ENGELAND. Londen , 5 junij. Prins Ferdinand vau Sakson-Coburg is , met drie zijner kinderen , eergisteren nit België in Engeland gearriveerd , eu reeds meermalen ten hove ontvangen. Het hoogerhuis heeft do wet op de kerkelijke tucht aangenomen , die bij do vorige zitting was verworpen. Het gerucht verspreidt zich, dat het parloment binnen weinige dagen zal ontbonden worden. — Te Lissabon is groole ontevredenheid onder de bezoldigde beambten onlstaan , ten gevolge der finauciële maatregelen , welke de ministers ten aanzien der binneulandsche schuld hadden willen nemen , en tot hiertoe schijnen de wijzigiugen in dit plan , lot bevrediging der belanghebbenden voorgesteld , het doel geenszins bereikt te hebben. Nogtans scliijut het kabinet voornemens to blijven , de genoemde schuld met den aanvang van het volgend jaar te kapitaliseren. Ook verwachtte men dal de commissie , die middelen tot betaling der reute van do buitenlandsche schuld moest beramen , eerstdaags haar rapport zou uitbrengen. --- FRANKRIJK. Parijs, 5 junij. Bij het diner, gistereu door do koninklijke familie to Neuilly gegeven , heeft de heer Thiers , die daarbij tegenwoordig was , de plaats aan da regterzijdo der koningin bekleed. Deze bijzonderheid heeft op nieuw de geruchleu verlevendigd , volgens welke deze staatsman eerlang iv het ministerie zoudo worden geroepen. — Do kamer der pairs houdt zich sinds eenige dagen onledig met een voorstel van den heer Mounier , strekkende om het aantal ridders van het legioen van eer voortaan te beperken ,op grond, dat het tegenovergestelde lot velerlei misbruiken heeft aanleiding gegeven. —To midden der voortdurende onzekerheid, welko omtrent den staat der zaken in Klein-Azië heerscht, blijft, zegt men, do Turksche ambassadeur alhier volhouden , dat er volstrekt geene vrees voor oorlog bestaat. j)e iieer Thiers moet zich, in de sect.ën der kamer van gedeputeerden waar het ontwerp van wet omtrent hel aangevraagd crediet voor de Fransche zeemagt in do Levant onderzocht wordt, zeer sterk over de geheimzinnigheid der politiek van het ministerie uitgelaten en gevorderd bobben , dat het zich verklaren zou , of Frankrijk , zoo de oorlog in het Oosten uitbrak, de zy'do van Engeland of van Ruslaud dacht te kiezen. Hij meende dat do mogclijko gebeurtenissen eene ontbinding van het Turksche rijk ten gevolge zoudo kunnen hebben, en dat Frankrijk zich daa in tijds van zijn aandeel behoorde te verzekeren. — Latere berigten bevestigen do inneming van Ripoll , door de Carlisten , op den 275"" der vorige maand , en behelzen daaromtrent treurige bijzonderheden. Het beleg heeft acht dagen geduurd , gedurende welko het garnizoen, datcjlechts vier- a vijfhonderd man sterk was, zich allcrdapperst heeft verdedigd , waarin het door do burgers , zelfs door de vrouwen , bijgestaan werd. Na driemaal storm geloopen en vijf en twintig honderd kanonschoten op de stad gelost te hebben, zijn de vijanden eindolijk door eene bres binnengedrongen, in welke hun aanvoerder , door eenen officier, Frise genaamd, te midden der zijnen, ontwapend en met zijn eigen sabel afgemaakt werdt. De bezetting is binnon een klooster geweken , maar heeft zich moeten overgeven. Den volgenden dag hebben de Carlistcn het stadje in brand gestoken , waarbij meer dan negenhonderd ingezetenen omgekomen zouden wezen. Onder anderen zegt men , dat vijf e^twinti» vrouwen , dio in een huis gevlugt waren , door de soldaten met de bajonet afgemaakt zijn, en dat eone moeder haro vijf kindoren, van welke het oudste slechts negen jaren telde, voor hare oogen heeft zien vermoorden. --- BELGIE. Brussel, 6 junij. In het ministeriële dagblad de Indépendant leest men : » Men had ons verzekerd , maar het is eene dwaling , dat de ratificatiën van het traktaat maandag te Londen waren uitgewisseld , en dat het geratificeerde traktaat gisteren morgen te Brussel was aangekomen._ Wij haasten ons te verklaren,, dat er niets van aan is. Meer juiste inforinatiëu doen ons het volgende weten : 700 als wij vroeger zeiden, is de contercncie don disten mei byeenge. '.„ ' de ratificatiën uit te wisselen. Daar die van België niet aangekomen "aren , heeft de conferencie de uitwisseling tot den 6d"> junij of, zoo mogelijk , vroeger rrt-Y, d tde confcroncio in deze zitting eeno Men zal met genoegen iern«nett , d. betre_ende den inhoud volkomen bevredigende verkla.mg Beo«"" van de» tonnelast yoor _den lol^op de Sch de De Belgische ratificatiën zyn H. ™"^n£. derzclven ; hij is ten 10 secretaris onzer legatie te Londen ,is «««JJ? ° m hedea (donderdag) uur 's avonds aau boord gegaan ; do ralincatieu mooi— v o/ nitoowisseld zijn. , , 9.1 «ten mm' _. fn do bijeenkomst der Londensche conforencio op den 61 mei zijn eenige nieuwe ophelderingen gegeven , ten aanzien van den mnouu van de ton , naar welke de tol op de Scheldo zal worden geheven. Dezo ophelderingen maken het onderwerp eener verbale nota uit, welke door lord' Palmerston is opgesteld, en aan den Belgischen gezant zal worden overhandigd, op den dag van de uitwisseling der ratificaliëa. Omtrent deze aangelegenheid heeft de minisier v.in binnenlandsche "zaken , iv de op heden geh ouden zitling van de kamer der afgevaardigden , op de hem daartoe gedane interpellatie van den heer Doignon , onder anderen , to keuneii gegeven , dat de misstelling der coufereucie nopens de Nederlandsche ton was hersteld geworden, zoodat, dien ten gevolge, do Nederlandsche ton don maatstaf van de heffing van den tol op de Schelde zoude uitmaken. Vervolgens heeft de minister nog verklaard , dat do ralificatié'n van het tractaat van 19 april bloot en eenvoudig (pnres et simples) te Londen waren ontvangen, en dat de uitwisseling derzelve op deu 86ten dezer maand was bepaald. Daarna heeft de kamer zich met hot ontwerp van wet, betreffende do rcgterlijke omschrijving in het Luxomburgscho , bezig gehouden , eu hetzelve zoodanig als het door den senaat was veranderd , met 58 tegen 3 stemmen , aangenomen. Ook is nog aan do kamer eeno petiiio «langeboden, waarin dezelfde wijzigingen in het tarief van in- en uitvoer ten voordeelo van Limburg worden gevraagd, als met Luxemburg het geval is geweest. De minister heeft gezegd , dit ontwerp in do meest ernstige overweging te zullen neme... Eindelijk beeft de minister «en bevelschrift voorgelezen , waarbij de kamer ontbonden wordt, en waarop zij is uit elkander gegaan. Onze dagbladen zijn opgevuld met bijzonderheden , omtrent de vrecsel'yke verwoestingen, welke het onweder van den 3ds° dezer overal in rJel"ië schijnt to weeg gebragt te hebben. De omstreken van Brussel zijn geheel onder water, In de voorstad Scbaerbcek is een gedeelte der kerk ingestort. Ook de Botanische tuin is zeer beschadigd geworden. Te Leuven is de Dyle uit hare oevers getreden en een gedeelte der stad overstroomd. Te Thisselt heeft een dijkbreuk de gcheelo gemeente Londorzeel tot een' waterplas gemaakt. Ook do spoorweg tusschen Brussel en Gent heeft veel geledeu ; do gemeenschap is geheel gestremd. Op sommige plaatsen zijn de leggers (billes) uit den grond geligt en drijven boven. De spoorweg naar Luik heeft insgelijks veel schade gehad. Te Antwerpen zijn de omstreken, als ook do "esplanade der vesling, overstroomd. To Dighem is eeno kudde van 150 schapen eene prooi van het water geworden. To Vilvoorden zijn de slagloffers van den watervloed talrijk geweest ; aldaar z'y'n meer dau 100 menschen door het woedendo water weggesleept , en 30 huizen ingestort. Men berekent, dat meer dan 100 dorpen minder of meerder ouder dezen ramp gebukt gaan. --- NEDERLANDEN. s' Gravenhage , 5 junij. In afwachting eener vast te stellen bepaalde instructie voor de werkzaamheden bij de kantoren van bewaring van het kadaster , zijn aan de respective gouverneurs voor do aintenarcu , tot die werkzaamheden iv betrekking staande , vooreerst voorschiften gegeven , op welko wijze die werkzaamheden bij gemelde kantoren weder zullen worden opgevat. Utrecht, 7 juni;. Ziehier het vonnis in zake van J. Koekenbkr c. s. contra den gouverneur: » Overwegende , dat de eischers by' exploit van 1 april 11. don heer ged. hebben gedagvaard ten einde het vonnis van 22 maart 11. te hooren stellen buiten effect; » Overwegen dat het vonnis van 22 niaart voornoemd, den heer gouverneur krachtens de wet van 8 maart 1810 heeft gemagtigd om de gronden , waaronder die dor eischers , zich toe te eigenen namens den slaat, mits vervullende de verpliglingen , bij de wet van 8 maart 1810 voorgeschreven , en tegen behoorlijke schadeloosstellingen; » Overwegende dat wel is waar de eischers tegen dat vonnis verzot hebben gedaan", doch dat bij vonnis van 17 april jl. is beslist, dat de eischers ten onsci'le in verzet zijn gekomen ; .. » Overwegende , dat die° voornoemde wet geene andere wijs van verzet hebbenTCÏ4, de voorschriften van meergenoemde wet met Hebben in acht genomen; a]. dal by , . ,aaln^ddentSpSlTU ' »*<*****& oordeelthen iv de kosten enz. _ --- Mengelwerk Het Oosten. JIiBHOÓ BS MKUBMED-Atl, MAHitotrn was 23 jaar oud, toen, in 180 S , een bloedige opstand hem op den troon plaatste. De Baraïctar-pacha , de raadsman en vriend vau selim, had de wapenen opgevat om zijnen heor te bevrijden uit de gevangenis van hot serail eu te herstellen op den troon , waarvan hem de janissaren nit haat tegen het nienw ingevoerde krijgsvolk , hadden ontze'. Reeds was de Bar.iïctar op het pant van zijn doel te bereiken ; hij had de janissaren overwonnen, hij omrincdo het ' serail en dreigde de poorten open te breken indien men seiim. niet in vrijheid stelde; eindelijk gingeu de poorten open , maar in stede van seiim leverde men hem zijn lijk. Mpstapha , dien de janissaren hadden gekroond in de plaats van skiim , had zijven dood gelast. Onnutte wreedheid: de Baraïctar trok seli„"s jonger' broeder uit hot serail en riep hem uit tot sultan. Deze had gedurende selim's gevangenschap in het serail zijnon haat tegen de janissaren en zijno ontwerpen van hervorming ingezogen, De naïuur had maumoïïD een krachtig karakter gegeven, en dadelijk by liet aanvaarden der regering kon men zien, dat de sultan eenen voortvarend*, vil bezat, die noch voor mocijclijkheden , noch voor govaren noen, des noods , voor bloedvergieting bukken z0... Toen hij den troon besteeg , be vond zich het rijk iv eeno erger crisis dan het nog beleefd had. Het gezag van den sultan was bijna vernietigd. Do meeste pacha s , misbruik makende van ..««'s zwakheid eu van do moeyelykhcden waann hem zijne oorlogen met Frankrijk en Rusland hadden geplaatst, hadden zich allengs schier geheel onafhankelijk van de Porte gemaakt. Op do grenzen van°Perzic, waren de pacha's van Orfa , van D.arbelur , vau Merd.n en van Mossoul, in hunne gouvernementen, wezenlijk factischo souvereinon. Eveneens was het met de pacha's van Acre, van Seyde en van Dauias iv S ric Dio van Bagbad en van Bassora bezaten onmetelijke rijkdommen , waardoor zij zich iv staat vonden ware legers te onderhouden. In Egypte begon meuemed-ali de grondslagen zijner magt te leggen. Het gezag der Porte •was niet beter erkend in Europa. De tiran van Epirus , de beruchte ali, pacha van Janina , beval als meester over al de landen aan de Adrialisclio en lonische zee. Servië, bestuurd door den vorst muoscii, en beheerscht door Russischen invloed , behoorde niet meer tot het rijk dan door den gerinoen cijns, dien het betaalde. Opstand scheen don Bosniërs ten regel geworden. Moldavië , Wallachijë en Bulgarije waren do prooi dor legers die er elkander kwamen bekampen ; en Turkije , altijd geslagen in den ongelijken strijd met Rusland , schoen slechts zijnen val te wachten van een leer dat stout genoeg zijn zou om over den Balkan te trekken. Te Konatanliuopcl verlamden de janissaren , door hunne aanhoudende opstanden , de werking des bestuurs. Alle hulpbronnen waren ' uitgeput, de schatkist ledi« , de legers gemaaid , de bevolkingen der Donau-provinciën uitgezogen; eindelijk, om zoo veel ellende volkomen te maken, kaukerde omkoopiug aan het hart van don staat. Het goud van Rusland en Engeland had bijna al de sleinmen van den divan en het mcereudeel der legerhoofden gekocht. Neerslaglighcid en vrees deden hot overige. Allenvege droeg dus hel rijk kenteekeneu van ontbinding; van allo zijden dreigde het in te slorten. Zoodra mahmoitd het bewind in handen kreeg , wijdde hij zich terstond aan de genezing der doodelijke kwalen. Op de Russen do veroverde provinciën to hernemon , de zelfstandigheid der souvereiniteit to herstellen , — dit was de dubbrle taak, welko hij in de eerste jaren zijner regering vervolgde. In zijn streven naar die twee groote doeleinden , legde hij eeno bijzondere kracht van wil aau den dag ; maar niet iv beide was hij even gclnkkkig : hg faalde in zijne pogingen tegen de Rassen. Aanhoudende nederlagen vernielden zijne legers, ontmoedigden zijne volkeren , puiteden zijne laatste hulpbronnen uit , en toen , in 1812 , hapoieos hem voorstelde , aan hel hoofd van 100,000 man op Bessarabië te marcheren , kou do ongelukkige sultan ter naauwernood over J 5,000 mau beschikken. Hij bukte eu sloot den vrede van Bucharcst (mei 1812) waarbij hij nog een gedeelte van Moldavië verloor. Beter slaagdo mahmoüd in het hernomen van zijn gezag tegenover de pacha's , de janissaren en do hoofden der wet en der godsdienst. Met verschillende wapenen en op verschillende tijden tastte hij dezen aan. Slimheid jegens de eenen, eerst gunstbewijzen , dan het noodlottige koord; jegens anderen open geweld en altijd verbeurdverklaring , verbanning of dood. Meer dan eens wapende hij mededingende pacha's tegen elkander, on do eenen door de anderen vernietigende, gelukle het hem provinciën terug te erlangen, die op het punt waren van hem geheel te ontgaan. In 1821 had «abmoitd een gedeelte zijner taak volbragt. Overal in de Europische provinciën zoowel als in de Aziatische, had hij het mecrendcel der opstanden gedempt en zijn gezag hersteld. In Egypte echter zag men Mbhbmed-ali , in Albanië Aii-pacha eene waro feitelijke souvereiniteit behouden. Maar terwijl de eerste de elementen zijner grootheid zamelde en in werking bragt, onthield hij zich zorgvuldig van z'yuen opperheer eenigen grond van ontevredenheid te geven; met luide betuigingen van eerbied poogde hij deszelfs vermoedens tot zwijgen to brengen , nooit loed de betaling-van zijnen cijns de minslo vertraging : nooit verzuimde hij , telken jare aau don grooten heer en zijne vizieren de gewone geschenken te zenden. Ook baarde hij dan aan de Porte geene ongerustheid door het gebruik hetwelk hij van zijne magt maakte , maar hoogstens door bet misbruik hetwelk hij er eenmaal van maken mogt. Voorzigtig , onderdanig en sterk tevens, ontnam hij haumocd het voorwendsel en de magt om hen» te vernietigen. Niet eveneens handelde ah , pacha van Janina. Epirus , Albanië , Li'adië, een gedeelte van Thessalië en van Morca zuchtten onder zijne tirannU ca die zijner kinderen. Zijne magt joeg de Porte zelve vrees aan; in geval van oorlog kon hij 25,000 man op do been brengen ; hij bezat eene geoefende marine en een zuiver inkomen van 5 millioen guldon. De wree«e en overmoedige grijsaard versmaadde in zijne betrekkingen met zijnen neer alle gematigdheid. Sinds lang beraamde mahmoitd zijnen val. Einelyk kwam het oogenblik , waarin hij zijne krachten tegen den gohalcn vasal kon bezigen ; in 1821 deed hij hem eenen hardockkigen oorlog aan. W viel , maar j„ zijnen yal b . h-. r--|t eeue d- WQad t h;j het het do Grieksche revolutie na. Verscheidene oorzaken , buiten twijfel , droegen by tot dien grooten opstand. De intr.ges van Rusland, sedert do regering van cathahisa 11, hadden deUZelven voö.b.reid. Het westersche liberalismus en het genootsclian Helairia , welks beginsel eu doel Griekenlands bevrijding was , hadden hem in zeker opzigt tot rijpheid gebragt; het behoefde slecilis eeno gelcenheid om hem te doeu uitbarsten. ALi-pacha gaf den beslisseudenstoet. Hij was het, die, door de Grieken aan te zetten en huu in huunen opstand een krachtig steunpunt te geven, hun het teeken tot onafhankelijkheid gaf. Voor den sultan was de Gricksche opstand een geduchto ramp en hot Ixwn van al do ellende, die sedert op zijne regering drukte. Geweldig stuitte hem dezelve in zijne pogingen om de eenheid des rijks to herstellen • verslond zijne beste legers , vernielde zijne vloten , putte z'y'no geldmiddelen uit, matte het fanatismus van zijn volk nutteloos en roemloos af, en noopte hem meuemed-ali's vloot en legers te leenen , waardoor hij dezen zijn eigene zwakheid en deszelfs kracht openbaarde. No« duurde de noodlottige strijd , toen de sultan besloot een plan to volvoeren , hetwelk sedert zijne troonsbestijging steeds zijne gedachten bezig hield ,de uitroeijiug der janissaren. Dit plau , hetwelk, onder gelukkige oaistandhcden volhragl, tot heil van Turkije had kunnen strekken , werd thans, in do verwikkelingen des Griekschen vraagstuks, eeno oorzaak van verderf voor het rijk. Het Gricksche vraagstuk werd uit twee zeer verschillende oogpunten beschouwd ; uit dat der menschlievendhtid en der beschaving, uit dat der staatkunde. Wekte het uit het oersle in geheel Europa levendige eu innige deelneming , niet eveneens uit het tweede. De politieke vraag uit positieve belangen zamengesteld viel in de uitsluitende sfeer der gouvernementen. De Grieksche opstand was voor Turkije's toekomst van onberekoiibaren invloed. Hij was als het teeken van een bevrijdings tijdperk Voor al de christen-bevolkingen des rijks; een schok die dreigde zich uit te strekken tot Thracië , Macedonië , Dulgarije, Servië , Moldavië , on Wallachije. De Porte had de volle beleekenis dier gebeurtenis berekend , zij begreep , dat indien zij op één punt de beguicheling harer magt liet verdrijven, de band van den bundel losspringen zou en het werk der verover ring vernietigd zou wezen. Vandaar hare onverbiddelijke woede tegen de Grieken , hare geweldige inspanningen om hen weder onder het juk te brengen , en later de hardnekkigheid harer weigeringen om hunne onafhankelijkheid te erkennen. Uit dit oogpunt beschouwd , werd het Grieksche vraagstuk de crisis van het Oosten. Men bevroedt alsdan do ernstige discussiën die het in do kabinetten der groote mogendhoden van Europa wekken moest, en hoe veel moeijelijkheid het inhad haar omtrent de middelen van derzelver beslechting lot onderling verstaud te brengen. Hoe toch zouden Rusland , dat zoo gruot belang heeft bij de verzwakking van Turkije , Oostenrijk en Engelaud , die er nog grootcr hebben bij deszelfs behoud , Frankrijk en Pruissen welke het lot van dat rijk slechts raakt uit do oogpunten der algemeene belangen van het Europisch evenwigt, met dozelfde oogen eene crisis hebben beschouwd , die tot de ontbinding van Turkije leidde ? In het begin van 1826 werden er tusschen de hoven van Londen en St. Petersburg onderhandelingen geopend, ten einde ziehKte verstaan omtrent de grondslagen eener vreedzame bemiddeling in den Levant. Rusland bemerkte dat men hel de handen wilde binden , en gaf aan den hertog van Weli.i-vctoh de volgende verklaring : Rusland begeerde de uilsluitende leidino dor Grieksche zaken niet , het wilde wel afzien van het protectoraat hetwelk daaruit voor hetzelve voortvloeijen zou ; maar niet eveneens kon het wezen ton aanzien van deszelfs eigene geschillen met de Porte. Als een Europisch vraagstuk zou keizer mkolaas nimmer eeno zaak tusschen hem. en die mogendheden laten behandelen. Het protocol van 4 april 1826 vestigde, voor het eerst, het beginsel eener tusschenkomst van Rusland en Engeland in de Grieksche zaken. Frankrijk trad 100 , en eindelijk sproot uit dit protocol en de onderhandelingen die er op volgden hot tractaat van 6 julij 1827 , hetwelk de grondslagen legde der onafhankelijkheid van Griekenland onder de nominale souvereiniteit van den grooten heer. Oostenrijk werd uitgenoodigd om door zijne toetreding het drievoudig verbond te versterken , doch sloeg dit af. ledereen weet wat op het traktaat van 6 julij volgde ; eerst weigeringen van mahmoiid ; kort daarna de slag van Navariuo , de hardnekkigheid des sultans , eindelijk zijne openlijke breuk met de mogendheden , en de noodlottige eenzelvigheid waartoe hij zich doemde. Alles viel uit naar de wenschen van Rusland. Door het traktaat van 6 julij , had hot de Porte geïsoleerd en van zijne natuurlijke steunen beroofd ; hot had Engeland en Frankrijk naar Navariuo gesleept, eeno diplomatische breuk tusschen de Porte eu de drie bemiddelende mogendheden te weeg gebragt. In de hand gewerkt door de fouten van den sultan , had het alle hindernissen omgeworpen , alle beletselen weggeruimd , zijno prooi geïsoleerd : niets schoot meer over dan haar Ie grijpen , en Rusland was te behendig om haar te laten ontsnappen. Rusland had zich, gelijk gezegd is, het regt voorbehouden , om zijneeigene geschillen met de Porte af te doen, zonder tusschenkomst van ceaige uropischo magt. Die geschillen golden ecnerzijds de privilegiën van Servië , Moldavië on Wallach'y'ë, welke het tractaat van Bucharcst gewaarborgd had ; anderzijds de restitutie, welke de Porto vorderde van verscheidene vestingen aan den Kankasns , die Rusland gedurende den laatslen oorlog bemagtigd had, en welke het, bij hetzelfde verdrag van Bucharest, beloofd had terug te zullen geveu. In december 1827 riglte de onvoorzigtige sultan aan de pacha's van zijn rijk eenen brief waarin hij een beroep deed op de vaderlandsliefde der Tnrken, hun Rusland toondo, bereid om hun den oorlog to verklaren , on hen allen aanmaande , als souverein en hoofd van do godsdienst, om zich te wapenen tot verdediging van het rijk en het islamismus. Die fetwa "was eigenlijk niets dan de openbaring der plannen van Rusland, maar eene ontijdige en onstaatkundigo openbaring. Rusland nam die fetwa gretig te baat, hield hem der wereld voor als eeno beleedigende uittarliug en wierp , in april 1828 , zijne legers in Bulgarije. De oorlog was ontstoken tusschen Rusland en het Oitomannischo rijk. Weko houding zouden , in die zwaarwigtigo crisis , Engeland , Oostenrijk en Frankrijk nemen? Do gezindheid der twee eersten kon niet twijfelachtig wezen; belangen van handel, van territoriale veiligheid, van maritiem en koloniaal ovcrwigt, alles maakte hun Ttirkije's bestaan dierbaar, noodzakelijk. Maar om op to treden met hot gezag van eeno cawaponde bemiddeling, was de medewerking van Frankrijk onmisbaar. Oostenrijks verwikkelde stelling ontneemt het alle vrijheid van beweging in eene Oostersclie crisis ; zijn besluit is afhankelijk van dat vau Frankrijk. Om Turkije krachtdadig te beschermen, moet het bevrijd zijn van alle ongerustheid aan de Italiaansche zijde, daartoo moet Frankrijk het alle waarborgen geven die het verlangen kan. Zonder Oostenrijk is Engeland onmagtig om Turky'e to redden, Vandaar voor de hoven van Weenen en Londen de noodwendigheid om , ingeval van eenen Oosterschen oorlog, Frankrijks alliantie te erlangen. Frankrijk weigerde die in 1828. Kakel X was Russisch in zijne syuip«athiën, zonder dat hij durfde het in zijne handelingen te zijn, »Ik wil," zeide hij, toen hij besluiten moest aangaande het voorstel van den vorst van mettebsich , die in den winter van 1820 de Russen inhouden .wilde met den toom eener bemiddoling van alle groote mogendheden des westen, —> »ik wil verbonden blijven met Rusland: indien keizer jvikolaas — urkijë aanvalt, zal ik mij bereid houden en naar omstandigheden gedragen ; maar indien Oostenrijk hem aanvalt , laat ik terstond tegen Oostenrijk marcheren. Misschien zal een oorlog tegen het Weener hof mij nuttig wezen , vermits hij de inwendige verschillen zal doen rusten en de ualio in het groot bezig honden zal, gelijk zij het verlangt." Do veldtogt vau 1829 verbrak al de nog overigo krachten van Turkije. De tijding van den intogt der Russen in Adrianopel verraste don sultan in zijn kamp van Ramish-Tillick. Hij dacht dat hst gedaan was met zijn rijk , met zijnen troon, mot zijn leven. Dezelfde man , die zijne scheopsxnagt bij Navarino tegen do drie grootsto mogendheden van Europa verspeeld had, liever dan toe te stemmen om niet meer dan de suzerein van Griekenland te wezen , onderschreef nu onvoorwaardelijk deszelfs algeheeie onafhankelijkheid. Hij toekende den vrede vaii Adrianopel (2 september 1829) , die hem op alie punten vcrlamdo , in Europa on in Azié', in het tegenwoordige en in do toekomst. Bij die acte liet Rusland zich do eilandon aan den mond van den Donau afstaan , waardoor het de scheepvaait op dio rivier bcheerscht. Het vorderde dat de Turken zich 6 mijlen van den regter oever verwijderd hielden ; liet hun slechts een regt van suzcicinitoit over Moldavië en Walachijë, zoodat men zeggen kan dat zijne grenslinic niet meer aan de Pruth, maar aan den Donau ligt. In Azië veroverde het Auapa, Poti , een gedeelte van hot paclialik Akhiska , on tweo honderd mijlen kust aan do Zwarte zee. Zoo achtte Rusland zijn woord en do geloovighcid zijne bondgenooten , aan welke het zoo herhaaldelijk verzekerde , de integriteit van het Oitomannischo rijk to zullen eerbiedigen. Beroofd van zijne nieuw geschapene legers, uitgeput in zijne financiën, gestuit iv zijne eerste vaart van hervormingen , zag mahmood zich buiten staat zijne rampen te herstellen; hij kon zijne vorigo energie niet hervatten, eeno soort van willoozo onverschilligheid bemagtigdo en verving zijne vroegere voortvarendheid, en toen aiEHEMEn-ALi iv 1832 Syrië binnenrukto , vond hij hem ontwapend. Hier begint voor den sultan eene nieuwe reeks van wederwaardigheden grooter nog dan al do andere. (Fervolg hierna.) '' '¦iTa-ü>ixtt_tsffi;S:fr33,<_sr-r-T ---