Van den 30. Januarij. De Moniteur geeft heden de lijst der generaals, die bij het leger Van Spanje zullen dienst doen : Luitenant-generaals: de baron Canuel, de graaf Molitor , de prips Va» Hohenlohe, de graaf Curial, de burggraaf Roussel d''Harbal, de burggraaf 7irlet, de graaf Guilleminot, de graaf Bourck , de burggraaf Castex, de burggraaf Demon, de graaf d'Autichamp , de baron Dode de la Brunerie, de baron de Damas, de burggraaf Donnadieu, de burggraaf Pamphile-Lacroi», de baron Conchij en de burggraaf Obert. Marècliaux de-Camp: de burggraaf Ccrsin, de graaf de la Roche"jigmond, de baron Br ung ,de baron Bonnemams, de graal' Griindler, *de baron Gressort, de burggraaf Val lm , de burggraaf 7,oussaint, de Jburggraaf Pulieport, de burggraaf Jamin, de burggraaf Vas se rot, de tlaron Berge , de baron Ordonneau, de graaf c/e Meijnadier, de baron Vincent, Schaffir, de ba-on Huber, do burggraaf /^ïoraeï * Mr-rin%oné', de grraf Quixsonas, de graai de Jlastignac ,de graaf * Vittre , •de baron d'Albinac, de graaf Armand de la Logere, de graaf efe \Saint-Chamans, de burggraaf #ertór * Sauvignij , de graaf* ide burggraaf * Saint-M ars , do graaf* Polier, de graaf a's /» /iotchejacquelein ,de graaf* Mellet, de markies * Marguerije, de batrqn Dukermont, Gougeon ,de burggraaf Saint-Hit aüe, de baron /fw» carf, de graaf d'Arbaudjouques, de burggraaf Z'ico* * Peccaduc, de ïfcaron Faverot, de baron Rohault de Fteurij en de baroc Deschamps. Do hoer * Lagarde , fransehe gezant te Madrid , heeft die hoofdstad den 26 motten verlaten. Zoodra hij op franschen bodem zal zijn teaiigekomen, moet hij daarvan bij estafette de tijding zenden. — Aanstaanden Zaterdag , zal de hertog van Belluno, minister van 'oorlog, een' grooten maaltijd geven aan de generaals en staf-officieren, die naar het leger zullen vertrekken. De giaal de la Rochejacquelin zal 3e voorhoede dep fransehe ar-iaee aanvoeren. _De engelsche ambassadeur, noch de gezant van Hanover, zijn als zoodanig bij opening der zitting tegenwoordig geweest. Intusschen meent jnen den engelschen ambassadeur in de gallerijen opgemerkt te hebben, •waar ook de hertog van San-Lorenzo, laatstelijk spaansche gezant, Èich bevond. Deze omstandigheden verwekken belangstelling, daar mea feilgemeen gelooft, dat de vredebreuk met Spanje tegen den zin van Fn teeland is, en aan den invloed van deu Russischeu gezant, in vereert!-toing met dien dar ultra's , moet toegeschreven worden. De hertog van San-Lorenzo vertrekt naar Londen, werwaarts zich ook vele andere Spanjaarden, die zich te Parijs bevinden, begeven. — Men gelooft, dat de oorlogs-verklaring tegen Spanje zal uitgegeven !worden, zoodra de fransehe gezant te Madrid, binnen Frankrijk zal teij'.i teruggekeerd. — Men zégt, dat de armee van Spanje in drie legerscharen zal afgeilecld worden; de eerste, tegen Catalonien, onder de orders van den Smaarschalk hertog van Ragusa [Marmont]', de tweede, tegen Arragoilien, onder den maarschalk hertog van Reggio [Oudinot]; en eindelijk ide derde', tegen ISavarra, onder dsn luitenant-generaal graaf van Lau* 'riston. De hertog van Angoulëme heeft het opperbevel en de minister -yan oorlog zal bij hem tïeu post vau majoor-generaal bekleeden. --- Mengelwerk. SPAANSCHE WANHOOP. Er is welligt geen volk in Europa, hetwelk zoo bij herbalia/ï verkeerd beoordeeld werd, als het Spaansche volk. Hoort men reizigers, öie Spanje bezochten ; deze weten niet ger.oeg te verhalen var. den luiïen en vadzigen aard van liet Spaansche volk, met hetwelk het bun schijnt, dat niets te beginnen is. Jaren lang was men in dit denkbeeld, ¦en zelfs de doortrapte Napoléon was van geen ander gevoelen. Iv het "Vaste geloof, dat, na Zijne overwinnende vanen op de wallen van Weenen en Berlijn geplant te hebben , de vermeestering van Spanje voor ïiem eene kleinigheid was, ging hij over tet den grooten slap, en stiet izqn keizerlijk hoofd zoo gevoelig, dat het hem zekerlijk nog pijn heeft gedaaa toen hij op St. Helena den jongsten snik gaf. Te laat zag hij ia, dat zijn gewezen minister van buitenlandsche zaken, de doortrapte ¦Talleyrand [van wien Napoleon , in een luimig oogenblik, eens zci'ï yoila mon coquin/] de Spaansche natie, beter dan hij, gekend, en t j-eat den aanslag tegen dezelve afgeraden had; en dat deze stan:-" «net den geest der profetie was vervuld geweest, toen hij, wanneer aanslag in weerwil vao zijnen raad werd doorgezel, er van zeide: vuua Ie commencement de la fin ! Het is niet mogelijk, dat men zich alzoo in de beoordeeling van een Volk vergissen kan, wanneer hetzelve zicli vertoont gülijk het ia. Er moet in den Spanjaard wat steken, hetwelk het uitwendige niet doet -vermoeden. En zoo schijnt het ons toe zeker te zijn , dat de hartstogten, onder anderen , bij den Span jaatrd anders werken en zich anders vertoonen, dan bij andere volken. Wij verbeelden ons, dat men on«> Janrs alzoo beeft kunnen zien, dat de wanhoop onder adderen bij den Spanjaard anders werkt dan b. v. bij den Fianschman. Do iaaUten als üj wanhopend wordt, wringt de handen, slaat zich met de vuist voor 'den kop; trekt zich de haaren uit het hoofd; stampvoet, ca rfliist eo tiert en gi!Bt, eu klaagt. Bij den Spanjaard «iets va», dit; alles, Daar komt dfe eene Jobsbode na de andere in Madrid ca brengt de lijding, dat de Spanjaarden , bij sententie van twee keizers en ééaen koning, van welken geen hooger beroep valt, veroordeeld zijn, om hun troetelkind, — de staatsregeling van 1812, levendig te begraven, eu nadat deze hare sententie zal hebben ondergaan, af te wachten , welke san-» tesitie men over har« vaders en verdedigers zal gelieven uit te epnekein Wanhópeftder tijding kon men zich zeker niet voorstellen: en wie ons wijs wil maken , 'dat dezelve geene desperatie bij de Spanjaarden keqft ie weeg gebragt, zal zijn doel bij ons niet bereiken, N»»n! wat men a-egge, de Spanjaarden hebben geschrikt en zijn wanhopend geworden» *« «00 >ptl,jM toen NiroLßoN-'met zijne onverwiubare lege?» ia dat tand introk. — Maar de wanhoop werkt hier nationaal karakteristiek" Zij huilen niet; maar zetten bedaardelijk den voet pal, en zeggen : »ik wil niet," en spotten met het gevaar. Men leze de antwoorden, welke zij gegeven hebben aan de ministers van Pruissen, Oostenrijk en Rusland , en men zal deze geestgesteldheid duidelijk herkennen. Tegen den eersten zeggen zij spottend, dat zij even zoo ernstig het geluk van Pruissen verlangen ajs Pruissen dat van Spanje begeert. — Tegen dien van Oostenrijk, in substantie, dat hun de betrekkingen met Oostenrijk geen oortje waard zijn. [Denk eens!] En niet den minister van Rusland maken zij het het allerergste, hem te kennen gevende, dat hij een lompaard is , en zich maar hoe eer hoe beter heeft weg te pakken. -— Alzoo werkt bij de Spanjaarden de — wanhoop. "Wat deze verder voortbrengen zal? Wij herhalen het; wij profeteren niet. De tijd zal het leeren. Velerlei kan men komrond onder de voeten der partij is weggezonken. Zoodanig iets m"en«n wij aan te treffen in het artikel, hetwelk de eerste en grootste plaats beslaat van het Mengelwerk dezer Courant vat» ai Januarij j!., No. 9, hetwelk bestemd schijnt ler wederlegging van helg.en wij in het Mengelwerk van deze zelfde C.iaranf, van den 5ï December 1822 hadden gesebreven. Wij zouden niet ongenegen zijn , dat artikel, bij dezen, in alle bijzonderheden te bestrijden, doch wif worden d.iarvan terug gehouden, door da vrees, dat ons f.>rsc.riif, om deszelfs uitgebreidheid, alsdan niet geplaatst, of, zoo al geplaatst, da» niet gelezen zoude worden. Wij zullen daarom, om doelmatig te schrijven, zoo kort mogelijk ter neder stellen, wat tot handhaving vaa waarheid en regt aan ons noodzakelijk toeschijnt. Onze partij stemt ons toe, dat het natuurregt den pligt der jaarlijksche registralie niet oplegt; maar de gevolgtrekking, dat alzoo eene ge» schreveiie wetsbepaling, welke dien pligt voorschrijft, dient bijgebragtte worden , wordt door de parlij ontkend. Deze ontkenning druischt naa* ons inzien tegen het gezond verstand, zoo wel als tegen de aanoensme^ ne regts&eginselen in, bij welke bet uitgemaakt zeker is, dat alle verpligli» gen , tot welker vervulling men genoodzaakt zal kunnen worde», bij een van beiden, of bij het natuur- of bij het geschreven-regt, stellig gelast moeten zijn. Waarmede verdedigt de partij deze hare ontkentenis ? naar bet oa» toeschijnt hoofdzakelijk door de onderscheiding tusschen de eigenlijke principes der wel , en derzelver reglementaire bepalingen, en te beweren dat onze gevolgtrekking alfen op de eerste en Riet op de laatste van toepassing zonde zijn. Maar op welk redelijk gezag rust zoodagjgS onderscheiding? indien zij op zich zelve al aannemelijk was, legt dart niet eene reglementaire bepaling der wet even zoo wel eene verph?tip£ op, als een voorschrift van een o.r principes van de wet zn-ks doet? en is de regel niet algemeen , dat alle verpUgtinger, , tot welk:! verstilling men genoodzaakt z^l kpnnen worden, of bij het ua;-:.ur- of bij he* geschreven regt stellig gekst hum ten zijn? Maar wat meer is, hetgeen de partij door deze oßdeiscliei'ding wil gewinnen, valt. oogenschijnlijk tot haar nadeel ui{; daar het weder hij de grondregels van het regt is aangenomen, dat eene extensieve ititer* prefatie in sommige gevallen bij de toepassing van de principe» eeqer wet mn kan, doch ten opz.igte van reglementaire bepaljugen niiumt* ioogd mag worden. Dit valt tot haar nadeel uit, zeggen wij, want zij toont de oewild* b paling, dat de registratien der eigen jagten jaarlijks vernieuwd zouden moeten worden , onder de reglementaire bepalingen te rangschikken; e» ook daarin meenen wij dat zij grovelijk dwaalt. De vraag toch, of b*t retjt, d-it wij door de regis! ratie verkrijgen, slechts één jaar — dan w«^ of hetzelve meerdere jaren geldt; belieft buiten twijfel deu aart van J»' regt zelve, en geenszins de wijze, waarop helzelve aangevraagd wordt* De v"'*») hceit ''ier klaarblijkelijk de uitgestrektheid van tijd, Voor welk* de aanvrage geschiedt, mei de wijze van die aanvrage te doen , verwsrJ' Wij meenen 'hiermede i;-no«g gezegd te hebhen, om te doen ziep , geworpen , daar liefeerste «edeeVe van zijn laatste artikel ten serv.e cal willen uitoet-nen, voor den eersten April ziju verzoek tot registratie schriftelijk aan den houtvester van zj^n district gal moeie.n inleveren: zonder dat de wel bepaalt, dat die registratie, na verloop van eenigen tijd, veel minder dat dezelve ieder jaar vernieuwd zal raceten •worden; terwijl die zelfde wet gelast, dat de registratien van eeuiekaoi\en, duivetillea en zwanendriften telken vijf jaren vernieuwd zullen «loeten worden: en dat alzoo, om l.et gemis der even B**s§*e bepaling, Se registratien der eigen jagten niet vernieuwd behoeven te worden. Ën'biermede stappen ook wij af van dit geschil, alteen uit liefde voor «waarheid en regt gevoerd: ons verheugende van goederkand verno.-.i-n te hebben, dat "eindelijk op den i 5 Februarij ïSaS dit geschilpunt aan de correctionele regtbank, in appel regt doende, te Arnhem,, te* beslisaing voorgedragen en daardoor een eind vonnis over hetzelve iftgeveepen zal worden. Als eene bi|zotvderheid leekenen wij hierbij nog aan, dat onlangs twee geachte regtsgele^ rden, beide sieraden van de reglerüjke magt, .ver dit «elfde onderwerp sprekende, begonnen ieder met zijne verwondering te betuigen, dat d. swegen twijfel koude oatstaan; terwijl .eij weinige 'öogenblikken daarna bemerkten, dat zi) juist tegenovergestelde gevoe lens toegedam waren, en eikander moeijelijk konden oWtnigen. De Redactie, door den schrijver van het voorgaande artikel, over dit onderwerp, verzrciit zijnd.-, om, wanneer er no- eenig aMwoord op dit zijn gesehi-iif inkomen mogt, hetaij hetzelve nieuwe grondsn behel %en, betzij de oude herhalen rriogt, terzelfder tijd uit doztl.l's naan. aan het publkk te kenns-n te gevc;i , 'lat hij aüeen uit liefde voor de waar iieid de pen tzd 0,..^.. n •- en dus geenszins verkoos, sich iv eenen «utt^.iozeo woordenstrijd mtéïaten; met iemand, wien misschien af.de*e beiangeis dreven; heeft geineend, zich aan dit verzoek niet. te mo- W onttrekken; levens echter am de beide geëerde schrijver* te kennen «evtntie, dat dit beshrl vormen met de bedoeling der {teyactie TKreokt, welke, hoe belangrijk dan ook het onderwerp overigens zifn 'Bioge, niet vei kiest, haar dagb'l.id voor in het oneindig gerekte lettertwisien te lei-non. Dl! Reactie. ---