Derde Blad. Brieven uit Rusland. 12 dagen voordat wij hier in Rusland het groote Puschkin-feest hebben gevierd Btond reeds in de Holiandsche couranten dat het plaats had gehad. Men had bij 't overnemen van dit bericht zeker geheel en al vergeten dat wij hier nog altijd de Juliaansche tijdrekening hebben en al hoort-men af en toe iets verluiden omtrent het invoeren van de Gregoriaansche, het zal met deze commissie wel gaan als met allen hier in Rusland, het is een klein honorarium te meer voor de benoemde Commissieleden en dit zoo lang mogelijk te rekken is eerder te onderstellen voor iemand die 's lands toestanden hier kent dau het invoeren van zulk een groot besluit. Het Puschkin-feest is dan op een waarlijk grootsche wijze gevierd. Als mededeeler van wat er alzoo in Rusland gebeurt aan de lezers van Het Nieinvs van den Dag moet ik dus over deze feesten verslag doen, maar eerlijk gezegd heeft de Puschkin-wierook voor een buitenlander een eikenaardigeu geur, die niet past bij de Grootsten van alle eeuwen onder de menschen. Puschkin is4 een verteller, een denker en een gevoelsmensch zoo men wil, maar in gezelschap van Shakespeare mag hij niet genoemd worden, in dat van J. J. Rousseau of Victor Hugo of Goethe noch dat Tan onzen magistralen Vondel kan men hem aantreffen, hij behoort voor hen die de wereldliteratuur van de laatste 100 jaren kennen, ook niet thuis bij die fraaie Fransche dichters als Alfred de Musset, en zelfs in do Russische literatuur vind ik dat Toergenief en Leo Tolstoi beter nog zijn dan hij. Waarom de Russen hem dan ook zoo verafgoden ? Wel omdat er vóór Puschkin feitelijk geen Russische literatuur bestond, evenzoo als men eerst heden ten dage kan spreken van een Russische schilderschool. De Russen hebben honderden jaren lang nooit behoefte gehad aan kunst; wat er aan Russische bouwwerken, aan kunstnijverheid nu nog uit vroegere eeuwen bestaat is afkomstig van buitenlandsche kunstenaars. In aanteekeningen die ik maakte bij een studie over buitenlandsche kunst, vind ik o.a. dat in 1534 de Russische Czaar Iwan aan Karel V toezending van Nederlandsche Kunstenaars verzocht „om zijne kerken in Rusland te versieren," een aanvrage waaraan Karel V op 't eerste oogenblik zeer gaarne gevolg gaf, waar hij als vurig katholiek daarmede dacht de Grieksche Orthodoxe kerk onder het patronaat van Rome te krijgen. Bovendien het oude Kreml ïn zijn Tartaarsch-Byzanthijnschen stijl en de wonderlijk schoone cathedraal van Iwan den Gelukkigen te Moscau, dit schoonste product va_, speciaal Russische kunst, zijn gebouwd door .... Italianen. Eene navolging daarvan is de tegenwoordige Russische bouwkunst, hoe vreemd en eigenaardig zij voor den vreemdeling ook is. Evenzoo als bovendien de Russische Schilderschool van den tegenwoordigen tijd eene navolging is van de Fransche School, zoo is ook de Russische literatuur geënt op die der Fransche, Adexander Ssergejewitsch Puschkin is de eerste geweest die zich er in zoo verre van los heeft gemaakt, dat hij geen Fransche romanhelden heoft gemaakt maar zijn eigen volk heeft beschreven en daarbij boven de eigenaardigheden van het Russische volk heeft gestaan. Zijn boeken te lezen is zich een werkelijke voorstelling te maken hoe Rusland er in de eerste helft van deze eeuw uitzag, en vooral voor iemand die Rusland kent is het een waar genot. Maar zijn verhalen zgn niet verheffend en zijn stijl niet grootsch, zgn taal geen woordenmuziek, hij was met zijn realisme geen groot strever als Honoré de Balzac, en waar hij romantisch is geen teedere natuur als Alfred de Musset, maar toch, voor Rusland, voor de Slaven is hij een groot man en met recht omdat zij er voor hem geen beter hebben gehad en van dit standpunt uit is het te begrijpen dat de echte Russen van den lOOsten gedenkdag van zgn geboorte zulk een groot feest hebben gemaakt; maar van dit standpunt is 't ook zeer begrijpelijk dat de ontwikkelde vreemdeling niet even geestdriftig over Puschkin kan feestvieren als zij doen. 1 Alexander Ssergejewitsch Puschkin werd den 26en Mei 1799 te Moscou geboren, zijn vader behoorde tot een der oudste adellijke geslachten Ruslands. Evenals Dumas had Puschkin ook negerbloed in d'adren, en wel door het volgende Romantische voorval. Ten tijde van Peter den Groote bracht de Russische gezant te Konstantinopel als geschenk aan zijn Vorst eens een 9 tot 10-jarig Abessiniesch nederknaapje mee, Ibrahim Hannibal. Peter de Groote kreeg hefc kind lief, liet het doopen en opvoeden en zond het zelfa voor zijn verdere opvoeding naar Parijs. Dezo Abraham Petrowitsch stierf in 1781, 87 jaar oud, als grondbezitter en generaal-en chef in Rusland. Een van zijn zonen (f 1801) was de stichter der nn zoo bekende stad Ghersson en een andere (f 1806), de vader van nadeshda C-Bsipowna, de moeder yan Puschkin. Zgn kinderjaren bracht Puschkin op het landgoed van zijn grootmoeder bij Moscou door, later werd hij student op het Keizerlijk Lyceum te Zarskojo Sselo. Toen hij 15 jaar oud was werd zijn eerste gedicht reeds afgedrukt en in 1820 versoheen zrjn zeer bewonderd gedicht „Rnsslan en Ljudmila." Zooals allo Russische jongelieden van dien tijd was Puschkin een bon-vivant en bovendien een revolutionair. Een Ode „Aan de Vrijheid" en scherpe epigrammen tegen des Keizers gunsteling Graaf Araktschejef bezorgde hem de ongenade des Keizers, en hadden generaal Miloradowitsch, Karamsin en Schukofski zoo ook de Lyceumdirector niet voor hem ten goede getuigd zoo was hij onverbiddelijk naar Siberië gegaan. Toch kreeg hij straf, want hij werd naar do Zuid- Russische Koloniën ter kanselarij van den Gouverneur Generaal Jursef te Jekaterinosslawl verplaatst. Hier schreef hij in 18211 De gevangene in den Kaukasus, in 1822 De bron van Bachtschi-Sarai en in 1824 De Zigeuners. In 1823 is de dichter in Odessa, toen reeds een „Europeesehe stad gelijk" waar hij veel met graaf "Woronzof omging, maar met wien hij een jaar daarna in onmin geraakte en zeer onvoorzichtige epigrammen op hem maakte, terwijl hij ïn particuliere brieven over Woronzof allesbehalve vleiend schreef; een en ander kwam der Regeering ter oore en Puschkin werd verbannen naar Michailowskoje, het goed van zijn vader. Daar aangekomen werd de familie zoo boos op hem dat zij wegreïsde en hem alleen achterliet. Twee jaren (1824—26) bracht de dichter hier door en hier schreef hij het grootste gedeelte van zijn poëtisch hoofdwerk Eugen Onegin, en het eerste Russische drama van beteekenis Boris Godoenof zoo ook heb schertsende gedicht Graaf Molm. Toen ondertusschen gebeurde er heel wat in Rusland. Alexander I werd in December 1825 gedood, toen kwam dc opstand der „Dekabristen", en het strafgericht van zijn opvolger deed de meesten vau Puschkin's vroegere vriendenin do hof wereld onthoofden. Toen de-Czaar daarna in Moscou zich kronen liet vroeg Puschkin om genade. De Czaar liet hem te Moscou komen, begenadigde hem en beloofde hem dat hij in 't vervolg zijn eigen censor mocht zgn. Deze welwillendheid voor zijn dichterlijk talent- heeft Czaar Nicolaï I tot Puschkin's dood steeds getoond, hij heeft bovendien zijn woord gehouden maar nooit is Puschkin meer in de hofkringen gekomen, waar hij gehaat werd om zijn agressieve aardigheden en ook om de gunst vaa Czaar Nicolaï. Van 1826—30 voerde Puschkin weer geheel ca al het loven van zijn eerste jeugd, hij speelde veel hazard en was altijd in geldverlegenheid ! In dezen tgd maakte hij (1828) zijn epos: Poltawa, de slag door Peter den Groote tegen do Zweden, en waarin de beschrijving van het menschougewoel in den slag en de zachte glans vau den maannacht in de Ukraine de schoonste stukken zijn. In 1829 ging hij opnieuw naar Zuid-Rusland waar het Russische leger met Turkije krijg voerde. Hier schreef hij zijn Reis naar Erserum, en verloofde hij zich iv 1830 met de 17-jarigo Natalja Nikolajewna Gontscharowa. Hij trok zich nu op het goed zijns vndcrsßoldino (gouvernement Nielmy _. owgorod) terug en wegens de heerschende cholera verplicht hier 3 maandeu te blijven schreef hij hier zijn beste werken: Be gierige Ridder, De steenen Gast, Mozart en Saliemi, Een vertelling uit den tijd van de pest, het gedicht .liet huisje in Kolomna en do vijf prozastukken : Het pistoolschot, De doodkistenmaker, De stationschef en'ïleijuffertjen als boerin en bovendien nog veol lyrische gedichten. Op 18 Febr. 1831 trouwde hij te Moscou en vestigde zich in Zarskoje Selo waar hij Het sprookje van Czaar Sultan en De beleedigcrs van Rusland (Poolsche opstand) schreef. De 6 laatste levensjaren van den dichter waren zeer vruchtbaac: Russalka. de dochter van den kapitein, Peter den Groote, 't Sprookje van den visscher en 't vischje enz.'enz. schreef hij allen in dezen tijd, maar ofschoon de .Keizer hem 20,000 Roebel voor den druk van zijn werken had bewilligd en hij van de kroon een toelage van 5000 Roebel jaarlijks kreeg, bij de financiëele misère van zijne ouders en hem zelven, vooral toen hij weer te St. Petersburg het hofleven wilde meeleven, werd hij hoe langer hoe armer. Bovendien wilde men in de hofkringen niets meer van hem weten; hij was, ofschoon 34 jaar oud, nog steeds Kamerjonker en geen Kamerheer en zoowel Graaf Benkendorf. als Graaf Suwarof, twee ministers, waren zeer tegen hem. Toen nu bovendien de eer zijner vrouw nog in twijfel werd getrokken en hij tal van anonieme brieven ontving werd het leven hem bijna ondragelijk gemaakt. In 1837, door jaloezie gedreven, daagde hij den garde-officier Georges Charles d'Anthès Baron van Heeckereu uit, die 27 jaar oud met de zuster van zijn vrouw zoo pas was gehuwd, hij daagde hem uit tot een duel op het pistool en in dit duel, op den 27sten Januari 's namiddags 5 uur, werd Puschkin zoo gewond in het onderlichaam, dat hij 2 dagen daarna na een verschrikkelijk lijden bezweek. Zoo heb ik U dan in het kort het leven medegedeeld van den gevierden Russischen dichter. Het feest nu gevierd heeft in geheel Rusland zich geuit met een speciaal Slavischen achtergrond. De Russische patriotten, met Generaal Komarof aan 't hoofd, hebben dezen dag brj uitstek gevierd, en overal in den lande zijn bibliotheken en studiebeurzen of musea gesticht op Puschkin's naam. Tentoonstellingen met betrekking tot hem of zijn tijd zgn in Moscou en St.-Petersbnrg gehouden, standbeelden en borstbeelden zijn bij tientallen onthuld. Voor ons Hollanders is in deze Puschkinherdenking eene eigenaardigheid gelegen in den Hollandschen naam van dengeen die hem in een duel doodde. Meermalen heb ik in diplomatieke-kringen hooren spreken over den vroegeren Hollandschen gezant van Heeckeren, die in het begin dezer eeuw onzen Vorst aan het hof van St.-Petersburg vertegenwoordigde. Nog gaan allerlei wonderlijke verhalen over dezen gezant in St.-Petersburg om, verhalen van misschien wel wat al to galanten aard, maar die in de Russische monde mot graagte worden gedebiteerd. Deze Georges Charles d'Anthcs baron van Heeckeren was een geadopteerde zoon van onzen vroegeren gezant en een der geëmigreerde legitimisten die door Keizer Nicolaas genadiglijk werd aangenomen; door zijn buitengewoon mannelijke schoonheid had hij zich de gunst van het hof en vooral die der dames verworven. Hij was officier in het Garde-Kurassiersregiment van den Keizer, een uniform die hem, getuige talrijke portretten van hem op de Puschkintentoonstellingcn, zeer flateerde bovendien. Het is onomstootclijk waar dat hij de vrouw van den nukkigen dichter zeer hot hof maakte, en in het conflict dat er tusschen den dichter en van Heeckeren ontstond, koos het hof natuurlijk partij voor hem en tegen Puschkin. Naar het oordeel van zgn tijdgenooten was de eer van Puschkin's vrouw boven iederen twijfel verheven. Algemeen noemt men aan dat de» dichters lichtgeraaktheid de oorzaak van hee duel was. Van Heeckeren word bij het duel licht aan den arm gewond maar het duel werd schuld dat hij Rusland verlaten moest. Hij ging naar 't buitenland en stierf eerst eenige jaren geleden, den Sen November 1805, te Sulz in den Elzas, 84 jaren oud. --- Binnenlandsch Nieuws. — 28 Juni. — JONG-TURKEN. De Heer Pierre Amméghian, spreker in fde jl. Woensdag gehouden vergadering van de Joug-Turksohe partij, was — gelijk nog gisteren in een deel dor oplaag kon vermeld worden — gedagvaard om Dinsdag te 11 uur voor dan rechter van instructie voor strafzaken te 's-Graveuhage to verschijnen en was daartoe geroepen in het Huis van Bewaring arm de Prinsengracht. In het Kabinet vond hg den rechter-commissaris Jhr. Mr. Van Holthe tot Èohten; beëedigden klerk waarnemend griffier, en eon tolk, die den gedagvaarde allerbeleefdat behandelde. TJit de vragen die bom gesteld werden, vernam de Heer Amméghian waarom hij voor.den rechter geroepen was, zoodat de ongerustheid van zyne vrienden en van hom zelf, dat, met het oog op de plaats waar hg komen moest, hij zijn persoonlijke vrijheid zou moeten inboeten, al dadelijk verdween. Ziehier eon zoo volledig mogelgk verslag van het verhoor en do daarop door den gedagvaarde gegeven antwoorden. De rechter : Zgt gg lid van het hoofd-comité der vereeniging van Jong-Turken? Antwoord-. Ja. Vraag -. Hebt gg de zaal Diligentia gehuurd tot bet houden oenor lozing? A. Ja, geheel persoonlijk, en met vrgen toegang. Vr. Hebt gij daar gezegd, dat de Sultan zich liet noemen don „Vador des volks", maar dat hg eon vador was zooals Saturnus, die zgn eigen kinderen verslindt ? Anlw. Ja, dat handhaaf ik. Vr. Hebt gij den Sultan genoemd den Groot-moordenaar ? A. Neen, ik hob alleen gezinspeeld op de legendarisch geworden uitlating van Gladstone. Vr. Hebt gij gezegd, dat de omgeving van den Sultan de Armenische moordon had voorbedacht, maar dat do Sultan ze had geregeld en toegelaten? A. Zeer zeker, de rapporten der gezanten, de Gele Boeken doen dit gelooven. Overigens weet ik zeer goed hoe do zaken zich hebben toegedragen, omdat voor en gedurende de moordbedryven. . .. Vr. Hebt gg gezegd, dat men van den Sultan slechts nieuwe onrechtvaardigheden te wachten had? A. Ja. En een der meest voor de hand liggende bowijzen, is mijn tegenwoordigheid voor den heer rechter van instructie. De rechter-commissaris doet bekl. opmerken, dat al dezo uitdrukkingen opleveren beleedigingen jegens een vroemd Staatshoofd en dat dit hier te lande niet kan worden gedoogd. Hierop antwoordde de Heer Amméghian : Ik heb nooit de bedoeling gehad, en het zal nooit mijn bedoeling zijn den persoon van een souverein te beleedigen, te meer daar wg bij ons te lande krachtens de gewoonten en do zeden uit den aard der zaak behoudsgezinden zgn. De Majestoit van een Souveroin ia mg heilig, maar het bestaande Turksch beheer aanvallende, heb ik mij gericht tot hem, die het in den meest absoluten zin vertegenwoordigt. Anderzijds, en omdat ik over dit regime niet de geheelo waarheid kon zoggen op gevaar af zeer heftig in mgn woorden te worden, heb ik veel verzacht, en zulks alloen uit eerbied voor het Nederlandsche volk. Ik eindig met het maken van eenig voorbehoud, want, zoo noodig, heb ik nog vele andere zaken bekend te makon. Op een andere vraag van den rechter, antwoordde de Heer Amméghian, dat hij zioh genoodzaakt heeft gezien zgn vaderland te verlaten, waar groote belangen hem terug hielden; waar zich zgne moeder bevindt, doch dat hg vrijwillig was heengegaan, ieder tartende hem eonige lakenswaardigo handeling te verwijten, hetzg in zgn bijzonder, hetzg in zgn openbaar loven. Het is noodig dat wg roepen en spreken, opdat mea onß hoore en de harten zioh ontfermen over ons, die naar het schijnt maar al te gemakkelijk vergeten wordon. De rechtor-commissaris stond daarna op en gaf op vriendelijken toon te kennen, dat de Heer Amméghian kon vertrekken. Deze vroeg hem of hg zich te zgner beschikking moest houden, wat hg met genoegen zou doen. De rechter antwoordde hem, dat dit niet noodig was en dat hy geheel in vrijheid bleef. Hot verhoor duurde ongeveer eén uur. 8.-KATH. VOLKSBOND. De tiende algemeene vergadering van den Central en Baad vau den Nederl. R. K. Volksbond is Zondag 25 Juni te Gouda gehouden. Kuim honderd afgevaardigden waren opgekomen uit de afdeelinge: Alkmaar, Amsterdam, Delft, Dordrecht, Edam, Gouda, Den Haag, Haarlem, Heemstede, Helder, Hoorn, Leiden, Kotterdam, Schiedam, Vlaardingen, Vlissingen, "Voorschoten, Weesp en Zaandam. De Voorzitter, do Heer W. C. J. Paastoors, sprak een woord van gelnkwensoh tot den Vice-voorzitter, den Heer Van Rijswijk, die door den Paus mot het eerekruis was begiftigd. Vorvolgens sprak de Voorzitter don wensch uit dat het H. M. de Koningin zou gegeven worden eene wet te bekrachtigen, waarbij aan oude werkliedeu een pensioen werd verzekerd. Voorts Bprak hg een woord van protest tegen de uitsluiting van den Paus bg" da Vredes-conferentie. Aan do Koningin-Moeder werd hulde gebracht voor de stichting van het „Sanatorium Oranje- Nassau." Leiden werd gekozen als plaats van samenkomst voor do volgende vergadering. Besloten word in de maand September van 1900 to Amsterdam eon Katholiek Congres tehoudenvoor maatschappelijke aangelegenheden. TEAMLIJN ..SINT-OBDENRODE—'s-HEKTOaENBOBCH." J" De tramlijn „Sint-Oedenrode—'s-Hertogenbosch" is Maandag feestelijk geopend. In don voormiddag waron ten Kaadhuize to s-Hortogonboach saamgekomen: de Commissaris der Koningin in de prov. Noord-Brabant, Mr. baron Van Voorst tot Voorst, verscheidene leden van do Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal, al de leden van do Gedeputeerde on verscheidene leden der Provinciale Statou van Noord-Brabant, Hoofdingenieurs on Ingenieurs van Rijks- en Provincialen Waterstaat, de Burgemeester en de Wethouders der gemeente Vuoht, hot Dag. Bestuur der gem. 's-Hortogenbosch mot de lodon van den Baad dier gemeente, verschillende gemoontolijko autoriteiten, mot de Directie en do Commissarissen der Stoomtramwogmaatschappij „Do Meierij". Zg worden verwelkomd en toegesproken door Jhr. Van der Does do Willobois, Burgemeester dier gemeente, die het groote belang schot- Bto, hetwelk de te openen tramlijn voor s-Hortogenbosch en vele andere plaatsen in Noord-Brabant beloofde te zullen brengen. Nadat door den Heer G. van Lansohot, namens Comujissari.aon van „De Moierg", den spreker dank was gezegd voor dions heusche en hartelijke woorden, en ook do Commissaris der Koningin zijno grooto ingenomenheid had betuigd met deze nieuwe uitbreiding van het stoomtram wegnet in deze provincie, begaf het gezelsohap zioh, onder de opwekkende tonen van de Ogier's Kapel, de muziek dor d.d. schutterij van 's-Hertogenbosch, naar den feestelgk versierden trein, welke allen naar Sint-Oedenrode bracht. Ook hier was den hoogen gasten een vriendelijke ontvangst bereid, en in den namiddag vereenigden zioh ongeveer honderd heeren aan den feestdiscll in het hotel „Overberg", te Sint-Miohiels-Gestel. AMBACHTSONDEBWITS IN DBENTE. üe Vereeniging ter bevordering van het Ambachtsonderwijs in Drente heeft, onder voorzitterschap van Mr. H. Smeecge, lid der Tweede Kamer, hare jaarlijksehe vergadering gehouden. Aan de leerlingen werd op kosten van de Vereeniging een maaltijd aangeboden. Te gelijk werd een tentoonstelling gehouden van proefstukken, door de leerlingen vervaardigd, welke een zeor gunstigen indruk maakten. De algemeene secretaris, de Heer J. Th. Gerritsen, uit Lhee (gem. Dwingeloo), gaf een zeer uitvoerig verslag, waaraan het volgende is ontleend: De Vereeniging heeft in den Heer Gordon Spandau een y vorig directeur gevonden, door wiens aanstelling de werkzaamheden meer verdeeld werden, alles meer op tijd, naar wensch en naar behooren kon worden verricht en de noodige centralisatie werd verkregen. Eon gunstig teekon wordt gezien in de benoeming van een Inspecteur van het Ambaohtsonderwgs, wgl de Heer De Groot behoorde tot hen, die van het leerlingstelsel niet veel vorwaohting hadden, dochthana meent, dat het naast de ambaohtSßcholen onmisbaar is, niet alleen voor de duizenden ten platte lande, die ver van do groote steden wonen, waar zulk een echcol bestaan kan, maar ook voor de duizenden in de steden zelven, die op de scholen geen plaats kunnen vinden. Er valt vooruitgang waar te nemen. In verschillende plaatsen en streken in ons land is het voorbeeld der Vereeniging rceda gevolgd. Na een zesjarig bestaan geniet de Vereeniging nog slechts den steun van vier gemeenten, doch een Rijkssubsidie van ƒ 2000, voorts van de Provincie, ver» schillende vereenigingen en 734 particulieren. Nog steeds is niet uitgevoerd wat in art. 29 ia neergelegd. Waar het de bedoeling was om in en na hot jaar 1896 72 jongelieden op te leiden, konden tooh slechts ruim 40 geplaatst worden en moeßt elk jaar een 30-tal worden teleurgesteld, waarvan er, wat bekwaamheden aangaat, nog wel een 20-tal voor plaatsing in aanmerking had kunnen komen. Dit jaar meldden zich 48 jongelieden aan, waar« onder 5 meisjes. In verband met de geldmiddelen konden slechts 18 aangenomen worden. Daar op 1 April 14 jongens de Vereeniging verlieten, zgn er thans 4G leerlingen werkzaam. Eerlang zal weer een beroep gedaan worden op da offervaardigheid der Gemeentebesturen. Het ledental is toegenomen, zoodat de Vereeniging op 1 April j.l. telde 9 donateurs en 725 contribueeronde leden, waaronder 13 buiten het gewest. Van do leerlingen werd één ontslagen wegens geheel ge" mis aan werklust. Men heeft gozegd, dat er patroons zijn, die een]opleiding, zooals door de Vereeniging wordt voorgestaan, niet willen, uit vrees voor groote ooncurrentie, wanneer de leerling van heden eenmaal zelf patroon is geworden. Ploit die uitspraak aan den eenen kant voor de Vereeniging, aan den anderen kant gelooft het Bestuur niet, dat het met die vrees zoo ernstig gemoend kan zyn. Wie zioh sterk gevoelt en een ruimen blik heeft, behoeft dat waarlyk niet te vreezen. Naar aanleiding van de oprichting der Vereeniging ter veredeling van het Ambacht wordt een uitvoerig betoog geleverd over het goode in het vroegere gildewezen met zyne proefstukken, waardoor bg leerlingen en gezellen de eerzucht kon worden opgewekt om zioh in hun vak zoo veel mogelijk te bekwamen. Tot dusver is nog niet voldaan aan het besluit van 1895, toon gewezen werd op het groote nut van het voortzetten van de begonnen taak en de wensohelykheid werd uitgesproken om nog 2 4 3 jaren voort te gaan met proefstukken te doen vervaardigen. Intusschen heeft het diploma-stelsel by voortduring goed gewerkt. Het vorige jaar kon aan 10 van de 16 leerlingen een diploma worden uitgereikt. Ten slotte geeft het verslag een pleidooi ten gunste van Leerplicht: voldoend dagsohoolonderwys met verplicht herhalingsonderwijs wordt reeds hier en daar dienstbaar gemaakt aan het ambacht. Eene veelzijdige ontwikkeling moet daarbg worden voorgestaan. De rekening van den algemeenen penningmeester, den Heer H. Mennega Az., werd in handen gesteld van de heereu E. Hunse, mr. J.Wgtema en J. Droste, allen te Assen. Uit do mededeelingen omtrent de leerlingen blgkt, dat deze allen bg dezelfde patroons zyn gebleven. De Heer Zander, directeur der Ambaohtssohool te Zwollo, betoogde, dat ambaohtsscholen en ambachtsonderwgs door middel van het leerlingstelsel zeer goed kunnen samen gaan. Waar de gelegenheid voor de eorste niot bestaat, is het goed gezien zgne toevlucht tot het laatste te nemen. De Heer De Groot, Inspecteur van het Middelbaar Onderwgs, wees er op, dat elke uitvoering op het gebied van het vakonderwijs door de Regeering wordt gewaardeerd. Elke poging tot verbetering van de vakopleiding wenscht hg te steunen. Als plaats voor de vergadering in November werd Assen aangewezen. Op die vergadering zal gospro« ken worden over uitbreiding van het aantal vakken, do wonsoholijkheid van het doen geven van onderwya des wintera in hout- en marmersohilderen, waarvan het Hoofdbestuur de kosten echter te hoog acht, en hot doen deelnemen van zoons van patroons aan de wedstrijden voor de proefstukken. De Heer Achterberg, uit Leiden, sprak namens dea „Bond van Directeuren van Ambachtsßoholen" eenige waardeerende woorden. De Voorzitter sloot daarna de vergadering. --- Gemeente-ambtenaren in Zuid-Holland. De algemeene vergadering der Provinciale Vereeniging van Gemeente-ambtenaren in Zuid-Holland is Zondagnamiddag gehouden te Dordrecht. Zij was vry druk bezocht. Na een vóórvergadering van het Bestuur werd da algemeene bijeenkomst geopend te ruim kwart over een, onder voorzitterschap vaa dea Heer S. R. von Franck, uit 's-Gravenhago. Het rapport dor commissie tot het nazien van de rekening over het vorige jaar werd goedgekeurd. Eveneens werden goedgekeurd de voorgestelde wgz_. gingen in het reglement. In de plaats van den Heer M. Gelijns. eecretarii. der Vereeniging, die als bestuurslid bedankt had, werd gekozen de Heer L. Mooyaarfc, ambtenaar ter gemeente-secretarie te Rgswgk. Vervolgens hield de Heer A. Blankestijn, uit Edam, een rede over: „De bevoegdheid van het gemeentebestuur." Des sprekers optreden werd ten zeerste gewaardeerd, vooral ook omdat daaruit blijkt, dat de oud-voorzitter dezer voreeniging nog steeds sympathie blijft houden voor de vereeniging. Zijne rede vond warme toejuiching. De Heer Blankestijn ontwikkelde in breede trokken de bevoegdheid van den Raad en die van het Dagoly'ksch Bestuur, hun onderling verband en hunne betrekking tot het Algemeen Rg'ks- en Provinciaal Bestuur, ook met betrekking tot de eigendommen en goederen, welke de gemeente jure publico en jure privato bezit. Van niet weinig gewicht achtte spreker don vierden titel van de tweede afdeeling der Gemeentewet, handelende over de begrooting en rekening. Hg was van meening, dat de gemeentebesturen over het algemeen te weinig de comptabiliteitszaken openbaar behandelen, ofschoon het toch inderdaad de bedoeling der wet is, dat dit wèl zou geschieden. De Heer Geelhoed, uit Sohoonhoveu, was het volkomen eens met spreker wat betreft de behandeling van de voor als financiëele besluiten in het openbaar, en ook de vergadering stemde daarmede in. Met de pogingen, door het Hoofdbestuur medegedeeld, tot het verkrijgen van eene pensioenregeling voor ambtenaren werd door de vergadering instemming betuigd. De heeren Geelhoed en De Groot, secretarissen van Schoonhoven en Noordwyk, wilden ook eeno commissie afvaardigen, om bij de Regeering en de Kamerleden pogingen aan te wenden tot verbetering van de positie van Secretarissen, Ontvangers en Ambtenaren ter Secretarie. Na ernstige gedachtenwisseling werd besloten deze zaak aau het beleid van het Hoofdbestuur over te laten. De volgende vergadering zal gehouden worden te Schiedam. ---