Vierde Blad. Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 31 Jan. 1900. De troonrede, waarmede gisteren de zittingen ran het Britsch Parlement zijn geopend, is van den volgenden inhoud: Op den oorlog in Zuid-Afrika na zyn de betrekkingen met het buitenland vriendschappelijk. By het weerstaan van den inval in myne Zuid- Afrikaauache koloniën door de Zuid-Afrikaansche Eepubliek en den Oranje-Vrijstaat heeft myn volk met toewyding geantwoord op mijn beroep op zyn auip. De heldenmoed mijner soldaten, marine-infanterie en matrozen, i 8 niet beneden de edelste overleveringen onzer geschiedenis gtebleven. • _?ps,t 8 betreur ik, dat zoovele kostbare levens zyn geofferd. Maar met trots en met de levendigste de one 'k vaaerlaudBlievenden Bloed en derd TerKde loyauteit gezien, waarmede myne ongebod 6n 'n aliS deel6U deB R"ks z!eh hebben aan" i>¦ °m 'e nemen aan de gemeenschappelijke verdediging der Rjjksbelangen. J-k vertrouw, dat ik niet tevergeefs op hen zal .enen, wanneer ik hen aanspoor te volharden in unne pogingen, ja die te vernieuwen, totdat deze yd 700 r de handhaving des Ryks en de bevestiging van Engeland's oppermacht in Zuid-Afrika tot een overwinnend einde zal zyn geleid. Er zal een ontwerp worden ingediend tot goed- Keuring eener federatie der vyf Australische koloniën, die niet alleen aan die koloniën, maar ook aan het Ryk in het algemeen zal ten bate komen. De sohitterende moed der koloniale troepen in Zuid-Afrika verdient deu grootsten lof. Ik heb van de inlandsche Hoofden der Indische Staten talrijke aanbiedingen ontvangen, om hunne troepen en middelen ter mijner Keizerlijke beschikking te stellen voor den dienst iv Zuid-Afrika. Het zal noodig zrjn de militaire credieten op groote schaal te verhoogen tengevolge der operatiën in Zuid-afrika. De ondervinding, met een grooten oorlog opgedaan, moet noodzakelijkerwijze voor het militair bestuur belangrijke leßsen opleveren. Ik ben er van overtuigd, dat het Huis der Gemeenten niet weifelen zal met te voorzien in alle uitgaven, die noodzakelijk zullen blyken tot voltooiing der toebereidselen voor de verdediging en om die te brengen tot eene hoogte, evenredig aan de verantwoordelijkheid, die verbonden is met het bezit van een groot Byk. In een tyd, waarin verscheidene andere volkeren hunne vloot-uitbreidingen voorbereiden, ten koste van nieuwe inspanningen en offers, zal het Huis der Gemeenten niet willen achterstaan in zorg voor de doeltreffendheid dor Marine en van de kustverdediging. Op de voorlezing volgde aanstonds de beraadslaging over het adres van antwoord, waaraan in het Hoogerhuis deelnam: De Markies van Salisbury, eerste Minister, die verklaarde zich er over te verheugen, dat niet aanstonds werd voorgesteld een onderzoek in te Btellen naar de handelingen der militaire overheid. Hoe verstandig ook zulk een onderzoek wezen zon, men deed beter het uit te stellen tot gelegener tyd. De Britsche Staatsinrichting als oorlogsinstrument is niet volmaakt. Zooals zy nu werkt, is zy geen goede vechtmachine. Ongeëvenaard moge zrj wezen om in vredestijd voorspoed te brengen, in tyd van oorlog, wanneer van allo kanten de oogen der groote Mogendheden op ons gevestigd zyn, en zulks niet met vriendelyken of weiwillenden blik, rijst de vraag 01 wy niet in zekere mate onze inatellingen moeten 'wyzigen, om opgewassen te zrjn tegen gevaren, die zioh elk oogenblik kunnen voordoen. Oritiek is van geen nut in de crisis, die wij thans beleven. Wö moeten de handen ineenslaan, om alles te doen wat in onze macht staat om ons te bevrijden uit een toestand vol vernedering en niet zonder gevaar. Wy hebben allen grond om aan te nemen, dat wrj den oorlog tot een goed einde zullen brengen; maar dan moeten wij ook met hart en ziel aan het werk gaan en trachten ons zoo spoedig mogelyk te herstellen. Laten wy thans niet alle kleinere Quaesties rusten voor één grooten plicht, dien om het land te sterken iv deze crisis, dan loopen wij gevaar in beroeringen te komen, die zeker den glans van ons Ryk zullen verdonkeren en misschien ook zyne integriteit bedreigen. Lord Rosebery (onverwacht het woord nemend) vraagt welke maatregelen de Begeering denkt te nemen. Den toon der redevoering vanden Premier fceurt hy sterk af. Voor geen opoffering zal het land terugdeinzen, om 's Eyks overheerschenden invloed te handhaven. De Minister van Oorlog, Bord Lansdown e, verklaarde omtrent de voorgenomen militaire maatregelen zoo spoedig mogelijk inlichtingen te zullen geven. Volgens zyne meening waren de door net Inlichtingen-bureau vau zyn Ministerie vóór den oorlog verstrekte mededeelingen vertrouwbaar ge¦weest; maar de vechtkracht der Boeren was daarby mogelyk onderschat. Hiermede was in het Hoogerhuis het debat geloopen, waarna het adres werd aangenomen. Ia het Lagerhuis werd allereerst het woord gevoerd door den leider der liberale Oppositie, Sir Henry Campbell Bannerman, die namens zyne partjj verklaarde eene krachtige voortzetting van den oorlog te zullen steunen, als alleen by machte om de onschendbaarheid van H. M.'s grondgebied te verzekeren. Wat de omstandigheden betreft evenwel, die aan den oorlog zijn voorafgegaan, — de toon en het karakter der gevoerde onderhandelingen waren teu zeerste te betreuren. De Eegeering heeft zich in hare staatkunde door een verkeerden geest laten drijven. Er ia te weinig consideratie betoond jegens de loyale Hollandache bevolking in de Kaapkolonie. Onder Chamberlain's bestuur zrjn de Kaapsohe Ministers, die tooh evengoed Ministers der Kroon zyn als Chamberlain zelf, omdat zij tot de Airikaander party, die de meerderheid heeft, behoorden, behandeld met eene koelhoid, die weinig berekend was om hun twijfel en vrees weg te nemen en de goede verstandhouding te handhaven, die noodig is zoowel voor een goede regeering als voor een bevredigende regeling dor toekomst van Zuid-Afrika. Er was volstrekt niets in de zaak, waarover de Regeering in geschil was met Transvaal, waarin eene oorlogaaanleiding kon worden gevonden. Erwasnieta om een oorlog of de toebereidaelen tot een oorlog te rechtvaardigen. Het geheele optreden der Regeering tijdens de onderhandelingen moest dienen om don Boeren vrees aan te jagen, in de hoop, dat zy zich zouden onderwerpen. Dwazer geringschatting van deu tegenstander of volkomener misrekening met de omstandighodeu is in de geschiedenis nog nooit voorgekomen. Het Britaoho volk is zwaar beproefd, en de beproeving ia niet lichter gemaakt door de onvolledige en somtijds onwillige wijze, waarop het nieuws aan het volk ia medegedeeld. Minister Balfour antwoordde, dat de Regeering zich meer bezig zal houden met de toekomst dan met unfaire critiek op het verleden. De Heer Bannerman had in eenigazina duistere uitdrukkingen aan de Regeering steun toegezegd voor den oorlog, zoolang deze werd gevoerd om den aanval op Britsch gebied af te slaan. Maar hy had zich gewacht voor eene verklaring of, wanneer zijne partij aan het bewind waa, zij dien oorlog al dan niet zou willen voortzetten ter vestiging van Engelands volkomen suprematie in Znid-Afrika. De Regeering, erkende hij, had des vyands strijdkrachten onderschat. Maar overigens behoorde het Jnlichtingen-bureau gevrijwaard te blijven voor ongegronde aanvallen. Zonder twijfel is het land, en terecht, teleurgesteld door het een en ander, wat deze oorlog heeft opgeleverd. De toekomst is vol zorgen en moeilylrneden voor wie verantwoordelijk zyn voor do openbare aangelegenheden. Maar de Ministers zullen trachten, zoolang zij het vertrouwen van het Huis bezitten, zioh van hunne verplichtingen te kwyten. Zoolang niet de oorlog die voordcelen heeft opgeleverd, welke men billijkerwijze verwachten kan, zal het Kabinet nooit den vrede aanraden. Het land verlangt, dat aan onze militaire eer op ruiinachootaobe wyze zal worden voldaan, etf wy moeten in den Zuid-Afrikaanacben grond geen wortel achterlaten, waaruit later bittere of giftige vruchten zouden zouden voortkomen. Lord Edmond Fi t z-M auri o e stelde alsnu zijn amendement voor, waarin leedwezen wordt betuigd over het gebrek aan kennis, beleid en oordeel waarvan by do leiding der Zuid-Afnkaaueche Zaken sedert 1895 en by de voorbereiding van den oorlog door de Begeering is blijk gegeven. Met de beraadslaging over dat amendement zal heden een begin worden gemankt. De lersche leden hielden eene bijeenkomst, waarin besloten werd alle verschillen voorioopig te begraven en eene vereenigde par t ij te vormen, die zich losmaakt van eiken vasten bond, ook met de liberalen. De partij zal een amendement op het adres van antwoord voorstellen, waarin zal worden verklaard, dat de tijd gekomen is om den onnoodigen en onrecht vaardigen oorlog te doen ophouden, op den grondslag van da erkenning der onafhankelijkheid van Transvaal en Vrijstaat. Het Parlementslid Swift Mac Neill heeft weder, gelijk hij vroeger óók al deed, een amendement op het adres ingediend, waarin er op wordt gewezen, dat van de 44 Ministers der Kroon niet minder dan 29 directeurschappen van maatschappijen waarnemen. „Met het oog op de rampen, over het land gebracht doordien men particuliere geldelüke belangen invloed liet oefenen op de staatkunde", zegt het amendement, „achten wij het ambt van directeur eener maatschappij onvereemgbaar met het ambt van Minister der Kroon." In den jongsten Kabinetsraad moet nu de mobilisatie der vloot zijn besproken. Dienaangaande schi.nt evenwel nos,- niets vastgesteld. Alleen moet besloten zijn, zoolang door maritieme toebereidselen niet beter is voorzien in de kustverdediging, de achtste divisie nog niet naar Zuid Afrika te zendeu. Dit zal te gemakkelijker gaan, wijl de achtste divisie er nou uiet is. „Iv militaire kringen" zou men van oordeel wezen, dat de Engelschen, om te slagen, ee'ne Strijdmacht naar Afrika dieven te zenden driemaal sterker dan di- der Verbondenen. De Yorker Post is dez*lfde meeniug toegedaan, en de Liverpoolsche Courier is het met The Times eens, die nog 100,000 man meer naar Zuid-Afrika wil hebben. Waar zij vandaan mouten komen echter, zegt uiemand. „Onvolledig van inhoud en soms onwillig wat den vorm betreft", heeft Sir hlenry Campbell Bannerman gisteren terecht de officieële Engelsche oorlogsberichten genoemd. Maar ook gisteren weer was het eenige brood, dat der arme natie in deze door het Ministerie vau Oorlog werd voorgezet, liet saaie en sarren *e: „Een hedenavond van Lord Roberts ontvangen telegram zegt, dat er geen verandering in den toestand is." Onveranderd slecht derhalve; maar aan wie dau er verandering jn U) brengen? In hunne woorden weten de Erjuelsche aanvoerders al even Weinig variatie te brengen als in hunne daden: steeds worden zij verslagen en kunnen dan niet anders seinen dau „all weli!" ca „situation unchanyed.1' Iv Natal is dé cavalerie-brigade van 1600 man onder Lord DnndonakT nu dan toch terecht en met Warren's troep aan den Zuider-oever der Tugela. Maar Lyttteton's brigade heet zich nog iri „hare oorspronkelijke stelling te handhaven." Die zit dus nu alleen aan den Noordelijken oever der Tugela, naar het zeggen is om aan White bij e*n mogelijken uitval uit Ladysmith de baud te kunnen reiken, maar naar anderer meening omdat hij niet weg kan en als Methuen en zooveel anderen door de Boeren omringd is en als in een muizenval werd ingesloten. Bulier heeft aan Warren's troep de volgende j boodschap van de Koningin voorgelezen: ?Ik i moet aan mijne troepen mijn bewondering j betuigen wegens hun gedrag gedurende deze ! week vol inspanning, met name aan de regi- i menten, die op Generaal Warren's dagorder genoemd zijn, en wegens de volbrenging van uwen aangrijpenden marsch." De Generaal voegde er van zich zelven bij: „Gij moet niet denken, mannen, dat, omdat gij uwe stelling ontruimd hebt, al het werk, wat gij gedaan hebt, van geen nut is geweest! Neen, naar mijne meening hebbeu wij den weg naar Ladysmith gewonnen, waar wij hopen binnen eene week tez ij n!" Dat moet dan al een zeer zonderlinge weg wezen, waarbij men dus den kreeftengang gaat. Nu, wij zullen de weok afwachten. Intusschen blijkt meer en meer, dat Warren's troep danig klop heeft gehad. De verliezen bij het gevecht op den Spiouskop worden nog steeds niet opgegeven; maar de Engelsche bladen schatten die op 800 dooden en gewonden. Doch liet slechte nieuws wordt hun, naar zij zelven zeggen, slechts drupsgewijze verstrekt, en het kan dus nog wel grooter zijn. Het schijnt," zegt Daily Netvs, „dat de nederlaag van Woensdag de zwuarste is, die wij nog leden, ook wat het aantal dooden en j gewonden betreft. In het geheel zijn daaronder 66 offioieren, j en" bet aantal gedoode officieren is hier in | verhouding tot de gewonden bijzonder hoog: j 27 gedood eu 33 gewond (6 vermist). In deu ; slag bij Magersfontein was de verhoudiug ! 14:48." | Buiten liet verlies bij Spionskop worden i tusschen 20 en 26 Januari bij de operatiën aan de „Tugela" nog opgegeven als gesneuveld 23 als gewoud 278 man. Dat zijn van die zoogenaamde „additioneele" lijsten, die het verlieseijfer steeds doen zwellen. In Central News wordt het volgend verslag gegeven van het gevecht op deu Spionskop: Het gevecht voor en na de verineester ing van den berg waa allerhevigst. Onze verliezen waren zwaar. pc Spionkop ia een steile top, uitstekend boven oeu geheide reeks van kopjes langs de Boven-Tugela. De zuidelijkste punt daalt met steile trappen af naar de lagere reeka kopjes aan den westkant, tegenover de voorposten van Warren's rechtervleugel. De berg is ongenaakbaar steil, behalve op een punt, waar een _ek den kop verbindt met de ber«reeka ; daar is een glooiing, waarlangs men gemakkelijk den top kan bereiken. Door het geschutvuur uit het zware kanon en uit de machine-kanonnen, evenals door het geweervuur, was die top iv een hel herschapen. Da granaten ontploften onophoudelijk te midden van ouze gelederen, en het geweervuur van een volkom.m onziohtbaren vjjand was inderdaad overstelpend. Haastig zond generaal Warren versterkingen naar boven; maar deze moesten ecu vlakte oversteken, waar de grond letterlijk omgeploegd werd door de kogela. De half-afgewerkte verachanaingen van da Boeren op den top gaven aleohta onvoldoende dekking, d.iar da machine-kanonnen vau den vyand zoo nauwkeurig ingeschoten waren op dsze plek, dat dikwijls zestien granaten binnen een minuut iti de loopgraven terecht kwamen. Geen aterfelyk mensch kon het in zulk ecu atelling uithouden. Onze mannen bleven er hardnekkig 24 ureu lang; maar toen lieten zy de positie aau den vyand over, gebruik makende van den donkeren nacht. De den Boeren welgezinde Standard and Liggers News zegt, dat de strijd langdurig en bl ediü was, maar de uitslag gomstig voor de Boeren. Deze maakten 210 gevangenen, waaronder zeven officieren. Een van de laatstgenoemden verklaarde aan e-n correspondent, dat hij de laatst overlevende was, toen hij zich overgaf. Hij beval geen witte vlag te hijseben, maar dacht, dat er toen slechts twintig overgebleven waren, nadat de Engelschen acht uur aan een moordend vuur vun tic Boeren waren blootgesteld geweest. Alle Ewaelseae °ogg tuigen bevestigen, dat het vuur van de B oren moordeud was. Als de weg naar L.tdy-uni.h, dien Botter beweert ontdekt te h bijen, woêr door zulk een kogelregen leidt, zulien zij rie maaschappen hem wel niet met veel geestdrift volgen. In de Londensche ?militaire kringen", al boven vermeld, zou men van oorde-d wezen, dat Ladvsmith zal blijken ev-nram te houde-k te wezen als Mifeking en Kimherley, en dat de val van laatstgi n >etnier zuid-lijk gelogen moeten zijn. Zo is het: de Boer moet ecu ztebad kunnen nemen! De Boheemsehemijneiyenaren hadden aan de doktor, n, die aan de mijnen verbonden zijn, verboden geneeskundige hulp en medicijnen te verleenen aan werkstakers. Maar de Gouverneur van Bohème heeft op zijn beurt dat verbod verboden, omdat volgens de wet aan zieke arbeiders kosteloos geneesmiddelen verstrekt morton worden en de m -neigenarea die wetsbepaling uiet kunnen opheffen. Uit Rnsland komt weder eens, „blijkbaar uit ponde bron", wordt er bijgevoegd, een gerucht van een komplot. Er /ou ei. Ne Nihilistische samenzwering zijn ontdekt, welke te Warschau baar hoofdzetel en vertakkingen te St. Petersburg had. Ongeveer 150 personen, allen uit den middenstand, zouden ia hechtenis genomen zün. Te Rio de Janeiro is sedert 20 Januari geen nieuw geval van pest voorgekomen Te Buenos Ayres kwamen eenige verdachte" ziektegevallen voor. Te Oporto, waar in twaalf dagen geen enkel geval werd aangegeven, is verleden week weder een kind aaa de pest overleden en een ander aangetast. Bij gelegenheid van het jongste feest op het Witte Huis te Washington is een klein schandaaltje voorgevallen. De vrouw van den Oostenrijkschen gezant weigerde namelijk den haar aangeboden arm te nemen van den Mexicaauschea gezant Romero, die de functie van openbaar aanklager heeft vervuld bij den krijgsraad, die den ongelukkigen Keizer Maximiliaan, (een Oostenrijksch Aartshertog, naar men weet) ter dood veroordeelde. Reeds vroeger was door andere dan Oostenrijksche leden van het corps diplomatique te Washington opgemerkt, dat deze omstandigheid hem als diplomaat minder „courant" maakte. Met een weinig tact ware dus dit pijnlijk incident te vermijden geweest. Lord Wolseley, de opperbevelhebber van het leger in Engeland, heeft, toon iemaud hem terneergeslagen vroeg wat toch wel het eind van dezen oorlog zou wezen, geantwoord: „Er kan slechta één eind wezen, en dat is — een zegevierende intocht in Pretoria met vliegende vaandels en onder het speleu van God save the Queen !" De oude schettertoon! Maar dan dient meu wel eerst de vaandels te laten komen; want die liet men thuis, uit vreet-, dat de Boeren ze veroveren zouden. Alleen de witte vlag ging mede. „Eenige weken geleden", zegt de Westminster Gazette, „deelden wy een brief van een aanzienlijk stafofficier van het Boeronleger mede, waarin die officier zeide : „„Ik kan u zeggen, dat wrj een mooi plan hebben om Bulier te verslaan, ala hy het wagen zou, den „Bubicon", de Tugela, over te trekken, en ala ona plan gelukt, dan komt hy nooit te Ladysmith. "We zouden het doen zonder bajonetten en luchtballons."" „Dat is zoo onaangenaam waar, dat het beangstigend ia, verder te lezen: „„Voor alles moeten wy Ladysmith innemen. Dat moeten en dat zullen wy. We zullen niets ontzien, om dat doel te bereiken. „„Ala de telegraaf maar het bericht brengt van één nederlaag van Buller, dan kan nieta Ladysmith meer redden."" „En nu heeft de telegraaf feitelijk niet één, maar twee nederlagen van Boller bericht!" De soldaten in het Britsche kamp te Modderrivier hebben Donderdag 1.1. hun chocolaad-geschenk van Koningin Victoria ontvangen, onder luid gejuich voor H. M. en het zingen van het volkslied. Zeer velen zonden hun buaje onmiddellijk per aangeteekend postpakket naar huis, voor vrouw en kinderen. Central News maakt een telegram uit Durban openbaar, meldende, dat het tuighuis te Johanneaburg (bedoeld wordt Begle'a granateufabriek) den 20en dezer in de lucht is gevlogen. De Boeren kunnen, zegt het telegram, thans enkel kleine granaten maken in de fabriek te Pretoria; het Creusot-geschut zal spoedig moeten uitscheiden, enz. De Standard and Diggers News weet hier niets van en meldt alleen, dat te Johannesburg de meest volmaakte orde heerscht. De verblyfpasaen der Britaohe onderdanen zijn nagezien en vernieuwd. President Eruger heeft daarby verklaard, dat de Britsche onderdanen te Johannesburg zioh in deze troebele tyden ala vreedzame, fatsoenlijke, aan de wet gehoorzame burgers hadden gedragen. Er was dus geen reden om aan een hunner het verblijf te weigeren. Alleen wie in botsing kwam metdekrygswet, zou verwijderd worden. Maar zy moesten wel bedenken, dat, wanneer de nood aan den man kwam en de Boeren werden genoodzaakt gebrek te lyden, de Britsche onderdanen in Transvaal geen beter lot zouden hebben. Tomiiy Atkins, de naam, waarmede de Britsche soldaat getypeerd wordt (dit in antwoord op een tot ons gerichte vraag), is waarschijnlijk oorspron, kelyk de naam van een soldaat-held — het zyn daar altyd „helden", zelfs is er een „held van Elandalaagte", Generaal Erench — van een of ander Engelsch caféchantant-liedje. Dat ia de gewone kweekplaats van Britsch patriottisme in den vorm van soldatenop kammery. ---