TILBURGSCHE Scherpschutters Vereeniging. ft°nderdag 20 Juni, n.m. half vijf "ri algemeene oefening. Zondag 38 ""ij v.m. 9 uur, algemeene oefening. --- BUITENLAND. ITALIË. Het Bruno-Schandaal is Zo ndag-ochtend 9 Rome volgens het vooraf vastgesteld *°gram voltrokken. Te negen ure was ? stoet, die volgens de liberale schatters J' 50.000 personen bestond, gevormd. aaï het verder van liberale zijde heet, raren niet minder dan 6000 liberale ereenigingen, van welke er 2000 hun bieren hadden medegebracht , door ?PQtatiën in den stoet vertegenwoor- H-d. Voorop gingen de gedelegeerden ac den gemeenteraad dan die der univerlt,eiten,derltaliaansche on buitenlandsche enz. De vrijmetselaars van l'he eu ,jer geheele wereld leverden 'aartoe het grootste contingent. Ook "^'Garibaldisten, in hunne roode hemden je«leed, waren in den optocht in groot |etal aanwezig. Circa 100 muziekkorp-80 speelden afwisselend de »Konings"itsch", de Garibaldihyme en Marseil**«.' En wanneer de muziek zweeg, bij herhaling een leve Bruno ! 'e? viva V Italia irredenta 'of een evenzeer ?lBplaatst »leve de gewetensvrijheid I" ¦ P de hoeken der straten presenteerden 8 troepen aan den voorbij trekkenden geweer. -T°en de optocht op het plein verscheen, iq*l" het nog omhulde beeld van den ,Btl eeuwschen pantheïst hen wachtte, ollk een daverend gejuich onder de ?eQif?te, die daar had post gevat nabij J dichtbezette gereserveerde plaatsen ,B senatoren, afgevaardigden, gemeen'raadsleden enz. Ruim lluurvielhet .""hulsel en werd het standbeeld door >8 regelingscommissie overgegeven aan n burgemeester, die een echt maponi e*e en dus scherp anti-katholieke rede B'd, even als zijn ambtgenoot van Nola 11 den afgevaardigde Bovio. Een dezer I ÖOietselaars noemde den P .vs het ongej*%e slachtoffer der dogma's en be-Berde, dat Rome voortaan de hoofdstad a' Wezen van de catholiciteit der we tenrap en der vrijdenkerij. Ten 12 uur ?1118 men van het plein naar het kapi,°°'i waar de versierde buste van Garii adi omgeven door kransen en banieren et feeat moest karakteriseeren. De atgeaardigde Imbriani hield een speech op B'ftoodhemd en ten een uur ging men ... 8r bet spelen der Garibaldihymne 'Heen. Van sommige huizen woei de vlag, maar de aanzienlijke katholieken hadden de stad verlaten en reeds Zaterdag was daardoor eene merkbare leegte onstaan. Van het Vaticaan waren Zatordag-avonu alle deuren gesloten en van toen af ging er niemand meer in of uit. Alle audientiën werden geschorst en de St. Pieter bleef tot Dinsdag gesloten. Een gedeelte van het bij den H. Vader geaccrediteerde corps diplomatique bleef mede in het Vaticaan en Zondag-avond werden de Fransche en Oostenrijksche gezanten door den kardinaal-staatssecretaris naar den Paus geleid, bij wien zij ruim drie kwartier vertoefden. Aan de katholieke bladen was van wege den Paus den wenk gegeven, alle polomiek in zake Bruno in deze dagen te vermijden, ton einde alle voorwendsels tot verbittering der manifestanten te vermijden. Men had uitgestrooid, dat de Katholieken een contramanifestatie beoogden, doch dit was geheel bezijden de waarheid. De politie was nochtans zeer ongerust, dat de radicalen eene botsing zouden uitlokken en had daarom uitgebreide voorzorgen genomen en de Regeering had sterke afdeelingen troepen doen plaatsen bij de colonnade van St. Pieter, op de Engelenbrug en voor de Pransche en Oostenrijksche ambassade. — Aan de voorzichtigheid van den Paus allereerst en verder aan de maatregelen, door regeeriug en politie nog ttr elfder ure genomen, is het te danken, dat de orde niet is gestoord. — Betreffende het Brunofeest worden uit Rome aan de Germania nog de volgende bizonderheden geseind: — 1. H. de Paus liet op den eersten Pinksterdag in zijn particuliere kapel den geheelen dag het Allerheiligste uitgesteld blijven en bracht aldaar al den tijd biddend door. Des namiddags kwamen de bij den H. Stoel geaccrediteerde gezauten van Oostenrijk , Frankrijk , Portugal, België en de zaak gelastigde van Monaco den kardinaal-staatssecretaris Rampolla bezoeken, die hen onmiddellijk bij den H. Vader toeliet. Leo XIII sprak tot hen met een innig vertrouwen op God, die. zeide hij, alles ten beste zal keeren. Over het geheel was de H. Vader zeer kalm en in goeden welstand. Alle toegangen werden streng bewaakt, want, zooals men weet, waren de guardia nobile, ' de guardia palatina, de Zwitserscbe lijfwacht en de gendarmerie in het Vaticaan geconsigneerd. Voortdurend kwamen uit alle oorden der wereld telegrammen van deelneming aan, welke Woensdag door de katholieke bladen van Rome gepubliceerd zijn als een welsprekend protest tegen den gruwel der Bruno-vergoding. De van haat tegen het Pausschap overloopende toespraken der feestredenaars hebben onmiskenbaar bewezen dat de Vrijmetselarij in Italië den toon aangeeft, de Regeering beheerscht en met het bezetten van Rome van den beginne af niets anders beoogd heeft dan de vernietiging van het Pausschap. Hierdoor is de toestand van den Paus te Rome definitif geconstateerd, en daarom heeft de H. Vader zijn secretaris, bij diplomatieke Nota aan de nuntii, een formeel protest tot de Mogendheden doen richten. — Maandag brachten ook de Pruisische gezant Von Schlö'zer en de Russische onderhandelaar Iswolski een bezoek in het Vaticaan. — Do Osservatore romano protesteert tegen de beschuldiging, door Crispi in de Kamer uitgesproken, als zou de Paus de felste vijand van het moderne Italië zijn. Indien Crispi, zegt de Osservatore, voor die beschuldiging geen bewijzen kan leveren, dan is hij een vuige lasteraar. --- FEUILLETON. De twee bruidskorven. «Maar mijnheer de Clerval'', zeide de otaris Daubion, nadat hij eenige papieren Rangschikt had, waarop verschillende tekeningen gemaakt waren, dan rui- eört gij u voor uwe zuster. »En niet alleen ruineert g_ u, door ??e bezittingen van Clerval te voegen ',W bet haar toekomend aandeel, maar °*endien neemt gij genoegen met „de <_ei__eenschap van goederen" waardoor ?JJ aan haar echtgenoot de vrije beschikng over de goederen uwer zuster af- aat. Mijnheer de Vrilleuse is een door .e^ door oppassend jongeling, dat moet 0,-...'kennen, en zijn fortuin is minstens *e"jk aan dat van juffrouw Clémence." i »Het is er mij juist om te doen om Jj1 fortuin ongeveer gelijk te maken." * .at wil zeggen, en gij zult het een oud .^end uwer familie met ten kwade duiden i [r^ bij het u opmerkt, het is omdat de U(ie baron de Vrilleuse de gelijkheid *ö vermogen eischt om zijne toestem/^g tot het huwelijk te geven. Maar a' mij nog meer hindert dan de eisch es vaders, die van van zijn standpunt *e* _ eenigszins gelijk heeft, is de hals'arigheid waarmede de zoon, de gemeen.c"ap van goederen wil, al is het waar ?aAiem alle overige bepalingen onver- ?coillig zijn Misschien beschouwt gij ,e* als een gril van den jongeling om ke verdenking van zich afteweren. Welnu, ik zeg u openhartig, dat ik er geen vertrouwen in stel als nu als gij toch niet luistert, dan behoef ik waarlijk niet te spreken". Werkelijk had Robert de Clerval zich omgekeerd en hield zijn blik, door een breed venster, dat op het park uitzag, op een prieel van klimrozen gevestigd. Hij scheen volstrekt niet naar den ouden notaris te luisteren. Recht tegenover het venster beschouwde hij Clémence, die met haar verloofde in het rozenprieel was gezeten ; Clémence, zijne jongere zuster, wier beschermer hij was en als het ware haar vader, een vader van vier en dertig jaren. Zij scheen overgelukkig en luisterde met zelfbehagen naar de liefdevolle woorden, welke Jacques de Vrilleuse tot haar sprak. In haar wit zomercostuum en met hare golvende blonde haren, welke door de zon een gouden tint verkregen, bewonderde Robert hare engelachtige schoonheid en dacht Kvj er zelfs niet aan om haar geluk door iets te willen verminderen. Evenwel zou hij, door afstand te doen van Clerval, zich voortaan tot eene zeer eenvoudige levenswijze moeten beperken. Tot nog toe had hij onbezorgd voortgeleefd, en behalve aan de verplichtingen zijner voogdijschap, welke hij met ernst en nauwgezetheid had vervuld, slechts geleefd om te genieten en niets anders gedaan dan vermaken nagejaagd, welke somtijds minder schuldeloos waren. Thans had hij ernstig besloten zijn levenswijze te veranderen en hij was nog jong genoeg om met het hem overblijvende fortuin de toekomst onbezorgd te gemoet te zien. Toen de notaris dan ook het venster naderde om aan Robert, die niet geluisterd had, zijne bemerkingen te herhalen, zeide deze, terwijl hij op het verliefde paar wees : „Kijk nu eens, Daubion, zou ik hun nu Clerval kunnen weigeren, neen, ik wil hun geluk niet in den weg staan, zij zullen het hebben. Zie toch eens welk een schoon paar ! Het is, par bleu, een schoon paar! Maar gij zijt gek Denzelfden avond, na het feestmaal, waaraan, onder verschillende voorname gasten, ook de baron de Vrilleuse en de notaris Daubion hadden deelgenomen, las deze laatste, op een toon, waaruit men zijne ontevredenheid duidelijk kon opmerken, met luider stemme het huwelijkseontract voor. „De bruidskorf is goed gevuld, bromde mr. Daubion binnensmonds, nadat hij de verschillende bepalingen betreffende de gemeenschap van goederen en de schenking van het landgoed Clerval had voorgelezen, terwijl Jacques de Vrilleuse en Clémence met dankbare erkentelijkheid Robert hartelijk omhelsden. * * * Eenige maanden later vinden wij den heer en mevrouw de Vrilleuse aan het ontbijt in een klein boudoir, grenzende aan de groote eetzaal van het kasteel | Clerval. Te zeggen dat zij sedert hun huwelijk : in het geheel niet meer aan Robert, die i onmiddellijk na de bruiloft op reis is I gegaan, zouden gedacht hebben ware ] laster. Maar zij zijn overgelukkig de jonggehuwden, en, zooals bekend is, als men gelukkig is en jong, vergeet men zoo gemakkelijk zijne afwezige bloedverwanten. Onder de brieven, welke door eon bediende op een blad werden binnengebracht, was er ook een van den afwezigen broeder. Clémence opende onmiddellijk het couvert en las haren echtgenoot den inhoud voor: „Mijne kleine lieve zuster, mijn beste Jacques '. „Sedert drie weken bevind ik mij bij onzen ouden vriend de Marville. Als gij u soms over een zoo langdurig verblijf mocht verwonderen, dan bewaar uwe verwondering voor eene veel gewichtigere mededeeling. „Schrik niet! „Ik ga trouwen. , „Uwe vriendin Marie, lieve Clémence, zal uwe zuster worden. Ik kan het u nu wel bekennen, dat ik sedert twee jaren aan niets anders gedacht heb dan het geschikte oogenblik te vinden om haar mijn hart en hand aan te bieden; maar zij behandelde mij altijd met zooveel onverschilligheid, met zooveel koelheid dat ik het niet durfde wagen " ! Blijkbaar zeer verwonderd, hield Clémence op met lezen. De brief was door eene fijne vrouwenhand voortgezet. : „Hij had geen enkele reden om te s kunnen denken dat ik eenige genegenheid i voor hem koesterde. En toch, ik beminde i ! hem, ja, lieve vriendin, ik beminde ! sedert geruimen tijd uwen broeder Robert. Maar de heer van Clerval was te rijk voor uwe trotsche en arme vriendin, De gedachte alleen, dat men mij, adellijke dochter zonder eenig vermogen , zou hebben kunnen verdenken, dat het mij om het landgoed evenveel als om den landheer te doen was, heeft mij menigmaal teruggehouden om zoo vriendelijk, zoo welwillend te zijn tegen Robert als ik wel zou gewenscht hebben. Zoodra ik ook vernomen had dat Robert niet veel rijker meer was dan ik, toen hij u bijna zijn geheele vermogen ten huwelijk gaf, was ik overgelukkig. „Dit zal u dan ook doen begrijpen, waarom Papa plotseling op de gedachte gekomen is, mijnheer uw broeder uitte- noodigen eenige dagen bij ons te komen doorbrengen en zijn bezoek zal nog vele weken duren.'' De brief was geteekend Marie. Robert. ..* In de groote, met bloemen en groen versierde en schitterend verlichte zaal van het kasteel Clerval was een talrijk ge- zelschap vereenigd. Vooreerst zag men er den heer en mevrouw de Vrilleuse . den heer de Marville, Marie de Marville en Robert, ter wier eere het feest werd gegeven en eindelijk tal van voorname heeren en dames' uit den omtrek. Ook notaris Daubion was wederom tegenwoordig. Op het oogenblik dat deze zich gereed maakte, om het huwelijkscontract voor te lezen, wisselde Jacques de Vrilleus een blik van verstandhouding met zijn echtgenoote, nam van den schoorsteenmantel een mandje dat gevuld was met fraaie, veelkleurige rozen, en terwijl hij den inhoud op den schoot van Marie uitstrooide, zeide hij : „Ziehier de bruidschat... .. Onder de bloemen lag eene notarieele acte, waarbij het landgoed Clerval aan Robert. den vorigen eigenaar, werd teruggesehonken. „Ik heb het kasteel moeten aannemen. zeide Jacques, om mijn huwelijk met Clémence mogelijk te maken; maar ik heb juist in gemeenschap van goederen willen trouwen, verstaat gij notaris, omdat ik voornemens was hot landgoed na de huwelijksvoltrekking , terug te geven aan den rechtmatigen eigenaar, die op zoo edelmoedige wijze ten behoeve zijner zuster er afstand van had gedaan. „Het was mij niet om het landgoed, maar wel om mijne Clémence te doen." Op dat oogenblik kondigde een bediende den baron de Vrilleuse aan. „Duivels, vervolgde Jacques, daar is Papa, die zal niet te spreken zijn als hy het verneemt! „Best mogelijk, antwoordde Clémence, die Marie en Robert hartelijk omhelsde en van hunne tegenwerpingen niets wilde vernemen, maar het geluk van ons vieren, is voor een voorbijgaand oogenblik van ontevredenheid van Papa, niet te duur gekocht, e e --- RUSLAND. Ruslauds dreigende houding tegenover de triple-alliantie en Duitschlands zonderling optreden tegenover Zwitserland wekken allerwegen de ernstigste bezorgdheid, welke nog verergerd is, sedert men ziet dat Bismarck's officieuze pers zich niet langer inhoud, maar blijkbaar het wachtwoord heeft om zich tegen Rusland te keeren. Het meest van al is die pers verbitterd over Ruslands financieele operatiën. Zij weet dat het geld »de zenuw van den oorlog" is en heeft daarom reeds twee jaar lang al het mogelijke gedaan om Ruslands leeuingsplanuen te dwarsboomen en zelfs de Russische fondsen te discrediteeren. Plotseling hernieuwt nu de Norddeutsche diezelfde campagne. De conversie vau Russische prioriteitsaandeelen der spoorwegen Koersk-Kharkof-Azof, Koslof-Woronesj en Orel-Griazi, tot een gezamenlijk bedrag van 1/4 milliard, in een nieuwe schuld a 4 pCt. verklaart zij voor ongelooflijk, »omdat dit blijkens de oorspronkelijke stukken niet zonder contractbreuk kan geschieden." Blijkbaar is men in regeeringskringen te Berlijn zeer onaangenaam verrast geworden door de tijding dat Rusland er eindelijk in geslaagd zou wezen Duitsch kapitaal voor ziju anti-Dnitsche oorlogsplannen machtig te worden. Het Petersburger Beursblad meldde nl. dat de bovengenoemde conversie verzekerd was door de Berlijnsche Discontogesellschaft, HandelsgeseUschaft, de firma Krause <$. Co, benevens Gebr. Sulzbach van Frankfort a. M. De met de Duitsche Regeering bevriende firma Bleichröder was er dus niet bij.' Weldra vernam men bovendien, dat tusschen de bedoelde bankiers oneenigheid was uitgebroken, tengevolge waarvan Krause & Co en later ook de Handels-Geseïlschaft zich terugtrokken. Dit, iv verband gebracht met het artikel der Norddvttsche doet veronderstellen dat de Duitsche Regeering er achter heeft gezeten. --- ENGELAND. vorigen koning van Beieren. O. a. vindt men te Welbeck het prachtigste en uitgestrektste net van kelders, dat er ter wereld bestaat; een waar onderaardsch paleis, met allerlei fantastische grotten, boomen en bloemen. De oude hertog dwaalde geheel alleen te midden dezer wonderen rond. De erfgenaam van zijnen titel en zijne onmetelijke rijkdommen is geen zonderling, maar een verstandig en zeer populair man, ook op de renbanen, waar hij vele en goede paarden laat loopen. Op den jongsten Derbydag heeft hij den grooten prijs gewonnen. Ook is bjj een hartstochtelijk jager. Natuurlijk vierden Dinsdag zijne duizenden pachters en onderhoorigen feest; natuurlijk was deSt. Peter'skerk Dinsdag eivol met leden der hoogste aristocratie ; natuurlijk hebbeu bruid en bruidegom zoovele geschenken ontvangen, dat zij geen raad er mede weten on ettelijke huizen er mede vullen kannen. Onder deze geschenken nemen die van den hertog aan zijne bruid eene eerste plaats in. Men vindt daarbij kleinoodiën van diamanten en paarlen, welke door Maria, de gade van den koning-stadhouder Willem den Derdo, gedragen zijn. Dit herinnert ons, dat het een Bentinck is, die Dinsdag in het huwelijk getreden is, een spruit van Willem Bentinck, die Willem in 1688 vaar Engeland vergezelde en den stamvader werd van ecu doorluchtig gc«lacht. Ook voor ons vaderland beeft de plechtigheid van Dinsdag dus eenige beteekenis. (_V. R. Ct.) Het huwelijk, dat Dinsdag in de def- tige, aristocratische kerk van St. Peters, Eaton square, tussehen den zesden c hertog van Portland en Mejuffrouw 1 Dallas- Yorke voltrokken is, kan met I recht een vorstelijk huwelijk worden 1 genoemd. De bruidegom, die kort ge- * leden zijn twee-en-dertigsten verjaardag _ heeft gevierd en eenige jaren ouder is 1 dan de bruid, is vermoedelijk de rijkste man van Engeland en misschien de ver- ! mogendste edelman van Europa. Aan i landerijen bezit hij 183,199 acres, die ' in ettelijke graafschappen verspreid ' liggen. Vele dier goedereu maken dccl ; uit van het hart van Londen, waar ge- l heele pleinen en straten in de voornaamste buurten hem toebehooren. ' Niemand kan den omvang van dit vorstelijk vermogen ramen ; de hertog van Portland zelf kan niet weten hoe rijk hij is. Gaat eens na, dat zijn oom, de vijfde hertog, die in 1879 kinderloos overleed, hem 1,500,000 p. St. naliet, enkel in roerende goederen ! Het verwonderlijkste is dat Lord Portland dit kolossale fortuin geëerfd heeft, zonder dat hij er op heeft kunnen rekenen. Hij «vas een anno luitenant bij de garde en had nog lang kunnen sukkelen, als zjjn exentrieke oom, die, archi-millionnair als hij was, met een kaal jasje en een gebroken regenscherm rondsjouwde op 's heeren wegen, tot spot der straatjongens en oude wijven, het niet in zijn hoofd gekregen bad, bij zijnen dood alles na te laten aan zjjnen neef. Deze, de tegeuwoordige hertog, ging dus op eenen avond naar bed als een jongmensch zonder geld, en stond den volgenden ochtend op als een honderdvoudig millionnair! De oude hertog heeft dwazer dingen gedaan dan dit. Hij ging wandelen in den regen, of reed in een omnibus, om de kosten vau een hansom te sparen, maar verkwistte tienduizenden ponden aan zijn landgoed Welbeck Abbey in Nottingham. Daarheen heeft de bruidegom zijne bruid Dinsdag middag gevoerd om er de wittebroodsweken door te brengen, na den in Engeland gebruikelijken doop met pantoffels eu zakjes rijst van zijne talrijke vrienden en vriendinnen te hebben ondergaan. Welbeck Abbey is een paleis en een soort van wonder. Het wordt gekenmerkt door dezelfde kostbare excentriciteiten als de lusthuizen van wijlen den --- FRANKRIJK. Aan de werkstaking der koetsiers wordt door 10.000 hunner deelgenomen. Bij de Are de Triomphe bijeen zijnde, spanden zij de paarden van de voorbijkomende rijtuigen af; maar de politie had krachtige maatregelen genome-i en heeft daarop alle wanordelijkheden belet. Eene commissie uit de koetsiers is ontvangen bij den heer Coustans, die bereid was hunne grieven aan te hooren, maar tevens zeide, dat alle manifestatiën op den openbaren weg verboden zijn. --- OOSTENRIJK. De Standard meldt uit Pest dat de minister van oorlog een groot aantal lOi/u centim. stalen veldkatnönen heeft besteld, en dat de nieuwe oorlogsbegrooting eene verraeerderiug aautoont van 4 millioen fl. --- DUITSCHLAND. De Beiersche katholieken bereiden zich voor tot een eigen Congres of Kaiholikentag to Munchen en koesteren terecht groote verwachtingen van deze krachtige uiting der eensgezindheid met Paus en bisschoppen om eenparig de wegneming te eischen van de grieven, waaronder het katholieke Beieren door de schuld eener liberale Regeering gebukt gaat. De liberale pers had al het mogelijke gedaan om het schoone plan te verijdelen maar heeft daardoor jui«t het tegenovergestelde bereikt. — In de laatste nota betreffende de zaak van Woblgemuth door de Duitsche rijksregeering aan het Zwitsersche bondsgouvernement verzonden, worden de klachten over de hem aangedane behandeling in het kort herhaald, en wordt vervolgens verlangd, dat aan Duitsche beambten zal worden toegegestaan, in Zwitserland surveillance uit te oefenen op Duitschers, die aldaar wonen en jegens het Duitsche rijk vijandig zijn. In overeenstemming met dit verlangen hebben Oostenrijk en Rusland officieel aan het hoofd van het Zwitsersche departement van buitenlandsche zaken den wensch te kennen gegeven naar eene hervorming der in Zwitserland bestaande vreemdelingeu-politie. De wensch dat het bevel, waarbij Wohlgemuht uit Zwitserland is verdreven, zou worden ingetrokken, is vanwege Duitschland slechts mondeling medegedeeld. Van diezelfde zijde is ook mondeling te kennen gegeven, dat wanneer er weder eens een oorlog mocht uitbreken, de zaak-Wohlgemuth een nadeeligen invloed zou knnnen hebben op de belangen van Zwitserlands neutraliteit. --- BELGIË. Naklanken van de verkiezing te Brussel, die door de telegraaf over het hoofd zijn gezien. Des middags werd aan de bureaux van de Patriote de ruiten ingeworpen door jonge Geuzen, die met zulke feiten of hunne overwinning vieren of hnnne nederlaag wreken en ze dus bij elke verkiezing bedrijven. In den avond begon het gebouw der Patriote zoo bedreigd te worden, dat een brigade gendarmen ervoor post vatte. Den geheelen namiddag werd de stad doorkruist door eene groep worklieden, welke de overwinning vierden van den man, die vroeger verklaarde republikein en socialist te zijn". Onder het geschreeuw »Leve Janson !" poogden de manifestanten de ministeries te naderen, doch de politie en de pompiers beletten hun dit. Nabij het paleis des konings gekomen, riepen zij: »Weg met den papieren koning ! Naar den Congo met hem !" Voor het paleis van den graaf van Vlaanderen werd er gejouwd en gefloten. Ziedaar de ware beteekenis van Jansons verkiezing. ---