Vierde Blad. BUITENLANDSCH NIEUWS. AMSTERDAM, 7 ApriL In de Fransche Kamer vond nu gisteren de Bocialistische Afgevaardigde Jaurès, Onder- Voorzitter der Kamer, eindelijk de gewenschte gelegenheid, om de Dreyf us-zaak nog eens ter sprake te brengen. Hij ging niet mede, zeide hij, met hen, die na de aan Dreyfus verleende //amnestie// nu een verder onderzoek naar de waarheid verboden wilden zien. Te minder daar meer en meer blijkt hoe deze geheele treurige geschiedenis van vervalschingen aan elkander heeft gehangen. Vervalscht, aldus somde Jaurès nu op, is geweest een stuk met de handteekening van den Duitschen Keizer (waarvoor hij een nieuw bewijsstuk toezegde), vervalscht heeft wijlen Majoor Henry, eerst alleen, en later met medeweten van den Staf, om een overtuigingsstuk te fabriceeren dat eene verklaring van den Duitschen gezant zou moeten te niet doen. Vervalscht, dat wil zeggen achtergehouden, zelfs voor den toenmaiigen Miuister- President Brisson, is door de militaire overheid het feit, dat Generaal Pellieux, van al die knoeierijen walgend, aan zijne chefs zijn ontslag vroeg Wegens vermoeidheid heeft Jaurès, dien men kalm schijnt te hebben laten uitspreken, het verdere zijner belangwekkende mededeelingen, waaromtrent men in een telegram hierachter nog het een en ander meer zal rinden, uitgesteld tot eene volgende zitting. De mededeeling van Jaurès omtrent het door de Peilieux (de groote man tijdens het proces tegen Zola) gevraagd ontslag, heeft in de Kamer zeer grooten indruk gemaakt, vooral toen Brisson verklaarde, dat hij daar nooit van geweten had. De toenmalige Minister van Oorlog, de befaamde DeCaivignac.is er,tamelijkbedreinmeld, voor uitgekomen, dat zoodanige brief geschreven werd, maar dat hij het niet was, die het schrijven verborgen hield. Het moeten dus de geheime knoeiers Mereier, Gonse en du Paty de Clam zijn geweest, die de Pellieux (sedert overleden) hebben overgehaald op het ontslag terug te komen, ja ook nog te Rennes tegen beter veten en tegen Dreyfus te blijven getuigen. Deze nieuwe onthulling is zekerlijk „nieuw feit" genoeg, om een nieuw onderzoek te wettigen. Bij de onthulling van Jaurès zat De Cavaignac doodsbleek en men kon zien dat hij beefde, toen BriSson met vlijmende scherpte er aan herinnerde, welk een eerlijk en rechtschapen man zijn oom, Godefroy Cavaignao, tijdens zijn leven was geweest en toen hij zeide, dat zijn neef verdiende vervolgd te worden. Men is benieuwd naar de zitting van heden. In een artikel in de Petite République heeft Jaurès inmiddels reeds verklaard twee dingen te kunnen aantoonen. Vooreerst zal hij bewijzen, dat een stuk van buitengewone beteekenis en dat aanleiding zou hebben kunnen geven tot een beslissend onderzoek, nit de dossiers van het Ministerie van Oorlog verwij d e r d en stelselmatig in duister gehouden is. Ook maakt hij zich sterk te bewijzen, dat de valsche brief van Keizer Wilhelm op het Ministerie van Oorlog gemaakt is evenals het stuk van Henry en dat dit stuk de verantwoordelijkheid der hoogst geplaatste personen vaststelt. Jaurès zegt te kunnen aantoonen, dat dit document in een dossier van het Ministerie is geborgen en er later weder uitgehaald om er in het verborgene, zonder gevaar voor openbare en officieele bestudeering, invloed mede te oefenen. Jaurès hoopt dat, wanneer de Republikeinsche meerderheid het geheel dezer feiten zal kennen, zij uit eigen beweging zal toegeven, dat van Regeeringswege terstond een onderzoek moeten worden ingesteld naar de geschiedenis van sommige dossiers in het Ministerie van Oorlog. Koning Edward is gisteren door zijn gastheer, den Portugeeschen Koning, aan een groot feestmaal met veel hartelijkheid betoost en wel als zijn ;/zeer dierbare bondgenoot". De Koning heeft daarbij het oude bondgenootschap opgehaald en namens het Portugeesche volk dank betuigd voor de goedheden, van zijn en trouwen vriend Edward" ondervonden. In zijn antwoord de uitmuntende betrekkingen tusschen beide landen constateerend, heeft de Koning er bijgevoegd te hopen, dat ze „voor eeuwig* zullen zijn, — andermaal derhalve eene uitdrukking, die de gedachte uitsluit, dat door Engeland aan eene verwerving van Delagoa-baai gedacht wordt, die immers in Portugal zeer impopulair zou wezen. Het blijkt, dat Koning Edward óók nog naar Parijs komt en wel op zijne terugreis. Hij wordt er 2 Mei verwacht en zal dan 2 a 3 dagen blijven. Bij het Engelsch Lagerhuis is door de Regeering al weder een nieuw hervormingsontwerp ingediend. Het betreft ditmaal de haven van Londen en heeft de strekking die te doen uitdiepen, uitbreiden en onder beter beheer te brengen (zie telegram). Zeer wel mogelijk, dat hier voor Neder- landsche arbeidskracht wat te verdienen zal wezen! Het bericht, als zou de Britsche Regeering voornemens zijn, tegen het najaar nieuwe algemeene verkiezingen uit te schrijven, waarbij een soort van zelfbestuur voor lerland de voornaamste quaestie zou zijn, is nu door den Minister Chamberlain in een voor openbaarheid bestemd onderhoud ten stelligste tegengesproken. „Het bericht," zeide de onvervaarde exreiziger, „is ten eenenmale onwaar, zoowel wat mij-zelven als wat de Regeering in het algemeen betreft." Deze ontkenning, die zoowel op het beweerde voornemen als op de bijzonderheden slaan kan, laat echter nog wel eenige gissingsspeelruimte over. Dr. Lueger, herkozen Burgemeester van Weenen, heeft in de toespraak waarbij hij verklaarde zijne herbenoeming aan te nemen, den lof gezongen der anti-Semitische partij, ;/die met haar Ghristelijk-sociale en Oostenrijkse!*.—Duitsehe beginselen — een nieuw Weenen heeft geschapen, tot eer van de hoofdstad, van Oostenrijk en Keizerlijk Huis." Voorts verklaarde hij, als bedreiging aan het adres zijner socialistische, pangermanistische en vooral ook lsraëlietische tegenstanders, dat hij nog steeds een ijveraar is en 't altijd blijven zal. In de groote Spaansche Universiteitssteden houdt de gisting aan, ja, neemt ze toe en verandert, door toevoeging van allerlei vreemde elementen, langzamerhand in eene anti-Regeerings-beweging, waarbij kreten tegen het Koningschap en voor de Republiek worden aangeheven. Onder de vreemde elementen, boven bedoeld, mogen onder meer gerekend worden de marktvrouwen, met wie de studenten te Madrid zich en de arbeiders in de sigarenfabrieken. Was het misschien eerst een weinig als spel bedoeld, het werd later bittere ernst, toen het werpen met steenen door de mannen en met bloempotten door de vrouwen door de politie met revolverschoten werd beantwoord, die negen personen zwaar verwondden, terwijl een jong groentehandelaar op de plaats dood bleef. Ook van de agenten werden vijf gewond. De troepenmacht is nu versterkt. Op het Balkan-Schiereiland zou men nu tegen het eind dezer maand een a 1g e m e ene n opstand van Macedoniërs en andere ontevredenen te wachten hebben, die te zamen 100,000 man zouden tellen, gewapend met geweren en dynamietbommen. Ouder gewoonte geven de Mogendheden te Constantinopel verschillenden raad. Zoo moet, in afwijking van Rusland en Oostenrijk, door Engeland zijn aangedrongen op eene toegevende behandeling der Albaneezen. De krijgsraad te Mitrowitza heeft den soldaat Ibrahim, die den aaDslag op den Russischen consul Schtscherbina pleegde, veroordeeld tot 15 jaren dwangarbeid, een vonnis, dat men in Rusland niet gestreng genoeg acht. De Russische bladen beginnen reed 3 een vinnigen toon tegen de Turken aan te slaan. De Nowa Wremtja zegt, dat de Turken moeten bedenken, dat het bevoorrechten van de Albaneezen (die, geiijk men weet, in opstand kwamen als verzet tegen de beloofde hervormingen in Macedonië) niet maer kan worden geduld. President Roosevelt heeft op zijn reis, hoewel zeer erkentelijk voor de hartelijkheid, waarmede hij overal wordt ontvangen, toch den comités in de plaatsen, welke hij nog zal bezoeken, verzocht, het hem niet al te druk te maken, omdat hij vreest zijn reis niet te kunnen volbrengen, als men voortgaat met zulke programma's." Te Chicago heeft men hem aan de Universiteit b.v. ter loops tot eere-doctor bevorderd en hebben de studenten hem eene uiterst luidruchtige ovatie doen ondergaan, waarbij potsierlijke gelegenheidsliederen werden gezongen. In het Britsche Lagerhuis is verleden week de afschaffing der baken- of lichtgelden ter sprake gekomen. Engeland, het land met de grootste koopvaardijvloot, is — met slechts eene enkele uitzondering — het eenige land, dat de kosten der kustverlichting op de scheepvaart laat drukken. Dat heeft o. a. geleid tot deze anomalie dat in de Vereenigde Staten als wederkeerigheids-maatregel de Britsche schepen hoogere rechten moeten betalen dan andere, met het gevolg dat de schepen van Canada ook meer betalen moeten, niet omdat de Canadeesche Regeering niet voor de behoorlijke verlichting harer kusten zorgt, maar omdat de Britsche Regeering zulks niet doet. Vandaar, dat alle belanghebbenden bij de Britsche scheepvaart reeds sedert jaren aandringen op het wegnemen dezer belasting en dat er ook nu weder een voorstel dienaangaande in behandeling kwam. Daarin werden echter nog meer aangelegenheden behandeld. Tegenwoordig geschiedt de kustverlichting voornamelijk door drie lichamen, een voor Engeland (het Trinity HouseJ, een voor Schotland en een voor lerland. _ In die lichamen zgn de voornaamste belanghebbenden niet vertegenwoordigd en de ouderdom der leden wisselt af tusschen 60 en 90. De Schotsche IdgMhouse Board bestaat geheel uit rechtsgeleerden. De lersche Board heeft ten minste twee reeders onder zijne leden; maar de overigen zijn grondbezitters, kooplieden in hout en wijn ca één distillateur. Van aldus samengestelde lichamen kan men geen groote verbeteringen ia de kustverlichting verwachten. Het voornaamste — het TrimMj House — heeft uit de inkomsten een aardig bedrag bijeengebracht, dat het voor een pensioenfonds gebruikt. Beweerd wordt, dat voor de kustverlichting beter kon gezorgd worden dan thans geschiedt en dat zij minder moest kosten. De oorlogsvloot geniet er de voordcelen van en draagt niets bij. Men wil daarom de genoemde lichamen opheffen, het beheer der kustverlichting eene Rijkszaak maken evenals in andere landen, en haar geheel door den Staat doen bekostigen. De agitatie, met zorg georganiseerd, was nu tot een toppunt gekomen. De eene spreker na de andere stond op om het voorstel te verdedigen. Geen enkel reeder in het Lagerhuis die er niet over sprak en een steentje bij bracht. De Minister van Financiën sprak echter op hoogen toon een non possu-mus uit en kon dit doen, omdat alle voorstellen van ünancieëlen aard van een Minister moeten uitgaan; maar zijn toon zoowel als zijne argumenten worden door bijna alle organen veroordeeld. Hij betreurde het, dat de scheepvaart-nijverheid al hare krachten had bijeengezameld, terwijl de meeste andere leden, die niet bijzonder belang in het onderwerp stelden, afwezig waren. Hij verdedigde de lichamen, die thans voor de kustverlichting zorgen en ontkende o.a. ten sterkste, dat de kosten der diners, die het Trinity Mouse van tijd tot tijd geeft, uit de opbrengst der lichtgelden bestreden worden. Ook rechtvaardigde hij den vrijdom, die de oorlogsmarine geniet, op grond van de diensten die zij aan de scheepvaart verleent. Hij ontkende voorts, dat de lichtgelden op de scheepvaart drukken en verklaarde dat die in waarheid betaald worden door passagiers en verbruikers van goederen. Het is niet juist, dat de Regeering met minder geld voor de kustverlichting kan zorgen dan de bestaande lichamen. Het argument van de houding der Vereenigde Staten verklaarde hij niet steekhoudend, omdat men daar de extrarechten op de Britsche schepen eerst zou afschaffen als niet alleen de lichtgelden maar ook alle plaatselijke ongelden afgeschaft werden. En eindelijk weigerde hij volstrektelijk eene nieuwe jaarlijksche helling van een half millioen pond sterling, waarvan een goed deel thans door vreemdelingen wordt bijgedragen, op de Britsche belastingschuldigen te doen drukken. Zelfs, indien het beginsel van het voorstel thans werd aangenomen, zou hij het verder zooveel mogelijk tegenwerken. Daarop volgde de stemming, waarbij het der Regeering ongevaUig voorstel met 114 tegen 103 stemmen, dus slechts met eene meerderheid van 11, werd verworpen. Te voren had echter een der aanwezige reeders opgemerkt, dat de Regeering niet altijd in andere richtingen zoo bevreesd is voor het wegnemen van veel minder drukkende lasten. Rouchomowski, de vermoedelijke maker van de tiara van Saïtapharnes, is thans toch werkelgk uit Odessa te Parijs aangekomen. Hij zal zich rechtstreeks in verbinding stellen met den Heer Clermont Ganneau, die door den Minister Chaumié is beiast met een onderzoek betreffende de echtheid of de onechtheid dezer Scytische oudheid uit het Louvre-museum. Professor Linitschenko, uit Odessa, heeft te Rome — waar hij het Geschiedkundig Congres bijwoont — verklaard, dat de «tiara van Saïtapharnes« in een werkplaats te Kiew is gemaakt. Ook hij verhaalt, dat in de fabrieken van oudheden te Kiew en te Odessa de wonderbaarlijkste antiquiteiten worden vervaardigd. Een echte' tiara van den thans opnieuw vermaarden Scythen-vorst bestaat niet, volgens hem. Paul Heyse's drama Maria von Magdala, door de Berlijnsche censuur verboden, is te Olden" burg, op uitdrukkelijk verlangen van den Groothertog, Zondag 11. (Palmzondag) in den Groothertogelijken schouwburg voor een stampvolle zaal en met veel succes opgevoerd. Het verzoek om gratie van Chapman of Klosowski, die te Londen uit baatzucht een drievoudigen moord en nog een moordaanslag pleegde en deswege ter dood veroordeeld werd, is van de hand gewezen. De Stadsschouwburg te Rijssel is'in den nacht van Zondag op Maandag voor het grootste gedeelte vernield door een brand, welke vermoedelijk is te wijten aan een storing in de electrische geleiding. Veel decors alsook instrumenten en costumes van artisten zijn daarbij verloren gegaan. De baszanger Eéran alleen verloor costumes ter waarde van 20,000 francs. Het door de Eransche overheid ingesteld gerechtelijk onderzoek in zake het ongeluk dat in October 11. op zoo treurige wijze een eind maakte aan het leven van Emile Zola, is thans eindelijk afgeloopen. De slotsom is eene verklaring, dat. niemand voor het ongeluk verantwoordelijk kan worden gesteld. Meer dan één »oude Heei*«, en ook een paar jongere, blijken zich bedoeld en vereerd te achten door de mededeeling in ons blad van Maandag. Wij bedoelen die betreffende zeker iemands gewoonte om de gevaarlijke sinaasappelschillen, die hij op den openbaren weg vindt, met zijn stok te verwijderen en dus te voorkomen dat een ander er over uitglijdt. Dat bewijst ons op welaangename wijze het betrekkelijk algemeen verspreide van dien menschlievenden drang, en dat is nog wel zoo goed als dat club-vertoon. --- BINNENLANDSCH NIEUWS. — 7 April. — De Zweedsche gezant bij het Nederlandsche Hof, Graaf Wrangel, is te 's-Gravenhage ia het „Hötel den Ouden Doelen" aangekomen. Te Haarlem heeft de Gezondheidscommissie — naar aanleiding vaa de geuite bewering, dat de oprichting vaa een Slachthuis niet algemeen als een noodzakelijke eisoh vaa den tijd wordt hesohouwd — eea onderzoek gedaan naar de inriohting vaa 86 slachtplaatsen, -aldaar, en bevonden, dat daajrvaa slechts 35. paa da gesteld^ ÊfsföbmJKQor^^ «m.e»e