DORDRECHT, den 2. Maart. iNa dat reeds gisteren namiddag het ijs op de rivier voor deze stad eenigzins verschoven en in den afgeloopen nacht het ijs in het Mallest eu in de Kil opgebroken was , is het dezen voormiddag ook geheel van voor deze stad en uit -de Noord verdwenen ; zoodat thans van hier 15euedenwaarls het ijs zoo goed als opgeruimd is. Van Papendrecht bovenwaarls op de Merwede, blijft het nog hangen, maar er is bijna geen twijfel aan of het zal binnen 24 uren ook daar en' tot aan Gorinchein wel geheet opbreken. --- NIJMEGEN, den 2. Maart. Heden morgen tegen 3 ure, geraakte het ijs in de Rivier de Waal voor deze stad even in beweging, zóó , dat het pad een weinig voortdreef hetwelk deed vermoeden , dat hetzelve in den loop van den dageheel zoude los raken. Dit gebeurde dan ook tegen 10 ure, als waneer hetzelve met vreesehjke woede losbrak, en, tegen de kade opstekende» t>7 *f fcescbadigdc, zóó, dat verscheiden blaauwe zerken , op hoorde" dOTttode °Pf. '»-*. en in de rivier geworpen werden. Dadelijk ral-.fl-, °eil de bePaalc,e dne kinschoten, en bij het verder los gewelk. iv!t » , Water, Sp°e,d,S Van 4 eI 7° dui>» tot 6el 6o duim op , ten i u,t ? ilo°Ste lletzelve ten 4 ure bereikt had. Wijl des middags niet and-i. -i T "_? °P tVV6e Uren benedenwaarts vast zat, kon het deel te van d. . water moest zoo spoedig wassen. Het benedenste gevoortgaan i_ ve_v_- _ • '°-r TC!er °"der water Sezot' Het iJs blilft — Heden , :\n 'nemgte aftedrijven. ' ' tegen den bu^CT \ ""S bezweek de binnenkant van den kistdam , men dadelijk be"onnCn is Süs **" b°!Werk' °P plaats 1 «eoonnen is zoodanige maatregelen ter voorkoming van rampen aan te wenden, als welke men naar omstandigheden konde nemen Sedert 4 uren is het water eenigzins vallende, zoo dat hetzelve ten half 8 ure stond ter hoogte van 6 el 14 duim. Het blijkt alzoo daaruit, dat het ijs benedenwaarts doorgeschoten is. Gister is de Rivier de Maas met een geweld los gegaan, dat de oudste menschen daarvan geen voorbeeld kenden. Met een sterk wassend water dreef het ijs zeer snel voort, zoodat thans op vele plaatsen geen ijs meer aaibaar is; voor Batenburg echter en op andere punten was het ,-;' bi) tusschenpozen vast eu in beweging. Thans staat het water voor Grave ter hoogte van . el 22 duim, zijnde hetzelve sedert gister morgen gewassen 2 el 20 duim. --- ARNHEM, den 4. Maart. Uit Lent, bij Nijmegen, wordt, onder dagteekening van den 3. dezer berigt, dat de Banddijk, bij Ochten, is doorgebroken , in het vak tusschen het huis den Appelenburg en de batterij, op drie verschillende plaatsen. De eerste doorbraak bepaalt zich digt bij het huis van J. de Haas , f wiens vrouw en kind , volgens geruchten, eene prooi der golven zijn geworden). Deze doorbraak is omtrent 10 rijnl. roeden lang. De tweede, een weinig verder af, heeft eene lengte van omtrent 20 roeden; de derde is in den draai van den dijk nabij het huis van B. IVeijers. De oorzaak van deze ramp is eeue verstopping der rivier de Waal die terwijl het ijs van boven opbrak en afdreef, beneden in eene schuuische* rigting onverzettelijk bleef vastzitten , waarvan eene snelle en vervaarlijke opstuwing van water en een geweldige aandrang van ijs het gevolg wezen moest. De Nederbetuwe en een (hoezeer klein) gedeelte der Overbeluwe , de Tielerwaard en hét district van Buren eu Culenberg worden dien ten gevolge overstroomd, en de ingezetenen weder het droevig slagtoffer van alle die rampen , welke daarvan onafscheidelijk zijn. De heer gouverneur der provincie , hoezeer om ongesteldheid anders liet huis houdende , is op het eerste berigt van deze ramp, dadelijk naar de overstroomde districten op reis gegaan , om in persooif alle desgevorderde maatregelen tot redding van menschen en vee te besturen. Daartoe waren overigens door denzelven reeds bij voorraad alle voorbereidende schikkingen gemaakt en tot den onderstand van de slagtoffers eener, reeds vroeger gevreesde, overstrooming , districts-commissien benoemd, zamengesteld uit de meest vertrouwde ingezetenen. Die gedeelten van Gelderland, waartoe de inundatie zich uitstrekt, behooren tot het ressort der commissien te Wageuingen, Tiel, Zalt-Bocmel en Culenborg, en het is te wenschen , dat zoodanige nienschenvrienden , die tot leniging van deze -geduchte ramp verlangen bij te dragen , ham» giften aan eene van die commissien mogen inzenden. Voorbij Arnhem , waar de rivier in den namiddag van den 3. dezer los ginff 7 dreef eene ontzaggelijke menigte ijs den Rijn af, en het water liep daarbij in weinige uren vau 4 el i palm tot . el 8 palm op. Eene verstopping van die rivier boven Wageuingen is in den daarop volgenden nacht, volgens berigten, gelukkig los gegaan. Te Arnhem is de R'ill taa-ns vrij van iis- Ook de Yssel is den 3. dezer los gegaan. Van den 5. Maart. Volgens berigten uit Tiel van den 3. dezer, betrekkelijk de doorbraj_e,_ in den Waaldijk bn Ochten , was het water door de rjsstoppins zoo „„el en tot zoodanige hoogte opgeloopen , dat de kade en de b_iiinms.il z%siss^^^ssrtot belioud vaa of wel wl_,ïK^l^fcdI«^K- ** »-ofd worden, «emi°sS-ïnLvSe ™re^"ff*e_3_cht de arbeidende volksklasse, die, bij JF^JStSSiL^ moet te hulp gekomen wol'deu»zal 2ii --ü_l TU'enb?rS meldt men den 3. dezer, dat het getal personen , zoo uit de stad zelve als de Culenborgsche velden , die met have eu vee aldaar eene schuilplaats zoeken en moeten verzorgd worden, reeds ruim 1000 bedroeg. » Angstig," voegt men er bij » moeten wij alzoo de toekomst te gemoet zien , en alleenlijk het vertrouwen , dat wij mogen stellen op de aan onze stad reeds zoo menigwerf betoonde hulpvaardigheid van onderscheidene betrekkingen buiten onze stad woonachtig, kan ons tot het volbrengen van deze zoo moeijelijke verpligting den uoodigen moed inboezemen." ¦— Er zijn reeds schippers met booten van Keulen en-de Roer alhier aangekomen. De Boven-Rijn is vrij van ijs. — Bij Luik zijn den 27. Febmarij acht menschen verongelukt door het omslaan van eene boot, tegen welke eene ijsschol aandreef. —¦ Volgens berigten uit Londen van den 2. dezer, bevinden zich aan boord van de Waterloo vele zieken , ten gevolge der doorgestane ongemakken. Vijftig van de zwaksten zijn naar het hospitaal te Woolwich gebragt --- Mengelwerk. EEN ANDER GEVOELEN OMTRENT de STENOGRAPHIE. De verdienstelijke schrijver over de Stenographie en Tachygraplde , in No. 7 eu i 3 van dit dagblad voorkomende, kan het niet ten kwade duiden, dat een ander, omtrent het behandelde onderwerp, van een ander gevoelen is, en wegens het belang der zaak, zijn gevoelen, door middel van dit veel gelezen Blad , aan het Publiek ter beoordeeling aanbiedt. Hiervan overtuigd, waagt het iemand, die voor het overige gaarne erkennen wil, niet tegen den genoemden schrijver te zijn opgewassen, het volgende, behoudens de achting aan Z. Ed. verschuldigd, in overweging te geven. Omtrent twee hoofdzaken zijn wij met voornoemden schrijver yan een ander gevoelen: 1.) dat de Stenographie eene kunst zou zijn, die men vruchteloos zal trachten te scheppen ; 2.) dat, zij althans nog niet bestaat. De bewijzen voor deze stellingen gegeven , komen ons voor niet geldende ie zijn, en er kunnen goede gronden voor derzelver tegendeel gegeven worden. Het gegeven bewijs voor de eerste dezer stellingen is: ;> dat men deze kunst tot nog toe niet gevonden heeft." —-Ware dit laatste'nu ook waar, dan zou het toch een logische flater zijn , om uit het niet bestaan eener zaak , tot derzelver onbestaanbaarheid 1c besluiten. Er zijn dus andere , beter' geldende bewijzen noodig , om tot overtuiging te kunnen dienen, dat de Stenographie eene, boven het bereik der meuschelijke krachten gelegene, kuiist is, naar welke men steeds vruchteloos zal zoeken. Zoo heeft men aangetoond , dat de quadratuur des cirkels niet kan gevonden worden, omdat de pereferie en diameter onderling onmeetbaar; zijn; zoo heeft men ook wetten ontdekt, uit welke, als teu hoogste waarschijnlijk; kan worden opgemaakt, dat een perpetuum mobile niet kan .bestaan. Zulke bewijzen voor de onmogelijkheid eener Stenographie zijn er, zoo veel wij weten, nog door niemand geleverd; en daarom blijven de oude gronden voor derzelver mogelijkheid nog altijd in hunne waarde.; Ze komen hierop neder. De gewone letterteekens zijn niet de eenig mogelijke. Want dan zou men niet willekeurig andere kunnen verzinnen,, en ze zouden voor alle talen dezelfde zijn. Ze zijn ook niet zoo beknoptals dit mogelijk is. Want elk lettertèekeu kan met een veel eenvoudiger verwisseld worden , eu elk die eenig denkbeeld heeft om figuren te construeren , kan dit gemakkelijk doen. De enkele letterteekens kunnen, op verschillende wijzen , met elkander tot woorden worden verbonden ; zij kunnen op, naast en in elkander staan; eu de eene wijze van verbinden kan de andere in meerdere geschiktheid, om spoedig geschreven te Worden, overtreffen. Of deze beknoptheid dien graad bereiken kan , dat de uitgevondene teekens tot 'Stenographie gehruikbaar zijn , kan niet worden uitgemaakt , voor dat alle mogelijke proeven daaromtrent zijn genomen. Doch dit is weder niet onwaarscliijnlijk, als men bedenkt, dat eene reeks van woorden naauwelijks zoo rad kan worden uitgesproken, dat niet een eenigzins vaardig schrijver, voor elk dezer woorden, gedurende het spreken, terstond 'een zeker eenvoudig figuurtje kan nederschrijven ; en dat, volgens de leer der combinatien ,deze figuurtjes, ïn evenredigheid van de onderscheidene woorden , oneindig onderscheiden kunnen zijn. De uitvinder eener Stenographie heeft dus slechts te zorgen , dat hij aan deze figuur» Ijes vaste en gemakkelijk te herkennen beteekenissen geeft. — De mogelijkheid tot het uitvinden van zulk eene kunst, wordt nog sterkere waarschijnlijkheid , als men in aanmerking neemt, dat men , met dezelve twee onderscheidene oogmerken kan hebben , van welke men het eene veel ger makkelijker dan het andere bereiken kan. Vooreerst, namelijk, kan men bedoelen , om het gehoorde in teekenschrift terstond zoo te schrijven, dat het door elk , die 'met dit schrift bekend is , kan gelezen worden. Men kan niet ontkennen, dat genomene proeven bewezen hebben, dat dit doel moeijeiijk te bereiken is , vooral ten opzigte van zulke talen, wier woorden uit vele lettergrepen bestaan. Het Hebreeuwsch zou voor zulk eene Stenographie veel geschikter zijn. Men kan echter ten tweede beoogen, om door zekere korte teekens , die, zoo snel als men spreekt kunnen geschreven worden , de gehoorde woorden aan te duiden, ten einde zicli dezelve naderhand volkomen en iv het uitgesproken verband te kunnen herinneren. Deze door teekens aangeduide woorden kunnen dan naderhand in gewoon letterschrift worden overgebragt; "of deze teekens kunnen meerdere volledigheid, b. v. door het bijvoegen van de uitgelaten vocalen of eindletters, voor hen , die met zulk schrift bekend zijn , worden leesbaar gemaakt. Daar de uitvinder hier nu ook partij kan trekken van eene wet, in de zielkunde bekend onder den naam van adsociatio idearum, zoo zal elk deskundige gereedelijk inzien , dat, voor zoo verre men met de Stenographie dit laatste doel beoogt, dezelve geenszins eene kunst is , die men wel altijd vruchteloos zal trachten te scheppen , omdat zij buiten het bereik der meuschelijke krachten zqu gelegen zijn. Mogten derhalve dan ook alle, tot nog toe genomene proeven mislukt zijn, om zulk eene kunst te scheppen, zoo zou men nogtans zeer verkeerd handelen , om, zoo als cle schrijver schijnt te willen, alle pogingen daartoe op te geven; en te bejammeren zou het tevens zijn, dat zich iemand, door eene vooronderstelde onmogelijkheid , van zulke pogingen liet afschrikken. Doch bestaat er reeds iets, dat Stenographie mag. genoemd worden ? Dit ontkent de schrijver regtstreeks ; en daar hij de door ons reeds weerlegde stelling, op hetgeen hij beweert, doet berusten, zoo geeft hij er ook, zoo als billijk is , een bewijs voor. Moest de stelling: j) Ér bestaat tot nog toe geen Stenographie" beteekenen: deze kunst heeft hare gewenschte volmaaktheid nog niet bereikt, of slechts weinigen weten zich van baaite bedienen, of zij alleen kan iemand , zonder andere bekwaamheden , niet geschikt maken, om hun van de handelingen eener groote beraadslagende vergadering verslag te doen geven; dan zou hiervan weinig kunnen afgedongen worden. Maar de schrijver schijnt te beweren , dat de Stenographie niet bestaat, en hetgeen men er voor uitgeeft, dezen naam niet verdient. Het daarvoor gegeven bewijs komt hierop neder, i.) dat de Fransche eu Engelsche dagbladen , van welke de. redactien zich van snelschrijvers bedienen, om de handelingen der groote vergaderingen van gedeputeerden te doen opteekenen ,' iv minne berigten niet overeenkomen, en dat 2.) men zich hier en daar, zonder zulk eene.vermeende kunst, alleen door bekwaamheid zeer goed weet te helpen. — Voor zoo verre de eerste dezer beide daadzaken waar mogt zijn — en zij is het alleen met betrekking tot eene mindere of meerdere volledigheid — kan uit dezelve nogtans het niet-bestaan der Stenographie niet bewezen worden, zoo lang geene andere daadzaken aan dezelve kracht van bewijs geven. Want het niet overeenstemmen der genoemde dagbladen kan geheet andere oorzaken hebben; b. V. niet alle snelschnjvers hebben genoegzame bekwaamheid om de handelingen eener talrijke vergadering op te nemen (wat toch een volstrekt noodzakelijk vereischte is) ; niet allen zijn , ten opzigte van eenen spreker , zoo geplaatst, dat zij hein gemakkelijk kunnen verstaan; of somtijds is de spreker zoo onduidelijk, of is het geraas in de zaal zoo groot en verwarrend, dat de grootste opmerkzaamheid niets baat; niet alle redacteurs willen alles zoo naauwkeurig laten drukken wat er bij de beraadslagingen gesproken is, en dé meesten kiezen daarvan uit, wat hun het meest belangrijk voorkomt; enz. — Dat sommige redacteurs zich van andere middelen dan van de Stenographie bediend hebben en nog bedienen , bewijst hier volstrekt niets. Maar -wat is er dan van hetgeen men voor Stenographie uitgeeft ? Is dit misschien iets ,ven ZOo als de steen der wijzen, tot welken het geloof noodig is, dat men hem gevonden heeft, om er waarde aan te hechten ? De opgave van de grondslagen . Van hetgeen men Stenographie noemt, moge hier cle plaats van een antwoord vervangen , en den lezer in staat stellen om te beoordeelen of wij óns aan grootspraak' schuldig maken, als wij beweren , dat de kunst, waarvan wf| spreken , wezenlijk bestaat. Vooreerst, namelijk, moet men de gehoorde woorden zonder vocalen schrijven, in gelijksoortige consonanten als b Pc p , d j_ t enz. door. dezelfde letterteekens uitdrukken. De vocalen'worden dau hadÖrhajicL door .middel van tusschengevoegde punten, even als in het Hehrceuwscli of Arabisch , aangeduid. Hoewel nu een schrift, zonder vocalen , voor het algemeen wel niet of moeijeiijk te lezen is , zoo kan hij , die ze ter neder schreef, op het zien der consonanten van de opmerkzaam gehoorde , en iv zamenhang geplaatste woorden , zich deze laatste gemakkelijk herinneren , en om dezelve leesbaar te maken , door : middel van zekere teekens de vocalen er invullen. Wiens geheugen daartoe te zwak is kan nu wel geen snelschrijver worden ; maar dit bewijst nu tbch niets tegen de mogelijkheid , dat andereu een beter geheugen hebben. Ten tweede : de overige ter aanduiding der woorden noodige consonant! n worden slechts door twee teekens voorgesteld, die onder alle mogelijke du eenvoudigste zijn; namelijk de regie lijn en de halfcirkel. Zij "worden iv de verschillende beteekenissen onderscheiden door derzelver mindere of meerdere grootte en stand,, ten opzigte van elkander. Naar hoo<*st-eenvoudige regels worden deze letterteekens tot teekens voor woorden aan elkander verbonden, welke dan eenigzins naar Arabisch schrift zwemen , en zoo bij uitstek beknopt zijn , dat men ze bij genoegzame oefening gemakkelijk zoo snel kan neder schrijven als de daardoor aangeduide woorden, in een behoorlijk gesprek of in eene rede gewoonlijk "worden uitgesproken. — Wij kunnen ons hier beroepen op hetgeen wij gezien hebben ; en het dus gerustelijk daarvoor houden , dat, hoezeer het als charldtanerie kan beschouwd worden als men voorgeeft, dat men "de Stenographie iv een paar uren kan aanleeren , men nogtaps met eenigen aanleg , door oefening kan leeren , om zoo snel te schrijven als men spreekt. De slotsom hieruit op te maken is , dat een man , die de bekwaamheid bezit, om de handelingen eener talrijke beraadslagende vergadering op te nemen, in de Stenographie een middel kan verkrijgen, om zijn moeijeiijk werk gemakkelijker en naauwkeuriger te doen worden.- Die deze kunst niet verslaat, helpe zich zoo goed als hij kan. Maar het zou inderdaad schande zijn, als men zich door overdreven af keer van het vreemde, dat toch altijd een verdacht teekén van vaderlandsliefde is, liet verleiden , om kunsten , die buitenslands met vrucht beoefend worden voor hersenschimmen te verklaren. Geen de minste schande steekt er in om bij vreemdelingen ter school te gaan, en even min is het gevaarlijk voor vaderlandsche belangen. Zoo hebben buitenlanders onze boekdrukkunst geleerd en er zich zeer wel bij bevonden. Wij kunnen derhalve bekwame jonge lieden gerust aanraden, om zich op de Stenographie toe te leggen,' overtuigd dat zij geen hersenschim najagen, maar door Beduid en oefening zich den weg kunnen banen om met deze .nutti_e kunst aan eer eu brood.te komen. --- PETERSBURG, den 20. Februarij. JA e cesarewicscü en grootvorst Konstantijn is den'l6. dezer in volko men welstand 111 deze hoofdstad aangekomen. Bij ukaze yan den 14. dezer, aan den bestureuden senaat gerigt, heeft Z. M. de Keizer te kennen gegeven , dat, uit hoofde van de krijgsverrii tingen tegen Perzie , Georgië, de provincie van de Kaukazus en het grond gebied der Kozakken van de zwarte zee, in staat van oorlog zijn verklaard. _ . PARYS, den i. Maart. Ue kamer der afgevaardigden is thans genaderd tot het achtste artikel vau het ontwerp van wet op de politie der drukpers, be-de de opgave eu de verantwoordelijkheid der eigenaars van dagi__Z - T"° bTmgT Va" v,;oeSere kukelen zijn aan de commissie tot een nader onderzoek verzonden. Tegen het achtste artikel heeft de heer Roijer-Collard het woord gevoerd en betoogd, dat het ten opite van de dagbladen eene schending van eigendom* was. De minister van binnenlandsche zaken heeft volgehouden, dat het slechts eene billijke beperking van eigendom was. De meerderheid heeft echter nog niet goedgevonden het artikel aan te nemen , maar toegelaten , dat er nog nadere aanmerkingen over hetzelve zullen worden voorgedragen. Van de zijde der ministeriele leden is aangemerkt, dat de bedoelde maatregelen omtrent de drukpers noodig waren, om gevaren, welke den troon en de godsdienst dreigden , ai te wenden. Hierop is door den generaal Sebastianl geantwoord, dat men die gevaren ten onregte aan' de drukpers weet, daar dezelve veel meer toe te schrijven waren aan het gedrag van een gedeelte der geestelijkheid. Men moet de oorzaak daarvan, 'zeide hij, zoeken bij dat beruchte genootschap, hetwelk onze Koningen en voormalige parlementen zoo billijk veroordeeld hebben, doch thans onder ons herleeft; aan de ambulante predikalieu van die missionnarissen welke door de profane vermenging van de staatkunde met de godsdienst de eeue met de andere bederven. Er bestaat, vervolgde hij in Frankrijk geen ander zaad van tweedragt, dan dat, hetwelk door dé sreuzenlooze aanmatigingen van de geestelijkheid wordt uitgestrooid. Haa. gartg voert ons terug lot de goddeloosheid en de onverdraagzame filozoiij , wdke de revolutie voorafging; die is de oorzaak waarom men de altaren schuwen eene godsdienst verlaat, welke men onbestaanbaar met de openbare vi-nheid acht. Reeds g,, weet het, worden de afzweringen menigvuldig ; reeds meer dan drie duizend ingezetenen uit'de omstreken van Lijon zi|i. tot de protestantsche kerk overgaan... Hier werd den spreker, die in zijne rede hernaalde reizen gestoord werd, belet om verder over dit sm- uit te weiden en nadat hij van het spreekgestoelte afoeklommen was , heerschle nog langen tijd eeue groote gisting in de zaal. ? _ Een ministerieel blad behelst het volgende berigt uit Madrid Van den i.o Februari, .- _ ? Doordien de graaf van Villa-Flor de opstandelingen den 5. nog eens geslagen heeft, zijn eenige honderden v ugtelingen onder welke men, naar men zegt, den markies van Chaves te\t , bi) troepen te Guardia , op de uiterste grenzen, aangekomen. De eerste troep is in deu „acht van den 6 op den 7 aangekomen. Hunne wapens, vaandels, paarden en krijgsbehoefte,, hebben zij terstond moeten afgeven. Deze tijdingen hebben de vrienden der opstandelingen zeer ter neder geslagen, die thans de diepste verachting tegen den markies van Chaves laten blijken. — De Spaausche troepen op de Portugeesche grenzen worden nog bij voortduring versterkt. — In de dagbladen leest men den volgenden brief: i) In zijne repliek op de verdediging van den heer van Maubreuil, heeft do advocaat des Konings gezegd : dat de zending van den heer van Maubreuil ten doel had 0111 dé kistjes met diamanten van de kroon , die de tnameluk Roustaiï medegenomen had, aan te houden. Ik moet, zoo in mijn eigen belang als in dat der waarheid, het gebeurde juist doen kennen. In het begin van 1814, eenige dagen vóór liet vertrek tot den veldtogt yan Frankrijk, gelastte mij de Keizer, naar deu heer de la Bouillene thesaurier der kroon , te gaan , om er twee kistjes diamanten , inzonderheid den regent, te halen. Beide kistjes werden mij «e^eveu en ik stelde ze onverwijld deu Keizer ter hand. Doch wel verre van die onder mij gehad te hebben , toen de heer van Maubreuil geheimen last ontving om die aan te houden, d. i. den 16. April 1814? narneujk nog eenige dagen na den troonsafstand des Keizers te Fontaineb.eau was ik te Parijs. _ Juist op dien tijd kwamen twee adjudanten van den graaf van Artois de bedoelde kistjes diamanten bij mij opvragen. Op mijn antwoord, dat ik niet wist en niet weten kon wat daarvan sedert de overgifte aan den Keizer geworden was , gingen zij heen en ik heb er naderhand niet meer van Hooren spreken. Roustan. ---