Eerste Blad. „VOLKSWEERBAARHEID". fo . De~taat een vereeniging, die zoo heet. [e,j ®ia at oog maar kort — geen twee jaren, 'aa et*QrJa_u.er, man of vrouw, kan er lid liC|j orden. Die vereeniging wil bevorderen: fceeneÜl3oefenin_' > wil opwekken tot alge'olk 9 oe^eain8 ia den wapenhandel; wil ons _ «laken tot een weerbaar volk. frooM* Weerbaar is ous volk niet- Het }.6(j . ccl der mannelijke bevolking in -efen ,aU(^ *s ongeoefend. En deze onge&,»ha 6a meenen> velen hunner doen dat ie; .s' "at Nederland toch niet te verdedigen gr'ootat Nederland leeft bij de genade der "i-tin n.atlën ? dat ona volksbestaan te verbid al 3 door een enkelen wenk der groote *o.(l To\^sbsstaan vernietigd! Wij een volk 6i»e e,gen roeping, eigen geschiedenis, \Vj; • re_e-ring, straks zonder eigen taall bml. ,_jeli.-d bij Engeland, bij Frankrijk, bij Öea u eze vooronderstelling uit — en in dea ane2sm van eiken Nederlander, zelfs van te jj crueBn_atiekstea onder ons, begint iets ï)ïa e_QD» iv zijn oog begint iets te spelen. *_.„ men bij niet eenen Nederlander 1 inkomen. v.eer, uaQ ook een eind gemaakt aan de laQg 00sheid vaa Nederland. Dan ook zoo ca GBeklaagd en geprotesteerd tot H. B. S. a_e_- Ua9'nm -de' méér vragen van onze Mjf "SEchap dan per week vier dagen van r-_tQ cc van drie leeruren, opdat er tijd c°_. ; °.ur "cbaams- en wapeuoefening; dan •-.ij l6(iere stad en in ieder dorp gelegen-ö(je e ia het wapenbedrijf te worden «-a lei1*Zau' Oo,£ üet volk opgevoed tot veïrkrachtig, gehard, op eigen ver- Oaze8 Bespitst volkïit 0Q8 natie bestaat voor het grootste deel vr.Stuf eoefenden. De meening is hun niet .ca j._' dat Nederland toch niet te verdedl'B Ver.i j^9 üebben gelijk: Nederland is niet r ?8««en door hén. .iv 01-s land besef van onmacht. Dit V°ott t99t Voortduren» w-1 het niet behoeft aiet .rea öeen volk gaat onder, zoolang au 11 ondergaan. Het zal blijven leven, c\@ . r n°S eenige duizenden mannen zijn, -6 dat . Uüst Van sterven verstaan. Maar wilt S i^6' vaderland ten onder zal gaan, zeg i?' «u r' bet toch niet te verdedigen .aa^k *¦ maar voort, maar altijd voort. \Vat l het ia het eind te gronde. k-ea °DDeQ ze gedanst van vreugde, wat v. °°tonit 29 vau vreugde geschreid, onze raa]jr.. rs> toen ze weer los kwamen van Weldra eene eeuw geleden. De proef van ingelijfd te zijn bij een vreemd iand is hnn niet goed bekomen. Laat Nederland, laat het jonge en het volwassene Nederland bestaan uit weerbare mannen 1 Is de persoonlijke weerbaarheid een feit, dan zal daarmede het geloof terugkeeren in de verdedigbaarheid van onzen bodem, der Vaderen erf. Daarom moet elk Nederlander steunen de Vereeniging „Volksweerbaarheid'', die reeds op vijf-en-twintig plaatsen in ons vaderland arbeidt, en reeds dertien duizend leden telt. *) Maar die cijfers zijn niet hoog genoeg. De deelneming moet algemeen worden. Het geldt een heilige zaakl •) De Heer A. L. W. Seyffardt, oud-Minister van Oorlog, 's-Gravenhage, Bczuideuhout 213, is Secretaris van het hoofdbestuur. Men kan zioh tot Z.Ex. wenden om inlichtingen. — Zeker zullen er op vela plaatsen in ons vaderland mannen gevonden worden, die, waar nu nog geon afdeeiing beataat, oone afdeeiing willen oprichten. — Het lidmaatschap zal voor de meeste menschen geen financieel bezwaar opleveren. Het minimum der contributie is: één halve oent per week! --- De wijze daden is een wolk zonder regen, --- FEUILLETON. Vervlogen Illusiën. , '"'«ar ;,.. T, ? 5) "e{ Ilahacmsch van FOGGAZZARO. H6t (Slot.) *U .o 'was _- Kt ïielen _?r miJ een gl,oote vreugde, dat 'V» .°°-tö_ kaai' ook maar op een enkel W ill-u ten- Dit was genoeg, om mij te -i. st*ake lÖet een stroüin van zoet geluk. _eb_GeU f;.- ools over de Valsolda. Alleen zij bGjt °it ontwikkeld gevoel voor natuur-1 v n> kunnen de geheimzinnige -e.l'M. laaIaa den Valsolda begrijpen. Grof*-11.-» het TiSchen vatten er niets van. Zij V'Mer, '• vroeg haar, of ze 't aangenaam Hfle dat z - m°est zien dade-11 haren vader te vertellen. Ik zou hem dan wel overtuigen, dat alles waar was. Zij stak mij wederom de hand toe. „Dank u!" zeide zij. „Vaarwel\" voegde zij er niet zonder droefheid glimlachend aan toe. „Het is beter, dat wij nu afscheid nemen, nu wij alleen zijn." „Maar," antwoordde ik, „ik ga met u mee terug naar Lugano." „Wenscht u dat?" zeide zij. „Zou het niet beter zijn, eerder van elkaar te scheiden ? Wij kunnen dan een echten roeier nemen, om de boot naar u terug te brengen. U geeft me nu het oranjetakje en dan verlaten we elkaar hier." Ik vroeg haar met bevende stem, of het oranjetakje niet mettertijd bloemen zou kunnen dragen om als tooisel te dienen. Zij begreep mij niet, of wilde mij niet begrijpen. Zij antwoordde er niet op. Wellicht ook verstond zij het en twijfelde zij, of het niet eene dichterlijke phraso was, zonder voldoenden ernst en nadenken uitgesproken. Wellicht had zij andere reden, ik weet er niets van. ? „Vaarwel \" zeide ik zacht. Zij boog even het hoofd, als om mijn groet vriendelijk te aanvaarden en wij spraken geen woord meer. Mr. Forest en zijn gezelschap wachtten ons aan den oever. M,sa Harriefc stapte uit, om met hen samen te gaan ontbijten, en ik zeide, dat ik weg moest, en dat ik binnen een uur te hunner beschikking zou wezen. Ik keerde met de boot naar Oria terug, kleedde mij behoorlijk aan, stak een oranjetakjo in mijn knoopsgat en liet mij door mijn knecht haastig weder naar San Mamette brengen, ook omdat de hemel er dreigend begon uit te zien. Ik begaf mij naar de Stellet d' Italia, waaide Forests bezig waren hun maaltijd te gebruiken on liet hun mijn visitekaartje aanreiken. Ik werd dadelijk binnengelaten en ik wendde mij onmiddellijk tot den Heer Forest. Ik vroeg hem in een afschuwelijk Engelsch om verschooning, dat ik den vorigen dag, toen ik zag, dat hij en de jongedames een bootje noodig hadden, mij veroorloofd had met een onschuldig bedriegerijtje mijn vaartuigje aan te bieden. De Heer Forest werd rood en verlegen. Hij wist blijkbaar niet, hoe hij zich houden moest, of hij mij bedanken of verwijtingen maken moest. Miss Harriet bedankte mij met een allerliefst lachje. Miss Bertha keek mij verbaasd aan, zonder er iets van te vatten. Ik wendde mij tot den Heer Roberts, die mij ook eenigszins verwonderd aankeek en mij bijna niet scheen te herkennen. „Mijnheer," zeide ik tot hem „u is vandaag niet aardig geweest tegen den schuitenvoerder ; maar aangezien ik u ken, wil ik edelmoedig tegen u wezen en u ook een kleinen dienst bewijzen. Uwe vrouw laat u zeggen, dat zij u te Lugano wacht,en wel wegens dringende aangelegenheden, per stoomboot. „Mijne vrouw ?" antwoordde de schurk. „TJ vergist zich, mijnheer. Ik ken u niet en ik heb geen vrouw.* „Spreche'i sic Deutsch, mom Ilêrr," zeidö ik op zeer beslisten toon. En ik ging in het Duitsch voort: „U had gisteren voorzichtiger, moeten wezen, toen u met die jongedame sprak. Moet ik aan de familie Forest even herhalen wat u toen gezegd heeft ? TJ moet me daar nu maar niet toe dwingen. Do stoomboot, die rechtstreeks op Lugano vaart, komt dadelijk hier aan. Vertrek nu maar! Vertrek maar dadelijk ." De man weifelde een oogenblik; daarop wendde hij zich tot de Forests en zeide be„lk dacht het wel. Deze arme meneer, dia voor schuitenvoerder speelt, is zijn verstand kwijt. Hij spreekt in een taal tegen mij, di<* ik hoelcinaal niet verstal" Miss Harriet en haar vader keken mij aan.' zij angstig, hij toornig. Ik had wel verwacht^ dat de vent dezen zet wagen zou. vWaarde heer," hervatte ik in bet Duitsch} terwijl ik op mijn horloge keek. „TJ heef. zeven minuten tijd om naar de boot te gaan. Als u hier blijft, beloof ik u een kennismaking mot de karabiniers van Zijne Majesteit den Koning van Italië, die een klein onderhoud met u wenschen te hebben." Toen verloor hij een oogenblik zijn verstand en antwoordde: „Das ist nicht wothrl" Ik koerde mij tot de Forests en zeide lachend: „Mijnheer spreekt de taal, die hij niet verstaat !" Hij had zijne domheid ingezien; evenals den vorigen dag stiet hij eene verwensching nit in eene mij onbekende taal. Daarop greep hij zijn hoed en zeide tot de Forests, terwijl hij naar mij wees: ?Als ik niet vertrek, vermoord ik dien man! Te Lugano zal ik mij rechtvaardigen/ En hij trok af. Ik riep hem achterna: ,/TJ heeft nog drie minuten V De vensters stonden open. Men hoorde de raderen der stoomboot, welke naderbij kwam. Ik kreeg de armen van den Heer Forest niet om mijn hals en evenmin zijn grijze bakkebaardjes tegen mijn wang. Hij was zeer ontdaan. En waarlijk, zoo mijne illusie vervlogen was, de zijne was het evenzeer. Ik las daarentegen met vreugde de bewondering en erkentelijkheid in Miss Harriet's oogen. 4,Laat ons dadelijk vertrekken/ zeide haar vader. „Dadelijk naar Lugano terug.** Ik bood mijn schuitje aan. De Heer Forest antwoordde kortaf, dat hij tot zijn spijt een ander bootje zou moeten laten zoeken, ofschoon hij mij voor mijn aanbod bedankte. Miss Harriet's oogen vroegen om verschooning voor haren vader. Ik drong niet aan. De Heer Forest begaf zich met de jongedames op weg en ik volgde hen met een bedrukt gemoed. Wij waren in de kleine donkere en nauwe gang, die als ingang tot het hotel dient, toen een hevige bui buiten op het plein losbarstte. De oude professor moest stilstaan. Hij en Miss Bertha keken aan de deur naar den geheel witten hemel en de schuine strepen van den regen. Ik nam zwijgend het oranjetakje uit het knoopsgat en reikte het aan Miss Harriet. Zij nam het ook zwijgend aan, brak er een blaadje af, bracht dat tegen de lippen, gaf het daarna aan mij en verborg het overige in haar boezem. Toen zocht ik in stilte haar hand, die stil mijn druk beantwoordde. Ook wij keken op dat oogenblik naar het plein, maar zonder te beseffen, of de zon er helder scheen dan wel of er regen viel. Toen zij na eenige oogenblikken zacht hai-e hand terugtrok, zag ik tranen in hare oogen. De regen hield op, het bootje werd spoedig gevonden. „Ik geloof, dat ik u dank schuldig ben," zeide ten slotte de Heer Forest tot mij, toen hij afscheid nam. Miss Harriet zeide niets. Zij keek mij alleen aan met een blik, die mij in het hart drong, en die mij nu nog een enkele maal pijn doet. Twee dagen later ging ik naar Villa Ceresio. De Forests waren vertrokken. Ik bracht drie uren door op eene bank aan de kade bij 't Bötel du Pare, in de schaduw der accacia's, kijkende naar II Cavallino, Castagnola, Villa Ceresio en de in het zonlicht fonkelende wateren van het meer. Het schoone land scheen mij ontkleurd, leeg en droevig. Ik heb Miss Harriet niet meer ter«_kj, j,o ik heb niets meer van haar gehoord» y^ gelukkig zijn als deze regelen den Atl__° jj.-1 Oceaan konden oversteken en o»d- ?¦> oogen komen, of althans onder de ooS ,^ de een of andere vriendin of k_Bll \^ haar, aan wie zij deze episode uit haB verteld had. _ lm Ik zou dan die onbekende vriell' jj_s Miss Forest willen verzoeken, haar di* f' te doen toekomen, en ook haar te fyfx dat het oranjeblaadje, dat zij aan narfe^;';'', gedrukt heeft, thans nog zorgvuldig. e.iJ^ wordt als eene lieve en dierbare her'11 $$ samen met het stukje zilvergeld, io °-e $ -e villa, waar de golven tegen kabbelen a 1 voet van den met olijven, wingerd e 0 ren begroeiden berg. EINDE. --- BINNENLANDSCH NIEUWS. — 21 October. — UIT DE STAATS-COURANT. Bjj Kon. besl. is benoemd tot Raadsheer in bet Gerechtshof te 's-Gravenhage, Mr. P. A. J. Bouvin, thans vice-preeident der arrondissementsrechtbank te Kotterdam ; — is benoemd tot rechter in de Arrondissements-Kechtbank te Alkmaar, Mr. JE. L. ümbgrove, thans substituut-griffier bij de arroadi_semonte-rechtbank te Middolburg; — is benoemd tot Bubstituut-griffior bij de Arrondissementa-Eechtbank te Heerenveon, Mr. JU. W. Blanjot Un Cate, thans commies-redacteur ter gemoente-secrotarie en advooaat te Groningen; — ia aaa JMr. W. P. -4. Heilagers, op zijn verzoek, eervol ontslag verlee:i;ranfkantoor te Gom e r t van 7,30 tot 11 ureu voor-, 1,30 tot 3,30 eu 4,30 tot 7 uren namiddags; — het post- en telearaafkantoor to Venr a a i vau 8 uren voor- tot 12,30 en 3,30 tot 7 uren namiddags; — de Rijketelephoonkantoren te Griendtaveon en te Horst van 8 uren voortot 12,30 on 3.30 tot 7 uren namiddags (Greerjwichtjjd), De diensttijden dier kantoren op Zon- en feestdagen blijven onveranderd. De Koningin-Moeder heeft _._>_<_•* plechtige inwijding van het »a.nati-rïB_BE Oranje-Nassau-oord o. a. doen uitnoodigen al de leden" der hofhouding van de Koninginnen, de Ministers, leden van het Kabinet, de Voorzitters der beide Kamer., den Yice-president van den Baad van State. den. President der Rekenkamer, den President van eu de Procureur-generaal bij den Hoogen Eaad,-, deputatiën van liet Hoofdconiité voor het Nationaal Huldeblijk, van het Provinciaal Bestuur van dat comité voor Gelderland, vertegenwoordigers van de gemeentebesturen van Wageningen, Renkum en Ede, do Commissarissen der Koningin in de provinciën, verschillende autoriteiten op geneeskundig gebied, kli. nische hoogleeraren, inspecteurs v. Geneeskundig Staatstoezicht, eene deputatie van het Bestuur der Vereeniging tot Oprichting van! Volkssanatoria, den President van het Provinciaal Kerkbestuur in Gelderland, den deken en pastoor te Arnhem, den opperrabbijn in Gelderland, de predikanten en pastoors te Wageningen en Renkum. den Bevelhebber der 2e müU taire afdeeiing', den Commandant der 2e divisie infanterie en den kolonel-commandant, van liet 8e regiment infanterie. Bjj den Raad van State, Afdeeiing voor. de Geschillen vau Bestuur, zijn ingekomen Koninklijke besluiten, waarbij gehmdhaafd zijn de navolgend» beslissingen: 10. vuu Gedeputeerde Staten van Limburg, waarbö goedkeuring is geweigerd aan het besluit van den Raad dor gemeente Schaesberg tot het instellen van eene reohtsvordering togen H. J. H. Lindelauf; 20. van den Direoteur der dirocte belastingen enz. to Amsterdam tot afwijzing van het verzoek van da Gouzaga-Vereeniging aldaar om plaatsing van een t»edeelto vau hot gebouw N. Z. Voorburgwal 163 te Amsterdam, bjj genoemde Veroouiging in _ebrulk, op de lijst voor vrijdom van persoaeele belasting; 30. van Gedeputeerde Statea van Overjjsel tot plaatsing van de Kolkwetering op den legger de» waterleidingen van de gemeente Zwollerkerspe), teger welke plaatsing beroep waa ingesteld door C. TV. baron vau Dedem o. s. te Heino en door Burgemeester en Wethouders van Heino. Ongegrond verklaard is do stuiting door het Gemeentebestuur vau Zwollerkerspel van oone collecte ten bate van het R. K. Parochiaal Armbestuur te Zwolle. Niet-otduahkelijk verklaard zijn H. Hollander, voor« zitter, en H. Casiël, secretaris vaa de afdeeiing. Groningen vau den „lig. Nederl. Typografeubond" in hun beroep tegen bet besluit van Gedep. Staten van Groningen op hun bezwaarschrift tegen de kiezerslijsten voor de Kitmer vaa Arbeid voor de drukkersbedrijven te Grouingeu, voor zoover betreft het verzoek tot plaatsi-jg vau Gerard Dama'.é op d» kiezerslijst voor de werklieden; terwijl overigens, met vernietiging van bet besluit van Gedeputeerde Staten, is gelast, dat de namen der andere in bet adros vau appellanten bedoelde personen, tegon wier plaatsing op do kiezerslijst voor de patroons bezwaar is gjmaakt, daarvan zullen worden afgevoerd. --- Visscherij-Vergadering. (Vervolg.) Utrecht, 19 Oetober. f^ Op de inleiding van den Heer De Ridder,» die krachig was opgekomen voor het vormen van één comité, waarin allen, die belang bij de visscherij hebben, zouden zijn vertegen-. woordigd, volgde een geanimeerd debat, waaraan wederom door velen werd deelgenomen. De Heer Zwier Visser, van Amsterdam, wees op de groote verdeeldheid der visschers, en op de tegenstrijdige belangen in 't visschersbedrijf. Dan hebben de visschers geen vertrouwen in vereenigingen en zijn zij te eenvoudig, te naïef, te conservatief, tengevolge van hun eigenaardige levenswijze. Waar voor 20 jaar nog ieder vrij vischte, brengen de verpachtingen in Zeeland thans f 500,000 per jaar op; dio aderlating brengt ontevredenheid. Visscher en reeder hebben ook tegenstrijdige belangen. Tooh wil hij ook allen vereenigen, doch op anderen grondslag, n.l. de Noordzee-, de Zuiderzee-, de Zeeuwsche en Zoetwatervisschers. Hij betreurde het verder, dat zoo weinig eigenlijke visschers hier tegenwoordig zijn en veronderstelde, dat niet genoeg oproepingen waren verzonden. De Heer Van Tol, beroopsvisscher uit Langcraar, vreesde, dat ?de deftigheid" ook in 't comité weer het meest aan het woord zal zijn, zooals dit gewoonlijk gaat en daarom wil hij, evenals de Heer Pomp, vooral beroepsvisschers in 't comité. De Heer De Bidder meende, dat de Heer Zwier Visser, die zich in Zeeland in een wespennest had gestoken, de zaak te donker in ziet, waarop de Heer Visser antwoordde, dat men met recht ontevreden is in Zeeland, want waar men in de Noord- en Zuiderzee vrij vischt, moet in Zeeland gepacht worden en dan nog moeten de kleine visschers daarbij f 5 betalen. De Heer L o vink drukt zijn sympathie uit met de inleiding. Ook hij meent, dat een krachtig comité noodig, nuttig en noodzakelijk is. De tijd is rijp voor aansluiting, doch hoe hiertoe te komen is niet gemakkelijk te zeggen. Doch laat men alvast beginnen, terstond, en dan geheel Nederland samenvatten. De Heer Modderman stelt een motie voor, waarin wordt uitgedrukt een commissie te benoemen, die zal beramen hoe tot aansluiting te komen. De Heer Van Tol waarschuwt opnieuw alleen beroepsvisschers hieria te benoemen. Wel gaat de visscherij op de vergaderingen vooruit, doch in onze beurzen merken wij er niets van; en hierom is het toch te doen. Veel wordt hierover nog gesproken, zonder dat er nieuw licht wordt ontstoken; ten slotte wordt de motie aaagena i_en en benoemt de voorzitter een commi-s.e .He de aaneonsluiting zal voorbereiden. Hierin nemen zitting de hee: ren: Meesters, De Ridder, van de Stad, Lovink, Van der Palm, Eeekcrs. L)e Waal Malelijt, Schippers, Zwier Viss»-r ca ais beroepsvisschers de heeren Pomp en ala To_. Punt 3: ?De b lis der Zuiderzeevisscherij in verband na bet bij de Tweede Kamer ingediende wo; . ..iiw<.rp tot afsluiting en gedeeltelijke drooglegging der Zuiderzee" werd ingeleid, door deu Heer B. D emmer, van Volendam. Hoewel 't wetsontwerp is ingetrokken, kan het toch zijn nut hebben het volle licht op de Zuiderzce-visscherij als groot-industrie te laten vallen.. De Zukler.-.ti-.'.vu.ng_t wordt grootendeela gebruikt door den kleinen man: spiering, bot, panharing, sprot; dat voedsel zal dus den burgers oit-houdoa worden. En komt er ander voor in de plaats'! Wat er van de visschers worden zal? Zelf bekommeren dezen zien er niet om; 't raakt hun schijnbaar niet. 'l Gevaar van droogmaking hangt al een halve eeuw in de lucht, en zoolang het niet naar benedea komt, vreest men nog niets. Daarna ging de spreker na in welke opzichten het ontwerp onvoldoende en onvolledig was en trad hierbij in een uitvoerige critiek, toegelicht met tal van cijfers, die ongetwijfeld te pas zullen komen als 't, ontwerp opnieuw aan de orde wordt gesteld. (Voor belangstellenden verwijzen wij naar het stenograpbisch verslag van deze vergadering, da,, tegen f 1 verkrijgbaar zal zijn bij deu Heer J. iVioesters, te Steenwijk.) Ook de kustvissohers op de Noordzee zullen veel schade lijden bij de droogmaking, omdat een zeer groot gedeelte vau hen nu reeds op de Zuiderzee een bestaan zoekt, omdat de kustvisscherij geen brood meer oplevert. Ter illusstratie werd een bericht uit ons blad aangehaald, waarin van uit Texel op dit feit werd gewezen. Dan kwam de spreker op voor al die menschen, die indirect van de visscherij leven en ook niet in aanmerking komen voor schadevergoeding; want de anjovis-, panharing- en gar'iialenvisscherij zullen verdwijnen en met hen de zouter en rooker. Mooi was sprekers betoog, toen hij het verdwijnen van het visschersras besprak, een verlies, dat niet onder cijfers is te brengen. Ten slotte meende spreker voldoende te hebben aangetoond, dat het I.apport der Staatscommissie en het llegeeringsontwerp beide in de juiste waardeering der be teekenis van het droogleggen zijn tekort geschoten en dat, zoo die drooglegging een landsbelang is, het eveneens een volksbelang is, een billijke schadevergoeding te geven aan de visschers en allen, die met hunne zaken bij de visscherij zijn betrokken. Tot discussie gaf deze bespreking geen aan- leiding, omdat de vergadering met den Voorzitter instemde, die meende, dat de droogmaking voorloopig wel niet aan de orde zal komen. Na de gewone plichtplegingen werd de vergadering gesloten, nadat wij ongeveer 5 uur hadden doorgebracht in een zaal, die w-el een vischrookerij geleek. Tegen . vervuiling van 't vischwater komen de visschers terecht op; laten zij in 't vervolg even krachtig opkomen tegen luchtvervuiling op hun bijeenkomsten. ---