Binnenlandsch Nieuws. — 25 April. — Van 't Haagsche Binnenhof. 24 April '91. Drie-en-twintig redevoeringen zijn thans reeds over de Legerwet gehouden; de heeren De Beaufort en Van Houten zijn nog voor Dinsdag ingeschreven, en men verwacht dat nog verscheidene andere sprekers zullen optreden. Het einde van 't algemeen debat — laat staan de discussie over 't geheele ontwerp — is dus niet te voorzien, en te verwonderen is het derhalve ook niet, dat de Voorzitter, den wensch koesterende om het wetsontwerp tot verhooging van Hoofdstuk V der begrooting, — betreffende den aankoop van een perceel in 't Voorhout te 's Hage voor het Departement van Binnenl. Zaken — nog bijtijds af te doen, de Kamer wilde voorstellen daartoe a. s. Maandagmiddag te vergaderen. De lust daartoe was echter gering; er werd verzet verwacht van me§r dan éen zijde; want de Kamer had een afmattende week en verlangde blijkbaar naar eenige verpoozing alvorens zich weder in t legerdebat te gaan vermeien. Gelukkig kon de Voorzitter van zijn plan afzien. Hij deelde nl. mede dat, aangezien de Minister van Binnenl. Zaken hem verzocht had het genoemde wetsontwerp nog niet aan de orde te stellen, brj geen aanleiding had om een wijziging te brengen m den loop der werkzaamheden. Dinsdag dus voortzetting van t Legerdebat. Maar hoe intusschen hot verzoek van den Minister Lohman omtrent den aankoop van 't perceel in het Voorhout te verklaren ? Do Heer Vau der FeUz merkte op, dat lang uitstel in dezen den Btaat, die inmiddels rente heeft te betalen van de voorloopig overeengekomen koopsom, geld kost; en hij drong dus op spoedige afdoening of „afmaking" aan. Men merkte hem evenwel op, dat het contract, met den eigenaar van t huis aangegaan, slechts tot 1 Mei loopt. Is de Toordraeht dan niet behandeld, dan vervalt elke verdere verplichting voor den Staat. Blijkbaar dus is de nog al fel bestreden koop afgeaprono-on. Dit bleek intusschen nog niet. Bij het voortgezette legerdebat zou heden de Heer Rooseboom 't eerst aan het woord zijn, maar hij liet den Heer Bon-et voorgaan. Deze had slechts een kort woord te zeggen, maareen ernstig en waardig woord, dat wij met groote Ingenomenheid uit dien mond vernamen. De spreker protesteerde met kracht en ernst tegen eenige door den Heer Travaglino gebezigde uitdrukkingen. Deze had liet toch doen voorkomen alsof doze katholieke Minister van Oorlog in 't aan de rechterzijde bevriende Kabinet de verdeeldheid onder do katholieken veroorzaakt had en een aanslag had gedaan op de godsdienstige belangen onzer katholieke bevolking. Niets was minder waar. Was door dezo legerwet het verschil tusschen do katholieken sterker uitgekomen, de Minister Bergansius, die nooit geachroomd had in heel zijn leven yoor zijn eerlijke en diepgewortelde geloofsovertuiging uit te komen, had veeleer voor de katholieke belangen gewaakt. En van deze Regeering verwachtte spr. ook niets wat strijdig zou zijn met de kerkelijke belangen van de katholieke bevolking. In zijn oog was bij deze wet zóo goede zorg Toor de belangen der katholieke geestelijkheid en ordebroeders gedragen, dat 't- ernstige overweging verdiende of de katholieken met reeds daarom verstandig zouden doen de voordracht aan te nemen. Intusschen wogen de sociale, oeconomische en financieele bezwaren tegen den persoonlijken dienstplicht zóo zwaar, dat hij meende aijn stom niot aan de voordracht te moeten geven. In de tweede plaats protesteerde spr. tegen het beroep op de motiën der kiesvereenigingen m 't Zuiden. Hij wilde geen harde woorden doen hooren en onthield zich daarom van een onder- Boek naar de oorzaken en gevolgen der gewekte agitatie. Maar hij kwam met nadruk op tegen de afkeurenswaardige wijze, waarop men een doel der katholieke bevolking had meegesleept tot een bedenkelijke aanranding van de vrijheid en onafhankelijkheid van den volksvertegenwoordiger De korte rede van den Heer Borret het met na grooten indruk te maken. Daarna kwam de •preker aan 't woord, die eigenlijk het eerst aan de beurt was. , ... De Heer Booseboom, wijzende op do oppositie tegen dit wetsontwerp, lang vóór de behan deling, in de afdeelingen en in de pers (ook in cic staatkundige brieven van den Heer van Houten), kwam tot de conclusie, dat dit ontwerp inderdaad met Argusoogon was bekeken en geen aanmerking, ook over het kleinste foutje, was gespaard, , Hulde brengende aan do Reg. yoor de spoedige beantwoording van het verslag en erkennende, dat bezwaren bleven bestaan, meende Un er toch op te moeten wijzen, dat, cenerzijds, hoogere militaire eischen de uitgaven zouden vermeerderen, en dat verlaging vau do voorgestelde lasten zou leiden tot verminderde weerkracht. Afbreken van deze wet moest brengen tot behoud van hetgeen onvoldoende is oi tot het geven van iets wat nog minder waardis dan het bestaande. . , , De verschillende stelsels besprekende, fccuiae hij al dadelijk dat van den Heer van Vlijmen (vrijwilligers alleen), als te kostbaar, at. Een ander stelsel: een klein leger van vrijwilligers met behoud der schutterij, het zoogen. stelsel-De Roo, had, volgeus don Heer van Houten, bij een kern vau hot liberalisme instemming gevonden. Maar die kom kon met groou zijn ln toen nu de Heer van Houten beweerde dat zo wèl groot was, antwoordde de Heer Booseboom iat ze dat vermoedelijk thans met. moor zou lijn. En voor dio meening pleitte a.i. ace tere, dat zulk een regeling, zeer gemakkelijk mogelijk nooit was ingevoerd. Do natie begreep dat daarbij de lasten aanzienlijk zouden z.jn gestegen en de wet-Reutor, waarin dit stelsel beliohaamdw^, eou ook nimmer zijn aangenomen, iiouwns, van de schutters zouden nooit goede soldaten fcijn te maken geweest, wijl aan hun op eiding discipline ontbreekt, Eon enkele maal moge al door vrijwilligerskorpsen iets zijn gep ae.te d b. v. in den Eranich-Daitechen oorlog mm in 1870 kon mon in P.ir f fe*tj De mobile niets uitrichten, wijl tucht o»tbiak. De geschiedenis leerde hoe weinig de z.e. %olkswapenins beteekende. Algemeene oefenplicht was ook niets meer dan een phrase ; men zou moeten komen tot liet systeem van de Staats-commissie of het Zwitserselie. Maar de voorstanders van dat stelsel hadden bezwaar tegen de vele vrijstellingen ; zij die eiken man weerbaar wilden maken, tegen verhooging van het contigent. Bij korteren diensttijd zou dat contingent nog vermeerderen en leiden tot vermeerdering der uitgaven, voor kazernes enz., met miilioenen. En dat bezwaar geldt te meer tegen algemeenen dienstplicht, vooral omdat de oefeningstijd ook nog te kort zou blijken. Alleen oefening in den wapenhandel, zonder militaire tucht, baatte evenmin. Wat den diensttijd betreft wees spr. orjop, dat die in Duitschland en Frankrijk volstrekt geen 3 jaren duurt; z. i. ware V/2 jaar goed, maar ook 't voorgestelde was voldoende. Korte diensttijd moest leiden tot algemeenen dienstplicht, die nog zwaarder drukt. Een veldlcger was noodig, en daarom had de Regeering verkeerd gedaan den naam uit de wet te schrappen, terwijl de zaak behouden bleef. Ook de Heer Seyffardt, wiens stelsel spr. bestreed, verwarde het veldlcger en de mobiletroepen. Een veldleger was noodig om eon mogelijke landing te keeren en den vijand aan de grenzen tegen te houden. Als de Utrechtsche linie bezet was, zouden we zonder veldleger niets kunnen doen, als we ook aan de kust werden besprongen. „Generaal" Viruly had dit moeten weten, maar blijkbaar gingen er bij hem de fijne puntjes af (Gelach). Maar de „Generaal-begreep toch in elk geval dat een vijand, in ons land zijnde, niet gaarne- 60,000 man achter zich zou hebben. Een linie zonder divisie aan de grens zou eventueel voor de handhaving van ons volksbestaan weinig baten. Dat men agressief, buiten de grenzen, zon willen optreden, was om te lachen! En toen eenige leden den Heer Rooseboom toeriepen dat dit in de stukken stond wees hij er hen op, dat het noodig Icon zijn, om, als we een vijand tot de grens hadden teruggejaagd, hem daarbuiten te vervolger:, om bondgenootcn te steunen. Dat onze cavalerie daartoe in evenredigheid even sterk zou moeten zijn als de Duitsche, ging z. i. niet op. Maar versterking had zo zeker noodig. Waarom wilde de Heer Guyot dat niet? De Heer Guyot riep den spi-. toe : omdat het te veel geld kost! Maar de Heer Rooseöoom meende dan, dat in elk geval moest gedaan worden, wat gedaan kon. Over den duur van den diensttijd zou spreker bij de artikelen spreken. Nu wilde hij er op wijzen, dat zoo 't al waar was, dat de depottroepen weinig geoefend zouden zijn, men toch dadelijk over 25,000 man van de laatste lichtingen, juist geoefend, kon beschikken. Wat de landweer betrof, betreurde spr., dat de Reg. de Staatscommissie niet was gevolgd in haar advies, om dio voor dekking der mobilisatie te houden. Na even geprotesteerd to hebben tegen de meening, dat de officieren de wefc wilden om de meei-dci-e kans op promotie, ging spi-. den Heer Travaglino te lijf, die, achting veinzende voor den soldaat, eerst nu de kazernes pcstholen noemt, nu zijn eigen staudgenóoten er in zullen komen. Spr. beriep zich op de verklaring van 73 oud-onderoilieieren (in „Gelria") ten gunste der kazernes. Eu waar de Heer Domela Nieuwenhuis hem toevoegde, dat hij wel honderd, niet bijeengezochte namen, daartegenover kon stellen, daar antwoordde de Heer Booseboom, dat ook de miliciens in het algemeen gunstig over het kazerneleven dachten. Zou de natie door de wet te zwaar gedrukt worden ? Er zouden wel is waar meer jongelieden worden ingelijfd, maar de verhouding, 1 op 300, was dezelfde als in 1818. De diensttijd der miliciens werd korter, de oefening van do landweer, eens in 14 dagen, was minder bezwarend dan 5 jaren schntterdienst. Iv 't algemeen was de diensttijd in dezo wet, bij reserve, landweer en landstorm te zarnen, korter dan nu. Daarbij kwam nog, dat do landstorm minder bezwarend werd goregold, dat men vrije keuze kreeg voor het tijdstip om te dienen, dat de vrijstellingen vermeerderdon. Was dit invoering van het militairisme P De kosten waren zeer zeker hoog, maar thans was de toestand, voor bijna even hooge kosten, ten eenenmale onvoldoende. Zes millioen dadelijk en — 2 millioen per jaar meer — 't was wel veel. Maar die twee millioen zouden to dragen zijn. Schafte men accijnzen af — men kon een inkomstenbelasting invoeren. En bovendien liepen tal van uitgaven voor groote werken af. Had men echter ecu goedkooper stelsel P Spreker niet! Dat van den Heer Reuther was, deze erkende 't indertijd zelf, duurder, en do Heer Den Beer Poortugael berekende die meerdere kosten op 4>£ millioen. Het Zwitserscho stelsel is per hoofd duurder dan hier, en dat van. den Heer Seyffardt zou 't stellig zijn, bij voldoende oefening althans. Was door de aanneming dezer wet nu onze onafhankelijkheid gewaarborgd P Voorzeker niet maar oen sterk volk, dat zich wapent, verweert, heeft minder kans te vallen dan een zwak. En als wij vielen, was het dan onverschillig hoep Neen, onze geschiedenis vorderde van ons dat het volk zou kunnen zeggen: wat gedaan kon worden is gedaan! Daarom moest men van het volk vragen wat kon worden gedragen, niet meer en niet minder. Zonder zeer gewichtige gronden, met het oog op de lijdensgeschiedenis onzer defensie,meende spr. de pogingen der Regeering niet te mogen verijdelen, ook al had hij bezwaren. En hij deed eon beroep op allen om het betere te nemen, waar het beste niet te krijgen was. Deze, met overtuiging uitgesproken, rode van den Arnhemschen afgevaardigde werd van verschillende zijden toegejuicht. Zelfs de Heer Mutsaers kon zich niet weerhouden aan doze rede huldo te brengen en nam, na die gehoord to hebben, slechts met aarzeling 't woord. Daarvoor bestond echter weinig roden. Want ais wij het korte woord van don Hoer Land uitzonderen — die zich ingenomen verklarende met het beginsel van den persoonlijken dienstplicht, — eenige opmerkingen maakte omtrent een z. i. noodzakelijke verbetering in de organisatie der zeemilitie, welke niet uitsluitend moest worden gevormd uit de zeevarenden, maar waarvoor ook alle binnenvaarders kondon worden gebezigd; en die overigens 't denkbeeld eener zeereserve verdedigde, — hadden alle overige redevoeringen van heden verdei' minstens even weinig om 't lüf als die van den Heer Mutsaers. Het lange, op meestal vervelenden, soms pathetischen, een enkele maal enthousiastischen toon voorgelezen stuk van den Heer Lambrechis de onbeduidende, als aanvullingsargumentatie voorgedragen, maar reeds tot in den treure herhaalde opmerkingen van den Heer Clertx, de niets-zeggende algemeenheden van de heeren Van Velzen en Van de Velde, ze waren geon van alle van beter allooi dan de rede van den Heer Mutsaers. De Heer Lambrechis viel, ondanks de strafoefening van den Heer Borret, den Minister van Oorlog nog eens scherp aan wegens deze rampzalige wet, wegens dit blijk van ondankbaarheid jegens de katholieken, aan wien 't Kabinet zijn aanzijn had te danken, wegens deze oorzaak van de verdeeldheid in de rechterzijde. Het stond nu eenmaal zoo op zijn papier — het moest dus worden afgelezen. Daarna ook nog een verzoek om de adviezen van den Raad van State over te leggen; een hulde, nota bene, aan do kloeke mannen die door hun moties de katholieke beweging hadden uitgelokt en onderhouden; een bestrijding van het veldleger, zonder uut voor onze defensie, onnoodig, een revolutie brengende op sociaal gebied, een aanslag op de individueele vrijheid, een inbreuk op de moreele en materieele belangen der natie, een benadeeling van handel, nijverheid, landbouw, enz., euz., enz. Hij zette vervolgens zijne bezwaren uiteen tegen do verhooging van 't contingent, tegen de verlenging van den diensttijd, tegen den persoonlijken dienstplicht, om de personeele en financieele gevolgen. Do Heer Haftmans kroeg daarbij een bijzonder vleiend compliment voor zijn beschouwingen in 't Venl. V/eshbl. en voor zijn bekend woord : geen man en geen cent meer. De spr. moonde dat geon kanonnen en vestingen, maar eendracht noodig was voor 't behoud van 't lieve Vaderland. Wat de Heer M-uisaers betreft, deze verlangde de adviezen van den Raad van State niet te kennen; hij was overtuigd dat ze ongunstig luidden. Voor de verdediging des Vaderlands had hij alles over, maar hij wilde geen militairisme, en dit ontwerp bracht ons daartoe door de ondragelijke persoonlijke en financieele lasten. De laatste zouden veel meer bedragen dan de Minister zei; Z.Exc. scheen op dit punt met blindheid geslagen; dit toonde later de Heer Glercx nog aau door de opsomming van tal van vergeten posten. Volgens den Heer Mutsaers iag de Vaderlandsliefde niet enkol in oen hoog budget, maar ook in de zorg voor handel, landbouw, nijverheid, die ondor de lasten zouden gebukt gaan, door onttrekking van de noodigste krachten aan den arbeid. De spr. — en anderen met hem — verdedigden met kracht het stelsel vroeger door den Minister de Roo voorgestaan en door den generaal Reuther in ziju ontwerp neergelegd. Wilde de Minister een daad vau Vaderlandsliefde doen, dan moest hij zijn ontwerp nog terugtrekken. De Heer Glercx zag in de persoonlijk;: dienstvervulling geen nut voor de defensie ; onze mobilisatie zou or niet beter, Den Haag niet veilig voor een bombardement door wordeu. In de vervanging lag een correctief voor de oabillijkheden vau 't toeval bij de loting. De afschaffing daarvan was, om don toestand onzer kazernes, ontijdig, en voor den kleinen man was de dieustverranging een weldaad; menig gozin werd door het romplaoauteii-geld gered ; menige daad van christelijke liefde er door verricht. En wat de financiön betreft, door de verhooging van 't oorlogsbndget zou men niet kunnen komen tot een afschaffing van de drukkende accijnzen. In 's lands belang zou hij togen de wet stemmen. Meende do Heer Van Velzen,, dat de politiek buiten deze quaestie moest staan en alle partijen naar samenwerking dienden te streven rhijzelf gaf or toch maar een zwak blijk van, waar hij zich aansloot bij de bezwaren van de heeren A. van Dedem c. s. bijv., die geheel op de politieke zijde der quaestie steunen. Intusschen wilde hij streven naar do opheffing der bedenkingen on bij hom moest hot belang der defensie voorop blijven staan. Daarom diende ten slotte de Reg. te beslissen of zij en hoever zij in 't belang der wet tot gemeen overleg kan medewerken bij de zucht der Kamor om de lasten te beperken. De Hoer Van de Velde, de laatste spr. van den dag, beweerde niet „op zien komen te spelen." Hij had de wet met reserve ontvangen;'t stelsel lachte hom wel toe, maar hij had wel gehoopt dat de Reg. meer aan 't gemeen overleg had geofferd. Zelf geen tegenstander van deu poi"c:ooiilijken dienstplicht, meende hij dat de invoering daarvan niet in deze, maar bij de militiewet thuis behoorde. Tegen de invoering op dit oogenblik liad hij bezwaar om de grieven tegen het kazerneleven ; maar dit was te vermijden door de miliciens te vergunnen buiten de kazerne, bijv. in Militaire to Huizen, te wonen. Ook moest de rechtstoestand van den soldaat verbeterd worden. Hij had ook financieele bezwaren, maar hoopte dat die zouden worden verminderd en de wet als een nationale ten slotte kon worden aangenomen. Hij voerde voorts nog eenigo bedenkingen tegen enkele onderdeelen der wet aan en keurde vooral de oppositie van de heeren Vau Nunen c. s. en bovenal de rede van den Heer Travaglino af. --- Gemengd. Nieuws. Men ;j chr ij ft ons uit Haarlem: „De bowpners van andere plaatsen, die morgen (Zondag) hierheen komen om do bloemen te bezichtigen, moeten ook niet verzuimen een bezoek te brongen aan den huize „Zuiderhout", tegenover de opanjaardslaan, aan den weg naar Heemstede, alwaar daar de vrouw des huizes, Mevrouw Vietor, eene poppententoonstelling is georganiseerd, waarvan de opbrengst der entrée's ton goede komt aan de armen dar gemeente Heemstede. „Eono poppeiite'atoonstellintf, uitsluitend bestaande uit de poppen van do tienjarige dochter des huizes, alsmede éen lievelingspop uit de jeugd der moeder zolve. Niot minder dan 70 exemplaren zijn hier in verschillende groepen fraai gerangschikt. „Uit do plaatsing van olke pop, uit de samenstelling vau elke groep, spreekt smaak en gevoel. Men heoft slechts te zien naar den grootvader, die niet zij ii Kleinkind op do knie zit, slechts te letten op het fijne tafereeltje, wat een ziekenkamer voorstelt om dat to zieu. Het zieke kind ligt in een bedje en een oude getrouwe van den huize zit aan het ledekantje, angstig nagaande of de kleine wel rust. En dan de groepeu. die een huiselijk tafe- reel, een bruidspartij, een buitenpartij, een kiaderspeeltuin, een koffiepraatje en ecu kraamkamer voorstellen : hoe duidelijk spreken zij, hoe goed is het dadelgk te zien wat men heeft willen voorstellen. „Voor kinderen is het iets eenigs om te gaan zien en voor kinderen, die te groot zijn geworden om zich nog met poppen bezig te houden, is er wat anders Lieve meisjes bieden bloemen te koop aan en weer andere, niot minder lieve meisjes noodeu u tot hengelen uit, eventjes en voor een kwartje maar. Wis zou niet bü het weggaan oventjes hengelen en bij het op straat komen een bloem in het knoopsgat willen hebben? Wie dat niet willen, kunnen het best boete doen door toch iets te doen om de armen t« helpen, en daartoe de grootste pop der verzameling die met het: „Gedenkt de Armen," iv de hand staat, terdege good te begiftigen. • "Pa?r *de entl7e °P hechts tien cents is bepaald is het te verwachten, dat het tusschen 1 en -1 uur waarop de tentoonstelling geopend is, vol on overvol misschien zal wezen. Voor het goede dool is hef zeer te hopen. „Liefhebbers van schoone planten kunnen hier hun hart ophalen, daar alle groepen tusschen keur van groen en bloemen zgn geplaatst." De tentoonstelling vanhet Genoot schap voor Landbouw en Kruidkunde te Utrecht werd Donderdagmiddag geopend door den voorzittel Jhr. J. W. A. Barchman Wuijtiers. De groote zaal, waarin de genoodigden — waarbij zich o. a. de echtgenoote en dochter van den Commissaris des Konings, Mevr. Schimmelpenninok vau der Ove vau Nijenbeek, benevens leden van hot dagelijksch bestuur der gemeente, bevonden — dooide tentoonsteliings-commi33ie werden rondgeleid leverde een keurigen aanblik op. Het orkest was büna geheel verborgen achter eene bloemenversiering, waartusschen het beeld van „Flora" was geplaatst en die door den Hoor J. Ngland was gerangschikt. Langs de zn'wanden waren vlaggen-tropeeèn aangebracht, versierd met de wapens der verschillende gemeenten, waar afdeelingen van het genootschap zün gevestigd, namelijk: Uselstein, Renswoude Wijk-biJ-Duurstedo, Zuilen, Utrecht, Amersfoort]' Mijdrecht, Breukeion, Veneudaal en Loosdrecht. De kleine zaal was geheel ingericht voor blad- en sierplanten; de eereplaats werd ingenomen door de orchideeën, waarvan prachtige collecties geëxposeerd waren. Op de galerij in de groote zaal had de Heer D. H. Blok, van Haarlem, tentoongesteld: carbonbladen (waarvan de rook allerlei schadehjke insecten doodt) en ammoniak bindend ontsinettingspoeder (tot ontsmetting van veestallen en het vernietigen van schadelijke insecten in den bodem). De jury bestond uit de hh. Luoien Linden (Brussel), W. Watson (Londeu), J. P. Wilke (Rotterdam), H. Groenewegon (Amsterdam), H. W. Dros (Benuekom), J. J. Duijvcsno de Wit (Velp), J. H. Kottman ( s-Gravenhage), 3. H. Kraaijenbrink (Apeldoorui, B. A Plemper vau Balen (Amsterdam), J. H. Krelage (Haarlem), Mr. J. L. baron Nepveu (Amersfoort), «• c- do Lange (Rotterdam), J. T. van den Berg Jr. (Jutlaas) eu Jhr. L. J. Quarles van Ufford (Deu Haag). Door den burgemeester en den veldwachter te Wanneperveen, vergezeld van dr. Bolhuis en twee marechaussees van de brigade van Meppel, is Donderdagmiddag' een onderzoek ingesteld naar de oorzaak van den dood van een kind van omstreeks een maand. Het was reeds de vierde maal, dat de ouders een kleine plotseling verloren. Hoewel geen uiterlijke sporen van geweld zijn ontdekt, ie toch hot verlof tot hot begraven van het lijkje voorloopig geweigerd. Op hot Z w a rtewater is D o n d e r d a gmiddag het schip De drie Gebroeders, van Almelo, terwijl het aan den grond zat, door do stoomboot Meppel I of JZ vau achter aangevaren. De steven verbrijzelde het roer, doch het schip, hoewel zwaar gehavend, bleef dicht en werd door de stoomboot naar Zwartsluis gesleept. Te Aubel, bij Gulpen, heeft een hevige brand gewoed in de pachthoeve, bewoond door den Hoor J. Bensmans, uit Noorbeek, waardoor deze met den inboedel geheel in de asch werd gelegd. Het vee werd gered. Alleen de gebouwen waren vrzekerd. De opera te P arij s heeft gedurende haar 230-jarig bestaan acht-en-veertig directeuren gehad. De Heer Bertraud, die in het volgend jaar de tegenwoordige directeuren Ritt en Gailhard zal opvolgen, zal de negen-en-veertigste zijn. Het Heilsleger, dat, volgens Generaal Booth's jongste verklaring, dringend behoefte heeft aan geld, ontvangt alweder een niet onbelangrijke erfenis. Eon dezer dagen te Londen overleden dame, Mevr. Orr Bell, heeft namelijk haar geheele vermogen, dat op ƒ 700,000 a ƒ 800,000 wordt geschat, aan het „Leger'- vermaakt. Uit Grieft' wordt bericht, dat woor een der door de vergiftige suiker ziek geworden personen is overleden. Bij het verder onderzoek is gebleken, dat gedurende het vervoer van Greenock derwaarts een tinnen bus met een vergiftig vocht is opengegaan en de inhoud over een dicht daarbij liggenden zak met suiker ia gevloeid. Uit Chieago wordt het ove rl ij den bericht van een zoon van Charles Dickens; Francis Geoffrey Dickens. Hij was vroeger officier bij de bereden politie in Canada en leidde in de laatste jaren een zwervend leven. De hh. Leclair, van Luik, enPerey Legg, van Bradford, zullen te Wonsocket, op Rhode-Island, bij New-York, een groote fabriek van wol, garon on sajet vestigen. De plaatselijke overheid heeft 10 jaren vrijdom van belasting toegezegd aan de onderneming, welke een gevolg is vau de Mae Kinley-wet. Het Zondagsblad No. 17 bevat: Met Renan bij de „Celten" (brief uit Paius) j Het hoogste redactie-bureau ier wereld ; Het theorema van Pythagoras, naar het Italiaansch van E. Casteluuovo; Allerlei (De dorst; lets over kurk; Wat is nieuws?: Eene vrouw als burgemeester; Tijdtarief-, Een lachplantt Zeemanslist; Eene. ' prikkelbare dame ; Vliegen en kapellen ; Een flink antiword; Romanstijl; Voorgevoel, gedichtje naar Uhland; allerlei andere kleine mede. deelingen, kwinkslagen en aanhalingen) en Schaak, opgave. --- Stadsnieuws. Gisteravond hield de afdeeling Amsterdam der Vereeniging tot bevordering van Fabrieks- en Handiverksnijverheid eene vergadering in Zeomaushoop, onder leiding van den Heei J. D. Landré. Onder andere mededeeliugen van het bestuur werd door don voorzitter verslag uitgebracht over d» stichting van een museum van voorwerpen ter voor. koming van ongelukken en ziekten in fabrieken, waartoe door het hoofdbestuur reeds in ISB9 eene commissie vau voorbereiding was benoemd, welke den stoot gaf aan de tentoonstelling in het vorige iaar. Na afloop daarvan werd een 60-tal inzendingen voor het aanstaande museum beschikbaar gesteld. Het hoofdbestuur besloot, na eeuige correspondentie, de stichting op te dragen aan de afdeeling Amsterdam, omdat het in de hoofdstad behoorde te worden opgericht, op dezelfde wüze als de afdeeling de avondschool voor volwassenen en voor 11 jaren hare teekenschool voor kunstambachten stichtte. Om de noodige waarborgen te verkrijgen voor een goede inrichting en een degehjk beheer aan dit museum werd de zoozeer gewenschte hulp vau het gemeentebestuur ingeroepen, in de hoop ook van het rük, de provincie en andere lichamen intellectueelen en fiuancieelen steun te verkrijgen. Als leden eener commissie van voorbereiding voor het museum werden uitgenoodigd en bereid gevonden de heeren: Dr. P. J. Barnouw, J. Blooker, J. H. de Bussy, J. H. G. Ferman Jr., Prof. J. Forster, A. D. de Marez Oijens, J. Reünvaan, Dr. R. H. Saltet, H. Spakier en H. W. E. Struve. Aan de orde van behandeling waren eenige beschrijvingspunten voor de aanstaande algemeene vergadering: Punt o. Is gas of electriciteit voor verlichting van fabrieken en werkplaatsen het meest aan te bevelen ? Welke redenen pleiten voor een en ander? Welke omstandigheden geven den doorslag bg de keuze? Punt b. Welke is de beste wijze, waarop de overheid kan zorgen, dat de werklieden verzekerd worden tegen de gevolgen van ongelukken bij werken, die van overheidswege aanbesteed worden, aangenomen dat die zorg op de overheid rust ? Als inleider van het laatste onderwerp gaf Mr. M. W. F. Treub eenige beschouwingen omtrent dit vraagpunt, waarbg hü betoogde, dat verplichte verzekering bg de wet noodig is, maar de contractant verplicht is het te doen zoodra hg daartoe in staat kan worden geacht. Omtrent de verschillende stelsels van verzekering verklaarde da Heer Treub de voorkeur te geven aan eene wgze van verzekering, waarbij de Staat zelf de werklieden verzekert, ook die indirect bij hem in dienst zgn. De voordcelen daarvan waren, dat deze manier zeker de goedkoopste was en dat de Staat bovendien niet zou behoeven te onderzoeken welke maatschappijen van verzekering solide zün en welke niet. De wg'ze van premiebetaling was daarbg meer te beschouwen als een quaestie van uitvoering, niet van beginsel. In verband met een en ander gaf de inleider de afdeeling den raad het laatste gedeelte der vraag bevestigend te beantwoorden, overtuigd dat de Staat zelf de zaak ter hand diende te nemen. De Heer Gosschalk was van oordeel, dat de plicht van verzekering niet alleen aan den Staat moest worden opgelegd, maar dat er bovendien een weg moest worden gezocht om door een uioreele pressie ook den particulieren werkgever-aanbestedor daartoe te noodzaken. De Heer G. D. Nellensteyn nam deze discussie te baat, om te wgzen op de Vereeniging ter voorkoming van Ongelukken, welker werking juist bedoelt de hooge premie der verzekering-maatschappijen te verminderen. Aan het einde der bespreking gaf de voorzitter als züu gevoelen te kennen, dat, zooals de Heer Gosschalk reeds had gezegd, ook op den particulieren werkgever een pressie moest worden uitgeoefend uit een oogpunt vau humaniteit. Ten slotte werd, als opdracht aan de afgevaardigden ter algemeene vergadering, de volgende conclusie van den inleider zonder stemming goedgekeurd : „De vergadering spreke als hare meening uit, dat de zorg, waarvan in punt 6 sprake is, zeer zeker op de overheid, waar zg als aanbesteedster optreedt, rust. De beste wgze komt aan de vergadering voor te zgn, dat de verzekering geschiede door de overheid zelve, zoodat zg al of niet eene premie door den aannemer laat betalen." In plaats van den Heer G. de Voogt, niet aanwezig, werd door den Heer P. J. P. Sluijter besproken: Punt c. Iv hoeverre is de petroleum-motor reeds nu geschikt, met vertrouwen voor de kleine industrie in gebruik genomen te worden, in mededinging met gas, waterdruk, heete lucht, electriciteit en stoom ? Besloten werd aan te dringen op het verzamelen van meerdere gegevens omtrent het verbruik van de verschillende verwarmingsstoffeu in motoren. Punt d. Welke verwarming van spoorweg-compartimenten is, mede met het oog op de 3e klasse, aan te bevelen? De Heer G. A. A. Middelberg besprak de verschillende wgzen van verwarming, de waterstoven, die met briquetten, met azünzure soda, enz., welke echter alle verschillende bezwaren meebrengen. Daartegenover verdiende de centrale stoomverwarming uit de locomotief de voorkeur, zooals reeds iv Duitschland en elders, ook op sommige lünen hier te lande, was toegepast. Spr. meende te moeten aanraden tlechts af te wachten hoe de tegenwoordige proeven zouden worden opgenomen. Punt e. Door welke middelen kan in de toekomst de dienstprestatie der Nederlandsche spoorwegen, ook en vooral in tgden van besloten water, worden bevorderd ? Aangaande dit punt was door de heeren de Leeuw, Kievits, Looper, Voute en De Balbian een rapport uitgebracht, waarin vooral werd gehandeld over de vertraging in het spoorwegverkeer gedurende den afyoloopen winter. Uit de toelichting van den Heer De Leeuw bleek o. a., dat er hier te lande wel 6000 buitenlandsche wagens waren, hoewel er toch geklaagd werd over te weinig wagens, terwül er te Amsterdam soms op éen dag 2000 wagens waren, meer dan er op een spoorweg van den tweeden rang in verkeer zg'n. Na eenige bespreking ontving de commissie opdracht de zaak andermaal in behandeling te nemen, vooral vet liet oog op maatregelen om in de toekomst dergelijk en overlast te vernhjden, tengevolge van het besloten water. De vergadering werd hierna te elf uur gesloten. ---