ARNHEM, den 6. November. De collecte langs de huizen dezer stad, ten behoeve van Groningen m Vriesland, heeft opgehragt de som van ƒ 2008 - 3o|. Te Zt.-Botnmel bdraagt de collecte f 7)5f - 30, te Doesborgh f 372 -71 , te Elbug ƒ353 - 71 ,_te Hattemy'B2 - 10, te Nijkerk/" 208 - 85, waaronder ƒs> van de leerlingen op de Fransche kostschool van den heer F. W. Schuil Dz.; ~ te Tiel ƒ 363 - iB§ , waaronder f 23 - 45 Van de eigenaressi van een wassenbeeldênspel uit Leijden ; vroeger waren te Tiel door dt heeren predikanten cler hervormde gemeente reeds ruim f 500 ingezameld; — te Wageningen f 388 - 07\ , te Angerlo f 96-20, te Apeldoorn f 209 - 40 en een halve spaansche mat, te Buurmalsen f 5o -j 5 , ie Doornspijk,/ 60, te Doorwerth ƒ25 - 12, te Eye f 3i2 - 26, te Ermelo/'lO9 - 50, te Est en Oprjtien ƒ46 - 025, té Haaften ƒ" 110 , te Heerde / 240 -90 , te Hemmen /' 88 - 35, te Hei wen en Aerdt/ 89 - 3i§ , te Hunimelo ƒ124 -76, te Laren / 2i5 - 3o en een stuk linnen, te Rosstim/26, te Varik/ 33-70, te Vuren /70, te Zevenaar f172-58| --- Mengelwerk. REGTS-STUDIE. Dat bij de aanstaande invoering en in werking brenging onzer rieuwe Wetboeken, de regeling der wijze van.Regts-Studie van zeer grootai invloed zal ziju op de daafstelling en wijziging onzer, op grond dier Wetboeken , fè stichten Regfsgeleerdhéid , zal wél door niemand , der zakekuncßg, in twijfel worden getrokken. De Wetboeken nog niet alle gireed zijnde, is het welh'gt nog de tijd niet, om een voorschrift omtrent de toekomstige inrigting onzer Regts-Studie te geven* En ware het hiertoe ooi; al tijd, ook dan nog zoude ik mij niet vermeten , openlijk met ejri zoodanig voorschrift op te treden , maar die taak aan mannen van uitgebreider kunde en meerder grondig oordeel volgaarne overlaten. Intuschen , terwijl onze wetboeken uunne voltooijing naderen, zien wij reeds pogingen te werk stellen , niet om te onderzoeken en te bepalen welle wel, nadat onze wetboeken in werking zullen zijn gebragt, de beste wize van ónze Regts-Studie in te rigten mogle zijn, maar om, zonder hierbij stil te staan, eene zekere wijze van Regts-Studie tê doen aannemen m volgen , en zoo een gebouw van Regtsgeleertlheid op te rigten , dat vij nagenoeg gelijktijdig met do invoeriug der Wetboeken zelve in vollen luister en grootheid zullen zien gereed staan , in allé de deelen van hétweke wij slechts zullen behoeven als te huis te zijn, om in iiaam en daad Nederlandsche Regtsgeleerden te wezen. Hét schijnt derhalve, bij het bestaan dezer onderneming van bdang, te onderzoeken, of de daarbij aangenomen wijze van toekomstige tegts- Studie , gepast of ongepast, nuttig of nadeelig, cli al of niet bestaanbaar rhet onze zelfstandigheid als Volk kan worden geacht, en het scheel mij van belang, openlijk e u onverwijld aanleiding tot dit onderzoek te g«ven; zoo ergens geldt ook hier het: Principiis obsta; wan! is men eenmaal in de Regts-Sludie den verkeerden weg ingeslagen, zoo zal de terugkeer tot den regten weg moeijelijk zijn, dè vorming van ware Nederlanlsche Regtsgeleerden daardoor worden verhinderd , én de Nederlandsche Êegtsgeteerdheid een gebouw worden , dat niet op eigene, maar op vreemde grondslagen gevestigd is , ten nadeeie van onze zelfstandigheid als Volk, ten nadeeie van den Regtsgeleerden roem des lands. Deze bedenkingen ontstonden bij mij, toen ik voor weinige dagen van den boekverkooper v. i. de mat, te Brussel, het Prospectus ontving van eene Bibliotheque de Droit du Royaume des Pays-Bas , gedeeltelijk reeds bij hem uitgekomen en gedeeltelijk verder bij ."hem uit te geven., Om de inrigting der Regts-Studie , die men daarbij heeft aangenomen , wel te doen kennen , is het mij dienstig voorgekomen het volgende uit het gemelde Prospectus hier woordelijk in te voegen : » Ne'anmoins eet ouvrage (dat der Fransche wetgeving) comntenei en fSo.3 fut ter mine' en e 8/o , et produisit cinq codes-,, qui , quelque soit leur mérite ,se ressentent, dans plusieurs de leurs dispositlons ,de l'esprit qui animait Ie gouvernement dé l'époqiie." )) En '8/4 , la Belgiqne et la Hollande qui n'avaient pas perdit de vue leurs coutumes , leurs usages , leurs charles , leur joyeuse entree, sollicilèrent des modifications , et depuis /8/y , Ie législateur des Pays- Bas est occupé d conserver de l'anclenne leglslation ce qui est bon, & ïhodifier les dispositiohs qui ne sont pas conformes aux habitudes et au caractere de la nalion, d faire disparaitre celles qui ne peuvent plus leur convenir , et d en ajouter qui ont étè omises." ;> Il était donc indispensable pour les ecoles de droit, pour les j-jurjseonsujt.es ,pour les rnagistrats eux mémes, que la nouvelle legislalion jut mise en concordance avec l'ancienne , et c'est dans eet esprit, que l'edileur de la Bibliotheque de t'Avocat et du jeune Legiste a coupu Ie plan de son eulreprise." ji Lorsque tous les nouveaux Codes auront paru, la conference qui sera. dé ja publiée de chacun deux avec Ie Code Feanpais et avec la jurisprudence des Pays-Eas , formera une bibliotheque de droit qui porlera avec elle son commentaire , puisque l'editur ne jait paraitre la conference de chaque Godè qu'd t'appuL du cours dn droit, ou du ;!:' qui est Ie plus estimé pour l'exellence de ses principes et la purelé de sa doctrine" H Ainsi, la conférence des deux Codes Civils est fake sur Ie cours de Monsieur dklincourt " etc. (hier volgt eene opgave der werken van bekende Fransche Regtsgeleerden, waaruit dè commentarius der verschillende deelen onzer wetgeving is of zal worden geput, en die tot leiddraad bij de vergelijking der onderscheiden wetgevingen hebben gediend of nog zuilen dienen} en zoo zal men dan hebben J) vn corps de doctrine qui ue laissera rien d désirêr." ik wil hier niet te veld trekken tegen de onderneming van den heer r. j. dr mat, om eene vergelijking van de oude (Fransche) met de nieuwe (Nederlandsche} wetboeken , conferentie of concordantie tusschen dezelve , of hoe men dat ding noemen wil, uit te geven ; ik geloof zelfs dat de uitgave eetier zoodanige vergelijking haar eigen nut zoa kunnen hebben , al ware dan ook het commentariërend gedeelte, uit de Fransche Regtsgeleerden getrokken, minder wijdloopig, en daardoor het werk minder kostbaar, dan hetzelve naar het plan van den heer de mat schijnt te zullen worden; maar wanneer men ons een zoodanig werk wil opdisschen als te zullen daarstellen J) vn corps de doctrine qni ne laissera. rien a désirer ," dan meen ik met grond te mogen zeggen , dat nierl niet alleen Ie veel belooft, maar dat men hen, die zich dit werk, om daartoe te strekken, aanschaffen en er zich uit dat gezigtspunt van willen bedienen, op eenen geheel verkeerden weg van studie helpt , hoogst nadeeh'g voor de vorming van Nederlandsche Regtsgeleerden , voor liet toekomsïig gebouw onzer eigene Regtsgeleerdheid en voor den Regtsgeleerden 'roem onzes lands, Ik acht mij verpligt dit mijn gevoelen met redenen te slaven \ doch zal vooraf eenige aanmerkingen maken, omtrent de taal waarin het: werk gedeeltelijk is en verder zal worden uitgegeven. Waartóe dit werk in het Fransch uit te geven ? Zoude liet niet anders dan eene concordantie tusschen de onderscheiden wetboeken daarstellen, menzon kunnen denken, dat het gebruiken van de eene. boven de andere taal geene voorkeur verdiende , en dus in dezen onverschillig was , schoon ik dan nog geenszins zoude aarzelen aan het gebruik der Nederlandsche taal de voorkeur , in een werk ten dienste van Regtsgeleerden uitgegeven , toe te kennen; maar zal dit werk meer dan concordantie ziju, zalhet een'commentarius onzer eigene wetten daarstellen, die voor Nederlanders in de Nederlandsche taal worden uitgegeven, dan schijnt het boven allen redelijken twijfel verheven , dat ook dit werk in de Nederlandsche taal had behooren gesteld te zijn. Maar , eu hier schuilt de bron van het kwaad , men heeft onze aanstaande Nederlandsche Wetboeken niet eens de eer aan gedaan , dezelve als eene eigene , op zich zerven staande wetgeving te beschouwen. Naar de opgave van het Prospectus, hebben wij Nederlanders niet eene nieuwe eigene wetgeving, maar slechts wijzigingen in de bestaande (Franschej verlangd : volgens het Prospectus , is de Nederlandsche Wetgever er over uit, niet om ons eene nieuwe eigene Nederlandsche wetgeving te bezorgen , maar om van de oude (de Fransche) te behouden wat goed is, om 'die bepalingen, welke mét ónze gewoonten en ons volks-karakter niet overeenkomstig zijfi, te wijzigen , die bepalingen daaruit weg te riemen , die niet- meer voegzaam zijn, en daarbij te voegen dezulken, welke daarin waren veronachtzaamd. Geene eigene wetgeving, op eigene grondbeginselen ruslende en daaruit te verklaren, is het dus welke' Wij, naar het gevoelen van den steller van het Prosjiectus , in onze nieuwe wetboeken te wachten hebben ; maar slechts éene wat verhanselde en opgelapte Fransche : van hier dan ook , dat men het jilan heeft kunnen vormen , om ons de verklaring en toepassing onzer toekomstige Nederlandsche wetten iv de Fransche taal en uit Fransche cotnmentaiisten te willen leeren , en voor ons op den grond van Nederlandsche wetten, een gebouw van Fransche Regtsgeleerdheid op te trekken , zoo wat verhanseld en verknoeid, naar die bepalingen, waarin onze wetgeving zal bevonden worden van de Fransche af te' wijken , of nieuwe bepalingen aan dezelve te hebben toegevoegd. Neen Mijn lieer , de Uitgever ! het is niet te hopen , dat wij in zulk ëeneh bajert van hedendaagsch regt zullen vervallen. Het is reeds erg genoeg, dat de Fransche Wetgeving zoo lang bij ons van kracht geweest is, dat wij om hare gedeeltelijke voortdurende werking, riog voor eenen «eruimen lijd een voornaam gedeelte derzelve zullen moeten blijven beoefenen. Maar al te erg zou het indedaad zijn, indien wij naar uw plan ook na dè invoering onzer eigene wetgeving, onze Nederlandsche Regtsgeleerdheid bij vreemden, bij Franschen zouden moeten halen, steeds de Fransche Regtsgeleerdheid als de onze, of in plaats vau eene eigene, of tevens met eene eigene zoude moeten blijven beoefenen , en dus , schoon van de Fransche overheersching ontslagen, in de toepassingen onzer wetten aan hen ondorworjien blijven , ten nadeeie van onze zelfstandigheid • als volk , ten nadeeie van den Begtsgeleerden roem onzes lands. Men denke niet dat ik mij door volks-hoogmoèd zoo ver laat vervoeren , dat ik, wanneer ik van eene eigene op zich zelve staande Nederlandsche Wetgeving spreek, daarmede zou bedoelen, dat in dezelve niets zou moeten gevonden worden wat ook in de Frartsche Wetboeken op dezelfde wijs te vinden is; er bestaan toch eene menigte bepalingen, die als uit de natuur der zaak vóortvloeijendè , of zich door hare algemeene bruikbaarheid aanbevelende , in elke wetgeving als regtsgeldig verdienen te wórden opgenomen: ik wil zelfs toegeven dat de Fransche Wetgeving vele voortreffelijke bepalingen bevat, waardig door andere volken, ook door ons in onze Wetboeken te worden gevolgd. Maar ofschoon ook in onze Wetboeken iets Wordt opgenomen , wat vroeger bij vreemden was vastgesteld , Wij behooren daarom de toepassing daarvan niet bij vreemden te leeren , het behoort ons, het is onze eigene wetgeving , het behoort naar de beginselen die daarin heèrschen te worden toegepast, zullen wij niet, ofschoon eene eigene wet hebbende, van vreemden moeten veriiemen, wat in voorkomende gevallen tusschen ons in Nederland regt zij, en wij, ofschoon in naam eene eigene wetgeving hebbende, tot den voor een volk hoogst vernederenden toestand gebragt worden, van in de daad naar vreemde wetten te leven. Maar bovendien , waar zou het toch heen, bij de toepassing van zulk een beginsel ? Het is zeer ligt mogelijk , dat er in onze Wetboeken bepalingen worden ojigenomen , die vóór ons bij onderscheiden andere volken als regtsgeldig zijn uitgezet, zullen wij clan ook- al wederom de RegtsgeleerdheicF van die volken de onze maken, en zoo liet gebouw onzer eigene regtsgèleét'dhedon Uit eene menigte , van dikwerf onverèenigbare grondstoffen optrekken , of zullen wij liever bij tijds inzien , dat zulk eene handelwijs ons tot den ongelukkigen toestand zou moeten brengen , van nimmer tot eene ons eigene Regtsgeleerdheid te geraken ? Gaarne erken ik het voortreffelijke in de werken van eenige Fransche Regtsgeleerden , ook inzonderheid van die , welke als de bronnen voor den daar te stellen Commentarius zijn opgegeven ; niet zonder veel nut zullen ook de toekomstige Nederlandsche Regtsgeleerden che werken ter uitbreiding hunner regtskennis in het algemeen, kunnen bestuderen. Maar willen zij dezelve als Commentarius van onze eigene Nederlandsclie Wetten gebruiken , dan zullen zij eene gelapte Regtsge eerdheid daarstel en , die liiet dan Verwarring en schermen met autoriteiten teu gevolge heb- Neen! van de wijsheid onzer wetgevers verwachten wij geene wat verknoeide Fransche Wetboeken, maar eene zelfstandige wetgeving , bes'oten in , en berustende op hare eigene beginselen. Wordt onS deze in onze nieuw in te voeren wetboeken ten deel, clan erkennen wij geene andere bronnen van regt dan de wet en de rede; dan zal het de eervolle taak van alle bedienaren des regts , zoo regters als die welke voor hen regtszaken behandelen, de taak der onderwijzers iri de Regts-Studie, hetzij bij mondelinge voordragt of bij geschrifte ziju , om met vereende krachten te werken töt het daarstellen eener ons eigene Regtsgeleerdheid, die , als uitvloeisel onzer wetten, eeniglijk op dezelve rust en derzelver juiste loejiassiug verzekert tegen deu indrang van vreemd gezag, alleen de wet en de rede aanwendende tot hare eigene vorming. Dat'zij zoo! O 23 October 1826. ' H. B. --- KRUISTOGT TEGEN DE HEL. Door eenen buitengewonen weg, ontvangen wij het ontzettend berigt, dat het met den kruistogt allerjammerlijkst gesteld is ; en dat de grootsclieondernemirg om Beëlzebub op het jak te komen, op het punt is van uit te loopcn op niets:: en dit, ten gevolge van' een allerongelukkigst toeval, hetwelk onlangs heeft plaats gegrepen , en hetwelk, alle weidenkenden met ijzing zullen vernemen : — De luitenant-generaal te velde is gek geworden! Of het i 3 ten gevolge van de langdurige hitte, of van defatigues van deu veïdtogt, of van het lange peinzen op het plan van aanval , weet men niet. Maar dit is zeker, dat hij half razend is, en mets uitstoot dan hoogdravenden onzin, zameugeÜanst uit. niet- zamenhangeiide schriftuurtekstcn en allerlei wartaal. Hij verbeeldt zich, dat hij een Profeet is; een tweede, Jesaia. of Jeremia;, en, nu slaat hij aan het prediken in liunnen trant.' Het geheele volk van' Nederland Verbeeldt hij zich, dat naar liem hoort, en dit bestraft en scheldt luj met eenen stroom van woorden, aan welken geen einde is; hij ziet allerlei zonden plegen, en nergens goed.doen. Hij wil dat alle Nederlanders zakken op den kop zullen zetten, in plaats van hoeden, petten en mutsen, en dat zij op aschhoopen zullen gaan zitten, in plaats Van op stoelen en- sopha's , en hij zegt, dat, als zij dit doen, dè ziekten in Groningen, Vriesland, Noordholland en Overijssel zullen ophouden; maar- eer niet. Hij verzekert en gilt het uit met groote kracht, dat al dë Doctoren en Chirurgijns, en al de Apothekers , met al hunne drankjes, likkepotjes en pillen niets zullen uitwerken; dat niets kracht zal hebben om te genezen, zoo lang niet al het volk, de Koning zoo Wel als de bedelaar, op den mesthoop gaan zitten en lawaai maken. Hij ziet- boven Nederland eenen verclervenden Engel zWeveii, die een zWaard van pestilentie in zijne hand heeft, en klaagt, dat de Predikanten de menschen raden, om er tegen in te dansen , te zingen , kermis te houden en naar de komedie te lóojien. Hij wordt boos , als hij hoort, dat er gegeven wordt, om de zieken te verkwikken , want dat is , zegt hij.: )) al te maal vervloekte hoogmoed, en anders niejt 1 Vernedert u, en dan zullen de zieken wel beter worden , en gij kunt uw geld in den zak houden! En; zoo al meer! Somtijds is het om van te ijzen; somtijds ook, om te schateren van lagchen. Zoo zegt hij', dat, toen voorleden jaar de dijken waren doorgebroken , men dijken heeft gemaakt van eene nieuwe soort, bestaande niet uit aarde, maar uit eigene geregtigheid en zelfgenoegzaamheid; en dan tiert hij en scheldt hij op een volk, dat tegen zulke dammen het water wil keeren. Dan weder verbeeldt hij zich, dat geheel Nederland in slaap is , en zoo vast slaajit, dat, schoon er eene groote bazuin hard blaast, niemand wakkeiwordt , maar alles doononkt en snorkt: en dan schreeuwt hij , met eene stem, zoo hard, dat men vreest, dat hem de longen zullen barsten: » Ontwaak o Nederland! Ontwaak! ""Oh Koning maakt het, naar zijne gedachten, al heel gemeen , dat hij geenen grooten verzoendag uitschrijft. De Predikanten zegt hij zijn leugen-profeten; en op deze is hij allervinuigst gebeten. De geheele maatschappij ziet hij aangestoken dooide pest der godverzakende philosophie , zoo dat — dit zijn zijne eigene woorden —;> Nederland schier onverdeeld, de goddeloosheden der godbej) strijderen en koniiigsnioorders der voorbijgegane gruweleeuw, zonder af» schuw of droefheid blijft herdenken, ja , hun verfoeijelijke en bij God »ten vloek gestelde beginselen onder allerlei bedekselen , en van uit al)) lerlei leer- en Bmvmn-stoelen, overal blijft koesteren en bestrijden." Terwijl hij, alzoo predikende , den roem van -' den veldprediker tracht te rooven, en dezen in de schaduw te jilaatseu , gaat het welzijn des legers te gronde, want dit is gediend met een goed plan van aanval en met goed materieel en personeel; maar geenszins met biddags-predikatien. Maar dat begrijpt de Lt.-generaal niet. Men kan zich voorstellen , hae de leden van het verbond zitten te kijken met zulk een hoofd. Voor zulk eene ziekte is weinig kruid gewassen. De veld-cbirurgiju zit er zelf mede verlegen. Wat dus gedaan ? Zal men aftrekken met stille trom ? zal men deurazenden laten razen V zai men zijne geuezing beproeven, door in zakken en assche te gaan zitten , zoo als hij wil, dat men doen zal, om de zieken te genezen? De tijd zal leeren, welke- partij men kiezen zal. . Wij zagen dezer dagen in de Amsterdamsche Courant eene annonce vau den boekverkooper j. n. den ouden , dienende tot berigt, dat in zijn magazijn vau domjjeriaansclie producten een nieuw gewrocht het licht ziet, van de hand des beruchten scherpschutters Mr. da costa , verkrijgbaar voor de somma van twintig centen. Wij haastten ons om onze bibliotheek op nieuw te verrijken 'met zulk een kostbaar en verstand eu hart vormend stukje, ten, titel dragende: Aan Nedkrland; en zetleden ons met graagle aan het lezen. Deszelfs inhoud gaf ons zoo veel licht \n de droevige en donkere dagen , welke wij thans beleven , dat wij niet kunnen nalaten het onderstaande aan UEd. toe te zenden , ten bewijze hoe wij cle taal vau den geleerden en uitverkoren schrijver beamen. Het strekke tot nader verstand van 's mans geschrijf, hetwelk wij, over het geheel genomen , wat al te dichterlijk en dus voor het prozaïsch publiek minder verstaanbaar beschouwen. Wij zullen in onze uitboezeming of toespraak aan het Volk van Nederland den heer ba costa volgen , en, met zijn voortreffelijk boekske in de hand, in zijnen geest spreken; niet twijfelende of UEd. zal aan deze onze uitboezeming wel een plaatsje in uwe gezochte Courant verieenen. In die verwachting noemen wij ons Mijnheer de Redacteur ! Uwe bestendige lezers, Dr. Snuiteriajnen. ---