Tuinbouw-tentoonstelling te Poeldijk. 7 Ootober. Op don heerlijken Dinsda;?, 6 October, voorspelde hiet weerglas een somberen Woensdag. Eeeds vroegtijdig was de commissie voor de regeling der volksfeesten in de weer om de kinderen der openbare en bijzondere meisjesschool te verzamelen on to ontvangen. Er zou schoolfeest ziju op een ruim weiland, doch do regen dreef de jeugd al spoedig naar binnen, waar zij door den Heer Bamberg werd beziggehouden, om zich vervolgens te vergasten op melk met allerlei versnaperingen. Tegen alle verwachting nam echter even na den middag het sombere weer met een flinke bui afscheid en spoedig bestraalde het vriendelijke najaarszomietje de blijde gezichten der feestgenooteu. In eeue lange rij, voorafgegaan door een flink muziekkorps on de leden der feestcommissie, trokken de ringrijders, 21 paren, naar het terrein van den wedstrijd op den Munstersch'onweg. Er yiel menige fraaie bespanning te bewonderen. De wedstrijd — in zooverre vreemd in deze streek, dat de dames naar den ring moe-sten steken — ondervond groote belangstelling vau eon zoor i alrjjk publiek. De le prijs van ƒ5O, viel ton deel aan A. A. v. Eendenburg, te Monster, en C. Voogd, te Hoek-van Holland, — de 2e, van ƒ2O, aau P. van Veen en A. Pauwels, te Poeldijk, — de 3e, van f 10, aan A. v. d. Voort en P. v. d. Voort, te Loosduinen, terwijl de prijs voor do fraaiste bo'spanriing betfuald werd door J. V. d. Klugfc, te Poeldijk, met de.njß'ekenden jongen draver Emssia. Tengevolge van het fraaie Veder werd de tentoonstelling heden eiruk bezocht, vooral door stedelingen. Uit veler mond- hoorden wij, dat zij zich het bezoek niet beklaagden ; er is zeer veel schoons te zien, zeer veel te genieten iv de lokalen, waar tle heerlijkste voortbrengselen uit- het plautenrjjk in hun schoonste kleed ziju bijeengebracht. Nadat wij het keurige portaal zijn ingetreden, waar twee reuzen meloenen vau -12 en 3 Kg. in met groen versierde manden onze aandacht trekken en een amphitheater' van lovenele bloemen ons aangenaam verrast, hebben we, na eene wending naar links, recht van ons den wand, met druiventrossen behangen, als vertegenwoordigers van deze WestlaiidsèHe teelt. De inzendingen vau druiven ziju hoogst belangrijk en schoon. Zij beslaan drie geheele wanden. De inzending van No. 32 van het programma : 4 fraaiste trossen blauwe druiven, door kunst vervroegd, bedraagt b.v. alleen 100 zware trossen, meest alle uit Poeldijk en Wateringen, de eerste plaatsen in het Westland op 't gebied der druiven-cultuur. eVlle trossen zijn met witte, roode of blauwe linten aan den wand' bevestigd tegen een hagelwitton aeliter-i grond van doek, waardoor zij fraai uitkomen. De 4 bekroonde trossen van den lieer C. van Rajjvcn vallen volstrekt niet in het oog, ja, een oningewijde zou den len prijs zeer zeker aan eeue andere collectie hebben toegewezen, die uitmunt door grootte. De commissie lette hier echter bij de beoordeeling meer op de gelijkheid der trossen, wat grootte en ontwikkeling van den korrel betreft, benevens harmonie in kleur en zuiverheid van dauw. Bij oen der bekroonde inzendingen vindt men 2 trossen van een Engelsche drui vensoort tentoongesteld, die zich onderscheiden door zwaarder dauw en daardoor valer van kleur zijn. Zij trekken zeer de aandacht. De zwaarste druiventros is een kolossus van bijna 3 halve kilo's, welk respectabel gewicht hij deelt met 2 buren, die slechts eenige grammen minder wegen. Het zijn geforceerde druiven, doch zij hebben niet de echte kleur. Zij moeten, wat qualiteit betreft, dan ook verre onderdoen voor de druiven, geschikt voor verzending. Dit zijn ware prachtstukken, vooral No. 281 en 282, die wedijveren in grootte en regelmatigheid van korrel, zuiverheid vau dauw en vorm. In zake de verpakking valt het kistje in 't oog, voor een 3-tal jaren geheel onbekend in het Westland en als zoodanig ingevoerd door de vereeniging ,/Westland",naar het voorbeeld vooral van de Belgische telers. Sedert is deze verpakking zeer in de mode gekomen èn wegens hare deugdelijkheid bij verre reizen èn wegens hare sierlijkheid. Ook ziet men hier nog de mandjes, zoowel vierkante als ronde. leder kenner verbaast zich over de schoonheid der geforceerde druiven, vooral in verband met den voor de druiveuteelt zoo ongunstigen zomer. Men vreesde algemeen, dat op deze tentoonstelling de indruk, dien de druiven kunnen geven, niet de ware zou zijn, en thans blijkt, dat de druiven in alle opzichten voldoen aan de eischen: zeker wel een bewijs, dat close vrucht in de kassen minder afhankelijk van het weer is. Van de natuurdruiven was de verwachting hoogst ongunstig, en hier is dan ook de invloed van den donkeren zomer zeer merkbaar. Al vallen de trossen nog veel mee, zij hebben de rechte kleur niet en de korrel mist de forschheid en frischheid, die zjj alleen door warmen zonneschjjn erlangt. Toch is het onbegrijpelijk hoe uit den bonten en witten voorraad, welke thans van de muren hangt, nog zulke fraaie exemplaren te vinden zjjn. De witte druiven vallen niet mee ; die door kunst vervroegd zijn, maken nog een drageljjk figuur, en hieronder zjjn sommige goede trossen. Deze teelt is echter ook vau weinig beteekenis in het Westland. De witte druif staat meest in de hoeken van de muren of op de vleugels. Door gunstig zomerwodor zou vooral de -afdeeling: natuurdruiven veel voordeeliger zjjn uitgekomen. , Nog altijd de hoofdteelt, blijft deze soort op deze tentoonstelling verre in de minderheid, en hoe prachtig de verzameling druiven moet genoemd worden, zij zou onder gunstige omstandigheden nog veel in uitgebreidheid en qualiteit hebben gewonnen. Wij gaan de appelen en peren voorbjj naar de bloembollen, welke een wand innemen. Zij zjjn voor de eerste maal op een tentoonstelling in het Westland aanwezig, maar ondervinden juist daarom zooveel belangstelling. Menige tuinder staat hier stil, om zijne studie in deze nieuwe teelt voort te zetten en tè volmaken, vooral wat de kennis der soorten betreft. De volgende gevraagde tulpensoorten zijn bijna alle ingezonden : Murillo, Grand Duc, Proserpine, Gele Prins la Précieuso, Witte Pottenbakker, Gryselora, lTmmaeulée wit, Vermiljoon brillant, Goudenstaudaard, la Blason, Salvator Rosa, Belle Alliance, Joo3t v. Vondel, Rosa Mundi H, Rosée witte, Gele Duc van Tholi, Witte Valk, Turban violet, Roso Blauche, Willem 111, Thournesol geel, Thournesol gewoon, la Candeur, Thomas Moore, Zilverstandaard, Duchesse de Parma, Wapen v. Leiden, la Reine, Scarlet Duc, Couleur Cardinal, Cardinaalshoed, Duc d'Orange, Eieonora, Purperkroon Bontlof, Wonwerman, Van der Neer, Paragon wit. Gloria solis, Potter. Box ltubrorum, lmperatur Rubrorum. Enkele Duc, Vau Gooien, Rosé gris de lm, Titiaan, Verboom, Pax Alba, Jacht v. Rotterdam, Globe de Rigaud en Rosina. Van de nieuwste soorten, die iv den bloeitijd vau 1892 beoordeeld zullen worden, werden ingezonden : Joost v. Vondel wit, Gele Prins, Bontlof, Euphacl, Rosé luisante, Czar Peter, Koningin der Nederlanden, Lord Beaconsfield, Empress Victoria, Potfebakker (rood, echt), Pinkbeauty, Marianna, Claermont (goud, fijn), Tournesol (oranje, nieuw), Leonard d'Orange, Emmelino, Gele Prins (zuiver geel), Ckithi'J . Rpse de Hollande, Rosé brillant, Maas, Nelii, Gele Prins bontlof, Cuijp. Pottebakker, Scarlet; Visscher, Keurvorst, Don Carlos,' Rosé d'arnour, Lina en Queen Emma. De inzenders zijn moest Westlanders, dus kweekers, die nog maar enkele jaren aan do nieuwe teelt hebben gedaan, wel een bewijs dus, dat zjj in korten tijd zoo groote uitbreiding heeft ondergaan, dat zjj als volkomen gevestigd mag worden beschouwd. Ook van de invoering dezer teelt heeft Poeldijk de eer. --- Schoolnieuws. Bjj Kon. besl. is, voor bet tijdvak van 1 September 1891 tot cD met 31 Augustus 1892, ter ondersteuning in hunne studiën, vau Rijkswege, een beurs van r'Boo verleend aan: E. 8. llollasider, student iv de faculteit dor rechtsgeleerdheid, en Jf. de Haas, student in de faculteit der wis- en natuurkunde, beiden aan de Rjjks-Universiteit te Leiden. Bij Min. beschikking is, met 12 October a. s., aan O H. von Stem, leeraar in de gymnastiek te Zwolle, op zjjn verzoel!, eervol ontslag verleend als lid der commissie welke te Deventer zitting houdt, tot het afnemen van het examen ter verkrijging van akten van bekwaamheid voor huis- en schoolonderwjjs in de vijje en orde-oefeningen der gymnastiek; en is in die commissie benoemd: tot lid H. W. F. Hetterschij, leeraar aan de Rijks-Hoogere Burgerschool te Warl'um. - --- Gemengd Nieuws. Van Huart & ïeyer's Off icieele Reis gids — samengesteld op last van de Hollandsche IJzeren Spoorwegmaatschappij — is thans wederom de nieuwe uitgaaf, volgens den met 1 October begonnen winterdienst, verschenen brj J. H. Kruyt, te Amsterdam. Woensdagmorgen brak te ongeveer 11 uur te Dieren een hevige brand uit in eene woning, bewoond door twee gezinnen, genaamd H. Pasman en H. Stenfert. De brand brak uit in bet achterhuis bij Pasman. In zeer korten tijd was alles vernield. Van den inboedel van beide gezinnen is veel gered. De oorzaak ia onbekend. Huis en inboedels waren verzekerd. Te Dokkum stak eene waschvrouw zich bij het omspoelen van een zeepvat aan e€B roestigen spijker. Het schijnt, dat er in de klein« wond het een of ander schadelijk vocht ie binnengedrongen, althans de arm liep zoodanig op, dat die moest worden afgezet. Toch is~de vrouw een paar dagen later aan de gevolgen overleden. Te Brussel is Maandag nog een spoorwegwaggon vol kransen voor het graf van Bonlanger uit Parijs aangekomen. Zij werden onverwijld naar het kerkhof te Ixelles gebracht. Reeds een paar malen ismelding gemaakt van de buitengewoon snelle reis van het stoomschip Scot van Kaap de Goede Hoop naar Europa. Verleden Zaterdag 3 October ver> liet het schip Southampton en bereikte Madera reeds Donderdag 6 October, in 3 dagen 3 uren en 23 minuten, zijnde een gemiddelde snelheid van 17 knoopen per uur. Bij een grooten brand in Squire'i Packing-house, te Boston (Ver.-St.), zijn o. a. ook 500 varkens verloren gegaan, die levend ver. brandden onder een ontzettend geschreeuw. --- Stadsnieuws. Officieele Kennisgeving Stremsssing en wederopening der vaart, in verband met het verbs-eeden van de Prins Hendriklsade. B. en W. brengen ter kennis, dat van Maandag 19 October a. s„ des morgens te zes uren, de vaart door de waterkeering in de Gelderschekade zal gestremd zjin en dat, op datzelfde tijdstip, de nu gestremde vaart door de Kolkswaterkeering weder zal geopend worden. Nijverheid. B. en W. brengen ter kennis, dat op de verzoeken van Groeneveld, Van der Poll & Co. (het plaatsen van eene smidse in het perceel Binnen-Amstel 194, ten dienste hunner aldaar gevestigde inrichting) en A. J. Hooning, Wed. Pormanoy (het oprichten van eene blikslagerij in het perceel 2e Looiersdwarsstraat 12) gunstig is beschikt. Oproeping van sollicitanten voor osiderwjsser bij het lag r onderwijs. B. en W. brengen ter kennis van belanghebbenden, dat moet worden benoemd een 2e onderwijzer aan de leerschool bij de kweekschool voor onderwijzers en onderwijzeressen bij het lager onderwgs, op eene jaarwedde van ƒ 800. Eene verhooging van jaarwedde met ƒ 200 wordt verleend voor het bezit der akte van hoofdonderwijzer. Sollicitanten worden uitgenoodigd om zich, brj op zegel geschreven aeiressen, welke aan B. en W. moeten worden gericht, en onder overlegging van de bjj de wet vereischte stukken, vrachtvrjj aan te melden ter gemeente-secretarie, afdeeling onderwjjs, vóor of oj 20 October 1891. Openbare aarsbesteding. B. en W. zullen op Maandag 19 October 1891, det middags te 12 uren, op het Raadhuis, in het openbaar aanbesteden: I°. Het met zand ophoogen van een aangeplempte watervlakte iv do Kwakerspoel aan de Da Costastraat bij de Kinkerstraat, voor den bouw van twee openbare lagere scholen. De voorwaarden dezer aanbesteding zijn te verkrijgen ter stadsdrukkerij, tegen betaling van ƒ 0.65. 2". Het bouwen van eene openbare lagere school der le klasse op een terrein aan de 2e Van Swindenstraat. De voorwaarden zgn te verkrijgen tegen betaling van ƒ 1.65 (met twee teekeningen). Inlichtingen omtrent beide aanbestedingen worden gegeven ten kantore van den gemeente-architect, op het Raadhuis, kamer No. 101, des middags van 2 tot 4 uren, op de drie laatste werkdagen vóor de aanbesteding. «—w£, verfwaren Hoogeweg & v. Zameren, id. ƒ2065.15, 27050 kg. zinkwit C. Jüpsien, Amsterd., /7803.92 X. 20000 id- ;<1- ƒ 5770, 14000 M. dril D. Jordaan & Zn., Haaksbergen, ƒ4620, 13150 id. J. WiUink & Paschen, Winterswijk, ƒ 4539.37^, 2400 id. blauwe baai Van Dooren & Dams, Tilburg, /' 5208, 2250 id. Th. de Beer, id. ƒ 4882.50, 7000 spreien Van Heek & Co., Enschede, ƒ 5957, 5000 id. A. Jannink & Co., id. ƒ 4162.50, 7000 id. id. ƒ 5823.30, 5200 id. id. ƒ4336.28. — 9 October --- Marine en Leger. BS Kon. besl. is benoemd tot administrateur van bet militair hospitaal 2e kl. te Bergen op Zoom, de le luit. B. Meulman, van het le reg. infanterie. Brj Kon. besl. zijn benoemd: bjj de cavalerie, tot 2e luit., bij bet le reg. huzaren, de cadet O. J. J. Sixma baron van Heemstra; — bij de artillerie, tot 2e luit., bjj het 3e reg. vesting-artillerie, de cadets B. F. Kutsch Lojesiga en W. Du Vijn; — bjj het 4e reg. vesting-artillerie, de cadet O. Witsen Elias, allen van de Kon. Militaire Academie. --- FEUILLETON. De Nalatenschap van een Woekeraar. Naar het Engelsch van JAMES PAYN. 26) Een oogenblik maakte de rechtsgeleerde plaats voor den godsdienstigen philan troop ; hIJ zag in dit meisje, met haar edolmoedigen aard eu haar aanzienlijk vermogen, een werktuig, dat in zijn hand voor het goede dienstbaar gemaakt kon worden. Doch het visie-en loste zich als een ademtocht op in ijle lucht. De plicht, al ging hij bij hem samen met gevoel, was er altijd aan onderworpen; hij had iets van den ijveraar, maar niet diens hebzucht. Grace zou met haar inkomen kunnen weldoen. Zij had overvloed en kon iets missen; maar wat hij zich voorgenomen had was: het grootste gedeelte te bewaren, zoodat zij, bij hare meerderjarigheid, een fortuin zou bezitten, dat, hoe klein ook, vergeleken bij wat zij van baars vaders schatten had moeten hebben, haar onafhankelijk maakte van de voorwaarden, door hem aan de erfenis verbonden, en vrij om te huwen met wien zij wilde. Het strekte den rechtsgeleerde tot eer, dat hij gevoelde hoe zij in dit geval nooit den man kon krijgen, dien hij voos- haar op het oog had. Een paar duizend pond zouden sleehls een droppel zijn in den oceaan om het familiefortuin van Lord Cheribert te herstellen. „Ik zal doen wat ik kan," zeide Mr. Allerton glimlachend, „om u te helpen zelve te ontdekken, dat hetgeen waar gij nu tegen opkomt geen onvermengd kwaad is. Geld is slijk, zegt men, maar zelfs — het schuim en de afval kunnen van uitstekend nut- worden, evenals de heerlijkste geuren uit de akeligste bestanddeelen worden getrokken.'7 Grace schudde het hoofd; haar gelaat drukte ongeloof uit, zelfs droefheid; het was duidelijk, dat haar geest van treurige gedachten vervuld was. „Uw vader had volstrekt geen minachting voor het geld," zeide de advocaat, vriendelijk. „Dat is waar, maar alleen om het goede, dat hij er meê kon doeD \" riep zij met vuur. „Dank, dat gij mij daaraan herinnert. Zelfs tegen mij sprak hij nooit over zijn goede daden; alleen herinner ik mij, dat eens, toen ik met hem over zijne vele vrienden sprak, en hoe hij gezocht werd door menschen, die in stand ver boven ons stonden, hij zeide, dat zijn geld hem de macht gaf hen te helpen. „ledereen kan de armen bijstaan, mijn kleine fee," zeide hij; „maar deze groote lui, die evenzeer arm zijn, ofschoon op een andere manier, zijn niet zoo gemakkelijk te helpen. Ik ben misschien de eenige man in de wereld, die hun het hoofd boven water kan doen houden." c/Dat was zoo," zeide de rechtsgeleerde, met een glimlach, die voor haar niets sarcastisch had. was het waar. Die lieve papa was do waarheid zelf. „Ik hoop, dat mijn kleine fee," placht hij te zeggen, „nooit onwaarheid spreken zal."" Wederom knikte de advocaat met het hoofd Wat zij gezegd had, was zeer te begrijpen : ?-Joopie" was gewoon — met iemand, wijzer dan, ofschoon niet zoo rijk als hij — te verkondigen, dat liegen was: „een last voor het geheugen." „Eu toch zouden Agnes en Philippa tegen zoo iemand — haar eigen vader nog wel — alleen omdat hij op een andere manier over zijn geld beschikt heeft dan zij zouden willen Maar kom, laat ons er niet meer over praten ; laat ons aan iets anders denken, Mr. Allerton !" en zij verborg het gezichtje, dat een kleur kreeg uit schaamte voor anderen. „En toch, Grace, er is eene verontschuldiiging: zij hebben zich te beklagen over iets, dat gij> al deelt gij er in, nu nog niet begrijpt," »En dat zal ik, hoop ik, nooit,» snikte zij, verontwaardigd. /7Dat denk ik ook," gaf hij op ernstigen toon ten antwoord. „Geloof mij: de tijd zal balsem aanbrengen, zoowel voor haar teleur- stelling als voor uw droefheid. Zooals ik zei -. alles komt in orde. Uw zusters huis is thans uw tehuis. Zij zijn toch niet onvriendelijk tegen u ?" Hij deed die vraag etnigszins bevend. Het zon een groote verantwoording en heel lastig zijn, indien dit mei6je hem op het dak gestuurd werd, als hij genoodzaakt werd een tehuis en een beschermster voor haar te zoeken. „Neen, neen," antwoordde zij, tot zijn groote vreugde, „zij meenen het niet kwaad, en als zij wisten hoe diep ongelukkig zij mij maken door de manier, waarop zij samen spreken .. .* „Daar zal een einde aan komen," viel de advocaat haar geruststellend in derede. «Gij zult er geen last meer van hebben, en als zij eenmaal ophouden over haar grieven te praten — die niet geheel nit de lucht gegrepen zijn, onthoud dit — dan zullen zij er ook niet langer over denken; zoo gaat het bij de dames altijd." Zelve vrouw zijnde, zou Grace hem op dat pnnt terecht hebben kunnen wijzen; maar zij boog slechts het hoofd: het onderwerp was haar onaangenaam. ffls Mr. Roscoe op het oogenblik hier?" vroeg hij. „Ik denk het wel," klonk het, onverschillig. Het was bij dien heer een gewoonte, niet om enkel, zooals Hamlet's vader, „op oen achtermiddag," maar 's morgens en ook 's avonda op Libanon- Lodge te komen, en zij zag in deze herhaalde bezoeken niets ongewoons. „O zoo/ zei de advocaat, droogjes; „nw zusters hebben natuurlijk allerlei met hem te bespreken." „Ja, Agnes natuurlijk wel; zij staat nu aan het hoofd en hij is als het ware haar rechterhand." „En Miss Philippa?" „Philippa laat zich aan niets gelegen liggen." „Maar volgens hetgeen gij mij gezegd hebt gevoelt zij zich even sterk verongelijkt door die zoogenaamde onrechtvaardigheid van uw vaders testament ?" »0 ja, ik geloof haast nog meer," zuchtte Grace, *als dat mogelijk is." „Nu, ik beloof u, er zal spoedig een eind aan komen. Intusschen zal ik u, daar gij zoo alleen zijt...« „Uit vrije keus," viel zij hem in de rede. „Dat begrijp ik. Ik zal u een vriendje van mij zenden, om n gezelschap te houden — een pleegkind." „O, neen, geen vreemden, tenminste nu nog niet," riep het meisje, smeekend. „Het is maar een hond, kindlief,« gaf hij lachend ten antwoord. „Ik ben in het testament van een oude dame tot zijn verzorger en executeur benoemd en weet zeker, dat ik er geen betere meesteres voor kan vinden dan u. Het is een welopgevoede hond, ofschoon bij luistert naar den naam Hip. En nu, vaar- wel. Ik moet Mr. Roscoe over zaken spreken en zal bij het heengaan even bij hem aanloopen." Hij vond Mr. Roscoe in zijn kamer, evenzeer alsof hij er thuis behoorde als toen zijn patroon nog leefde. Hij ontving zijn bezoeker vormelijk, maar beleefd; hij scheen een houding van gewapende neutraliteit te hebben aangenomen, gereed voor vrede of oorlog. „Gij hebt zeker met Miss Grace gesproken ?" vroeg hij, met een kalmen glimlach. „Ja, het is niet gemakkelijk haar eenig begrip te geven van haar positie." „Zij heeft in het minst geen verstand van zaken." „Dat was natuurlijk te voorzien; maar zij legt een gemis van belangstelling in haar eigen zaken aan den dag, dat zelfs bij een jong meisje iets ongewoons is. Gij zult mij toestemmen, dat dit in deze omstandigheden eenigszins gevaarlijk is, daar het haar ongeschikt maakt de gevoelens te begrijpen van anderen, die niet zoo belangeloos zijn." „Zeer juist," antwoordde Mr. Roscoe, heel zachtzinnig, »en evenmin hun gevoelens. Dit laatste is op dit oogenblik niet zonder gewicht, en ik ben blijde een aanleiding te hebben om met u over dit onderwerp te spreken. Naar mijn oordeel zou het beter zijn, indien Miss Grace niet met hare zusters samenwoonde." Mr. Allerton zette een paar groote oogen op — niet alleen scheen het een afgrijselijk en onnatuurlijk voorstel, maar tevens was het het laatste, dat hij van den ander verwacht had. Hij wist, dat Roscoe bovenal wenschen moest zijn invloed op het geheele gezin te behouden, en waarom bij voorstelde, dat de jongste, en zeker de schoonste, aan zijn wakend oog onttrokken zou worden, was hem onverklaarbaar. Hij vond geen greintje goed in den man; hij beschouwde hem zooals een achtenswaardig advocaat het een oneerlijken collega doet, en Mr. Roscoe kon er zich niet eens op beroemen een collega te zijn. wGij meent dit toch niet in ernst I" riep hij. „Het zou een zeer gewichtige stap wezen, een meisje van Miss Grace's jaren te onttrekken aan haar natuurlijke beschermers en haar ouderlijk huis. Wat ter wereld zou eer. dergelijken maatregel billijken ?« „Omstandigheden," gaf Mr. Roscoe opkoelen toon ten antwoord. "Zeer bijzondere omstandigheden, dit moet ik toestemmen, maar die in dit geval bestaan. Zij kan niet met hare zusters overweg. Zij zijn verbitterd — hetgeen, naar ik waag te zeggen, zeer natuurlijk is — door de bepalingen ia het testament liaars vaders, en evenals de meeste vrouwen kunnen zij niet zwijgen. Zij kau hare opmerkingen over hem niet aanhooren, en de beide anderen willen niet, dat Miss Grace hem verdedigt. Op een goeden dag zullen zij haar, vrees ik, hem doen zien in zijn waren aard, waaromtrent zij in gezegende onwetendheid verkeert, dan zal zij op een ruwe manier worden wakker geschud uit hot Paradijs der onschuld. Dit onheil moet, om haar zelfs wil, zoo mogelijk voorkomen woi-den." Dit vond Mr. Allerton ook ; de gedachte aan zulk een ramp — welke hij gevoelde, dat maar al te mogelijk was — deed hem schrikken. Het was niet te denken welk een gevoelige schok dit wezen zou voor een schepseltje, dat reeds zoo diep bedroefd was. Aan den anderen kant was hij overtuigd, dat niet belangstelling voor Grace dezen man met zulk een voorstel voor den dag deed komen. Welke beweegredenen kon hij hebben? Mr. Allerton kon geen licht vinden, maar juist dit gaf hem de overtuiging, dat de duisternis groot moest zijn. „Een dergelijke ontsluiering, als waarop gij doelt, zou inderdaad zeer te betreuren zijn/ hernam de advocaat. „Ik kan mij niets wreeder en boosaardiger voorstellen. En als er werkelijk reden tot vrees voor bestaat, hoe kan het vermeden worden? Grnce kan nergens anders heen gaan.'/ (Vvordt vervolgd.) ---