's Gravenhage , 4 Juni. Gelijk men uil de jongste bulletins wegens den toestand van Z K. H. Prins Afaurits dei- Nederlanden en de loopende geruchten, maar al te veel reden had op te maken, is die toestand derwijze verslimmerd , dat de jeugdige telg van het koninklijk paar heden namiddag te 5} uro aan de ziekte, die hem overvallen heeft , is bezweken. Slechts bijkans zeven jaren mogten de vorstelijke ouders zich in het bezit tan hem verblijden. Dit verlies zal gewis groote deelnoming verwekken ; mogen HH. MM. in de eerste plaals troost in de godsdienst vinden on het koninklijk Huis laug voor verdere rampen behoed blijven. Z. K. H. Prins fFillem Frederik Maurits Alexander Hendrik Kurel was geboren den laden september 1843. --- Arnhem , 5 juni. Uit de Memorie van Beantwoording , op het verslag der Tweede Kamer over de regeling van het kiesregt enz. teekenen wij no» het volgende op, strekkende ten vervolge van het medegedeelde in ons noinmer van gisteren: Art. 2. Een ontwerp Tan wet, verklarende wie Nederlanders zijn , en regelende de voorwaarden en vormen der naturalisatie , is by den Raad van State aanhangig. Het Gouvernement wensebte dat ontwerp te gelijk met dat der kieswet te zien vaststellen. Zoo art. 2 van het ontwerp alleen hem meerderjarig noemt die drie en twintig jaren oud is , geschiedt dit niet ter beperking -van het voorschrift van art. 76 der Grondwet , maar ter voorkoming van den dikwerf geopperden twijfel , of hij , die , naar de regelen van het burgerlijk regt, met den meerderjarige gelijk staat, tot de oefening van het kiesregt zij toe Ie laten. De uitsluiting desgenen die door huwelijk ofhandligling met den meerderjarige gelijkstaat, is bezwaarlijk eene beperking der grondwet te noemen. De grondwetgever moet toch geacht worden bij het vaststellen dezer bepaling een zekeren ouderdom op het oog te hebben gehad ; dien ouderdom namelijk , dien men , om tot beheer van eigen goed in den regel bevoegd te zijn, moet hebben bereikt. De uilzonderingen die het Burgerlijk Wetboek voor bijzondere burgerlijke betrekkingen of gevallen des burgerlijken levens toeslaat, schijnen op het genot der burgerschapsregtcn slechts dan van toepassing , wanneer de wetgever , welke deze regelt , het uitdrukkelijk wil, en hiervoor bestaat, naar het inzien des gouvernemenls , geene genoegzame reden. Dat het ontwerp door de bepalingen ten aanzien van het ingezetenschap des rijks, der provincie of gemeente, minder vrijgevig zou ziju dan de grondwet, kan het gouvernement niel toegeven. De grondwet stelt onder de voorwaarden van hel kiezerschap , dat men ingezeten zij. Wie dit is moet de kieswet bepalen , in het oog houdende, dat de gondwet onder ingezetenen geenszins allen wil begrepon zien , die zich binnen het rijk bevinden. Heeft de Nederlander die een tijdlang in het buitenland verkeerde, zijne woonplaats hier behouden , hij bleef dan ingezeten. Is hij daarentegen buiten 'stands gevestigd, dan wordt de band van werkelijke gemeenzaamheid met het rijk , met de provincie ol gemeente los of verzwakt. Daarom schijnt het noodig dat hij zijne woonplaats alhier eenigen lijd vóór hel stuitender lijst hebbe gehad, om te verdienen dal hij daaiop als ingezeten worde gebragt. Door woonplaats verstaat de regering de plaals die het Burgel. Wetb. als woonplaats aanwijst. In de vrees voor misbruiken ingeval vau den kiezer alleen gevorderd wordt dat hij aangeslagen zij , kan het gouvernement niet deelen. Hij die , teneinde op de kiezerslijst to worden geplaatst , een patent neemt of eene hooge aangifte voor het personeel doet, zal in het patenlregt of het persooncel voor het door hem verlangd bedrag niet slechts worden aangeslagen , maar dien aanslag ook moeten opbrengen. lui - uiers niet dan uithoofde van bijzondere redenen, lijdt de regel, dat elk zijn aanslag moet betalen , uitzou- dering. Hel denkbeeld om in den kiezer , behalve zijn aanslag-, bewijs van betaling over de afgcloopene dienst te vorderen , schijnt niet aannemelijk. Nam men dit 'aan , men beperkte de grondwettige bepaling . die het kiesregl uitgeoefend wil hebben door hen die betalende aijn , onverschillig of zij vroeger lot de betalenden hebben behoord. Het is hier ook — de Memorie van Toelichting merkte het reeds op — uit t te doen om de kennis of de op de lijst Ie brengen persoon vroeger gegoed was, maar of by op hot oogenblik van het opmaken en stuiten der lijst, die gegoedheid bezitle , die een zekere aanslag iv de directe belastingen geacht wordt te bewijzen. Het bezwaar aan het laat executoir vorklaren der kohieren van de grondbelasting outleend , zal waar schijnlijk door eenige voorschriften ten aanzien van dien tak Tan beheer weg te nemen of te Terminderen zijn. Doch het is bovendien weinig afdoende to achten. Do kiezersljjslen zullen toch Tolgens art 31 tan het ontwerp , eerst op den 25slen april worden gesloten. Tot dien tijd toe heeft dus elk , die op de zeker Toor dien tijd executoir verklaarde kohieren der grondbelasting is aangeslagen , de gelegenheid , om te zorgen , dal zijn aanslag op die kohieren iv behoorlijke aanmerking worde genomen. Met aanslag wordt in het ontwerp stellig en alleen bedoeld aanslag op eigen naam. Dit kan voor een erfgenaam , dio geërfd goed op zjjn naam verlangt te doen orcrschrjjven > geen bezwaar opleveren , al wordt tusschen 1 november en ultimo december geene overschrijving op de kohieren der grondbelasting toegelaten. In dien tijd kan de erfgenaam op de loopende geslotene kiezerslijst toch niet worden gebragt. Hij zal, om bij de herziening op de lijsten te komen, slechts hebben te zorgen, dat het goed voor 15 februari , of des noods Toer 25 april, op zijn naam worde overgeschreven. Art. 8 der Belgische loi electorale kan bier, naar de ineeniii' der regering, niet in aanmerking komen. Het stelt den possesseur a til re successif vrij Tan de vroeger vermelde voorwaarden , dat de kiezer de grondbelasting gedurende een jaar , de overige direcle belastingen gedurende twee jaren te voren opgebragl hebbe. Zoodanige vrijstelling ten behoeve van den erfgenaam , kan niet gelden , waar van den kiezer gevorderd wordt, niet dat hij betaald hebbe, maar, dat hij aangeslagen zij. Art. 98. Dil artikel bevat de bepaling van do in het voorafgaande art. 97 gebezigde uitdrukkingen ; bezoldigd staats-ambt en bevordering iv de staatsdienst. Het schijnt dus op de juiste plaats te staan. De wet doet loch wel ,de nadere bepaling der door haar gebezigde woorden , hetzij in het artikel zelf waarin de woorden voor het eerst voorkomen , hetzij in een onmiddellijk volgend artikel op to nemen. Zoo bevat art 2 van dit ontwerp de bepaling Tan onderscheidene in art. 1 gebezigde uitdrukkingen. Met belrekking tot de toepassing van art. 98 op de leden der Tweede Kamer , wordt onzekerheid gevreesd , omdat hel artikel in art. 113 op die leden niet van toepassing wordt verklaard. Maar dit was onnoodig. Art. 113 verklaart op deleden der Tweede Kamer van toepassing het voorschrift vau art. 97, dat, wie een bezoldigd staats-ambt aanneemt, of bevordering in de staatsdienst verwerft , ophoudt lid der Kamer te zijn. Het spreekt dus van zelf, dat voor die leden aan de bedoelde uitdrukkingen geen andere zin is Ie hechten , dan de wetgever iv art 98. in het algemeen heelt verklaard er aan te hechten. Voor zooveel de zaak zelve betreft, ziet uien iv de bepalingen van art. 98 eene gevaarlijke, aan de grondwet te geten uitlegging. Naar het oordcel der rogering is hel regeling van de toepassing dor grondwet. Hiertoe is de wetgever geroepen , en zonder die rogoliug ware hij in de onmogelijkheid, te ontwikkelen of uit te werken , wat de grondwet mot enkele woorden als beginsel stelt. Is art. 98 als eene ongeoorloofde uitlegging af lo keuren , de in art. 2 gegevene bepalingen van ingezeten , belalen enz. zij o dan eten onbestaanbaar ; eu moet de wetgever zich van het maken van dusdanige bepalingen onthouden, do grondwet heeft hem dan , waar zij hem regeling opdraagt, met eene oauitvoerlijke taak belast. Met betrekking lot de voorgedragene bepaling, kan de regering niet anders dan herhalen , dat zij haar voorkomt de minst willekeurige , de meest eigenaardige en met de woorden der grondwot meest overeenkomstige te zijn. Zij blijft betwijfelen, dat het beginsel van art. 91 zij , opdiagt van een ambt doorgaans als gunstverleening aan te merken. Eeno herbenoeming slaat naar het oordcel van het gouvernement met eene nieuwe benoeming gelijk, en behoeft dus niet afzonderlijk te worden vermeld. Door bevordering kan moeijolijk iets anders worden verstaan , dan verhooging in rang of bezoldiging. Aan overplaatsing in denzelfden rang, met gelijke bezoldiging , hecht zich, volgens het gewoon spraakgebruik , het denkbeeld van bevordering niet. Art. 100. De bedeukingen, onder dit artikel in het verslag opgenomen , kunnen hare wederlegging niet altijd , en soms geheel niel, in eene nadere beschouwing van ieder bijzonder district, tegen welks zainenstelling men is opgekomen, maar bijna uitsluitend in de beschouwing vau de geheele iiideeiing van het rijk als één geheel,- vinden. De regering is er verre tan af te ontkennen, dat menig district op zich zelf beschouwd uit doelen bestaat, waarvan onderscheidene beier bij andere hadden gepast, terwijl van deze weder gedeoltcn eerder bij gene hadden kunnen worden gevoegd. Bij het vaststellen van het plan ziju vele der nu voorgesteldo bezwaren haar geenszins ontgaan ; maar zij is , bij de poging om zoodanige veranderingen te maken , in meer verwijderde districten, waarop die veranderingen haren invloed moesten uitoefenen, op nioeijelijkheden vau grooteren aard, veelal op onoverkomelijke bezwaren, gestooten. Zij meent zich daarom te kunnen overtuigd houden, dat de verschillende bedenkingen in het verslag, tegen deze of gene gedeelten der indeeling de» rijks aangevoerd , uit eene partiele beschouwing der zaak zijn ontstaan, en dat, indien diezelfde leden, diode eene of andere dier bedenkingen of voorstellen van wijziging hebben geuit , daarloe niet waren overgegaan , dan na ecu geheel van indeeling van het rjjk, overeenkomstig hnn verlangen, te hebben zaraengesteld , zij er meestal too zouden zyn gekomen hunne boden kingen te laten varen. Voor de behoorlijke verdeeling van het gansehe rijk kan niet anders dan van een der uileinden worden begonnen. De orde, waarin de districten op de tabellen zijn geplaatst, is dezelfde, die mea bij de verdeeling gevolgd beeft. Van de noordelijkste der provinciën af beginnende , en slechts in distrioten van 90,000 zielen indeelende, zoo dikw|jls geene bijzondere omstandigheden het vormen van een kleiner district raadzaam maakten, werd door ieder geformeerd district de noodzakelijke grens van Ben» zjjde aan het te formeren district aangewezen. Dat! volgend district, zich niet meer aan alle zijden vrij kunnende uitbreiden , wierd dus voor het verkrijgen van het gevorderd ziélontal, noodwendig gedwongen , om de gemeenten, aan de overig© zijden liggende, in zich op te nemen , ook dan, wanneer meerdere dier gemeenten wegens locale omstandigheden gevoegelijker bij een weder daarop volgend district zonden gebragt zijn. Alzoo boschouwd , is het duidelijk, dat men slechts bij de formatie van het allereerste district volkomen vrij was , en telkens Terpligt was OTer ondergeschikte bezwaren bij volgende formaliën heen te stappen , zoo dikwijls deze als gevolg van het vroeger ingedeelde waren aan te merken. Na deze algemeene opmerking, waarop de rege ring vooral moet verzoeken , dat de Kamer gelieTe acht te slaan , omdat zij daardoor meer dan door eenige bijzondere oplossing , waar die ook zou mogelijk zijn, hare voorstellen kan verdedigen, en omdat daarop, wil men eene indeeling van het rijk, noodwendig alle bedenkingen omtrent bepaalde formatiën , hoe schijnbaar gegrond ook op zichzelve, moeten afstuiten , zal men nog zooveel mogelijk in eene of andero beschouwing van bijzonderheden treden. ---