BEKENDMAKING. Afhaling der Paspoorten. Burgemeester en Wethouders van Tilburg, brengen bij deze aan de Miliciens der lichting 1875 ter kennis , dat derzelver paspoorten alhier zijn ingekomen en op den 18 tot en met den 31 Mei 1880 zullen moeten worden afgehaald, met informatie tevens, dat, al diegenen welke in de termen vallen, om aan Se lichting voor de Schutterij 1880 deel te nemen zich ter voorkoming van de daartegen gestelde poenaliteiten dadelijk tot dat einde ten Stadhuize aan te geven. Tilburg, 15 Mei 1880. De Burgemeester voornoemd, JANSEN. De Secretaris, Q. BELJAARS. --- BEKENDMAKING. ™ Burgemeester en Wethouders van Tilburg, brengen I ter kennis der ingezetenen, dat het vuur zal worden gebracht in de steenovens van : 1. Joh. van Pelt, Berkdijk, op Donderdag 20 Mei namiddag 6 uur. 2. Adr. Brekelmans, Berkdijk, op Vrijdag 21 Mei namiddag 6 uur. 3. Adr. van den Hout, Groeseind, op Vrijdag 21 Mei, namiddag 6 uur. 4. Adr. Smulders, Heikant, op Vrijdag 21 Mei namiddag 6 uur. 5. Joh. Heeren, Waterhoef, op Zaterdag 22 Mei namiddag 6 uur. Tilburg, den 15 Mei 1880. Burgemeester en Wethouders voorn. Jansen, Burgemeester. Q. Beljaaes, Secretaris. --- BUITENLAND. AMERIKA NEW-YORK, 14 Mei. Last tot inhechtenisneming is uitgevaardigd tegen de bevelhebbers van veertien stoomschepen, wegens overtreding der wet, welke beperkt het aantal passagiers, dat elk vaartuig mag opnemen. De stoomschepen zijn : Suevia, Amsterdam, Mosel, Viking, Rhein, Baltimore, Hohenstaufen, Ohio, Belgenland, Helvetia, Herder, Celtic, Devonia, City of Richmond. Kapitein Barre van eene Duitsche stoomboot is reeds gevangen genomen. De pverigen zullen dit lot ondergaan , zoodra zij hier zijn aangekomen. De Amerikaansehe autoriteiten hebben besloten het stelsel te doen ophouden, om een aantal landverhuizers- boven de 96 (?) aan boord van een stoomboot, die naar Amerika gaat, opeen te hoopen. --- ITALIE De Romeinsche gemeenteraad heeft op het Pincio een standbeeld opgericht ter eere van den beroemden sterrekundige pater Secchi. Het beeld stelt den pater voor in orde-gewaad. --- FRANKRIJK Hoe zeer de Fransche Regeering met de quaestie der congregatiën verlegen zit, blijkt niet slechts uit het opdringen der rechtspersoonlijkheid aan sommige congregatiën, die or niet om vragen, zooals bijv. aan de Kart«& hnizers en de Trappisten, maar ook uit de ' omstandigheid, dat zij opnieuw pogingen aan- I wendt bg den H. Stoel om diens bemiddeling iv te roepen. Do Francais meldt namelijk, l dat een geestelijke, Roquette genaamd, op ; verzoek der Regeoring zich naar Rome heeft begeven om eon compromis aan te bieden. De I Figaro had beweerd, dat ook de oud-minister Waddington met soortgelijk doel naar Rome was gereisd; dit wordt echter door de Agence Havas wedersproken. — Wat de erkenning der Karthuizers en Trappisten betreft, dit geschiedt 1 nit eigenbelang. Éerstgenoemden, bezitters jt der vermaarde Grande Chartreuse bij Grenoble, betalen jaarlijks meer dan een millioen francs aan indirecte belasting en zijn een bron van welvaart voor do gansche streek. De Trappisten hunnerzijds bewijzen door landontginning enz., eveneens ontzaglijke materieele diensten aan het land. Om hen te behouden, beweert de Regeering nu , dat zij bij nader inzien eigenlijk te beschouwen zijn als tot de reeds erkende congregatiën te behooren ! De werkstakingen breiden zich in Frankrijk op de onrustbarendste wijze uit; in de Noordelijke departementen hebben vele duizenden personen den arbeid gestaakt. Het is als een besmettelijke ziekte, zegt de Univers, dio over het land is verspreid. Om slechts iets te noemen: te Linselles bijv. eischen de wevers 25 pet. loonsverhooging; te Rheims weigeren insgelijks nog bijna 4000 wevers het werkte hervatten, en zetten ook de metselaars hun staking hardnekkig voort, hun tot toegeven genegen makkers zelfs met den dood bedreigende , zoodat de gendarmerie tusschenbeide moest komen. Te Avignon hebben zelfs de lijkbezorgers het werk gestaakt en eischen mede 25 pet. loonsverhooging. Eenige particulieren hebbon zich tijdelijk met de lijkbezorging belast. Te Gtanges staken de spinsters, te Rouaan de wevers, enz. enz. Te Roubaix alleen is het aantal werkstakers binnen weinige dagen reeds tot 25,000 geklommen. Te Tourcoing gaat het weinig beter. — Te Parijs ging Vrijdag eene Zuster van deh H. Vincentius van Paulo naar eene zieke haar liefdewerk volbrengen. Een welgekleed man van omstreeks vijftig jaar beet haar luidop toe : »Ha, kanalje, nog een beetje geduld en de guillotine wacht u!" Dat geschiedt op klaarlichten dag in dat groote middelpunt van licht en beschaving! --- DUITSCHLAND Bij dc tweede lezing van hot verdrag met Oostenrijk, regelende de scheepvaart op de Elbe, verscheen Zaterdag Bismarek geheel onverwacht in den Rijksdag, hoewel nog dezer dagen de Nordd. Alg. Zeitung had verklaard, dat de geschokte gezondheid van den Rijkskanselier hem noodzaakte zich van het parlementair gebied terug te trekken. In zijne groote hoogst merkwaardige rede verklaart de man van ijzer -en bloed dat hij moede, doodmoede is, maar vaart niettemin met een vreesselijk geweld los tegen het Centrum, omdat deze partij er maar niet too wil komen voor den grooten kolossus te knielen. De bekwame aanvoerder van het Centrum, de kleine Excellentie van Meppen, dr. Windthorst antwoordde op de beschuldigingen van den geduchten Prins op de hem eigene, kernige wijze en het geheele incident kan als eene schitterende overwinning voor het Centrum worden aangemerkt. Maandag is in den Duitschen Rijksdag het debat afgeloopen over de Hambnrgsche quaestie, die aanleiding gegeven heeft tot de plotselinge terugverschijning van von Bismarek in het Parlement. De beraadslaging duurde niet minder dan zeven uren, "eer men overging tot de stemming, in tweede lezing. Het Parlement verwierp met 125 stemmen tegen 125 het voorstel-Bennigsen, dat ten doel had het wetsontwerp naar de commissie terug te zenden. Daarop verwierp de Rijksdag met 134 stemmen tegon 114, het artikel 4 van het reglement der scheepvaart op de Elbe, en dat betrekking heeft op de tolrechten op dien stroom. Ook -het laatste artikel werd verworpen even als het voorstel der commissie, de regeling der scheepvaart op de Elbe niet te aanvaarden, dan onder voorwaarde, dat de bestaande douanengrens der Elbe enkel door eene wet kan worden verplaatst. Die laatste verwerping geschiedde met 138 stemmen tegen 110. Maandagavond heeft de derde lezing van de Elbe-scheepvaartakto plaats gehad. Op hernieuwd voorstel van Wiudthorst is tot terugverzending aan de Commissie besloten. Nadat de president von Arnim een overzicht der in behandeling zijnde zaken gegeven en Bennigsen voor den president en het verdere bestuur een motie van dankbetuiging uitgebracht had, las de vice-kanselier Stolberg een keizerlijke boodschap voor, waarbij de zitting gesloten werd. Zoo bleef de zegepraal nog aan den heer Windthorst, en nog wel nadat von Bismarek zoo hevig tegen het Centrum uitgevaren had. De quaestie van Hamburg kan als volgt worden saamgevat: Hamburg en Altona, welke beide steden aan de Elbe liggen, zijn verbonden door cenen steenweg , de St. Pauluswijk genaamd. Die wijk behoort tot de vrij stad Hamburg; or zijn daar dokken en kaden aangelegd, die tot nu toe, even als de gemelde steden, de onafhankelijkheid genoten hebben- Hamburg, Altona en St. Paulus maken dus geen deel uit van het Zollverein ; zij kunnen er niet bij opgenomen worden zonder hunne toestemming; de Duitsche grondwet zegt het uitdrukkelijk. Die bepaling hield echter den heer von Bismarek niet terug; de voorspoed der twee steden, en vooral van Hamburg, maakte hem afgunstig t daar hij de ruime bron van inkomsten overzag, welke die steden voor het Zollverein bevatten. Hij besloot dus Altona er bg in te lijven , hetwelk nog eenigszins kan aangenomen worden , daar die stad aan Pruisen behoort. Als om het vrije Hamburg een voorsmaak te geven van hetgeen die stad te wachten staat, wil de kanselier beginnen met de St. Pauluswijk de vrijheid te ontnemen. Hiertegen is in den Rijksdag, uit naam van Hamburg, krachtdadig geprotesteerd. — De Duitsche Bondsraad heeft Donderdag weder een zitting in plano gehouden; doch de quaestie van Altona's inlijving bij het tolverbond schijnt nog niet aan de orde te zijn geweest. De terugzending der Elbe-schoepvaartakte naar de Commissie, waartoe de Duitsche Rijksdag Maandag-avond op voorstel van Windthorst besloot, blijkt door de Oostenrijksche Regeering slechts als oen beleefden vorm van definitieve verwerping beschouwd te zijn; want reeds zij de geheele Akte ingetrokken, na haar in den Cisleithaanschen Rijksraad van de orde van den dag geschrapt te hebben. De Norddeutsche Allgemeine Zeitung keert zich in den laatsten tijd mot heftigheid tegen de Joden, tot groote ergernis der National- Zeitung en andere liberale bladen met Israëlietische redactiën, die met een even heftige polemiek repliceeren. De strijd belooft belangwekkend te worden. Bismarek heeft blijkbaar genoeg van de Joden! --- OOSTENRIJK Het Weener Tagblatt verneemt uit Rome, dat Garibaldi al zijn politieke vrienden heeft uitgenoodigd zich bij de partij van Crispi en Nicotera aan te sluiten en geen andere candidaten te ondersteunen dan dezulken die een krachtige en voortvarende buitenlandsche politiek willen. Hij meldt tevens, dat hij weldra te Parijs en to Londen zal komen , om mot Gambetta, Gladstone en Dilke over de belangen van Italië te spreken. --- BELGIE Dat schijn bedrftgt, hebben opnieuw de beide olifanten geleerd, die zich te Brussel in den Zoölogischen tuin als schapen gedroegen, maar allerminst blijken van zachtzinnigheid gaven, toen 't gold hon van domicilie te doen veranderen. Aan de plek gronds gehecht, waar dit paar, ettelijke jaren zijns levens doorbracht, en misschien wel verontwaardigd over de ondankbaarheid en den geringen eerbied voor hun eerwaardig geslacht, nu zij als het eerste het beste meubel aan den meestbiedende verkocht werden , hebben zij met eene stijfhoofdigheid, die het ergste deed vreezen, zich er tegen verzet hun nieuwen bezitter, den heer Vekemans, directeur van de Diergaarde te Antwerpen, te volgen. Een dag of tien geleden reeds hadden zij, aan de grens der Belgiesche hoofdstad gekomen, bepaald geweigerd de voetreis naar Antwerpen voort te zetten, en toen de hun bekende kornak hen wilde dwingen, hem met den snuit zonder veel complimenten opgepakt en eenige meter ver weggesmeten, terwijl zij de hardvochtigheid zóóver dreven, dat zij niet meer naar hun ouden vriend omkeken, en doodkalm naar den Zoölogischen tuin torugkeerden. Maandag ochtend nu, ten 4 ure, zou de poging herhaald worden om het stijfhoofdige olifantenpaar te bewegen de plaats te verlaten, die hen niet langer herbergen kan, en een tweede tehuis te Antwerpen te gaan' zoeken De heer Vekemans had een jong olifantje medegebracht, hetwelk hij hoopte dat als een lokvink goede diensten zou kunnen bewijzen. De list mislukte echter volkomen. Toen de Brusselsche olifanten in een kooi, die naast de hunne geplaatst was, hun Antwerpsch natuurgenootje bespeurden, maakten zij uit jaloezie of misschien wel uit blijdschap zulk een spektakel, dat de kleine olifant 't te benauwd kreeg, met geweld de deur van zijn hok verbrijzelde, en 't op een loop zette. Er moest dus een andere list bedacht worden. Men kwam op het denkbeeld elk der weerspannige olifanten met een ketting om een poot te bevestigen aan een met hooi beladen kar, hopende dat zjj vrijwillig dit lekkere beetje wel volgen zouden. Maar nauwelijks begonnen de paarden de karren voort te trekken, of de olifanten, die zich blijkbaar niet wilden laten dwingen, begonnen van woede te schudden en te trillen en terug te trekken, zoodat slechts met inspanning van alle krachten verhinderd kon worden, dat de olifanten met hun kornaks, wagens en paarden een kond bad in den vijver namen. Nauwelijks was de teruggaande bewegifag tot staan gebracht, of op een gegeven teeken werden de paarden aangevuurd en voortgezweept, en inderdaad zette de merkwaardige stoet zich, ondanks het slecht humeur der olifanten, in beweging. Tot Vilvoorde ging alles goed, maar plotseling kreeg het mannetje hot in 't hoofd te gaan liggen, terwijl het vrouwtje, haren echtvriend niet willende verlaten, zich als eon bezetene aanstelde, toen men met haar de reis wilde voortzetten. Het oogenblik was critiek, want slaagde het wijfje er in de vrijheid te herwinnen, dan zou zonder eenigen twijfel al het voorloopig succes weder verloren geweest zijn. Door slagen en goede woorden liet het mannetje zich echter gelukkig overreden om de reis voort te zetten, maar of de merkwaardige stoet het doel zijner reis bereikt heeft, en door welke avonturen zich die tocht nog verder gekenmerkt heeft, daaromtrent was te Brussel nog niets vernomen. Hoezeer men in de Belgiesche hoofdstad het verlies van den Zoölogischen tuin ook betreurt, van harte hoopt men weldra het bericht deigoede aankomst dezer lastige medeburgers te Antwerpen te ontvangen. Een ander bewoner van den tuin, de groote bruine beer, bij de geheele Brusselsche jeugd onder den naam van Martin bekend, is Maandag door zijn nieuwen eigenaar doodgeschoten ter wille van zijn huid. Sic transit gloria mundi. ---