'sKonings toestand Omtrent den toestand van Z. M. den Koning kan het Hbl. uit goede bron het volgende mededeelen : Hoe onrustbarend de tijdingen ook mogen zijn van sommige berichtgevers, valt over de ziekte van Z. M. niets anders te melden, dan dat zij in hoofdzaak stationair is gebleven. De deskundigen zijn van oordeel, dat iv de eerste drie maanden geen noodlottige afloop te duchten is, tenzij nieuwe complicatiën zich mochten voordoen. In de onmiddellijke omgeving des konings is in de laatste weken dan ook geen oogenblik 3prake geweest van dadelijk gevaar. De koning is ook volstrekt niet buiten bewustzijn en, dank zijn krachtig gestel, nog niet zoo zwak, als het lang ziekteverloop zou kunnen doen vermoeden. Hoewel de hoop op een zelfs maar tijdelijke beterschap vervlogen schijnt, zijn voorboden van een noodlottigen afloop niel aanwezig. Donderdag vertrok dan ook dr. Vinkhuijzen weder voor eenige dagen naar Den Haag. Men kan er zeker van zijn, dat do natie niet onkundig zal worden gelaten, ingeval een verergering van den toestand mocht intreden, die een naderend einde voorspelt. Van Apeldoorn schrijft men aan het N. v. d. D. van Woensdag. „Ook door de chronische kwaal ondergaat Z. M. veel lijden, en daardoor is hij meestal zeer onrustig. De algemeene toestand is niet verbeterd, daar het gebruik van voedsel nog onvoldoende bleef. De afneming der krachten was echter zeer gering. Niettegenstaande de ziekenoppasser in functie is, blijft H. M. de Koningin zich bijna den geheelen dag met de verzorging van den hoogen Patiënt belasten. Teneinde het personeel, dat reeds zoolang van huis is, eenige afleiding te verschaffen, heeft H. M. hare bibliotheek ter lezing opengesteld. Een der dames is aangewezen tot het honden der administratie. Tweemaal 's weeks worden de boeken uitgereikt en weder in ontvangst genomen. Deze maatregel, die van zeer veel welwillendheid getuigt, wordt door allen toegejuicht, en reeds den eersten dag werd er een druk gebruik van gemaakt." Men schrijft aan de Amst. Cour. nit Apeldoorn: »De toestand van Z. M. den Koning wordt langzamerhand zorgwekkend. Woensdag arriveerde Prof. Rosenstein weder, om met Dr. Vinkhuijsen eu Dr. Vlaanderen te consulteeren. Prof. Rosenstein vertrok 's avonds weder. De nitslag is niet bemoedigend. De chronische kwaal schijnt het lichaam te ondermijnen, en heeft al eenige bloedvergiftiging te weeg gebracht. Men vreest dus het ergste, al is dit niet onmiddellijk. Men zon het haast wenschen om den wille van den Hoogen Lijder, die bepaald ernstige pijnen moet lijden. Niettegenstaande dit cc het weinige voedselverbruik schijnt de kracht van den hoogen Lijder niet terk te verminderen, doch dit kan natuurlijk niet anders dan oogenschijnlijk zijn — inderdaad gaat de toestand zeker langzaam achteruit. De onlangs gekomen verpleger doet reeds verscheidene dagen dienst". Van Het Loo wordt van Vrijdagochtend omtrent 's Konings toestand gemeld, dat de dag van Donderdag kalm afgeloopen en de nacht rustig geweest is. Vrijdag ochtend was Z. M. zeer kalm. Het gebruik van voedsel blijft echter nog gering. Aan het paleis te 's-Hage werd Vrijdag een bulletin bekend gemaakt van den volgenden inhoud : De toestand des Konings blijft over het geheel onveranderd. De laatste dagen waren rustiger. Wij lezen in de Standaard: »Het moet een vreemden indruk in het land maken, dat in de tegenwoordige omstandigheden — het rapport van de defensie-commissie is in handen des Konings, maar de droevige toestand van Z. M. verhindert natuurlijk, dat onze Vorst daarvan kennis neme — dat in znlke omstandigheden, terwijl reeds de militaire wetten aan het ministerie van oorlog in bewerking zgn, dat thans bij het onder dezen indruk weder samenkomen der Tweede Kamer, één der jongste leden zich geroepen achtte de Regeering te interpeüeeren over haar plannen om nog in dit zittingjaar maatregelen te nemen tot het verkrijgen van een duurzame, doch middelerwijl ook van een tijdelijke versterking onzer levende strijdkrachten. De heer Seyflardt, toevallig geen lid van de defensie-commissie, zal deze vraag op een nader te bepalen dag aan den Minister van Oorlog vootleggen ; want, zooals gebruikelijk is, heeft de Kamer zonder stemming het gevraagde verlof gegeven. Maar waartoe moet deze interpellatie nu dienen of leiden, tenzij dan tot een noodelooze en vruchteloozu discussie in de Kamer en eenige klachten buiten de Kamer over deze Regeering, die maar niets doet. «Intusschen is inderdaad het werk, dat thans de Kamer wachtte, niet overvloedig, want ook de schoolwet is nog niet ingediend; wat, naar verluidt, mede aan des Konings ziekte is te wijten. Evenmin is een Koninklijk besluit ingekomen om het nieuw gekozen lid voor Eindhoven, den heer Mutsaers, te beëedigen ; zijne geloofsbrieven zijn in handen gesteld van de heeren v. d. Kaay, Reekeis en Mackay; de commissie heeft zich maar niet gehaast om rapport uit te brengen, want de nieuw gekozene kan toch geen zitting nemen.'' De samenstelling van de vijf afdeelingen der Tweede Kamer, welke dvor loting geschiedt, is voor de liberalen ditmaal oizonder gunstig uitgevallen. Elke afdeeling telt 20 leden, behalve één, die slechts uit 19 bestaat, daar de voorzitter buiten do afdeeling blijft. Er zijn voorts twee epen plaatsen (voor Eindhoven en Dordrecht), zoodat nog twee afdeelingeu thans slechts 19 leden tellen. Nu heeft het lot in elk dier twee 10 liberalen gebracht en bovendien 11 liberalen in een derde afdeeling. In drie sectiën hebbeu ze dus de meerderheid. Iv de centrale afdeeling —door den voorzitter en de afdeelings-voorzitters gevormd — wegen derhalve de stemmen tegen elkander op. (Hbl.) Dinsdag , Vastenavond , des namiddags om 2 ure ontstond te Haaren op de mooie bouwhoeve van de Gebroeders van Dongen tijdens de dienstmeid alleen te huis was en bezig was de boter op te maken, in den stal brand, welke het eerst gezien werd door een buurman en p. m. 500 meter er van verwijderd wonende ; het groot tal hoornvee is er in omgekomen, ook van de meubelen is nagenoeg niets gered. De dienstbode heeft hare eigene kleederen moeten laten verbranden. Men zegt dat alleen de gebouwen tegen brandschade zijn verzekerd. Bij het onderzoek naar de oorzaak van dezen brand, door de marechaussee van Tilburg ingesteld, bleek het, dat de 14-jarige J.M. v. d.V., wonende aau het Lindenbo_eh te Boxtel, en dienstmeid bij de Gebr. v. D. Maandag was weggeloopen omdat zij »iv baren dienst geen aard bad". Dinsdag werd zij door hare moeder teruggebracht en stak nn, terwijl de gebroeders v. D. afwezig waren eu de meid-huishoudster buiten was, tien bossen stroo in den stal in brand, met het doel stal en huis te laten afbranden, denkende dat zij dan van zelf naar hnis zon kunnen gaan. Tijdens den brand is zij dan ook naar huis geloopen. Gisteren is zij door den brigade-kommandant der marechaussee van Tilbnrg te Boxtel gearresteerd en na een langdurig verhoor heeft zij alles bekend. Zij is daarna ter beschikking der justitit* naar s-Hertogenbosch overgebracht. F. v. d. B , agent vau politie van beroep, wonende Weversplaats te 'sßosch, heeft Woensdag morgen zijn vrouw doodgestoken. Wangedrag der vrouw, die zich meermalen aan diank te buiten ging, moet den overigens zeer oppassenden man tot deze verschrikkelijke daad hebben gebracht. De dader heeft zich zelf iv arrest begeven. Door de justitie is reeds ecu onderzoek ingesteld. Nader wordt nit 's-Bosch gemeld :| F. v. d. 8., ecu zeer goed oppassend agent van politie aldaar, kwam Woensdag-namiddag omstreeks 12 ure tehuis, om te eten. Des morgens 71/ s nre was hij in dienst gegaan, zonder eenig eten te hebben gehad, en bij zijn tehuiskomst des middags vond hij, zooals reeds menigmaal gebeurd was, in plaats van eten, de kachel uit en een beschonken vrouw. Met zachtheid er op gewezen , dat zoon toestand onhoudbaar was, schold zijn vrouw hem uit, schopte hem tegen de beenen en wierp hem een korst droog roggebrood toe, zeggende: „Vreet dat maar op." In woede ontstoken, nam hij van de tafel een broodmes en stak zijne vrouw daarmede in de linkerzijde, even beneden den arm, waarna hij het huis verliet en zich aan het politiebureau aanmeldde. De vrouw, die sedert jareu aau den drank verslaafd was en man, kindereu en de geheele huishouding verwaarloosde, was terstond dood neergezonken. Haar lijk is na het onderzoek der justitie naar het ziekenhuis vervoerd. Do ongelukkige man, na ziju verhoor per rijtuig overgebracht naar de gevangenis, .vas dermate ontzenuwd, dat hij uit het rijtuig moest gedragen worden. Uit Breda wordt aan de Tijd geschreven : Het carneval van het jaar'B9 behoort, gelukkig, weer tot het verleden. We zeggen sgelukkig", daar wij zelden zulke uitgelatenheid bij een carneval bobben gezien als juist dit jaar. Het moest heeft daartoe de gekostumeerde optocht van Maandag — die oveiigens goed -- bijgedragen. Deze optocht toen heeft tal van vreemdelingen naar »het stadje van pleizier" gelokt. Dat de drukte, die hier met de carnevalsdagen heeft geheerscht, dit jaar buitengewoon groot is geweest, kau men o. a. ook daaruit afleiden, dat alleen iv Goncordia op Maandag- en Dinsdagavond aan entrees van 50 et per persoon p. m f 1800 is ontvangen. En niet alleen in Goncordia, maar ook in de overige koffiehuken, herbergen en kroegen was de drukte ontzettend groot, wat ook alweer een gevolg is van den grooten toevloed van vreemdelingen. Bij carneval kan men den ook geen malaise gewaar worden, want juist zij die gewoonlijk met dat woord schermen, maken dan de grofste verteringen. Ook de mindere stand doet hieraan niet weinig mede. Uit een en ander kan men wel afleiden, dat het doel, waarmede de optocht heette in 't leven te zijn geroepen — veredeling vau het carneval — niet bereikt is, want dit kan alleen de politie, door alle schandalen van de straat te weren, — en deze zjjn dit jaar nog ergergeweest dan vorige jaren. Drank- of zedenwetten schijnen met carueval niet te bestaan, althans de politie laat alles maar begaan. Wanneer zal men toch op dit cbapitre niet aan eens dooven mans deur kloppen ? In de maand Februari 1889 werd bij het kon. weifdepot aan handgeld uitbetaald de som van f 34,284. Als bewijs dat ook onze Nederlandsche ondernemingen, voor het buitenland geenszins behoeven onder te doen, dient, dat het S.s. Veendam der Ned. Amer. Stoomv. maatschappij te Rotterdam, nu aldaar binnen, zijne reis maakte van New-York naar Rotterdam in tien dagen en dertien uren. --- Een ongepaste aardigheid. In het jongste nummer van den Ned Spectator komt een prent voor, waarop twee varkens geteekend zijn met een soldaten-muts op den kop en een der achterpooten aan een paal gebonden. De dieren schreeuwen erbarmelijk en rukken geweldig aan het dikke touw. Op bedoelden paal leest men „Afschaffing van dienstvervanging''. boven de prent: „Gelijke paniek in rielgië en in Nederland", en liet onderschrift luidt: „Zij schreeuwen eer zij geslagen worden." ln de beeldspraak van den Spectator moet dit, natuurlijk beduiden, dat men zich in beide Landen met hand en tand verzet tegen de invoering van den persoonlijken dienstplicht. Het zal menigeen voorkomen, dat men in een blad als de Spectator, dat op den moderuen katheder vaak met zooveel wijsheid weet te spreken over schoonheidsleer, schoonheidsgevoel enz., een meer passend beeld mocht hebben verwacht ; doch als Flanor in hetzelfde nummer o. a. mag zeggen „dat de jeugdige zonen der [katholieke] Kerk willooze dienaren zijn van een priesterbent, die men liever recruteert uit dommelige, slaperige, knokkelooze lieden, die het rustiger vinden, de wijwaters-kwast te hanteeren dan het geweer, die liever wierook ruiken dan kruit", zeker, dan mag de teekenaar van het blad wel eens in een varkensstal rondwoelen ; de reukorganen van onze spotbladen zijn trouwens aan den geur, die daaruit opstijgt, meer gewoon dan aan wierook. De Spectator is ditmaal intusschen zeer ongelukkig geweest in de keuze van een onderwerp voor zijn grappenmakerij. Als het waar is, dat de anti-militaristen in België en in Nederland voorloopig reeds vastgebonden zijn aan den paal van persoonlijken dienstplicht, dan hebben zij zeker volkomen recht om van zich te doen- booren. Of moeten zij daarmede wachten, tot zij de bullepees der kazerne-drillerij op den rug voelen ? 't Is te onnoozel, om van te spreken! Het blad had dan ook eerst wel eens mogen denken aan zijn geestverwanten in de dagbladpers, die tegen de nieuwe kiestabellen voor de verkiezing van leden der Provinciale Staten ijveren. (Het Huisgezin.) --- Vergadering v. d. Oranje-bond (Afschaffing dor conscriptie) ' op 7 Maart 1889, in het lokaal „Frascati'', des namiddags 1 uur. Volgens de presentielijst waren vertegenwoordigd do gemeenten Amsterdam, 's-Hage, Rotterdam, Werkhoven, Alkmaar, Schiedam, 's-Bosch, Wagnum en Nieuwer-Amstel. De heer Werker opent de vergaderiug en . daukt de aanwezigen voor hun opkomst, die het bewijs levert dat de denkbeelden, voorhing door anderen gekoesterd en in de laatste dagen door hem uitgesproken, in alle oorden van ons land weerklank vonden. Op verlangen van spreker staan alle aanwezigen op en betuigen daardoor, dat zg trouw beloven aan het Huis van Oranje. Waarom, vraagt de heer Werker, moest de naam van Oranje-bond deze vereeniging gegeven worden ? Het dagblad de Amsterdammer en velen die reeds, adhesie aan de vereeniging tot afschaffing der conscripl ie betuigd hadden, vonden deze benaming minder gepast aan het algemeen idee. De bond droeg den naam van Oranjebond, omdat ook de sociaal-democraten propaganda maakten voor de afschaffing der conscriptie. Wij, anderen, willen die afschaffing ook, maar niet als revolutionnairen. Wij zijn de belofte van Willem I, te Amsterdam gedaan, indachtig eu willen steeds gelooven, dat minder onze koningen dan wel hunne ministers en raadslieden schuld zgn, dat de conscriptie niet is afgeschaft. Soldateu, vervolgt spreker, moeten er zijn. Het leger is om zoo te zeggen een noodzakeiyk kwaad; laat ons langs wettige wijze dat kwaad verminderen. Om het goede tot stand te brengen was aller vereeniging, een Bond noodig. Velen hebben aan mijne roepslem gehoor gegeven, en al kunnen wij niet hier een volledig program voorleggen, wij knnnen samen overwegen eu misschien tot een goed einde komen, want vele zijn de blijken van instemming, den Oranjebond toegezonden. Een groot aantal namen van personen uit verschillende provinciën, door deu heer Werker voorgelezen, gaven dan ook van dit laatste ecu klaar bewijs, terwijl talrijke telegrammen en brieven, het leedwezen dergenen uitdrukken, die verhinderd waren ter vergadering te komen. Bewijzen van adhesie zijn ontvangen uit 76 gemeenten vau ons vaderland, waaronder een schrijven namens de Kath. Kiesvereeniging de Grondwet uit Schiedam, en een ander van meer dan 200 hoofden van huisgezinnen en anderen van Oisterwijk. Naar aanleiding van een brief des heeren Winkler Prins wordt in omvraag gebracht den naam Oranje-bond te behouden of een anderen aan te nemen. De Vereeniging tot afschaffing der conscriptie zal voorloopig de Oranje-bond heeten. Daar de ziel aller zaken geld is, stelt de heer Werker voor om van hen, die lid van den Oranje-bond worden, eene contributie te heffen van f 0.50 'sjaars, ten einde uit die storting de noodzakelijke kosten en de uitgiften van vlugschriften te dekken. Ook kunnen er in deze vereeniging donateurs (f 2.50) tn verder eereleduu bestaan,* terwijl het in den aard der zaak ligt, dat vrouwen als contribuëerende leden toegelaten worden. Een reglement van 16 artikelen wordt voorloopig aangenomen on vastgesteld. In dit reglement komt de bepaling voor, dat de centrale raad (bestaande uit één afgevaardigde van elke afdeeling dier gemeenteu, die zich bij den Oranjebond hebben aangesloten) iedere drie maanden te Amsterdam of elders zal vergaderen, en dat men trachten zal in alle gemeenten afdeelingen tot stand te brengen en, waar dit niet mogelijk is, correspondenten i>an te stellen, die voor deze zaak werkzaam zijn. Op eene vraag uit Sas-van-Geut, die aansluiting met, de Belgische Ligue wenschelijk acht, wordt geantwoord, dat hoewel deze vergadering daaiop geen definitief antwoord geven kan , deze onze zaak zuiver nationaal is. De hoer Jos Beltjens zond deu Oranje- Bond de muziek ten geschenke, door hem gezet op de dichtregelen van den heer Van der Lans, strophen die onlangs door Tijd en Maasbode ten zeerste geroemd werden. De heer Werker ontleedt nogmaals het doel van dezen Bond; afschaffing van de conscriptie. Indien het waar is, dat hij in deze zaak op den voorgrond is getreden, gaarne wenscht hij zich, als de Bond geconstitueerd is, terug te trekken; tot op dat tijdstip vraagt hij voor de werkzaamheden de beleefde hulp van een zestal heeren, die bij meerderheid van stemmen gekozen worden. Deze heeren zullen het verslag dezer vergaderiug aau hen, die adhesie betoond hebben, toezenden en hen daartoe uitnoodigen, iv hunne gemeenten afdeelingen te stichten en besturen te kiezen, om dan na eenigen tijd met bunne afgevaardigden opnieuw te vergaderen en een definitief bestuar te kiezen. (M.) Op de baan der Amsterdamsche Sportclub werd Donderdag-ochtend weder een wedstrijd op schaatsen gehouden, die de belangstelling in doze soort sport opnieuw in hooge mate gaande maakte. Een bekende Hamburgsche schaatsonrijder, ecu flink en kloek jongmensch, do even 17jarige Albert Schade, had onze Hollandsche jongens op een baan van 5000 meter, dat is bijna een uur gaans, tot een match uitgenoodigd. Pauder en Couvée waren dadelijk bereid, ofschoon zij Woensdag een uiterst vermoeiden en afmattenden kamp hadden gevoerd. Donderdag-ochtend te 9 uur waren beiden reeds op de baan, toen Schade nog op zich liet wachten, ten einde even een versterkiug to nemen. Daar wordt het sein tot vertrek gegeven, en al aanstonds schiet. Pander vooruit, die dan ook steeds vóór bleef. Na hem komt Schade, dan Couvée, doch bij den tweeden omgang heeft Couvée ook reeds Schade ingehaald, die bij den vierden omgang een geheele baan lengte bij Pander achter is. De uitslag was dat Pander de baan aflegde in 10 min., 40 sec. en de goulen medaille bekwam, eu Couvée in 11.14, die de zilveren wegdroeg, terwijl Schade 11.58 noodig had. Hierna reden nog S. P. Venema, van Nieuwer-Amstel, die ook den Hamburger sloeg met 11.51, en wien de bronzen medaille ten deel viel, terwijl Vethake, die tegen Venema kampte, de baan in 12 min. 45 sec. aflegde. Aangezien er veel meer wind was dan Woensdag, is Donderdag over 't geheel niet zoo snel gereden. Veel toeschouwers waren weder getuigen van den strijd. Uit O verveen wordt gemeld: Dinsdag-middag had de IJsclub Haarlem en Omstreken de bekken , die toegang geveu tot hare baan, geopend, zoodat door tal van menschen van deze gelegenheid gebruik werd gemaakt om nog eens schaatsen te rijden. Men had echter verzuimd, iemand te plaatsen bij den ingang, om bij het passeeren van den Zandvoortschen trein toezicht te honden. Een meisje met twee kinderen speelde bij den ingang en toen de trein aankwam, begaf zich plotseliug een der kleinen op de spoorbaan. Den trein te doen stoppen, was onmogelijk. De machinist Reijbroek remde onmiddellijk, sprong vau den treiu en had het geluk het kind van de baan weg te rukken. Een seconde later en het kind ware ovorreden geworden. In de Post komt een telegram uit Eist voor, meldende, dat de gemeenteraad met 5 tegen 3 stemmen, den gemeente-secretaris heeft ontslagen. Drie leden waren afwezig. De burgemeester verklaarde art. 70 der gemeentewet te zullen toepassen. Eenige coupes eerste en tweede klasse der H. IJ. S. M. prijken sinds enkele maauden met een aantal photographiên van schilderachtige punten aan de lijn gelegen. Drie lichtdrukken, in één lijst bijeen-] gebracht, versieren inderdaad de waggons, maar prikkelen ook veler hebzucht, zoodat reeds een twintigtal spoorloos verdwenen zijn. Dinsdag avond is het echter aan een conducteur te Amsterdam gelukt, een jongmensch, die zich aan dd ontvreemding van zulk eene photographie had schuldig gemaakt, te vatten. Toen bij de coupé, waai uit deze ge-i stapt was, nazag, ontdekte hij deu dief-J stal, snelde naar het voorplein , trofl den dader aan, bracht hem naar den politie-agent, en aan ontkennen was niew te deuken, want onder de jas van den' schuldige kwam de photographie te; voorschijn. (Hbl.) Maandag-avond kwamen per Oosterspoor te Amsterdam aan een man, vrouw en 4 kinderen, 't oudste 14 ent jongste lVs jaar. Op het voorplein van het station stelde de vader den kinderen voor, hier maar te wachten, want grootmoeder zon hen komen halen, terwgl hij zeide, nog even terug te moeten gaan met moeder. De kinderen gehoorzaamden en zouden op den Korten Singel op de komst van hun grootmoeder of op de terugkomst der ouders wachten. Al spoedig verveelde dit den kindereu en| zij begonnen te schreien. De politie j merkte de kleinen op. Een rechercheur stolde een onderzoek in aan het station,! en kwam daar tot de ontdekking, dat vader en moeder een kaartje hadden genomen naar Rotterdam, met het doelt om Diusdiig-morgen met de van daar vertrekkende boot naar Argentinië te gaan. Na korte beraadslaging vertrok den rechercheur met den eerstvertrekkenden trein met de kinderen naar Rotterdam om hun ouders op te zoeken. Men meldt, dat het den rechercheur niet is gelukt de ouders te vinden, zoodat de kinderen voorloopig'verpleegd worden in het Stadsbestedelingenhuis. Men ziet, de bekende geschiedenis van de ouders van klein Duimpje, die hnflj kinderen in het woud achterlieten, is ml onze tegenwoordige maatschappij nog] geen sprookje. Uit Eibergen wordt aan de N. R. Ct.l geschreven: De landverhuizing naar Amerika blijft in deze streken nog steeds voortgaan. In de jaren 1865 tot 1870, toen geheele families wegtrokken om zich in den staat Michigan te vestigen, scheen het alsof er geen arbeider meer zou overblijven; maar de kosten van overtocht konden door de meesten niet bestreden worden. Den eersten emigranten schijnt het daar bizonder goed te zijn gegaan en voortdurend worden de achtergebleven familieloden nog uitgenoodigd ook over te komen, met aanbieding van tickets voor den overtocht. Velen maken daar gebruik van, zoodat geen jaar voorbjj gaat, waarin niet een of meer gezinnen verdwgnen. Van tijd tot tijd komen er „Amerikaanders", zooals de oud-Eibergers genoemd worden, over #m hunne geboorteplaats nog eens te bezoeken. Allen vertoonen hetzelfde type van boersche heeren met flambard hoeden, losse rijksdaalders in den zak, royaal presenten gevende aan de familieleden, die zij hier aantreffen, en in hunne begrippen geheel geamerikaniseerd. Langen tijd houden zij het bij hunne meer bekrompen verwanten niet uit en trekken met een paar weken weder heen, na ioj den omtrek de bekende plaatsen bezochtj te hebben. In den regel volgt op een dergelijk bezoek weder het vertrek van een gezin naar Amerika, dat spoedig in de Hollandsche kolonie wordt opgenomen, en binnen het jaar worden er portretten overgestuurd, waarop een geflam baarde mijnheer met een breeden horlogeketting en een overhemd prijkt naasteen juffrouw, met in den schoot gevouwen, druk beringde handen en zeer zichtbare oorver-1 sierselen. Dergelijke zichtbare bewijzen van meer welvaart en het aanbod van tickets brengen do achtergebleven familie weder in spanning, en zoo volgt langzamerhand het eene gezin na het andere. Overtollige werkkrachten zrjn hier dafl! ook niet, en bij niet te ongunstig win-i terweder kan ieder wat verdienen, tegenover de Hollandsche loonen wel zeel weinig, maar bij wat eigen boerderij toch voldoende om geen gebrek te lijden. Aan De Scheepvaart wordt door een correspondent aan den Rijn geschreven: »Het is geloof ik niet van belang ontbloot, wanneer ik u mededeel, dat het zeestoomschip Industrie reeds sedert Maandagmiddag te Emmerik voor anker ligt en bezig is met lichten, daar het bij het vallende water niet tot Keulen kan komeu. Dit feit. is van te grooter beteekenis, daar het juist de directeur der Rhein und Dampfschiffahit Gesellschaft is, die d 9 Kamer vau koophandel te Keulen voortdurend aanzet tot klachten over het slechte vaarwater in Nederland, en ook in toongevende kringen propaganda zoekt te maken tegen den Nederlandschen waterstaat. »Het zon niet kwaad zijn de Kamer Van koophandel te Keulen er eens attent op te maken, dat dit jaar nu reeds voor de tweede maal eene boot dezer maatschappij, even na aankomst op Duitsch grondgebied, tengevolge van te weinig water, moet blijven liggen, terwijl zij op de Waal niet het minste oponthoud heeft ondervonden." Uit Roermond word geschreven : In het naburige Haelen gebeuren in de laatste dagen ongeregeldheden. Bjj den baron De Rijckholt op het kasteel Aldengoor en bij den vlak in de nabijh.id wonende molenaar Loop werden Zondag avond de ruiten ingeworpen. De baron loste Maandag avond een schot, toen hij in de meening verkeerde dat de oproermakers hun vernielingswerk kwam hervatten. Een kind van den pachter V., dat eene boodschap aan deu baron bracht, en bij het v>illen van het schot om hulp riep, deed de baron zijne vergissing inzien. De politie heeft een onderzoek ingesteld ; de daders zijn nog niet bekend. Men schrijft nit Sittard : Op VastenavondMaaudag verzochten vijf gemaskerde jongslui toegang bij eene der achtenswaardigste familiën te dezer Stede. Met de meeste bereidwilligheid Worden zij toegelaten. Na eenige snedige uien te hebben gedebiteerd, plaatste zich een hunner aan de piano ou begeleidde een jolig zangstukje, dat door de overigen uit volle borst werd aangeheven. -.Bravo riep de heer des huizes aan bet slot daarvan, en zijn dienstmeisje schellende, beval hij twee flesschen uit zijn kelder te halen „om de heeren eens lekker te regaleeren." Ons vijftal bewees het fijne merk de meest mogelijke eer, want in een ommezien was de inkoud der beide flesscheu als weggetoo- Verd. Een dei snaken hief toen zijn °og ton halve gevuld glas omhoog , bracht in plat Sittardsch eene soort vau toost uit op de vrijgevigheid van den gastheer eu besloot met de woorden: uMicue waorde heer, geir hubt os noe zoo fien getrakteird en geir zijt zóó ""eseluut gcwees, dat ich mich noe ouch Deit wil laote lompe. Alla leeve, ging bij voort zich tot het dienstmeisje wendende, „noe haol ooch ms twee flessche Vac etzelfde kaliber veurmiene rekening Oet de kelder." Het dienstmeisje keek hoogst verbluft onzen gemaskeerde aan, 'otdat de gastheer lachende haar toevoegde : „En nog eine driede veur miene -'ekening", waarop zij zich voortspoedde 6n weldra met drie nieuwe flesschen verschoen om dj kelen der jolige snaken °P-iieuw te besproeien. Het Haarl. Dagblad meldt omtrent de ttnsdaad van deu gewezen bediende van den ontvanger der directe belastiugen te Haarlem : De verdachte had de gelden die hij verduisterde, vtrantwoord in het kohier, omdat hij begreep dat anders de openstaande posten spoedig vervolgd en zijn misdrijf ontdekt zou worden. In het Journal evenwel boekte hij de posten ''•'et zoodat dit altijd sloot met de kas. Toen men echter tot de balans overging, weid er ontdekt dat er ruim f 300 aan de kas ontbrak en, denkende aan e_eu abuis, besloot men tot het collallonneeren der boeken. De schuldige zelf hielp daaraan mede. De bediende "••e met hem collatiouueerde, liet de Posten beneden de f 25 weg en noemde alleen die boven dat cijfer, en het toeval wilde dat de schuldige slechts een paar Posten boven de f 25 verduisterd de namen en nummers daarvan onthouden had, zoodat hij die, hoewel ze niet in journal Voorkwamen, uit het hoofd oplas. Zoodoende werd de >fout" niet gevonden, en de toenmalige ontvanger Paste het tekort nit eigen middelen bij. Inmiddels was de schuldige om andere redeven ontslagen, en er zou geen haan öaar gekraaid hebbon, zoo ziju voogd, aan wien bij de zaak in zijn angst voor ontdekking had medegedeeld, het niet Ooodig had geoordeeld het geatolene te vergoeden. Hoe prijzenswaardig dit bewijs van eerlijkheid ook zij, het had 'hans voor don schuldige slechte gevolgen. Hoewel het geld terug was, kon men de smet van een tekoit in de kas niet °P het kantoor laten rusten, met het °°g op den goeden naam der andore bedienden, en men gaf dus de zaak bij -ie justitie aan. Daar de handteekening van den vorigen ontvauger bijna geheel uit streepjes bestond was ze niet moeilijk na te maken, en het beste bewijs daarvan is, dat de ontvauger zelf op ecu partieel voldaan belastiugsbiijet zijue handteekeniug onder eeue der nagemaakte naamtoekeningen heeft geplaatst, zonder de vervalsching te bemerken. "DONGEN, 8 Maart. VaetenavondiHnsdag kreeg de Vaart alhier — ouder gewoonte — weer bezoek van de élite ? Uit Kaatsheuvels „straatjes". De ongenoodigde gasten, bestaande Oit een veertig- a vijftigtal lieve paartjes, deden hunne intrede in eene buitenherberg, waar de eerste scène uit het eerste bedrijf werd afgespeeld. Al de glaasjes, die leeggemaakt en voor het grootste doel niet betaald waren, werden op eene tafel gezet; vervolgens werd deze zoo hoog mogelijk opgetild en — één, twee, drie, losgelaten, zoodat al het glaswerk zich rinkelend door 't vertrek verspreidde. Bij haar tweede bezoek aan eene volgende herberg ging de keurbende op bijna dezelfde wijze te werk en ook daar werden zooveel glaasjes stuk geslagen en — gekaapt, dat den armen kastelein slechts een klein gedeelte van al zijn glaswerk overbleef. Al zingende, schreeuwende en tierende trok het korps verder en wilde in een derde herberg het derde bedrijf voortzetten, doch daar had het werkelijk buiten den waard gerekend. leder toch, die een glaasje verlangde, mocht het onmiddellijk betalen, uitdrinken en teruggeven ; niemand werd bediend voor aan deze eischen voldaan was. Deze voorzorgsmaatregel had ten gevolge, dat vele bestellers van hunne bestelling afzagen en naar eene volgende „vergunning" afzakten, waar zij echter naar eene zelfde methode behandeld werden. Inmiddels was onze wakkere gemeentepolitie gewaarschuwd en het slot van het laatste bedrijf was spoediger afgespeeld dan onze acteurs hadden durven verwachten. Ook de marechaussee van Gilze-Rijen, die juist in den omtrek vertoefde, kwam ten tooneele. Juist had een kastelein een paar belhamels de deur gewezen, toen den dienaars van Santa-Hermandad het eindbedrijf werd toevertrouwd. Aanvankelijk scheen het, dat het optreden van deze hoofdpersonen de gewenschte uitwerking zou tengevolge hebben, ten minste een groot deel sloeg den weg naar Kaatsheuvel in, doch weldra bleek het, dat deze vastenavondvoorstelling niet met geforceerden marsch en stille trom mocht eindigen. Er kwam al spoedig verzet tegen de politie, die den achterblijvers een gepast, doch ongewenscht uitgeleide bezorgde en in minder dan een oogenblik, ontspon zich een formeel gevecht, waarbij enkelen met sabel of karabijn kennis maakten. Na dezen eersten aanval werden al dadelijk de gelederen dunner en geheel het klompenregiment zocht zijn heil in eene overhaaste vlucht, na een hunner aanvoerders in handen van den vijand gelaten te hebben, die krijgsgevangen werd gemaakt en, na ijdel verzet, naar den nieuwen amigo werd gebracht, waar hij eenige uren van de woelingen en vermoeienissen zijner krijgsbedrijven kon uitrusten. Mocht door het krachtig en beleidvol optreden onzer wakkere politie — waarvoor haar openlijk onze hulde zij gebracht -- voorgoed aan de Kaatsheuvelsche pretmakers de lust zijn benomen op vreemd grondgebied hunne woelige rollen te laten afloopen. ?OORSCHOT. Een paar dagen geleden heeft men bij de Wed. M. alhier des avonds 2 kazen van de toonbank ontvreemd. Meer winkels in die straat beklaagden zich den Ïaatsten tijd. kleine voorwerpeh te missen. Moge het do ijverige politie gelukken den dader of daders weldra op het spoor te komen. •"OSSENDRECHT, 7 Maart. In den afgeloopen nacht hoeft de kommies S. zijn revolver gelost op den chef van dienst, den Heer V., die licht aan den arm gekwetst werd. Daarna schoot de ongelukkige zich zelven voor het hoofd en was oogeublikkelijk een lijk. De aanleiding tot deze handeling bestond hierin, dat S., wegens plichtverznim, op het puut stond ontslagen te worden, en dit, schoon ten onrechte, aan den Heer V. weet. Deze laatste bevindt zich thans in bet gasthus te Bergen-op-Zoom. KAATSHEUVEL, De vastenavond alhier heeft zich weder gekenmerkt door schandelijke vechtpartijen, waarbij veel bloed vloeide. Toen de schoonmaker H. S. Zondag-avond huiswaarts ging, werd hij op slechts geringen afstand van zijn*» wouing door zekeren C. V. onverhoeds aangevallen, Deze, uit een mastbosch te voorschijn springende, bracht S. mot een scherp voorwerp ecu tweetal vrij ernstige verwoudigen aan het dijbeen toe, zoodauig dat deze hevige bloedende slechts met moeite zgne woning kon bereiken. S. is thans onder geneeskundige behandeling en niet in staat eenig werk te verrichten. Wat de drijfveer tot het plegen van dit, feit is geweest, is oubekend, doch de omstandigheden doen vermoeden dat V. zich in den persoon heett vergist en een ander op 't oog heeft gehad. Ook in den laten'avond vau Maandag had op dezelfde verraderlijke wijze eene vrij ernstige verwonding plaats. Zekere F. V. eveneens huiswaarts gaande, zag zich op zijn weg derwaarts eensklaps door een 3tal personen achtervolgd. Een hunner, bij hem komeude, reikte hem heel vriendschappelijk de hand. V. toen niet kwaads vermoedende, bood nu ook de zijne, maar kreeg op 't zelfde oogenblik van zijn pseudovriond met een mes een vrij diepe snede dwars' over den rechterarm, waarop de dader ijlings het hazenpad koos. De verwonde werd toen door anderen huiswaarts gebracht, en geneeskundige hulp werd outboden. Nog op een tweetal plaatsen pleegde men in den loop dezer week alhier baldadigheden aan woningeu, vernielde de glasruiten en verbrak de omheining van een watorpnt. De politie, die omtrent de reeds gemelde feiten onderzoek doet, schijnt, naar men verneemt, reeds voldoende bewijzen tégen de schuldigen verkregen te hebben om proces-verbaal te knnnen opmaken. AMSTERDAM, 8 Maart. Gisterenavond besprak de heer Van Vlijmen, lid der Tweede Kamer, in de kiesvereeniging Recht en Orde alhier het onderwerp Krijgsdienst en Legervorming in Nederland. Na een inleidend woord van den voorzitter van Recht en Orde, werd de volgende motie van het bestuur besproken. De katholieke Vereeniging Recht en Orde te Amsterdam: »van oordeel, dat de conscriptie, zelfs met behoud der thans geldende bepalingen omtrent plaatsvervanging en vrijstellingen, eene belasting is, die op enkele, en vooral op de grootste huisgezinnen, het zwaarste drukt; »van oordeel, dat de invoering van den persoonlijken dienstplicht niet is gebleken noodzakelijk te zijn voor een deugdelijke leger-organisatio of voor de verdedigbaarheid des Lands; »van oordeel, dat dus de afschaffing der plaatsvervanging en de invoering van den persoonlijken dienstplicht eene onnoodige verscherping van de conscriptie, en een door niets gewettigde verzwaring van de lasten des volks zonden zijn; «verklaart zich beslist tegen de invoering van den persoonlijken dienstplicht, en verwacht van het beleid van Regeering en Volksvertegenwoordiging, dat de plaatsvervanging bij de Militie behouden blijve". In het debat mengden zich mr. Eng. Gompertz, de hee** Noteboom, rector Eygenraam, pater Wulfingh, mr. Reekers en anderen. Daarop werd de motie met groote meerderheid aangenomen. De vergadering was druk bezocht en eindigde tegen half twaalf. OOSTERHOUT, 8 Maart. Door een groot aantal landbouwers dezer gemeente is een request ingediend aan Zijne Excellentie deu Minister van Financiën, om de domeingroudon, zijndo de hooi- en weilaudeu, gelegeu ouder deze gemeente, niet. meer voor één jaar maar voor een langereu termijn te willen doen verpachten. Het ware te wenschen voornamelijk iv het belang dier gronden, alsook in dat der landbouwers, dat hiertoe word overgegaan, daar ééne jaarlijksche verhuring, zooals tot nu toe geschiedt, de landen zoo arm maakt, dat er jaar op jaar meer onkruid, biezen en mos in voorkomen, de grasplant meer en meer verdwijnt en dus de opbrengst en kwaliteit sterk achteruitgaat. ---