Vierde Blad. BINNENLANDSCH NIEUWS. AMSTERDAM, 19 Januari. Het terugroepen der Duitsche schepen Charlotte en Von Stosch uit de Argentijnsche wateren wekt het vermoeden, dat het einde der blokkade aanstaande is. Ongelukkig evenwel heeft de kruiser Panther zich weder eene stoutigheid veroorloofd, waarbij de Duitsche vlag er uu juist niet schitterend is afgekomen. Eene poging van het schip nl. om den ingang van het meer van Maracaïbo te forceeren is van Venezuelaansche zijde (zie telegram) afgeslagen, en dit zal waarschijnlijk wel weder eene wraakneming noodzakelijk maken. De gedwongen leening van President Castro is niet ueslaagd, omdat de meeste kooplieden zelven óók niets meer hebben. Het heet nu, dat eene hni z e n-belasting zal worden geheven, waardoor vooral ook de vreemdelingen zonden worden getroffen. Te Caracas loopt een gerucht, dat deVenezuelaansche Generaal Valutini te Casupto door de opstandelingen gevangen is genomen. Chamberlain gevoelt zich te Johannesburg bepaald „onder vrienden" en hij ia er geheel en al zichzelf, dat is: de eenigszins opschepperige Brit, geneigd om grappen en aardigheden uit te halen en niet zeer kiesch in de keuze. Dat bleek het best bij gelegenheid van zijn bezoek aan de Johannesburgsche beurs, toen hij zich, na eenige grapjes te hebben gemaakt over de mede-aanwezigheid van dames, weder eens verkneukelde in zijn buitenlandsche impopulariteit en er ironisch zijn verwondering over betuigde, dat het bericht van zijn vermoording eene daling had teweeggebracht op de beurzen te Parijs en te Berlijn. Hij had gedacht, zeide hij, dat die steden de laatste plaatsen zouden zijn, waardoor zulk een bericht verslagenheid werd gewekt. O verigens noemde hij zich in beurszaken en op financieel gebied „een kind", wat natuurlijk onder de lieden, die „zaken" met hem gedaan hebben, groote hilariteit verwekte. Hij verklaarde voorts, overtuigd te zijn dat de welvaart des lands reeds in de naaste toe komst grooter dan ooit zou wezen. Maar de Johannesburgers moesten niet ongeduldig zijn. De vooruitgang zal zeker snel gaan; maar het kan geen vliegen zijn. Zij moesten bedenken, dat zij zeven maanden geleden nog in de ellende van een grooten oorlog waren; het land was verwoest en ontvolkt, en Johannesburg was nog maar een schim van wat het eens was. Nu waren de menschen bij duizenden in het land teruggebracht en er kwam orde uit den chaos. Hij was overtuigd, dat het bestuur in goede handen is en verzocht den menschen niet te streng te wezen in hun oordeel. De eerste plicht van iederen vaderlandslievenden burger, zoo besloot hij, was de Regeering te steunen en medewerking te verleenen, in de vaste hoop op herstel van de instellingen des lands. Het Slot schijnt geweest te zijn een algemeen tooneel van „mafficking" of uitbundig pret-vertoon, waarbij het volkslied en het verhevene „For he is a jolly good fellow" werden uitgekraaid. . Chamberlain heeft zijn ernst echter blijkbaar tot nu toe gespaard, en zijne mededeelingen bewaard voor de groote politieke redevoering, die hij Zaterdag te Johannesburg hield aan een hem aangeboden feestmaal in de Wan* derers-club. Niet minder dan 800 personen zaten daar aan, onder welke ook Generaal Botha. In deze toespraak deed hij allereerst uitkomen, dat de bewoners van Johannesburg de belangen hunner medeburgers, Boeren zoowel als Engelschen, bewoners van het platteland zoowel als stedelingen, in het oog dienden te houden, daar deze belangen in den grond genomen dezelfde zijn als de hunne. Overeenstemming tusschen stad en land, tusschen Boer en Brit is noodzakelijk voor de toekomst van Zuid-Afrika. De gesprekken, door spreker met de Boerenleiders gevoerd, hadden hemeen allergunstigsten indruk gegeven van hun welgezindheid en hij geloofde daarom, dat, als de Boeren bemerken, dat wij hen rechtvaardig en edel moedig willen behandelen, hunne gevoelens, en zelfs hunne vooroorde el en willen ontzien, ten slotte alle verdenking en vijandschap, welke ons zoo langen tijd verdeeld hielden, bij hen zullen verdwijnen. Spreker hoopte, dat de groote mannelijke deugden, die deze dappere lieden kenmerkten, kracht en sterkte zullen geven aan de natie, die men wenscht met hun hulp en goeden wil in Zuid-Afrika te vestigen. Op financieel gebied was het zijne bedoeling aan het Rijks-Parlement een ontwerp voor te leggen betreffende den waarborg eener leening van vijf-en-dertig millioen p.st, gedekt door de hulpbronnen van Transvaal en de Oranje-Rivierkolonie. Deze leening zal worden uitgegeven, zoodra het Parlement haar zal hebben goedgekeurd. Het bedrag zal dienen ter aflossing der tegenwoordige schulden van Transvaal, de overneming der bestaande spoorlijnen, den bouw van nieuwe lijnen in de beide nieuwe koloniën, en voor openbare werken en land verdeeling. Op die wijze zullen Transvaal en de Oranjelüvierkolonie onmiddellijk van do noodige kapitalen worden voorzien ter ontwikkeling fan het land gedurende de eerste jareü. Na de uitgifte der eerste leening zal zoo spoedig mogelijk eene tweede leening van dertig millioen p. st. in jaarlijksche termijnen van 10 millioen p. st. worden uitgegeven. Deze tweede leening zal worden beschouwd als oorlogs6chuld en gedekt worden door de Transvaalsche hulpbronnen. Wat de arbeids-quaestie betreft, merkte Chamberlain op, dat er voldoende arbeids krachten zouden zijn in Zuid-Afrika, als men de Kaffers tot werken dwong; maar het meest noodige was: quantiteit en qualiteit der blanke arbeidskrachten te verhoogen. Het zou niet juist zijn, ingrijpender maatregelen te nemen, zoolang niet deze middelen waren uitgeput. Lord Milner had er in toegestemd, onmiddellijk eene inter-koloniale Conferentie bijeen te roepen ter behandeling der gemeenschappelijke belangen, waaronder ook behoorden bestuur en wetgeving voor de inboorlingen. Hij had ook voorgesteld, dat de Rijks-Regeering eene Koninklijke commissie zou benoemen om de zaken te onderzoeken. Wat het zelfbestuur van de nieuwe koloniën betreft, de Regeering verlangde niets liever dan het te verleenen, mits op voldoende wijze zal zijn gebleken, dat de koloniën gereed en in staat zijn om die zelfstandigheid te verkrijgen. Op het stuk der arbeidskrachten durft Chamberlain Milner en de mijn-magnaten dus nogal flink staan. Geen Chineezen of andere Aziaten, maar beter betaalde Kaffers of beter behandelde blanken, terwijl men te Johannesburg al van arbeidsdwang voor de inlanders droomde, een verkapte vorm van slavernij 1 De ervaring trouwens is er al, om Chamberlain in deze gelijk te geven. Vulgens een bericht uit Kimberley toch is een poging tot invoeren van Aziatische arbeidskrachten in de Koffiefonteinmijn mislukt. Al de Indische arbeiders, die in dienst werden genomen, zijn weder heengegaan, omdat het werk hun te zwaar was. Omtrent Chamberlain's finaneieele onderhandelingen te Johannesburg bericht de Heer Maxwell aan the Standard hoogst belangrijke zaken. Chamberlain was in het eerst wat teleurgesteld over eenige voorwaarden, welke men aan de oorlogsbijdrage trachtte te verbinden. Er werd b.v. voorgesteld te bepalen, dat de geheele som besteed zou worden ten behoeve van de stoffelijke ontwikkeling des lands. Maar dat was, gelijk de Heer Chamberlain betoogde, hetzelfde alsof iemand zij e schulden betaalde door allerlei voor zichzelven te koopen. De Minister uitte toen den wensch, dat de voornaamste firma's borg zouden staan voor de geheele som van 30 millioen. Maar de vertegenwoordigers der firma's antwoordden, dat zij een zoo zware verantwoordelijkheid niet op zich konden nemen. Er werd toen overeengekomen, dat zij borg zouden zijn voor een eerste uitgifte van 10 millioen. Chamberlain werd wel in het eerst aange trokken door het denkbeeld van deelhebberschap des Rijks in de opbrengst der mijnen van de Transvaal. Ma^.r hij besloot toch het verlokkende voorstel van de hand te wijzen Hij was overtuigd, dat in andere tijden door andere menschen de tegenwoordige omstandigheden niet juist beoordeeld zouden worden en dat men meenen zou, dat Groot-Briltannie een poging had gedaan, om ten eigen bate de Kolonie te exploiteeren. De Heer Chamberlain — zegt de correspondent — wil alie gevaar voor toekomstige misverstanden vermijden. Het is zijn voornaamste streven, dat er geenerlei grond voor bitterheid of achterdocht zal overblijven. Hij heeft daarom besloten, al de quaesties geheel, openhartig en vooral afdoend op te lossen en de Transvaal, dat moet gezegd worden, komt hem in den^elfden geest tegemoet. Inderdaad zijn de 10 millioen pond sterling voor den eersten termijn der aan Engeland te betalen lasten reeds door de Johannesburgers geheel genomen. Aan den Oranje-Staat, die geen mijnen heeft, zal geen deel van den oorlogslast worden te dragen gegeven, tenzij misschien later en in anderen vorm. Tot loon voor zijne bemoeiingen zou Chamberlain bij zijn tehuiskomst een Pairschap wachten. Graaf van Birmingham" zou dan zijn titel zijn. De eens zoo verafgoodde Baden-Powell schijnt als chef der Zuid-Afrikaansche bereden politie toch niet te voldoen. Hij is benoemd tot inspecteur-generaal der cavalerie. Van Duitsche zijde worden in de laatste dagen tegenover de Vereenigde Staten weder allerlei vriendelijkheden aan den dag gelegd. Zoo zond Keizer Wilhelm aan President Roosevelt een fraai gebonden exemplaar van de Duitsche schoolwetten. Verder heeft Baron Speek von Sternburg, de nieuwe Duitsche gezant te Washington, in een onderhoud met een Amerikaansch journalist, zooveel vleiends gezegd over de Amerikaansche natie, de Amerikaansche vrouwen, ja, zelfs over de Amerikaansche journalisten, — dat men duidelijk den wensch van Keizer Wilhelm bemerkt om de Amerikanen zoo gunstig mogelijk te stemmen. Men moet muizen vangen, zegt het Duitsche liedje — met spek. De verschillende Keizerlijke bemoeiingen van den laatsten tijd hebben overigens aan den bekenden Afgevaardigde Barth een geestig artikel (in de Naiion opgenomen) in de pen gegeven, waarin de schrijver er zijn spijt over betuigt, dat. niemand den Keizer over zijne gedragingen eens de waarheid zeggen durft. En dat brengt hem tot de origineele verzuchting: „Hadden wij maar eenHof nar!" Dit denkbeeld dan verder uitwerkend, herinnert de Heer Barth er aan, hoe de luidruchtige veldtocht van den Keizer tegen de sociaal-democratische Vorwarts is geëindigd met een nederlaag, en hoe de Keizer is misleid, met gedwongen fraaiïgheden, ten aanzien van de stemming onder de arbeiders, getuige het protest van de werklieden van de „Vulkan". In deze dingen nu kon vroeger een Hofnar, die het ernstig meende met zijn beroep, meer invloed oefenen op het Hof dan een Opperhofprediker. Maar de tijden van Hofnarren zijn helaas voorbij, — en zoo kan men het Hoofd van den Staat straffeloos beliegen, wat in eene monarchie toch eigenlijk als het grootste misdrijf moest worden beschouwd. Met den Kroonprins zendt de Keizer ook zijn tweeden zoon, Prins Eitel Friedrich, eveneens student te Bonn, en die op zijn portret al een zeer aangenamen indruk maakt, op reis naar de Middellandsche Zee. Volgens de laatste berichten is het reisplan nu eenigszins uitgebreid en vertrekken in het begin van Maart de beide Prinsen eerst uit Triest naar Alexandrië, en wel op een Engelsch jacht, dat opzettelijk voor hen is afgehuurd. Zij brengen daarna eenigen tijd door in Egypte, waar Caïro en de pyramiden bezichtigd woeden. Misschien wordt de reis langs den Mijl uitgestrekt tot aan Khartoum. Uit- Egypte gaat de reis naar Syrië, waarna Palestina bezocht wordt. Op den terugweg zouden de Prinsen dan een bezoek brengen aan den Sultan en verscheidene eilanden van de Middellandsche Zee aandoen. Zij zullen hun jacht verlaten in een der havens van Zuid-Italie, om dan, over Napels, Rome, Florence en Venetië reizende, tegen Mei in Duitschland terug te zijn. In het Griinewald, bij Berlijn, heeft weder een tweegevecht plaats gehad, waarin kapitein Von Leipziger, van het garnizoen te Potsdam, den reserve-kolonel Dr. Aye, uit Flensbnrg, in zijn betrekking zeer geacht, gehuwd en vader van vijf kinderen, heeft doodgeschoten. Twaalf officieren waren hierbij tegenwoordig. Het Keizerlijk verbod helpt niet veel. Trouwens, door het telkens begenadigen der schuldigen zou het niet vreemd zijn, als men aan den ernst is gaan twijfelen. De Kroonprinses van Saksen heeft nu met haren geleider Genève en Zwitserland verlaten. Het paar schijnt zich op een stil plaatsje in het Zuiden van Frankrijk te zullen vestigen. Dit schijnt op eene voorloopige afdoening van zaken te wijzen. Inderdaad moeten de advocaten van den Kroonprins en de Kroonprinses over de hoofdzaak tot eene overeenstemming zijn gekomen. Op een slot wijst eveneens het bericht, dat uit Dresden een kamerdienaar bij de Kroonprinses is aangekomen, die haar twee koffers bracht met verschillende kleeren en lijfgoed benevens een geldkistje met kleinoodiën. Schwarz, de Saksische commissaris van politie, die de gangen van de Prinses weken lang bespied heeft, is ook teruggeroepen. Vóór hij vertrok, heeft hij de Prinses een afscheidsbezoek gebracht, waarbij zij hem minzaam ontving en bedankte voor zijne bescheidenheid. De jongste zitting van den Oostenrijkschen Rijksraadheeft vier-en-vijftig achtereenvolgende uren geduurd en is eerst kunnen opgeheven worden, toen de Czeohische radicalen en agrariërs overeenkwamen, verdere tegenwerking te laten varen. Men is nu aan de begrooting, en er schijnt nu werkelijk in kalmte te zullen worden gearbeid. Het ontwerp tot toetreding bij de Brnsselsche Suiker-Conventie is in handen eener commissie gesteld. Er zal waarschijnlijk in Frankrijk opnieuw een proef worden genomen met het ontginnen van een mijn ten bate van de mijnwerkers (la mine aux mineurs). Een socialistische deputatie is bij den Eersten Minister Combes de medewerking der Regeering komen vragen tot het aankoopen voor 250,000 fr. van de mijn Cauchas om die door de vele thans werklooze arbeiders in het Loirebekken ten eigen bate te doen exploiteeren. De Heer Combes beloofde het verzoek in ernstige overweging te zullen nemen. Het nemen van rust schijnt voor werkzame menschen nadeelig. Zoo is nu weder de bekende Parijsche Jïmes-correeponient Von Blowitz, onlangs gepensionneerd, plotseling overleden. Naar Le Gaulois verzekert, wordt Overste Picquart eerlang weer met den rang van Kolonel bij het leger geplaatst. Koning Leopold, die er steeds op nit is Brussel te verfraaien en aan die stad een plaats onder de schoonste steden in Europa te verzekeren, heeft nu weder het klooster der Dames van het H. Hart tusschen de Rue Quatre Bras en de Rue Grand Cer/aan* gekocht, met het doel dit te laten afbreken en dan een plein te maken, dat een onbelemmerd gezicht geeft op het Paleis van Justitie, van den kant van de Waterloo-bonlevard af. Bij de opening der Zweedsche Kamers op Zaterdag 1.1. iB in de troonrede o.a. een reorganisatie der consulaten door eene gemengd Zweedsch-Noorweegsche oommissie toegezegd. Ook de verleden jaar beloofde nieuwe kieswet, op den grondslag yan het algemeen stemrecht, is ingekomen. Verder is een ontwerp ingekomen tot verhooging der belasting op verschillende sterke dranken, De Deensche Minister van Oorlog heeft het schenken van sterken drank in decantines en kazernes verboden. De lejder der jong-Turksehe vooruitstrevende partij, Mahnoud-paeha, zwager van den Sultan en al sedert jaren verbannen, is te Brussel overleden. Het blijkt onjuist, dat de Sultan van Marokko Fez verhet om de opstandelingen tegemoet te trekken. Op verzoek der vreemde Consuls laat de Regeering nu patrouilleeren in den omtrek van Tanger. Het Amerikaansche Huis van Vertegenwoordigers heeft de voordracht goedgekeurd, waarbij een departement voor handel en arbeid aan het Ministerie wordt toegevoegd. In den jongsten Ministerraad moet nu besloten zijn tot het indienen van een gematigd wets-ontwerp tot beteugeling der trusts. De Wetgevende Vergadering van den Staat Georgië heeft met algemeene stemmen de benoeming van den neger Crum tot ontvanger te Charleston afgekeurd, daarbij de verwachting uitsprekend, dat ook de Senaat weigeren zal haar te bekrachtigen. In Alabama besloten de Republikeinen, President Roosevelt niet weder candidaat te stellen. Welgeslaagde proeven zijn Zaterdag bij New-York genomen met een kanon van reuzenafmetingen en kracht. De projectielen die dit -16 duims-stuk twintig mijlen ver voortslingert, wegen 2400 pond. Voor het vervoer van steenkolen naar de V. S. zijn sedert Kerstmis in verschillende havens van Groot-Britannië ruim 60 stoomschepen afgehuurd, waaronder die 10,000 ton meten. Tusschen China en eene Engelsche maatschappij is eene overeenkomst gesloten vooi den aanleg van een spoorweg van Shangaj naar Nanking. De onderhandelingen hierover hebben zes jaar geduurd. Bij zija vertrek uit de Kaap-Kolonie naar Transvaal heeft de gewezen waarnemende President Schalk Burger tot de Hollandsche Afrikaanders een — door „Ons Land" openbaar gemaakten — brief gericht om hen te danken voor hunne sympathie tijdens den nu geëïndigden, wreeden oorlog. Het slot -van dien brief luidt' als volgt: Bij ons bestaat eene even diepe sympathie voor de mannen en vrouwen, die door bloed en eer aan ons zijn verbonden, en ter wille van onze zaak zich hebben schuldig gemaakt in het oog hunner Regeering, waardoor zij thans, sommi. gen nog in ballingschap en in den vreemde verkeeren, anderen in Zuid-Afrika rondzwerven, er nog anderen in de gevangenissen zuchten. Laten wij in deze onze handen samenslaaii en onze Eegeering met eerbied smeeken hun genadig te zijn. Het is t-ooli nu immers vrede; dat zij ook dien vrede mogen genieten, waar. geheel Zuid-Afrika naar streeft en voor arbeidt. En ik verwacht, dat het bezoek van dan Heer Chamberlain aan Zuid-Afrika daartoe zal bijdragen, dat die leuze, dia thans zoo ruimschoots gepredikt wordt, namelijk: — Verger ven en vereeten — bewaarheid zal worden, door die grieven uit den weg te ruimen, die het voor ons onmogelijk maken, die leuze na te. komen. Ten slotte hoop ik dat die banden, welke er gelegd zijn door bloed en zwaard, door lijden era strijden, zullen blijven bestaan en dat het Afrikaansche volk, door de> lengte en breedte van Zuid-Afrika, als de pioniers van dat Zuiderdeel, zich zijn roeping waaidig cal gedragen om Christendom en beschaving te handhaven en uit te breiden, met onderdanigheid aan de gestelde machten, maar met vasthoudendheid aan zija taal, godsdienst en zeeten. Laten wij voor dit ideaal niet alleen leven maar ook arbeiden, en den laster logenstraffen, dat de Afrikaander een bekrompen en achterlijk wezen is. Neen, wij moeten en zullen onze Eegeering toonen dat de kracht en sterkte van hare heerschappij in Zuid-Afrika in den Afrikaner liggen, die loyaal zal blijven, zöo lang als rechtvaardigheid heerscht eu hem zijn rechtmatig aandeel wordt gegeven. Met beste wenschen voor een gezegend Kerst-i feest en een gelukkig Nieuwjaar, blijf ik De uwe. S. BURGER,'; Men heeft, blijkens de Kaapsohe bladen, in Zuid-Afrika „heete en stoffige Kerstdagen ge-, had. In Rhodesia is mem, volgens een bericht in „Ons Land", bezocht nue-t een bijzondere insectenplaag. Blanken en zwarten hebben er namelijk buitengewoon, veel last van een soort van vlooien, veel talrijker en lastiger dan hunne, gewone stamgeaooten. De menschen warden er ongeschikt tot werken door. In één mijn werd niet minder dan 50 percent der arbeiders- buiten werk gesteld. Volgens de „Deutsche Ost-Afrika-Zeitungv zitn verscheidene Boerengezinnen uit Transvaal naar het Usarnbragiebied en het Kilimandejaro-gebergte getrokken, om zich daar metterwoon te vestigen. In. het-beursgebouw té Londen is Vrijdagavond een brand uitgebroken, welke eerst doed vreezen, yooi; eeae herhaling- j^ $¦_$ oag^u^ va_ 10 Januari 1838, toen de geheele Beurs afbrandde. Men was echter de vlammen binnen een hall uur meester en de schade werd beperkt tot eenige kantoren aan de Zuid-Oostzijde van het gebouw. Door het gerechtshof van „Old Bailey te Londen zijn twee vrouwen ter dood veroordeeld, die er jaren lang haar werk van maakten, zich te belasten met de zorg voor kinderen wier geboorte geheim moest worden gehouden, en dan de kleinen door vergif om het leven brachten. i De haringvisschers van het Engelsche Graafschap Norfolk zijn bij de jongste vangst bijzonder gelukkig geweest. Tot dusverre was de opbrengst van de overvloedigste vangst 28,600 maten haring. Maar de vangst van 1902 heeft in 't geheel 44,500 maten opgeleverd; dat ia in ronde cijfers 580,800,000 haringen. Misschien is nu dit jaar Bretagn© aan de beurt voor de sardijnen. Uit Parijs wordt het overlijden bericht van den oud-commissaxis van politie Gabet, vooral bekend ais een der schrijvers van den tekst der operette: „De Klokken van Corneville". Dr. Charcot, zoon van den beroemden Franschen hoogleeraar, maakt, naar men bericht, toebereidselen voor een expeditie naar het hooge Noorden, voornamelijk naar Frans Jozefsland. Hij denkt in Mei te vertrekken. Dit is de eerste Fransche expeditie, welke sedert 1836 in die streken wordt ondernomen. F-r heerscht, naar het schijnt, een geest van gewelddadigheid onder de kappers en barbiers te Parijs. Daar heeft een beoefenaar van dat anders zoo vreedzame vak een klant, dien hij verdacht van overgroot© attenties jegens zijn yrouw, tot tweemalen toe door zijne bediende bij het scheren een snede in de wang laten geven, om te maken, dat hij niet terug zou komen. En een ander haarkunstenaar heeft zioh op eene dame, die tot zijn klanten behoorde en eene dame, die tot zrjn klanten behoorde en die niet betaalde, toen hij haar op straat ontmoette, en hare paruik af te rukken, waarna hij haar kaalhoofdig midden op straat liet staan. Te Genève is de Russische anarchist Prins Nokaschidze wegens oplichterij in hechtenis genomen. Hij werd in Rusland, wegens deelnemen aan een komplot tegen den Czar, bij verstek ter dood veroordeeld en uit Frankrijk, Italië en België verbannen. Uit de „San Severo"-kerk te Florence is een kostbaar bas-relief van Luca della Robbia, voorstellende „de afnemino- van het kruis", gestolen. Het kunstwerk wordt geschat pp een waarde van f 2.10,000. In het Sarnodal, aan de-n voet van den Vesuvius, is, naar men bericht, een oude stad ontdekt, welke verscheidene eeuwen vroeger dan Pompei' bij een uitbarsting van den vuurspuwenden berg onder de lava werd bedolven. Men zal daar waarschijnlijk eerlang met opgravingen beginnen. Een buitengewoon groote eland is onlangs in Zuid-Alaska geschoten door een Indiaanschen jager. Het dier was vermoedelijk 50 jaren oud. Zijn horens waren zoo fraai en groot als men nog zelden of nooit heeft gezien; zijn gewicht was 3000 pond, terwijl een gewone eland ongeveer 900 pond weegt en het was tusschen de 7 en 8 voet hoog. De Zweedsche luitenant Emstroem heeft een belangwekkende luchtreis van 26 uren gedaan. Hij vertrok uit Stockholm en kwam neder bij Ramden, Jutland, na 725 kilometer te hebben afgelegd. Het was zijn plan, naar Engeland te gaan, maar de wind dreef hem naar het Noorden. Soms was het zeer koud, zoodat de ballon met ijzel was overdekt. Maar boven het eiland Anholt, op een hoogte van 2500 meter, dreef de luchtreiziger in een Vloed van zonneschijn, 500 warm, dat hij de veiligheidsklep moest ipenzetten uit vrees voor eene ontploffing. ---