TILBURGSCHE Scherpschutters-Vereeniging. Alg. oefening Zondag 34 Augustus v.m. 9a/g uur. Alg. oefening Donderdag 28 Augustus n.m. 4}/a uur. Vrije oefening Zondag 31 Augustus v.m. 9Vs uur. --- BUITENLAND. AMERIKA. Een cycloon heeft te Wilkesbarre 400 huizen verwoest, waarbij 12 menschen gedood en 33 gekwetst werden. --- SPANJE. Volgens tijdingen uit Tanger zou de sultan, na een strijd van vijf dagen tegen de opstandelingen, op het punt zijn zich meester te maken van de stad Marokko. --- ENGELAND. De plechtige ter-aarde-bestelling van kardinaal Newman's lijk heeft Dinsdag op het kerkhof van Rednal, bij Edgbasten, plaats gehad, na voorafgaande indrukwekkende uitvaart in de kapel van het Oratorium. De bisschop Ilsley droeg het H. Misoffer op en de bisschop van CHfton hield do lijkrede, waarna de absolutiën gegeven werden door de bisschoppen van Clifton, Northampton, Nottingham, Newport en Birmingham. Kardinaal Manning, door zijn hoogen ouderdom verhinderd persoonlijk te verschijnen, was nochtans vertegenwoordigd, evenals de aartsbisschop van Dublin en de bisschop van Salford. Behalve de boven reeds genoemde bisschoppen van Clifton, Northampton, Nottingham, Newport en Birmingham, waren ook de bisschoppen van Liverpool, Shrewsbury, Portsmouth, Southwark, Emmaus, Plymouth, Canae, Limerick, Christchurch (Nieuw-Zeeland), de rector der universiteit van Washington, de Provincialen van alle Orden, een talrijke priesterschaar en zeer veel aanzienlijke katholieken uit. alle oorden des Lands aanwezig. Tot de laatsten behoorden o. a. de hertogen van Norfolk en Newcastle, prins Doria, de burggraven, Southwell, de families Howard, Arundal enz. enz. — Dalton, de man die het Kanaal is overgezwommen, is in Amerika geboren. Zijn vader is een Duitscher en zj)"n moeder een Italiaansche. Hij is niet onbemiddeld en zwemt voor zijn genoegen. Hij is gehuwd met een Duitsche vrouw en heeft een paar dochters, die hij allen zwemmen heeft geleerd. Hij stelt zich nu voor het lersche Kanaal over te steken, waartoe hij ten minste zes-en-dertig uur zal noodig hebben. Zijn eenig doel is iets te doen wat nog niemand anders heeft gedaan. De man is 39 jaar oud en heeft dus al lang de verstandskies. --- FEUILLETON. WATERLOO. 1815. 18 Juni. 1890. 10. Onder de troepen, die zich hier bij dien strijd tusschen la Haie Sainte en Mont St, Jean roemrijk hebben onderscheiden, worden ook genoemd de drie regimenten karabiniers, onder het bevel van den generaal Trip, de zware brigade dor nederlandsche ruiterij uitmakende. Wij hebben reeds gezegd, dat de ruiterij der bondgenooten gedurig ten aanval oprukte, wanneer het voor haar geplaatste voetvolk te hevig en te aanhoudend door Milhaud's en Kellermann's ruiterij werd bestookt; bij zulk eene gelegenheid was het, dat Trip's karabiniers slaags geraakten met de kurasiers van Milhaud, en overwinnaars bleven in dien kamp; de drie regimenten, achtervolgens aanvallende op fransehe ruitercorpsen, die waren doorgedrongen tot de heuvelkling, door de bondgenooten bezet, wierpen de ruitercorpsen telkens overhoop, en dwongen hen, met groot verlies, achter den weg van Ohain terug te gaan. Het aantal gevangenen, dat de Nederlanders op den vijand maakten, de groote verliezen, welke zij zeiven ondervonden, het sneuvelen van een aantal hunner officieren, van Coenengracht en Lechleitner, de aanvoerders van het eerste en derde karabinierregiment — ziedaar feiten, die als bewijzen van de krijgsdeugd der nederlandsche ruiterij kunnen worden bijgebracht; bewijzen, krachtiger en overtuigender nog, dan zelfs de eervolle vermelding van den aanvoerder der nederlandsche ruiterij in Wellingtons legerberichten. De waarheid vordert daarbij te erkennen, dat in dien ruiterkamp de Nederlanders veel in hun voordeel hadden, daar zij nog weinig of geene verliezen hadden ondervonden, en de fransehe kurassiers reeds geteisterd waren door het geschut en geweervuur der bondgenooten, en afgemat door het beklimmen van de moeijelijke helling des heuvels; maar wanneer men aan de andore zijden opmerkt, dat die kurassiers tot de uitstekendste troepen behoorden, die Europa ooit op een slagveld zag verschijnen, eu de regimenten van Trip, om zoo te zeggen, pas opgericht waren, dan valt het niet te betwisten, dat de strijd tegen zulk een vijand gevoerd, voor de nederlandsche ruiterij een roemrijk wapenfeit heeft uitgemaakt. Terwijl dus die hevige worsteling bij en om la Haie Sainte plaats had, Hougomont door het fransehe geschutvuur werd geteisterd, en op der bondgenooten linkervleugel Picton's troepen, verzwakt en van strijdvaardigheid beroofd, zoo door den reeds doorgestanen grooten aanval, als door de verliezen vroeger bij Quatre-Bras geleden, bezig werden gehouden met tirailleursaanvallen van d'Erlon's even zeer verzwakte divisiën, — was een nieuwe legermacht opgetreden, die, Napoleons rechtervleuge lbedreigende, den franschen keizer dwong een gedeelte zijner macht daartegenover te stellen, en hem dus verhinderde met al zijne krachten op Wellington te vallen. Traag voortrukkende, waren eindelijk twee brigades van Bulow, nagenoeg de helft van dat pruisische legercorps uitmakende, tusschen 4 en 4y_ uur uit het bosch van Frichermont opgerukt, en in de vlakte verschenen, waar de legers om de zege kampten, Aanvankelijk ontmoetten de Pruisen hier niets anders dan de ruiterij der divisiën Domont en Subervic; maar Napoleon, spoedig in h«t zekere onderricht, dat het eene vijandelijke macht was die daar zijn rechtervleugel naderde, zond Lobaumet zijn twee divisiën infanterie derwaarts ; in alles maakte dit eene kleine tienduizend man uit. — De fransehe troepen houden in den beginne de brigades van Bulow tegen ; maar omstreeks vijf en een half uur komt ook het overige van het legercorps van dien prnisischen aanvoerder op het slagveld, en die overmacht dwingt nu die fransehe troepen terug te gaan. De pruisische bataillons dringen door tot het dorp Plancenoit, en bemachtigen de voorste huizen. Het was nu voor Napoleon duidelijk, dat hij niet alleen met Wellingtons leger had te kampen, maar dat ook een sterk gedeelte van Blücher's krijgsmacht tegen hem o verstond; toch besloot de Franschen keizer den strijd voort te zetten. Dat besluit wordt door Clausewitz ten sterkste gegispt: „Napoleon", zegt hij, „had toen den slag moeten afbreken en terugtrekken, wat zonder groot bezwaar kon geschieden; dan had hij zijn leger behouden en kon eene latere gunstige gelegenheid afwachtten, om op nieuw de kans van een veldslag te wagen. In stede daarvan blijft de Fransehe veldheer een strijd voortzetten, die geene overwinning meer kan opleveren; hij handelt als de dolzinnige speler, die, hoe ook de kansen hem ongunstig zijn, roekeloos op den laatsten worp al zijn overgebleven goud plaatst, en daardoor alles in eens doet verloren gaan.'' Wij gelooven, dat dit oordeel van den Duitsche krijgskundige op geen goede gronden berust; wij gelooven, dat het Napoleon, in den toestand waarin hij geplaatst was, niets hoegenaamd zou gebaat hebben, wanneer hij, bij de verschijning van Bulow, den strijd had afgebroken; wij gelooven, dat het voortzetten en volhouden van dien strijd de eenige verstandige handeling was, die hem te doen stond. Was Napoleon omstreeks zes ure 's avonds teruggetrokken, dan had hij, wel is waar het grootste gedeelte zijns legers kunnen behouden', en de slag bij Waterloo was een onbesliste veldslag gebleven. Maar wat zou dit den franschen keizer gebaat hebben ? De vereeniging der legers van Welligton eu Blücher was dan onmogelijk te beletten ; en, eenmaal die legers vereenigd, was er voor Napoleon aan geene overwinning meer te denken; dan moet hij de Nederlanden ontruimen en naar Frankrijk terugkeeren ; en de van alle zijden toestroomende heirmachten der bondgenooten zouden in Pranrijk de verdediging onmogelijk maken, en hem de wapenen even zeker uit de handen doen vallen, als dit in 1814 had plaats gehad. Voor Napoleon was dus een onbesliste veldslag even verderfelijk als eene geheele nederlaag ; hij moest eene overwinning behalen, wilde hij zich staande houden ; en daarom was het voor hem eene volstrekte noodzakelijkheid den strijd bij Waterloo niet af te breken. Was er mogelijkheid, om, door dat voortzetten van den slag, overwinnaar te blijven ? — Ja, die mogelijkheid bestond, al is het dat de kans niet groot was; het kon zijn, dat geen ander gedeelte van het pruissische leger, dan die macht van Bulow, op het slagveld verscheen; het kon zijn, dat de overige legercorpsen van Blücher opgehouden werden door Grouchy, of door andere oorzaken belet werden Wellington ter hulp te komen; het kon zijn, dat Grouchy nog bij tijds zijn keizer ter hulp kwam; — dat alles was mogelijk, dat alles was niet onwaarschijnlijk, dat alles kon de overwinning verschaffen, en moest dus weerhouden van een terugtocht, die toch, wat de geheele uitkomst van den oorlog betreft, gelijk zou hebben gestaan met eene geheele nederlaag. Het is dus ongegrond, Napoleon, om dat voortzetten van den slag, van dolzinnigheid te beschuldigen; hij kon hier niets anders doen. In het algemeen is het een dwadlbegrip, wanneer men meent, dat de fransehe keizer, bij zijne oorlogshandeling, zich dikwijls door vermetelheid en roekeloosheid heeft gekenmerkt ; het tegendeel is waar ; groote voorzichtigheid en diepe berekening zijn, in den regel, het kenmerk dier oorlogshandelingen ; en slechts dan neemt Napoleon zijne toevlucht tot stoutheid, wanneer hij, zoo als hier te Waterloo inziet, dat alleen volhardende stoutheid hem kan redden. De keizer geeft de bevelen om dien dubbelen vijand te wederstaan, den een van het slagveld te dringen, den ander te vernielen, voordat nieuwe hulpbenden der bondgenooten kunnen opdagen. Duhesme, met zijne divisie jonge garde, benevens eenige bataillons der oude, met 24 stukken geschut, trekken naar de zijde van Planchenoit, om de Pruissen daar weer uit te werpen. Ney krijgt bevel, de aanvallen op Wellingtons stolling met onverpoosde inspanning, te hervatten ; het voetvolk van d'Erlon en Reille, de ruiterij van Kellerma'.n en Milhaud, moet daartoe nogmaals worden aangewend, en de ruiterij der garde rukt op, om door hare nabijheid de kracht dier reeds verzwakte corpsen te schragen. Alleen de oude gardebataillons van Friant en een gedeelte van die van Morand blijven achter als eene laatste spaarbende, om later door hun optreden en nog onzekere overwinning te beslissen. Wordt vervolgd. --- FRANKRIJK. De president Carnot der fransehe Republiek is Zondag van Fontainebleau naar La Roehelle gereisd om de nieuwe haven van La Palice feestelijk in gebruik te stellen. Deze haven bestaat uit twee bekkens van 121/-. en IP/s H.A, oppervlakte met 1600 M. beschikbaar oeverterrein of kade, twee groote dammen en een ingang van 90 M. breedte, benevens pakhuizen, werven, enz. De bekkens zijn zelfs bij ebbe nog 8,50 M. en 9,70 M. diep en dus steeds toegankelijk voor de grootste pantserschepen en koopvaardijschepen. Met inbegrip der allergunstigst gelegen reede kunnen omstreeks 100 schepen tegelijk in de haven liggen. La Palice is bestemd om, wanneer ook de ontworpen spoorwegverbindingen allen gereed zullen zijn, met Liverpool en Antwerpen te concurreeren. Geen wonder dus, dat er bij de ingebruikstelling van dit nieuwe veelbeloovend kunstgewrocht zeer groote geestdrift heerschte en Carnot door de opgewonden menigte met veel enthusiasme ontvangen werd. — Het Congres, dat onder voorzitterschap van den kardinaal Lavigerie don 22 September (en niet den 15n October, zooals aanvankelijk het plan was) te Parijs geopend zal worden om middelen te beramen tot het tegengaan van den slavenhandel, zal een prijsvraag uitschrijven voor een werk, dat het best aan dit doel beantwoordt. De kardinaal bericht thans dat de prijs 20,000 franks bedraagt. De som is reeds gestort bij de Fransehe Bank. De antwoorden op de prijsvraag kunnen tot 31 December 1891 worden ingezonden aan den secretaris, rue Chomel 6. --- DUITSCHLAND. De Duitsche pers beijvert zich om het publiek geen al te hooge illusies te doen krijgen omtrent de ontmoeting van de keizers van Duitschland en Rusland, De redeneering dier pers komt op het volgende neer: Wanneer keizer Wilhelm opnieuw een bezoek brengt aan den keizer aller Russen, geeft hij hiermee een nieuw bewijs van zijn krachtig verlangen, om den algemeenen vrede te verzekeren en persoonlijk goude betrekkingen te onderhouden met alle souvereinen van Europa. Maar met het oog op het moeilijk te leiden karakter van den Czaar en met het oog op zekere gebeurtenissen, welke tusschen invloedrijke Fransehe en Russische persoonnaadjes hebben plaats gehad, kan men nauwelijks gelooven aan het succes van de pogingen door Wilhelm II in 't werk gesteld. Korten tijd vóór de komst van den Duitschen keizer in Rusland heeft de Russische minister van Oorlog te Parijs met generaal Miribel en den Franschen minister van Oorlog een onderhond gehad en vervolgens begaf een Fransch eskader zich naar de Russische wateren, om op demonstratieve wijze te fraterniseeren met de Russische troepen. Een Fransch-Russische alliantie zou, volgens de Duitsche bladen, geen vredebond zijn, maar een aanvallend karakter hebben, waarvan Europa alles zou moeten vreezen. Zoolang Duitschland zich er niet toe zal willen leenen ten voordeele van Rusland het tractaat van Berlijn te verscheuren en aldus de levensbelangen van Oostenrijk op te offeren, zal Rusland altijd Duitschland als zijn vijand beschouwen. De Oostenrijksche pers laat zich in denzelfden geest uit en ondanks hun „welkom" aan keizer Wilhelm, verzuimen de Russische bladen niet te wijzen op de vriendschap tusschen Rusland en Frankrijk. --- BINNENLAND. TILBURG, 23 Augustus 1890. Laatstl Zaterdag werd in de Tilburgsche Spaarbank ingebracht f 2846.15. Zondag hield de Sociëteit Vélocitas, gevestigd bij F. Smits, Korvel, hare jaarlijksche wedvlucht met jonge duiven van uit Vlissingen, welke 's morgens ten 10 ure met gunstig weder werden losgelaten. De uitslag was als volgt: P. Jongen 11.49, 11.50, O van Gestel 11.51, H. van Oosterhout 11.511/.) id-, id., 11.521/-» F. de Jong 11.531/2, 11.59, 12,2. Overduiven. P. Jongen 1.23, A. de Jong 12.3V2, H. de Jong 12.6, F. de Jong 12.1772 id., H. van Oosterhout 12.441/2. Zondag viel een jongen van een schommel in de Rauwbraken, Hij werd bewusteloos opgenomen en is op dit oogenblik nog niet buiten levensgevaar. --- De Tilburgsche Weefschool. De tentoonstelling werd druk bezocht, zoo eindigt een waardeerend relaas in de Prov. Ct. over de expositie onzer Weefschool. Sinds de oprichting dezer school was do belangstelling van het publiek dan ook nimmer zoo- groot, zoodat er Zondag 11. bijna geen gelegeilheid was, wegens het drukke bezoek, inzage te kunnen nemen der tentoongestelde cahiers. Deze cahiers bevatten een groot aantal patroonteekeningen in verschillende kleuren, duidelijk en netjes afgewerkt met de desbetreffende sialen en behoorlijke omschrijving als: samenstelling, benaming, bekamming, apprêt etc. Het was dan ook niet te verwonderen dat vele indus tricelen met bi zondere attentie geruimen tijd een en ander bezichtigden. Van de meest eenvoudige tot zeer gecombineerde teekeningen waren te aanschouwen; ook de samenstelling der patronen was zeer goed, hoewel wij gaarne gezien hadden dat bij sommige artikelen het er iets meer op aangelegd was, de kleuren in hunne fraaie schakeringen en scherpe contrasten een weinig beter te doen vóórkomen, want „après le choix du dessin, la plus grande perfection d'une étoffe provient de I'heureux assortiment des couleurs." Gaarne brengen wij een woord van lof aan de leerlingen der dagschool voor hun sierlijk werk en aan den kundigen directeur, den heer Miessen, die deze schoolbezoekers zoo heeft leeren werken; maar zeer zeker een compliment aan de twee leerlingen der avondschool, die hunne cahiers tentoonstelden. Voor jeugdige personen, die den geheelen dag handenarbeid moeten verrichten en tijd weten te vinden om zich theoretisch op de hoogte te stellen der wevereij en zoon keurig boek kunnen samenstellen, is de toekomst niet duister. Niet ten onrechte zullen de Industriëelen bij preferentie zulke personen tot zich trekken. Mogen deze 2 personen aan velen ton voorbeeld strekken, de avondschool door 5 of 10 maal meer leerlingen bezocht worden, dan zal er van zelf voor het minder geschikte schoollocaal een degelijker te vinden zijn en de weefschool tevens geheel aan haar doel beantwoorden. In den nacht van Maandag op Dinsdag is er inbraak gepleegd in eon hèèrenhuis in de Stationsstraat alhier. De dader schijnt langs het terrein van een in aanbouw zijnd huis in den tuin te zijn geklommen van den heer De Beer-Lommen, heeft daar een pot met groene zeep uit een waschhuis weggenomen en daarmede eene glasruit besmeerd en verbrijzeld aan de achterzijde van het daarnaast gelegen huis bewoond door den heer A. Brouwers. Hij heeft vervolgens de glazen deur geopend en twee l_amers kunnen doorzoeken. Vermist wordt voor eene waarde van ongeveer f 100, bestaande uit geld en een gouden horloge-ketting. Bovendien schijnt de inbreker zich te hebben vergast aan cognac en fijne sigaren. Dinsdag-morgen omstreeks vier uur zagen twee spoorwegwachters aan den overweg bij de Gasthuisstraat een persoon, die er eenigszins verdacht uitzag, een eind van hun wachthuis over de afrastering klimmen en zich op den spoorweg begeven. Toen zij hem wilden achtervolgen, sloeg hij op de vlucht, klauterde wederom over de afrastering en verdween in een klein straatje, uitkomende in de Alleenhouderstraat. De wachters vonden eenige sigaren welke d 3 verdachte bij het overklimmen had verloren en volgens hunne latere verklaring, zouden deze in vorm veel overeenkomst hebben met het soort bij den heer 8., ontvreemd en waarvan ZEd. er nog in voorraad had. De politie is nacht en dag in de weer om den dader op te sporen of althans de herhaling van dergelijke misdrijven te voorkomen Den 3en September a. s. zal het 121/2 jaar geleden zijn, dat Z. H, Leo XIII werd gekroond tot Paus. Van verschillende bijden vraagt men ons, of het katholieke Nederland dien dag onopgemerkt zou laten voorbijgaan en of wij niet minstens door eene algemeene vlaggentooi van onze innige vereering en aanhankelijkheid voor den grooten Leo zouden blijk geven. (C). Uit Het Loo wordt gemeld dat Z D. H. de groothertog van Saksen en zijn dochter het dejeuner ten Paleize. gebruikten. Na afscheid genomon te hebben van Z. M. den Koning, vertrokken de vorstelijke personen per trein van 4.45. H. M. de Koningin en Prinses Wilhelmina deden hun verwanten uitgeleide. Hare Majesteit plaatste zich met den groothertog in het eene rijtuig, prinses Wilhelmina met de hertogin van Mecklenburg in het andere. Na vertrek van den trein wandelden de Koningin en de Prinses naar het Paleis terug. Op het plankier was eene talrijke schare van dames en heeren verzameld, die de vorstelijke personen eerbiedig groetten. Bij het gemeentebestuur van s-Hertogenbosch is niets bekend van de aangekondigde komst van H. M. de Koningin en de Kroonprinses. Te Apeldoorn is een aanvang gemaakt met het opstellen van de tent van den heer Carré, op de Hoogo Weide, achter Hotel Röge op het Loo. De heer Carré, die, zooals bekend is, bij gelegenheid van den verjaardag van Prinses Wilhelmina , Maandag 1 September een middag-voorstelling zal geven voor de Prinses en genoodigden, kwam reeds met 9 wagens aldaar aan. Het circus zal door 500 gasvlammen worden verlicht. Uit vrees voor te geringen druk, wordt op last des Konings het buhsennet der gasleiding gedeeltelijk vernieuwd en de te nauwe buizen door wijdere vervangen. De kosten hiervan zullen ongeveer f 600 bedragen. (U.D.) Door de kiesvereeniging Noord-Brabant, afdeeling 's-Bosch, is in haar vergadering van Donderdag met algemeene stemmen besloten toe te treden tot den Provincialen Bond van R. K. Kiesvereeniging in Noord-Brabant. . (Nbr). Bij de Tweede Kamer zijn thans ingekomen de wetsontwerpen tot wijziging van te bepalingen der gemeentewet betrekkelijk de plaatselijke belastingen en tot wijziging, in verband hiermede, van de wet tot regeling van de grondbelasting. --- Spoorwegongeluk tusschen Zandvoort en Overveen. De trein, welke des namiddags om 4,29 van Amsterdam Daar Zandvoort vertrekt, is Maandag tusschen Overveen en Zandvoort, op een kwartier gaans van dit laatste dorp, ontspoord. De locomotief werkte zich diep in het zand een goederenwagen werd geheel, oen waggon derde klasse gedeeltelijk verbrijzeld. De achterste wagens bleven op hun plaats. De stoker der locomotief, Bom geheeten, werd gedood, de machinist, verkeerde in een toestand van verdooving; zeven of acht personen werden gewond,-het meerendeel, gelukkig slechts licht. De conducteur Van Eeden is zwaar gekwetst. De gewonden werden per kar naar Zandvoort gebracht; enkelen waren echter in staat zich te voet derwaarts te begeven. Door dr. Gerke werd geneeskundige hulp verleend. De reizigers die met den volgenden trein van 5 uur naar Zandvoort waren vertrokken, moesten tusschen Overveen en Zandvoort uitstappen, daar het spoorwegverkeer gestremd was. , De gemeenschap per telegraaf en telephoon is gestoord, doordien verscheiden draden afgesneden en palen omvergeworpen zijn. De oorzaak van het onheil is nog onbekend; een uur na het ongeval was echter reeds mr. Rethaan Macaré, officier van justitie te Haarlem, ter plaatse om een onderzoek in te stellen. In het Handelsblad lezen wij hieromtrent nader : De locomotief werkte zich diep in het zand, oen goederenwagen werd geheel een waggon derde klasse en een waggon tweede klasse werden godeelteverbrijzeld. De balkons van al de wagens, behalve van den laatsten, werden in elkander gedrukt, zoodat het een geluk was. dat wegens den motregen de balkons niet bezet waren. Enkele reizigers, die in den trein zaten deelden ons hun bevinding mede. Eerst werd een schok gevoeld. Men begreep ' dat de trein ontspoord was, doordien de wagens zeven of acht keer bonsden over de dwarsliggers. Toen een harde schok .... gekraak.... het knarsen van ijzer, het splinteren van hout en — stilstand. De locomotief had zich rechts van den weg diep in het mulle zand gewerkt en was blijven staan. De machinist was er waarschijnlijk rechts afgesprongen en bleef ongedeerd. De stoker werd er links afgeslingerd of sprong er aan die zijde af en geraakte dus onder den goederenwagen, die tegen de linkerzijde van de locomotief geheel te pletter liep. Het onderstel van den goederenwagen werd gedrongen onder den salouwagen tweede klasse, die opgenomen en geheel achterste voren gekeerd werd. Het voorste smalle compartiment van het tweede-klasse-rijtuig werd verbrijzeld. De personen, die hier zaten, werden allen gewond. Het is een wonder, dat geen van hen gedood werd. Van het middelstuk van de tweede klasse, den zoogenaarnden salonwagen, werd de eene zijde ineengedrukt tegen de locomotief, nadat de wagen achterste voren gekeerd was. De reizigers, die er door de vensters uitkwamen, deden eerst eenige stappen naar de zijde van Haarlem, denkende dat ze naar Zandvoort liepen Ze hadden, verdoofd door den schok, niet opgemerkt hoe de wagen gekeerd was. Van de twee derde klasse-wagens, die nu volgden, werd een bijna geheel verbrijzeld. De eerste-klasse-wagens werden tegen de andere wagens gedrukt, met verbrijzelde balkons en gebroken vensters aan de zijde van de locomotief. De deuren aan de voorzijde der wagens waren door de gebroken balkons, onbewegelijk vastgewrongen. . Toen de reizigers uit de wagens sprongen of kropen, was het een treurig schouwspel. De arme stoker Bom (die eene weduwe en vier kinderen achterlaat en na een paar maanden werkloosheid juist weder den arbeid had kunnen hervatten), lag met gespleten hoofd onder den goederenwagen. Veel reizigers lagen achterover op het zand uitgestrekt, met bebloede hoofdden. Sommigen omringd door schreiende vrouw en kinderen. De meesten waren echter meer ontsteld en geschrikt dan zwaar gewond. Twee conducteurs lagen ook kermend op den grond. Reizigers, die hen hielpen en onderzochten, meenden dat de een enkel gekneusd was, en dat de schouder van den ander uit het lid was. Een dame had een ernstige hoofdwond. Een heer had een wond in den hals en een gebroken sleutelbeen. Veel passagiers hadden bloedende wonden of bulten aan het hoofd, doch wij gelooven niet dat er ernstig gewonden waren. Naar de oorzaak van het ongeluk wordt een onderzoek ingesteld. Maandag-avond heeft een terreinopzichter van het Hollandsche spoor aan het station Den Haag een bewijs gegeven van zeer groote tegenwoordigheid van geest, waaraan hij zeker voor een deel zijn leven heeft te danken. Bij het vertrek van den sneltrein van 9,27 was eene kolossale menschenmassa op het station aanwezig, die met een daarop volgenden pleizier trein in dezelfde richting moest vertrekken. Verschillende pleizierreizigersjgingen bij] vergissing in den sneltrein en moesten dien ijlings weer verlaten. Bij het vertrek van de sneltrein stond dientengevolge nog een portier open. De terreinopzichter snelt ¦toe om het dicht te doen, maar wordt door den reeds zich bewegenden trein voor overgeslagen en valt op de treeplank neer. Een plotseling gegil stijgt uit de menigte, op het perron aanwezig, op. De stationschef daardoor opmerkzaam geworden, zag niets meer, maar toen hem een oogenblik later de op den grond gevallen roode pet met gouden band van den terreinopzichter werd overhandigd, begreep hij den toestand. Den pleziertrein ophouden was zijne eerste gedachte, en onmiddellijk daarop seinde hij naar Voorschoten om den sneltrein op te houden. Dit gebeurde en werkelijk vond men daar den opzichter hangende aan de treeplank. Hij werd opgenomen en naar Den Haag teruggevoerd, waar de geneeskundigen constateerden, dat zijn eene been, hetwelk langs do baan had gesleept, erg had geleden. De opzichter was zoo volkomen bij zijn bewustzijn gebleven, dat hij bij zijne terugkomst aan het station den chef de hand drukte en hem verzekerde dat als niet te Voorschoten ware gestopt, hij zich niet langer had kunnen vasthouden en dan bijna zeker onder den trein zou zijn geraakt. Van den trein welke Donderdagavond tan Zevenaar te negen uur naar Emmerik vertrok, is even voor het station Elten een gedeelte ontspoord. Juist bij het passoeren van een wissel werd een of ander onklaar, waardoor de tender en de bagagewagen uit het spoor liepen. De reizigers ontvingen gelukkig slechts een lichten schok, doordien deze trein te Elten stopt. Het ongeval bepaalde zich tot materieele schade, en daar het de laatste trein was, hadden alleen goederentreinen vertraging. Men schrijft uit Nieuwediep : Een der zeilvaartuigjes die zich ter reede van Tessel oefenden voor den op 30 dezer aldaar te houden roei- en zeilwedstrijd, eene marinesloep van het oorlogsstoomschip Van Galen, sloeg op korten afstand van deze haven om, ongeveer een uur nadat men deze had verlaten. De luitenant-kwartiermeester der mariniers T. H. P. Bakker, die zich het dichtst in de nabijheid van de sloep bevond met een door mariniers bemand vaartuigje, spoedde zich terstond naar de plaats waar het ongeluk plaats had om hulp te bieden. Vier der te water geraakte matrozen hadden zich intusschen op de omgeslagen sloep gewerkt en werden nu door luitenant Bakker gered ; ook een vijfde, die zich boven water had weten te houden werd spoedig in de boot gehaald. De commandant der sloep echter, de luitenant ter zee J. M. Zwanenbeek Pauw, liet de sloep, waaraan hij zich aanvankelijk had vastgeklemd, los vóórdat men hem te hulp kon komen, en verdween met den matroos {2e kl. Nieuwenhuis voor de oogen der redders in de diepte. Onmiddellijk werden door. een aantal marine-vaartuigen pogingen aangewend de lijken der verongelukten te vindenr tot nu too echter zonder gevolg. Beiden waren ongehuwd. Vrijdag ochtend heeft te Haarlem een 44jarige stukadoor, in een water- en vuurwinkel in de Rozenprieel straat, eene 64jarige vrouw, die voor hem in die woning was gevlucht, getracht den hals af te snijden met een groot broodmes, dat hij van zijne woning had medegenomen. Gelukkig werd hij door eenige buurvrouwen gegrepen en aan de politie overgeleverd, voordat hij zijn plan kon uitvoeren; hij had echter reeds het mes op haar hals gezet, terwijl hij haar bovendien met eene hand in de rechterwang had vastgegrepen, die op verschillende plaatsen is verwond. Deze vrouw is de moeder van zijn huisbaas, door wien hem gerechtelijk de huur was opgezegd, omdat hij huur schuldig was, en nu verdacht hij haar van te hebben medegewerkt om hem te laten verhuizen. (H. D.) De heer J. T. baron van Pallandt, lid van Gedeputeerde Staten van Overijsel, is, terwijl hij Dinsdagnamiddag op de eendenjacht was, uit een roeiboot gevallen en in de rivier de Regge verdronken. — Door een trein van Enschedé naar Oldenzaal is onder de gemeente Lonncker een oud man overreden. Na eenige uren lijdens, is de ongelukkige overleden. ---