Duitschland. Indiër, nun van tijd tot lijd eenen blik werpt op de staatkundige' vorderingen, welke er in Duitschland gemaakt worden, dan moet het verbazen, dat men meer reden heeft om zich te beklagen over het weinige goede, dat er wordt uitgerigt, en over de verkeerdhedên, welke er in dat land plaats hebben, dan dat men zich verheugen mag over gezonde en heldere begrippen van staatkunde. Zóó ongelukkig waar het is , dat Frankrijks bevolking zich steeds ïn eenen staat van gisting bevindt, en (gelijk de Hoogleeraar victor cousin het uitdrukte) dat Frankifk door den aard en de zeden des volks mede telt met de volken uit het Zuiden van Europa, in tegenoverstelling van de Noord-, sche natiën, waarvan het gevolg is, dat er veel beleid en moed noodig ia, om die geestdrift nuttig aan te wenden en te leiden ten goedei' eveneens is het ongelukkig ook waar, dat er niet minder gisting heerscht in de Duitsche gemoederen; eene gisting , welke men niet tracht te leiden, maar wel te breidelen en dikwerf te onderdrukken. Stellen wij veel belang in het welzijn van Duitschland, wij sloegen dan ook met aandacht eene bevolking gade, die bij veel gevoel veel geestkracht voegt, omdat het gevoel diep in het hart indringt en zelfs het geheele bestaan aandoet. Daarin is dat volk gunstig onderscheiden vau Frankrijk, waar de indrukselen van het gevoel op het hart gelijk zijn aan de rimpelen, welk de wind op de oppervlakte eener stille vliet te weeg brengt, en die verdwijnen wanneer de wind eene andere rigting genomen heeft. Van daar eene natuurlijke belangstelling in Ouitschlands toekomst, omdat er in de geaardheid der Nederlanders zoo veel overeenstemming daarmede heerscht. Gevoelt de Duitscher meer dan de Nederlander: dat late men onbeslist; maar dat de Duitscher met meer levendigheid zijn gevoel aan den dag legt, is met te loochenen: vooral omdat zijne verbeelding hem alles ïn het schoonste ideaal voorstelt, en zijne geestdrift vooral wat schoon is hem zoodanig ontgloeit, dat hij, om de bereiking van dat ideaal, alle hinderpalen kleinacht of voorbijziet. Daaraan schrijven wij die edele ontwikkeling van het diep gevoel der Duitsche natie toe , toen hst in 1813 de wapenen opvatte , in dj bevrijdings-oorlog aangevangen werd. Daaraan schrijven wij toe die heerlijke beschouwingen over het staatsregt, door de Hoogleeraren aan de Duitsche universiteiten hunne jongeren voorgedragen. Daaraan schrijven wij toe, die onophoudelijke po-! gingen., otn de vruchten le genieten van eene krachtsinspanning en zelf-» opoffering, welke den val van napoleon bekroonde. Maar ongelukkig genoeg wil men volhouden , dal de geheele Duitsche natie niet genoegzaam ontwikkeld is, om de volkomene mate eener met het duurzaam bestaan der maatschappijen overeenkomende wettige vrijheid te genieten , zoo» dst met vrij duidelijke bewoordingen gezegd is, dat de in 1813 beloofde grondwettige regeringsvorm niet kou ingevoerd worden. In Pruissen , dat zulken invloed op het overige Duitsche rijk uitoefent, is dit eene uitgemaakte zaak geworden, en sleohts trapsgewijze wordt er nn en dan Eet een en ander toegestaan. Maar door die breideling en onderdrukking vsn de werking naar buiten dier diepgevoelde en geliefkoosde idealen van vrijheid en schoon , is er eene worsteling ontstaan tusschen de regeringen en tuschen het meer verlichte deel des volks, die dan eens door moord en door revolutionaire zamenspanningen , da„ wederom in meer betamende vormen iv de vergaderingen der rlessi*«che ctenden zich eenen doortogt baanden. Door de overmagtige betrekkingen van Pruissen en Oostenryk op het Duitsche verbond, ~- een ligchaam , dat door deszelfs verbrokkeling in kleine souvereiniteiten aan allerlei intrigues bloot staat, en daardoor zonder kracht is, ja niet zelden geheel uiteen wordt gerokt, — wordt de geestkracht in het grooter Duitsche rijk gdieel onderdrukt en vernietigd; de vrijheid wordt iet dat bind begrepen niet zoo als een geheel nationaal volk zich een staatkundig bestaan ?ou geven , miar ais eene hersenschim. Als men ge-: denkt" aan de alle sonvereinileils-reglen den bodeen inslaande opngtirig van'het scheidsgerigt; als men'daarmede in verband brengt de nederige*' toetreding vanalle Duitsche staten tot het Pruisische tolstel-; se!, on de handelingen der regering tegen over de vertegenwoordiging _ daar waar p.i) nog op eene geringe oppervlakte des lands bestaat, -—' dan valt er niec te' deuken , althans zonder eene geheele revolutie in Europa, aan dj verwezenlijking van het vooral in Frankryk zoo ge-. liefkoosd denkbeeld, om, door de zamensmelting van al die kleine Duit-, sche souvereiniteiten tot één ontzag inboezemend geheel, een einde te* ni-kfn aan de intrigues, waardoor de geheele magt van Duitschland •,vordt geneutraliseerd. Met de verwezenlijking van een dergelijk ontwerp'zou de vrees vervallen voor eene opvolgen ie uitbreiding vars Pruissen, dat het voornemen schijnt le hebben, steeds eenen vertegen-, woordigenden regcrings-vorm aan het volk te weigeren, minder omdat die staat uit zo» vele ongelijksoortige deelen is zamengesteld, dan wet om vooreerst meer bij magie te zijn, eene groote legerschare op de been' le kunnen houden; aan' Pruissen deszelfs karakter van militairen staat vooreerst te behouden, en alzoo steeds de middelen bij de hand te hebbea, om de door de invoering van het tolstehel voorbereide incorporatie van andere deelen van Duitschland bij eene algemeene confUgratie van Europa tot stand le kunnen brengen. Het is daaraan, dat wij die overheersching van Pruissen toeschrijven, vooral meer nog dan van Oostenrijk en het Duitsch verbond ; en daaraan heeft mea toe te schrijven de weinige achting en eerbied voor het fcara-ter der voiks-vertegenwoordigers , vooral inden Baron von gagern en nu dezer dagen te Cassel in sai.xzmann aangetoond. De veriegenw°ora»« u-ers spreken soms wat te vrij, en daar zulks mishaagt moet men de achting verliezen. Ongelukkig zijn daaraan te wijten de woelingen in dat zelfde Duitschland, alwaar, bij meerdere staatkundige vrijheid , Je Fwnsche propaganda geen brandstoffen in genoegzame mate zou vinden, om onheil te stichten. I. T. ---