «temmen aangenomen , gelijk wij reeds in ona vorig nommer kortelijk hebben gemeld. De volgende beknopte herinnering aan het leven vau den dezer dagen ontslapen hoogatverdienstelijk-n hoofd-ingenieur van de» Kun, zal voorzeker aan zijne talrijke vrienden belang inboezemen. Leopold Johannés Antouius van der Kun werd den 21sten September 1801 te Utrecht geboren en den 16den Januarij 1818 benoemd tot kadet op artillerie- en genie school te Delft voor het vak van den waterstaat. Den lsten Mei 1822 werd hij élèveaspirant bij den waterstaat, to Utrecht geplaatst en belast met de dienst in de provincie Utrecht en de werken tot verbetering van de Keulsche vaart. Den 30sten September 1823 werd hij benoemd tot aspirant bij den waterstaat en den 4den Augustu» 1825 tot ingenieur 2de klasse en geplaatst te Brugge; in deze betrekking maakte hij de belangrijke werken aan de havens te Ostcnde en Nieuwpoort. lengevolge der Belgische omwenteling moest hij uit Brugge vlugten en werd kort daarna toegevoegd aan den hoofdingenieur in algemeene dienst. Den lüden Febru»_U lil. word hi) ingenieur lste klasse te Harlingen; den 23sten Mei 1837 werd hij overgeplaatst naar Utrecht in algemeene diensten belast met de werken van den Rijnspoorweg. Den 21sten April 1842 werd hij belast met de dienst van hoofd-ingenieur in al- Semeene dienst en met de werken van den Rijnspoorweg, waarop ij den 2den November 1843 werd benoemd tot ingenieur-directeurvanden Rijnspoorweg, in welke betrekking hij tot 25 October 1845 bleef; de spoedige voltooijing van den Rijnspoorweg is men aan den heer van der Kun verschuldigd, die met zeldzame bekwaamheid en volharding de werken bestuurde. Op den laatstgenoemden dag werd de heer van der Kun, koninklijk commissaris bij den Rijnspoorweg en op 3 January 1847 bij den Aken-Maastrichtsohen spoorweg. Na zijn ontslag als ingenieur-directeur van den Rijnspoorweg werd de heer van der Kun belast met de dienst van hoofdingenieur in algemeen» dienst en den 9den Februarij 1849 benoemd tot inspecteur van den waterstaat. Met ingang van 1 April 1858 werd hij benoemd tot hoofdinspecteur van den waterstaat en van den 21 Augustus 1860 tot den afgeloopen zomer, toen de commissie is opgeheven, was hij lid der commissie belast met ,Jjet maken der staateepoorwegon; aan zijn beleid is het vooral te danken dat de staatsspoorwegen thans goede vorderingen maken. De ieer van der Kun was lid van de Koninkl. Academie van Kunsten en Wetenschappen te Amsterdam, van hett- Bataaf sch Genootschap van Proefondervindelijke Wijsbegeerte, enz.; hij wa»_ een der drie oprigters van het Koninkl. Instituut van Ingenieurs. Onder de leiding van den overledene is het Amsterdamsche peil door geheel on» land gebragt; overal zijn peilschalen opgerigt, en er zijn uitgebreide register» uitgegeven, die belangrijke bijaonderheden bevatten. Met den heer Ferrand heeft de heer v. d. Kun in 1850 de noodige voorstellen gedaan tot verbetering onzer rivieren; de tallooze verbeteringen aan die rivieren zijn grootendeels aan hem te danken. Onder de voornaamste dezer werken noemen wij het sluiten van het kanaal van St. Andries en het vormen der Nieuwe. Merwede; had de overledene blijven leven, voorzeker zoude hij begonnen en voltooid hebben het geleiden van de Maas door het kleine Maasjc van Heusden naar fcteertruidenberg en het sluiten der Maas te Heusden en Loevesteyn. Het initiatief voor vele groote werken in ons Vaderland is door den heer van der Kun genomen en in uitgebreide memorien ontwikkeld, die nog aan het ministerie van binnenlandlohe zaken liggen: wij zullen er slechts een paar noemen, als het aanleggen van spoorwegen door geheel Nederland en het verbeteren der waterwegen van Amsterdam en Rotterdam naar Zee. Tot zijne laatste oogenblikken was de heor van dér Kun werkzaam; in de laatste dagen had hij twee belangrijke rapporten voltooid voor den minister, als een over eene reis door hem en den heer Beijerinck naar eenige havens in Bélgie en Frankrijk gedaan en een over de baren te Scheveningen. De heer van dor Kun heeft op last van het gouvernement verschillende zendingen in het buitenland vervuld. Den 13den April 1850 werd hij lid dér commissie voor het ••peggen van rijka-telegrafen, en bij het ontbinden dezer commissie op 29 December 1853, werd hij benoemd tot adviseur van den rijks-telegraaf, welke betrekking hij nog bekleedde. Gedurende eenige jaren is de overledene lid reweest van de provinciale staten van Zuid-Holland en heeft toen de voornaamste polderreglementen mede helpen ontwerpen. Bij allen die hem kenden, was hij geacht en bemind; hij was iemand van uitstekende bekwaamheden en zoo ooit kan men van hem zeggen, dat zijn dood een onherstelbaar verlies is; hij was tot den laatsten dag van zijn leven werkzaam en werd plotseling uit het leven weggerukt. Aangaande de geruchtmakende kwestie tusschen den heer dr. Wap te Delft en den kunstdraaijer Milo aldaar, geeft de Amst. Ct. thans een heel andere lezing dan vroeger. Ziehier wat er, volgens de informatien, die genoemd blad thans schijnt ingowonnen te hebben, van de zaak zijn zou: Zoo al» bekend is, bevond zich op de Delftsche tentoonstelling — die door hare sequelen eeno groote vermaardheid begint te krijgen -— een eiken tronk, door een arbeider te Nieuwveen opgedolven uit de veenplassen, waaronder hij meer dan 2000 jaren schijnt te hebben gerust. Dr. Wap kwam op de gedachte om, ten behoeve ran dien arbeider, uit het hout van dien tronk eenige voorwerpen te doen vervaardigen, die tevens, tot een aandenken **ü tentoonstelling, voor een kleinigheid zoudeu worden verkocht, en droeg de vervaardiging daarvan op nan Milo. Deze nu beweert, van dat oude dradige hout niet» kunnende maken, zulks aan dr. Wap te hebben medegedeeld, die hem zou -ebben geraden dan maar ander hout te. gebruiken , met de opwerking, dat de echtheid van dergelijke dingen toch niet te »tu_ï*'*ren '*' en daarbij als voorbeeld had gewezen op zoovéél . **n van het echte kruis, op de drie heilige rokken en het de b*1? **a Fransch grenadier, dat men te Parijs nog steeds als een Tftn Balthasar Gerard» vertoont. Dr. Wap echter legt TraP*ar brieven van Milo over, waarin deze hem vergiffenis data > dat hij ander hout heeft gebruikt. Verder beweert Milo, du__, Wap hem zou opgedragen-hebben een doos te vervaarjhr jVoor M- en ioning. Het blijkt uit de getuigenis van jjj* de Kook, dat die doo» door dr. Wap is ingezonden, ver^f0 blijk van Milo'» draaikunst, met aanbeveling van den drt**d'ger in 's konings gunstige beschikking; doch dat tsV.''* . eren als zoo vele dagelijks aangeboden onbelangrijke dat rt-*" teruggezonden. Toen het pnbiiek er de lucht van kreeg, rea. te koop gestelde voorwerpjes moderne antiquiteiten wade e J!*ervaardigd uit kersenhout, bleven ze onverkocht en ook jjjj**uste doos keerde tot haren maker terug. Daarop klopte * j? Om betaling aan bij zijnen lastgever met eene pretentie van (I- , voor werkloon, die dr. Wap weigerde te voldoen. Ziedaar **e«tic, zoo als men die te Delft verhaalt. _^7*» r aanleiding van een artikel in het Dagbl. v. Z.-Holt.vuu JnoÜ_»n omtrent de spoedige arrestatie te Utrecht van den m??l^enaar Dingemans uit Nijmegen, achten wij ons verpiigt ri_t ** deelen — zegt het Utrechttch Dagblad — dat dit be; geheel onjuist i», zijnde die arrestatie geschied door den "P«cteur W. A. Wijers, wien» ijver in deze zaak hoogen lof -aen meldt uit Nijmegen, dat de justitie den verdachte bij 'het lijk van zijne vrouw had willen brengen, welk voornemen hem tentend zooveel schrik zou hebben aangejaagd, dat hij zijne geheele misdaad bekende. Daarop is eergisteren morgen het lijk van mej. D., door de familie overgenomen en naar Tiel verroerd, om aldaar in een familiegraf te worden ter aarde besteld. Men schrijft uit Meppel: Naar men verneemt heeft dr. Staring , inspecteur van 't middelbaar onderwij» > zwarigheid gemaakt in het samenvoegen van eene latijnsche school met eene hoogere burgerschool van 3 of 5 jarigen cursus, zoo als het gemeentebestuur dit wenscht. De heer J. Rnssel, secretaria van het oudheidkundig genootichap te Maastricht is door den Boy van Tunis benoemd tot ridder-dar orde van Nichan Iftihar. *'S Gravenhage , 30 Januarij. Do hooge raad, burgerlijke kamer, heeft eergisteren uitspraak gedaan: I°. in zake J. F. do Rooy, eischer, procureur Kraijenhoff van de Leur, tegen de burgerlijke godshuizen van de stad Gent en het bestuur der domeinen, verweerder, procureur Francois. De raad heeft dat beroep ten deele niet ontvankelijk verklaard en, voor zoo ver het ontvankelijk was, verworpen, met veroordeeling van den eischer in de kosten en boete van Casaatie; 2°. den burgemeester der gemeente Baarderadeel, eischer, procureur. Francois, tegen het coliegie van kerkvoogden der Herv. gemeente van het dorp Winsum, verweerder, procureur Kraijenhoff van de Deur. De raad heeft den eischer ten z*3eele niet-ontvankelijk verklaard en het beroep, voor zoo ver het gerigt was tegen het eindvonnis, verworpen, met veroordeeling Tan den eischer in de kosten en boete. Het openbaar ministerie, bij monde ran den adrocaat-generaal Gregory heeft conclusie genomen in de zaak ran A. de Loose en F. de Loos», douairière ran wijlen F. de Liinon , procureur Francois, tegen E. van Darome, procureur de Bas. Adv.-gen. heeft geconcludeerd tot verwerping. Uitspraak 4 Maart. Geroijeerd van de rol met restitutie ran boete is de zaak van J. B. Guysso e.»., procureur van der Jagt, tegen het bestuur der domeinen, procureur Francois. Verrolgen» is behandeld de zaak ran de Koninklijke Nederlandsche Stoomboot-Maatschappij, geTestigdte Amsterdam, tegen den directeur en kommandant der marine te Willemsoord. Het betreft hier eene vordering wegens door de stoomboot Willem 111, gezagvoerder G. E. Swart, op . April 1861. bij de invaring von 's rijks zeehaven aan bet Nieuwe Diep aan het plankier- of stijgerwerk langs die baven bij Jagthoek toegebragte schade. De regtbank van Amsterdam had bij vonnis van 8 Mei 1861 den eisch ontzegd, met veroordeeling van den eischer in de kosten. Het provinciaal geregtshof in Noordholland heefc echter bij arrest van 9 October 1862 dat vonnis vernietigd en den appellant geadmitteerd om, door alle middelen regten» te bewijzen de juistheid van het ten deze door hem gevorderde schadebedrag. Van dat arrest caß-satie. Voor de eischeresse werden deze middelen verdedigd en toegelicht door mr. Wintgens, terwijl zij voor den verweerder werden bestreden door mr. de Pinto. Het O. M. zal in deze zaak nader conclusie nemen. * Amsterdam , 30 Januarij. Heden werd alhier, onder voorzitterschap van Dr. G. Simons, eene talrijk bezochte vergadering van de natuurkundige afdeeling der Academie van Weten, schappen gehouden, die mede door de heeren Koenen en Boot van "de letterkundige afdeeling en door een zoon en twee schoonzonen van den overleden algemeenen secretaris, den heer W. Vrolik , werd bijgewoond. De voorzitter deelde mede dat de heer J. van der Hoeren een levensberigt ran den overleden aeoretaris zou voorlezen; hij bragt echter vooraf in korte woorden hulde aan diens nagedachtenis en uitte het gevoelen , dat de academie zulke groote verpligtingen aan den afgestorvene heeft, dat zijn naam in dat ligchaam onsterfelijk zal blijven. Vervolgens droeg de heer van der Hoeven het bedoelde levenaberi-r-t voor, waarin '»mans verdienste voor de wetenschap, voor het vaderland en voor de academie op treffende wijze werden geschetst. De heer Matthes berigtte, als waarnemend secretaris, het inkomen van een tal brieven en stukken en deed mededeeling van het afsterven ran den heer Ia J. A. van der Kun, in leven lid der akademie. Daarop bragt de commissie roor het onderzoek naar den paalworm, bij monde ran den heer Baumhauer, verslag uit van de resultaten van haar onderzoek. Zij stelde voor: I°. aan de regering-te-verzoeken bij het eerste te vervaardigen zeewerk georeosoteerd hout te gebruiken toteene proefneming tegen dén paalworm; 2°. een onderzoek:naar den paalworm in Nederland en Indie te doen instellen. Beide voorstellen werden aangenomen, waarop de vergadering na eene mededeeling van den heer F. Kaiser werd gesloten. Amsterdam , 30 Januarij. Gisteren werd hier ter aarde besteld hefr stoffelijk oversohot van den heer Adrian John Hope, in leven aanzienlijk grondeigenaar in de provincie Noord-Holland, geboren in het koningrijk Groot-Brittannië en op den 18den December a. p. te Londen overleden. De afgestorvene had gedurende zijn leven meermalen den wensch te kennen gegeven , dat de geboortegrond zijner voorvaderen, het land waarvßn hij zoo gaarne inboorling «en burger ware geweest, eenmaal tot laatste rustplaats mogt verstrekken aan zijn stoffelijk overschot. Ter voldoening aan dien wensch , is door de naaste bloedverwanten (zoon en broeder des overledenen), ongeacht de moeijelijkheden, welke o. a. het tegenwoordig saizoen aanbood, die ter aarde bestelling bewerkstelligd in het bijzijn van eenige vrienden en belangstellenden. Delft, 30 Januarij. Onder de verhalen van den dag behoort , dat het afbreken van de Haagpoort niet is aanbesteed geworden\ maar geheel voor stads rekening-geschiedt, omdat men onder hare gewelven groote schatten hoopt te vinden, die daar zouden verborgen zijn, volgen» een voor jaren gevonden perkament, bij het doorbrengen van een anker in een der muren. Men zegt, dat de hulp van den bisschop van Haarlem is ingeroepen, om voor de Roomsch-Katholieke kerk die sohatten te revindiceren, als zijnde daar tijden» of voor de reformatie verborgen. Men voegt er echter bij, dat men reeds in de gewelven i» doorgedrongen, maar er niet» uitgehaald heeft dan een langen neus. * * Arnhem, 30 Januarij. De 4de kompagnie van het regiment rijdende artillerie zal in het laatst van April eerstk., onder bevel van den kapitein de Girard de Milet van Ooehoorn, naar 's Gravenhage vertrekken, om de in de residentie in garnizoen zijnde 4de kompagnie van het reg. veld-art. te vervangen, die den Hten Mei aanst., onder bevel van kapitein Gerlach, naar Leyden terugkeert. * Raalte, 29 Januarij. Volgens het verslag, uitgebragt door de commissien voor den boterhandel alhier, zijn in 1863 op de botermarkt alhier aangevoerd : in de maanden Januarij , Februarij en Maart 975 y, vat. In April, Mei en Junij 3981 dito. In Julij, Augustus en September 3879 dito. In October, November en December 1225 dito, to zamen 10,060 vaten. Wanneer men die boter gemiddeld op f 18.50 per ? 80 ii 85 » 11 * 30 .» 35 * 3 ,i 85 ii 90 » 7 » 35 » 40 » 9 » 90 - 95 - — - 40 - 45 * 13 , 95 „ 100 i 1 . 45 . 50. . _13 I Totaal 42} Ziekten in de maand November : Verval v.kracht.. 47 Kroep 4 Kramp 5 Borstziekte 84 Ontsteking.... 3 Rhumatiek. .. . . t Stuipen 64 Spruw. 6 Water 12 Klieren 46 Tanden 14. Verwonding.... 2 Beroerte 11 Zuur 18 Abscessen 1 Bloedspuwing... 2 Tering. 25 Pokken 1 Diarrhea 2 Vuur 2 Verdronken... 4 Hartziekte 3 Typhus 8 Toevallen 1 Kinkhoest 22 Accident 2 Geelzucht 1 Hersenziekte.. . 9 Leverziekte.. .. 4 Mazelen....... 1 Kanker 3 Longziekte 2 Koortsen 9 Maagziekte. . . 5 Totaal 425 Elders Overleden: K. F. Schropp, 4 Oct 1863, te Leeuwarden; A. D. Raff, 16 Junij 1863, te Vlissingen; T. Peters, »6 Oct. 1863,teCappelle a/d. IJssel; S. Boelaars, 9 Junij 1863 , te Hoorn ; J. A. Spinder», 23 Junij 1863, te Leyden; J. Vriens, 6 Nov. 1863, ¦te Delft; W. H. Dunlop, 22 Julij 1853, te Pekalongan; J. Zuidhooni, 1 April 1863; te-Bassin; B. Dijkhuizen ,14 Mei 1662, te Samarang. ---