TWEEDE KAMER der STATEN-GENERAAL. Nader verslag der Zitting van Maandag den 26« en Oclober. Wordt gelezen een koninklijk besluit, waarbt| de voorzitter der Ka mer, naar aanleiding vau art. 84 der grondwet gemagligcl wordt, om het nieuw gekozen lid, den heer Rengers, de gevorderde eeden af le nemen. De voorzitter vei zoekt de commissie , welke met het onderzoek der geloofsbrieven van cle nieuw benoemde leden uit de provincie Friesland is belast geweest en welke bestond uit de heeren luidopen , de Moor , van Tuyl, Fockema en Pescatore , zich met het onderzoek van die vau dit Ld bezig te willen houden. De heer de Moor niet tegenwoordig zijnde, wordt de heer van Ge nechten in deszelfs plaats benoemd. De commissie de zaai. verlaten hebbende, komt na eenige oogenblikken daarin terug en brengt bij monde van den heer Hinlopen verslag uit over de haar opgedragene laak. Daar er geene bedenkingen tej;en de toelating van don heer Rengers bestonden , stelde de commissie voor, en de ver gaderiug besloot tot de toelating van dit lid ; welke binnen geleid zijnde , in handen van den voorzitter, de bij de grondwet voorgeschievene eeden aflegt en zitting neemt. Na het houden dezer openbare zilling heeft er commilé-generaal over het adres aan den Koning plaats gehad. --- ARNHEM, den 28sten October. In de zitting van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, van gisteren , hebben zeer breedvoerige discussieu plaats gehad , over hel al of niet toelaten van den heer Brugmans. — De tijd is te kort om een breedvoerig berigt van die beraadslagingen in deze Courant geven. Wij bepalen ons thans tot het volgende korte berigt: Op het einde der beraadslagingen, zeide de heer Trentesaux , dit hi| geloofde, dat men den heer Brugmans een tijd moesl bepalen, binnen welken hij zoude kunnen bij brengen al die bewijzen , welke zijne toelating noodzakelijk maken ? Of dat men zich naar den Koning moest wenden , bij middel van adres, om aan Z. M. inzage en kennis le verkrijgen van cle reglementen of bepalingen der permanente commissie. Over dit vooistel ontstaat alsnu een hevig geweld en opschud!ing. Sommige leden ondersteunden hetzelve; anderen wilden overgaan tot de stemming , enz. Nadat dit eenige oogenblikken voortgeduurd bad en de heeren Donker Curtius, van Sassen van Isselt, Warm en de Voorzitter , opvolgelijk het woord verkregen en andere leden door het geweld van het woord afzagen , verkraeg eindelijk de voorzitter het woord en zeide dat daar er een zoodanig verschil van gevoelen ontslond, hij iv omvraag brengen zoude of de heer Brugmans al dan niet dadelijk zou worden loegelaten en men alzoo het rapport van de meerderheid of van de minderheid der commissie goedkeuren zoude. Na eenige ooge-nblikken opschudding gaat de voorzitter over tot het in omvraag brengen van dit voorstel. Voor de dadelijke toelating van den heer Brugmans hebben ge stemd de heeren van de Spiegel, Hinlopen, Lemker, van Boelens, van Reenen , Lyklama d Nijeholt, van Nagelt, van Alphen , van Tuijll van Coelhorst, Beelaerts , Byleveld , G. G. Clifford , Warm , van Meeuwen, van de Kasteele , Dijckmeester , Dedel, Donker Curtius , Gockinga , van 'I'oulon , van Tuijll van Ilee ze, van Wieke voort Crommelin, Repelaer , Rengers , Boddaert, van Suchtelen , van Alberda ,de Jonge., de Borchgrave , Luzac, Hoijnch van Papendrecht, de Lieder de Well, van Lijnden, G. Clifford, Yssel de Schepper, Jarges , Ingenhousz, van Crombrugghe , Verheijen en de voorzitter, de beer Corver-Hooft. Tegen stemden : cle heeren de Gerlache , Surmor.t de Volsberghe , Reijphins, de Waepenaert, Dellafaille d'Huijsse, Goelens , Taintenier , d'Omalius Thierry , Trentesaux, de le Vielleuze, Luyben, de Snellinck, Paschal d'Ony'n ? van Velsen , Duchastel, Fallon de Stockhem , Coppieters , van Genechten ? Surlet de Chokier, de Rouck uu aiideieri. Dd vergadering gaat uit een, zijnde er het hevigst geweld onder leden. --- Mengelwerk. OVER DE AANSPRAAK DES KONINGS AAN DE LEDEN DER STATEN-GENERAAL. 1829. Wij leven in een tijdperk, waarin af wat goed of nuttig is wordt ini.i-ktnd door eene partij, welke geen andere oogmerken kan hebben , dan eigene voordcelen ; maar waarin eveneens al hetgeen niet goed is , al wat afgekeurd behoort te worden niet wordt misprezen, omdat het reeds door die zelfde factie is aangerand, en een braaf burger zelfs den schjju wil onlgaan van met dezelve le heulen. Die woelingen eener partij , wet' kt!, hoe langer hoe stouter , zich verheft, van den eenen kant, en die tegroote inwilliging en bedaardheid der welgeziuden van de andere zijde . zoo zij reeds eenen grooten invloed op de menigte uitoefenden , moesten ook aan het hoofd van den staat niet onbekend blijven, en van daar, dat do gansche natie verlangend uitzag naar die aanspraak des Konings, -ivelke de gevoelens van onzen monarch zouden kenbaar maken Velen , en met hen alle welgezinde burgers , verwachtten , dat de Koning een gepast woord zoude spreken over cle tegenwoordige woelingen in het zuidelijke deel des Rijks, over den openlijken weerstand der provinciale staten in het zuiden legen eene koninklijke ordonnantie, over derzeiverongi-ondweltige beinoeijmgeii met algemeene zaken; men verwachtle, dat ook die befaamde verzoekschriften , om de wijze , waarop zij zijn geboren oeworden , zouden worden geoordeeld ; men vleide zich niet eene krachlige handhaving der koninklijke waardigheid en maj'.t, ZOo schandelijk aan ge rand , schoon hier en daar met verbloemde redeneringen. Door anderen , — en wie herkent aan hunne wenschen niet de zoo gezegde vader Jandsehe katho'ijk-iibr„a!e oppositie-schrijvers en hunne aanhangers , — werd er gehoopt, dat de Koning met alle nederigheid hun openlijk g«*lijk zonde geven; dat, als par enchantemen't , de schulden van den staat verdwenen, en het budget verligt zoude wezen tot op mcci dan de «elft; dal een afstand van de koloniën, als den lande schadelijk en onnuttig, zoude ziju afgekondigd; volkomene vrijheid van onderwijs zoude zijn verzekerd , dat is : cle domheid , de verlaging van het menschelijk geslacht', de ommekeer van het wereldlijke , en de oprigting van het geeslijk staatsgezag gewettind en voorbereid; eindelijE , — om niet al die wenschen op le ellen , — dal door den Vorst, de colporteurs der pëtitien in aanzien verheven , cle ridders der iufamie tot 's Konings raadslieden aangesteld ; de medailles expiatoires als borst versiersel aanbevolen, en de vaderlandsche bemoeijingen van enkele geestelijken in het zuiden met de staalsaangelegenheJen dankbaarlijk zouden zijn erkend «ewoiden. Noch de wenschen der weigezinden , noch die der fictie , noch zelfs die van hen , die bij beide iets berispelijks vinden , hebben , bij de lezing van s Konings rede , hunne verlangens bevredigd gezien. En evenwel , hoe meer wij, den tegenwoordigen stand van zaken gadeslaande , met aandacht dit staalssluk overwegen , hoe meer wij de wijsheid des Koniu-'S , zijne liefde lot eensgezindheid, zijne welgemeende behartiging Van's lands belangen moeten erkennen. — Te regt verheven door ele hooge waardigheid, waarmede Hij bekleed is, boven de gewone bartstogtelijke driften , welke gewone burgers mogen bezielen , heeft de Koning noch aan zijne verontwaardiging jegens kwalijkgezinden en oproerstokers , noch aan zijne gevoeligheid voor Hem aangedane beledigingen voet gegeven. Hij heeft slechts zich willen herinneren de blijken van liefde aan Hem geschonken door hen , die het geluk hadden Hem dil jaar in hun midden te zien; en wier welvaart en nijverige werkzaamheid de overtuigendste blijken zijn vau de gepastheid der daaromtrent genomene maatregelen. Betrekkelijk die welvaart en die nijverheid , heeft nu wel , in den aanvang van 1829, de schrijver van het Coup d'Oeil sur le Royaume des Pays- Bas gezegd: les gouvememens ne mèritent aucune heconnaissance pour le bien qui se fait sans eux. Qaand la terre est bonne , il faut qu'elle produise ; qtiand les mers sont libres , il faut qu'il y ait des exportations; daarbij voegende: ainsi florissait la Belgiqne , par ce que cela ne pouvait autrement; zonder iv acht te nemen, dat toch het bestuur zorg moest diagen , dal de grond kon bearbeid worden , dat de zee werd schoon gehouden en de scheepvaart tegen zeeschuimers iv oorlogstijd beveiligd werd; dat de koloniën door opofferingen en bijstand moeten worden behouden , omdat men anders geen debouchë voor de inlandsche waren zoude hebben , enz. Maar dat alles deed niels af bij dien geleerde , wien men nooit de eer heeft aangedaan, ernstig tegen te spreken. Trouwens de Koning heeft gemeend in dat gevoelen niet te kunnen deelen waarschijnlijk zonder 's mans prulschrift ingezien of mogelijk daarvan gehoord te hebben; en hee;ft aan cle wijze maatregelen, door Iloogsldeuzel ven oenomen , den bloei en cle welvaart dier gewesten , eu voorzeker te regt toegeschreven. — Zoo stemde dan de Vorst, bij den aanvaii" zijner Koninklijke rede, reeds zijne waardige vertegenwoordigers van zijn Hem zóó dierbaar volk, on met geestdrift aan te hooren de blijde mededeeling van de aanstaande huwelijks verbindtenis zijner geliefde dochter, wie wij van ganscher harte in tiien echl de vervulling van alle hare gepaste wenschen en die harer koninklijke ouders en bloedverwanten toeweuschen ! Geruststellende tijdingen , betrekkelijk ons kolonie-wezen , uit den vorstelijken mond le mogen vernemen , is gewis ieder aangenaam gelees' ; en al ziju do bewoordingen, waarin de Vorst over het budget spreekt eenigzins duister, wij mogen ons nogtans met aanzienlijke verminderingen vleijen; zoo dal wij vertrouwen , dat de Stalen-Generaal in gemoede hetzelve zullen kunnen en mogen aannemen , en dat zij zich niet zullen laten aftrekken van hunnen pügt, om het lands bestuur le ondersteunen : door de luide kreet van enkele oprosrigen , welke hun steeds toeroepen weg met het budget! weg met alle lasten! vrijheid van drukpers vrijheid van onderwijs !! ! Dan , laten wij verder op nerkeu , hoe de Koning , op nieuw, on s belooft de aanstaande en spoedige invoering der regterlijke magt , welker noodzakelijkheid dagelijks meer gevoeld wordt; zoo dat wij allezins redenen hebben om le verwachlen , van in den loop van iB3o die grondwettige verordening eindelijk te zien stand grijpen ; en als wij dan daarbij voegen, clat Z. M. den Staten Generaal zal voordragen eene wet op het openbaar onderwijs , ten einde meerdere vastheid te geven aan de milde beginselen , naar welke, le dien opzigte, moet gehandeld worden , dan mogen wij ons mei grand verheugen. Want wat er ook tot hier op die inrigtingen moge zijn gezegd geweest, zeker is hef, dal het hoog bestuur net naauwgezelbeid waken moet voor de opvoeding der jeugi ; zeker is het, dal door de genomene maatregelen veel kwaad is gekeerd geworden ; 't geen , helaas ! nu door te veel goedheid van 's Konings zijde , en wel i.ameujk door het facultatief verklaren van het bijwonen der lessen aan het Collegium Piiilosopliicun , en cle intrekking, op 2 Oct. 1829, der besluiten van 1820, bijkans geheel komt te vervallen. Wij hadden verwacht , dat de Koning, zoo over die besluiten , als over het concordaat, het een tn ander zoude gezegd hebben , dat de natie , fwrj bedoelen met dit woord het nieei „eideei, zoo in het noorden als zuiden , 't welk aan den Koning en aan de grondwet gelijkelijk verkleefd is , en den eenen zonder de andere onmogelijk acht, en dat dus van den Koning geen president, eu van de grondwet geene declaratie van de regten van den rneuseh maakt) dat de natie, zeggen wij, zonde hebben gerust gesteld. Trouwens , wij vinden , in de mogelijkheid , dat nog andere wettelijke voordragten.den Slaten-Generaal door Z. M. zouden kunnen gedaan worden in deze zitting, tot verzekering van de welvaart on de vrijtieclen der ingezetenen , eenen waarborg , dat ook in deze onze vaderlijke regeerder een waakzaam oog os'er ons zal blijven houden. Mogen wij , ten slotte , ons gevoelen nog zeggen , over de woorden , waarmede de Koning zijne rede besloten heeft, dan willen wij volgaarne erkennen, dat, als wij die woorden, hetzij afzonderlijk overwegen, heluj die in velband stellen met den aanhef, zij voor slotsom geven , dat Z. M., in de beslaande orde van zaken, de welvaart en het geluk zijner onderelanen verzekerd vindt; dat hij alzco als ongegrond verwet pi die onbetamelijke klagten , door die zoogezegde vaderlandsgezinde burgers in erzoekschrifien j.euit: wat zeg ik, gevorderd, gee>isebt, ja, onder bedreiging , zoo non aan dezelve geen gehoor gaf; even als of men aan bet gewoel eu de oiigrond-vettige vorderingen van eene opgeruide menigte hét belang eener gauscfie natie moest opofferen ! Men heeft uit het bovengestelde genoegzaam gezien , dat wij de taal des Konings niet houden voor een voorschrift van ministers; noch voor een mengelmoes van zinsneden, deels uit eene koninklijke, deels uit eene ministeriele pen gevloeid; wij houden die rede dan ook geenszins als geschreven onder den invloed van den minister van justitie of vau dien van binnenlandsche zaken , maar voor het werk en de uitgedrukte denkbeelden van onzen Koning zelven. God dank , in Nederland wordt de koninklijke magt en waardigheid niet uitgeoefend door ondergeschikte staatsdienaren 1 O. t-> ---