WEENEN, den 7. Februarij. JJe Oostenrijksche Beobachter deelt heden de volgende berigten mede: De laatste post uit Konstantinopel, die door de menigvuldige sneeuw , welke in de vorstendommen is gevallen, eenigzins is vertraagd geworden', heeft weinig belangrijks uit de hoofdstad rnedegebragt; het gewigtigsté fcomt hoofdzakelijk hierop neder: De op het einde des vongeu jaars begonnen opschrijving der gezamenlijke moslims vau het mannelijke geslacht, zonder onderscheid van jaren, is reeds fenua afgeloojien, en men meent genoegzaam met zekerheid te kunnen vooronderstellen, dat dit niet enkel een maatregel van politie is om de orde en rust te handhaven, maar veeleer als eene eigenlijke opschrijving tot de krijgsdienst moet beschouwd worden. De wapenoefeningen werden nooit met grooter ijver voortgezet dan thans; sultan Mahmud geeft aan alle zijne bevelhebbers het voorbeeld. Men heeft ook begonnen geregelde ruiterij eu korpsen muzijkanten op te rigten, en eene eigene geweer-fabrijk aan te leggen. Ook in de provinciën groeijen de geregelde troepen snel aan. In de meeste groote Steden in Klein-Azie, telt men 1200 tot isoo man nieuwe militie, welke reeds in regementen ingedeeld, gekleed en gewapend zijnterwijl er nog steeds rekruten uit de Europesche provinciën in de hoofdstad aankomen, om aldaar verder geoefend te worden. In plaats van Elhadsch-Welieddin, pacha van Damaskus , is de voormalige groot-vizier, Hadschi-Salih pacha, benoemd «eworden. Nopens de gebeurtenissen op bet tooneel des ooriogs, voornamenlijk in het oostelijke Livadie, meldt de Beobachter het volgende: Hoezeer reeds sedert eenigen tijd het gerucht liep, dat het beleg van bet kasteel van Athene door de Turken was ojigcbroken , blijkt het" dat dit in het midden van December nog het geval niet. was; iiilusschen had toch Redschid-paeha, uit gebrek aan levensmiddelen en door Karaiskaki in de flank bedreigd, een gedeelte van zijne troepen van Athene naar Livadie en Salona afgezonden, doch nog een aaiizienelijk korps in de stad Athene terug gelaten, hetwelk de citadel in het oog hield , ofschoon niet sterk genoeg, om deze vesting naauw in te sluiten; zoodat de overste Fob vier, met 300 man en een voorraad vau buskruid, zich zonder eenigen tegenstand in de citadel heeft kunnen werpen. Terwijl de seraskier, Reschid-paelia, nog met het grootste gedeelte zijner magt in de nabijheid van Athene stond, en de 'citadel werkelijk belegerde, bewerkten de Grieken eene afleiding in zijnen rug, welke voor den verderen gang der militaire verrigtingen iv Attika de gewigtigste gevolgen kan hebben. Eenige Grieksche benden, ouder aanvoering van Karatosso , bejiroefden , van de oostzijde over Tafado en Livadie, naar Thebe en Athene door te dringen, middelerwijl eene nog aanzienlijker magt van de westzijde door Karaiskaki werd aangevoerd. De onderneming van Talando mislukte, en de Grieken werden met verlies van eenige honderden aan dooden en gevangenen op de vlugt gedreven ; doch in het westen werd de kiaja van den seraskier, door Karaiskaki, vereenigd met de bergbewoners in het noordwesten vau Attika , bij Arachova, tusschen Livadie en Salona geslagen , waarbij de Turksche bevelhebber het leven verloor. De Grieken begrooten het verlies der Turken op i3oo man; doch, volgens andere onpartijdige berigten, zou hetzelve uaauwelijks meer dan honderd man bedragen. Dit is intusschen zeker, dat de bergbewoners , ten noorden van de golf Lepanto, die men reeds lang als onderworpen beschouwde, weder in vollen o|istand zijn; Zoo dat de Turken bij liet voorzetten der belegering van het kasteel van Athene , gevaar zouden kunnen loojien, in de gemeenschap met rugwaarts liggende positien té worden gestremd. In Morea schijnt fegenwoordig wapenstilstand te heerschen , en Ibra-7„-S-pacha niet geneigd te zijn, om iets ernstigs te ondernemen, voor J mij hebt geschreven. Indien Keizer Alexander , glorieuser gedachtenis , nog leefde ; indien hij niet plotselijk aan de hoop en de genegenheid van Rusland was ontrukt geworden, zou hij met dankbaarheid hebben aangenomen het belangrijke werk, dat gij ten oogmerk hadt hem mei e te deelen. Erfgenaam van zijne grondbeginselen en van zijue wen«chen, mede imiig overtuigd van de noodzakelijkheid om mijn land het voordeel vau een wetboek , dat hetzelve zoo zeer noodig beeft, toefen ; haast ik mij u mijnen dank te 'betuigen zoo wel voor uwen brietyS--C_ voor het daarbij gevoegde werk. Mijue eerste zorg is geweest aan mijnen Jiersoón te verbinden, en eeniger mate onder mijn loezigt te jilaatsen de commissie, belast met de voltooijing van het werk, door Keizer Alexander ondernomen. Onderrigt vau uwe bekwaamheid en uwe kunde, heb ik onverwijld aan deze commissie de ontwerpen van wet, die gij mij hebt toegezonden, doen mede deelen. Ik twijfel niet of zij zal daarin oordeelkundige denkbeelden en nuttige bouwstoffen vinden ; en in dit :iweu bied iku, mijn heer, cle verzekering mijner hoogachting aan. (get.) NICOLAAS." --- PARYS, den 15. Februarij. De kanler der afgevaardigden houdt zich thans onledig met de beraadslaging over het ontwerp van wet, betrekkelijk de politie over de drcikjieïs. De heer Benjamin Constant beeft dezelve mef kracht bestreden en aangetoond, dat, zoo men alle vrijheid van drukpers wilde Vernietigen , óm op eene tijraniiische wijze te regeren en alle Jtlagten te onderdrukken , men geen ander plan had te omhelzen dan datgene , helwetk door het ministerie is voorgedragen. Het onderdrukken der dagbladen in het bijzonder vergeleek hij bij den maatregel van den Turkschen sultan, om de kollijhuizen te Konstantinopel te sluiten, ten einde het volk geene gelegenheid te laten om in het openbaar over deszelfs belangen te spreken. Op het einde zijner redevoering tastte bij het ministerie op deze wijs aan: »Ik moet nu nog aanmerken , dat onze ministers zich wedei-keerig vau leugenachtig geschreeuw beschuldigen. Ik zal het u bewijzen. (Verscheidene stemmen: Stilte! Luistert.) Een der heeren ministers heeft ons gezegd, dat de eigen haard thans geene schuilplaats meer was; dat de vrede der huisgezinnen gestoord werd; dat men geene achting voor godsdienst, waarheid en deugd meer had; dat wij de droevige getttiwetl van al die uitsjiorigheid waren; dat de justitie veroordeeld was om te blijven zwijgen ; dat de onmagtige wetten noch de publieke orde noch de burgers meer beschermden , en dat wij ons moesten haasten om aan een zoo ergen toestand een einde te maken. M Vóór drie dagen is een ander minister (namelijk die van financiën , bij het aanbieden der staatsbegrooting van 1828) met eigenaardige woorden ons onzen gelukkigen staat komen verhalen. Hij verzekert ons, dat, met uitzondering van eenige lediggangers , het geheele volk rustig de weldaden des vredes geniet; eh dit tafereel sluitende meteenen onmiddelijken strengen aanval op hen , die Frankrijk met andere kleuren afscbilderen , beklaagt hij zich over hunne jiogingen om de gerustheid en het verlrouwen te storen, en wenseht zich geluk met de onverschilligheid des volks omdat leugenachtig geschreeuw. (Er wordt gelagehen. Aller oogen 'vestigen zich op den minister van justitie , die verlegen schijnt.) .. J)e minister van justitie, op een rustigen toon: Dat heb ik niet gezegd ; men overdrijft I heer Duponl (de l'Eure) beklimt snel het spreekgestoelte, en geelden heer Benjamin Constant eene nota , welke dezelve voorleest; bet vjjn de eigen woorden des ministers, clie aldus Juiden : n Het is een groot onheil, mijne heeren , als de wetten onmagtig zijn de jniblicke orde en de burgers niet krachtdadig meer beschermen.' Men kan zich niet te veel spoeden, aan een zoo ergen toestand een eindo te maken..." .... , , _ Be minisier van justitie : lees Ook hetgeen volgt. De heer Benjamin Constant: kom aan : ;i En om dit te doen mijne heeren, heeft de Koning ons belast u het ontwerp van wet aan te bieden , dat ik u zal ontvouwen*" (Algem,een gelach. —De minister van justitie zwijgt laat het hoofd zakken, en blaft eenigen tijd in die houditvr). Van het sjireekgestolle algekomen , wordt de heev Benjamin Constant van alle kanten der zaal van leden omringd, die hem geluk wenscheu met den indruk, dien zijne redevoeting gemaakt beeft. •En °nt%7erP is Imede op krachtigste bestreden door den heer Roijer-Lollard, een der meest beproefde vrienden vau het regerende koninklijke huis , maar tevens ook vau zijn, vaderland. Van eenen anderen kant, -vond de heer de I'renillij het ontwerp nog veel te zachl. Hij verklaarde met ronde woorden te wenscheu , dat er eene wet mogt komen, welke de maatschappij naar de eei