FRANKRIJK. PARIJS, den 21sten Januarij. Het Journal des Débats behelst het volgende op hot berigt dat Rusland de Oostenrijksche voorstellen als grondslag aangenomen heeft : «Deze tijding, welke zich spoedig door Parijs verbreidde, bragt daar overal de grootste en gelukkigste sensatie te weeg. Wij behoeven daarvan de gevolgen niet te doen uitkomen ; zij zijn voor iedereen merkbaar. De voornaamste of liever de eenige hinderpaal, welke het sluiten des vredes in den weg stond , is opgeheven. Rusland geeft eindelijk aan den zoo algemeen en zoo duidelijk uitgesproken wensch van geheel Enropa toe. De voorstellen der drie geallieerde kabinetten , in haar geheel door het kabinet van St. Petersburg aangenomen, leveren een uitstekenden grondslag op voor de onderhandelingen welke thans op geregelde wijze tusschen de daarbij betrokken Mogendheden zullen worden geopend. Wij zijn tot de vredes-preliminairen genaderd: zulks is een gelukkige, een groote stap voorwaarts; wij zouden bijnazeggen zulks is do vrede: want in den slaat, waarin de zaken zich bevinden , kunnen wij ons niet weerhouden te denken dat de vredes—preliminaire!) noodwendig tot den vrede zelven moeten leiden. Wij kunnen ten minste zeggen dat het ons thans beheerschend gevoelen dat van vertrouwen i 3. «Deze uitkomst mededeelende , is onze eerste behoefte Frankrijk en geheel Europa daarmede geluk te wenschen. Wij wenschen daarmede ook de geallieerde Mogendheden geluk, welke zulks voorbereid en daartoe geleid hebben , hetzij door do vastberadenheid welke zij in den krijg betoond hebben, hetzij door de kracht door hen bij de vredelievende onderhandelingen ontwikkeld. Eindelijk zou het onbillijk zijn Rusland zelf daarvoor geen eere te brengen : door den geest van verzoening en wijsheid welke het bij de laatste onderhandelingen heeft betoond, heeft Rusland van zijne zijde krachtig medegewerkt tot de uitkomst welke wij vermelden en welke overal, wij twijfelen daaraan niet, met dezelfde voldoening als te Parijs zal worden ontvangen." — De Constilutionnel, het voornaamste onder de ministeriele dagbladen van Parijs, zegt in zijn nommer van gisteren: , » Overal hier te lande heeft men met blijdschap vernomen dat het Oostenrijksche ultimatum door Rusland aangenomen is: want men heeft terstond begrepen dat men nu nader bij den vrede gekomen is dan ooit sedert het begin des oorlogs. Immers de onderhandelingen hebben thans niet, als in het vorige j-iar, eene algemeene en onbepaalde verklaring tot grondslag , maar naauwkeurig omschreven voorwaarden. Omtrent den derden waarborg (de vernietiging van Ruslands overwigt in de Zwarte Zee), het eenige punt waarover op de Weener conferentie werkelijk verschil van gevoelen bestond, was de onderhandeling in 185 S uitgegaan van eene verklaring die alleen het beginsel, maar niet de wijze van toepassing vaststelde. Geheel anders is het thans: het aangenomen ultimatum'bepaalt ook de wijze waarop Ruslands overwigt in de Zwarle Zee zal vernietigd worden, en kiest daarvoor het middel hetwelk reeds in het vorige jaar door de Westersche mogendheden verkieslijk werd geacht, maar op de Weener conferentie niet in overweging gekomen is, omdat het bij Rusland geheel niet in aanmerking kwam. » Door het ultimatum te onderteekenen , geeft het Russische gouvernement zijne onderteekeuiug aan vredes-praeliminairen; en dit geldt bij de diplomatie als een stap van meer verbindenden aard dan de aanneming van eenen grondslag voor onderhandelingen. » Wat het onverwijlde en regelmatige gevolg zal zijn van de onderteekening dezer praeliminairen door al de oorlogvoerende partijen , is reeds bekend , namelijk een algemeene wapenstilstand gevolgd door definitive onderhandelingen. » Wel is waar , volgens de taai der Londensche dagbladen zou het schijnen dat de onderteekening dier praeliminairen nog niet zoo zeker is. Doch onzes oordeels zou men zonder grond het Fransche en het Engelsche gouvernement van oneerlijkheid verdenken , wanneer men het als twijfelachtig beschouwde, boe zij een voorstel zullen opnemen, hetwelk met hun goedvinden door Oostenrijk aan Rusland gedaan is. In denzelfden geest spreekt een ander ministerieel dagblad van Parijs , de Pays. Het zegt dat de belofte om Bomarsund in puin to laten liggen, niet van Rusland behoeft gevorderd to worden; dut het snood zou zijn, aan Europa den vrede to onthouden om geene andere reden dan dat de nationale eigenliefde der Engelschen nog niet voldaan is ; dat niet de vernietiging van Ruslands magt het doel des oorlogs is, maar do verzekering der onafhankelijkheid van Europa's Staten, en dat hiervoor, naar de overtuigmg van gansch Europa, waarmede ook Engeland ingestemd heeft, genoegzame waarborg gelegen is in het door Rusland aangenomen vredesvoorstel ; dal de oorlogzuchtige toon der Engelsche dagbladen een blaam op de zaak der .Westersche mogeudhe