Duitschland. FRANKFORT, den 18den Maart. De hoogbejaarde vorst van Servië, Milosch, lijdt thans] aan eene bedenkelijke ziekte; uit dien hoofde heeft hij de Porte doen weten dat zij hem weldra eenen opvolger zou moeten geven , en haar uitgenoodigd om reeds dadelijk dien opvolger te benoemen, dewijl anders bij zijnen dood onlusten in Servië te vreezen zouden zijn ; verder verzocht hij dat zijn zoon, vorst Michael, dadelijk door den Sultan tot zijnen opvolger zou worden benoemd, daar deze reeds door de vertegenwoordigende vergadering van Servië voor die betrekking was aanbevolen. Naar men berigt heeft de Porte zich bereid verklaard om aan dat verzoek te voldoen , onder beding dat de vorst Michael te Konstantinopel zou komen om persoonlijk den Sultan als zijnen leenheer te huldigeD, en onder verklaring dat zij even min als vroeger de erfelijkheid van het thans aldaar regerende geslacht wilde erkennen, en den vorst Michael niet wegens, maar niettegenstaande zijne betrekking tol den regerenden vorst van Servië met het bestuur over dat gewest zou willeu belasten. --- Engeland. LONDEN, den 18den Maart. In de zitting van het Lagerhuis van den ICden vestigde lord Carnarvon de aandacht op de tijding dat in Savoye alleen aan de municipaliteiten de vraag over de aanhechting aan Frankrijk zou voorgelegd worden , en deed opmerken dat dit strijdig zou wezen met de verzekering van den graaf Cavour , dat de bevolking èn de mogendheden zouden worden geraadpleegd. De hertog van Newcastle erkende dat er allezin. tegenstrijdigheid beslond tusschen de beloften van den graaf Cavour en den inhoud van het bedoelde telegram. Hij voegde er bij , dat den vorigen dag van den heer Thouvenel eene hoogst gewigtige depêche ontvangen was, maar dat de regering nog geen tijd had gehad om haar in nadere overweging te nemen. Hij gaf de toezegging dat alles aan het Parlement zou worden medegedeeld, van welks zijde in de tegenwoordige omstandigheden beleid en gematigdheid noodzakelijk was. — In het Lagerhuis heeft lord John Russell, ten gevolge van eene interpellatie van den heer Kinglake verklaard dat er tusschen Pruissen en Engeland volkomen overeenstemming van denkwijze ten aanzien van de Savooische kwestie bestond, maar dat vau Oostenrijk en Rusland geen bepaald antwoord dienaangaande ontvangen was. Hij gaf voorts te kennen dat de regering eene depêche van den heer Thouvenel had ontvangen , waarin betoogd werd dat ten gevolge van de in Italië voorgevallene gebiedsveranderingen, ook voor Frankrijk eene territoriale wijziging noodzakelijk was geworden. Deze depêche kon men niet beschouwen als de vervulling der door Frankrijk gedane belofte dat het do mogendheden zoude raadplegen. De mededeeling van den heer Tlwuvenel vereischte een naauwgezet overleg; de regering had een antwoord daarop voorbereid hetwelk , wanneer het door de Koningin werd goedgekeurd , aan het parlement zou worden medegedeeld. — Zaturdag jl. , dat is korten tijd nadat het Engelsche gouvernement de nota van den heer Thouvenel , behelzende definitive verklaringen en ophelderingen omtrent de zaak van Savoye, ontvangen had, deelde de Londensche Morning Post, lord Palmerston's orgaan, 'het volgende mede ; «Zoo wij wel onderrigt zijn, staat de zaak van Savoye thans aldus: Sardinië is op het punt van Savoye en Nizza bij verdrag aan Frankrijk af te staan. Frankrijk zal vervolgens de bevolking dier gewesten raadplegen en haar vragen, of zij zich met Frankrijk wil vereenigen of eenen afzonderlijken staat wenscht uit te maken. Verkiest zij het laatste, dan zal van Savoye een zelfstandige staat gemaakt worden ; maar verlangt zij het eerste, dan zal de uitkomst der stemming aan de groote mogendheden worden medegedeeld. In geval van ernstige afkeuring en tegenkanting van de zijde der Europesche staten — welke evenwel niet verwacht worden — zou Frankrijk waarschijnlijk toelaten dat Savoye een onafhankelijke staat wierd; maar dat zijn, gelijk de Franschen zeggen, gebeur— lijkheden welke nog in de toekomst liggen. «Doch Frankrijk verklaart stellig, in geen geval te zullen gedoogen , dat de; zoogenaamde Fransche afbellingen der Alpen in de magt van Sardinië blijven, nadat deze staat zooveel zal zijn vergroot, dat hij in uitgebreidheid op Pruissen volgt." — Reuters agentschap maakt een berigt uit Weenen bekend, volgens hetwelk de Fransche gezant aan de Oostenrijksche regering het aanstaande vertrek der Fransche troepen uit Lombardye aangekondigd en tevens verlangd heeft de verzekering te ontvangen, dal Oostenrijk ook na het vertrek dier troepen het beginsel van niet-tusschenkomst zou in acht nemen. Hij zou daarop ten antwoord hebben ontvangen, dat Oostenrijk sederl de overeenkomst van Villafranca te veel offers aan den vrede gebragt heeft om op nieuw tot eene uitbarsting van den strijd aanleiding te willen geven , maar dat het de aandacht van Frankrijk op de Pietnontesche woelingen in Venetië moet vestigen , en Venetië door alle te zijner beschikking staande middelen zal verdedigen. — Het reuzenschip Great Eastern heeft tot hiertoe, in ronde sommen , in het geheel 1,010,000 p. st. gekost en er zal nog ongeveer 30,000 p. st. vereischt worden om het in staat te stellen in zee te steken , hetwelk, naar men meent te hopen, tegen het einde van Mei of het begin van Junij zal kunnen geschieden. Sommigen gelooven dat het zich bij het eskader aan zal sluiten , hetwelk den Prins van Wallis op zijne reis naar Amerika vergezellen moet. Londen, 20 Maart. Volgens een door Reuters agentschap uitgegeven berigt is de tijding , dat de Paus zou voorgesteld hebbeu de Fransche bezetting van Rome door Napelsche troepen te vervangen . ongegrond. Uit dezelfde bron wordt berigt dat Oostenrijk van het plan , om de diplomatieke betrekkingen met Sardinië te hervatten, teruggekomen, on de heer Brenner, die voor den gezantschapspost te Turyn bestemd was, weder naar Athene vertrokken zou zijn. Londen, 20 Maart. In de zitling van het Hoogerhuis van gisteren heeft lord Castlerosse hel antwoord der Koniugin op het haar aangeboden adres van dankzegging wegens het handelsverdrag met Frankrijk overgebragt. Hare Majesteit heeft verklaard, dat zij zich verheugde over de goedkeuring van dat verdrag door het Parlement, als strekkende om de vriendschappelijke betrekkingen met Frankrijk te bevorderen. In het Lagerhuis heeft de heer Kinglake gezegd eene depêche te hebben ontvangen , volgens welke de gemeenteraad van Nizza verklaard had met Sardinië vereenigd te willen blijven , of anders een afzonderlijken staat te willen uitmaken , welke verklaring door eene bezending naar Turyn was overgebragt. Hij wenschte dat de regering, bij het beantwoorden der depêche van den heer Thouvenel , de aandacht op deze verklaring zoude vestigen. Lord John Bussell heeft daarop geantwoord en tevens te kennen gegeven, dat de regering nog geene nota van Zwitserland ontvangen had. Hij vermaande het Huis op nieuw tot gematigdheid, opdat de regering vrijelijk zou kunnen overwegen , welk antwoord aan den heer Thouvenel gegeven moest worden. Het gold hier eene vraag van algemeen Europeesch belang. De regering zou ter geschikter tijd hare handelingen regtvaardigen ; tot zoo lang was gematigdheid van de zijde des Parlements volstrekt noodzakelijk. --- Belgie. BRUSSEL, den 19den Maart. Het Journal de Bruaselles heeft, in haar geheel, de depêche medegedeeld , door den Kardinaal Anlonelli onder dagteekening van 29 Februarij jl. aau Mgr. Sacconi, nuntius van den Paus te Parijs, afgezonden en strekkende ter beantwoording der depêche van den heer Thouvenel van 12 Februarij, opgenomen in den Moniteur van den 17. dier maand. Wij ontleenen aan dat uitgebreide en belangrijks Siaatsstuk het navolgende : Allereerst beweert de Kardinaal-Minister dat de bewegingen in de Legatien niet het gevolg hebben kunnen zijn van het daar heerschende Regeringstelsel. Dit stelsel heerscht ook in andere provinciën van den Kerkelijken Staat en heeft daar niet die uitwerking gehad. Daarna herinnert de Kardinaal aan de verraderlijke houding van den markies Pepoli, het hoofd der beweging te Bologna, aan de handelingen van den ridder Buoncompagni in Florence en aan hetgeen daarmede vrij wel overeenkomt, de houding van de heeren Migliorati en Pes della Minerva te Rome zelf. Tusschen die mannen, hunne partij en het volk bestaat echter, zegt de depêche, een hemelsbreed onderscheid. Dat volk , de overgroote meerderheid, heeft bij het bezoek van den Paus in de thans opgestane provinciën eene onbeschrijfelijke geestdrift aan den dag gelegd, maar loopt thans aan den hatelijken band van de revolutionnaire leiders. Daarna bestrijdt Mgr. Anlonelli de bewering van den heer Thouvenel dat de bevolking, alleen door het feit vanden terugtogt der Oostenrijkers uit Bologna , zich onafhankelijk gevoelde, zonder eenige bijzondere opwekking noodig to hebben. Na uit een rapport van Prins Napoleon zelf te hebben aangetoond dat die terugtogt der Oostenrijkers een onvermijdelijk stategisch gevolg was van de bewegingen der Fransche troepen in Midden- Italie, komt hij terug op den opstand die, gelijk hij van builen af voorbereid was geworden , onmiddellijk na de uitbarsting ook van builen af werd ondersteund en bevestigd door toezendingen van geld , soldaten , regeringspersonen , enz, Deze toestand, het gevolg der dusgenaamde nationale beweging, waaraan Frankrijk , volgens de eigene bekentenis des Keizers, den stoot heeft gegeven , kan onmogelijk geweten worden aan de Pauselijke Regering; en dit toch schijnt de depêche des heeren Thouvenel te willen bewijzen. Integendeel, de Paus zou niets liever willen dan een einde maken aan de scheuring in zijne Staten, welke door de geheele wereld met droefheid en bekommering wordt aanschouwd. De middelen ter bereiking vau dat doel, door Frankrijk aan de hand gedaan , en om welker weigering men den H. Vader meent te kunnen verantwoordelijk stellen voor de omkeering die zijne Slaten heeft getroffen, waren, ondanks de bij herhaling door den Paus betoonde bereidvaardigheid om te luisteren vaar den raad van den Franschen Keizer, aan wien de 11. Stoel erkende verpligtingen heeft, strijdig met het beginsel door den Pans vertegenwoordigd en zouden bovendien ontoereikend bevonden zijn. De Kardinaal treedt daarop iv eene uitvoerige beschouwing over de door Frankrijk voorgestelde middelen ter bevrediging der opgestane bevolking. leder, meent de Kardinaal, moet inzien, dat de Paus te regt de hervormingen uitstelde tot de opgestane provinciën weder tot hem zouden zijn teruggekeerd: I. toch zou het den schijn gehad hebben, als waren de concessiën niet uit vrijen wil gedaan; 2. bestond gevaar, dat zij met trotsche minachting wierden opgenomen, en beide ware ten nadeele der autoriteit geweest. De Fransche regering erkende dit, en gaf te kennen, dat zij niet verder aandrong. Later deden de omstandigheden haar in deze veranderen. Kan de Paus, zegt do Kardinaal verder, over hervormingen onderhandelen, over een gedeeltelijken afstand der Romagna kan hij dat niet, om redenen van meer gewigt dan aardsche belangen. Al behield hij ook de souvereiniteit, iv den tegenwoordigen tijd zou die niets beduiden. De Paus kan hierin niet treden, omdat zijne staten zijn persoonlijk eigendom niet zijn, en hij bij eede beloofd heeft ze zijnen opvolgers ongeschonden over te laten; hij kan het met omdat het een antecedent stelt, dat later ook kon worden toegepast voor de overige staten der Kerk; hij kan het niet, omdat hij, als gemeenschappelijk vader zyner een-en-lwintig provinciën , het goede dat hij de vier provinciën der Romagna bewijst, ook de overigen moet doen toekomen, of de Romagna evenzeer voor het ongeluk, waarin ze zouden geraken, moet bewaren als de overigen. Aan het slot der memorie verklaart de Kardinaal Anlonelli dat, daar de afscheiding der Romagna slechts het gevolg is van het drijven eener partij, die uit het buitenland ondersteund wordt, de opgeslane provinciën ook zeer gereedelijk door eene wettige ondersteuning u>t het buitenland onder 's Pausen gezag zouden kunnen worden teruggebragt. — Uit Namen schrijft men van den 18den dezer : «Gisteren avond ten 7 ure is een hevige brand uitgebarsten in den schouwburg. Na verloop van \ uur lag het geheele gebouw in puin. Het vuur is gelukkig beperkt binnen de vier muren , die alleen overeind zijn gebleven , en het is de brandweer mogen gelukken de naburige huizen te bewaren." ---