Vierde Blad. Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 21 Maart 1900. De vrienden van den vrede zoowel als die ran het recht blijven zich nog altijd vleien met de hoop, dat Amerika zijn laatste woord in het Britsch-Transvaalsch conflict nog niet gezegd heeft ca dat ook Rusland, 't welk tot nu toe geheel zweeg, zijn machtige stem nog eens zal doen hooren. Op dat laatste bestaat, wanneer men aan een schrijven uit St. Petersburg aau den Berlijnschen Lokal Anzeiger geloof mag hechten, eenige kans. Aan het Russisch Ministerie Tan Buitenlandsche Zaken zou een, eerstdaags te verzenden en openbaar te maken communiqué zija uitgewerkt, een antwoordiukoudeude op het verzoek van President Kruger aan de Mogendheden om hare bemiddeling. Het zou üa overeenstemming zoowel met Frankrijk als Biet Duitschland zijn opgemaakt en reeds aan den Czar ter goedkeuring zijn voorgelegd, die er zijne volkomen instemming mede betuigd zou hebben. Een en ander zon zijn geschied in een 11. Zondag onder voorzitterschap van den Czar gehouden bijeenkomst met do Ministers van Buitenlandsche Zaken, Tan Financiën en van Oorlog. Omtrent den inhoud van het communiqué kon de correspondent tot nu toe slechts te weten komen, dat in de gebezigde bewoordingen er naar gestreefd wordt Engeland te ontzien, maar dat de toon overigens ernstig en beslist is en het stuk zijne uitwerking niet zal missen. Wij kunnen niet anders zeggen, dan dat wij er zeer benieuwd naar zijn met zoodanig stuk eener Europeesche Regeering kennis temaken. Wij zijn op dit punt waarlijk niet verwend, en beginnen soms zelfs aan het werkelijk bestaan Tan zoodanige redelijke en zedelijke lichamen te twijfelen, zoo stil houden zij zich. Of neen,1 — daar verluidt immers in Amerikaansche bladen iets van eene edele poging, die van Duitsche zijde zou worden aangewend om het dierbare Johannesburg te redden I De Duitsche gezant te Washington zou Zaterdag daarover met den Minister van Binnenlandsche zaken hebben beraadslaagd en hebben voorgesteld gezamenlijk eene nota te zenden aan de Transvaalsche Regeering, met de aansporing, dat deze met Engeland zou overeenkomen Johannesburg niet als eene basis voor oorlogsverrichtingen te gebruiken. Mocht Amerika, waarvan het al den schijn had, niet willen mededoen, dan zou Duitschland alleen willen handelen. De menschen zouden dus in den steek worden gelaten, maar voor het goud sou men nog wel eenige moeite willen doen! Dat Johannesburg ligt den geldmenschen toch maar na aan het hart. In het Engelsch Lagerhuis isnu gisteren(door den Afgevaardigde Henniker Heaton) alweer gevraagd, ditmaal aan den Vice-Minister van Oorlog, of het inderdaad Waar was, dat de Boeren hadden gedreigd Johannesburg plat te zullen branden, eu of, in dat geval, hun wel was aangezegd, dat moedwillige vernieling van Britschen eigendom gedurende den oorlog na afloop daarvan op de Boeren zou worden verhaald, hetzij dan op hunne boerderijen of op andere eigendommen. Door den Vice-Minister van Oorlog werd hierop geantwoord, dat dit eene aangelegenheid was, die zijn departement niet raakte, maar dat de Minister van Koloniën (wiens departement het toch zekerlijk óók niet is) zich voorstelde eerstdaags daaromtrent eene proclamatie uit te vaardigen. Dus daar staat ons weer een stukje proza Tan den Heer Joseph Chamberlain te wachten ook! Een voorsmaakje daarvan reeds geeft ons er eene, die zijn brave vriend en rotgenoot Sir Alfred Milner, de Gouverneur der Kaapkolonie, heeft uitgevaardigd en waarin deze bekend maakt, dat de Britsche Regeering geen vervreemding van eigendom in landerijen, spoorwegen of mijnen in Transvaal en Oranje- Vrijstaat als geldig zal erkennen, evenmin ala heffingen van lasten op concessiën, verleend door de Regeeringen der beide Republieken. Altijd die business, dat zaken doen toch! Dit volk van kramers voert den oorlog met het zwaard in de vuist, maar met de vochtige kantoorpen achter de ooren. De „zaken", kan men duidelijk zien, gaan in dezen uit laudhonger en gouddorst ontstanen oorlog vóór alles. Reeds betoogde The Standard in een hoofdartikel, dat men wel zal doen zich zoo spoedig mogelijk van den persoon van den Heer Kruger en de voornaamste Transvaalsche bewindslieden te verzekeren, aangezien Tan hen bekend is, dat zij in de laatste 10 jaren „oogeloofelijke rijkdommen hebben opgestapeld", zoodat er, voor schadevergoeding als anderszins, heel wat bij hen te plukken Zal vallen. En telkens komt op deze" wijze in ingezonden stukken in de bladen enz. de aap nit de mouw. Een Jameson's raid „om de heb", iö het groot herhaald, — dat is eigenlijk deze geheele oorlog, al hebben de Farizeeërs dien dan ook niet met zooveel woorden verklaard. A-ls de dood zijn zij, dat zij er geen behoorlijke „zaken-1 mede zullen doen, of dat er «schadeposten" bij zullen wezen. De burgers van Kimberley hebben, na hun Ontzet, óók al niets dringenders gemeend te moeten doen dan hunne financieele belanden ** behartigen, en in eene vergadering is begoten, een brief te zenden aan Gouvern6tir •Milner, om zijn aandacht te vestigen op de Vel« eischen tot vergoeding van de geleden schade aldaar en hem te verzoeken maatregelen te nemen om die zaken ten spoedigste af te doen. De burgemeesters van Kimberley en Beaconsfield ondersteunden dat verzoek. „Slaadjea maken// schijnt ook bij particulieren een groote drijfveer in dezen oorlog te ziju. Reeds herhaaldelijk zagen wij hoe leveranciers en dergelijken van de tijdsomstandigheden wisten partij te trekken. Thaus blijkt, dat de „koloniale* troepen, Zuid-Afrikaansche en Australische, die op het oogenblik aan Britsche zijde tegen de vrije Hollandsche Republieken strijden en wier loyauteit, zelfopoffering enz. altijd zoo geroemd worden, hun werk in het geheel niet voor niets doen eu zelfs niet voor een koopje. Terwijl Tommy Atkins blijde is met zijn shilling per dag, krijgen die vrijwilligers er tien, zegge zes gulden dagelijks, dus zooveel als elders een hoofdofficier. Als Tommy dit merkt, zal hij toch wel niet prettig kijken. In het Lagerhuis heeft Charles Dilke deze zaak al ter sprake gebracht en er over geklaagd, dat men de Britsche soldaten met zilver betaalde en die andere met goud. Maar de Vice- Minister van Oorlog liep met een groot woord — zooiets van — over de zaak heen. Die „loyauteit" der koloniën zullen de Britsche belastingbetalenden dus naderhand duchtig in den buidel voelen 1 Van den Britschen opperbevelhebber in Zuid-Afrika, Generaal Lord Roberts, is onder dagteekening van eergisteren, 19 Maart, uit Bloemfontein te Londen bericht ontvangen, dat de President Steyn hem een antwoord zond op bet bekende schrijven, door hem aan de beide Presidenten gezonden, betreffende het gebruik van uitzetbare kogels en het misbruik der witte vlag. In dat antwoord zegt President Steyn, dat ecu optreden, als den Verbondenen wordt toegeschreven, hem grootelijks zou bedroeven, maar dat Generaal Roberts zich vergist. Eu dan worden door den Heer Steyn tot de Britsche troepen dezelfde beschuldigingen gericht als deze inbrengen tegen de Boeren, terwijl van de uitzetbare kogels wordt geuegd, dat zij nooit werden aangekocht en ook niet gebruikt worden. Nu Generaal Roberts echter verzekert, dat zij in het laager van Cronjé gevonden zijn, waaraan de President niet wil twijfelen, moet het ammunitie wezen, die, naar de President weet, vroeger op Britsche troepen veroverd is. Generaal Roberts besluit de mededeeling aan zijne Regeering met de verklaring, dat een ingesteld onderzoek het ongegronde van President Steyn's beweringen heeft aangetoond en dat hij bet niet wenschelijk acht de gedachtenwisseling over deze zaak voort te zetten. Inderdaad zijn er wel andere dingen te doen dan het telkens weder ophalen van een grief, die al van het begin van den oorlog door beide partijen telkens aan de orde wordt gesteld eu waaromtrent het maar niet mogelijk schijnt, dat men elkander verstaat. Aan beide zijden, mag men aannemen, zal het in de meeste gevallen, waarvan gewaagd wordt, wel meer misverstand zijn geweest dan boos opzet, evenals het schieten op ambulances en dergelijke. Anders liet Roberts niets van zich hooren, maar van Reuter hebben wij van eergisteren uit Bloemfontein bericht, dat de Boeren de spoorwegbrug over de Modderrivier, 14 mijlen Noordwaarts tusschen Bloemfontein en Brandfort, die bij de jongste Britsche verkenning nog ongerept was bevonden, hebben doen springen. Uit Londen wordt overigens aan de Kölnische gemeld, dat men het in militaire kringen niet waarschijnlijk acht, dat Lord Roberts voorshands aanvallend zal opireden. Zijne troepen, zegt men, hebben rust noodig. Daarenboven zal veel tijd heengaan met het bijeenbrengen van zooveel mond- en krijgsvoorraad te Bloemfontein, als noodig zal zijn voor een nieuwe beweging naar het Noorden. Ook moet het grootste deel van de artillerie- en de ca valeriepaarden vernieuwd worden, terwijl de infanterie dringend behoefte heeft aan nieuw schoeisel. Uitermate voorbarig mag dan ook waarschijnlijk wel het Londensch bericht aan de Brusselsche Indëpendance heeten — dat het de plannen zijn voor later is misschien wel waar ! — als zou reeds nu aan een tweevoudig, gelijktijdig oprukken, met Pretoria als einddoel, gedacht worden. Dat zou eene beweging zijn, waarbij Buller de Boeren in Natal zou bezighouden (aan de Natalsche passen zouden de Engelschen zich dus niet wagen!), Roberts eene voorwaartse!)e beweging __0u bewerkstelligen te«en de Verbondenen aan de Vaal en Lord Kitchener, met eene sterke legerafdeeling op Mafeking aangerukt, na het ontzet van deze plaats rechtstreeks op Pretoria zou moeten afmarcheeren. Ja, als men eenmaal te Mafeking is, dan zal zouder twijfel van daaruit iets tegen het betrekkelijk jnabijgelegen Pretoria of Johannesburg (Jameson nam dezen weg ook voor zijn raid) worden ondernomen, wat te uitlokkender is, omdat het terrein langs dien weg ongeveer hetzelfde, nagenoeg vlakke is als het Zuidelijk gedeelte yan den Vrijstaat. Maar voor het tegenwoordige kau daarvan nog moeilijk sprake wezen. Indirect tegengesproken, althans, wij herhalen het, voor het tegenwoordige, wordt, wat Kitchener betreft, de mededeeling der Indëpendance door het bericht uit Kaapstad van gisteren, dat deze zelfde Generaal dien dag zonder tegenstand Prieska bezette, in het opgestane Griqua-land, en dat de rebellen er hunne wapenen nederlegden. Prieska nu ligt een flink stuk ten Zuid-Westen van Kimberley, dus geenszins op den weg Noordwaarts naar Mafeking, dus het een of het ander moet onwaar zijn, — of beide. De Kaapsche bereden politie, die bij de divisie van Generaal Gatacre was gevoegd, keert naar de Kaapkolonie terug, om haar oorspronkelijke taak, het handhaven der orde aldaar, weer op te vatten. Volgens bericht uit Lourenzo Marqnes, maar van den befaamden correspondent van the Times, heeft bet Portugeesch bestuur plotseling troepen naar de Transvaalsche grens gezonden. De Siciliaansche grondeigenaar Scaramuzza, nit Siouliana, die door roovers gevangen werd genomen, is thans in zijn huis teruggekeerd, na een harde gevangenschap vau 22 dagen. Zijn familie betaalde, na langdurige onderhandelingen met de roovers, een losprijs van 6000 lire voor hem. Maar zij weigerde, uit vrees voor de wraak van de roovers, iets aan de politie moe te deelen omtrent de onderhandelingen of de onderhandelaars. De politie verbeeldde zich, dat zij de gangen der familie nauwlettend naging, maar het gelukte haar niet, iets te ontdekken, hoewel Scaramuzaa, die in een hol in den omtrek van de stad was opgesloten, daar hij te uitgeput was om te loopen, door drie roovers op de schouders werd gedragen tot vlak bij de stad. De politie heeft echter toch eene gevangenneming gedaan in verband met de zaak. Zij heeft den schrijnwerker gevat, die voor de familie het geld aan de roovers bracht, en voorts nog twee mannen, die zij verdenkt de moordenaars te ziju van Scaramuzza's knecht, die bij de gevangenneming van zijn, meester door de roovers gedood en daarna verbrand werd. Een Amerikaansch oorlogsschip gaat naar Taku, om desgevorderd deel te nemen aan eene betooging door de Mogendheden, in geval de Chineesche Regeering tegenover de daden van vijandschap tegen de Christenen niet handelend optreedt. Waren de Mogendheden maar zoo eonswillend, waar elders Christenen onderling elkander bejegenen erger dan de heidenen. De Keizerin-tante van China blijft trouw voortgaan met hare anti-vreemdelingen-politiek eu heeft nu weer aau erkende vreemdelingen-haters onderscheidingen verleend. Zoo heeft Ben-Tung, een tegenstander van al wat Europeesch is, de drie-oogige pauweveer ontvangen, eene onderscheiding, die in de laatste tachtig jaar niet verleend werd, eu Li-piug-hang, die op aandringen der Duitsche Regeering ontheven werd van het gouverneurschap van Shautnng, is in rang verhoogd. Het huwelijk van den Japanschen Kroonprins is bepaald op 9 Mei. In April zullen groote manoeuvres der Japansche vloot plaats vinden. Bijzonderheden daaromtrent worden geheim gehouden. Zaterdagavond werd te Kaapstad een druk bezoohte bgeenkomst van Afrikaanderg gehouden, waaraan vele geestelijken en staatslieden, waaronder de Heer Sauer, deelnamen. Door een Engelsch sohrgver, den Heer Hargrove, werd eene beachrgving gegeven van ecu bezoek, dat hg in het laatat van Januari te Pretoria bracht, en waarbg hg gelegenheid had de beide Presidenten, Kruger en Steyn, eu do heeren Eischer, Wolmarans en Reitz to sproken. Hg werd door de Presidenten en de andere heeren gemachtigd te verklaren, dat zg de vgandelgkheden zouden Btaken, als duidelgk verklaard werd, dat Engeland geeu uitbreiding vau grondgebied weiißchte, en als de onafhaukelgkheid der Republieken verzekerd werd. Do mededeelingen van den Heer Hargrove maakten diepen indruk op de aanwezigen, en een motie werd aangenomen, waarin door hen verklaard werd onophoudelijk te zullon stroven naar de vrgheid der beide Republieken. Op eene vergadering van The Netherlands Society of Philadelphia, gehouden deu 28sten Januari 1900, is een motie aangenomen van dezen karakteristieken inhoud: „Nu do tgd is aangebroken, dat de Boeren der Z.-A. R. weder gedwongen zgn te vechten, zou het ons, afstammelingen van de eerste volksplanting der Amerikaansche Republiek, niet paason, hiervoor onverschillig te zgn; „Indien een vreemde vgand voor de poorten van Londen Btond, blgkbaar met het doel om te dwingen het stemrecht aan alle inwonende vreemdelingen te geven, om de Engelsche kinderen te noodzaken Cliineesch of eenig andere vreemde taal te leeren, „om do beschaving te bevorderen," doch met het werkelgke voornemen om Threadneedlestreet (waar do Bank is) te plunderen, dan zouden wg alles doen wat in ons vermogen was om onzo Engelsche neven in hunne ellende te helpen; „De leden van deze Society zgn met allo volkeren die worstelen om huu have en goed te beveiligen tegen aanvallen en verwoestingen, hetzg Grieken te Thermopylae, Hollanders te Leiden, Amerikanen te Tronton, of Boeren te Pretoria; en iudien dezs volkeren te zwak in aantal zgn, dan is hun moed en vaderlandsliefde zooveel to meer te prgzen en do aanval te verfoeien; ?Wg hebben ook medelgden met de millioenen menschen in ludië, nu vau honger stervende, terwgl zg dezelfde beschaving genieten, welke nu der Transvaal wordt opgedrongen." Het te Gent (België) gevestigde Transvaal-oomité heeft besloten, dat aan de Belgisohe Kamers een adres zal worden gezonden, opdat deze bg de Belgische Regeering zouden aandringen ten behoeve vua eene vredelievende tusschenkomst bg de andere Europeesche Staten, opdat aan den oorlog in Zuid-Afrika een eindo zou worden gemaakt. Daartoe zal het Gentsche comité zioh in verbinding stellen met de te Brussel, Antwerpen en Brugge bestaande vereenigingen van denzelfden aard, om door een gemeenschap pelijk optreden aan de zaak meer gewicht te geven. Ook aohtto het comité het wenschelgk, dat eerlang te Brußael eene monster-nieeiinsr ten voordeele van den vrede zou worden gehouden. In zgn gesprek met den correspondent van den New-York Herald op 10 Februari 1.1., waarvan wg gisteren reeds het een en ander mededeelden, blgkt President Kruger nog het een en ander meer te hebben gezegd. De President ontving den persman op zgn historische „stoep" of bordes, door den correspondent „piazza" geheeten, en verklaarde verheugd er over te zgn, iemand van een blad als de Herald te ontmoeten. „Uw tegenwoordigheid," zeide de President, „verzekert mg, dat, wat de uitslag moge zgn van dezen rampzaligen oorlog, de wereld toon de waarheid te weton zal komen. Deze oorlog is ons opgedrongen door Engeland, misleid door Cecil Rhodes en door de mgnmagnaten, di» dit land in bezit wenashei te nemen. De Boeren hebben zooveel mogelgk toegegeven, totdat zg bespeurden, dat alleen volkome» verlies van hun onafhankelgkheid de Engelschen sou tevreden stellen. Nu zg tot den oorlog gedwongen zgn, zullen zg overwinnen of sterven." Van de beweerd» samenzwering onder de Afrikaanderß sprekend, noemde de President zulks zeer bebepaaldelijk onwaar. JDe Heer Sohreiner, zeide hg, spoorde ons immers herhaaldelijk aan, toe te geven. De Boereu, zeide Kruger ten slotte — „de Boeren zgn in Gods hand. Hg zal ons niet te gronde laten gaan. Onze geheele oorlogssterkte ia maar 40,000 man, maar met Gods hulp kunnen wij da overhand krijgen. Ik heb tweehonderd bloedverwanten ta velde en zou hen liever allen zien omkomen, dan na Engeland's sehandeiyken aanval toe te geven. Het is thans de vrgheid of de dood!" Te Mafeking, waar da loopgraven van belegeraar* en belegerden nu vlak bg elkander zgn, hebben da belegerden nu ook een „bom" naar de belegeraars geworpen, welke dezen, naar zg hopen, „moreel" kwaad zal doen. Zg wierpen hun namelijk een groeten steen toe, omwikkeld met een exemplaar van d« Mafeking-Mail, waarin de overgave van Generaal Cronjé en zgn leger stond vermeld. De Mafekingers meenen, dat de Boeren voor hun stad nog onbekend waren met dit feit en dat ag, wanneer ze het wisten, misschien wel het beleg zouden opbreken en versohrikt op de vluoht zouden gaan. Maar do „moreel» uitwerking" viel tegen. De Boeren — wien de courant waarschgnlgk oud nieuws bracht — gingen niet heen, en Mafeking ziet nog steeds in groote benauwdheid naar varlossing uit. Lord Roberts heeft aan de Bank van Afrika en de Nationale Bank van den Vrijstaat te Bloemfontein vergunning verleend, onder zekere beperkingen hunne zaken verder te drgven. Zg mogen zaken doen met Natal, de Kaapkolonie, Engeland en het overige Europa, maar niet met Transvaal en het nog vrge gedeelte van dan Oranj» Vrgstaafc. De Britsche vlaggemakers beleven een gouden tgd, nu de Britten zioh zoo uitermate verheugen over den gunstigen keer, dien de zaken in Zuid-Afrika door hun geweldige troepenmacht — althans voor het oogenblik — voor hen namen. Na Cronjé's overgaaf was de vraag naar vlaggen al zoo groot, dat er sleohts gedeeltelijk aan kon worden voldsan, en na de bezetting van Bloemfontein kwamen er zooveel bestellingen, dat er in sommige gevallen Blechts een tiende van kon worden geleverd. De leveranciers zgn thans met alle krachten aan het werk, om zich voor te bereiden op de bestellingen bg de nieuwe groote overwinningen, waarop de Britten nu vast rekenen. Generaal Sir Georg» White, de verdediger van Ladysmith, wions gezondheid veel geleden heeft, is dezer dagen te Kaapstad aangekomen, en hg vertrekt waarschgulgk heden van daar naar Engeland. In de jongste bestuursvergadering van het Duitsche Roode Kruis te Berlgu werd het dwa'.e verzuim geconstateerd, dat men vergeten had aan da laatstvertrokken ambulance naar Transvaal de noodige uitrusting, als draagbaren, verband- en geneesmiddelen enz., mede te geven, zoodat het personeel te Lourenzo-Marques moet blgven zitten en de volgende stoomboot met die uitrusting afwachten. --- Nederland en de Zuid-Afrikaansche Republieken. Een krijgsgevangene aan boord van de Manilla en Catalonia heeft kans gezien den volgenden brief dooi de ceusuur heen te krggen. Aan boord van de transportsohepen Manilla en Catalonia, ong. 1 maand, hebben we versuhrikkeloke ellende geleden. Akelig benauwd gehuisvest in een tussohendek, weinig en slechte voeding, lauw water om ons 's morgsns te verfrissehon. Na zulk een ellendige, bedompte, half vergiftigende naoht, geen plaata om je lichaam of je kleeren to wasschen, en na 12 uur 's namiddags was alle water (behalve beroerd drinkwater) afgesloten. Om 9 uur 's avonds moeeten we van bovendek af in ons slaapbol tot 's morgens 5, eu dan haastten allen zich uit de verpeste lucht te komen. Da overbrenging van de Manilla op de Catalonia heette eene verbetering, doch was zoo, dat we met ons 450 in ééu tusaehendek werden gestopt, en eerst na een Boort oproer werd ons een ander tusschendek erbg gegaven. Ook ik, die anders vrgwel wat heb en kan doorstaan, kon die beeßtoubehandeling niet veikrop-jon en heb zoodoende zelfs in mgn krggsgevangenscbap een bajonet, benevens geladen geweer, op da borst gericht gehad, toen wg ons zelven oen weg naar een ander dek wilden banen. Ik stond vooraan onder de voormannen met het staal voor m'n neus. Sleohts éón slag tegen het geweer eu de youngster Eng. soldaat had natuurlgk voor do overmacht moeten zwichten, dooh gelukkig kwamen de kapiteins gauw en beloofden meer ruimte. Als we dat niet gekregen hadden, zouden zeker velen van ons niet meer zgn. En verder: - De Hoer de Wit Hamer, lid van den 2n Volksraad, kreeg eergisteren een telegram van de Regeering te Prutoria, in antwoord op een verzoek om uitruiling van ons allen, welk telegram luidde: Geen uitruiling, niet onze schuld. Eiridelgk naz. Wilt U het een en ander uit dezen brief publiceeren. Zoo is het goed, maar doe het dan niet onder mgn naam; al zgn de feiten ook waar, het zou mg kwaad kunnen doen in de huidige behandeling, welke beter is dan de vroegere. ---