bij deze Courant behoort een Bijvoegsel. Het 32ste Vel der aLAT-JSEIiII*-GEW VATS 39.1_:V CJEMBEIVTERAAB (Jaargang 1866), is heden aan dc Geabonneerden op dat werk verzonden. --- BERIGT. Behalve de aangekondigde Editiën (wan af 'smorgens (,; ".middags é*_ en '..avonds 7J/2 ure) zal t_ beginnen met HEDEN des namiddags ten 123l4 ure, aan liet Bureau vau dit blad :\ ri'.an cenis verkrijgbaar zijn een --- BULLETIN, bevattende al dc telegrammen die van des morgens ten 4 tot des middags ten Vl1/-,. ure zijn ontvangen. Be Directeur- Vilt/ever, ii. reuen. --- Algemeen Overzigt. Rotterdam, 5 Julij. Beginnen, «wij met ecne zeer gunstige tijding, die de Moniteur ons heden, ochtend bekend heeft gemaakt. De keizer van Oostenrijk heef-o keizer Napoleon te kennen gegeven, dat, nu de eer der Oostenrijksche wapenen in Italië gehandhaafd is, hij tot de denkbeelden toetreedt, die keizer Napoleon in zijn bekendeu brief var.] 11 Junij aan den minister Drouin de Lhuys heeft ontwikkeld, en besloten heeft om Venetië aan Frankrijk af te staan en de bemiddeling van den keizer der Franschen inroept, om den vrede tusschen de oorlogvoerende partijen te herstellen. Keizer Napoleon heeft zich onmiddelijk daarna gewend tot de koningen van. Pruissen en van Italië met het doel om een wapenstilstand tot stand te brengen. Tot zoover het berigt van den Moniteur. Gaan wij nu nog even na wat de koizer der Franschen in befflocldcu brief aan zijn minister heeft, geschreven. Wij bepalen ons natuurlijk tot do hoofdzaak. De keizer gaf daarin te kennen dat het conflict is ontstaan uit drie oorzaken: de slecht begrensde geographische ligging van Pruissen; het verlangen van Duitschland naar eene- staatkundige hervorming, die meer overeenkomt met de algemeene behoeften , en de noodzakelijkheid om Italië zekerheid te geven voor zijne nationale onafhankelijkheid. lets verder zegt de keizer dat, wat hem aangaat, zijn wensch zou geweest zijn, dat de middenstaten van den bond naauwer aan elkander verbonden, krachtiger georganiseerd waren eu eene gewigtiger rol vorvuldcn; dat Pruissen meer gelijkvormigheid en jnngt in het Noorden baden Oostenrijks voorname positie in Duitschland gehandhaafd werd. Bovendien zou hij gewenscht hebben dat Oostet-irijk had kunnen besluiten legen eene billijke vergoeding Venetië aan Itali-c af te staan. Tot dit laatste nu heelt Oostenrijk zich reeds bereid verklaard. Het geeft wel is waar te kennen, dat het Venetië aan Frankrijk wil afstaan, maar men begrijpt, dat laatstgenoemde hier slechts óe tusschenpersoon is , even als bij den vrede van Villafranca , -toen Lombardije oan Frankrijk werd afgestaan , om het van zijn ?kant arm Italië over te dragen. De vraag, die zich nu onwillekeurig voordoet, is deze : zal Frankrijk ten deze geheel belangloos handelen, of zal het even als in den Italiaanschen oorlog van 1859 ook zelf voordcelen uit de vergrooting van Italië willen trekken? Het heeft wel is waar herhaaldelijk verklaard dat het •eerst dan aan eigen vergrooting van grondgebied zou denken, indien de oorlog tot eene magtsuitbreiding van cene der groote mogendheden leidde, waardoor het evenwigt van Europa ten nadeele vsn Frankrijk verbroken werd; maar doch laat ous niet verder gaan , en wachten wij dc gebeurtenissen af. Nu wij evenwel ook tot Duitschland terugkeeren, kunnen wij ééne opmerking niet achterwege houden. Indien namelijk dc vrede tusschen Pruissen en Oostenrijk mogt wordeu gesloten, danza'. dit werkelijk strekken tot uitbreiding van eerstgenoemde, dat is van eene groote mogendheid. Hier kunnen wij dus te doen hebben met het geval, waarop de officieele verklaringen vau Frankrijk, naar hare woordelijke opvatting, doelden. Wij komen nu tot de oorlogsgebeurtenissen in Duitschland. Men weet dat de strijd, die den 3den dezer tusschen de Oostenrijkers en Pruissen bij Horzitz geleverd is , zeer hevig was «n lang geduurd heeft. Men wist ook dat de Oostenrijkers geslagen werden. Maar het blijkt thans dat het gevecht een nog veel grooter omvang had en van veel grooter beteckenis wns dan men aanvankelijk dacht. Het gevecht is , om zoo te zeggen , beslissend geweest. Do telegrammen , die wij gisteren avond en heden dienaangaande hebben ontvangen, hoewel van Pruissische zijde, laten geen twijfel hieromtrent over. Het resultaat wijst het uit. De generaal von Gablenz is als parlementair in het Pruissische legerkamp verschenen, om een wapenstilstand voor te stellen. Het kan ons doel niet zijn , in al de bijzonderheden te treden van hetgeen de telegrammen ons medegedeeld hebben. Wij stippen slechts aan, dat het eerste Pruissische legercorps onder prins Frederik Karel 'smorgens in een gevecht met den vijand gewikkeld werd, die dc overmagt had. Dat gevecht werd van beide kanten met groote hardnekkigheid gevoerd, en welligt zouden de Pruissen geslagen zijn, indien het corps van den kroonprins , dat zich op een verwijderden afstand bevond, uiet nog bij tijds ware toegesneld om den regtervleugel der Oostenrijkers aan te vallen, waardoor eene geheel andere verhouding ontstond. Ten bewijze dat de Oostenrykschc aartshertogen zich zelven in het heete van den strijd niet ontzien hebben, kan voorts dienen dat drie hunner gewond zijn. Onder de gevangenen die de Pruissen maakten en wier aantal, de gewonden niet medegerekend, op 14,000 geschat wordt (in eene andere opgave wordt hun aantal in het geheel op 20,000 geraamd), bevinden zich de prinsen von Lichtenstein en Windischgratz. Meer dan 100 stukken geschut zijn in hunne magt gevallen. De koning van Pruissen heeft zelf ook aan den Btrijd deelgenomen. De Pruissen hebben natuurlijk ook groote verliezen geleden ; voornamelijk is dit het geval' met het eerste legercorps, dat, zoo als gebleken is , een zeer gevaarlijken strijd had te voeren. De Oostenrijkers hebben na den strijd de wijk genomen naar do vesting .Pardubitz, en niet naar de veel meer nabij gelegene vesting Koniggratz. Hieruit moet men ouinaken , dat zij zich in aatstgemelde plaats niet. veilig achtten voor de overwinnende Pruissen. Ditzelfde heldert dan ook het hagchelijke vanhunn».»i toestand op. Wat heeft Oostenrijk nu do alliantie met nagenoeg gehc.4 Duitschland gebaat ? Zijne geallieerden toch hebben, als mei de Himoveranen uitzondert, die bij Langensalza zooveel nad»- 1 asn. de Pruissen hebben toegcbragt, zoo goe:l als niets uitg* yoerd. Toen de oorlog uitbarstte, waren in Duitschland all. kansen voor Oostenrijk; want Pruissen stond tegenover eene groot overmagt. Het tegendeel van hetgeen men moest denken, is ge» heurd. De Pruissen, die buitendien zeer spoedig hebben gem; noeuvreerd, hebben zoo goed als overal gezegevierd. Men wil weten, dat zij dit voor een groot deel aan hunne Zündnadclgeweren te danken hadden. Dat de Oostenrijkers telkens me. groote dapperheid streden,is althans buiten kijf. Dc hoofdaandacht is natuurlijk nu gevestigd op dc vredoj lievende aanbiedingen van Oostenrijk. Wij zullen reeds spoedig te weten komen, of Pruissen den wapenstilstand heeft aangenomen. Het zal dit stellig niet doen, zonder zekerheid te ontvangen, dat Oostenrijk op voor de Pruissische regering aannecrubarAj grondslagen vrede wil sluiten. De operatiën in Italië, waarvan eenige telegrammen gewagen,' hebben op dit" oogenblik nu ook haar belang verloren. Daaruit blijkt, dat Garibaldi een aanval op den vijand bij Montc Sella, in Tyrol, heeft gedaan, dio niet gelukt is , hoewel de Oostenrijkers later, ten gevolge van het gevecht, hunne positiën aldaar hebben moeten verlaten; voorts dat Garibaldi cene ligte woude heeft ontvangen. Overigens wordt gemeld, dat de Oostenrijkers aan den linkeroever der Mincio eenige bewegingen hebben gemaakt, waaruit men zou kunnen opmaken, dat zij offensief tegen de Italianen dachten te ageeren. Volgens een telegram uit Berlijn is de uitslag van de verkiezingen voor dc Pruissische kamer van afgevaardigden bij lange va niet zoo gunstig voor dc liberale partij uitgevallen, als het resultaat der verkiezingen voor den eersten trap deed verwachten. Het geheele resultaat der verkiezingen is echter nog niet bekend. --- BUITENLAND. Gengelsche Post. liOnden, 4 Julij. Volgens de dagbladen heeft Lord John Marmers bedankt voor de hem aangeboden waardigheid van lord-stadhouder van lerland. Wat de overige vijftien leden van het nieuwe ministerie betreft, daarvan zijn er tien in het lageren vijf in het hoogerhuis. Bij het aftredend ministerie was die verhouding anders, daar er acht tot het hooger- en zeven tot het lagerhuis behoorden. — De arbeiders-vereeniging alhier heeft gisteren avond eene algemeene meeting gehouden, w-aartoe ook de heer Gladstone was ïri-genoodigd. Deze heeft voor die uitnoodiging bedankt. Tot de redenen ds'e hij daarvoor opgeeft, behoort vooreerst, dat na de vele werkzaamheden der laatste vijf maanden, de voorzigtigheid hem gebiedt eenigen tijd rust te nemen. In de tweede plaats geeft hij de overtuiging te kennen, dat hij de zaak des lands beter zal dienen met deelneming aan de politieke debatten in het Lagerhuis en bij gelegenheid voor zijne kiezers in Laneashire. Intussehen zou hij ongaarne zien, dat men uit zijne houding zou opmaken, dat hij gezind was het terrein te verlaten, waarop hij tot nog toe gestreden heeft. Integendeel, hij wenscht daarop te blijven, want hij beschouwt de aftreding van liet kabinet Russell als een stap voorwaarts naar het door dat ministerie beoogde doel, zoodat hij bij de bestaande nederlaag een voorgevoel heeft dat deze juist tot de overwinning zal leiden. Hij wenscht nu dat men bedaard den loop van zaken zal afwachten, en ieder zich zal in acht nemen tegen alle illusoire en reactionnairo maatregelen. Na voorlezing dezer verklaring werd besloten tot de bijeenroeping van talrijke volkameetings hier ter stede, gedurende eenigen tijd, minstens eenmaal per week, ten gunste van een algemeen stemregt. Vervolgens werd eeue deputatie naar den lord-mayor afgevaardigd, om zich met hem te verstaan over cc ne daartoe geschikte localiteit , waartoe men cle aandacht heeft gevestigd op Guildhall en op het Beursgebouw. --- Duitsche Post. Berlijn, 4 Julij. Sedert heden morgen vroeg heerscht in onze hoofdstad eene grooteen opgewekte beweging. Het telegram des konings aan de koningin, waarin het schitterend resultaat van het gevecht, dat gisteren plaats had , wordt gemeld , was gisteren avond ten 10 ure reeds ontvangen en werd onmiddelijk voor het paleis aan de daar vergaderde menigte voorgelezen. Spoedig daarna verkondigden de kanonnen uit het tuighuis de tijding van dc behaalde zegepraal aan de Berlijnsche bevolking. Men gelooft algemeen dat deze veldslag, ten opzigte van het bezit van Bohemen, beslissend is en het gros vnn het terugtrekkende Oostenrijksche JCger den Boheemsch-Moravischeu spoorweg bij Boheemsrh Trubau zal trachten te bereiken. Reeds na het gevecht bij Gitschin hebben de Oostenrijkers zich naar Moravië gewend, terwijl volgens de Weener bladen te Praag reeds maatregelen zijn getroiten , om den zetel der provinciale regering naar eene andere plaats over te brengen. . Tot dekking van den terugtogt der Oostenrijkers is volgens den Staalsanzeiger, het corps van den hertog Ernst bestemd, dat tot nu toe het minst geleden heeft. Volgens de officieele bladen wordt de terugtogt zonder algeheele ontbinding van het leger slechts mogelijk door de nabijheid der vestingen Jozephstadt en Köninggratz, die den Oostenrijkers een toevlugtsoord aanbieden. Het heeft groot opzien gebaard, dat de Sleeswijk-Holstemsche bladen officieel de documenten hebben medegedeeld, die gevonden zijn bij den Oostenrijkschen generaal Frachner, die den 27 Junij bij Nachod is gevallen. Hieruit blijkt dat de veldmaarschalk Ramming in den avond vanden 27 Junij verklaarde, dat zijne troepen te uitgeput waren, om den aanval, welken hij voorzog.dat de Pruissen zouden doen, te kunnen doorstaan. Hij vroeg versterking door toezending van twee versche brigaden. De proclamatie van Benedek , die mede bij Frachner gevonden werd, heeft groote verontwaardiging te weeg gebragt, welke proclamatie bestemd was om iv Silezie te worden verspreid. Zij die met den vijand (dat is Pruissen) in verstandhouding zouden staan, of hem hulp zouden verleenen, werden daarin met de strengste straffen bedreigd. Bij de verkiezingen van afgevaardigden, welke gisteren in het land plaats hadden , heeft volgens de tot nu toe bekend geworden resultaten de liberale partij de meerderheid verkregen. Het valt evenwel niet te loochenen, dat de conservatieven een aanzienlijk aantal stemmen meer hebben bekomen, die, in verband met de oud-liberalen, de kwestie der crediet-verleeningen ten gunste van de regering zouden kunnen doen beslissen , te meer daar een deel van het linker centrum iv dezen geest zal stemmen. Men kan althans niet met zekerheid voorspellen, dat de leening, ook dan wanneer de eischen der oppositie niet geheel zouden worden bevredigd, zou worden verworpen. De officieusc bladen spreken heden van plannen tot verzoening der regering, aangezien de militaire kwestie thans mag beschouwd worden te zijn opgelost. js Men kan slechts de hoop voeden, dat deze mededeelingen geheel s worden bewaarheid, en dat het regt der vertegenwoordiging tot goed| keuring of verwerping van het budget zal worden erkend, om den vrede in het binnenland te herstellen. Thans heet het, dat. do koning en de minister-president, indien de gebeurtenissen op het oorlogstooneel dit toelaten, isi de volgende week hier zullen komen tot opening der kamers. Dienaangaande schijnt evenwel nog niets met zekerheid bekend te zijn. lïrcslau, 2 Julij. De vreugde over de zegepralen der Pruissische troepen wordt hier vergald door het zien van de velerlei ellende der gewonden , die hier met groote massa's per spoortrein van Nachod en 'l'i-autcnau worden aangevoerd. Zij zijn allen naar de lazareths overgebragt, die echter zoo vol werden dat er geen plaats meer was en men dc toevlugt moest nemen tot particuliere gebouwen. Oostenrijkersen Pruissen liggen hier bijeen. Onder de laatsten bevinden zich velen, die na het eerste gevecht bij Trautenau, toen de Pruissen 1"4 mijl rugwaarts waren getrokken, door dc Boheemsche vrouwen de oogen uitgestoken werden, of wouden werden toegebragt met groote messen. In de steden Landshut, Preiburg , Waldenburg, Friedèberg, Nachod, Reinerz , Glatz enz. liggen de gewonden op een gehoopt eu hebben schier gebrek aan alles. Op de slagvelden van Nachod zijn de dooden nog niet begraven ; 60 dienstmannen zijn hiermede thans ijverig bezig. De veldmaarschalk graaf von Wrangel is hier gepasseerd, om zich bij het Silezische leger te voegen. — Een Pruissisch officier schrijft iv dato 30 Junij het volgende uit Münchengratz : Gisteren hebben wij Nicmes weder verlaten en kort daarna was onze divisie iv een hevig gevecht gewikkeld. Ons regiment, dat bij de reserve stond, «ond slechts enkele eskadrons tot. dekking der artillerie , zoo dat ik een rustig toeschouwer bleef. Dc Oostenrijkers hadden zeer voordeelige positiën ingenomen; zij telden 8000 man infanterie, die meerendeels uit Hongaren bestond, en 4 batterijen en 9 eskadrons , waarvan zij deels aan gevangenen, deels aan dooden , ongeveer 4000 man verloren hebben. De meeste Oostenrijkers , die door onze infanteristen getroffen werden, stierven onmiddelijk, aangezien de kogels meerendeels dooide borst drongen. Ons verlies aan dooden en gekwetsten beliep ongeveer 200 tot 250 man. De Oostenrijkers hielden duchtig stand en voornamelijk de Hongaren, die op vijf passen afstands nog op onze infanterie aanlegden; de strijd ontaardde daarop in ecne wederkeerige slagting. De Pruissische troepen verweerden zich zeer moedig. Het vijandelijke kanon heeft ons niet veel verliezen berokkend, ofschoon er menig schot is gelost. Meerendeels legden de Oostenrijkers te hoog aan . terwijl wij drie schoten losten tegen zij één. Eergisteren nam de achtste divisie 500 Oostenrijkers gevangen. De laatste drie (lagen hebben den vijand grootse, zeer groote verliezen gekost. Beneftek en van Edclsheim bevonden zich gisteren te Münchengratz; zij hebben deze stad in zulk eene overhaasting moeten verlaten, dat de Pruissische huzaren zich nog hebben te goed gedaan, aan het middagmaal dat zij achterlieten. De indruk, door de massa's dooden en gewonden te weeg gebragt is verschrikkelijk. De bevolking is jegens de Pruissen zeer vijandig gezind en ontziet geene middelen om dood en verderf onder hen te verspreiden , hetgeen zij evenwel, wanneer zij ons in handen vallen, met den dood moeten bekoopen. --- Italie. Milaan, 1 Julij. Er zijn, mijnheer de redacteur, naauwelijks acht dagen verloopen, dat geheel Italië geestdrift ademde voorden oorlog; nacht eu dag waren de straten opgevuld met jongelieden, om zich te doen aanwerven bij Garibaldi's dapperen, met soldaten die waren opgeroepen, of met nationale garden, die door de dringende noodzakelijkheid van het oogenblik mobiel waren verklaard. Overal hoorde men patriottische liederen zingen, ja, meu werd letterlijk doof van het onophoudelijk aanhooren van het oorlogsgezang van Brofferio, den marsch van Garibaldi en zelfs van de Marseillaise. Elkeen intussehen was overtuigd, dat de omstandigheden van zeer ernstigen aard waren; dat het uur des strijdens had geslagen en dat Italie's éénheid slechts door de grootste opofferingen kon worden tot stand gebragt. Een ieder was evenwel besloten om die offers te brengen, hoe groot zij ook mogten ziju. Het vertrouwen in de regtvaardigheid hunner zaak, in de kracht van hunne jeugd en het dopper leger, gaf elkeen de overtuiging,, dat zooveel moed, zooveel zelfverloochening de overwinning moesten verzekeren. Dat blinde vertrouwen —• ja, ik durf het zelf ondoordacht te noemen, verklaart en verontschuldigt welligt het stoutmoedig gevormde plan de campagne , waarmede men niets minder beoogde dan eene positie in te nemen te midden van den vierhoek ; de forten te isoleren, zoodat zij elkander niet zouden kunnen ondersteunen en eindelijk dc forten afzonderlijk te belegeren. Ofschoon niets willende afdingen op den moed en de onversaagdheid , die de Italiaansche troepen aan den dag legden, stem ik toch geenszins in met de overdreven lofzangen, die, waarschijnlijk op bevel, door de voornaamste Parijsche organen . hun ter eere, worden aangeheveu. Al dadelijk moet ik u doen opmerken , dat de vierhoek minstens zoo geducht j's als Sebastopol was, zoodat het gevolgelijk aan krankzinnighoid grensde te meenen, dat men er zich dadelijk meester van zou kunnen maken. Thans, nu men de middelen van aanval, waarover het Italiaansche leger beschikte, naauwkeurig nagaat, moet men tot de conclusie komen, dat zij in hooge mate onvoldoende waren. Hiervan was de vijand zelfs zoodanig overtuigd, dat hij de vestingen verliet om de Italianen aan te vallen, die kwamen om hem te belegeren! In spijt van alle bladen , die hot tegendeel beweren, voeg ik er hier nog bij, dat de Oostenrijkers hoogstens 80,000 man telden en dat Victor Emanuel de Mincio was overgetrokken aan het hoofd van tien divisiën, gezamenlijk 123,000 man sterk; zoodat de Italianen het zeer stellig in getalsterkte vnn hunne tegenstanders wonnen. Het is echter waar, dat de moeijelijkheden van het terrein het eerste corps beletten om zich te ontwikkelen en dat de twee corpsen er niet in slaagden, dc belemmeringen op te heffen. Nu zal men mij tegenwerpen, dat de Oostenrijkers het voordeel hadden, uitmuntend het terrein te kennen waarop zij streden, en dat zij beschermd werden door een aantal kleine redouten, die opgerigt waren buiten de fortificatiewerken van Peschiera en Verona; dat bovendien hunne tegenstanders uitgeput waren door een laugdurigen marsch, te midden van> eene brandende Junij zon. Ik erken», dat dit volkomen waar is, maar ik blijf volhouden , dat dit in niets de dwaze onversaagdheid regtvaardigt. De onbekwaamheid der generaals, belast met den aanval, hebben hunne soldaten niet naar het slagveld, maar naar de slagtbank gevoerd. Doch wat er van zij , zoo veel is zeker, dat de veldslagen van 24 en 25 Junij , hoe belangrijk zij ook waren , niet beslissend zijn. Men mag toch aannemen, dat deze oorlog niet va eene eerste botsing een einde zal nemen! (Zie het telegram uit Parijs.) De bevolking is wel is waar niet ontmoedigd, maar toch gedemoraliseerd ; nogtans begrijpt zij, dat het Italiaansche volk niet mag terugdeinzen , welke oli'ers ook moeten gebragt worden, om , hare onafhankelijkheid , en gevolgelijk hare éénheid, te verzeker™. Indien men de bewegingen vau het Italiaansche leger na dc nederlaag nagaat, dan slaat de verwondering tot verbazing over. Eene eerste rugwaartsche beweging kan slechts aangemerkt worden als een maatregel van voorzigtigheid ; maar sedert hebben de troepen niets gedaan dan terugtrekken. Hieruit kan men zelfs de belangrijkste wijzigingen, die het plan de campagne hebbeu ondergaan, niet afleiden; onverklaarbaar is het waartoe het dient, dat de geheele Italiaansche magt wordt geconcentreerd op 25 mijlen afetands van het slagveld, waarop de eerste nederlaag werd geleden. Men verwart in allerlei conjecturen, ilo».h middelerwiji verdwijnt al het vertrouwen in hen, arm wie het bevel is toevertrouwd. Bange Yi-ees is in aller harten geslagen, en de angst ligt op elk gelaat te lezen. De ontroering is algemeen; elkeen gevoelt dal het vaderland in gevaar is , en dat de vijand, die het meest te duchten is, niet die is, welke zich buiten de grenzen bevindt. Dien toch hoopt men te overwinnen met de hulp der Pranschbajonetten; want wie mag veronderstellen dat Frankrijk lijdzaam kan blijven aanzien, dat het werk, door Napoleon in 1859 opgetrokken , worde vernield ? Men had na de nederlaag gedacht dat de Oostenrijkers , hun voordeel doende met de behaalde zegepraal, den strijd op Itallaansch grondgebied zouden overbrengen. Deze vrees is niet bewaarheid ; nogtans heeft een korps van 2000 man sedert Zondag Boi-mio bezet, en gisteren ochtend heeft er bij Rivolta, op deu regter oever van do Mincio, ecne ontmoeting plaats gehad tusschen vier eskadrons van een Oostenrijksche regement huzaren eu de lansiers van Taggia. Er hebben wel eenige verliezen plaats gehad, doch dit gevecht heeft geen belang; men kan er alleen het bewijs uit putten, dat de aartshertog Albrecht a%3t van plan is om zich in zijn sterken vierhoek te verschansen. Ik behoef u schier niet te zeggen, dat handel en industrie geh.-el stil staan; de nood is groot en neemt hand over hand toe, ten gevolge van den hoogst verwarden toestand, welke uit de "¦ .v.neicelc crisis geboren is. De gedwongen koers der bankbiljetten , die vóór ongeveer eene maand door het gouvernement werd gedecreteerd, heeft men beschouwd als het eerste sein van eea Italiaansch staatsbankroet. Deze maatregel, met oyerhaasting genomen, heeft den toestand verergerd, in stede van verbeterd; de eerste uitwerking er van is geweest, dat het papier in één etmaal 10 percent in waarde verminderde. Sedert heeft het gouvernement allerlei maatregelen genomen , waarvan de eene al onvermogender was dan de andere, en die slecht, strekken om den toestand te verergeren. Zoo heeft men billetten van kleine bedragen (van 10 en 20; francs) voor eene fabelachtige som in omloop gebragt, De agiotage had er zich evenwel meester van gemaakt, en men moest zich een min of meer aanzienlijk verlies getroosten, wilde men een groot billet doen wisselen, een verlies, dat bijna gelijk stond indien men billetten voor geld verwissi-lde. Twintig millioen aan kopergeld zijn in circulatie gebragt, en daarenboven nog vijf en twintig millioen aan papier tot een gedwongen koers. De bank heeft zelfs gedurende eenige dagen billetten, van een j hooger bedrag dan 100 francs, tegen kleinere billetten ingewisseld. Gemeentebesturen , staatsinstellingr-n en eenvoudige particulieren hebben klein papier uitgegeven, onder eigen verantwoordelijkheid, de postzegels zijn zelfs in betaling gegeven en ontvangen; niets mogt echter baten. Thans betaalt men HO pCt. premie, de ioufs zijn 24 ïi 25 (rs.' waard , eu 'zelfs het koper doet 5 pCt. opgeld, hetgeen zeer zeker wel een bewijs is, dat goud en zilver geheel uit de circulatie verdwenen ziju , wat misschien ook wel met het koper zal geschieden , aangezien dit in elk geval innerlijke waarde heeft, hetgeen met papier, als er geen geld voor aanwezig is, niet het geval té, en daarmede is het land letterlijk overstroomd. Bat hierdoor reeds groote moeijelijkheden ontstonden en nog grootere zullen ontstaan, is reeds duidelijk door het feit," dat niettegenstaande den gedwongen, koers, men het bijna algemeen weigert, wanneer men koper moet teruggeven. Ik zeide, dat Italië door den loop der gebeurtenissen naar het staatsbankroet werd gevoerd, maar niemand kan eigenlijk voorzien wat er van Italië te midden van deze omkeering van de bestaande orde van zaken zal worden. Heden klaagt men, morgen zal men morren; slechts de berigten over de nederlagen der Oostenrijkers in »Silezie doen het ongelukkige volk herinneren, dat er nog zaken op narde bestaan, die het gemoed kunnen verblijden". Meen niet, dat ik het tafereel te somber, te zwart kleur; integendeel ; elk volk dat zich emancipeert, heeft mijne sympathie, en ik koester de stellige overtuiging dat, welke ook de uitslag vaa den strijd moge ziju, het uur van verval voor hef oude huis vau Habsburg geslagen is. --- Spanje Al de provinciën van het vasteland van .Spanje zijn sedert den jongslen opstand achtervolgeus in staat van beleg gesteld r evenals de hoofdstad zelve. Doch dc staat van beleg wordt te Madrid niet zoo streug gehandhaafd als wel vroeger geschied: was; de sociëteiten er niet gesloten, zelfs niet die van de pro- gressisten. Er zijn berigten uit Cuba ontvangen, die de aankomst aldaar melden vau »i.n nieuwen landvoogd, den g.-uernal Lersttndf; deze heeft terstond strenge voorschriften tot w-ering van den slavenhandel uitgevaardigd, en schijnt het ems'ige voornemen te hebben, om dat bedrijf in de Spaansche Antilles uit te roeijen. Den lsten dezer is te Madrid de wet uitgevaardigd, waarbij het gouvernement, gemagtigd wordt, om gedurende de aanstaande schorsing der wetgevende zitting zekere flnantieele en militaire maatregelen te nemen, indien deze door den loop der omstandigheden raadzaam mogten worden. Onder die maatregelen behooren eene nieuwe geldleening van 120 millioen gulden, en eeue transactie met die buitenlandsche schuldeischers, welke sedert lang de Europesche beurzen voor nieuwe Spaansche effecten gesloten houden. Te Madrid is de prijs der drie per cents gegevestigde staatsschuld in dc laatste acht dagen drie en een half percent gerezen --- Fransche Post. Parijs, 4 Julij. De groote overwinning, door de Pruissen behaald , is hier met geestdrift vernomen door de staatkundige tegenstanders van Oostenrijk , die zeer talrijk zijn, wat men er ook van zegge. De be_ursmannen zelven, die tot hiertoe met hunne symphatiën aan de zijde van Oostenijk hadden gestaan en die, naar men zeide, bij de prefectuur van politie reeds aanvraag hadden gedaan om te mogen illumineeren bij de eerste overwinning der Oostenrijkers , beginnen er thans anders over te denken en het succes der Pruissische wapenen openlijk toe te juichen. Het bewijs daarvan is, dat de fondsen op de laatste tijdingen belangrijk gerezen zijn. Voor het overige is deze rijzing allezins logisch. Wat de speculant vóór alles wenscht, is dc vrede, de neutraliteit van Frankrijk. Daar nu de zegepraal van Oostenrijk voor keizer Napoleon een der voornaamste en magtigste motieven zou geweeat zijn om zijne neutrale stelling te verlaten , neemt Oostenrijks nederlaag de vrees voor eene interventie van Frankrijk grooten. Is weg Het beruchte naaldgeweer der Pruissen, dat in den tegenwoordigen oorlog eene gelijke rol speelt als het gegroefde kanon m den Italiaanschen veldtogt, doet hier veel van zich spreken. Dot geweer is voor geen der gouvernementen van Europa een geheim geweest; allen hebben het onderzocht, maar geen heeft het willen hebben. Keizer Napoleon moet in der tijd bijzonder getroffen zijn geweest over de voordcelen van dit moorddadige wapen. Eene commissie word door hem benoemd, om het te onderzoeken, en het resultaat harer overwegingen is geweest, dat er eene som van honderd millioen zou noodig geweest zijn om de geweren der Fransche armee volgens het nieuwe systeem te veranderen. Of het deze uitgave geweest is, die den keizer had afgeschrikt, dan wel of nieuwe studiën hem inconvenienten hadden doen zien in deze uitvinding, zoo veel is zeker, dat het plan scheen opgegeven te zijn. Maar thans beweert men, dat Frankrijk in alle stilte gewerkt heeft aan de hervorming van zijnoorlogsmateriëel, en dat op dit oogenblik in onze arsenalen 70,000 naaldgeweren gereed liggen. Onbegrijpelijk is het, dat de Oostenrijkers, die de uitwerking van dit naaldgeweer hebben kunnen waarnemen gedurende den Deenschen oorlog, toen zij aan de zijde der Pruissen streden, met getroffen zijn geworden door de voordcelen van dit nieuwe systeem, en nog onbegrijpelijker is het, dat er destijds zoo weinig over gesproken is. ¦ Overigens zijn de wapens, die door de geschutkamer geladen worden, reeds sedert lang algemeen bekend. Reeds 20 jaar geleden werd dit systeem aan de gouvernementen voorgesteld, doch steeds werd het om de daaraan verbonden nadeelen verworpen. Die nadeelen bestonden hoofdzakelijk daarin, dat enorme hoeveelheden munitie vereischt werden en dat dit wapen van een al te teeder mechanisme was voor een oorlog, die eenigen tijd duurde. Na. r mijn inzien staat tegen die nadeelen over, dat de duur van een oorlog juist door het gebruik van dit wapen kan worden verkort. . . Om van het vreeselijke vuurwapen der Pruissen, waarvan de uitwerking misschien door de Oostenrijkers wel wat wordt overdreven, om daardoor hunne nederlagen te excuseeren, af te stappen , wensch ik u nog mede te deelen, dat de Presse het betreurt, dat men in den oorlog niet met gelijke wapens strijdt, even als in het duel. Moest dit denkbeeld van het Oostenrijksgezinde blad consequent worden toegepast, dan zouden ook de strijdkrachten aan weerszijde even groot moeten zijn, en zelfs dan nog zou men alligt te klagen hebben over ongelijkheid in militaire wetenschap en krijgsmansgenie. In alle brieven uit Weenen wordt gesproken van de wanhoop, die zich daar van alle gemoederen heeft meester gemaakt ten gevolge van de nederlagen, in Bohemen geleden. Men spreekt er van niets clan van verraad, dat men allerwege zienwil: verraad bij de bondgenooten, wier traagheid men beschuldigt; verraad bh de generaals; zelfs v. Gablenz wordt niet gespaard; men beschuldigt hem, dat zij uit parti-pris zich zoo wreedaardig heelt laten De overtogt van de Mincio wordt heden bevestigd, en men verzekert dat dit eene manoeuvre van de Oostenrijkers is om de retraite van het leger naar het Noorden te maskeeren. Een correspondent van het Lyonsche blad le Salut Public is te Brescia gevangen genomen, waar men hem voor een Oostenj-ijksch spion hield. ... De keizerin heeft zich naar Amiens begeven, om de cholerazieken te bezoeken. Bij de verkiezing voor het Wetgevend Ligchaam in het departement der Maine en Loire heeft de heer de Falloux, oudminister , zich kandidaat gesteld, ondersteund door de oppositie. De kandidaat van het gouvernement is de heer Berger, een hoofd-ambtenaar aan het ministerie van binnenlandsche zaken. ---