BUITENLAND. Eugelsche Brieven. Londen, 25 Mei. bOJ°ornbooten te koop! Wie -wil stoomaj j ®1 koopen? Den lsten Juni worden ove I'enny-stoombooten verkocht, die ttlsr *lo Theems passagiers vervoerden öe / n verschillende wijken van Londen. jn T^.n^°n Steamboat-Compuny liquideerde en herleefde onder den naam van Do ,i,Wr Thames Steamboat-Company. Vei-v e zaken gingen niet beter. In 188*2 p6j !enden de booten nog 94,000 pond st. Ze ,Jaar; doch in het vorig jaar ontvingen lioni Chts 71>000 l3ond' zoodat z0 n'G(X) tgj/^st- verloren, daar de exploitatiekos- HU ö;r>tioo pond bedroegen. Daarom worden Seh i ra(lerbooten, waaronder een zestal etl ccl nieuwe, 19 oude afgekeurde booten Btat'6eil &root aantal steigers, drijvende i°ns enz. enz. verkocht, "ta'nl glinsterende, evenwijdige lijnen van *en en i*'zer' hebben onze stoomboot-rade- Ve» n?ar llet üart gestoken," zeide op de hoi i crinS van teleurgestelde aandeelu dat die bootjes waarschijnlijk j;e fijnen zullen van de rivier, waaraan r?00 groote levendigheid gaven. < es zomers deed men er zoo vaak voor jjT paar stuivers een tochtje mede naar anipu>ncourt, de rivier op, of naar Sheer• 8s> waarlangs de groote schepen de zee V:,. &aan. Men ging er mede naar Rosher- Se'e' om aldaar het „dagje buiten" te ri. leten, dat voor menige winkelbediende !>; gelukkigste dag des jaara was. We i\aSen er jn onze jeugd mede naar uj^orae-gardens, dat nu ook al niet 4yer bestaat in ons Londen, met zijn d 2 Millioen inwoners, dat angstwekkend aiitBdzaam wordt gemaakt op bevel der ivo iteit' en waar een tuin als Cremorne Th rdt geweerd. Zeker, men danste er, en ï)r, , had er veel onschuldig genoegen ook. «VnC de officiëele vroomheid is tegen- C?r<% zoo fel, dat een leelijke reactie 1 kan uitblijven. ?Jn het Hoogerhuis heeft de al te deugd- ÜtT* Partij, door de bisschoppen der kT^kerk geleid, weder een zegepraal be- Wlcl* Voor de zooveelste keer is het verworpen,waarbij een weduw- W v«'gund wordt zijn schoonzuster te «Ier11* Dit mag niet, zeggen de bisschoppen Wi^efonneerde kerk, omdat Leviticus het «en dt' CO en omdat een schoonzuster ÏJij bloedverwant van den echtgenoot is. iveil zijn vrouw zijn één en dus, enz., enz. , t alles klinkt Hollanders onzinnig ijj üet oor. In een mijner brieven schreef he er onlangs weer over, zoodat verdere •rj Prekiug thans achterwege kan blijven, in urie vertegenwoordigers der werklieden fl-j. tlet Lagerhuis, ijveren met kracht voor >oQ 6ts-voorstel, want zij weten, dat juist eer,1' de "werklieden dit verbod, om met Vv! feQoonzuster te huwen, zo» onrecht';,,aig werkt, in r°uwen weduwnaars buitenslands of cht *en der ENGELSCHE koloniën (waar ».\i\ wettig is) met hun schoonnp^, p^, dan zijn de kinderen in Engeland .vüiVet '*g ca kunnen ze niet erven. Rijkere 0v llWnaars steken echter toch het Kanaal i-J?" eji hu-wan in Frankrijk of Nederland W tuu schoonzuster, door dit huwelijk eH/ geweten tevreden stellende, ook al Ui snt5nt de Engelsche wet dit huwelijk •v- ' en al mogen ze met eene andere t^v in Engeland huwen, al leeft hun bvude vrouw nog, waarmede ze in het lip, nland trouwden. Doch aan armere Oht,11 is dit middel om de ruwe wette voo iken ontzegd, en veel en diep lijden, Vah Voor teergevoelige vrouwen, is hierv.het gevolg, biii u in Nederland een partij, die met Jft6lteksten regeeren wil, aan het bewind «ehgt te komen, is het de moeite waard büi °P te letten waar dit regeeren met Cl • ltekBten toe leidt. In het Hoogerhuis Slben de bisschoppen der gereformeerde jJ^tskerk zitting en hu» invloed en stem«!* verhinderen telkens dat is wet gewijrj.^ v^ordt, welke weduwnaars vetbteQf $t schoonzuster to huwen. v,Rre,k een eerbied km men voor een *■ hebben, die nu t_eg«pMt dan mgetrokken wordt. Vóór de Hervorming kon men dispensatie verkrijgen van den paus. Na de Hervorming werden de huwelijken veroorloofd eerst onder Hendrik VIII en later onder do katholieke koningin Mary. Elizabeth was tegen de huwelijken met het oog op de troonopvolging. Onder Cromwell waren ze geoorloofd. De brave Karel II verbood ze. Ze kwamen algemeen in zwang onder Willem 111 en schoon de wet niet werd ingetrokken waren ze niet volstrekt onwettig tot 1831. Toen werd op grond van een tekst van Leviticus, welke het gelijktijdig huwen van twee zusters verbiedt, de wet verscherpt. In de laatste jaren neemt het Lagerhuis telkens met groote meerderheid de afschaffing van hot verbod aan, maar door de bisschoppen der Staatskerken wordt hot verbod gehandhaafd in het Huis der Lords. De hertog van St. Albans, die eergisterenavond met kracht van argumenten toonde waarom Engeland toch ten laatste die huwelijken moest goedkeuren, sprak met scherpe ironie over de dwaasheid, om op grond van een tekst uit het Oude Testament, waarover de theologen het oneens waren, zulk onrecht te doen aan duizenden. De Staat heeft het recht huwelijken te verbieden die nadeelig zouden zijn voor de maatschappij. Doch in dit geval verbiedt zij een huwelijk 'tusschen meerderjarigen, die elkander niet in den bloede bestaan, en waarvan de. vrouw bijzonder gehecht is aan de kinderen uit het eerste huwelijk. Waarom doet de Staat dit? De Staat komt tusschen beiden omdat in Leviticus een verbod voorkomt aan mannen, in tijden toen veelwijverij heerschte, om twee zusters te gelij k te huwen. Koning Salomo had i5OO vrouwen en 3000 bijwijven. Dit merkte hij niet oneerbiedig op, maar enkel om aan te toonen hoe dwaas het was om in dezen tijd met behulp van een uit zijn verband gehaalden tekst te regeeren. Als een andere reden werd door de bisschoppen der Hervormde kerk de kanonieke wet der Katholieken aangehaald. De Staat moet voor Israëlieten, Protestanten, Katholieken en vrijdenkers zorgen en mag zich dus niet op de kanonieke wet beroepen. Mag de Staat dit wel, dan behooren de uitleggers der wet ten minste consequent te zijn. Want die zelfde kerkelijke wet verbood een man voor de tweede keer te huwen of een weduwe te trouwen. Toch waren er verschillende Engelsche bisschoppen, die het huwelijk van den weduwnaar met zijn schoonzuster verboden, voor de tweede keer gehuwd. Een paar zijn zelfs met weduwen in den echt verbonden. De bisschoppen waren den hertog echter te sterk. Met een kleine meerderheid verwierp het Hoogerhuis de wet ook weder dit jaar. Met teksten geregeerd te worden, ia werkelijk niet aanbevelings waard vooreen volk. --- RAMONA. NAAR HET ENGELSCH VAN HELENG JACKSON. **) vOVÏCo'a, Ramona, zeg het mij," hield Felipe Ver," "GiJ wildet iets zeo2en over het bll*>" vLvan Alessandro." V ergaf Ramona geen antwoord. \oor 16 eerste maal in haar leven werd zij ver"Ben tegenover Felipe. "ttourlt ge niet van Alessandro ?" vroeg hij. ji^eker wel," antwoordde het meisje he f*8* »Dat was het niet. Ik mag hem steV graag lijden...." Doch toen bleef zij eJ'^at is het dan ? Hebt ge er iets van '7T°rd, dat hij zou blijven?" neen, geen woord," zeide Raki^ 1* „ledereen denkt, dat hij hier alleen j,'3^* totdat Juan Om beter is. Maar et ge niet, dat ge bang waart, dat hij \ olijven zou ?" "3 ik ben daar bang voor. Gij ?" ï>."ilc geloof, dat hij wel bij ven zal," zeide *^?na aarzelend. "^oe komt gij tot dit vermoeden ? g '.Dat weet ik niet," zeide Ramona, nog ür°onivalli_er. Na de woorden van hare lippen waïen, feepwvyde het haar die gesproken te hebben. i'elips zo.g haar nieuwsgierig aan. Verlegenheid en weirel_a was iets ongewoons voor Ramona. Als een electriohe schok schoot hem iets door den geest, ofschoon het niet met den naam van argwaan of at'gun^t j^qn bestempeld worden, nie'+tenaljx aan die gevoelene, verwant was. Immers hoé* zou hij jaloersch kunhen zijn van een Indiaansehen schaapherder:'- Onmogelijk, Toch liet die schok een spoor achter, in zoovaw-ö (]f\t Felipe het schijnbaar onbeduidende yoorvui met vergeten kon en bij zichzelven besloqt Ramou. bespieden en op bare woorden en daden nauwkeurig acht te gev_n, # . Zoo schenen zich netten om hfi TH-6}^ te spannen en werd zij door drie spiotir nen in het oog gehouden. Alessandro s oogen bewaakten haar met f.e;;;e liefde, terwijl zij door Margarita met naijverigél'i haat en door Felipe met angst werd bespied. Indien er nog een vierde spion geweest ware en deze in den vorm van haar eigen persoon was opgetreden, zouden de zaken wellicht oen anderen loop genomen hebben. Maai' wat wist _i.| vau het leyen?. Hoe zou zij begrip gehad hebben van de wolken, welke zich boven haar hoofd saiaeu&jiaijden. Zij was nopit verder geweest dan het huiö der eenqra en bet nonnenklooster. De eenige jonge man, dien zij qoit had ontmoet,was Felipe — en deze had sedert hun vroegste kindsheid als een broeder niet haar omgegaan. Terwijl de dagen verliepen en Felipe altijd even zwak bleef, had Alessandro in zijn binnenste een vermetel waagstuk op touw gezet. Wanneer hij bij Felipe kwam, om voor hem te zingen of te spe: len, werd hij altijd min ox meer bedwelmd door de benauwde lucht in de ziekekamer. Want hoewel dit vertrek tamelijk groot was on de deur dag en nacht openbleef, kon hij het er geen uur uithouden. „Als ik in die. kamer moest blijven, zou ik al heel i,pqedjg even ziek worden als senor Felipe," zeide Alessandro op zekeren dgg tot Juan Oan. „Denkt gij dat ds senora boos zou zijn, als ik haar voorstelde, Felipe op de veranda te brengen en hem op een bed te leggen, dat ik zelf Viioi l^rA \)\ fi*d§ r/on krengen j: er mijn"hoofd \iu\..eu(ie»i, 'dat'hij dan binnen acht dagen geheel hersteld was." „Als gij hem werkelijk beter kunt maken, moogt gij de senora gerust de helft harer bezittingen tot belooning vragaa gij aoudt die krijgen ook," antwoordde Juan. Daar hij echter zag, dat' een blos van toorn Alessandro's gelaat bedekte, haastte hij zich er bij te voegen; „Maak u maar niet zoo driftig. Het was mijn bedoeling niet te zeggen dat g\j van plan waart een belooning te vragen, Ik dacht alleen aan de vreugde van de senora, als senor Felipe mocht herstellen. Want ik geloof niet, dat als hij kwam te sterven, zij hem zou overleven. En wie er dan erven moet, weet de henu-''"' „De senorita, vuusü»V* antwoordde ,iuhu. Juan Oan begon te lachen. „Ha: Ha! De senora zou je zien komen! De senorita mag blijde zijn, alszii vp.n de goederen der Moreno's zooveel krijgt, dat zij niet van honger behoeft te sterven. J-ui^ter, Alessandro; als je belooft mij niet té verklappen, zal ik je verteller^ „ senorita is en waar z$ v^n daan komt. Ge weet toch -joker*, dat zij geen Moreno is, eu zelfs niet aan dat geslacht verwant ?" „Ja," zeide Alessandro, „Margarita heeft mij verteld, dat seii" HQf& net pleegkind wi leflOra Moreno." „ÏJet pleegkind! * herhaalde Juan Can verachtelijk. „Er schuilt iets anders achter die geschiedenis, dat ik niet weet en ook j^ieii heb kunnen uitvinden. Ma-"* v.r.t ik weet, is dat senorj a het kind eerst bij zich lifett gehad en dat er omtrent Ramona'*-, afkomst iets niet in den haak ie " Als Juan niet 'c.J -tekeblfnd geweest was y.n don ouden dag, zou hij aan Alessandro s gelaat gezien hebben, dat hit wat voorzichtiger in de keus zijner woorden had moeten zijn. Doch hij ging rustig voort en zeide: „Den dag na de begrafenis van senora Ortegna heeft oxmo senora dit kind medegebracht.. En ik verzeker je jongen, da,; ik de senora het wicht wel aeb zien aankijken, alsof _ij wilde, dat het dood was. 't ÏQ aohande, daar 't meisje het liefs! * .schepseltje is, dat de heiligen _wi» gezien hebben. Maar eer*, smet in het bloed, jongen, is iet--*, vreeselijks voor het geslacht van Moreno. Ik weet alleen, dat 1,r,.v moeder een Indiaansche y*ffttv*ï\» was, daar ik haar eens tegen V«der Salvierderra heb hooren zeggen ; „Als het kind slechts Spaansch, \>ioed in de aderen had, 'zou het heel anders zijn. Ik heb een afkeer van gekruiste rassen."' Indien Alessandro een beschaafd maja 'ii ware, zou hij bij het ko,p<.-_ van het woord „Indiaan" zekev iijn opgestoven. Daar hij echter ;_uvoudig Alessandro was, bleef b,y aoo mogelijk nog stiller vWi te Vv-on en zeide met doffe _*#»•■: „Hoe weet gij dat hare moede*,* Indiaansclnv vrouw was?" Juan, ijjego» weder. „Ha, ha, zij lijkt tty Ortegna en die Ortegna was de Pdhrik van het dorp. Geen fatsoo„Ujkö vrouw zou bet ooit gewaagd hebben een woord tot he„\ ie, spreken. Maar wat wildet ge eigenlijk zeggen van dat bed op de veranda? Was het je plan een bed te spreiden van een dierenveli;" „O, dat is waar ook," zeide Alessandro verstrooid. „Ja juist, een dierenvel. Men zegt dat er een groote geneeskracht is in stijf gespannen dierenvel. Wat mij betreft, ik houd mew van den kouden grond, maar mijn vader slaapt altijd op een dierenvel. Hij zegt dat dit hem gezond houdt. Denkt gij dat ik er met de senora over zou durven sprekenV" „Spreek- er] liever met senor Felipe '.elven over," zeide. Juan. „Hij is hier heer en meester." „Dat zou ik wel willen doen," antwoordde Alessandro, „maar, wanneer ik bij senor Felipe kom om voor hem te zingen, is hij doorgaans moe en slaperig, en dat rr>,aakt het moeilijk een gesprek met hem. ie beginnen." „Vraag het aan de senorita," zeide Juan. „Hij üoet alles, wat zij wil." Alessandro gaf geen antwoord. Zonder «elf te weten waarom, zou het hem onmogelijk geweest zijn met Ramona over Felipe te spreken. „Ik zal het liever met de senora bepi-ten," zeide hij, en het geluk wilde, dat de senora juist op dataelfde oogenblik binnentrad, om sicJü van Juan's gezondheidstoestand te overtuigen. --- Een voorjaar in Griekenland. {Part. Corr.) Hel reizen in Griekenland: Eén zaak vergete men bovenal niet naar Griekenland mede te brengen: nl. de grootst mogelijke koelbloedigheid. Men heeft die nog veel meer noodig, dan het insectenpoeder, waarvan de waarde voor Griekenland wel eens overdreven wordt.Zonder een groote hoeveelheid koelbloedigheid berokkent de vreemdeling zich tal van onaangenaamheden, die gemakkelijk te vermijden waren. Alles spant hier te lande als het ware samen, om den vreemdeling zijn gelatenheid te ontnemen. De schippers, die bij zijn aankomst in de eerste de beste Grieksche haven hem als met een stortvloed overstelpen; de hotelhouders, die elkander bij het aan wal stappen zijn persoon en bagage betwisten; de duhbel en drievoudig verhoogde prijzen van paard en rijtuig, wanneer men de taal des lands niet verstaat; het allermeest echter — de ongelooflijke nieuwsgierigheid der Grieken; dat alles samen brengt opgewonden naturen, die niet aan zoo iets gewoon zijn, in een toestand van koortsachtige gejaagdheid en voortdurende ergernis, en wanneer men zoo gestemd is, is het reizen niet aangenaam. Wanneer ergens het spreekwoord van de soep toepasselijk is, die men niet zoo heet gebruiken moet, als ze op tafel komt, dan is dit in Griekenland. Het dure wordt bier goedkoop, het meest ingewikkelde lost zich in de beste gemoedelijkheid op, de hulpeloosheid wordt een behagelijk gevoel van gerustheid en de nieuwsgierigheid van het publiek verandert in deelnomende dienstvaardigheid, zoodra de vreemdeling «ijn poistjlagen, &ijne stembanden en de bewegingen zijner handen meester blijft. De grimmigste haaien v%U schippers in de havens veranderen in vergeuo-gd lachende lammeren (wanneer er zulke lammeien mochten bestaan), zoodra men ze maar weet te temmen, Men kan echter in Griekenland tamelijk wel alle weerbarstigen tam maken door twee goedkoope en lekker smakende middelen: een kop koffie en een sigaar of wat tabak om te rooken. De koffie kost nog geen 4 cent en is beter dan in een der beroemde „Weener cafés" in 'Europa, en de tabak is in Griekenland zóó goed en zóó goedkoop, dat het rooken, in plaats van een genot, zeer spoedig een kwaal wordt, eveneens als het kolfie drinken. Onder het gebruik van een kop kollio wordt men het met den verhuurder van paarden binnen een paar minuten over den prij s eens en eene sigarette ontwapent zelfs den in zijn beroep grijs geworden schipper. Nu nog eon enkele wenk, niet alleen voor reizigers, maar ook voor ethnologen. In geen enkel Europeescli land heb ik zulk eene geringe afscheiding tusschen de verschillende standen waargenomen, als in Griekenland. Daarnaar moet zich de vreemdeling, die niet voor een Lordos wil aangezien en als zoodanig behandeld worden, richten; d. w.z. hij doet wél om met iedereen, ook met den laagsten schoenpoetser, den huisknecht, den schipper, zoo om te gaan, als het onder heeren gebruikelijk is. De vreemdeling wordt met de grootste beleefdheid behandeld, maar men verwacht ook eene zeker welgemanierdheid van hem. De geringste lieden in Griekenland bedienen zich in den omgang met elkander van de fraaiste beleefdheidswoorden, die niet veel beduiden, maar hen toch voor de ontaarding der zeden behoeden. Het „oriste" (u belieft ?) is bijv. een der woorden, die de vreemdeling overdag wel meer dan honderdmaal te hooren krijgt, en zulke Eyzantijnscke wendingen, als: Uw Welgeborene, en Uw Veelgeprezene zijn in het dagelijksck verkeer binnengeslopen, als even zoovele afgesleten pasmunten der taal. Het lastigste bij een reis in het binnenland is de indringende nieuwsgierigheid. Wat moeten er in dit fraaiste land van Europa nog bitter weinig reizigers komen, wanneer een eenvoudige vreemdeling met bestoven kleederen, bemorste laarzen en een dood eenvoudigen ransel, het gansche dorp, van den schout tot den schooljongen, en het gansche stadje, van den burgemeester tot den schoenpoetser, doet bijeenkomen. Het is of de Grieken de aankomst van een vreemdeling kunnen ruiken. Nauwelijks heeft men zich in een der chanis (herbergen aan den weg) nedergezet en brood, wijn en kaas besteld, of het stroomt door het nauwe poortje binnen, om den rhinoceros te zien; eerst komen de kinderen, grooten zoowel als kleinen, zooveel het dorp er maar telt en de herberg slechts kan bevatten. Slechts de allerjongsten, die nog bang zijn voor hetwilde dier, blijven schuw en nieuwsgierig buiten staan, maar loopen hard weg, zoodra de vreemdeling m-.'.\ï- l«omt op de agenda voor: Verslag van d.2 commissie voor de nomenclatuur voor wor-Siuigen. I«ts over toesteloefeningen op de concoursen en de jury, door den heer Badc;, Welke toestellen v_>cew» en welke kunnen bij het onderwijs aan de leerlingen der lste klasse van hoogere burgerscholen en gymnasia gebruikt worden.' door den heer Van Aken. lleeks o£ serie, door den h.ac» Kkerine;. '. Ilerc. Kerk. Berocp.tii: Te Steenwijk, M. Beversluis, te> Sleen; ta iïarmelen, C. P. N. I'ikaar, te. Ouwerschie; te Vreeland, J. H. Feringa, te Dunnik; te Drachten A. Beimers, te ZuidwcJde. Bedankt: Vocj Bath en Eilland, door P. Van Bin-. ner.dijk, oand. te Anjum, die zich voorloopig -iet berorpbaar stelt; voor Kleverskerke, door (..'. B. Fijnvandraat, cand. te Beesd (Betuwe.) Chr. Cv. Aerk. Beroepen: (Onder 't Kruis). Te Dirksland, M. v. d. ( Spek, te Sli.-<-echt. Bedankt: Voor Emmen, door J. Van, Mwtgem, te ; Harderwijk. --- KUNST EN LETTEREN. j De heer Hugues Krafft te I'aiijs heeft aan ï het Kijksmuseum te Amsterdam ten geschenke gegeven : a. eene uitvoerige studie in olieverf naar een I stier: b. drie teekeningen in lijst achter glas, zijnde landschap- eu dierstudiën, een en ander van de hand van den vermaarden Franschen dierenschilder J a cquès Raymond Brascassat, geboren te Bordeaux HO Augustus 1804, overleden te Parijs 28 Februari 18f*,7. Aan den schenker is de dankbetuiging der Regee-. ring aangeboden. Er is wederom een nieuw maandschrift verse.neiiea: I // Vragen ran den Dag" geheeten. 01' hei, mot 't oo" top 't reeds bestaande groote aantal tijdschriften wi>- I schclijk is, de krachten nog meer te verknippen™ uu [ of de concurrentie hier niet doodelijk in pipats vvv j levenwekkend zal werken, zullen wy ___t niet onderi zoeken. | De uitgever is van oordcel, dat zijn tijdschrift een ! leemte zal aanvullen, door in beknoptcn en populairen • vorm alle mogelijke vraagstukken van den da", ou . welk gvbi. asproken. De reductie is opgedragen aan de hoeren dr. H. Brink en A. Winkler Prins, namen, die zeker een degelijke behandeling waarborgen, terwijl vele bekende mannen hun medewerking bobben toegezegd. De uitgave zint, er smakelijk uit; de prijs ver iaargang is ƒ 3.90. --- ALLERLEI. Blijkens aankondiging in dit blad wordt in de Vv armoesstraat hoek Oudebrugsteeg een magazijn van manufacturen en aanverwante artikelen geopend Gelijk onzen lezers reeds bekend is, is een gedeelte van het landgoed Klarenbeek, te Arnhem, bohoudens goedkeuring van den gemeenseraad, aangekocht door hot gemeentebestuur van Arnhem. Deze koop, zoo wordt ons uit Arnhem geschreven omvat ruim 97 hectaren, en wel het Klarenbeeksche' bo=ch met de welbekende steenen tafel, alsmede vyvers, watervallen, bouwland, hakhout, bouwmanswoning, arbeidswoningen en boerenhuis aan de Monnikensteeg. De koopsom bedraagt ƒ 178.7U0. Voorzeker geen onbelangrijk cijfer, welke som nog moet worden verhoogd met 10 pCt. voor kosten van den koopprijs on der hoogen, benevens met het bedrag voor naasting en premie van 5 pCt. aan de koopers der opgaande boomon, welke / 2-9(51 ia 't geheel hebben opgebracht in openbare veiling dd. 17 Mei jl., zoodat men kan aannemen dat de totale koopsom ƒ 225,000 zal bedragen. Daarentegen brengen de aangekochte perceelen over het loopende pachtjaar op aan pacht f 9576.60, of na aftrek van ƒ 2G2.&J over grondlasten, ruim ƒ 9300, en zou dus de gemeente, zonder de op^ brengst aan hakhout in rekening te brengen, op eena jaarlijksche revenue, van ruim 4 pCt. kunnen rekenen. Is deze koop zelfs als eene geldbelegging te beschou.wv.ji, hoeveel te meer moet hg niet worden gewaardeerd, indien men in aanmerking neemt, dat voortaan de ingezetenen van de vrije wandeling op het prachtige landgoed «Klarenbeek" zullen kunnen verzekerd ïijn, en dat uit den aard der zaak het gemeentebestuur zich zal beijveren het geheel goed, I,ö onderhouden en op verschillende punten van rnstbanken te voorzien, opdat de wandelaar, in nog ruimer mate dan tot heden, geniete van de schoons vergezichten, die hem er worden aangeboden. Maar er js meer. Klarenbeek kan reeds in de naaste, 'toekomst het aantrekking3punt worden, althans des zomers, bij uitnemendheid voor ingezetenen en vreemdeling en aan de totneming van beiden bevordelyk worden gemaakt. Nu toch Mv>ls Sacrum al te zeer ia de bebouwde kom der ge_.egnte is geraakt, ligt dit gebouw thans als he„ Vare beklemd; «l kan hij inrichting eener ül__e gelegenheid tot ontvangst van bezoekers en tot het houden van muziekuitvoeringen ter plaatse of in de nabyheid, alsmede door aanbrenging van sierlijke waterwerken en fonteinen, «Klarenbeek" weldra plaats maken, althans ten deele en voor een groot gedeelte der jaars, voor het overigens niet geheel te versmaden gebouw en park van Musis Sacrum. In het kiesdistrict S_eek gaat het volgende verhaaltje van wond tot mond: In de vorige, week reisden een paar voorname burgers m Drachten en Gorredijk naar Amsterdam. Zij spraken over de verkiezingen die aanstaande zijn, en bespraken de afgevaardigden uit hun kiesdistrict. Zij waren het spoedig daarover eens, dat de heer S. Wybenga te oud was om langer lid der Kamer te zijn. Tegenover hen zat nog een ander heer, die hun gesprek aandachtig had aangehoord. Deze vroeg hun hoe oud of hun afgevaardigde dan al was. Zij deelden hem daarop mede, naar zij hadden gehoord, 82 jaar. »Welnu", vroeg hy daarop, //hoe oud denken de heeren Aan dat ik ben!" Beiden gaven te kennen: «zoo oratrent (iO jaren, nog niet ten volle. «Zouden de hoeren dan wel willen gelooven dat ook ik reeds dien hoogen leeftijd heb bereikt?" «Nu, als da i de Heer Wybenga nog zou kras en helder was, zouden ze volstrekt geen bezwaar maken om hem weer te verkicaen." Na nog lang te hebben gepraat naderden ze Amersfoort, waar hunne wegun uiteen- Uspen, want de met hen reizende heer ging naar Den Haag. Hij vroeg hun met wie hij de eer had gehad te reizen. Zij noemden hunne namen. Wederkeerig vroegen ze den ouden, doch nog levenslustiger, man, wie hij was, «De heer Wybenga, uw afgovaardigde", gaf hy hierop ten antwoord. De jongste berichten uit Catania luiden nog niet geheel geruststellend. De uitbarstingen der Etna wordt weer heviger en het dorpje Nicolosi schijnt een geheele vernieling niet te zullen ontgaan. Onder de inwoners heerscht groote nood. Van" alle" kanten worden karren gezonden, ten einde hen in de gelegenheid te stellen hun huisraad en eigendommen ï-ihans te redden. Hei blijft in den omtrek 3ieeds duister en het gadruisch is op grooten afstand hoorbaar. De Amerikaanscha bladen zijn vol bijzonderheden over mej. Folsom, do verloofde v_u den president Cl'eveland. Als alle berichten te saam genomen juist zijn, heeft mej. Folsom 539 neven 479 ooms, 1270 schoolvriendinnen en is zij in 32 tteden groot gebracht. Te. Alduya, in de provincie Valencia (Spanje) ia MB mtro-glycerinefabriek in de lucht gesprongen. Ongeveer 500 pond dynamiet ontplofte, waardoor \i werklieden het leven verloren en de fabriek geheel werd vernield. ---