Mengelwerk. Senige artikels uit den Bloemhof van allerlei lieflijkheid sonder -verdriet, door Mr. KOERBACH. Chaos — een verwarde-klomp , verwartsel, dat is, het onf r malkander zijn van al de stoffen : hoedanig sommige (ellen, dat geweestsoude zijn in den beginne, eerder beweeang in geweest is, door welk die scheijding veroorzaakt is. Je Gods-geleerden seggen en leeren, dat de waereld uijt niet femaakt of geschapen is, en willen ook dat een ieder dat \o moet gelooven, alhoewel de waereld wijsen en geleerden 'el weten dat het onwaar, ja onmogelijk en tegen de Schrift •• Want uijt niet komt niet: dat heeft waar geweest van lle eeuwigheijd, en sal in alle eeuwigheijd waar zijn. En die parheijd is soo wel waar in de Godts-geleertheid, als in de faerelds wijsheijd : want de waare Gods-geleertheijd word Bede onder de waerelds wijsheyd begreepen , en is een ge«eelte der telver, om dat in de waerelds wijsheyd mede ver»at word de kennisse Gods. En wat is kennisse Gods anders •'s Cods-geleertheyd : Soo dat onder de naam van waerelds Wijsheyd begreepen word alle wijsheyd, weetenschap en kennis ie der is. Dog hier van genoeg: in 't lang en in 't breede ;al ik hier na wel bewijsen, datter uyt niet geen iet is gekomen. Chirurgijn — een hand-werker, die een handambagt doet, fhjk een weever, snijder en schoenmaker. Chirurgijn, >en heel-meester, wond-meester, of wond heelmeester, die Blerley wonden , sweeren en seeren geneest, alsse trouwens jeneeslijk zijn , (want kop-of is een dood wond, die soud hy 'iet weer geneesen konnen) en die de leden , die uyt 't lid 'jn , weer kan in 't lid setten. Ik verwonder my dat een leel-meester niet kwaalijk genoegt, als men hem soo een geringen laam geeft gelijk als Chirurgijn. Ik soudet my , als ik éen leel-meester was , belgen. Want de naam van heel-meester B wond heel-meester veel edelder en eygentlijker is, als die lastaarl naam. . C'oliegist — een lands-leerling , of lands-voedeling, die op }>lands kosten onderhouden word, en onderwezen in de pods-geleertheyd tot Leeraar. Deze lands-leerlingen worden egenwoordig van wijse luyden , met een sondagse naam gejoemt brood-rotten: om dat se tegenwoordig soo nodig in de V-erk zijn, als de rotten in 't brood van een groot huysjesin , daarse allemaal kloek en gesont zijn , is om datse soo '*ks alsse gevordert zijn , tot voorgeleiden of voorsteller leer 6r êeleertheid of gaaven, dal is, bekwaamheyd om te ho "rl dateliJk Degmnen te kuypen ('t welk een zeer onbé°rllJke saak is, en niet behoort geleden te werden) sonder Pnouden soo lang totse een beroep hebben. Waar door 't ge¦ eurt, datse raeenigmaa! iemand, die 'tland niet tot een last } ' en die geleerder en beter is, als sy (want racenig weet fel, hoese in die bijeen wooning t'saamen leven) in de weg f..]": niet alleen datse soodanigen in de weg zijn, maar sy Jn nu soo overvloedig en raeenigvuldig , datse malkander in e weg zijn. Want het isser om den brooden te doen , niet Sn /VCr tot e' woord' den oogst is tegenwoordig kleyn , S «e Arbeyders seer menigvuldig. Men mogt nu de Heeren s, °ogsts (de Staten des lands) wel bidden, datse de onnutte rneiders verminderden. Sij kunnen voorwaar nu dat geld, r*el nuttelijker besteeden. 't Corpus juris— een wet-boek, boek des regis , of boek der eë'en : waar in de wetten en regten die men in een land j£bruykt, beschreeven staan, 'Eygentlijk is Corpus juris lig• aam des regts te seggen. Corpus juris ward gèmeenelijk oenOi_en voor het Roomsche wetboek, waar in de wetten en J:g(en der oude Romers in 't Latijn beschreven staan. f"1 Roomsch wet-boek is een zeer groot boek, daar ook jeel schoone grollen en onnoodige wetten ten aansien van ons : en om die nog te ondersoeken , moeten wy duytsen «n andere taal, als onse moeders taal. 6 groote slaafsheyd ! feeren met groote kosten, en groote moeyte en arbeid, in verlies van eenige jaaren van onse korte leevens W Dat is immers een groot verlies ;en dat is immers een bedroefde en beklaagel.jke zaak , dat men met groote kosten , fn grooter moeyteen verlies van tijd, en minder nut, moet Paaien dat geen , t welk men met weynig koslen , en minder r°eyten en verhes van tijd, en meerder vrugt soude konnen "ekomen. Want men soude in een half soo grooten boek meer ell»n, die ons noodiger, en die bondiger na de reden Laaren, konnen beschrijven in onse eygentaal, als in'lgantse Roomse wet-boek slaan. Dat zijn wy, die sulke vrye luyden Pil' Be"jk wy self seggen , die ons verbinden an een ander :olks taal en wetten: 6 dwaasheyd! Het schijnt my toe, dat en er mede le kennen geeft; dat God die Heydense volkeren i *r met wijsheyden en rede had begiftigt als ons: 't welk ik j^gen spreek en. seg , dat God ons soo wel, ja immers soo ien a at vo"c hee'"t met wijsheid , kennisse, weetenschap *tn hegaaft Soo dat wy daar bekwaam genoeg toe zijn, F °os self wetten voor te schrijven, om na te leeven. %naiSci?latie — betoovering. Dit wil men sal een schadelijke die!». En' de«'elk men van een versierde boose geest leert, )jet men .Myt,e/ noemt. Dog wat van de dut/vel is , sic in 'kortep°,ord Dv.yvel- Wat van de kons' is zullen wij eens "a'ne I'l|-feggen ' nament.fe dat het is een dwaase inventie, en . n!j'lJ't dat het is een bedrog. Dat meu met eenige kruyden Sen ()n, dingen beschadigen kan imant, dat is wis waar, deHj'l Blen °(>k mcl een'ge kruyden of andere dingen wonhen •6 werkingen doen kan ,is ook wis waar, . Maar dat der h ant ,net een hoop vreemde woorden te prevelen son:of da.cm eens aQ te raaken , soude konnen schadelijk zijn houde Sy toveraars of toveressen, sik selven in katten of W ki ,wferwolven soude konnen veranderen, dat sijn -r be'aggelijke praatjens. J --- (Lotgevallen van eenen DUITSCHER in Rusland, gedurende 33 jaren. Brunswijl. 1846.) DE RECRUTERING IN RUSLAND. Recruten! Dit woord vliegt door de dorpen en steden als eene krassende doodsuil. De deuren vliegen toe als voor eenen woedenden orkaan. Angst en schrik nijpt de harten der huisgezinnen zamen, welke zonen bezitten, geschikt om voor de onverwinbaarheid gedresseerd te worden. Alle mogelijke plannen worden uitgedacht om het gevaar te ontwijken, zoodra de Ukase verschijnt welke het te leveren contingent bepaalt. Eerst later stelt elke provincie den nacht vast waarop de manschappen gevat zullen worden ; want de toekomstige verdediger des lands wordt niet opgeroepen om zich aan te geven , maar in het geheim en onverhoeds als de ergste misdadiger opgepakt en van stonden aan streng bewaakt. De grondbezitter ontvangt het verzegeld bevel. Een diep geheim rust op deszelfs inhoud. Steeds moeten er meer dan het bepaald getal gegrepen worden , omdat het onzeker is of allen geschikt zullen bevonden worden. De oudsten der gemeente ontvangen, onder verpligting..Van geheimhouding, van den grondbezitter het bevel, om in den eerstvolgenden nacht de kinderen hnnner broeders van het ouderhart aftescheuren. Intusschen is de zaak reeds vooraf ruchtbaar geworden. De oudsten komen. Alle jonge knapen zijn verdwenen, en houden zich in bosschen en op andere plaatsen schuil. Maar het bevel is streng en de verantwoordelijkheid groot. Eindelijk wordt er een gegrepen. Hij moet er aan om het land, dat hij nooit gezien heeft en van harte verwenscht, tegen vijanden le beschermen. Zulke jongelingen hebben wel is waar lot nog toe geene ' gelukkige dagen gekend , in het zweet huns aanschijns moeten zij de bete broods verdienen, die hen naauwelijks voor hongersnood beveiligde , doch zij waren bf hunne familiën ; de zon met welke zij vroeg opstonden, en die nog bij het ondergaan hunne arbeid zag , scheen op hunne woning neider" a~ l)e BeT?nSene8eT?nSene w-ordt in de gouverneraentsstad afgeleverd. Daar zit de commissie tot aanneming van reciuten met den Gouverneur aan het hoofd. Naakt worden de offers voor het vaderland in de vergaderzaal geschoven. De arts onderzoekt hen van de voetzool tot aan het hoofdhaar. De jongeling is gezond en zonder gebreken. » Sperden mond op." Oe doctor kijkt er in met deu vorschenden blik des schatgravers. Het gebit is behoorlijk in orde. Reeds wil hij den Gouverneur toeroepen dat de recruut gezond is. Maar ziet! Achter de tanden ligt eene halve kroon of een dukaat. Fluks heel zijn gloeijende vinger den schat ingepalmd. » Neen, de kerel deugt niet, hij heeft fungus, alle tanden waggelen, in vier weken heeft hij geen tand meer." Hij is vrij/ De knaap steekt zich weer in liet boezemwambuis en blijft, ter eere van het stukje goudgeld, bij zijne familie in het dorp tot aan de eerstvolgende ligting. Zonder die gouden tand roept de Gouverneur »Lop!" (het voorhoofd) en is de rekruut aangenomen Bet voorste gedeelte van het hoofd wordt alsdan kaalgeschoren, opdat men hem dadelijk herkenne wanneer hij weg oopt. Daar staat hij nu misvormd, als een beest op de markt met een ijzer gemerkt." De schrijver van dit werk treedt na deze schets van de nationale militie in beschouwingen over den zedelijken toestand van de onderscheidene klassen der maatschappij in Rusn i-r611 hangl daarvan een beklagenswaardig tafereel op. Ue hjleigenen worden door de pachters uitgezogen , terwijl de grondbezitter in vreemde landen zijn verinogen verspilt. Aan de kooplieden wordt onbeschaamde bedriegerij en domme trotschheid ten laste gelegd. Doch het ergste krijgen de ambtenaren er langs. Hunne traktementen zijn niet voldoende, en van den hoogslen tot den laagsten trap is omkooping de spilwaarop alles draait. Alle pogingen door den Keizer aangewend om deze ondeugd uit le roeijen, lijden schipbreuk op de diep ingewortelde kwaal en gelijk bij 'de hernische slang, groeijen in de plaats van ieder afgeslagen hoofd nieuwe en slimmere op. Nog onlangs werd een generaal van zijnen post ontzet en voor den krijgsraad gebragt, omdat hij officieren voor eene decoratie wegens onderscheiding in den Caucasischen oorlog had voorgesteld , die aan dezen krijg in het geheel geen deel hadden genomen. Uit de menigvuldige staaltjes die de schrijver als bewijs der verrc-aande omkooping opgeeft, willen wij slechts een tot het realswezen betrekkelijk opgeven. De schrijver wilde eene klagte wegens eene schuldvordering van 150 roebels bij de competente autoriteit inleveren. »In de eerste kamer die hij binnen treedt vind hij schrijvende wezens gedeeltelijk in uniform. »Is Iwan Iwanswitsch de secretaris ook te spreken?" Ne snaju! (ik weet het nie'.) Is de directeur hier? Ne snaju! Wie is in de kanselarij ? Ne snaju » zoudt gij mij ook kunnen zeggen waar de deurwaarder Iwan Petrowüsch is ? Ne snaju ' llit Ne snaju is de eenige klank die ,nen hoort, tot dat een ha ve zilverroebel of eene blaauwe banknoot (van 5 roebels) uit oen zak glijdt, met het verzoek: «Heb de goedheid Iwan I want witsck.eventjes te roepen." Dadelijk, dadelijk hij za, oogei.bhkkel.jk hier zijn! De schrijver gaat, het eene uur verstrijkt na het andere , „iemand komt terng. » Waar zou mijnheer toch binven?" Ne snaju! » Zou ik wel op hem kunnen wachten? Ne snaju >" Wederom komt er een zilveren geldstuk voor den dag. » Wilt gij zoo goed zijn den deurwaarder'lwan Pelrowitsch even ie roepen?' direct. De tweede Mercur.us gaat heen en ko.nl ook niet terug, daarentegen verschijn nu de ontvanger van de eerste fooi. * Iwan Iwantwitsch heeft geen tijd, hij is zoo uitgegaan ; wat is er van uw dienst? Ik wilde hem eene klagtejJalei opstellen. M.n/'1,» X 7"?n mi-in vriend heeft he"> «»i gerecomd;r; , °.?,s niets anders is dan eene klagte op te èhlrk t kan * °°kl , Waarover handelt de zaak? /Een sch,rk is mij 150 roebels schuldig en wil niet betalen. Hebt fL W? Schnfl? 'Jk bewijs ?ja dezen wissel. Laat eens "¦ Zf?) 71/ V'n