DUITSCHLAND. De bankier Bleichröder, een der trouwste vrienden van Von Bismarck, heeft bij den keizer eene audiëntie verworven. De Joodsche geldman is zoo verrnkt over deze gunst, dat hij den keizer een jacht, te Elbing naar de nieuwste modellen gebouwd, ten geschenke heeft aangeboden. Dez9 verzoening wordt druk besproken door de vrienden van den ex-kanselier. — Bij de uitspraak in het proces tegen Fussangel te Bochum moet Vrijdag de gerechtzaal stampvol geweest zijn. Het voorlezen van het vonnis duurde bijna twee uren. Beide redacteuren, Fussangel en Lünemann, werden veroordeeld, maar als verzachtende omstandigheden werden aangenomen, dat zij werkelijk bestaande misbruiken aan het licht brachten, daarbij volkomen gerechtvaardigde belangen verdedigden en te goeder trouw handelden. Als verzwarende omstandigheid neemt het vonnis voor Fussangel aan, dat hij reeds herhaaldelijk wegens drukpersdelict gestraft is. De veroordeeling is hoofdzakelijk gemotiveerd door de vele formeele beleedigingen in de geïncrimineerde artikelen. Het openbaar Ministerie had voor de beklaagden resp. 2 en 1 jaar gevangenisstraf geëischt; de uitspraak luidde 5 en 2 maanden. Ten aanzien van het nog hangende proces Baure c. Fussangel wordt gemeld, dat de strafvervolging tegen Banre en de ingenieurs van den Bochumer Gussstahlverein, wegens het gebruik van valsche stempels, deels als onbewijsbaar deels als ongegrond is ingetrokken. Naar gemeld wordt, zou Bismarck na zijn aftreden aan ü.c regeering verlof gevraagd hebben, doch dit hem geweigerd zijn, om van zekere documenten gebruik te moge maken ten einde openbaarheid te geven aan hetgeen door hem op oeconomische gebied als minister van koophandel verricht is. Graaf Munster, Duitsch ambassadeur te Parijs, zal werkelijk tegen het najaar aftreden, meer wegens persoonlijke dan wegens staatkundige redenen. --- BINNENLAND. TILBURG, 20 Juni. Laatstleden Zaterdag werd in de Tilburgsche Spaarbank ingebracht f 2319.70 Bij kon. besl. zijn benoemd tot subst - officier van justitie bij de arr-rechtbank te Ameloo mr. B. H. Modderman, thans ambtenaar van het openb. min. bjj de kantonger. in het arr. Breda voor de kantons Breda en Tilburg, ter standplaats Breda ; tot subst.-griffier bij de arr.-rechtbank te Rotterdam, mr. H.R. A. Boonen, adv. en proc. te Arnhem; tot griffier bij het kantonger. te Onderdendam, mr. J. D. Pasteur jr., adv. te Doesburg, en benoemd tot griffier b\j het kantonger. te Appingedam, mr. J. D. Wichers. adv. en p roe. aldaar. Blijkens achterstaande advertentie zal morgen, Zondag, de Stafmuziek van het 6de regiment Infanterie een concert geven in den tuin der N. K. Harmonie. In ons vorig nummer gewag makende van een diefstal, gepleegd ten nadeele van den heer v. C. alhier door eene dienstbode, werd medegedeeld, dat de brigadier der marechaussee door de moeder van de dienstbode van het feit was in kennis gesteld. Deze mededeeling was onjuist. Niet de moeder, maar de heer v C. zelf, heeft de zaak in handen gegeven der Rijkspolitie, nadat hem door eene mededeeling der moeder het feit was bekend geworden. De Tilburgsche postduiven-vereeniging „La Grande Vitesse", hield Zondag jl. hare 2de prijsvlucht met oude duiven van uit Virton. De duiven werden 's morgens om 6 uur door den heer Stationchef losgelaten en de prijzen werden behaald als volgt: lste prijs H. Tooten 11 25 2de „ J. v. Stekelenburg 11.5Ï" 3de „ H. Tooten H-511/» 4de „ Lamb. Dujjs 11.55 sde „ Lamb. Duijs 11.55 6de „ H. Tooten 12.25 7de „ A. Moonen 12.39 Bste „ F. v. Morkhoven 12.41 9de en 10de J. van Stekelenburg 12.45 en 12.47, de overige arriveerden denzelfden dag. Bij de firma M. J. H. Kessels alhier is verschenen een bundel van 12 de populairste Nationale liederen en 4 Toasten, verzameld en bewerkt door den heer H. Bender, Muziekdirecteur en leeraar in de Zang- en Toonkanst aan de Rijkskweekschool voor onderwijzers te Deventer. De liederen zijn voor onzen nieuwen toestand passend. Zij zijn voorzien van nieuwe gewijzigde Teksten door J. W. van Dalfsen en J. Sepp. Daar nu deze liederen verkrijgbaar zijn voor Mannenen Gemengdkoor, alsook in 1, 2 en 3 stemmige uitgave, mag deze Bundel zeer welkom, ja onmisbaar genoemd worden voor elke Nederlandsche Zangvereeniging alsook voor de scholen. Van 12—19 Juni zijn alhier 82 kaarten voor mazelen uitgereikt. In het geheel sedert het uitbreken der epidemie 945. Heden morgen zagen wij de boterhal ingericht tot lokaal voor publieke verkoopingen. Dit trok natuurlijk onze aandacht. Op een aangeplakt billet lazen wij : De deurwaarder Van der Velden zal op Maandag 22 Juni, des namiddags ten 3 ure, ten verzoeke van het College van Regenten over den Grooten of H. Geest Arme te Tilburg, in het openbaar verkoopen : Eene partij huisraad enz., bestaande o. a. in: 3 kastjes, waarvan een hardhouten, 2 ijzeren ledikanten, 6 nieuwe stoelen met leuningstoel, 6 keukenstoelen, 3 tafels, bed met toebehooren, 20 Schilderijen, Spiegel, 4 lampen, eene partij manskleeren, een partijtje gerookt spek, glaswerk, enz. enz. Om het merkwaardige van het geval, dat door het Armbestuur eene dergelijke verkooping wordt gehouden, deden wij onderzoek naar de zaak en vernamen het volgende: Hendrikus van Hoof, geboortig uit Hoogeloon, en woonachtig te Turnhout, werd in het jaar 1885 in het gasthuis aldaar opgenomen ter verpleging en na korten tijd, hoewel nog lijdende aan ruggegraatsontsteking, uit het gasthuis verwijderd, door twee personen in den trein geholpen en naar Tilburg gezonden. De man kwam in deerniswekkenden toestand hier aan. De conducteurs van den Grand Central hadden den ongelukkige in de wachtkamer neergezet, en nu kon hij maar zien hoe hij naar zijne geboorteplaats Hoogeloon kwam. Nu begon voor van Hoof eene lijdensgeschiedenis, welke een gevolg kan heeten der onvoldoende wetten op de armenverpleging. Tilburg zond den man per spoor naar Eindhoven en verder per wagen naar Hoogeloon. Hoogeloon zond den patiënt naar Tilburg terug. Liet Tilburg van Hoof met een rijtuig naar Hoogeloon overbrengen, dan werd de arme lijder, op last van het gemeentebestuur van Hoogeloon, wederom met een voertuig naar Tilburg gereden. Aldus geschiedde vier of vijfmaal. Eenmaal zelfs werd voor de terugreis (vice-versa) hetzelfde rijtuig gebruikt, waarmede de gebrekkige man, die ter oor zake zijner kwaal geheel lam was, naar zijne geboorteplaats was overgebracht. Dit kon natuurlijk niet blijven duren. Voor rekening van het gemeentebestuur alhier werd van Hoof voorloopig opgenomen in het gasthuis. Het bleef echter de vraag, voor wiens rekening deze noodlijdende moest worden verpleegd. Na eene uitvoerige correspondentie tusschen het gemeentebestuur van Tilburg en den minister van Binnenlandsche zaken en met het gemeentebestuur van Hoogeloon, werd van Hoof eenige maanden voor rekening van het Rijk in het gasthuis alhier verpleegd en vervolgens op advies van heeren geneeskundigen, met goedvinden van den minister, ter behandeling gezonden naar het academisch ziekenhuis te Utrecht. Op den 13 Februari 1888 vernam het gemeentebestuur dat Van Hoof wederom te Tilburg was en nog altijd in denzelfden deerniswaardigen toestand verkeerde. Opnieuw werd gecorrespondeerd en nu ontving men de mededeeling dat Van Hoof als ongeneeslijk en verder niet meer kunnende dienen tot studie, uit het ziekenhuis naar Tilburg terug was gezonden Het rijk kon zich verder niet met het onderhoud van den zieke belasten. De regeering besliste tevens dat de verpleging van dezen armlastige door Tilburg moest worden bekostigd. Door het Armbestuur alhier werd voor van Hoof een kosthuis opgezocht en hem aanvankelijk eene wekelijksche toebge van f 3 verstrekt. Van Hoof, wiens toestand inmiddels zooveel verbeterd was, dat hij met behulp van twee krukken kon voortsukkelen, wilde beproeven om zelf, zoo niet geheel dan toch gedeeltelijk, in zijn onderhoud te voorzien. Het armbestuur gaf hem een kistje, voorzien van een lederen riem, dat nog van een vroegeren bedeelde aanwezig was, een klein voorschot tot het inkoopen van eenig postpapier enz. en bleef hem wekelijks f 1.50 uitkeeren. Op zijne twee krukken voortstrompelende, begon nu van Hoof den strijd om hot bestaan en wist — natuurlijk meer met behulp der openbare liefdadigheid dan door zijn handelsgeest — door zuinige leefwijze, in korten tijd in het bezit te komen van den inboedel, welke thans ten bate van het Armbestuur wordt verkocht. De eenige erfgenaam, een broeder van den overledene, wonende te Turnhout, deed er vrijwillig, ten bate van het armbestuur, afstand van. Do uitslag van den schietwedstrijd Maandag te St. Michielsgestel bij den heer Knieknie gehouden, was als volgt: Ie prijs „do Eendracht" te St. Oedenrode met 157 punten; 2e prijs „Landman's Unie" te Schijndel met 156 p.; 3e prijs „de Eendracht" te Schijndel met 154 p ; 4e prijs „Het Vergenoegen te Helmond met 148 p.; 5c prijs „Vooruitgang" te Tilburg met 147 p.; 6e prijs „Soranus" te Volkei met 146 p. „Vooruitgang" te Tilburg schoot 8 rozen, daar deze echter reeds een prijs had, werden aan de twee opvolgers de rozenprijzen toegekend en welaan „Concordia" uit St. Oedenrode met 6 rozen. Een eereteeken voor het grootst aantal punten verwierf A. Merkx van „Landman's Unie te Schijndel. In toepasselijke woorden werden de prijzen uitgereikt door den beschermheer en den president der feestgevende vereeniging en door den feestcommissaris den heer L. P. Govers. In volmaakte orde liep het feest af, ongetwijfeld ten genoegen der talrijk opgekomene zusterverenigingen. „De Unie" heeft een feest gevierd dat lang in herinnering zal blijven bij de ingezetenen van St. Michielsgestel. In het gehucht Brakel, tusschen Alphen en Riel (N.-Br.), brak Zondag ochtend brand uit in de nieuwgebouwde boerenbofstede van Heuvelmans. Binnen een uur waren woonhuis stal en schuur, alsmede de aan den overkant van de straat staande boerenwoning van M. In 't Ven, geheel in de asch gelegd. Twee varkens kwamen in de vlammen om, het overige vee werd gered. De schade is aanzienlijk. Niets was tegen brandschade verzekerd. Naar wij met leedwezen vernemen, is Z. Exc. de pauselijke internuntius, Mgr Rinaldini, ongesteld. H. M. de Koningin der Belgen, vergezeld van haar dochter princes Clementine, twee hofdames en een adjudant, begaven zich dezer dagen naar ocherpenheuvel (Montaigu België), waar zich een mirakuleus beeld van O. L. Vr. bevindt. Aan het station Testelt, op de lijn Maastricht—Aerschot afgestapt, legden de hooge bezoeksters den 5 kilometer langen weg te voet at en den terugtocht eveneens. H. K. H. de Vorstin van Wied, Prinses der Nederlanden, is Donderdag avond met vier harer kinderen uit Nieuwied in de residentie aangekomen, om een groot gedeelte van den zomer aldaar en te Scheveningen door de brengen. Graaf Van Bylandt, kamerheer van wijlen Prins Frederik, begeleidde het vorstelijk gezin op reis herwaarts. De Vorst van Wied wordt binnenkort hier verwacht. Aan het station van den staatsspoorweg werd de Vorstin bij hare aankomst o. a. gecomplimenteerd door verschillende leden der hofhouding, den burgemeester van 's-Gravenhage, den burgemeester van Wassenaar, den militairen gouverneur der residentie en anderen. H. D. H begaf zich met hare kinderen naar het Huis de Pauw onder Wassenaar. Later zal het vorstelijk gezin eene villa te Scheveningen betrekken. Het volledige gevolg van Hunne Majesteiten den Keizer en de Keizerin van Duitschland bij hun bezoek aan ons land, zal bestaan uit: Baron von Mirbach, grootmeester; gravin von Brackdorff, grootmeesteres ; den chef van het militaire kabinet von Hahnke, generaal der infanterie; den chef van het civiele departement, dr. von Lucanus ; den chef van het marinekabinet, kapitein ter zee baron von Senden-Ribon; den opper-ceremoniemeester en opper-hofmaarschalk, graaf Zn Eulenburg ; den secretaris van staat voor buitenlandsche zaken Baron Marschall von Biberstein ; adjudant-generaal Von Wittich; luit-kol. Von Kessel; majoors Von Schol, Von Hülsen, Von Brandis en kapitein ter zee Siegel; voorts adjudanten, hofdames en verder personeel Naar wij vernemen, zullen aan Hunne Majesteiten van wege het Nederlandsche Hof worden toegevoegd : vice-admiraal jhr. De Casembroot; kolonel jhr. W. L. van Spengler; ritmeester J G. baron van Sgtzama; kamerheer H. W. J. baron Taets van Amerongen ; grootmeester J. C. E. graaf van Lijnden, en mevrouw baronesse Schimmelpennick van der Oije, geb. Steengracht. Jhr. mr. Van der Hoeven, buitengewoon ' gezant en gevolmachtigd minister van H. M. te Berlijn, zal tijdens het keizerlijk bezoek hier te lande aanwezig zijn. Het aanstaand bezoek van den Duitschen Keizer aan ons land, wordt in de buitenlandsche pers beschouwd als een feit van hooge staatkundige beteekenis. Een Duitsch blad, het Berliner Tageblatt, ziet er eene toenadering in tusschen Nederland en Duitschland en schrijft ronduit, dat de keizer niet eerder een bezoek gebracht heeft, omdat wijlen onze koning zeer anti-Pruisisch gezind was. — Inderdaad, onze vorst deelde op dat punt volkomen het gevoelen van de overgroote meerderheid zijns volks, dat de Duitschers liefst iv Duitschland ziet. Het is misschien niet urbaan, dit te zeggen, nu wij- hun keizer gaan ontvangen, maar het is een ronde waarheid, die nu vooral gezegd mag worden, daar in het buitenland iets meer dan eene toenadering gevreesd wordt. De Figaro meent, dat de beide souvereinen een geheim verbondstractaat willen teekenen, zooals naar algemeen beweren tusschen den Duitschen keizer en den koning der Belgen bestaat. Merk wel op, dat volgens de tegenwoordige constitutie de vorsten bondgenootschappen kunnen sluiten geheel buiten de volksvertegenwoordiging om, op eigen gezag. Wij willen hopen, dat men Nederland niet tot zulk een genootschap zal binden; het ware geheel met den volksgeest in strijd ; en men zou er een verzet tegen de buitenlandsche politiek van elk kabinet uit zien voortvloeien, naar verhouding veel sterker, dan zich in Italië voordoet. Inderdaad, het kan niet mogelijk zijn, dat zulke plannen bestaan zouden. En als men in het buitenland wijst op ds onverklaarbare hardnekkigheid van onze regeering, om een groot veldleger te willen, terwijl wij ons vooral op de verbetering van onze vloot moesten toeleggen, als men wijst op het officieus bericht der Nederlandsche Pers: dat in weerwil van eiken uitslag der aanstaande herstemmingen het ministerie tot na, het bezoek des keizers zal aanblijven, — dan willen wij dat aan allerlei redenen toeschrijven, mits niet aan het denkbeeld eener politieke unie. Terecht wijzen de Fransche bladen op de groote gevaren, die daaruit voor ons zouden ontstaan. Veeleer schijnt de meening juister, dat men tot eene economische unie met Duitschland zou willen komen, tegenover Amerika vooral; en is dit het geval, dan zou zulks veel aanlokkelijks hebben. Dit schijnt verstaan te moeten worden uit de volgende regelen van het Berliner Tageblatt, dat zich tot dusverre heeft doen kennen als het best over de reisplannen des keizers ingelicht. „Gelijk eens Frankrijk's veroveringszucht de Hohenzollerns en de Oranjes tot elkander bracht, zoo zullen nu, naar te hopen is, staathuishoudkundige doeleinden de verstandhouding tusschen de beide landen beter maken, dan zij onder den laatsten der Oranjes is geweest .... In dien zin beschouwen wij het bezoek des keizers als een thans eerst mogelijk geworden politieke daad, en de unie, welke eens een Oranje met Engeland trachtte te bewerken, zou misschien op grond van erkenning van wederzijdsche belangen met Duitschland tot stand kunnen komen, tot zegen voor beide volken." Onzen handel schildert het blad in zulke donkere kleuren af, dat er blijkbaar de toeleg bij voorzit, om hier den wensch op te wekken, den toestand ervan te verbeteren. Zal Duitschland ons dat middel bieden ? Mogelijk 1 en als wij daarmede van het doodend vrijhandelstelsel bevrijd werden en tot een gezond protectie-stelsel geraakten, zou er reden bestaan, om ons daarover te verhengen. Maar minder staat den Nederlander de zinsnede aan betreffende onze positie als koloniale mogendheid. „Nederland ondervindt," zegt het blad, „dat tusschen het moederland en de koloniën een bepaalde verhouding moet bestaan, in dien zin, dat het moederland genoeg inwoners moet^ezitten om als reservoir te dienen en de koloniën met de noodige versebe werkkrachten voor handel en nijverheid te voorzien." Moet dit beteekenen, dat men ook onze Indien in een tolverbond wil opnemen en het tevens tot een geschikt débouché maken voor de overtollige slachtoffers der Deutsche Wissenschaft, leden van het wetenschappelijk proletariaat bij onze oosterburen ? Tegen eene regeerir.g, die zulk een maatregel zou durven nemen of bestendigen, zou ongetwijfeld in Nederland een voortdureud Tolle ! opgaan. (M.) Gedurende het aanstaande bezoek aan Amsterdam bij de ontvangst van het Dnitsche Keizerpaar, zullen hare Majesteiten de Koningin en de Koningin regentes de appartementen bewonen van wijlen Z. M., van den rechtervleugel op den dam. De Keizer van Duitschland zal den linkervleugel betrekken en zijne gemalin de appartementen van Hare Majesteit aan de achterzijde van het paleis. Een deel van het gevolg der vorstelijke personen zal in het Paleis logeeren. De overigen worden in hotels in de nabijheid gelogeerd. Donderdag-middag is men onder leiding van een stads-opzichter begonnen op den kop van den steiger van den Indische Maildienst een tent op te richten, bestemd voor de ontvangst van den Duitschen Keizer, die aan genoemden steiger zal aankomen. De tent wordt zóó geplaatst, dat de opening naar het IJ zal gekeerd zijn. Een en ander wordt gedecoreerd en versierd. Volgens het DU. v. Ned. zijn hier op het Paleis 2500 kilo zilver, tafelserviezen enz , aangekomen. Men meldt uit Apeldoorn dat koningin Wilhelmina Vrijdag weder een rijtoer deed door het dorp. Slechts weinig heeft het gescheeld, of het Ministerie, in de eerste plaats de minister van oorlog, had Donderdag in de Eerste Kamer een gevoelig échec geleden. Met een meerderheid van slechts drie stemmen (20 tegen 17) werd het wetsontwerp aangenomen tot het beschikbaar houden van de zesde en zevende lichting der militie. Gaat men de stemmingslijsten na, dan blijkt dat tegen hebben gestemd negen Katholieken (de heeren: F. van Nispen, Regout, Prinzen, Smits van Oyen, De Bruyn, Magnée, Merckelbach, Smits en Pijls), benevens acht liberalen (de heeren Van Swinderen, Welt, Alberda van Ekenstein, Breuning, Viruly, Van Rooyen, Van der Breggen on Kappeyne van de Copello). Hadden niet twee Katholieken, de heeren L. Van Nispen en Verheyen, zich van hun politieke vrienden afgescheiden en vóór de Regeering gestemd, het wetsontwerp zou zijn verworpen. Hoewel de JSieuwe Rott. Ct. noodig acht, het nu reeds tegen te spreken, meenen wij dat de gehouden stemming wel degel\jk het bewijs levert van den weinigen lust, die ook bij veel liberale leden der Eerste Kamer bestaat, om toe te geven aan overdreven militaire cisehen, zooals in de Legerwet van den minister Bergansius gesteld worden. De houding van den Noordbrabantschen afgevaardigde, die meende in de tegenwoordige om standigheden de Regeering ten aanzien van militaire cisehen te moeten steunen, zal ongetwijfeld bij zijn committenten weinig sympathie vinden. De zoogenaamde Van Hooff, die te Stratum bij de vechtpartij van Woensdag jl. zulke hevige wonden bekomen heeft, is Dinsdag aan de gevolgen daarvan overleden. De dader is gevankelijk naar 's-Bosch getransporteerd. Woensdag morgen kwam te 's-Bosch met den trein van 7.23 van Breda, onder goed geleide, aan de beruchte Leunissen. Zwaar geboeid, met de handen op den rug, stapte de man in zijn boevenpak, en blootshoofds, tusschen vjjf maréschaussées, heel statig, zelfs met een glimlach op het gelaat, een ieder aanziende, over het perron naar den gereedstaanden gevangenwagen. Men zou in dezen persoon van ongeveer 30-jarigen leeftijd, forsch van lichaamsbouw met schoon, zwart, lang krulhaar en ringbaard, niet zulk een gemeen en gevaarlijk sujet veronderstellen. Leunissen, die door de rechtbank te Roermond is veroordeeld tot 10 en door die te Breda tot 6 jaar gevangenisstraf, zal zich voor de rechtbank te 's-Bosch te verantwoorden hebben omtrent de beschuldiging van moord gepleegd te Gennep. (P. N. C) Donderdag-morgen ongeveer 5 uur had te 's-Bosch op het werk des heeren Van Haaren de polderwerker Johannes Kievits, oud 18 jaren, het ongeluk nabij de brug der lijn Zwaluwe te worden aangereden door een ledigen zandtrein. tengevolgen waarvan hem het linkerbeen boven den enkel werd. gebroken. Hij is in het ziekenhuis opgenomen. Zijn toestand is niet gevaarlijk. Volgens eigen verklaring is de schuld van het ongeval geheel aan den gewonde te wijten, daar trouwens de aannemer de noodige voorzorgsmaatregelen tegen ongelukken heeft genomen. De Meier. Ct. schrijft: Naar men ons uit vertrouwbare bron mededeelt, is het thans zeker, dat de heer Mutsaers, te Eindhoven en te Waalwijk gekozen, het mandaat voor het kiesdistrict Waalwijk zal aannemen. Daarom zal voor ons district binnen eenige weken eene nieuwe verkiezing moeten plaats hebben. Deze zal worden voorafgegaan door eene algemeene vergadering der Katholieke Kiesvereeniging tot het stellen van een kandidaat. De heer Mutsaers stelt zich voor, in die vergadering zich omtrent zijne aanneming van Waalwijk in persoon te komen verklaren. Den 3n Juni jl. is uit 's Hertogenbosch door de tusschenkomst van de onderneming van Van Gend & Loos, 'per Staatsspoor aan het adres van Th Debije, te Grave, verzonden een blikken doosje lang ongeveer 2 decimeter, breed 1 dcc. en hoog 5 centimeter, aan het deksel twee lippen ter bevestiging op oogjes, gewikkeld in bruin pakpapier en inhoudende: 50 gladde zilveren oorknoppen; de volgende 14 karaats gouden voor- werpen: 1 kantillestel, (broche met oorknoppen); 20 kantille sloten; 20 dito bakken van sloten); 12plaatkantiile broches ; 30 dito bellen ; 2 dito kruisen; en 5 gladde kruisen met bouquetten in het midden. Die gouden voorwerpen zijn niet in elkander gezet, dus onafge werkt. De Officier van Justitie te s-Hertogenbosch verzoekt opsporing hiervan en bericht. Men meldt uit Haarlem: Het is thans gebleken, dat de te Heemstede gevatte inbreker is genaamd Pieter Kooien, dat hij een Zeeuw van geboorte is en in den laatsten tijd geen vaste woonplaats had. Niettegenstaande de laatste omstandigheid, was hij noch bij de Amsterdamsche recherche, noch bij de politie waar ook bekend, wat moet worden toegeschreven aan zijne levenswijze. Nooit gebruikte hij jenever en in kroegen kwam hij niet. Steeds logeerde hij in nette hotels en dronk hij champagne of water. Na de inbraak bij den heer Middelberg die f 300 opleverde, was hij zoo nu en dan, zooals hij dat noemt, „aan het werk geweeßt", doch hij is in den omtrek zóó slecht bekend, dat hij b. v. poogde in te breken in het gesticht voor lijders aan vallende ziekten te Heemstede, waar niets te halen viel. De poging tot inbraak op Zondagnacht bij mr. v. Gich is werkelijk door hem gepleegd, hetgeen blijkt uit de gelijkluidende verklaring van mevrouw v. Gich, die evenals hij opgeeft, te zgn gewekt door het schreeuwen van een kind en toen leven aan de deur te hebben gehoord. Ook de diefstal bij den heer Middenberg kan bewezen worden. Kooien heeft eindelijk nog verklaard, dat zijn doel was zich rijk te stelen. Daar alles wat hij van den diefstal bij den heer M. had verkregen, op was, was hij verplicht een slag te slaan. Uit Appeldoorn wordt gemeld : Zondagavond omstreeks 9 uur kwam de timmerman G. W. v. d. B. te Brink en Orden met zijn gezin en den bij hem inwonenden zoon A. v. d. B. mede timmerman en aannemer te huis, en bemerkte dat het raam open stond, de kasten open waren en nagezien bleken te zijn, waarbij de zoon de ontdekking deed, dat te zijnen nadeele een zak met f 1400 a. f 1500 gulden ontvreemd was. Onmiddelijk werd hiervan aangifte bij de politie gedaan, die Woensdag den dader ontdekte, zekeren J. d. 8., oud 16 jaar, woonachtig in de nabijheid. Deze heeft bekend in een kast en een vest f 3.50 te zamen gevonden en zich dit toegeëigend te hebben, doch overigens had hij geen waarde, behalve een horloge, gezien. Deze f 3.50 zijn dan ook op zijne aanwijzing gevonden onder een eiken struik, waar hij het geld verstopt had. (U. D.) Dinsdag keerden eenige inwoners van Smilde van de jaarmarkt te Appelscha huiswaarts. Oiiderweg kreeg men herhaaldelijk eene hevige woordenwisseling, hetgeen bij een zekeren H. wrok schijnt te hebben gezet; want na eerst uit zijne woning eene revolver te hebben gehaald, heeft hij in' eene naburige herberg, waar de andere nog eens pleisterden, op twee zijner medekermisgangers geschoten en •beide geraakt, den een in den hals, waaruit Donderdag de dokter den kogel heeft verwijderd, en den anderen door een schampschot in de zijde. De justitie is met deze zaak in kennis gesteld. *HILVARENBEEK. Tengevolge van het wegens hoogen ouderdom en ziekehjkheid verleende eervol ontslag aan den vorigen titularis is door den raad tot gemeente-ontvanger alhier benoemd de Heer J. C. van Laarhoven, thans Wethouder. --- Tilburgsche Scherpschutters Vereeniging. Algemeene oefening Zondag 21 Juni, v.m. 91/2 uur Algemeene oefening, Donderdag 25 Juni, n.m. 4^2 uur. Buitengewone algemeene Vergadering, Maandag 22 Juni, des avonds 9 uur bij G. VAN BLERK. --- BUITENLAND. SPANJE. Een onbekende heeft den schildwacht vermoord, die de wacht hield voor den ingang van het paleis Aranjuez, te Madrid, waar de koninklijke, familie verblijft. Hij werd aanstonds in hechtenis genomen. Hij kwam van Cadix en was sedert eenige dagen te Madrid. --- FEUILLETON. Lady Nithsdale. UIT DEN TIJD DER STUARTS. Verschikt zag de graaf zijn gemalin aan. Een vreeselijk vermoeden kwam in hem op. Had de bovenmatige droefheid haren geest verward? Doch haar helderen blik en opgeruimde gelaatstrekken overtuigden hem van het tegendeel. Hij vroeg dus op ongeloovigen toon: „Mijne bevrijding ? Ja, gij hebt gelijk, de bijl des scherprechters zal mij morgen van alle lijden bevrijden." „Neen, lieve man, zoo meen ik het niet. Binnen het uur zijt gij vrij. Alles is voorbereid; een oogenblik moed en vastberadenheid en het moet gelukken. Hoor ons plan. Wij brengen vin vrouwenkleederen langs de wachten naar buiten. Miss Morgan heeft onder hare kleederen een gewaad, dat u passen zal en zie eens welk een schoone pruik ik voor u liet maken. Laat mij nu maar begaan ; ik zal u opsieren, dat de schildwachten u zeker voor een dochter van Eva beschouwen." Ondanks het treurige van zijn toestand kon de graaf een glimlach niet onderdrukken over dezen inval zijner gemalin. Hij greep hare hand en sprak: „Ik dank u lieve Winefrida, voor de trouwe liefde, welke u alleen zulk een avontuurlijk plan heeft kunnen doen uitlenken. Doch neem mij niet kwalijk, dat ik van uw aanbod geen gebruik maak.'' „Om 's Hemels wil, waarom niet ?'' riep zij ontsteld. „Omdat ik de uitvoering vau uw plan voor onmogelijk houd. Had gij mij in plaats van die kleederen een flink zwaard gebracht, dat zou ik het voor eene mogelijkheid beschouwen mij een uitgang te banen door de schildwachten heen." „Maar ik zal u zoo verkleeden dat zelfs uw eigen broeder u niet kan herkennen-'' De graaf richtte zich in volle lengte op en zeide : „zie mij eens aan ; de mannen moesten hun verstand verloren hebben, als zij mij met u of met de ranke gestalte dezer dame wilden vergelijken." „O, daarvoor is gezprd; zoodra gij verkleed zijt zal ik u de vrouw voorstellen, voor wie gij moet doorgaan. Het is miss Milis, mijn voortreffelijke waardin geen duim kleiner dan gy en van zulk een krachtigen lichaam sgebonw, dat ieder kurassier er trotsch op zou kunnen zijn. Daarenboven wordt het bij dezen nevel binnen een kwartier reeds donker." „En dan komt men met lantaarns, en als gedurende het verkleeden, het den kolonel D'Oyly mocht invallen, evenals de vorige dagen, hierheen te komen, of als ons buiten een der schildwachten aanhoudt, of als — neen, het gaat niet. Ik dank u, lieve Winefrida, ik wil u en onze vriendin niet in het verderf storten. Laat mij in Gods naam sterven, zooals het een man past, dan zullen zij mijnen moed vereeren. Doch eerst in vrouwenkleederen een dolle vlucht beproeven, en dan tot spot der gansche wereld gegrepen worden — neen, dat strijdt tegen mijn eergevoel." „Tegen uw eer 1" riep de arme gravin buiten zich zelve van smart, toen zij zoo onverwachts al hare hoop, de vrucht harer slapelooze nachten, hare zoo wel getroffen voorbereidingen, in het beslissend oogenblik op den weerstand haars mans zag schipbreuk lijden. „Tegen uwe eer ? Is het mogelijk, William ? Zijt gij zoo baatzuchtig, dat gij op het oogenblik, waarop gij u voor vrouw en kinderen redden kunt, slechts aan uwe eer denkt ? Denk aan uwe vrouw, wie gij trouw en liefde hebt gezworen, denk aan uwe jeugdige kinderen in Schotland, die dagelijks hunne onschuldige handjes ten hemel heffen om uw behoud ; kom, schep moed en beproef uw leven voor hen te behouden. De engelen onzer kinderen zullen ons liefderijk ter zijde staan.'' Bij deze woorden had Winefrida zich aan de voeten van den gevangene geworpen, en omsloot smeekend zijne knieën. De graaf trok haar aan zijn borst waarin verschillende gevoelens elkander een hevigen strijd leverden. Na eenige oogenblikken werd hij kalm en zeide gelaten : „Welaan, ik zal u volgen.'' Winefrida juich te. Het groote beletsel, dat zij gevreesd had, was overwonnen. „Spoedig, Spoedig", zeide zij, „er is geen oogenblik te verliezen. Binnen een kwartier moeten wij de ijzeren deur uit zijn. Miss Morgan, spoedig het kleed." Terwijl de dames bezig zijn den gevangene in de statige waardin uit de Druif van Jericho te verkleeden, willen wij een kijkje nemen in den gang voor de cel van den gevangene. Daar staan twee snorbaarden m9t hunne hellebaarden, oude krijgsgezellen, die onder Malborough en Prins Eugenius in Nederland gestreden hebben. Zij waren juist aan den maaltijd, hun door vrouw of dochter gebracht. De gravin had dit bij hare bezoeken bemerkt en op deze omstandigheid voor het gelukken van haar plan gerekend. Den vorigen dag was zij vrooljjk bij hen gekomen en had tot de oude soldaten gezegd; „God dank, ik breng blijde tijding; het Parlement zal nogmaals een verzoek om gratie voor de veroordeelden tot den Koning richten en het is zoo goed als zeker, dat mijn man in vrijheid gesteld wordt. Hier hebt gij een kleinigheid, om een goed glas wijn op de gezondheid van Zijne Majesteit, van de goede heeren van het Parlement, en do vryheid van mijnen man te drinken." Lady Nithsdale had de lieden reeds meermalen een klein drinkgeld gegeven, doch slechts gering, om geene verdenking te doen ontstaan. Aldus had. zij de toegenegenheid dier mannen verworven, en zoowel de schildwachten, als hunne vrouwen en kinderen, heden weder in groot getal in den gang verzameld toonden de vriendelijke gravin groote deelneming. Toen zij met hare gesluierde gezellin de cel van lord Nithsdale had betreden, spraken de lieden over het waarschijnlijke lot der gevangenen. De eene soldaat zeide, dat, te oordcelen naar hetgeen de gravin den vorigen dag gezegd had, zij gewis op de gratie des Konings hopen kon. De andere haalde do schouders op en deelde mede, dat het schavot reeds op Towerhill opgericht was. „Misschien is dat slechts om vrees aan te jagen en de gratie hooger te doen waardeeren!" „Misschien! Doch ik vertrouw de boel niet", antwoordde de andere. „Meer dan een hoopte tot het laatste en dan kwam de gratie of niet, of eenige minuten te laat; meester Hans echter kwam nooit te laat en stond daar met zijn bijl, en ik verzeker u, maat, als de kop er eens af is, zet geen barbier hem er weder ooit recht op." „Ja", zeide een derde, „en die smeekschriften om gratie komen ook alle niet aan het rechte kantoor. Als ik goed verstond, sprak de gravin weder van een verzoekschrift om gratie niet waar Ralf?" „Op mijn woord, zij deed het, en zfl heeft haast; ik hoorde haar zeggen: „Als mijn kamenier toch maar bijtijds komt. Ik moet onmiddellijk naar het paleis!" " (Wordt vervolgd.) --- FRANKRIJK. Generaal de Charette heeft zijn oude krijgsmakkers uitgenoodigd de inwijding der kapel van het H. Hart. welke hij te Basse Motte heeft doen bouwen, bij te wonen ter herinnering aan de dooden van zijn regiment. Dit feest zal plaats hebben op 27 Juni, onder voorzitterschap van kardinaal Place, Aartsbisschop van Rennes. — Te Fourmies hebben nieuwe onlusten plaats gehad. De bevolking, nog geheel onder den indruk der droevige tooneelen van 1 Mei, was er over verontwaardigd, dat men nu reeds het gebeurde zoodanig vergeten was, om feest te komen vieren terzelfder plaatse, waar de werklieden onder de kogels der soldaten vielen. Een gymnastiek-vereeniging was te Fourmies gekomen en werd door het gemeentelijk muziekkorps en een militaire muziek ontvangen, welker leden gezamenlijk in eene der groote koffiehuizen gingen feestvieren. Het volk heeft daarop de deelnemers uitgejouwd, het café omsingeld, en de ruiten ingeworpen Er zijn twee gekwetsten : een gendarms en een tamboermajoor. De Katholieken van het arrondissement Fourmies zijn voornemens, bij de eerste vacature voor de Kamer, die in het district openvalt, de candidatuur te stellen van pastoor Margerin. Deze candidatuur zal ongetwijfeld bij de geheele bevolking veel sympathie vinden, wegens de heldhaftige bemiddeling van pastoor Margerin op 1 Mei. --- ENGELAND. In vele kringen bestaat nog groote verontwaardiging tegen het in het proces Cumming opnieuw gebleken gedrag van den prins van Wales. Te Canarvon deed zich deze stemming kennen door het volgend incident. Stanley zou er eene lezing houden, en in afwachting van het optreden van den beroemden Afrika-rciziger speelde Jiet orkest in de vergaderzaal het lied God bless the prince (God zegene den prins). Het volk floot echter zoo hevig, dat het orkest moest ophouden. De kroonprins zelf gedraagt zich intusschen, of de meening des volks hem volkomen koud laat. Hij woonde als naar gewoonte de wedrennen van Ascott bij en zet zijn picknick-leven van genoegens en vermaak voort. Er schijnt nu echter een nieuw proces in de lucht te hangen, dat den prins wel eens uit die zoete rust kan opschrikken. --- ZWITSERLAND. Er heeft Zondag een vrseselijk spoorwegongeluk plaats gehad: De Birsbrug bij Mönchenstein, zijnde het dichtste station bij Bazel, is ingestort onder een spoortrein, die dientengevolge van eene aanmerkelijke hoogte gedeeltelijk in de Birs is gestort. Betreffende dit ongeluk wordt het volgende uit Bazel geschreven aan de N. R. Ct. BAZEL, 15 Juni. Wij hadden gisteren een rampvollen dag. Door de droevige gebeurtenis, die ons heeft getroffen, verkeert onze stad in diepe treurigheid. Kort vóór Mönchenstein, het eerste station van hier aan den Jura-spoorweg, is de ijzeren traliebrug, die over de Birs ligt, bezweken onder een trein van tien lange waggons met twee lange locomotieven er voor. De beide locomotieven, de bagagewagen en vier waggons zijn in de rivier nedergestort, met het gevolg dat er een aantal personen, mannen, vrouwen en kinderen, men weet op dit oogenblik nog niet precies hoeveel, onder de brokstukken bedolven werden. Het was geen zoogenaamde pleiziertrein, maar een gewone passagierstrein, die te 215 afrijdt, omdat zeer velen onzer ingezetenen gewoon zijn, des Zondags namiddags een plaatsbiljet naar een der naaste stations te nemen, om van daar uit in woud en veld, over berg en dal, na zes dagen arbeid zich met vrouw en kinderen in de vrije natuur te verlustigen. Het ongeluk gebeurde ongeveer 8 minuten na het vertrek uit Bazel. Het schijnt dat de eerste locomotief reeds gedeeltelijk tot op de schoeiing aan den anderen oever was doorgekomen, toen z\j door de tweede locomotief werd teruggetrokken, daardoor omtuimelde en met den schoorsteen vastraakte in den bodem der Birs, zoodat het onderstel met de wielen thans rechtop in de hoogte staat, terwijl de tweede locomotief verticaal in het water is nedergekomen en nog overeind staat. Vier waggons, die werden medegesleept, zjjn onder den geweldigen schok verbrijzeld. Op het oogeblik dat de ramp plaats had hoorde men een allervreeselijksten kreet tot in het nabijgelegen dorp Mönchenstein, alwaar een zangersfeest zou worden gehouden en waar dus ook allerlei versieringen prijkten, terwijl er aan het spoorstation een groot aantal bezoekers werden verwacht. De dorpsbewoners ijlden verschrikt naar de plaats des ongeluks en verleenden de eerste hulp. Spoedig werd er ook uit Bazel en rondom Mönchenstein gelegen plaatsen hulp gezonden. Het was natuurlijk geene geringe moeielijkheid, de vormlooze massa brokstukken van locomotieven en waggons, die deels uit het water opstak, deels in wilde verwarring lag opeengestapeld, te verdeelen en tot de verongelukten door te dringen. Aanvankelijk mocht men er echter in slagen. Dooden en zwaar gekwetsen werden er uit te voorschijn gehaald. De lijken — gisteren tegen den avond waren er reeds 46 — werden deels op den spoordijk, deels in eene schuur in rijen naast elkaar gelegd, terwijl de gekwetsten door middel van allerlei voertuigen naar de stad werden gebracht, eenigen naar hunne woning, anderen naar het stedelijk ziekenhuis alwaar er des avonds reeds over de 40 in geneeskundige behandeling waren. De piekwaar de trein is verongelukt leverde een huiveringwekkend schouwspel op. Uit den chaos van wagenstukken, staken hier en daar hoofden, armen of beenen van reizigers uit. Na 4 uren waren degenen, die terstond bereikbaar waren geweest, er uitgehaald. Thans eerst kon men beginnen met het opruimen der andere massa, om ook de overigen te hulp te komen, of de lijken te bergen. Dit werk is thans, 24 uren nadat het was aangevangen, nog niet afgeloopen. Er moeten nog menschen worden opgehaald uit een waggon 3e klasse, die in den bodem van het water bedolven ligt, zoodat men wel kan begrijpen dat al de daarin aanwezigen zijn omgekomen. Het is de vraag, of het heden nog zal gelukken, hen er uit te krijgen, ofschoon het noch aan handen, noch aan goeden wil ontbreekt. Alle geneeskundigen te Bazel en die van onze universiteit stonden gisteren en staan heden nog ten dienste der verongelukten en worden bijgestaan door de recruten van het saniteitskorps, die hier toevallig in eene school bijeen waren. Met de werkzaamheden ter opruiming en berging zijn twee compagniën der genietroepen in de weer. En toch vordert het werk slecht zeer langzaam. Het aantal 46 lijken van gisteren avond is heden avond tot op 64 geklommen, en nog moet er een geheele waggon vol worden opgeruimd, waarin naar berekening nog minstens 40 dooden moeten liggen. Geheele familiën zijn vreeselijk getroffen. Een arts, die verleden jaar zijne vrouw had verloren, is met drie kinderen omgekomen. Een hartroerend gezicht was het, hoe een doode moeder haar ontzield kind in de armen hield geklemd. In de opeengehoopte massa brokstukken vond men de ongelukkigen levend ineengeperst. Velen zijn blijkbaar daardoor gestikt. Anderen hingen dood aan en in den verwarden klomp hout en ijzer. Een stuk vaneen waggon dreef de Birs af, naar den Rjjn toe. Twee dames zaten daarop angstig om hulp te roepen, terwijl nevens haar een ongelukkige, die met het stuk was mede gesleept, in laatsten doodstrijd de armen uit het water opstak. Door eenige kloeke mannen, geholpen door anderen die op den oever stonden, werden de dames gered. De ééne had een beenbreuk gekregen en tevens den echtgenoot verloren, met wien zij kort geleden gehuwd was. Een jong man, met eenige gapende wonden aan het hoofd, nam deel aan het reddingswerk, om naar zijn vader en moeder te zoeken, die in den nog onder water liggenden waggon hadden gezeten. Eene geredde dame scheen b\j het gezicht van haar dood kind krankzinning te zijn geworden. Onder de lijken, die heden avond werden weggebracht, is — gelijk ik zooeven verneem — eene onbekende dame in elegante kleeding; men vond bij haar drie bankbiiletten van 100 mark, waaruit men meende te kunnen afleiden, dat het eene Duitsche dame was. Over het algemeen waren er in den trein, die eigenlijk slechts in een lokalen dienst voorziet, nagenoeg uitsluitend ingezetenen der stad Bazel en bijna geen buitenlanders. Hier in onze kringen wordt inzonderheid de dood van den heer Bubeck, directeur der nijverheidsschool, betreurd. Hij was een voortreffelijk man, zoo zelfs dat het moeite zal kosten, hem naar waarde te doen vervangen. Met hem is een zijner broeders, een jong talentvol schilder, nevens nog een derde bloedverwant, bij de ramp omgekomen. Vraagt gij mij naar de oorzaak van de ramp, dan kan ik daarop geen beslissend antwoord geven. De spoorlijn behoort tot de Jura-Simplon-baan, wier aandeelen verleden jaar voor het grootste gedeelte in bezit van den Zwitserschen bond zijn overgegaan. Waarschijnlijk is het gewicht van die twee kolossale berglocomotieven voor de brug te zwaar geweest. Het schijnt dat aan de oevers de walbeschoeiing niet door het hooge water van de laatste dagen was ondermijnd, gelijk tien jaar geleden het geval was, toen men zich genoodzaakt zag, de fundamenten der brug te versterken Onze ingenieurs zijn echter zulke degelijke mannen van het vak, dat men niet kan veronderstellen dat zij destijds de noodzakelijke draagkracht der brug te laag hebben berekend. Intusschen zal bij nauwkeurig onderzoek de oorzaak wel blijken. Het is nu maar te hopen dat door dit geval het vertrouwen op onze spoorwegen niet voor altoos geschokt is. Misschien hebben diegenen geen ongelijk, die beweren dat het ijzer door het gedurig hevige trillen mettertijd zijne structuur wijzigt en langzamerhand in een toestand van broosheid overgaat. Doch laat ons dit nu maar aan de deskundigen ter beoordeeling overlaten. Volgens verdere berichten omtrent het spoorwegongeluk te Mönchenstein waren er Woensdag, blijkens de officieele lijst 80 dooden, 100 gekwetsten, terwijl er toen nog 70 personen werden vermist en 200 licht gekwetsten in particuliere verpleging waren. Van de 80 dooden zijn er 7 onbekend; deze zyn gephotographeerd en voorloopig begraven. Tijdens de afzending van dit bericht was de vierde waggon, waarin buitenlandsche reizigers pl-iats hadden, Dog niet uit den bodem der rivier kunnen worden opgehaald, doordien het werk wegens aanhoudende rijzing van den waterstand zeer bezwarend was. --- BELGIË. De regeering wil de uitbreiding der Zondagsrust bij de posterijen aan een waar referendum onderwerpen. Zij doet een nieuw postzegel uitgeven, timbre dominical of Zondagszegel genoemd. Wie des Zaterdags zulk een zegel op zijn brief plakt, toont daardoor aan, dat hij de bezorging ervan op Zondag niet verlangt. Blijkt na verloop van tijd, dat de meerderheid der brieven dat zegel dragen, dan wil minister Van den Peereboom den Zondagsdienst voor de bestellers opheffen en ook dezen slaven van hun arbeid een wekelijkschen rustdag mogelijk maken. --- LUXEMBURG. De Groothertog deed bij gelegenheid van de sluiting der zittingen van den Landdag een feestmaal aanrechten, waartoe alle Afgevaardigden werden uitgenoodigd. De Vorst hield een redevoering waarin hij in het licht stelde, met hoeveel voldoening hij gezien had, dat de belangen in den Landdag met zooveel waardigheid en zoo zaakrijk behandeld werden. Hij wenschte de Afgevaardigden geluk er mede, dat zij blijk gaven zich zoo weinig door partijgeest te doen beheerschen en stelde een dronk in op het heil des lands. ---