Algemeen Overzigt. Rotterdam, 29 Mei. In de zitting der Tweede Kamer van heden zijn de beraadslagingen aangevangen over het wetsontwerp tot voorloopige voorziening in sommige waterstaats-belangen. De algemeene beschouwingen bepaalden zich tot enkele korte opmerkingen van de heeren Ancmaet, Slicfier, Dullcrt, Akerlaken, Hojmann, van Nispen en den Minister. Voornamelijk stond daarbij op den voorgrond de aandrang tot de indiening der algemeene wet op den waterstaat. De artikelen der eerste afdeeling van 't ontwerp (van de straffen tegen overtreding der keuren) zijn , met eenige wijziging in de redactie, zonder uitgebreidediseussiën, aangenomen. Bij de tweede afdeeling (vam de middelen, ter voorziening bij verzuim of weigering van besturen, om werken uit te voeren en hunne schulden te voldoen, of bij gebreke van beheer) heeft de heer Thorbecke eene zeer uitvoerige rede gehouden, ter bestrijding van het daarbij aangenomen stelsel van tussehenkomst der regterlijke magt, in zoo ver het de vraag betreft, of het waterschap tot. uitvoering van noodzakelijke werken gehouden is Het vroeger ontwerp gaf aan de waterschapsbesturen hooger beroep bij den koning van het besluit van gedeputeerde staten, zoowel wat de noodzakelijkheid als de verpligting betrof. Het tegenwoordige beperkt dat 1 beroep alleen tot de vraag, over "de noodzakelijkheid, en geeft aan den burgerlijken regter de beslissing over de verpligting, die uit den iiard der zaak , zamenhangende is met de quaestie over de noodzakelijkheid of het verzuim. Spr. vond d e opdr-gt in strijd met den aard der zaak, waarvan hier "sprake is ; in strijd met de grondwet en de daarbij aan den koning toegekende bevoegdheden ; in strijd eindelijk met de bestaande regten en regelen van en over de waterschappen. Enkele punten van die rede heeft, de heer Gevers van Ëndegeest beantwoord, en zijn" vervolgens do discussien verdaagd tot morgen ) 1 ure Een buitengewoon nommer van den Moniteur van gisteren, 28 dezer, behelst weder eenige dépêches van den generaal Péiissier, loopende tot den 27sten, waaruit blijkt dat de Franschen de weiken, in de nachten van 22—23 en 23—24 op d_ Bussen veroverd , voor goed hebben bezet; dat zij zich op de linie van Tschernaia hebben gevestigd. nadat, de vijand , die minder sterk was, na eene zwakke verdediging dier punten , zich in het gebergte teruggetrokken had; dat de vijand den 25sten geen de minste poging heeft gedaan om die stellingen te heroveren en dat de expeditie van Kertch volkomen gelukt is. De vijand retireerde ¦hij de nadering van de geallieerden , stak zijne magazijnen en stoomschepen in brand en vernagelde dc meeste stukken , waarop een gedeelte van de vloot der geallieerden zich iv de zee van Azof vertoonde. Eene dépêche van lord Raghra. door Engelsche dagbladen medegedeeld, vermeldt mede dit laatste feit, met de bijvoeging , dat de geallieerden zich van ongeveer 50 stukken geschut hebben meester gemaakt. Eene dépêche van prins Gortchakoil' van 23 dezer bevestigt, dat in den nacht van 22 op 23 dezer een hevige aanval der geallieerden op het versterkte Russische kamp, heeft plaats gehad, maar met de bijvoeging. dat de Bussen den vijand hebben afgeslagen. Het schijnt dus dat de geallieerden de voornaamste voordcelen eerst in den nacht van 23—24 behaald hebben. In de eerste dépêche van den generaal Péiissier wordt gezegd , dat er een wapenstilstand wn-» gn-. oien om do dooden te begraven, met de bijvoeging, dat men het verlies der Kussen op 5 ft. 6000 man schatte, zoo dooden als gewonden. Het verdient aandacht, dat van het verlies der geallieerden niet gerept wordt, waaruit men mag opmaken, dat het mede aanzienlijk geweest, is. In de dépêche van prins Cortchakoff wordt het verlies der BusseD op 2500 man, zoo dooden als gewonden geraamd. Te midden van al deze voorteekenen van een oorlog, die dagelijks meer en meer in hevigheid dreigt toe te nemen, schijnt men te Weenen nog altijd aan eene vredelievende oplossing van laet geschil te arbeiden. De Bussische gezant heeft ten minste nu en dan bijeenkomsten met den Oostenrijkschen zaakgelastigde, en men meldt wel bepaaldelijk uit Weenen, dat het antwoord op de laatste Oostenrijksche voorstellen den 28sten dezer daar nog niet ontvangen was. Van den anderen kant wordt, verzekerd , dat men 'e Weenen allesbehalve gesticht is over de nota, door den Bussisohen gezant bij den bondsdag aan de vertegenwoordigers der Duitsche mogendheden medegedeeld. Indien men de Breslauer Ztg. gelooven mag. dan heeft graaf Buol nan prins Gorchakoff onbewimpeld te kennen gegeven, dat meergenoemde nota den keizer zeer mishaagd heeft, niet alleen omdat zij tegen alle diplomatieke gebruiken indruischt, maar ook wegens den inhoud. Men verzekert dan ook, dat hrt kabinet van Weenen alle discussien inden hoezem des bondsdags over die nota, zal verhinderen. Men is thans in het bezit van regtstreeksche tijdingen uit Konstantinopel, dd. 17 dezer. De Ramadan whb daags te voren begonnen. Zoo als men weet. staan alle openbare aangelegenheden gedurende dit feest bij de Turken stil. Men twijfelde of Beschidpacha wel in het geheel naar Weenen vertrekken zou en sommigen achtten het zelfs niet onmogelijk, dat hij weder groot-vizier zal worden In dat geval zou Ali-pacha tot president van den raad benoemd worden. Dit alles zijn wel is waar nog slechts vermoedens , maar die toch dagelijks nieuw voedsel ontvangen, te meer dewijl men mets meer hoorde van Mehemet Ali pacha, wiens terugroeping zoo veelgerncht heeft gemaakt. Deze laatste leeft in de grootste afzondering, verlaat zijn paleis niet en ontvangt niemand bij zich. De benoeming van den heer de Thouvenel tot Fransch gezant te Konstantinopel. was met bevrediging vernomen. Dr Times deelt een berigt mede uit Berlijn, volgens hetwelk de Russen den toegang naar de haven van Riga versperd hebben, door eenige rotsblokken te hebben laten springen. — Aan boord van de Engelsehe oorlogsschepen Duke of Wellington eu Arrogant hebben zich onder de matrozen gevallen van kinderziekte voorgedaan. De Sardinische kamer van afgevaardigden hfeft mededeeling ontvangen van het door den senaat gewijzigde ontwerp van wit °P de kloosters. Volgens gebruik zal de aldus geamendeerde wet naar de commissie van rapporteurs worden verzonden. Men deukt d«t de kamer binDen eenige dagen tot de beraadslagingen over dit ontwerp zal overgaan. Eene depêche uit Madrid van 27 dezer meldt, dat de troepen der koningin de Carlistische beweging te Saragossa reeds hebben onderdrukt; eenige benden landlieden uit Aragon hadden zich bij de rebellen aangesloten. De finantiëele toestand iv Spanje is nog altijd verre van geregeld. De heer Madoz , die den^torm . welke van alle zijden tegen hem opsteekt, het hoofd schijnt te willen bieden, heeft twee directeuren bij het departement van finantien. de heeren Sierra en balavama afgezet, op grond , dat ;hun stelselmatige tegenstand den geregelden gang van zaken belemmerde Eene gevaarlijke zijde vau deze kwestie ia> dat de maarschalk O'Donnel het ten opzigte van de finantien des _iaats, niet in alle opzigten eens moet zijn met Espartero en den heer Madoz. Met de Atiantic zijn berigten ontvangen uit New-York, loopende tot den 16den dezer. Tusschen de regeringen der Vereenigde Staten en yan Hannover is een traetaat. tot. uitlevering van boosdoeners gesloten. —. De ____ Nothings hebben met goed gevolg een groot deel genomen aan de laatste gemeentelijke verkiezingen. In eene groote> bijeenkomst, te Syracuse gehouden, hebben zij de volgende besluiten genomen: Amerika uitsluitend geregeerd door de Amerikanen. Vereeniging van alle «aten. Geen Noord, geen Zuid, geen Oost, geen West. Eenheid en ondeelbaarheid der republiek. Be wetten onafhankelijk Jjan allen invloed van godsdienstige seeten. Strijd tegen den Paus, <"e vertegenwoordigd wordt door de bisseboppen en overige prelaten der Roomsche kerk, daar de uitbreiding van dien invloed onmogelijk is in eene republiek, die gesticht is ten koste van hot f roteBtantsche bloed- Volledige hervorming der wetten botret'*adc de naturalisatie. Vrij-innig on gratie onderwijs voor alle klassen der bevolking en voor alle Becten, met den bijbel als grondslag van onderwijs. Men zeide, dat een schip met 300 soldaten op het punt stond de haven van Philadelphia te verlaten, ten einde Nicaragua te overweldigen. Eene expeditie met dezelfde bestemming, onder bevel van kolonel Walker, is van SanFrancisco onder zeil gegaan. De andere tijdingen uit Californië, die tot 17 April loopen, behelzen weinig nieuws. Nieuwe goudmijnen waren er ontdekt, die talrijke arbeiders naar zich toe lokten. Berigten uit Mexico, loopende tot 5 dezer, melden dat Santa Anna, die gezegd werd ernstig ziek te zijn, naar het Zuiden vertrokken was aan het hoofd van een corps troepen, ten einde de opstandelingen te gemoet te gaan. Het, gerucht liep te Mexico, dat de troepen, die de provincie Sonora bezetten, zich tegen de regering verklaard hebben. In Peru zal de verkiezing van een nieuwen president in de eerste dagen van Mei plaats hebben. Een aantal mededingers doen zich op. In Bolivia is het even zoo gesteld. De generaal de Santa Cruz, Boliviaansch gezant te Parijs, heeft eene circulaire aan de kiezers gezonden. De generaal Belzu is zijn tegenstander. Tegen Peru werd eene [expeditie van vrijbuiters uitgerust, onder bescherming der vrienden van generaal Éehenique, die door de laatstelijk plaats gehad hebbende beweging van Don Domingo Elias en van generaal Castilla, van zijne waardigheid als president vervallen is verklaard Volgens eene dépêche van de Timt-s was er in Ava eene nieuwe revolutie uitgebarsten. Te Canton en Shanghae was het rustig , maar de handel was er geheel en al geschorst. In het Noorden zijn de opstandelingen geslagen. --- BUITENLAND. Duitsche Post. Hamburg', 23 Mei. Heden zijn alhier brieven aangekomen uit Riga van den 18den dezer en uit Beval van 16 dezer. Volgens dezelve was de Engelsche vloot, onder bevel van admiraal Dundas , werkelijk in het gerigt v-an Beval, maar had nog hoegenaamd geene vijandeli'kheden beproefd. Er heerschte desniettemin veel angst onder dc bevolking, waarvan het grootste gedeelte sedert eenige dagen de stad verlaat, alle vervoerbare goederen met zich m denemende. De Bussisehe generaals hebben alle mogelijke verdedigingsmiddelen aangewend. Alhoewel in de stad en omstreken bereids aanwezig waren twee afdeelingen infanterie , zes batterijen veld-artillerie en twee regimenten kavallerie (huzaren en uhlanen), heeft de militaire gouverneur nog versterkingen uit het binnenland doen aanrukken , wordende zelfs met iederen dag twee regimenten uit Weisenstein verwacht. Minde, vrees bestond er voor een aanval op Riga. Dc vloot zou dan toch den doortogt van Donamunde, die aanmerkelijk versterkt is , moeten forceren, om in den kleinen golf te kunnen komen , aan het einde waarvan Riga ligt. Het water in die golf is te ondiep voor groote oorlogsschepen, maar bovendien hebben de Russen er allerlei groote voorwerpen in doen zinken, waardoor de vaart bijna ten eenenmale gestremd is. De in beide zeeplaateeu gevestigde Russische kooplieden bebben voorrigtiglijk alle hunne goederen in tijds naar het binnenland vervoerd. Ongelukkigerwijs is dit niet het geval met de aan buitenlandsche kooplieden — vooral Hollandsohe en Duitsche behoorende goederen, voor wier rekem'ng nog groote hoeveelheden granen en oliezaden, ter waarde van onderscheidene millioenen , te Beval en Riga opgeslagen zijn. Die vreemdelingen staan er alzoo voor bloot van ontzettende verliezen te zullen leiden, wanneer de niet ongegronde vrees bewaarheid wordt van een bombardement van Riga of Reval, door de Engelsche vloot. Verscheidene rijke familien uit Riga en uit andere langs de kusten van den Finlandsehen golf gelegen steden, zijn sedert eenige dagen te Hamburg aangekomen, waar zij den uitslag der gebeurtenissen wensohen af te wachten. Men verneemt, dat alweder drie schepen, die, onder onzijdige vlag varende, tot den Meeklenburgschen handel behooren, door Engelsche kruisers zijn opgebragt, op grond, dat zij de Russische havens verlieten, nadat de werkelijke staat van blokkade was afgekondigd. --- Fransche Post. *f* S*a_[|s , 28 Mei. De dépêches van den Moniteur hebben de Pinksterdagen verheerlijkt, die anders door eene regenachtige lucht alles behalve vrolijk waren. De maarschalk Vaillant had den generaal Péiissier een operatie plan toegezonden , waarvan eene expeditie tegen Simferopol den hoofdinhoud uitmaakte. Péiissier antwoordde, dat hij geen lust had zijne dappere troepen in het gebergte te brengen, om ze daar te laten omkomen en veroverde, zonder zich met verdere discussien in te laten, Tschernaïa. Het is merkwaardig, dat deze zoo gunstige tijdingen uit de Krim slechts eene geringe rijzing van de rente veroorzaakte; een bewijs, dat men zelfs hier te Parijs voorzigtig begint te worden. Behalve koningin Victoria, die stellig tegen Augustus komt, worden ook de koningen van Wurtemberg en van Sardinië hier verwacht. Voor eerstgenoemde worden reeds appartementen op St. Cloud gereed gemaakt. Van den gratis toegang tot het paleis der tentoonstelling hebben gisteren veel minder menschen gebruik gemaakt dan men verwachtte. Het gerucht van de onteigening van deze inrigting houdt stand; men schat de uitgaven hiertoe op 24 millioen fr. — Men spreekt op nieuw van maatregelen tegen de vreemde vlugtelingen. Die maatregelen zonden bestaan in de waarschuwing, dat zoodra zij onlusten stoken in het land dat hun ten wijkplaats strekt, eene verbanning niet naar Amerika , zooals vroeger het geval was, maar naar de Engelsehe bezittingen in Australië hun lot. Zn 1 worden. De Engelsche regering moet zich bereid verklaard hebben, hen daar te ontvangen. — Zoo als men weet, heeft de Engelsche regering , volgens de constitutie het regt niet, een vreemdeling uit haar land te verwijderen; maar men verzekert, dat de vraag ook daar geopperd is, in hoeverre men, in het belang van de openbare veiligheid, onrustige koppen naar eene andere plaats va 1 het rijk zou kunnen zenden, b. v. naar de Engelsche koloniën of naar lerland , waar hun verblijf minder gevaarlijk geacht wordt dan te Londen. Deze kwestie moet thans door de Engelsche en Fransche regeringen ernstig worden overwogen. — iDe minister van oorlog heeft aan de academie van wetenschappen kennis doen geven, dat in Algerie een goudmijn ontdekt is. | --- Per Telegraaf. ¦l'nrijs, 29 Mei. De Moniteur behelst eene dépêche van den admiraal Bruat van 25 dezer, waarin de overwinning der geallieerden bij Kertch bevestigd wordt. De Bussen hebben hunne magazijnen, batterijen, 3 stoombooten en 30 transportschepen in brand gestoken eo een gedeelte van het geschut door middel van stoombooten vervoerd ; 30 schepen hebben zij in handen der geallieerden moeten laten. Kamiesch is zoo versterkt, dat het onneembaar geacht wordt. Andere depêche. Men verzekert, dat hier het berigt is ontvangen, dat de geallieerden den 27sten Mei een nieuw voordeel hadden behaald op het legerkorps van Liprandi, op de linie van de Tschernaïa. Omer Pacha zou van Eupatoria vaar Simferopol oprukken. Liverpool, 29 Mei. 35000 bn. Katoen zijn heden tot l/i d. hoogere prijzen verkocht. --- Beurs van Londen, 29 Mei. Slot. Slot. ToiuoUcontant... 92J, __ Spanje 1 *, .... l£i, |- Nieuwe Leening... 4 agio. dito 8 bult.... 37£- M.xico nieuw* 3 % 2IJ ,22 Certificaten ... 4 , > Grenada Uitg — Passiv. SJ, *J Ecu.dor ?|. 4 Rusland 4 t/3 % 9H Sardinië — dito & % — dito Uitgeat. .. — Holland 4 % Vs\ Turkache Leening.. 80 j) dito ï t/2 %... 64\ --- Beurs van Weenen, 29 Mei. Mol. 1852 6%. t-0 • Lombarden . . IC3 Wissel: dito n B. — IBankactien .. _;6 Londen 12.17 dito N. Leen.. — Zilver 28 1/4 Parijs 146 3/* N.t. Leening.. 84 1/4 ILoteut__... 101 3/4 --- Beurs van Parijs, 29 Mei. fer. *l/2_.... I 9» — JS,,. B.nn. 3 % 313/» jlO. Met.ll. — Uto 8 „ 70.10 B drol*... IH l/k fiN. d.to , — 1 ÜBelgie -1/2 % — ||Piemont .. - O. Ho-ding waa zeer vast --- Beurs van Antwerpen, 29 Mei. België 53 7/8. Met. 64, dito Nut. 68; Sp. 17 3/4; dito 3 % 81; P.rt Lolen 58. --- BINNENLAND. STATEN-GENERAAL. Tweede Kamer. Zitting van Dingsdag, 29 Mei. In deze zitting zijn ontvangen drie koninklijke boodschappen, ten geleide van: I°. 10 ontwerpen tot het verleenen van naturalisatie; 2D. een tot goedkeuring eener dading tusschen het bestuur der domeinen en de gemeente Kampen; en' 3*. tot vaststelling der begrooting voor de verstrekkingen over 1855, voOr zooveel betreft het departement van oorlog. Zijn ingekomen eenige verzoekschriften, die aan de commissie tot de petitien zijn verzonden. Daaronder merkt men op, dat van den gemeenteraad van Amsterdam, betrekkelijk het ontwerp tot afschaffing van den accijns op het gemaal en dat van bestuurderen der vereeniging tot bevordering van de belangen des boekhandels in Nederland, houdende bedenkingen tegen het traetaat, met Frankrijk gesloten, tot wering van den nadruk. De Voorzitter deelt mede, dat door de afdeelingen tot rapporteurs benoemd zijn over verschillende aanhangige ontwerpen van wet, zijnde o. a. tot rapporteurs gekozen voor het ontwerp tot regeling van de wijze van beheer en verantwoording der koloniale geldmiddelen, de heeren: Storm van 's Gravesande, Huguenin, Rochussen, van Bosse en Thorbecke. De commissie tot de verzoekschriften brengt onderscheidene Verslagen uit over adre_en nopens het ontwerp tot voorloopige voorziening in sommige waterschapsbelangen. — Die adressen zullen ter griffie worden nedergelegd. Aan de orde van den dag zijn de beraads'agingen over dit wetsontwerp , die thans worden geopend. De heer Anemaet zegt dat dit ontwerp nog dieper in de huishouding der waterßchapsbesturen ingrijpt., dan de vroegere voordragtes. Hij was zoowel bij de herziening der Grondwet als later, een voorstander van de autonomie der waterschapsbesturen en afkéerig van de uitbreiding der magt van ged. staten. De magt van ged. staten is in dit ontwerp buitensporig groot, zoo zelfs, dat hij zich niet kan voorstellen, dat eene iVederlandsohe volksvertegenwoordiging zulks kan aannemen. De ingelanden zijn geheel aan de willekeur van ged. Btaten overgeleverd, zoowel wat hun eigendom als wat hun geld betreft. Art. 225 der gemeentewet kan hier niet tegengeworpen worden, want daar geldt het uitgaven, door de wet opgelegd, en niet door de administratieve magt. Buitendien, het wordt meer dan tijd om de algemeene wet, bij art. 191 der Grondwet voorgeschreven, in te dienen. De zaak is genoegzaam tot rijpheid gekomen en de bouwstoffen daartoe zijn aanwezig. Van ilaar dat hij tegen eene partiële wet is, en de beste aandraDg tot de aanbieding der algemeene wet, zou, volgens spreker, zijn de afstemming van deze voordragt. De heer SUcher van Domburg zegt, dat er in dit ontwerp, in sommige opzigten, goede bepalingen aanwezig zijn, maar er zijn daarin toch ook zeer vele gebreken, die spr. opsomt. Een dier gebreken bestaat vooral in de onzekerheid der wijze van verhaal der gemaakte kosten; art. 12 komt hem niet duidelijk voor. Hij haalt aan wat de heer van Nierop bij het vorig ontwerp daarover gezegd en wat de minister destijds geantwoord heeft. Spreker had een grens willen hebben, boven welke geene bijdragen van de ingelanden mogen gevorderd worden. Hij wencht deswege inlichting, of zag nog tiever art. 9 van het decreet van 1811 in deze wet opgenomen; dan houdt alle onzekerheid op. De heer Dullert had zich voorgesteld een voordragt te ontvangen , die meer bevatte dan de vroegere, doch hij heeft dezelfde wet als in 1853 is voorgesteld, gevonden, met eenige daarin gebrsgte wijzigingen. Daarover zal hij bij eene latere gelegenheid spreken. Maar wat spreker niet gevonden heeft, is eene grootere uitbreiding van bepalingen, die noodzakelijk waren. Hij had gehoopt dat men den tijd tusschen Maart 1853 en thans benuttigd hadde. Hij maskt dit vooral van toepassing op de punten, waarop bij vorige gelegenheden aangedrongen is. Hij wil b. v. regelen voor de prov. Staten ten aanzien van het maken van waterschaps-reglementen. In sommige provinciën zijn de Staten over dit bezwaar heengestapt en hebben zij dergelijke reglementen gemaakt. Maar in andere provinciën hecht men zeer aan het bezwaar, om, alvorens de wet, bij art. 191 der grondwet voorgeschreven, vastgesteld is, nu reeds reglementen temaken of die te herzien, omdat die reglementen bepalingen zouden kunnen inhouden, in strijd met de latere algemeene wet. In Gelderland is de meerderheid der staten van dit gevoelen. Het gevolg daarvan is, dat in sommige reglementen bepalingen en beginselen zijn opgenomen, die in strijd zijn met or.se orde van zaken, bijv. de verkiezing met trappen en de niet-periodieke aftreding van den dijkstoel. Deze beide verkeerde beginselen blijven nu bestaan, zoolang de reglementen niet gewijzigd worden. Spr. zal hier nu niet het nut der regtstreeksche verkiezingen uiteenzetten, maar de periodieke aftreding brengt hij in verband met den jongsten watersnood. Zónder daarover in vele bijzonderheden te treden, zal hij alleen zeggen dat er in die polder-besturen menschen zijn van 80 jaren, zieken en gebrekkigèn. Hij gelooft dus dat cene periodioke aftreding noodig is. Spr. had gedacht, dat de regering al die punten tot regeling zou hebben gebragt, om zoo doende al nader en nader tot de geheele uitvoering der grondwet te komen. Op een punt vestigt spr. nog de aandacht. § 2 Van het ontwerp handelt over de middelen tot voorziening bij verzuim of weigering van besturen om werken uit te voeren enz, maar er is niet eene bepaling voor het geval, dat de ambtenaren van den waterstaat op de plaats des gevaars bevinden. Zoo als het nu is, mag de waterstaat niets anders doen dan rapporten schrijven, maar mag geene voorzieningen nemen. Hij wijst op de moeijelijkheden, die in tijden van gevaar uit het niet bestaan van voldoende regelen kunnen voortspruiten. De Minisier van Binnenlandsche Zaken gaat de algemeene beschouwingen , die in het midden gebragt zijn, na. Wat betreft de vraag, waarom er geen meer uitgebreide wet geleverd is, antwoordt de minister, dat op dit oogenblik geen algemeene wet kon worden voorgesteld, maar dat d't niet wegneemt, dat de regering niet stil zit. Zij is gedurig bezig met de behandeling van die punten, die bestanddeelen voor zoodanige algemeene _wet| uitmaken. Waarschijnlijk zal er spoedig eene nieuwe partieele wet worden anugeboden omtrent het gebruik van publieke werken door parti- culieren. Dit zal een groote| stap] nader zijn tot de algemeene regeling. In antwoord op het aangevoerde door den heer Anemaet, zegt de minister, dat door dit ontwerp geen inbreuk gemaakt wordt op de autonomie der waterschappen, maar men mag niet aannemen, dat zij geheel zelfstandige ligchamen zijn. Bovendien de grondwet heeft aan gedep. staten het toezigt gegeven, waartoe de wet dus de bevoegdheid moet inhouden en bepalingen bevatten. Waarom zouden de waterschappen ook eene uitzondering zijn op den algemeenen regel; waarom zouden zij straffeloos de reglementen mogen overtreden ? Men heeft opgemerkt, dat het geven van executie aan vonnissen eene te groote bevoegdheid is; maar dit is alleen voor het geval, dat het vonnis op geene andere wijze ten uitvoer kan gelegd wordea. Men heeft gemeend , dat eene verwerping van dit ontwerp de beste aandrang zijn zou tot vaststelling eener algemeene wet. De minister antwoordt , dat men daardoor de regering wel in mogelijkheden zou brengen, maar men de waterschappen zelve e_4§ïyneest mede zou straii'en. Deze wet toch is in het, belang derwètërschappen zelve, welke, kwam zij niet tot stand, in velerlei moeijelijkheden zouden gewikkeld t lijven , terwijl velerlei zaken onuitgevoerd zouden moeten gelaten worden. Ten aanzien der opmerking van den heer Dullert. dat de provinciale staten in de onmogelijkheid verkeeren de zaken te regelen, alvorens de algemeene wet zij vastgesteld , gelooft de minister niet, dat de staten verhinderd worden reglementen te maken. Dit is zelfs in meerdere provinciën reeds geschied, en men is daarin door de niet aanbieding der algemeene wet geenszins verhinderd. Men beeft het ook wenschelijk geacht, jat de ingelanden meer invloed zouden uitoefenen op de verkiezing der polderbesturen, en vooral op de periodieke aftreding van de leden dier besturen. De minister is het daaromtrent geheel eens. Ook hij gelooft, dat die regelen bij de nieuwe reglementen in acht moeten worden genomen. Eindelijk heeft men gesproken over het gemis aan regels bij buitengewone omstandigheden. Het zal altijd moeijelijk vallen regels voor buitengewone omsmstandigheden vast te stellen, want men zal altoos naar mate van de omstandigheden moeten handelen, maar, zoo ze noodig waren, zou hij er bezwaar in vinden dit te doen op de wijs, zooals door den heer1 Dullert is voorgesteld. De algemeene wet zal voor buitengewone riviercorrespondentie regelen moeten bevatten, maar het zou bedenkelijk zijn de uitvoering van de daartoe gevorderde werken aan de ambtenaren van den waterstaat over te laten. De heer Dullert licht zijne meening nader toe. Wat het laatste punt betreft, was dit ook geenszins zijns be Joeling. Hij wilde alleen regelen, die in buitengewone omstandigheden voorziening mogelijk maken. De heer Maekay zegt, dat het ontwerp de staten geenszins verhindert reglementen te maken. Hij geeft dit den minister toe, maar niet alle kunnen worden vastgesteld; sommige wel en andere niet. Op die wijs verkrijgt men reglementen, die bouwstoffen leveren voor eene nieuwe wet, in plaats van het omgekeerde,dat namelijk eene algemeene wet bou'. stoffen voor de reglementen verschaft. Buitendien, wat zal nu gebeuren: Dat in het eene reglement dit en in het andere dat zal bepaald worden, zoodat we op het stuk der waterschappen verschillende wetgeving zullen verkrijgen. Hij zal overigens niet in het breede over de voordragt spreken, want hij kan naar de vroegere discussie verwijzen. Men heeft nu genoegzaam dezelfde wet als vroeger.en men kan zich dus tot bekorting daarnaar refereren. De minister heeft gevraagd, waarom de waterschappen minder dan andere eollegien aan toezigt zullen worden onderworpen? Het antwoord is, zegt spreker, eenvoudig. Bij de waterschappen geldt het eigendomsregt, en dit is geheel iets anders dan politieke regten, zoodat men met de waterschappen niet doen mag, wat men, wil. De heer van Akerlaken ondersteunt het gevoelen dat het noodzakelijk is ten spoedigste eene algemeene wet vast te stellen, en dat men het niet langer aan de prov. staten moet overlaten, wat zij in hunne reglementen ai' of niet willen opnemen. De heer Hoffman dringt insgelijks op de algemeene wet aan; hij gelooft ook dat dit ontwerp ingrijpt in art. 191 der grondwet. De Minister beantwoordt nog de opmerking van den heer Slicher; het punt, door dien spreker bedoeld, is aan geen twijfel onderhevig; hij acht het onnoodig eene bepaling deswege in de wet op te nemen, doch mogt er echter eene wijziging op dat punt voorgesteld worden, dan zal hij zich daar niet tegen verzetten. BDj beantwoordt nog kortelijk de nadere opmerkingen, en doet daarbij uitkomen, dat in dit ontwerp geene bevoegdheid gegeven wordt, om met de waterschappen te doen wat men wil, zoo als door den heer .Maekay gezegd is; alleen dit zal moeten geschieden wat volgens de bestaande verordeningen, aan de waterschappen is opgelegd. Hij geeft overigens de Jwenschelijkheid der vaststelling van de algemeene wet toe. De heer van Nispen van Sevenaer wenscht ook de aanbieding der algemeeene wet, maar hij deelt nu reeds aan de regering deswege eene opmerking mede. De polders zijn vereenigingen van partioulieren om zich tegen gemeenschappelijk gevaar te beveiligen ; zoadat de polders dus niet dienstbaar mogen gemaakt worden aan een ander doel, namelijk om een deel der kosten, die het rijk voor de algemeene rivierbelangen te doen heeft, over te brengen op de polderbesturen. Hij brengt deze bedenking onder de aandacht der regering met het oog op de te maken algemeene wet. Hij is het voorts eens met wat de heer Dullert over de periodieke aftreding der leden van de polderbesturen gezegd heeft. Wat het than» aanhangig ontwerp betreft, zoo is zijne opinie daarover nog niet bepaald gevestigd Hij is beducht 'dat in deze wet nog kiemen van gevaar aanwezig zijn. Hij is vooral beducht voor de derde afdeeling, handelende over de regeling van waterstaats-belangen meer dan ééne provincie rakende. Hij herinnert aan hetgeen er met het kanaal van Steenenhoek gebeurd is, en hoe men daar aan polders lasten heeft opgelegd die er niets mede gemeens hadden. Hij zal den loop der discussie afwachten , om daarnaar zijne stem te regelen. De Minister zegt, in antwoord op de opmerking van den heer van Nispen, omtrent de strekking, (iiede algemeene wet niet moet hebben , — dat het niet te veronderstellen is, jdat de regering zoo iets zou voordragen of de kamers zulks zal aannemen. De algemeene beraadslagingen worden gesloten. Over § 1, van de straffen tegen overttcding der keuren, worden geene algemeene beraadslagingen gevoerd. Artt. 1 en 2 worden zonder discussie aangenomen. Art. 3 wordt mede, na eene daarin gebragte verbetering van redactie, bij amend. van den heer van der Linden, aangenomen. Art. 4 wor it insgelijks, zonder beraadslaging aangenomen. Art. 5 wordt, na eenige woordenwisseling, en na verwerping van een sub amend. van den heer Thorbecke en een amend. van den heer van der Linden, aangenomen. Art. 6 wordt zonder discussie goedgekeurd. Thans komt in beraadslaging art. 7, zijnde het eerst artikel van het tweede deel der wet, haudelende over de middelen tot voorziening bij verzuim of weigering van besturen, om werken uit te voeren^en hunne schulden te voldoen of bij gebreke van beheer. De heer Thorbecke heeftémet genoegen gezien, dat dit onderwerp op nieuw aan de orde is gesteld, want: I°. betreft het een onderwerp dat hij lief heeft en waaromtrent hij zooveel mogelijk getracht heeft licht te verschaffen; en 2°. omdat hij sedert twee jaren veel gehoord heeft over partijziekte en hij nu gelooft, dat het tegenwoordig onderwerp een zoodanig is , waarop partijzucht geen vat kan hebben. Hier kan alleen verßchil van juridische of administrative overtuiging bestaan , maar het kan geen partijzaak ZIJU* Hij herinnert de aanleiding tot dit gedeelte van het ontwerp even als van het vroegere. Het middel bij het vorig ontwerp aangegeven bij verzuim of weigering van besturen, was niet om een nieuw regt te scheppen, maar om een oud algemeen regt te doen gelden, in geval van weerstand der besturen. Het doel was niet, immers zoo weinig mogelijk , het bestaande te veranderen , maar hot strekte daartoe, om , 'in afwachting der vaststelling vau de algemeene wet, slechts zooveel te doen als neo- dig waa om aan de uitoefening van bestaande regten kracht bij te zetten en datgene te doen wat strikt noodzakelijk was; om in tón woord, in afwachting der algemeene wet, van het bestaande vast te houden wat slechts kon. Het tegenwoordig ontwerp verschilt eu vooral op dit ééne punt. Het geeft aan de waterschappen een nieuw middel van voorziening, dat bovendien strekt om aan de proces-zucht bot te vieren. Do aard van hot verschil tusschen dj£ ontwerp en het vorige is hierin gelegen: het vorige ontwerp strekte om toezigt te houden of waterschappen hun pligt volbragten, en zoo dit niet geschiedde, hen dan daartoe te noodzaken door administratitve middelen. Bij dit ontwerp is het middel van dwang in handen van den burgerlijken regter. Dit nieuwe middel nu beschouwt hij in betrekking, tot den aard der zaak, tot de grondwet en tot onze bestaande regten. van en over waterschappen. Hij treedt iv eene uitvoerige behandeling van deze drie hoofdpunten en beroept zich daarbij dikwerf op de ondervinding doorhem in vroegere betrekking opgedaan. De loop zijner redenering is deze, dat het geschil, waarvan hier sprake is, niet is van burgerlijken aard. Het loopt óver regten en verbindtenissen van publieke ligchamen ten aanzien van publieke belangen. Do regering geeft dit zelfs toe, en waarom dan zoodanig geschil aan de beslissing van den burgerlijken regter overgelaten? Zijne Blotsom op dit punt is, dat de zamenhang der waterschappen zal worden verbroken door gemis aan stellige bepalingen , die uit den aard der zaak hier niet zoo kunnen bepaald worden, dat de regter kan tusschen beiden treden. Alleen de aclministrative regter kan hier uitspraak doen. Ten andere acht hij de bepaling in strijd met art. 150 en ook met art. 132 der grondwet. Hy zet daarbij uiteen, dat do koning door de grondwet is aangewezen , om uitspraak te doen, terwijl daarbij de tussehenkomst vnn den burgerlijken regter niet is voorgeschreven. Die tussehenkomst beschouwt hij^n strijd met het toezigt, bij art. 190 en volg. deigrondwet bepaald. Hij vraagt of de bepalingen, in de tweede afdeeling van dit ontwerp vervat, geen inbreuk maakt op bet toeïigt des konings en op het uitroerend gezag ei op het gezag, om geschillen te beslissen. Wat aangaat de opmerking, dat de adminie_ative regtemagt niet behoorlijk is georganiseerd, wenscht spreker ook die organisatie, maar nu dit nog niet het geval ia, levert dat dan eene reden op, om af te trekken wat volgens de grondwet in den aard der zaak tot hüar behoort en om dit over te brengen op vreemd gebied. Men heeft wel gezegd, dat men een' onpartijdig regter moet hebben, maar mag men dan gedep. staten, de regering des konings, van partijdigheid verdenken? Bovendien, het is ook niet genoeg, dat men een onpartijdig regter hebbe, want men moet een regter hebben, die voor deze bijzondere taak berekend is. Dit den aard der zaak is dit hier de burgerlijke regter niet, ondat het geschil ook loopt, en meestal moet loopen over de noodzakelijkhnid van het werk. Met die noodzakelijkheid hangt in de meeste gevallen de verpligting geheel zamen.' Ten andere beschouwt hij het ontwerp in betrekking tot de bestaaude wetgeving van de waterschappen , dio hij opzettelijk bijna geheel heeft nagegaan. Enkele hoofdpunten brengt hij bij Hij meent, dat de begrooting en de uit te voeren werken in alle reglementen aan de goedkeuring van gedep. staten zijn onderworpen. Voorts is in alle reglementen de beslissing over geschillen tusschen het dagelijksch bestuur en hoofd-ingelanden opgedragen van gedep. staten onder beroep op den koning. Even zoo de beslissing tusschen het bestuur en de ingelanden en tusschen het eene waterschap en het andere. Bij al die reglementen is voor het waterschap magtiging van ged. staten noodig, om procedures te mogen voeren. Hoe is dit een en ander te rijmen met het stelsel, bij dit onderwerp aangenomen ? Dat alles bewijst, dat het aangenomen stelsel aan een geheel ander gebied van wetgeving ontleend is, en men hier dus een geheel afwijkend stelsel voordraagt. Ten slotte schetst hij de gevolgen van dat stelsel en de moeijelijkheden, dio daaruit kunnen ontstaan. De regter zal moeten treden in een onderzoek van den aard van het bevolen werk. De regter zal ook de noodzakelijkheid daarvan moeten beoordeelen. En zol in den regel getwist worden over den omvang en den aard van het werk. Dat zou ook strijdig zijn met het stelsel der wet van 1841. Het zal velerlei kosten voor den staat te weeg brengen. Het waterschaps-bestuur zal veel liever aan den staat laten betalen. Het zal een afgedwongen subsidie worden. Men zal zich bij deti regter ongehoudrn doen verklaren, ten eindo dc werken door den staat te doen maken. Er zal een nieuw strijdperk voor de advokaten worden geopend, maar het gezag voor den waterstaat zal voor goed varzwakt worden. De heer Gevers van Endegeest herinnert dat het f hans de vijfde maal is, dat dit onderwerp ter sprake geweest is. Daarom doet het hem leed, dat tegen deze voordragt zwarigheden worden geopperd, te meer, omdat zijne bezwaren f egen het vroegere ontwerp nu weggenomen zijn. Zij bestonden hierin, dat men dezelfde magt uitspraak wilde laten doen èn over de noodzakelijkheid der werken èn over de gehoudenheid van het waterschap. Men wilde dat beiden zouden worden gescheiden en het cene door de administrative magt en het andere, de gehoudenheid door den burgerlijken regter zal worden beslist. Hij neemt enkele punten uit de rede van den vorigen spreker op. Zoo heeft deze de tus- Behenkomst in strijd geacht met de grondwet. Maar er zijn meer zaken tot de administratie in verband staande, die aan den burgerlijken regter zjjn opgedragen. Zoo wijst hij op artikelen 70 en 72 der armenwet, volgens welke gedeputeerde staten het domicilie van onderstand aanwijzen, terwijl artikel 72 aan den regter de beslissing van het verhaal over de kosten overlaat. Ook in de wet van 1841 is de quaestie over de schuldpligtigheid hij den burgerlijken regter verbleven. Het stelsel, door den'vorigen {spreker ontwikkeld, vloeit z. i. voort uit eene min juiste opvatting van art. 148 der grondwet. Die bepaling zegt, dat alle twistgedingen over eigendom enz. bij uitsluiting behooren tot de kennis der regterlijke magt, maar zy sluit niet uit, rlat aan den burgerlijken regter iets anders dan geschillen over eigendom mogen worden onderworpen. Wat den strijd over oppertoezigt aangaat, waarvan art. 190 gwt. spreekt, meent hij , dat het oppertoezigt niet insluit beslissing bij kwesticn over de gehoudenheid tot het maken van werken. Hij erkent met den vorigen spreker, dat de kwestie over de noodzakelijkheid en de verpligting wel dikwerf ineensmelten, maar dan kan juist de regter beter en onpartijdiger oordcelen. Morgen zullen deze beraadslagingen worden voortgezet. In den loop dezer zitting heeft do commissie van rapporteurs haar eindverslag uitgebragt over het ontwerp tot wijziging van 3 artikelen van het Burgerlijk Wetboek, ten opzigte van vermiste personen bij. vermoedelijk of bekende scheepsrampen. — De dag der discussie zal nader worden bepaald. ---