FRANKRIJK. PARIJS, den 6den April. De Moniteur van heden wederspreekt het gerucht dat het Fransche gouvernement eene nieuwe ligting voor de landmagt van \ 00,000 man zou willen uitschrijven , doch verklaart dat het onverwijld van het Wetgevend Ligchaam magtiging zal vragen om het contingent van de ligting van 1853 Ie vermeerderen; zullende daarvan nog 60,000 man voor de werkelijke dienst beschikbaar gesteld worden, om vooreerst, althans voor een aanmerkelijk gedeelte, als reserve in hunne woning te blijven en onder de wapenen te komen in «het niet zeer waarschijnlijke geval dat zulks voor Frankrijks eer en belang volstrekt noodig mogt worden.» Verder berigt de Moniteur dat de Oostenrijksche gezant jl. Woensdag een eigenhandigen brief van zijnen souverein aan Keizer Napoleon heeft overhandigd. Het is, naar men vermoedt, een antwoord op den eigenhandigen brief waarmede Keizer Napoleon onlangs den Keizer van Oostenrijk dringend schijnt te hebben uitgenoodigd tot werkdadige deelneming in den strijd tegen Rusland. — Den 4den zijn weder twee linieschepen van Toulon vertrokken om 3000 man Fransche troepen naar Turkije over te brengen. —De maarschalk de Saint-Arnaud zal, naar men verzekert , aanstaanden Maandag Frankrijk verlaten om het bevel over de Fransche expeditie in Turkije te gaan voeren. — Bij het Wetgevend Ligchaam is jl. Maandag eeno gewigtige politieke discussie aangevangen , waarin vele leden der kamer, in weerwil van hunne gehechtheid aan de thans in Frankrijk bestaande orde van zaken en van hunne zucht om vooral bij den aanvang van een zwaren oorlog het bewind te ondersteunen, zich gedrongen gevoelen om zich tegen den wil des gouvernements en des Keizers zelven te verzetten. Het betreft de magtiging , van de kamer door het gouvernement gevraagd om een harer leden , den heer de Montalembert, in regten te vervolgen wegens de voor den Keizer en de constitutie beleedigende uitdrukkingen, die door hem ,nu reeds zes maanden geleden, gebezigd zijn in een particulieren maar algemeen bekend geworden brief. De commissie heeft, gelijk men weet, voorgesteld de gevraagde magtiging te weigeren , vooral op grond dat do bedoelde brirf niet door toedoen van de heer de Montalembert zelven scheen openbaar geworden te zijn. In de zitting van Maandag hebben vier leden in den zin van het rapport gesproken ; het is bestreden door een lid , alsmede door den voorzitter en ondervoorzitter des Staatsraads, die beiden als commissarissen des gouvernementsde zitting bijwoonden. Onderde vier leden , die zich tegen het verleenen der gevraagde magtiging verklaarden , was ook de heer Belmontet, een oud vriend des Keizers, welke de zaak der familie Ruonaparte steeds heeft voorgestaan, ook toen zij hopeloos scheen en schier een voorwerp van bespotting was geworden. Hij zeide onder andere, dat het tegenwoordige gouvernement, met den volksgeest, instemmende en als uit den boezem der natie opgerezen, ver boven partijtwisten verheven stond, en sterk genoeg was om overblijfselen der oude staatspartijen met lankmoedigheid te kunnen behandelen. Hij berispte den builensporigen ijver dergenen die eerst Napoleonsgezind geworden waren toen de zaak van Napoleon de zege behaalde, en die nu , gelijk de spreker zich uitdrukte, den verloren tijd schenon te willen inhalen. Hij herinnerde de groote diensten , dooiden heer de Montalembert na de Februarij-omwenteling aan de zaak der maatschappelijke orde en ook aan die des Keizers bewezen. Hij laakte den bekenden brief scherp, maar zeide dat het in het algemeen beter was beleedigingen dan diensten te vergeten, en dat hij thans inzonderheid de honende gezegden van den heer de Montalembert vergeten wilde, omdat deze ontkende te hebbeu medegewerkt tot de openbaarmaking van den brief, en omdat hij onlangs met de geheele kamer voor het wets-ontwerp had gestemd waarbij het gouvernement gemagtigd werd eene geldleening vau 230 millioen aan te gaan. Hij bezwoer ten slotte de ware vrienden des Keizers , geene nieuwe verdeeldheid in het Wetgevend Ligchaam en in hel land te weeg te brengen, en degenen niet terug te stooten die van eene toenadering tot het gouvernement niet afkeerig waren , maar integendeel hetzelve in deze gewigtige tijdsomstandigheden metopregte medewerking wilden ondersteunen. In de zitting van den 4den heeft de heer de Montalembert eene rede uitgesproken , waarvan hel laatste gedeelte vrij hevige protestatien uitlokte. De heer Baroche heeft herhaaldelijk het woord gevoerd, om de aanvrage van het gouvernement te ondersteunen. — De uitslag der discussie was niet anders dan men dien had verwacht, namelijk, verwerping van het voorstel der commissie en het toestaan der geregtelijke vervolging. Dit besluit is genomen met 184 tegen 51 stemmen. — De Moniteur Algérien van den 30sten Maart deelt in zijn officieel gedeelte het volgend document mede: « Soldaten! «Binnen weinige dagen zult gij naar het Oosten vertrekken; gij gaat onregtvaardig aangevallen bondgenooten verdedigen en de uitdaging aannemen welke de Czaar de Westersche volken heeft toegeworpen. Van deßaltische tot de Middellandsche Zee zal Europa uwe pogingen en uwe overwinningen toejuichen. Gij zult aan de zijde der Engelscheu , der Turken en der Egyptenaren strijden ; gij weet wat men aan wapenbroeders verschuldigd is: eensgezindheid en trouwhartigheid in het legerkamp; onbepaalde zelfopoffering aan de gemeene zaak in den strijd. Frankrijk en Engeland, eertijds mededingers , zijn heden vrienden en bondgenooten ; door elkander te bestrijden hebben zij geleerd, elkander te achten ; vereenigd, zijn zij meesters der zee; de vloten zullen het leger van levensmiddelen voorzien, terwijl in het vijandelijk leger gebrek zal heerschen. De Turken, de Egyptenaren hebben zich sedert het begin van den oorlog tegen de Russen weten staande te houden ; alleen , hebben zij hen in verscheiden gevechten geslagen; wat zullen zij nu niet doen; door uwe troepen bijgestaan. «Soldaten! de adelaars des Keizerrijks hernemen hunne vlugt , niet om Europa te bedreigen, maar om het te verdedigen. Voert ze nog eenmaal zoo als uwe vaderen ze voor u gevoerd hebben ; dat wij allen , als zij , alvorens Frankrijk te verlaten , den kreet herhalen die hen zoo vele malen tot de overwinning geleidde: Leve de Keizer.' De maarschalk van Frankrijk , opperbevelhebber van het leger in bet Oosten , A. de Saint-Arnaud." — Volgens berigten uit Konstantinopel van zeer jonge dagteekening, die jl. Woensdag te Marseille ontvangen zijn, zouden weder 6000 man Turksche troepen van Konstantinopel naar de in opstand zijnde provinciën vertrekken. Omstreeks Janina waren bloedige gevechten tusschen de opstandelingen en de Turksche troepen voorgevallen , zonder beslissend voordeel voor de eene of andere partij. De citadel van Arta werd nog steeds door het Turksche garnizoen verdedigd; maar de bergstad PhaDaria op de grenzen van Thessalie was, naar verzekerd werd, den <7den Maart door de opstandelingen vermeesterd. --- DUITSCHLAND. FRANKFORT, den 2den April. In verschillende bladen is gewaagd van het gerucht dat Keizer Nikolaas in een eigenhandig schrijven aan den Koning van Pruissen zich bereid verklaard had zijne troepen uit de Donau-vorstendommen terug te roepen, bijaldien de door Frankrijk en Engeland voor de Christenen in Turkije verworven bewilligingen gewaarborgd wierden door verdragsbepalingen of in eenigen anderen naar het volkenregt bindenden vorm, en mits de vereenigde vloot gelijktijdig uit de Zwarte zee terug geroepen wierd. Dit gerucht heeft zich nog niet bevestigd, en steunt alleen op de verzekering van een Berlijnsche dagblad , de Neue Preuissische Zeitung , die dikwijls onjuiste berigten berigten geeft en buitendien voor Rusland partijdig gezind is. — De hertog George van Mecklenburg-Strelitz, gemaal der grootvorstin Katharina van Rusland, wiens komst te Berlijn bereids vermeld is, en die den koning van Pruissen een eigenhandigen brief des Russischen keizers moest overbrengen, is zondag middag door eerstgenoemden monarch ontvangen, die daarna een onderhoud met den president-minister von Manteuffel had. — Een door behulp van den telegraaph overgebragt berigt uitSt. Petersburg van den 3lsten Maart meldt, dat bij eene keizerlijke ukase alle uitgediende militairen weder tot werkelijke dienst opgeroepen zijn , wordende hun een goed onderhoud , eereblijken en pensioen beloofd. Te St. Petersburg werd stellig verzekerd dat het keizerlijk gezin met het geheele hof zich naar Moscou zou begeven om aldaar vooreerst verblijf te houden. — De ministeriele Beriijnsche Zeil zegt in haar nommer van gisteren : «De dagbladen hebben aan onzen minister van oorlog eene verklaring in den mond gelegd, hierop nederkomende, dat Pruissen eenen zelfmoord zou begaan door zich aan Rusland aan te sluiten. I e commissie der Tweede Kamer voor het aangevraagde crediet van 30 millioen thaler heeft, in overleg met den minister van oorlog , dienstig geoordeeld , diens mededeelingen in haar verslag niet alle op te nemen. Doch men zal zich niet bedriegen als men het er voor houdt dat de dagbladen wel onderligt waren , toen zij die verklaring aan den minister toeschreven; en zij zal gewis niet gelogenstraft worden door de verdere handelingen van Pruissen. «De minister van oorlog heeft aan de gemelde commissie ook medeeedeeld dat eene som van 14 tot 15 millioen thaler en een tijd vau drie weken noodig zou zijn om het gansche Pruissische leger mobiel te maken, en dat het onderhoud der geheele krijgsmagt op den voet van oorlog naganoeg zeven millioen maandelijks zou kosten. De aangevraagde som van 30 millioen zou alzoo, in geval het leger mobiel gemaakt wierd , slechts voor twee maanden kunnen strekken; doch voor het door het gouvernement beoogde doel zal zij, naar do minister hoopte , toereikend zijn. «Thans wordt van onderscheiden zijden stellig verzekerd dat er te Wee'nen weder eene conferentie van de gezanten der vier mogendheden zal gehouden worden. «Het berigt van een vredesvoorstel hetwelk van Ruslands zijde aan ons hof zou gedaun zijn, heeft aan de Berlijnsche beurs de koersen doen stijgen ; doch tevens verneemt men dat Rusland zijne krijgsoperatien onafgebroken voortzet: er zijn dan ook reeds die het vermoeden uiten dat het vredesvoorstel tan doel zou hebben Pruissen van Oostenrijk af te scheiden , en te beletten dat zij zich over eene gemeenschappelijke staatkunde verstaan , waartoe die mogendheden thans werkzaam zijn. » — Volgens tijdingen uit Konstantinopel van den 27sten Maart, was de vereenigde vloot den 24sten dier maand uit den Bosporus weder naar de Zwarte zee vertrokken. Ten gevolge van het afbreken der diplomatieke belrekkingen tusschen Turkije en het koningrijk Griekenland, had de Porie aan den Griekschen gezant te Konstantinopel zijne reispassen gezonden; en daar de gisting in de hoofdzakelijk door Christenen bewoonde provinciën van het Turksche rijk steeds toenam, was bij de Porie een besluit in overweging, om al de onderdanen van het koningrijk Griekenland onverwijld uit Turkije te verwijderen. — Volgens de jongste berigten uit de Douau-vorstendommen , die te Weenr-n ontvangen zijn , hadden de Russische troepen, ter sterkte van omstreeks 45,000 man , de Dobrutscha grootendeels bezet, en ook Matschin eu Hirschowa zonder veel moeite vermeesterd. Kustendsche, een gewigtig punt aan de Zwarte zee , aan de zuidelijke grens der Dobrutscha , werd zelfs door Russische troepen bedreigd, terwijl ü/wsfap/ui-pacha, de bevelhebber der Turksche krijgsmagt in die landstreek, zijne troepen verzamelde om bij eene linie van werken , bekend onder den naam van den wal van Trajanus , den voorlgang der Russen Ie stuiten. Nabij Silistria maakten de Russen aanstalten voor eenen overtogt, die schenen aan te duiden dat zij zich op den regter oever der rivier niet bij de bezetting der Dobrutscha wilden bepalen. Deze overtogt zou, naar men te Bucharest meende, tusschen den Isten en den 4den April plaats hebben. Den 29sten Maart was de Wallachysche oever van den Donau weder geheel in de magt der Russen ; de Turken waren op alle punten waar zij getracht hadden voet te vatlen , over de rivier teruggedreven. — Uit Sebaslopol wordt onder dagteekening van den 20sten Maart gemeld, dat een groot deel der Russische vloot in de Zwarte zee kruiste, en dat er aan de landzijde van Sebastopel groote werken uitgevoerd werden, ten einde deze vesting ook van die zijde schier onneembaar te maken. — De Weener Lloyd berigt, op grond van brieven uit de Donau-vorstendommen van den 29sten Maart, dat Matschin en Isactscha toen nog in handen der Turken waren, en dat de Russen zich te Turnul, Simnitza en Kalarasch staande hielden. — De jongste te Konstantinopel ontvangen berigten uit Teheran melden dat de betrekking tusschen de Porte en het Perzische hof thans op een zeer goeden voet staat. Dit was in het blad waarin het officiële nieuws van het Perzische hof bekend gemaakt wordt, herhaaldelijk verklaard, met bijvoeging dal lusschen «de beide Mohammedaansche groote mogendheden» vriendschap moest beslaan. De Schach was zelfs voornemens eenen der Perzische rtjksgrooten naar Konstantinopel te zenden , met den bijzonderen last om den Sultan op deszelfs reis naar bet oorlogstooaeel te vergezellen. ---