Eerste Blad. De Woningwet. Hebben vrij in de vorige artikelen gesproken Van de eischen, die aan het huis en de wijze van bewoning te stellen zijn, thans is de vraag te beantwoorden wat gedaan moet worden, indien aan die eischen niet wordt voldaan. De beantwoording van die vraag is niet zoo heel eenvondig. Men begrijpt, dat het niet aangaat, alle woningen, dio niet voldoende schijnen, dadelijk maar af te keuren; eerst moet getracht ¦worden te bewerken, dat de huizen nog in bewoon baren toestand worden gebracht. In de eerste plaats zullen Burgemeester en Wethouders natuurlijk geroepen zijn, do verordeningen van den Baad uit te voeren, en dus aan te wijzen hebben welke verbeteringen moeten worden aangebracht. Zij zullen daarbij de Gezondheidscommissie moeten hooren. Maar ook deze zelve zal het gemeentebestuur opmerkzaam moeten maken op do woningen, die overbevolkt of gebrekkig zijn; dit laatste behoeft uau niet juist eene overtreding van de bouwverordening te vormen. Is de woning niet absoluut onbewoonbaar, dan doet de commissie tevens mededeeling van de wensohelijke verbeteringen. Naast dit officieele toezicht wordt ook belangstelling van particuliere zijde gewaardeerd. Op voorbeeld van de Engelsche wet van 1890 zullen minstenß vier personen te zamen het gemeentebestuur er opmerkzaam op kunnen maken, dat in hunne buurt woningen aan verbetering behoefte hebben, en ook de bewoner van het huis zeif zal deze bevoegdheid hebben. Niet ongewenscht zou het ons voorkomen, indien vereenigingen, die zich verbetering van de woningtoestanden ten doel stellen, eveneens niertoe werden in staat gesteld. De buren en de bewoners zullen vermoedelijk slechts in hun eigen belang optreden ; aan deze vereenigingen zou men kunnen toestaan naast de Gezondheidscommissie in het algemeen belang klachten te doen. Steeds' zal de Gezondheidscommissie advies over het bezwaarschrift moeten uitbrengen, en binnen korten tijd daarna moeten Burgemeester en Wethouders hun besluit nemen. Wordt «aarbij het aanbrengen van verbeteringen noodig verklaard, dan moeten deze binnen een door B. en W. vast te stollen termijn (van één maand tot één jaar) worden bewerkstelligd. Aan overbevolking moet binnen een gelijken termijn door vertrek van de bewoners een einde worden gemaakt. Is de beslissing van B. en W. niet eensluidend niet het advies der Gezondheidscommissie, dan zullen de belanghebbenden, de klagers, de commissie of de huiseigenaren, in hooger beroep kunnen komen bij de Gedeputeerde Staten; deze zullen den Inspecteur hooren, en hun besluit is onderworpen aan het vernietigingsrecht van de Kroon. Het gemeentebestuur kan, op grond vau artikel *) 'fie liet Nieuws van den Dag vau 3 Febr. 111. *) '180 der gemeentewet, zelf de voorgeschreven verbeteringen doen verrichten, desnoods ten koste vau den eigenaar. De toestand van Let huis moet dan echter bepaaldelijk eene overtre. ding van de bouwverordening opleveren ca niet slechts de woning iv het algemeen onvoldoende doen schijnen. Slechts zelden maken de gemeentebesturen thans van deze bevoegdheid gebruik, vooral wel omdat het somwijlen moeielijk is, de gemaakte kosten terug te krijgen en zeer omslachtig, den gewonen weg van rechten daartoe te moeten volgen. Gelijk werd aanbevolen in het prae-advies van Mr. Krabbe, heeft hot ontwerp, om dit bezwaar op te heffen, het gemeentebestuur hier een recht van parate executie verleend. De eigenaar wordt aangemaand binnen drie dagen te voldoen, wat voor hem verschoten is. Geeft hij daaraan geen gevolg, dan wordt oen dwangbevel tegen hem uitgevaardigd, waarvan de tenuitvoerlegging slechts zal worden geschorst, indien de schuldenaar in verzet komt bij de Rechtbank op grond, dat do kosten niet zijn aangewend. Is het niet mogelijk, de woning door verbetering bewoonbaar te maken, of blijven de voorgeschreven verbeteringen achterwege, dan wordt de zaak ernstiger; dan wordt het huis door den Gemeenteraad, na verhoor van de Gezondheidscommissie onbewoonbaar verklaard. Beeds thans heeft de Eaad daartoe de bevoegdheid. Tal van omstandigheden hebben echter samengewerkt om de gemeenteraden te doen terugschrikken van het nemen van dezen maatregel ; vooral wel vrees, dat de onbewoonbaarverklaring kan neerkomen op eene onteigening zonder schadevergoeding, en dat het bezwaarlijk zoude gaan, huisvesting te vinden voor de uit de afgekeurde woningen verdreven bevolking. Het eerste bezwaar is echter denkbeeldig, terwgl het tweede door goed beleid kan wordiyj opgeheven. Binnen een door den Baad te bepalen termijn, die niet meer dan één jaar mag bedragen, zal het huis ontruimd moeten zijn. Zoover behoeft het echter niet altijd to komen; de eigenaar kan, door de bevolen reparatiën nog te doen bewerkstelligen, den maatregel uog voorkomen. Hij zal daartoe worden aangespoord door den aanblik van een aan het huis bevestigd bord, waarop staat: onbewoonbaar verklaarde woning." Dat bord zal tevens wellicht ten gevolge hebbon, dat de huurders het huis verlaten, en dan treden de gevolgen der onbewoonbaarvcrklariiig dadalijk in, want nie u w e bewoners wordeu in het huis niet toegelaten, en hot uitstel van één jaar geldt slechts voor hen, die daarin reeds woonden, ten einde deze niet te plotseling op straat te zetten. Door Dr. M o n n o Huiz i n g a is dit denkbeeld indertijd aan de hand gedaan. De termijn kan zelfs tot meer dan één jaar worden verlengd, indien de woning valt onder een uitgebreid opruimingsplan ; dan vooral isgeleidelijke ontruiming zoer noodig, om den bewoners der onderscheidene afgekeurde huizen allen een beter onderkomen te kunnen verschaffen. De langere termijn wordt ook wenschelijk geacht, indiende woning behoort tot een blok, dat de Kaad voornemens is te onteigenen, waarover later meer, en eveneens, wanneer de onvoldoende toestand van de woning, die tot de onbewoonbaarvecklaring heeft geleid, niet juist eene overtreding van de bouwverordening oplevert. Eigenaar en bewoners wisten dan niet met zooveel zekerheid, wat hun boven het hoofd jjjjjcr. Meer dan één jaar kan daarom den eigenaar in dit geval worden gelaten om de voorgeschreven verbeteringen uit te voeren, ja, hem kan zelfs uit de gemeentekas eene tegemoetkomiug worden toegekend in de schade, die de onbewoonbaarverklaring hem mocht doen lijden. Aldus tracht het ontwerp aan deze laatste ook den schijn van onteigening zonder schadevergoeding te ontnemen. Iv de andere gevallen, waar jqcu zich eene overtreding van de bouwverordening te verwijten heeft, kan men zich over de gevolgen niet beklagen. Stecda zal de gestelde termijn, onder goedkeuring van Gedeputeerde Staten, telkens voor één -jaar door den Baad kunnen worden verlengd, jja afloop daarvan echter wordt de ontruiming, indien zij niet vrijwillig plaats heeft, goor B. en W. bevolen. Een deurwaarder zal dit bevel uitvoeren in tegenwoordigheid van jeu kantonrechter of den Burgemeester. Zoo noodig wordt het huis gesloten, wat een no" gevoeliger maatregel is, want dan kan het zelfs niet meer als pakhuis of stal worden gebruikt. En nu komt de laatste maatregel: indien het ontruimde huis blijkt gevaar of overwegende hinder voor de bewoning van andere pcrcselen op te leveren — de eigenaar, dio er geen nut meer van heeft, zal het wel geheel laten vervallen — zullen B. en W., indien andere maatregelen onvoldoende schijnen, do afbraak daarvan bevelen. De bouwmaterialen wordeu dan iv het openbaar verkocht en de opbrengst, na aftrek van do kosten, aan den .aar ter hand gesteld. De voorwaarde, dat de toestand van het huis gevaar of hinder moet veroorzaken, stempelt dit optreden van B. en W. tot een politiemaatregel in het belang van de openbare orde en veiligheid, waartoe B. en W. ook thans reeds bevoegd zijn, maar welken het ontwerp hun beveelt te nemen. Terwijl B. e n W. het aanbrengen van verbeteringen zullen bevelen, moet de onbewoonbaarverklaring, gelijk wij zagen, als dieper ingrijpende maatregel door den Raad worden uitgesproken. Hooger beroep tegen dit raadsbesluit zal op dezelfde wijze en ouder dezelfde omstandigheden openstaan als tegen het besluit vau B. en W. betreffende de noodige verbeteringen. Ook door bedreiging met straf wordt, gelijk vau zelf spreekt, getracht, de naleving van het bij de woningwet bepaalde te bewerken. De maxima, welke, volgeus artikel 161 der gemeentewet, op overtreding van plaatselijke verordeningen kunnen worden gesteld (/' 25 boete en 3 dagen hechtenis), schenen den ontwerper niet voldoende. Op overtreding van de bouwverordening zal, volgens het ontwerp, eeno boete van f 300 of hechtenis van 2 maanden kunnen worden gesteld. Bouwen of verbouwen zonder vergunning of het als woning in gebruik nemen van een daartoe niet bestemd gebouw wordt door de woningwet zelve met dezelf Ie straffen bedreigd. Bovendien zal wie bevolen verbeteringen niet uitvoert en evenmin de bewoning van het huia doet staken, en wie overbevolking laat voortbestaan, zich blootstellen aan een straf, die den overtreder zal treffen in zijne gevoeligste zijde: om woekerwinst te maken, verhuurde hij beton bewoonbare huis of liet hij toe, dat te veel personen er in woonden, welnu, elke dag van verzuim zal hem kosten ƒ 5 boete in het eerste, f 3 boete in het laatste geval. Uit de Engelsche wet van 1890 is een doeltreffende bepaling overgenomen. Is de woning onbewoonbaar verklaard en wordt deze toch bewoond, ook dan beloopt de eigenaar een soortgelijke boete, en wel van f 3 per dag. Maar ook de bewoner wordt met dio boete bedreigd; het waarschuwende bord heeft hem medegedeeld, dat hij daar uiet mocht wonen. Een droevige bepaling, maar noodig. Want de ondervinding heeft geleerd, dat, hoeveel moeite men ook doet om de woningtoestanden to verbeteren, er steeds armen worden gevonden, die de allerslechtste, geheel onvoldoende woniugen komen betrekken, meestal werklieden van het land, verdwaald «iaar de Eteden, of gezinnen zonder kostwinner. Dit maakt het ook zoo noodig, de afgekeurde huizen daadwerkelijk te sluitet' on desnoods te sloopen. In een volgend artikel over den verder strekkenden maatregel, om aan slechto woningtoestanden een 'einde maken, over de onteigening een enkel woord. 11. L. A. --- Het veri liet verhevene is het voorportaal lot den Godsdienst, t evenals de sterreu tot het onmetelijke. f Jean Paul. £ »»~i >'J^vi>»vyvv v"y vvvv-vvvt rrrwvTM --- FEUILLETON. IN BOEIEN door ELISE SOER. 6) Zij -wilde niet blijven eten. Leo stond er op haar een eind huiswaarts te vergezellen. ,/Ik moet gaan dieuon," vertelde zij gewichtig, „ik word haast veertien jaar". Verschrikt vroeg hij, waar zij heenging. „Dat weet ik nog uiet," zeide zij achteloos, ,/Uaar Manderscheid of naar Trier " „Zoo ver weg !" ,/Ei," zij keek schuins naar hem, „wat komt het er op aan ? Wij kunnen elkaar best missen." uO, Greta \" Hij zuchtte zwaar, alsof bij spreken wilde. heb je mij in al dien tijd niet eens opgezocht 't" vroeg zij. ?Je minachtte mij immers," was zijn antwoord. je bent een stumperd van een beeldjessnijder, maar een beste jongen ben je toeb/' sprak aij rad, met vroolijken lach. Hij werd zeer bleek Zij begreep hem niet. Zij deed hem pijn. 1 oen hij haar do hand reikte ten afscheid, was het niet met de oude, ongedwongen hartelijkheid van voorheen, en ook Zij voelde, dat het misverstand tusschen ben beiden met geheel was weggenomen. „Hij mokt nog wat/ meende zij. Met vluggen tred begon zij hot pad te beklimmen, dat naar haar ouders woning voerde. Hij keek haar Da. Eene kloeke dochter van den Eifel was zij, gehard tegen weer en wind Het was nu zeer koud in hot gebergte en bet pad ghboerig. Ds eerste sneeuw was gevallen ; koud wit staken de bergkoppen af tegen _ do avondlucht, en iets konds snerpte ook in Boos hart, terwijl hij afdaalde naar de Moeael. De wijnbergen waren nog maar schemerig te onderscheiden, toen de veerman hem over de rivier zette. In bet huis op de rüts flonkerde een lichtje hem vriendelijk tegen. Nog was daar zijn thuis; hoe lang nog? Greta ging dienen, zij zou haar eigen brood gaan eten. Moest ook hij niet iets beginnen om zijn moedors zorgen te verlichten? Zij ferkte n,u van den morgen tot den avond, om het dienstbodenloon uit te sparen. Deo hielp haar naar zijne krachten, doch dit was niet genoeg, dat voelde hij wel. Audere knapen van veertien waren mannen bij hem vergeleken. Zou MJ eeuwig kind, eeuwig een stumperd moeten blijven? Het hart vau den doofstomme zwol van smart. Voorheen had hij troost en afleiding gezocht in zijn koutsnijkunst, maar sinds bij wist, dat zijn werk waardeloos was, had bij geen mes met dit doel meer aangeraakt. Al zijne beeldjes had hij in het vuur geworpen. Och wat zou, wat moest er toch vau hom worden ? Voor schaapherder deugde hij zelfs niet. Onwillekeurig talmde bij aan den oever, waar het donker was en stil. De Moezel stroomde snel voorwaarts, hare golven klotsten en bruisten, baar bed was veel breeder en booger dan in den zomertijd. Als iemand zich hier in bet water liet glijden, droeg de rivier hem snel afwaarts, zoodat bet lichaam op eene geheel andere plaats werd opgehaald dan... Leo schrikte van zijne eigene gedachten. lemand zou hem toch missen: zijne moeder. Maar de weduwe mocht om haren oudste geen tranen Btorten: zij had al zooveel geweend in den laatsten tijd, dat hare lieve oogen er dof van waren geworden. Niet langer lokte de vloed : „Iv mijue geheimzinnige diepte is rust." Leo keek met afgrijzen naar de lichtende slangen, die bet lantaarntje van den veerman op bet water tooverde; 't anders zoo welluidend geruisch der rivier joeg hem angst aan; het water geleek zoo zwart, omgeven door de licht besneeuwde bergen. Er school gevaar in dien afgrond. Haastig wendde de knaap zich huiswaarts, als grepen er armen nit den stroom, die hem mede wilden Bleuren. Greta verzon nu telkens iets, waardoor zi _ na haren schooltijd gelegenheid bad bij mevrouw Nennig aan te loopen. Zij deed boodschappen voor de weduwe en nam ongevraagd eea deel van het huiswerk op zich. Onder voorgeven dat zij er zooveel leerde, had zij van moeder biertoe verlof gekregen. En leeren deed zij werkelijk, want de weduwe vergold de trouwe hulp van het meisje door baar in de geheimen eener _ burgerhuishouding in te wijden, iet» wat m de eenvoudige honthakkerswoning natuurlijk onmogelijk zou zijn geweest. Greta was willig en schrander. Een grappig klein vrouwtje geleek zij, wanneer men haar zoo bezig zag. Zij droeg nu lange rokken, en bet haar opgehouden. Het wss een heel ding voor het vrije Eifelkiuu zich aan den dwang van bet dorpsleven te gewennen, maar iets iv haar, zij wist zelve uiet wat, dreef haar tot deze zelfopoffering. Mevrouw Nennia behandelde haar moederlijk; Greta was b misdreven. Was herstel mogelijk? Zij had een dapper hart, dat den moed niet gauw verloren gaf. Nog was zij te jong om te beseffen, dat er dingen zijn, die men niet kan goed maken, dat ewne wonde licht geslagen wordt, maar moeilijk heelt en meestal een leelijk litteeken nalaat, dat er harde woorden kunnen vallen tusschen kinderen, die hun, oud geworden, nog zeer doen. „Er is geen tweede uitzicht zoo mooi, in den heelen oir trek,'' riep Greta vol geestdrift, op een voorjaarsmorgen, terwijl zij van het terras aan de voorzijde van mevrouw Nennigs woning den blik liet weiden over de in lente-groen pralende bergen aan de overzijde der rivier. Zij had geen ongelijk. Stuwde daar niet de Moezel hare zilverblauwe golven tusschen de blo?semende oevers als eene bruid in de feestzaal den sleep van haar statiekleed? Haddeu de oude bergen zich niet rijk getooid, om haar waardig te kunnen begeleiden ? Sidderde er niet een adem van frisch jong leven over berg en dal, nu bron en beek weer stroomden, nu de sneeuw was gesmolten, nu het naaldhout de allereerste lichte punten vertoonde, de kastanje zijn dikke, stijve zwachtels ontsloot, glimmend hars; nu eiken en beuken hunne takken zoo fraai lieten uitkomen onder het doorzichtig lenteweefsel, dat zelfs nog geen Bepaalde kleur bezat, maar eene weeko teerheid aan de omtrekken verleende? Gingen daar geene profetieën om van eeuwige jeagd, onverstoorbaar genot, van liefde en lust? Kristalheldere wateren, zooeven van ongerepte hoogten gedaald, murmelden er van in zoete melodieën, de Moezel nam ze op, als eene moeder hare kinderen, en in ssomerzang stegen de liefdezangen nu "voller bruisend op uit den stroom. Zachtkens trilden de bloesems, die als een kleed vau zïlverlaken de vruchtboomen dekteD, schuchter fladderde een vlinder van den eenen over tot don anderen, verbijsterd, dronken ia het lentelicht. De zon praalde in zija gouden harnas, als een jonge held, die het tornooiveld overziet, waar hij zijne kracht zal beproeven, waar men hem den eereprijs zal reiken. Greta ademde met volle teugen de lentelucht in ; hare borst rees en daalde onstuimig ; het keursje werd te eng voor de bloeiende gestalte. Zooals zij daar stond, blozend van gezondheid en jeugd, het mooie kopje achterovergeworpen, de lippen half geopend, de oogen schitterend van rein genot, was zij zelve eene verpersoonlijking van de lente, de lente in baar maagdelijk ontluiken, in hare zich nog onbewuste schoonheid en macht. „O, het water zoo frisch en koel I Zou men geen visch willen zijn om er in te kunnen spartelen? En de lncht, zoo heerlijk! De wind komt van den Eifel, het is de bergwind .Ik zou als een vogel willen vliegen, hoog, heel hoog, en dan wijd de vleugels uitslaan, vrij en ver. Is het niet een genot te leven op een lentemorgen als dezen ?" Zij keerde het lachend gezichtje tot de weduwe, die naast haar stond. Over Clara's ernstige gelaat vloog een matte glimlach. Gelukkig het kind, dat nog aan het heden genoeg heeft. Herinneringen aan het verleden, zorg voor de toekomst werpen diepe slagschaduwen ook op een lentelandschap. Lso stond niet ver van de beide vrouwen, met de armen op de borstwering geleund! Hij had Gieta's ontboezeming van hare lippen gelezen, uit haar gebarenspel verstaan, maar zijn vastgesloten mond vertrok zich tot een lach. In zijne stille wereld zong geen vogel, ruisehte geen bron. Wel sprak het schoone tot hem in vormen en kleuren, maar hij sloot er met opzet de oogen voor. Een nameloos gevoel van ellende, van uitgeslotenbeid beheerscht© hem goheel. Greta's bijzijn was daar niet vreemd aan. De kinderlüke genegenheid, die hij haar had toegedragen, veranderde langzamerhand in een vijandig gevoel. Zij was zoo mooi, zoo krachtig, zoo onontbeerlijk voor zijne moeder geworden; hij haatte en aanbad haar tegelijkertijd. Naast dit rijke, jonge leven voelde hij eigen minderheid zoo sterk, dat hij er onder dreigde te bezwijken. Alle geloof in zijn talent, alle vertrouwen in zichzelf was hem ontgleden Grauw staarde de toekomst hem tegen; nutteloos zouden zijne dagen Voorbijgaan; in boeien geslagen zon zijne ziel radeloos moeten wachten op het uur der bevrijding, het uur van zijn dood. Opeens bemerkte hij zijne moeder naast zich. Liefkoozend streek zij hem over het hoofd. „Wij voelen auders dan Greta, mijn zoon,-'' zeide zij toen. Als balsem streek deze troost over zijn gewond hart. Ja, wel anders, hij en zijne moeder, vereenigd door het groote leed waarvan Greta slechts bij name wist. „Gelukkig voor haar," meende hij verzoend. Mevrouw Neunig had veel te berekenen en te rodderen. Leo kon baar hierbij van groot nut zijn. Het besef, dat hij weder iets kon doen, na dien langen, leegen winter, stilde bijwijlen de brandende pijn in zijn binnenste. De weduwe bewoonde nu met hare kinderen een zeer bescheiden hoekje van het groote huis; het overige, de kamers zoowel als de groote zaal, was door vreemden bezet, dio aan het zachte klimaat van het Moezeldal de voorkeur gaven boven de scherpere lucht van den Eifel en hier, in het huis op de rots, onder Clara's goede zorgen, aangename dagen sleten. Vroolijke stemmen, gelach, gejuich klonk langs gangen en frappen. Op het terras zaten babbelende troepjes mensclK-n genietend van den zoelen wind, nimmer moede de zonnige hellingen aan de overzij ia te aanschonwen, waar de druif omhoog ranktgedekt door het bosch, dat de toppen kroonde! (Wordt vervolud.) --- Binnenlandsch Nieuws. 6 Februari. Uit de Staats-Courant. Bij Kon. bos 1. is Mr. 11. M. J. M. B equi n, op zijn verzoek, met 1G Februari eervol ontalagen uit zijno botrekkiu;; van adjunct-commies b-j het JÖepartenieut van Koloniën. Tot ontvanger der directe belastingen en accijnzen te Oudo Tonge c. a. is benoemd P. L. Broeksmib ontvanger der directe boïastingen, invoerrechten en accijnzen te Oasendrecht c. n. Aan J. C. Strübur, geboren te Bilsliausen; L. Watterott, geboren te Noustadt,- J. N. Metzinger, geboren to Spichern; J. Hauersperger, geboren te Saargemünd; D. Raymund, geboren te Niedorooschel; J. Eijerund, geboren to Dingelstaedt; K. F. Böttger, geboren to Erfurt; M. Islcr, geboren te Octingen ; J. Doetzer, geboren to Buttenheiin ; A. J. Otto, geboren to Langenhagen j J. Keiler, geboren te Oberkirchen ; A. Dieirich, geboren to Callmorode; Ch. E. Schuchart, geboren te Kefferhausen; J. B. Hagen, geboren to Zittersdorf; Th. A. Brandenburg, geboren te Bochum ; J. B. Oswald, geboren to Zittersdorf; 11. J. Farber, geboren te Aken (alle in Duitschlaud), is vergunning verleend tot het geven van hooger onderwijs aan eene bijzondere inrichting van hoogor onderwijs, genaamd „Instituut van don Heiligen Carolus Borromeus", te Houthem, Hot verslag van hotopllen!2Janu ari jl. to 's Gravenhage gehouden examen voor Ge zantschaps-attachó is opgenomen in do St.-Ct. No. 30 Hr. Ms. pantsordokschip Z e el and, ondor bevel Vliu don kapitein tor zee IT. F. Kouwenbergt is den 4 dezer te Siut Vincent (Kaap Vordiaoh» eilanden) aangekomen. Do luitenant ter zeo lste kl. A. J. G o oszon eu de luitonant ter zeo 2e kl. O. van Slooten, beiden uit Oost-Inciiö in Nederland teruggekeerd, zijn op non-activitoit gesteld. Het saldo van 'sßijks schatkist op 3 dozer bedroeg ba de Nederl. Bank ƒ 173,220.173^ en bö de Betaalmeesters ƒ 2,750,688.29, te zamen ƒ 2,953,908.46>£. De Ministor van Financiën heeft ten behoeve van 's Rijks schatkist uit Haarlem ontvangen f 4, tor voldoening vau te weinig betaalde vermogensbelasting. De Statuten der navolgende Vereenigingen zijn opgonomeu in do St.-Ct. Ho. 30: Rotterdamsche Artisten-vereeniging „Hulp in nood", te Eotterdam (voor tooneel- on variótéartisteu); — Het eiekenJiuis „Bethel", thans genaamd Christelijke wijk- en zielcenverpleging „Bethel", te Delft (gewijzigde statuten); — Liefdadigheidsverecniging „De Kindervriend", tot bevordering van kleeding aan minvermogende Christelijke schoolkinderen in Nederiand, to Amsterdam • Provinciale pe.-svereeniging voor Friesland, te Leeuwarden. Eetaelfdo nummer dor St.-Ct. bevat de statuten der Coöperatieve Vereeniging tot het oprichten en drijven van de stoomzuivelfabriek „De goede verwachting"', te Workum. ---