De wilde jager. Als, in een der twaalf nachten tusschen Kerstmis en Driekoningen, de storm over land en zee loeit, zoodat in de hoogte de wolken door de lucht hollen en omlaag de menschenwereld trilt en siddert, dan is de wilde jager in de weer. Er zijn er, die beweren, dat hij weleer, bij zijn leven, een eerste woesteling geweest is en dat hem, tot boete, na zijn dood, deze post werd opgedragen, dien hij thans reeds Binds eeuwen vervult. Er zijn anderen, dio gezegd hebben, dat het Wodan zelf is, op zijn wit paard gezeten en roorzien van den nevelkap, waardoor hij zich .nzichtbaar maken kan. Kijk maar met eigen oogen naar de wolkgevaarten, op den eersten guren avond den besten, en vraag hun wat zij te vertellen hebben van zwijgend voortrennende ruiters en rußsen en jachthonden, alles door elkander in een wilde vaart, maar den heelen stoet samen iq dezelfde richting, als op een bepaald doel af. "Wat daar gejaagd wordt? Alles wat verjagenswaardig is. Des wilden jagers taak is, de lucht te zuiveren van de ongerechtigheden, die het oude jaar achterliet, zoodat het nieuwe op te frisscher baan zijn loop kan beginnen. Eer de dagen weer gaan lengen, moet dat achter den rug zijn. Daarom maakt hij zoon haast. Snel, snel, voort, voort maar! Als ik hem hoor èn zie, den wilden jager, dan is het plotseling of hij mij roept om mee te vliegen. Eer ik kan kiezen, ben ik mee, hoog in het zwerk. En minstens in verbeelding moet ik hem volgen, ver bovea al wat mij op aarde boeit en lief is Verg niet, dat ik vertel wat men te zien krijgt op zulk een fantastische luchtreis. Ik "sou het niet weten te zeggen. Ik heb ook het besef, dat ik niet met dat doel word meegenomen. Landen en volken bezoeken, practisch geographie Btudeeren, dat kan men in onzen tijd vlug genoeg met de gewone reisgelegenheden. Dat kaa men doen het heele jaar door, op velerlei manieren: te land, te water, en desnoods in eon luchtballon. Als de wilde jager ons meetroont op zijn wonderschimmel, dan -is het om wat anders te doen dan om kennis of om avonturen. Dan is het, meen ik, daarom te doen: een Bterk besef in ons te wekken van de betrekkelijke lichtheid der dingen, die wij zwaar plegen te tillen, — een indruk van het l aardscho wel en wee te geven, Zooals men dien alloen in arend-perspectief kan krijgen. En als, na zulk een tocht, waarop wij ons in zijne sterke armen veilig voelden, verbaasd dat wij niet angstig waren, de wilde jager oas weer heelhuids in ons dagelijksch leven neerzet, dan kunnen wij eerst recht waardeeren, welk een weldaad hij ons heeft bewezen. Welk een ontspanning is het, met een door dien tocht verruimden blik al ons hebben en houden, al onze belangen en betrekkingen, al den omboel onzer wenschen en bezorgdheden te overzien! Wij staan er weer tusschen als te voren, maar wij beschouwen alles in een auder licht. Wat werkelijk van waarde is, verliest daardoor niet aan belangrijkheid : het is er ons te liever om, dat het dien tocht doorstaan kon. Maar het vele wat slechts belangrijk is in schijn, wat ons sinds lang hinderde en lastig was, zonder dat wij er toe kwamen, het af te schudden, — dat werpen wij van ons, bij deze gelegenheid, blij dat wij daar nu eindelijk toe komen, en dankbaar aan den wilden jager, wiens luchtvaart ons er toe bezielde. Dat opzien naar den wilden jager, zóo dat zijn aanblik ons werkelijk aanspoort om bij den aanvang van het jaar een aantal veeten, grieven en andere kleingeestigheden weg te gooien, dat behoort tot de groote vreugden van het leven. Jsiet alleen dat die afdanking op zichzelf een goed ding ia, maar een ander goed ding is het, er door den wilden jager toe gebracht te ziji_. Want dit is een teeken, dat wij vatbaar zijn voor het onschatbaar elementair genot, dal er ligt in den omgang met de natuur rondom ons. Duizenden van menschen kijken naar de wolken, zonder andere gewaarwording dan de gedachte, of zij een parapluie zullen meenemen of niet, evenals duizenden van mensclien naar de blauwe lucht en deu zonneschijn kijken, zonder zich daarom inniger te verheugen over het feil van het levenslicht te genieten. O, indien ik voor allen uit den weg kon ruimen wat hen scheidt van deze groote elementaire weelde: voor den éen armoede en voor den ander rijkdom, voor den éen grofheid van gemoed en.voor dea ander het bederf van de oververfijning I Het is diep treurig, te bedenken, dat voor velen en velen het beletsel daartoe ligt in die plompe ontbering van het allernoodigste, die men onder het woord armoede samenvat. Eu het ergst in de armoede is, dat zij verdierlijkt en, langs den weg der verdierlijking, voor de edeler menschelijke gevoelens onvatbaar maakt. Laat ons daaraan doen wat in onze macht staat. Maar nog treuriger dunkt het mij, dat zoo vele anderen er even onvatbaar voor zijn, die er volstrekt niet door zoo ruwe beletselen vaa afgehouden worden. Zij hebben het noodige, en meer dan dat. Maar door ziekelijkheid van gestel, door karakter, opvoeding, vooroordeelen, overleveringen, is hun leven zóo gecompliceerd gewerden, dat daarin geen plaats meer is voor iets zoo overeenvoudigs als zich te vermeien in licht en zonneschijn. of in het spel van wind en wolken. Kunstmatige behoeften en wenschen hebben in hen den zin voor natuurschoon verdrongen, in zulk eene mate, dat zij zich verplicht achten die te vervallen en daaraan alles anders op te offeren. Zij meenen, dat hunne verhouding jegens medemenschen hen dwingt, tradities en conventies hooger te stellen dan natuur en waarheid, en dat hunne taak op aarde is, een tredmolen in gang te helpen houden, voor welks mechaniek zij zelf geen eerbied hebben. Traagheid belet hen, zich los te maken uit een samenstel van maatschappelijke drijfveerea, dat hen vermoeit en somber maakt. En zij werken zich in deze drogredenen zóo vast, dat zij hunne somberheid eene hoogere uiting van geestelijk leven achten dan dankbaren levenslust. Wij plegen elkander geluk toe te wenschen me. den overgang van 't jaar. Laat ons niet vergeten, dat gelukkig-zijn een kunst is als een andere, eu die hefc best beoefend wordt volgens de eenvoudigste methode. Laat ons, om den aanleg voor die kuast te versterken, sol .r zijn iv onze stoffelijke en voornaam in geestelijke behoeften. En laat ons alle levensbeschouwingen wantrouwen, die iemand — practisch of theoretisch — verhinderen genot te vinden in den omgang met licht en lucht en het spel eener gezonde fantasie! G. C. --- ' ««» ** *n ~^e Z'^ een ticht punt, een plaatsje van f - •"«e, waar storm noch geweld kan binnendringen. L - uaarheen moeten wij vluchten. f . V. FEUCHTERSLKBEN. f --- EENE GELDQUAESTIE. VMUILLMTON Naar het Engelse* van E. C. PHILLIPS. 7) Toen het gezelschap zich daarna naar het Balon begaf, ging mee eu iiet zich voorstellen aau de dochter. Hare stem was even üefehjk als haar voorkomen. In haar blik was iets van verlegeaheid te lezen, hoewel «3 ongedwongen met hem sprak; zoo zij het misschien heel vreemd vond met een neger te staan praten over Shakespeare en Beethoven, bleek daar althans niets van uit hare woorden. «Het is heerlijk hier te Brighton," zeide zij; gik vind het de beste van alle badplaatsen mer m het land. Jammer dat er niet meer menschen komen! Vindt u ook niet?" «Ik ben het met u eens," antwoordde Jan. t»is u hier al sindß lang?" //Sinds een week zoowat. En u?" o-Ik ook. Ik heb u dikwijls op het strand „Werkelijk?" hernam zij. „Dat wist ik niet." „Vindt u het ook geen uitstekend hotel ?" vroeg nu hare moeder. „En dan zoon goode keuken! Wij komen hier altijd; ik ben er bijzonder tevreden." Hij wist met grooten tact allen schijn te vermijden van zich aan haar te willen opdringen. Na een gesprek van tien minuten ongeveer verliet hij de beide dames, iets mompelend van eeno afspraak met een vriend, maar met een vroolijk kloppend hart ca verlangend uitzien naar den volgeuden dag, wanneer het hem weer mogelijk zou zijn het meisje te ontmoeten. Toen hij het salon verlaten had, keerde de oude dame zich tot hare dochter en zei glimlachend: „Een aangenaam mensch, die neger, niet waar? Maar hoe jammer, dat nu juist zoon man zoo rijk moet zijn !" „Ik geloof, dat hij mij de eer aandoet mij te bewonderen," zei de dochter, een geeuw onderdrukkend. „Waarom hebt u hem eigenlijk aan mij voorgesteld?" „H_t zal je immers geen kwaad doen, al bewondert hij je," hernam de oudere dame scherp. „Hot is iets heel nieuws voor je te praten met iemand, die geea bedelaar is, al is hij zwart." „Lieve moeder, het hangt immers geheel vaa de positie van de ouders af met welke heerea eea meisje in aanraking komt. Het is waarlijk mijn schuld niet, dat ik tot nu toe zoo weinig rijke mannen heb ontmoet." „Wat je ouders ook gedaan hebben, zij hebben ja nooit aangeraden je te verloven met ecu advocaat zonder praktijk. Hoe gaat het eigenlijk met dien Mijnheer Ooilier, als ik vragen mag ?* „Mijnheer Collier is steeds aau het werk op dat stuk grond, dat hij gekocht heeft," antwoordde Mamie Bruton bedaard. „Verder is er niets nieuws te melden." „Neen, dat zal er ook wel nooit komen. Ik zou er wat voor geven, als je diea man nooit ontmoet had." „En waarom dat, moeder ?" „Maar Mamie, doe toch zulke domme vragen niet!" „Ik weet heusch niet waarom. Voor zoover ik weet, heeft nog nooit iemand mij om mija hand gevraagd, die in een betere positie verkeerde dan Jack Collier." tfMaar als dat au eens gebeurde," vroeg hare moeder dringend, „zon je je dan aan hem gebonden achten door wat er vroeger gebeurd is? Bedenk toch eens, dat het jaren ¦ duren kan, eer mijuheer Collier zooveel heeft, dat hij leven kan, en een meisje als jij verdient iets beters dan voor haar leven begraven te worden in een villa met vier kamers en eea tuintje achter in Clapham, lieve kind. Deu avond vóór wij op reis gingen heb ik nog eens aan je vader gezegd, dat hij nooit iets onverstandigere had gedaan dan ziju toestemming geven tot dat engagement." Miaa Bruton stond ongeduldig van haar stoel op; zij ging bij liet raamötaaaeubc-gon op da ruiten te tronimalt „Altijd maar gsAd, geld, geld/ riep zij. „Dut i 3 alles, -waarover ik ooit heb hooren praten, zoolang ik mij herinneren kan f Zijn genegenheid en liefde dan die men bij een huwelijk- bniteu rekening kan lul. Ik won, ja ik won met al mijn hart, Jack genoeg had gehad om mij [a te gvven niet dri* kamers aonder tuin en u.it wij maar één meld konden houden. Dan zou ik mijzelf kunnen achtc-u ei .vaar ik mij aan to hemden had, eu iic aoo g ld." „Kan je dut dau uu uiet?" vr uw- Bruton. „Ik begrijp nkt waarom. Je vindt toch niet * „Ik vreet niet wat ik tiud; ik weet alteen, dat bet veel beter zon gewc-st ziju. als hij niet W*B weggaan, al zat ik dan'ook op een ssotderkatnertje. Ik ben niet geschikt om op mijzelf 1e staan; ulied spant snmeu tegen mij." Mevrouw Bruton Ir ra op en wloeg hut vim Ie op. Daar kwamen role namen iv voor vkci z«er goeden klank, en bet Werd haar .[-Qj. delijker, dat een eek ./le_ anders dan „Mijniiefir Colliera beeld nit Mamle'a hart kou verdrijven. (Wordt vervolgd.) --- Binnenlandsch Nieuws. — 1 Januari. — Uit de Staats-Courant. Bg Kon. besl. i s K. J. i. as _ ' '_ _, t e Eo f terdam, met 1 Januari benoemd tot schoolopziener in het arrondissement Eotterdam (Zuidelgk). Aan den 2e luitenant bg het korps mariniers J. A. Barrau is vergunning verleend tot hot waarnemen, van eeno betrekking buiton het zeewezen voor den tijd van éen jaar, ingaande 1 Januari 1898, onder stilstand van traktement en zonder opklimming in de ranglgst. Met 1 Januari is benoemd tot eerate-klork bg de Topogvaphischo Inrichting do tweede-klerk B. O. van Raamd; — en tot klerk bij het Koninklijk Nederlandsch Meteorologisch Instituut voor den tijd van één jaar C. van Dorssen, en tot tgdolijken klerk J. M. Brecdueld. Pensioenen zijn verleend aan: B. J. Beek, gewezen directeur der l.gkswerkinriohting voor vrouwen te Leiden, ƒ1079 'sjaars; — D. A. L. Schmier,gegageerd sergeant-majoor vau hot Ned.-Indische leger, laatste- lijk cipier van het huis vau bewaring te Nijmegen, een tweede persioen van ƒ267 's jaar»; — 0. J. Tos, ƒ363 's j aars. D en 31 December ignßumenie en Rusland toegetreden tot het op 1* November 1896 te 'a-Qravenhage gesloten verdrag, regelende punten van internationaal privaatrecht, alsmede tot het protocol van 22 Mei 1897, tot aaavuUing v_ dat verdrag. Ingevolge Kon. machtiging is deHeer A. J. vau der Paanw erltend en toegelaten ala consulair agent van Duitachlnnd te Maassluis «a Hoek van Holland. B _ Min. beaohitkingie ruetl Januari benoemd tot araannensie aan de Bijks-hoogere burgerschool te Warflum, P. Holstein, aldaar. Me t 1 Maartistevervullen de betrek" van leoraar in de gesohiedenls aan de Rijksere Burgerschool te Bergen-op-Zoom. Jaarwedde /KXlO.' 'l'rj, die voor dezo betrekking in aanmerking wenschen te komen, kannen zich voor 16 Januari aanmelden b_ den Inspecteur van het Middelbaar Onderwijs Dr, W, B. J. van Eyk, te 's Gravonhage. De buitengewone adelborst b ij d e K o n. Nedeilandeake Marine-Reserve C. Lieuwen wordt met 7 Januari a. s. geplaatst aan boord van Hr. Ms. instructieschip Oior. Der?«.-Ot. No. lbevatteenKon-baßlult van 23 December 1897, inhouderde den tekst der op 3 April 1897 te 's-Gravenhago tuaschen Nederland eu Frankrijk gemaakte schikking, regelende de beugon tusaohen genoemde Btaten. in hot Regentschap Tunis; De wetten van 4 December jl. tot natnroUeatie van A. L. Fioker, U. Maugweiler, H. K. H, A. M&yer, H. A. Hollenkamp, M. A, Goldenberg, J. H. O. Dziallaa, D. H. W. Moeke en G. P. P. Faulns. Een Kou, besluit van 29 December jl. tot uitvoering van art. 11 d«r wet Tan 21 Mei 1897, regelende de fiuaucieele verhouding tussoheu hot Rijk en de Gemeenten en herzieningen van de algemeene regelen ten aanzien van de plaatselijke belastingen; Wet van 31 December jl. tot voorziening lil het kas-tekorfc van den Indiaobcn dienst over 1898; Wet van 31 December 1697, tot vaststelling van Hoofdstuk X (Hnis der Koningin) der Staatsbegrootiug voor 1898 i Wet van 31 December jl. tot vasteheUing van Hoofdßtuk TH (Nationale Schuld) der Staatsbegroting voor 1898 i Wet van 31 December jl., tot aanwijzing van d© Middelen voor de Staatsbegroting voor 1898; Wet van 31 December jl. tot wijziging van Hoofdstuk Hl (Buitenlandüuho Zaken) der Staatabegrooting voor 1888. In do St.-Ct. No. 8 07vtreii, behalvede gißteren vermelde, ook nog opgenomen de Statuten der navolgende Naamlooae Vennootschappen) Amsterdamsclte Courant, te Amsterdam; kapitaal 0, waarvim ƒ30,000 geplaatst on de overige te plaatsen binnen 8 jaren; door den aandeelhouder N. van Harpen wordt ingebracht het recht van uitgaaf van de Avtsterd-imsdu Courant, ingaande 1 Ootober 1897; — directeur-hoofdredacteur N. van Harpen; politiek redacteur Jhr. Mr. E, Smiseaert; oommiasarisßen te benoemen in de eeratvn vergadering; Algemeene Cre.dietbank, te Amsterdam (tot het in verl.ruikleen geven van kapitalen, onder rioraoonlijke of zakelijke zekerheid voor ecu aoatraot van l«renekerlng, dat reute en aöoaslng tiet uitgeleende sommen dekt; en het uitgeven van schuldbrieven ten hoogste gelijk aan hot bndr:ii! dor uitgeleende kapitaal ca hot vijfvoud vru het kapitalen niet te byveu gaande); ki )(i,oeo, wnarvau ƒ250,000 geplaatst on de on - Uitleen binven 10 jaren; — rßreOtew Mr. H. W. J.Fook.mn 3. en E. de Graaf Jr.; commissarissen Mr. G. Baggerman, Mr. H. Cosnian, T. Th. Gleichman, E. de Lanoy, Mr. J. G. "VVurfbain en J. Meesters; De Maatschappij Bierbrouwerij en Ijsfabriek „De gekroonde P," voorheen A. van Berckel en Zoon, te Delft; kapitaal ƒ500,000, waarvan ƒ200,000 geplaatst en de overige te plaatsen binnen 10 jaren; — directeur C. J. van Berckel; commis«arisaen C. A. Huygen, J. G. Verroen en P. E. G. van Berckel; Buitenlandsche Bankvereeniging, te Amsterdam (kassiers en bankiersbedrgf); kapitaal ƒ500,000, waarvan ƒIOO,OOO geplaatst en de overige te plaatsen binnen 10 jaren j — directeuren M. Philipß en Dr. E. Denekamp ; commissarissen te benoemen in de eerstvolgende vergadering. Den 29en D eoemb er zgn ten kan to r e van het Agentschap van het Ministerie van Financiën te Amsterdam en van den Betaalmeester to Eotterdam inschrgvingen ingeleverd tot hot bekomen van schatkist-promessen tot een gezamenlijk bedrag van ƒ9,170,000. Overeenkomstig de inschrgvingsvoorwaarden is aan de hoogste inschrgvers — doch aan allen tegen den laagsten prgs, waarvoor gegund is, te weten : ƒ 993 per ƒ 1000 nominaal — toegewezen een gezamenlgk nominaal bedrag van ƒ3,000,000. Het verslag der o omm issi e, w elk e in 1897 belast is geweest met het afnemen van het landmetersexamen overeenkomstig de Kon. besluiten van 28 Juli 1865 en 30 Juni 1882, is opgenomen in de St. Ct. No. 1. TKLBGBAPHIZ. Het Egkstelegraafkantoor met telephoondienst te Overveen ie, met ingang van 1 Januari 1898, open: op werkdagen van 7 u. 30 m. tot 11 u. 30 m. vóoren van 1 n. 30 m. tot 4 en 6 tot 7 u. 30 m. namiddags ; op Zon- en feestdagen van 7 u. 30 m. tot 8 u, 30 m. voor- en van 12 u. 30 m. tot 1 u. 80 m. namiddags (spoortgd). ---