Tweede Blad. PERS-OVERZICHT. Set Protestantsch Karakter onzer Natie. bet. »N eder!a 11 d e r" han aaa de „T ij d'" p ,laats_e woord nog niet laten in zako hefc otestantsch karakter onzer natie. Ware —> deel.21 ~de »TiJd" ül- staat onbevooroorove ve lezen en in zien- °P te nemen wa* wii Zo r d*t onderwerp meermalen schreven, dan len .?1J aar lezers iets geheel anders vertela dan zij nu doet. Zij zou hebben erkend,- wij steeds geijverd hebben voor volkomen van alle kerken en gezindheden in VajT nd' en tegen- alle achteruitzetting ook lon. Roomscb-Katholieken ter wille des geeep dat wii °P staatsrechterlijk gebied aan leV 16 kerk eenigen voorrang willen toefa~ aeQd Zi-n, en ook geen bezwaar hebben tegen fc.p^erking met Koomsch-Katholieken, wandn ï 6 met oas eenzelfde gemeenschappelijk tev ~~ de „Ned." voort — zij zou J-i.eUS hebben ingezien, dat wij' ons alleen se_fora op dit vrijheidlievend standpunt plaatj n! omdat het Protestantsch Staatsrecht, —i m_r Staatsrecht, dat zich na de refor- atio onder den invloed der Protestantscha .^etln-Belen olltwikkeld heeft — in onze Grondde 1E_. Vastgelegd. Een Staatsrecht, dat niet v seneiding van' Kerk en Staat heeft aanüikpfT °f llefc reent losmaakt van zijn Christé- Kerk gTondsla-g» doch evenmin eene publieke schp 7*1 in den Kin als d** door Calvinisti*erd'" ¦^ê'iïoaa-ische of Luthersche voorouders tote v£rstaan- Het is dit Staatsrecht, dat aan Vrrjj.. .^°°msch-Katholieke landgenooten eeno aitte verzekert, zooals dezen nergens be- Staa?' behalve in die landen, waar zij' hun a_4 Sre°ht ten koste van de vrijheid van StaateU Verm°gen toe te passen. Het is dit al »,p ec-kt, dat onze vrijheden waarborgt, zelfs oaiva mt 'de Ro°n_sch-Katholieke Kerk toe in dat 5? en En het is dit Staatsrecht, weini "' onvers°nillig of het door velen of *o]-eilStQ wordt goedgekeurd, met warmte wen- Ka», v ,verded%en, indien hetzij van Koomsch- Sror-if ' hetziJ! va3a Protestantsche zijde K9r-dt aangevallen. w --- De voorgenomen Boycot van de Engelsche scheepvaart. «enkL"fi andeï s b 1 a d", erkennende, dat het Öoel +.f grootsch is, en, als de uitvoering ¦Volk .<.«.+. een heerli-k voorbeeld van wat de beidp?= _Ü .vermaS> meent niettemin den artea gev^nige beawaren in- overweging te moeande're^no^ is 6oH de medewerking van nog «ie> een ntf mamfest niet genoemde Staten, ben- it, v «"^«ienlijke handelsvloot heb*ortwr t fn-lgde Staten, Rusland, Spanje, 'eedèraif.?; IIK. het'gevaar,' dat 'de Engelsche baven* millioen tonnen der vaQ i,Se,E staat een Britsche stoomvloot Öeeft KT bo°ten met 7.4 millioen tonnen, gen Ju de waarschijnlijke gevoldèr'Jl V? het boycotten van bijna de helft stoornb 5 €epvaart> die grootendeels door oebbpW^° J^ wordt gedreven, aal tengevolge boycot kll. ?n Engelalld niet toegeeft? De *& hp. Deteekent een ontzaggelijke stremming Plotspr verkeer. er mee gelijk staande alsof ver£raa ,ouSeveer de nalve wereldvloot ware 06 heif+• I°f biJv- de gellöele graanoogst voor ontzasrj.¦•_. een derde war 3 mislukt en een brikat-"1-1 hoeveelheid grondstoffen en fa|oC ett, ware verbrand. Het middel kan een tweesnijdend zwaard zijn. Win? fn re?ds' m^ het blad, een aan- Sehlen on-tvangen tot het bijeenbrengen van Weden' ton\, e ze^°P°fferende transportwerk- !. P. te komen. Van waar echter &enip vel® millioenen komen, om de al^ ¦Wds 6n 6 el .ende te lenigen, welke bij! Engebii ai verzet is te duchten, en dat nog wel ;* aigerneene verarming?' ' - v --- Mr. Van Houten over „Het Tweemanschap" Kuyper—Schaepman. si?reekt Merl^nsche weekb]ad »Die Natïön" ïdstev " 'a Houten over ons nieuw Mischa r/V611 voornamelijk over „het tweeman- V^J^vper—Schaepman." buiten =1 jing in het regeerstelsel, gelijk men Ö. wel meent, zal er — zegt Mr. v. 'Ussche-ieT--ls:omen" Regeiing van de verhouding *s niet + r^ en Staat op andere grondslagen net bü ïe ¦waohten- Stelt het nieuwe Kabiüiet do kli,aanDek°ndigde nieuwe Zondagswet tijden -^koefté aan wettelijk geregelde rustn-^aar -^aar de gedienstige heiliging van den öadeljli °P den voorgrond, dan xal het zich Taar .een zekere nederlaag berokkenen. ?rtbodo\ ¦aard ziJn zoowel Katholieken' alsj 611 ln Nederland hulptroepen van de Sobitter,SfFzlnden- Maar mannen met een W« aanleg> zooals Kuyper en Schaep- Zl-Jü» dto Daar hnn aard noolt conservatief SUo- Zoo Z-' Senoeoen- nemen met den status i ed.ers v ZlJ' dan de democratische op*° r ia W • Partijen geworden, maar daar-.^Dm» ng met de conservatieve machten: h-Pers77 et de bisschoppelijke kringen en s^en p^e i Kuyper met vrij-antirevolutionrt naeurn? Kuyper en l.60» Ja-i T5ebbea zi°h voor hun doel vprbon-6ri6voep- tleke beginselen van Dr. K. en Dr. l^ïi-n A£ temperen, z,oo niet geheel ter zijde th % vi. aaabangers zullen het Kabinet niet rT^t in ala net 'slechts wetsontwerpen p^c'ht.lv? overeenstemming met het algemeens L bij\'w'ust2;ijn en de'eischen van het leven t. ïororetnoemmgea in toereikende mate voor ri^en^^eid van het tweemanschap Kuyper— en de afscheiding van de vrijsamiig" "-*m..fee^J^_g^.^cMiÊS van de liberalen tegen het clericale gevaar ver« ijdeld. Het zwakke punt van het tweemanschap is, dat hét aan den eenen kant te ver is gegaan in het steunen van de uiterste partijen 'tegenover de liberalen, om zich weer van hen te kunnen losmaken, en dat het aan den anderen kant afhangt van den steun van gijn eigen conservatieve groepen. Ten slotte spreekt Mr. v. H. zijn overtuiging uit, dat de geest van Calvijn dien van Goetho niet 'meer verdrijven ka.n. Zelfs de twee* mannen schijnen hem door Goethe's geest meer besmet dan zij tegenover hun eigen medestanders, wel zouden willen erkennen. --- Van anderen, kant bekeken. Het „Utr echt sch Dagblad" beziet, naar aanleiding van de zaak-Ter Laan, de quaestie der onvereenigbaarheid van betrekkingen precies eens van den anderen kant. Te kwader ure, zegt zij, is aaa Eijksambtenaren het privilege toegekend hunne betrekking tegelijk met het lidmaatschap van do Tweede Kamer waar te nemen, of wel een verlofstraktement te ontvangen. De onthouding dezer faciliteiten aan het schoolhoofd Ter Laan is hard voor hem. Maar om die hardheid moet men niet aan een stelsel, dat reeds vicieus is, nog verdere uitbreiding geven. Integendeel. Door de betrekking, die men bekleedt, tijdens het Kamerlidmaatschap niet to vervullen, wordt men er minder geschikt voor, en bij gelijktijdige waarneming van de betrekking en het Kamerlidmaatschap lijden beide schade. Ambtenaar en Kamerlid zijn fof behoorden te zijn onvereenigba-re betrekkingen. En daarom is onze meening, dat in het gèyal-Ter Laan de wijze van zion van Burg. en Weths. van Delft cic juiste is, doch dat di© beschouwingswijze bij de eerstvolgende gelegenheid in Wet en Grondwet tot alle ambtsbetrekkingen van eenig belang behoorde te worden .uitgebreid. --- Erfelijk Belast. Naar aanleiding van den Beverwij kschen notaris, die aan de Haarlemsche Eechtbank verklaarde, dat hij erfelijk belast was met de hebbelijkheid om zaken onafgedaan te laten, schrijft de „Nederlander": Dat wordt zoo langzamerhand de gangbare verontschuldiging, maar gelukkig heeft de Eechtbank zich aan dat argument niet gestoord. Menschen, die aldus belast zijn, moeten geene ambtelijke functie vervullen. De Eechtbank schorste den notaris dus gedurende zes maanden, ten einde hem gelegenheid te geven genezing te zoeken. Vroeger zou esne verdediging als de bovenstaande nauwelijks als ernstig gemeend zijn opgenomen. Thans is zij door een schijn van wetenschappelijk 'gezag gesteund, maar gelukkig zijn ook hier de geleerden het oneens. Prof Kuhn heeft in Mei 1900 te Amsterdam eene voordracht gehouden over hereditsit en pessimisme. Hij verkonde daarbij de leer, dat zoogenaamd erfelijke afwijkingen volstrekt niet noodzakelijk op de afstammelingen overgaan. Veeleer kan, bij de vorming van levende schepselen, het verschijnsel worden waargenomen, dat het nieuwe schepsel neiging heeft terug te keeren tot het oude oorspronkelijke meer volmaakte type. Het kind heeft dus veel kans te worden, niet zooals de ouders, maar zooals zij zouden geweest zijn, indien zij niet waren ontaard. Die uitspraak is hoopvol. Het kind van een krankzinnige kan een goed . verstand hebben. De natuur reageert tegen de ontaarding. Erfelijke afwijkingen kunnen tot staan komen en daarmee is de geheele leer van de erfelijke belasting als verontschuldiging of grond tot vrijspraak aan het wankelen gebracht. Mocht de Regeering evenwel eene andere meening zijn toegedaan, dan zal zij voortaan bij het aanstellen van ambtenaren eerst een onderzoek moeten doen instellen naai- aanleg en erfelijke yoorbeschiktheid. --- BRIEVEN UIT BERLIJN. October 1901. Er zijn thans niefc minder dan vier verschillende punten aanhangig, waaromtrent het stedelijk bestuur van Berlijn met de hooge regeering op een gespannen voet verkeert. Het eerste is de niet-bekraohtiging van Gußtav E-aufmanns herkiezing tot tweeden burgemeester. Men zal zioh herinneren, dat, toen een paar jaar geleden dezelfde niet-bekraohtiging den tegenwoordigen eersten burgemeester Kirschner trof, deze kalmweg zei: Ich kann warten een woord dat door alle bladen, met en zonder illustraties, in het eindelooze werd herhaald. Toen nu dezer dagen de Heer Kirschner bg' den Keizer was ontboden om over de drie andere punten te spreken, moet Z. M. op zijne beurt schijnbaar* onversohillig gezegd hebben: ,loh kann warten. Trouwens, destgds is de bekrachtiging van Kirschners benoeming eerst tot atand gekomen, nadat hefc stedelijk bestuur had toegegeven op het stuk van het kerkhof der Maart-slachtoff ers in den Priedrichshain. Dit kerkhof is nu behoorlgk opgeknapt: de grafsteenen zijn reoht gezet, harde paden aangelegd, zuiver afgescheiden van de begroeide graven; en om alles heen is een hek gemaakt van donkergroen geverfde houten latten. Zooals het thana is, maakt het den indruk van een rustig tuintje, in een verscholen hoek van bet park. Eerst wanneer men er in is, ontdekt men de graven. Het hek staat den heelen dag open, maar een opsohrift — het groote struikelblok tusschen Stad en Kroon — staat er nu in het geheel niet op. ? Geen wonder dus dat menigeen de eindelijke bekraohtiging van Kaufmanns benoeming ook afhankelijk acht van toegeving op de drie andere punten. Eén daarvan geldt alweer iets in den bewusten Friedrichshain, een mooi volkspark aan de Noordoostelijke grens der stad. Men wil daar een fontein versieren met sprookjesbeelden. Z. M. wil sprookjesbeelden liever niet aan de fontein, maar in het park verspreid zien. Z. M. veroorloofde zioh de geestelgke weelde om er een eigen smaak op nu te houden en dat pleit zonder twijfel voor de zelfstandigheid van 's mans karakter. Er bestaat eenoud .reoht, dat aan de irnnineen van Pruisen vergunt hun oordeel te ? «ïdeii omtrent de oprichting van bouwd° wfdwerkenbinnen hunne residentie Berlgn. Van dat «oht wil Z. M. gebruik maken. Maar Berlönsche juristen zijn nu bezig te onderteken, hoeverre dat recht zich uitstrekt. hDe twee overige punten van geschil hangen nauw met elkaar samen en hebben voor de stad een h"l wat ernstiger beteekenis dan de plaataine van een paar beelden. ..,„, ginds iaren bestaat het verlangen om Berlijn s hoofd- en prachtstraatünter-den-Lindenaaneen Sooten opknap te onderwerpen. Terwijl de C hoe langer hoe weelderiger worden, =a « on de boomen en de banken en de verdeeline der ruimte en de hekjes ter afsluiting van voet- en rijpad, enz. heel wat aan te merken. Van de verschillende plannen nu, die er m den laatsten tijd voor eene gewijzigde inrichting van dit terrein waren ingekomen, heelt nee __. m. -.Phaaird er een onder zijne hooge bescherming te nemen, dat door het stedelijk bestuur was