BUITENLAND. Proces Zola. Zola kwam Zaterdag in het paleis van justitie, begroet door het geschreeuw: „Ter dood! In 't water! Weg met de omgekochte kerels ! Weg met de joden !" Onderweg hadden agenten de menigte moeten verspreiden. Picquart wordt ontvangen met het geschreeuw: „Weg met Picquart! Weg met de verraders!" Esterhazy wordt begroet met het geroep: „Leve het leger 1 Leve Esterhazy I" Als Picquart voorbijkomt, roept één stem: „Leven de menschen die niet bang zijn." Na een nieuwe tegenover-elkanderstelling van Lauth en Picquart betreffende de verscheurde dépêche laat de voorzitter eenig ongeduld blijken Mr. Clémenceau zegt dat het hem erg spijt als hij iemand verveelt. De voorzitter antwoordt: „U verveelt niemand, maar de verdediging heeft wat veel tijd noodig". In antwoord op een vraag van den voorzitter zegt Picquart dat de fotografie van het borderel zóó nauwkeurig was, dat zij aan de schriftkundigen wQrd gegeven. Hij zegl verder dat hij Leblois een keer of vijftien heeft ontvangen, en dat hij het geheime stuk met de woorden „Cette canaille de D..,.'' niet onder oogen heeft gehad. Kolonel Henry houdt zijn vroegere beweringen vol. Het dossier lag op tafel, en de omslag met het bedoelde stuk erin lag naar Leblois toe. Generaal Gonse wordt teruggeroepen en verklaart dat het dossier in wanorde was. Kolonel Henry erkent dat de tekst van het dossier in den omslag lag. Mr Labori voert hem tegen, dat er tegenstrijdigheid bestaat tusschen de woorden van Henry en die in Ravary's rapport. Kolonel Henry doet een pas vooruit, naar de verdediging toe, en zegt niet te zullen dulden dat iemand aan de waarheid van zijn getuigenis twijfelt. Picquart protesteert tegen Henry en houdt zijne ontkentenis vol Kolonel Henry roept uit: „Ik houd vol dat Picquart heeft gelogen." Picquart vraagt zich nader te mogen verklaren en zegt: „Kolonel Henry, Lauth en anderen hebben, tegen mij afschuwelijke beschuldigingen ingebracht, omdat zij niet wilden dat er aan hun werk geraakt werd. Ik voor mij meen dat er licht ontstoken moet worden Na met smaadredenen overstelpt te zijn, op het punt van uit het leger gejaagd te worden, beweer ik dat ik het slachtoffer ben van mijne goede trouw en mijn onbreukbare houding. De president ontneemt Clémenceau metterdaad het woord. Labori staat op en zegt: „Indien gij meent ons het woord niet te mogen verleenen, zal ik maatregelen nemen om de rechten van de verdediging te laten eerbiedigen." Daarna wordt; Jaurès gehoord. Jaurès gaat voort met te zeggen: Als de generale staf niet met Esterhazy had geheuld had men hem in hechtenis moeten nemen op den dag dat hij triomfantelijk aan kwam dragen met het geheime stuk op het ministerie van oorlog ; maar hij werd door groote chefs beschermd. Het blijkt uit alles dat het proces niet werd govoerd om de gerechtigheid te laten uitschijnen maar om do handelingen van sommige militairen te rechtvaardigen. In het parlement beproefde men, maar zonder resultaat, opheldering te verkrijgen over dit stuk. Het is monsterachtig dat men in het land der vrijheid niet weet, of de wet geëerbiedigd of geschonden wordt Nadat Bertillon is gehoord, wordt de zitting verdaagd. Zola verliet het paleis om tien minuten over zessen. Zijn rijtuig ging over den Pont Neuf, waar een overgroote menigte stond saamgepakt Op het oogenblik dat hij buitenkwam weerklonken een geweldig geschreeuw en schel gefluit. Een eigen rijtuig, waar men dacht dat Zola in zat, werd met gejouw ontvangen. Er zijn 10 menschen opgepakt, die weigerden door te loopen en agenten beleedigden Bij zijn aankomst in de rue Bruxeiles wordt Zola ontvangen met het geroep van: „Weg met Zola I Te water met hem!" Er weiden daar nog twee personen in hechtenis genomen. --- De zitting van Muandag. Het ziet er tusschen elf en twaalf uur op de Place Dauphine niet erg levendig uit, hoewel er een groot aantal nieu wgierigen staat. Om half twaalf komt prins Henri van Orleans, vergezeld van Jean Béraud en twee andere personen, en gaat den ingang aan den Boulevard du Palais binnen maar als hij de Galerie des Prisonniers binnen wil treden, houdt men hem tegen- De prins en zijn vrienden gaan weer weg. Op dit oogenblik weerklinkt een vreeselijk geschreeuw van den .Pont Neuf : het rijtuig van Zola is in aantocht. Dadelijk houden agenten van politie de nieuwsgierigen tegen, terwijl het rijtuig zonder hinder oprijdt. Het publiek schijnt minder belangstellend te wezen, want men ziet hier en daar gapingen in de zaal. Bertillon zegt dat, na hij er over nagedacht te hebben, geen vergunning meent te moeten vragen om de fotografieën die hij gemaakt heeft, over te leggen. Labori verzoekt hem, ten aanhooren van geheel Europa uit te leggen, op welke redenen zijn overtuiging berustte toen hij in den krijgsraad aantoonde dat de borderel van Dreyfus was. Bertillon antwoordt dat hij de stukken niet meer ter hand heeft. In den loop van Bertillon's verhoor legt Labori aan de gezworenen een volledig plan voor van de demonstratie, door Bertillon voor de krijgsraad gegeven. Hij vraagt Bertillon of dat plan juist is deze antwoordt dat er een stukje van het vloeiboek ontbreekt. Labori houdt vol dat het de volkomen nabootsing is van het stuk dat aan den krijgsraad voorgelegd is. Bertillon beroept zich nu op de uitspraak van het hof die verbiedt, over de Dreyfus-zaak te breken. Labori maakt de opmerkingen dat hij, evenals anderen, weigert te spreken voor de rechtbank, terwijl hij zich heeft laten interviewen door de bladen, die zijn verklaringen openbaar gemaakt hebben. De verdediger leest vervolgens het verslag van Bertillon's interview voor, zooals het in de Echo de Paris verschenen is. Bertillon antwoordt: hot is geheel onjuist. Labori vraagt waarom hij dan komt zeggen dat hij zeker was van Dreyfus' schuld, en waarom hij zich verschuilt achter de uitspraak van het hof om zijn bewering niet te bewijzen. Guyotzegt dat Bertillon hem gezegd heeft dat het schrift van Dreyfus rechts was, en dat van het borderel links ; dat het proces tegen Esterhazy een bespotting van de gerechtigheid was. Bij de buitenlandsche regeeringen weet men precies wat men van de zaak Esterhazy moet denken. Teyssonnières desdundige in schrift, heeft overeenkomst opgemerkt tusschen het schrift van het borderel en van den veroordeelde. Het facsimile van het borderel zou verminkt zijn, om het te doen gelijken op het schrift van Esterhazy. Ook aan het cliché is geknoeid, om eenige gelijkenis met het schrift te verkrijgen. Teyssonnières spreekt van een poging tot verleiding, op hem beproefd door den grafoloog Janin dien hij met verontwaardiging heeft afgewezen. De president vat het gesprokene samen en zegt, dat dus Teyssonnières' technische conclusiën in het nadeel van Dreyfus zouden zijn geweest, waarop men hem geld zou hebben aangeboden om een rapport uit te brengen van tegenovergestelde strekking. De getuige meent dit uit het gebeurde te hebben moeten opmaken. Labori vraagt hem of hij onder eede zeggen kan, wie hem geld heeft aangeboden. Teyssonnières antwoordt dat men hem heel zachtjes te verstaan gaf, dat hij in zijn rapport een dwaling zou hebben kunnen begaan. Daarbij zei men hem, wat hij heeft meegedeeld. Hij zegt dat hij het dossier nog in zijn bezit heeft. Ook erkent hij dus thuis een dossier te hebben, dat daar niet zijn moest. Hierop wordt Charavey gehoord, die zegt, dat hij nooit iemand veroordeelen zou enkel op een schriftonderzoek, zonder moreelen bewijsgrond Hierop wordt de expert Pelletier gehoord, die verklaart dat het schrift van het borderel niet verdraaid was. De president machtigt Pelletier een résumé van zijn rapport te geven. De conclusie is, dat er in het borderel niet dan oppervlakkige punten van overeenkomst zijn. Niets geeft het recht, het borderol toe te schrijven, hetzij aan Oreyfus, hetzij aan Esterhazy. Labori roept uit: —Ik houd vol dat het oorspronkelijk borderel hetzelfde is als het facsimile. Teekenen van protest. Labori: — O, laat men maar protesteeren. Dat hindert me niet I Tien minuten vóór vijven wordt de zitting opgeheven. De kade des Orfèvres wordt op bevel van den prefect van politie geheel schoongeveegd. Men laat enkel de journalisten door, die daai .-ooikaarten hebben. Er stonden hoogstens honderd menschen bij de deur waar Zola altijd uitkomt. Tien minuten vóór half zes zag men Zola's rijtuig, hij was al in het paleis ingestapt. Geen kreten. Geen betooging. Dinsdag had voor den aanvang van de zitting niets byzonders plaats. Het Hof verwerpt de conclusiën van de verdediging, daartoe strekkend dat ieder expert verklaringen 7al kunnen afleggen ten aanzien van zijn getuigenis voor den kry'gsraad met gesloten deuren. Gonse protesteert tegen de bewering van Jaurès dat de generale staf het Jicht e«w,'-uw . heeft; hij ontkent beslist dat de generale staf Esterhazy het stuk bezorgd heeft dat tot diens vryspraak leidde. Labori somtdaarra eenige vragen op, aan den minister van oorlog te stellen, daar men immers het licht wil laten schijnen. Gonse antwoordt dat hij niet bevoegd is, deze vragen aan den ministervan oorlog over te brengen, waarop Labori de opmerking maakt dat men geen licht verlangt. Dit is de reeks van vragen, welke mr. Labori generaal Gonse verzocht aan het ministerie van oorlog over te brengen: le. den generaal Mereier machtiging te verleenen een verklaring af telegnen nopens het geheime stuk, „hetwelk wy weten, dat aan den krügsraad van 1894 in raadkamer is overgelegd ;" 2e: den kolonel Picquart te ontheffen van bewaring van het ambtsgeheim; 3e het origineel van het borderel bij het hof te deponeeren ; 4e de stukken die bij do proeven van Bertillon zy'n gebruikt, ter zitting over te brenger.; 5e Bertillon uit te noodigen getuigenis af te leggen; 6e de experts van het proces Esterhazy insgelüks uit te noodigen tot getuigen. Labori, in de couloirs van het paleis daarover ondervraagd, heeft gezegd dat het proces nog vijf of zes dagen zal duren, en dat hij niets voorspellen kan ten aanzien van den uitslag. Crépieux Janin protesteert ten sterkste legen de bewering van den schriftkundige Teyssonnières, die, zegt hy, zy'n .omantisch verhaal uit den duim gezogen en een gemeene streek uitgehaald heeft. Hij verzekert dat men aan het cliché niets heeft kunnen veranderen, en hy zegt dat men den een of anderen dag wel zal zien, wie de waarheid gesproken heeft. Paul Meyer, directeur van de Ecole des Chartes, begint met te zeggen dat hy' katholiek is. Hü verzekert voorts dat het facsimile van het horderei zoo nauwkeurig mogelyk is. Hij betreurt dat men een schriftkundig onderzoek vau zoo ernstigen aard toevertrouwd heeft aan Bertillon. Het schrift van Esterhazy, zegt hij, gelykt volkomen op dat van het borderel. Crépieux zegt vervolgens: „Niet Bertillon heeft de veroordeeling van Dreyfus bewerkt. Bertillon is een gek. Ik, ik heb het licht ontstoken in myn rapport, en op myn rapport allaen is Dreyfus veroordeeld." (Uitroepen.) Crépieux verwijt aan Teyssonnières dat deze aan deLibreParolezyn heele briefwisseling heeft gegeven, ongetwyfeld in de hoop er de paar regels in te vinden die een mensch aan de galg kunnen brengen. Teyssonnières was misnoegd omdat hij zag dat Crépieux zy'ne meening aangaande de schuld van Dreyfus niet deelde, en dat, zegt Crépieux, „is ongetwijfeld het geheim waarom hy tegenover my deze houding aanneemt" De getuige zegt dat hij katholiek is. Hij heeft gewerkt omdat hij er plezier in had, niet omdat men het hem vroeg. Hü is geen grafoloog, maar een eenvoudig particulier dia persoonlijk zy'n oordeel heeft over het schrift van het borderel en dat van Esterhazy. Na het verhoor van Meyer wil Labori vragen stellen aan de getuigen Conard, Belhomme en Varinardt en verzoekt den voorzitter ze nog eens achLer het hekje te roepen, maar de voorzitter weigert. Labori stelt daarop zijn conclusiën. In de kleedkamer raken twee jonge advocaten handgemeen en geven elkaar oorvegen. Zola komt om tien minuten vóór twaalven. Er valt niets bijzonders voor. Labori stelt conclusiën en constateert dat de voorzitter geweigeid heeft vragen te stellen voordat ze nog gedaïQ zijn Het hof beslist dat de president goed gedaan heeft met te weigeren vragen te .tellen die alleen de debatten onnoodig zouden rekken. Labori komt daar krachtig tegen op. De schriftkundigen Oellerier en Bourmont worden nu gehoord- Zij verklaren dat het fac-simile (van het borderel) volkomen het schrift van Esterhazy weergeeft. — Beweging. Pranck. de Brusselsche advocaat, laat een zwart bord brengen om zijn getuigenis door een uiteenzetting op te helderen. Clémenceau stelde conclusiën om het hof uit te noodigen, een rechterlijk ambtenaar op te dragen aan mevrouw Boulanoy te gaan vragen of in de brieven (van Esterhazy) die zij in bezit heeft niet de volgende woorden voorkomen: Generaal Saussier is een clown, en bij ons zouden de Duitschers hem in een circus zetten. Als de Prussiens tot Lyon konden komen, zouden zij hun geweren wel kunnen weggooien en met hun rottinkjes de Pranschen voor zich uitjagen. Vervolgens wordt de advocaat Franck gehoord. Kolonel Picquart is vanmorgen niet naar bet assizenhof gegaan: hij bevindt zich van tien uur af in het kabinet, van (den rechter van instructie) Bertulus. In de couloirs loopt het gerucht dat mevrouw Boulancy en freule de Comminges in de wachtkamer der getuigen zijn, en voor het hof zullen verschijnen. Grimaud, lid van het instituut, hoogleeraar aan de Polytechnische school, verklaart om welke redenen hij het protest aan den ministervan oorlog geteekend heeft. Alles, zegt hij, scheen hem vreemd toe in de wijze, waarop de s^hriftkundigen te werk gingen, die zich bedrogen, en evenzoo zeven rechters van den krijgsraad bedn gen hebben. Hij zegt dat het proces herzien moet worden. Havet, lid van het Instituut, hoogleeraar aan het Collègo de Fmnce, heeft het borderel met brieven van Dreyfus en Esterhazy vergeleken. Hij beroept zich op een brief van den veroordeelde om te betoogen dat eenige letters en heele woo:clen in niets gelijken op die van het borderel. Zijn slotsom is: het is bijna onmogelijk dat het borderel niet van Esterhazy zou zijn De zitting wordt zonder eenig voorval gesloten. Grimaud, lid van het Instituut, legt uit waarom hij het protest aan den minister van oorlog geteekend heeft: hij meende dat de eerbied voor de wet op het spel stond, en in hot rapport van deze zaak had hij vreemde dingen en het ontbreken van stelregels bespeurd, hetgeen zijn geweten verontrustte- De getuige voegt er bij dat hij nog, in weerwil van vermomde bedreigingen en allerlei bangmakerij verklaart dat het proces herzien behoort te worden. Wij zullen alles aanwenden, «egt hij, om die revisie te verkrijgen. Labori vraagt den getuige, wat voor bangmakerij hij bedoelt. Grimaud zegt: Nadat, ik het protest geteekend had, liet de minister van oorlog mij langs officieusen weg vragen, of ik het gedaan had Ik heb vernomen dat de minister van oi irlog den volgenden dag aan den ministerraad het besluit van mijn ontslag heeft voorgelegd, in weerwil van mijn 3i-jarigen diensttijd. Later vernam ik dat de minister van oorlog aan den generaal, directeur der school, verzocht heeft, een onderzoek tegen mij in te stellen. Men twijfelde aan mijn vaderlandsliefde. „Ik ben een patriot zoo goed als iemand anders, riep Grimaud uit ; driekleur, ik groet u, ik hoop dat gij opnieuw zult wapperen over de verloren provinciën !" (Toejuichingen barsten los). Beleedigingen en de bedreiging met ontslag raken mij niet, voegde Grimaud er bij, wij willen de waarheid zien en wij zullen haar zien, wat er ook gebeure; wij zijn op weg, wij zullen volhouden. --- In de St. Pieter Dertigduizend Romeinen en pelgrims uit Italië bevonden zich Zondagochterd in de groote Vaticaansche basiliek, om de H. Mis bij te wonen, welke d- Paus zou opdragen ter gelegenheid van zyn diamanten priesterfeest en zün aanstaand kroningsfeest. De Paus, gekleed iv de witte toog met rooden schoudermantel, werd op den draagstoel binneagedrager, omringd door vele kardinalen, bisschoppen en leden zijner hofhouding. De Italianen juichten luide hun H. Vader op zyn üoortocht toe. De zangers voerden motetten uit, en onder de Consecratie werd de gebruikelijke wijs op de zilveren bazuinen der eerewacht geblazen. Nadat Z. H. de Mis van dankzegging had gehoord, die na de züne door zynen geheirnkapelaan, Mgr Angeli, was gelezen, hief hü het .Te Deum aan, waarvan de verzen afwisselend door de zangers en door de 30,000 geloovigen werden gezongen. Het was een aangrypend tooneel, dat nog indrukwekkender werd, toen de H. Vader weer op den draagstoel vertrok, glimlachend en zy'n kinderen zegenend, uit wier duizenden kelen een donder van toejuichingen en uit wier handen een donder van geklap ontstond ter e «re van den geliefden vader der Christenheid. Vele gezanten en edelen hadden de p'.echtigheid by'gewoond. In zyne vertrekken teruggekeerd, ontving Z. H. achtereenvolgens kardinaal Sarto, patriarch van Venetië, en kardinaal Perrari, aartsbisschop van Milaan, die zelven de pelgrims hunner diocesen naar Rome hadden geleid. De „Times"' vindt dat de Chineesche regeeriog gely'k heeft gehad met zoe spoedig te voldoen aan Frankryk's eisch ;tot het betalen van schadeloosstelling wegens het oplichten van een Fransch ingenieur op de grens van Tongkong. Of de Fransche regeering in haar recht was — de „Times" betwyfelt het, maar ze heeft geen meelü met de Chineezen. Men mag immers op hen wel toepassen wat soms gezegd wordt van ondeugende bengels op school, die eens afgestraft zy'n voordat hun schuld onweerlegbaar gebleken was, als zij 't nu niet verdiend hebben dan was 't voor hun pekelzonden. En pekelzonden zyn bü de Chineezen genoeg te vinden Wat het laa'stc bericht van haar correspondent te Peking betreft, zegt de „Times": hieruit blykt wel dat men niet te vast moet g_ooven dat de onderhandelingen tusschen Engeland en China uit zyn, al wordt de leening - kwestie niet rechtstreeks aangeroerd. Want men mag wel aannemen dat het Tsoeng-Ji-jamen niets geeft zonder er iets voor in ruil te verlangen, en het heeft ons de verlenging van den Birma-spoorweg toegestaan (al ligt het gewicht van die concessie nog in het verschiet) en onze vertegenwoordiger dringt nog aan op het openstellen van een haven in Hoenan en op het vergemakkelijken van de vaart in het binnenland: punten die voor den Britschen handel van groot en onmiddellijk belang zyn. --- Na den moord op pres. Barrios. Uit een telegram dat de NewYork Herald uit Guatemala ontvangen heeft, blykt dat de toestand in deze republiek werkelijk zoo verward mogelyk is. Er heerscht nagenoeg regeeriugsloosheid, want ofschoon het ministerie, dat na den dood van Barios ontslag nam, dadelijk door een nieuw kabinet uit aanhagers van den vermoorden president saamgesteld, vervangen is, doet de militaire party al het mogelyke om deze voorloopige regeeriog omver te werpen en het bewind in handen te krijgen. Volgens het telegram aan de Herald hebben de officieren jreneraal Meadizabal uitgenoodigd, het presidentschap te aanvaardon/en rukt deze reeds met flinke strijdmacht naar de hoofdstad op. Uit Pretoria wordt gemeld dat president Kruger telegrapische gelukwensten ontvangen heeft uit Engeland, Frankryk en Duitschland, wegens zijn herkiezing. Vier gevangenen, die opgesloten waren in een cel van de gevangenis te Dortmund, schelden Zondag tegen het aanbreken van den dag den cipier. Nauwelijks was deze binnengekomen of zy gingen hem te lijf, knevel len hem en namen hem zijn sleutels af In het magazyn zochten zie ieder een stel kleederen uit, openden vervo'gens de buitendeur, en namen de vlucht. Uit een aangeteekenden brief, die door de Breslauer Discontobank te Berlijn aan een bankier te Galatz verzonden was, is voor een bedrag van tachtig duizend lei aan Roemeensche Rente gestolen. Te Halle is een bendo valsche munters in hechtenis genomen, in wier bezit men tal van nagemaakte een en twee mark stukken heeft gevonden. De Rjksdag heeft bij het behandelen van de begrooting van oorlog één-derde millioen mark beschikbaar gesteld om meer rüwielen aan te koopen; de commandanten van alle legercorpsen hadden dit verlangd. Zes militaire wielryders zullen bij elk bataljon ingedeeld worden. --- Drama te Borsbeek. Ziehier volledige bijzonderheden over deze zaak ; De oude Vlaminckx, 92 jaar tellende, was Donderdag-avond te bed, toen hy' plotseling wakker shrikte. Hü was vastgegrepen door een persoon, die in zy'ne kamer was gekomen, doch welke hy in de duisternis niet kon herkennen. Daar de man doof is, kon hy' ook aan de stem niet hooren wie de aanvaller was, die hy dacht eenen dief te zyn. Deze laatste sleepte hem uit het bed, en bracht hem hevige slagen en talryks messteken toe. Viaminckx riep luid om hulp, terwijl de aanvaller voortging met slaan en stekeü, tot de dochter des ouder - lings, vrouw Hoeybergs binnenkwam en den ouden man ontzette. Deze wist echter wel dat hier geen spraak van dieven was. Zij had namelyk den knecht, V., hooren thuis komen, mompelend: „de eerste, die ik zie, moet er aan," en tevens iets gehoord, als het afspringen der veer van een kDipmes, dat geopend werd. En daarna haar vader om hulp hoerende roepen, snelde zy naar boven en slaagde er in, met behulp der m.id, den aanran ;er op zy te rukken, juist op het oogenblik dat deze den mau met het mes een steek in de keel wilde toebrengen. Nu dreigde hy deze twee vrouwen aan te vallen en te steken, en vluchtte toen de kamer uit om zich in den stal op te sluiten. De schoonzoon had middelerwijl den veldwachter verwittigd; deze stootte met geweld de deur open en nam den knecht gevangen. Een dokter werd geroepen om den gekwetste te verplegen. De toestand van den laatste is zeer ernstig;maar toch heeft hy den volgenden dag eene duidelijke verklaring kunnen afleggen, van wat er was voorgevallen. V. beweert niet te weten wat er gebeurd is zegt hy'. De dochter en de meid echter, die hem gezien hebben, heweren dat hy, hoewel een weinig dronken, toch genoegzaam bü zy'n verstand was, om te weten wat hü deed. Hy is naar Antwerpen gebracht en in de gevangenis opgesloten. Men denkt dat hü het feit gepleegd heeft in een aanval van dronkenmanswaanzin. (E. v. A) --- Moordaanslag. Zaterdagmiddag heeft een man, die zich eerst had laten aandienen, in het Fransche consulaat te Genève twee revolverschoten gelost op den vice-consul Dutret Deze sprong op, gleed uit en viel, waardoor de kogels over zijn hoofd gingen. Toen richtte de man op een der bedienden op het kantoor, maar deze wist hem het wapen af te rukken. Daarop werd hij gearresteerd Hij bleek te zijn een behangersbediende, Salleun genaamd, uit Brest. De man vertoonde anarchistische neigingen; hij werd eenigen tijd in een krankzinnigengesticht verpleegd, en schreef, na daar ontslagen te zijn, een brief aan den consul, die daarop niet antwoordde. Er waren nog vier kogels op zijn revolver; ook werd een dolk op hein gevonden. In Algiers hebben Zondagavond weer plunderijen plaats gehad iv joodsche winkel. De po'.itie trad krachtig op en er werden eenige arrestaties gedaan en gehandhaafd. De rechtbank te Algiers heeft nu reeds 422 personen wegens deelneming aan de jonste onlusten veroordeeld, sommigen tot straffen van 18 maanden en drie jaar gevangenis. Ook de Pary'sche politie-prefect Blanc treedt nu gestreng op; hy heeft bevolen geen gearresteerd persoon los te laten zonder diens naam, woonplaafs en omstandigheden nauwkeurig te onderzoeken en op te teekenen. BERLIJN. 15 Febr. Te Konstantinopelheeft het voortdurend gesneeuwd, en in den afgeloopen nacht zyn op de Galatz-brug twee schildwachten bevroren. Te Hamburg daarentegen heeft zich een consortium gevormd dat uit Skandinavië groote hoeveelheden natuurlijk ijs naar Noord-Duitschland wil laten brengen, aangezien de buitengewone zachte winter, hen die ijs noodig hebben voor hun bedrijf, gedurende het warme ja.irgety', in verlegenheid brengt. --- BINNENLAND. TILBURG, 16 Febr. Op 8 Sept. van dif jaar zal het 25 jaar geleden zijn dat de ZearEerw. heer v. d. Steen, als pastoor werkzaam is geweest iv de parochie-kerk nan den H" kant ath'pr. On pi-o>ih'«'",r> 7.il'pn dien rt*g nier, onopgemerkt lat.p.i voorbijgaan. Thans i«i . on reeds druk bozig enne collecte te honden, met het doel zijn Eorw. pen gp.chenk aan to bieden nis blijk van erkentelijkheid voor het goede /.ijnen p_,rochiaron ged .rende 25 jaren be«ezen. In do vergadering van fabrikanten Maandag-"'.vond 7 uur gehouden is bet voorstel der commissie niet aangenomen om collectie, anoniem to rxposeeren. In princiep is aangenomen om collectief te exposaeren. De eomoiissie (voorloopigr) zal daarover nog vergaderen eu dan vorder per circulaire verzoeken, die vergadering zooveel mogelijk door fabrikanten bijgewoond to uien. Maandag; had alhi9r eene vergadering; plaat» van de gem .ontebestiireu die bolang hebben bij de .onces.ir-.anvrasg van de maatschappij „de Meierij", voor het aanleggen van tram. van St.-Oedecrode. Bas . Oorschot, Moergestel, Oifterwijk en Tiiburg ; Hilvareßbeok. Goirlf, Tilburg, Gilze en Rijen en tot Dongen. Behalve Best wa _n ai die gemeenten tegenwoordig. Io beginsel werd besloten de conces.ie te verleenon en met rentegarantie te steunen. De Stct. (no 89) bevat de statuten van de Tilburgsche Timmeriiedenveroeniging „Ons Vakbalang", te Tilburg. --- Buste der Koningin. Gisteren waren wij in de gelegenheid in het Hotel „de Gouden Zwaan''alhier, de buste en bargrelief te bewonderen die m.fe de a.s kroninsfeestea door de heeren van Hasselt & Co, te 's Grevenhsgfl zullen wordou in den handel gebracht. De werkelijke moeiolijkhedon die deze firma hooft motten overwinnen zijn met goeden uitslag bekroond geworden ¦ thans hebben wij de zekerheid dat waar dit beeld voor oogen gssteld wordt, het volk van Nederland de koningin ziet zooals zij is. Do gelijkenis spreekt in alle opzichten. Het nog jeugdig on frisch haast kinderlijke gelaat beeft ernst en waardigheid gekregen door de diadeem. De ietwat sterk opeengesloten lippen (bijzondere eigenaardig).eid onzer koningin) de vriendelijke doch fixe gerichte oogen zgn weergegeven naar het leveD. Waarheid en goeden smaak hebben hier een kunststuk voortgebracht. Wjj wens.hen van harte dat dit beeld der hoeren van Hasselt & Co., moge helpen weeren de slechte en leelijke beelden onzer koningin, waarmede de markt ongetwijfeld overvoerd zal worden. Wij ontvingen het 23e jaarverslag der Nederlandsche handelsreizigere-voioeniging. Er blijkt o. a. nit, dat er 517 leden zijo. terwijl weder 6 leder voor het nieuwe boekjaar zijn ingeschreven. Het aantal donateurs bedroeg op 30 November 353, met een bedrag van f 3022.55. Voor het nieuwe boekjaar zijn een 16-tal nieuwe donateurs toegetreden. Aan de erven van 5 overleden leden werd de vastgestelde f 1000 uitgekeerd. Vervolgens werd nog uitgekeerd voor ongeval op reis : aan 4 leden f 150, voor verlies van betrekking zonder eigen schuld: aan 6 'eden f 645. Trots de sterfte en tamelijk hooge uitkeeringen is het reservekapitaal weder goed vooruitgegaan, en bedioeg op 30 November f 76889.58. eene toename van f 6207.68 Uit hot vrjjwillig onderstenningsfonds werd in verschillende gevallen f 393,10 verstrekt Het kapitaal van dat Vrijwillig Ondersteaning;_onds bedroeg 30 November f 7642 75 tegen 5057,57 in 1896. V. n do 520 ledun zijn er nog altijd ruim 200, die totaal niets bijdragen tot deze nuttige en humane instelling' Het Hoofdbestuur is . amengestelj, als volgt: J H. Hillebrant, Ie voorz. A. S. de Beer 2de voorz,; W. J. Senn Ie penningm.; H. v. Velzen, 2de perniogm.; A. C. Meeussen Ie secr. ;B. J. Hilling, 2de secr.; J. L. Klok, J.J. Meersman», voorzitter afd. Amsterdam ; J. J. Vis, voorzitter afd. Utrecht; M. H. van Bom, voorzitter afdeeling 's Hage ; T. de Vries, voor _ r.fd. Leeuwarden Het orgaan „De Handelsreiziger''ondervond door verplaatsing van admioitratie en expoditie een tekort in kas, ve-oorzaakt doordat bleek, dat de courant, als zijnde een maandblad, met 2 cent per nummer gefrankeerd moe. t. worden, wat re'jds een meerdere uitgave van fl5O io het jaar geeft; tevens is de courant ook vergroot, wat eveneens meerdere kosten tegevolgen had. Volgens regelement, wordt dit tekort uit de kas der vereeniging bestreden. --- Candidaatstelling. Volgens art. 52 der Kieswet moet de inlevering der candidaten-lijsten — bevattende de namen der candidaten en ondertoekend door ten minste 40 bevoegde kiezers — bij den burgemeester geschieden door één of meer dor personen die het stuk hebben onderteekend. Nu wa. bij de laatste verkiezing van een raadslid te Wagenirgen éóa'der vier opgaven van candidaton ingeleverd door een persoon die haar niet mede onderteekend had. De daarin opgegeven candidaat (de heer M. C. Bronsveld) werd echter niet gekozen en kwam ook niet in herstemming., terwijl de opgavo van den gekozene (den heer J. Van Beynum) geheel had plaats gehad volgens de regelen der wet. Was nu, wegens het gepleegd verzuim : de aanbieding van een der opgaven door een niet-onderteekecaar — de geheele verkiezing nietig? De Raad van Wageningen besliste : neen ; Gedeputeerde Staten van Gelderland: ja. De Raad van State zeide ook ja, in nor do minister Borgesius weder neen, en op zyn voordracht heeft H. M. de Regenten de toelating bekrachtigd. Het betrof hier nl de vraag, of elke overtreding van eenig voorschrift der wet de verkiezing nietig maakt. De wet bevat daarover slechts in enkele geva'len een uitdrukkelijke bepaling. In de toelichting van zijn gevoelen bij het besluit aan H. M. voor. elegd, zegt de Minister van Bianenlandsche Zaken het volgende: „De opgavo zelve miste geen der door de Kieswet gestelde vereischten. En uit geen enkele bepalitig dier wet kan worden afgeleid, dat de lijst der candidaten, opgemaakt krachtens voorschrift van art. 54 en de naar aanleiding van die lijst gehouden stemming en herstemming, nietiT zonden zijn ingeval, wat do wijze van inlevering eener aan de wettelijke eÏBchen voldoendn opgaaf betreft, art. 52 niet in acht is genomen. De jn laatstgemeld artikel vervatte bepaling strekt, blijkens de over het ontwerp der Kieswet gevoerde gedachtenwisseling, alleenlijk om den burgemeester gelegenheid te geven, inlichtingen te vragen of opni.rtii.gen te maken. Het artikel is bij gebreke van sanctie als een louter administratief voorschrift te beschouwen. Aan overtreding van het artikel in elk geval nietigheid der geheele verkiezing te verbinden, is niet juist te achten. In het onderhavige geval, waar de gepleegde onregelmatigheid niet ten aanzien van den benoemde zelve is geschied en dus de aanneming der opgave Bronsveld geen invloed op den uitslag der verkiezing heeft geoefend, behoeft de niotigheid der verkiezing niet nit de overtretreding der wetsbepaling te worden afgeleid. „De meerderheid der stemmende kiezers heeft onbelemmerd en ondubbelzinnig hare keuze gevestigd op een candidaat, op wions cnndidaatstelling geen aanmerking is te maken.'' D.z. niet onbelangrijke beslissing omtrent een voorschrift der kieswet is vervat in een Kon. Besluit, vermeld in de „Staats-Crt." vun 12 Febr. Uitslag der Kamerverkiezing te Deventer De (niet otficieele) uitslag van de verkiezing van een lid der Tweede Kamer in het kiesdistrict Deventer is de volgende : Aantal uitgebrachte geldige stemmen 5261. Aantal kiezer» 6697, Daarvan had mr. A. van Delden (lib.) 1850, mr. Th. Heemskerk 1790 on de J. van Loenen Martinet (rad) 1621. He"B.emmiDg dus tussche.i mr. A. van Delden (lib) en Th. Heemskerk ant.irev.) Bij de algemeene verkiezingen op 15 Juni jl. werden nitgebracht 5941 geldige stemmen. Daarvan verkreeg mr. A. van Delden (lib.) 2216, de heer .1. Stoffel (rad) 1643, dr. H. J. A. M. Schaepman (r.-k.) 1355, de heer J. W. Koer (antirov.) 458 en de hoer T. van der Zee (lib.) 269. ---