Uit de Pers. Opname van artikelen in deze rubriek &mx.rde*dat d*redactie met den in- --- Geen Aalmoes. lijk «rebilr oDge^eer 35 Jar°n het wereldrevolulonf • Van Z- H- den P«UB doOT uit dè !Tni rrd bedreiSd' Btroomden tiee ion 8 e katho]iete wereld geestdrifom den S»a !DaaDen naar do Eeuwige Stad, leven *. ,ten troon van Ear0Pa met hun hleef *.!**•*«*. Het kleine Nederland Twhoi,.? ?htr' ïntegendeel. Want naar aan he I " bevolking leverde geen land en met « ??^k leSer Zoo Teel "ijwilligers, on de 1,2? Tgen we bllJven eroot eaaß H Rtl n°iaen, die voor de rechten van den leven? Vu bloed hebben geplengd en hun *ven hebben veil gehad. i.oen later PiUB IX, roemrijker gedachted > zgu zilveren feest ah Opperherder viereeè id'v -W a'oaa 'n Nedorland ep de meest kath l"/^6 Wl^ze aan de &eTOe^ens Tan °et oJiok hart lucht gegeven, maar meer 6 ia het openbaar. Men schaamde zich 2et voor zijne katholiciteit, de geestdrift der riikaVen WaB m oud en Jon^' m arm en md' ° lTra9B «8 wel eens bij me opgekomen, dW? jDU eens de H' 9toel verdediging noos had, zou de offervaardigheid onder het jtnSere geslacht even groot zijn als toen ? iK neb het gelorfd eu ik blijf het hopen. Ch -n ,^evenHo^r wordt thans echter voor i ïstus' Stedehouder niet gevraagd. Neen, °e ook het scheepje van Petrus door storen wordt geteisterd, er is toch reden te er om te jubelen ; want de grjjse stuur™an vaart straks ' 5 jaren ep de wereld- Door de woedende elementen en de dui*«*niB B misleid, meende men, dat Leo XIII e*» voet had gezet op een wrak en zie, bij et «Lumen in coelo» ervaart men dït de B°lyen, al beuken ze ook vau alle zijden het tcblp, terugrollen en breken, als liepen ze eS«n een rots, en dat het cchip, belast met 6 dragers eener goddelijke zending, door lets in zjjn voortgang wordt belemmerd. Reden te over is er dus om ook straks peer to juichen, evenals bij het feeat van lus IX, wanneer het, we hopen het, ook a 0 Leo XIII zal gegeven zijn 25 jaren het *ch'P der Kerk te hebben bestuurd, e-n *Wart eeuw met glorie te hebben gezeteld °P den Stoel van Petrus. Dien hoogen jubilaris noemea we Vafor. Het voegt daarom ons, zijne kinderen, Hem op dat zeldzaam feest blijkon van onze toegenegenheid, van onze aanhankelijkheid en liefde te geven. Welk kind zou dat verzuimen tegenover zijn Vader? Een jubelgave vjor.'t daarvoor gevraagd, geen aalmoes; want een aalmoes geeft men niet aan een vader. Ook geen stille gift, want de wereli mag het weten, dat we aan zulk een vader zijn gehecht. «Laat uwe rechterhand niet weten wat de linker doet» passé men bij een aalmoes toe; hier is het een feesfgeschenk. En bij vrelke feestgave, al is het slechts aan kennis of vriend, geeft men niet minstens zijn naam? De Zouaven brachten veel meer dan ihans wordt gevraagd: de prijs van hun leven was hun als offergave voor hun vader niet te groot. Zij vertrokken echter niet heimelijk om hun kostbaar geschenk in stil'e te gaan aanbieden. Neen, waar ze het zelf niet verhaalden, daar brachten de couranten de mare on nieuwe scharen voelden zich daardoor tot eenzelfde offer aangespoord. Gaan zelfs nu de oud-Zouaven er niet groot op en toonen ze het niet op hun borst, wat ze eenmaal den Paus hebben aangeboden ? 6 Waarom zouden wij ons dan schamen door een openbare gift als het ware een acie van geloof te verrichten ? De propagandaclub «Leo XIII» te Arnhem heeft zich in dit blad het eerst van alle vereenigingen met een gift laten opnemen. Waai om ook daarvoor niet werd opgegeven N. N. of X. ? 't Is duidelijk, men verwacht navolging. Ik herinner me, dat toon voor een 4-tal jaren door de Belgische pers voor do eerste maal eene inschrijving (die geen jubelgave was) vcor Z. H. werd geopend, _e/.e ongeveer 200,000 francs opbracht. Toen spoorde men atn openlijk te geven (voorbeelden wekken) en de eerste lijst in den Patriote was reeds anderhalve kolom lang. Geen vereeniging — om van personen te zwijgen — dio den naam Katholiek voerde, liet zich daarbjj onbetuigd. Toone Nederland dan cok nu riet, evenmin als in de roemrijke dagen der Zouaven, dat het voor zijne Zuidelijke buren behoeft onder te doen. Mttar dan bij voorkour openlijk en vooral fes'ina; want die het laatst komt, wordt niet gevolgd, H. L. S. VAN DE BURGT. Arnhem, 24 Jan. 1902. (Centr.) --- De Oorlog in Zuid-Afrika. Engelsche bloedverwantschap Jean de Brabant schrijft in de Petit Bleu nßar aanleiding van een stuk in de Daily Telègraph van ds ha-d van Bennet Burleigh, oorlogscorresp.ndent in Zuid-Afrika het volgende: Deze ernstige en waarheidslievende oorlogscorrespondent heeft zjjn lezers eenige anecdotés opgedischt, waarvan hij schijnbaar zelf de hooga psychelogische waarie niet boseft. Hij vertelt doodkalm van een maaltijd gezamenlijk door twee officieren — een luitenant en een majoor — gebruikt, die elkandtr niet kenden voor zij aan tafel gingen, hoewel zij beiden in garnizoen te Bloemfontein lagen. Toen de whisky hunne tongen had losgemaakt, zei de majoor tot den luitenant: — Gij schijnt mij een geschikte jongen. Maar waar kan ik u meer ontmoet hebben? Ik heb uw gezicht meer gezien. — Wel, majoor, hetzelfde dacht ik, toen ik u voor een kwartier het eerst zag. »- Hoe heet gij? De luitenant noemde zijn naam, die ook de naam was van den majoor en het bleek dat het twee broeders waren. Bennet Burleigh voegt er terloops bij : «Zulke toevallige ontmoetingen komen ovoigens dikwijls voor. Zelf bevond ik mij voor twee maanden te Middelburg in Transvaal en verbeeld u mijne verwondering, toen ik in de uniform van een «Kitchener's Scout» een mijner zonen herkende». Broedere, die zoo lang gescheiden zijn, dat ïij elkander hunne namen moeten zeggen, om elkander te herkennen ; eon vader die Engeland verlaat en naar Zuid-Afrika gaat en die zelfs niet vermoedt, dat een zijner zonen zich daar bevindt, noch welke betrekking hij daar bekleedt. Ziedaar inderdaad de geschiedenis van duizenden en nog eens duizenden Engelsche families, die verstrooid zijn over de zeeën en alle streken der aarde. Aldus zijn de zeden van een volk, dt geworden is — voor een poos althans — meester van een groot deel van den aardbo1, zeden, die de heiligste banden van vLesch on bloed ontkennen. De majoor der Natal-voluntoers, Tatham, die aan het gevecht bij Graspan heeft deelgenomen, poogt in de Times de Engelschen te verdedigen, tegen de beschuldiging, in dat gevecht dekking gezocht te hebben achter gevangen Boeronvrouwen en kinderen. Hij verhaalt: «In den vroegen morgen van 0 Juni 1901 nam majoor Sladen met een afdee'ing der bereden infanterie en Australiërs een door 45 gewapende boeren bewaakt convooi. Daarbij waren een aantal vrouwen en kinderen. «Later werd een lager opgeslagen en majoor Sladen wachtte daar op de aankomst der colonne De Lisle, waardoor hij was uitgezonden. Omstreeks elf uur kwamen de Boeren onder de Wtt en de la Rey op een kopje achter het wagenpark, en bezetten een stelling, waardoor dit park tusschen de beide strijdmachten kwam Sladen had de boeren voor troepen vau Lisle gehouden en daardoor waren zij zoo dicht bij het lag;r gekomen. Teen zij h.t kopje bezet hadden, openden de boeren een hevig geweervuur, dat zij voortzetten uit het wagenpark, waar zij dek king zochten tusschen en onder de wagens met de vrouwen en kinderen. «Later kwamen de boeren uit het wagenpark om een aanval op onze stelling te doen, pn bij het beschieten van de boerenlinie viel natuurlijk menige kogel tusschen en in de wagens, die niet verder dan 120 yards verwijderd waren. De 45 gewapende gevangenen hadden wij in een hut van vlechtwerk onder dak gebracht, waarin ook eenige vrouwen en kiuderen toevlucht hadden gevonden. De boeren schoten op die hut, in de meening dat daarin Engelsche troepen waren geborgen: en daar de gevlochten wanden geen beschutting opleverden voor mauserkogels, vrerd een boerenmeisje in de borst gewond. Ik heb het meisje dadelijk nadat de boeren waren afgetrokken gesproken ; zij en haar vrienden scholden op de boeren, omdat dezen op de hut der gevangenen hadden geschoten.» Wel, wel! Volgens oen bericht van de Daily Express heeft de krijgsgevangene Smorenburgg getracht te ontvluchten door zich in een kist te laten opsluiten. De kist werd nan boord van een schip gebracht, met bestemming naar Engeland. Na vijf dagen werd hij ontdekt en in ellendigen toestand uit de kist gehaald. De gevangenneming van Ben Viljoen, don onverschrokken boerenaanvoerder, is bevestigd. Een patrouille ging uit om Jac Hinton den beienden trei^verwoester, te grijpen, en zij vond Ben Vijoeu. Kiichener seinde dat die vangst van grooten invloed zijn zal op de boeren in Oost-Transvaal. Voordat de oorlog begon had Ben Viljoen reeds eon grooten naam als »vuurvreter«. Hij was gehaat bij de Piilanders, en die haat was wederkerig; herhaaldelijk had hjj in don Volksraad op bittere wijze over hen gesproken, liij den inval van Jamcson was hij een der commandanten, die bij Doornkop streed. Zoodra de oorlog verklaard was, trok Viljoen met zijn commando te velde. Hij streed bij E'andshagte, en werd daar, volgens een Engeltch bericht gedood: het bleek echter dat dit onjuist was En op nog menig slachtveld, in Transvaal, zoowel als in Natal toonde B;n Vijoen dat hij oen krachtig en gevreesd tegenstander was. Na de ontruiming van Natal begaf hjj z'ch naar Oosi-Transvaal, naar het Lijdenburgsche, waar hij met Erasmus den Engelschen het leren zuur maakte. In November 1900 streed hij bij Rhenosterkop tegen de generaals Ly telton en Paget, dien bij zware verliezen toebracht. In het begin van 1901 viel hij een afdeeling Royal Irish aan, en nam allen gevangen. Gedurig streed hij tegen generaal sir Bindon Blood. Bjj Witmansrust werden onder zijn bevel' 00 Victorians gevangen genomen. Ei al fijn tegerstanders erkenden zijn hooge militaire bekwaamheden, fijn o tembaren moed, zijn correcte houding; sir Bindon zeide van hem, dat hij hem achtte als soldaat en als gentleman en dat hij hem nog eens hoopte te ontmoeten, als do oorlog niet langer verdeeldheid :ou zaaien tusschen hen.... Het is zeker, dut de gevangenneming van Pen Viljoen voor do boeren te velde eengrcot verlies is. Maar dat het verlies onherstelbaar is mug niet worden aangenomen. Tot nog toe, merkt de Voss. Ztg. terecht op, is nog geen enkel verlies voor de boeren onherstelbaar gebleken. En de hoop van lord Kitchener, dat de boeren door deze verrassing van een hunner beste leiders, zullen worden ontmoedigd en dat zij thans eer er toe zullen overgaan om de wapens neer te leggen, zal Keker wel blijken ijdel te zijn. Het is opmerkelijk, dit onder de boeren van Zuid-Afrika, voor eiken aanvoerder die valt of gevangen wordt genomen, onmiddellijk een plaatsvervanger gereed staat, geheel gevormd in de school van don gevallene, en hem dikwijls nog overtreffend in krijgemanstalent. Zooals de zaken thans staan, ligt de beslissing echter niet in Transvaal noch in den Vrijstaat, maar in de Kaapkolonie. En hoe het daar gesteld is, hebben wij in do laatste dagen weder kunnen ervaren, uit de berichten die de Daily News publiceerde. De Engelschen zullen in hun kolonie hst eerst ontwaren, dat wie wind zaait, storm osgsten zal. De terechtstelling van Lötter en tfcheepers heeft in de kolonie diepen indruk gemaakt, en velen, die nog aarzelden hebben het nooit falende geweer gegrepen en zich aangesloten bij de commando's dio plotseling aanzienlijk versterkt, in ataat zijn den EngelscheE overal afbreuk te doen. En wie zal zeggen, hoeveel Vi joons zich onder die boeret-recruten bevinden. --- Generaal Vilonel. Men schrijft aan de N. R. Ct. van bevoegde sdjde: Naar aan'eiding van een verzoek, door zekeren «generaal» Vilonel aan Lord K tellener gedaan, om verlof tot het oprichten van burgerkorpse» ter bestrijding van de burgers van Steijn, diene, dat generaal Vilonel was «generaal agent» ondor de firma Vilonel en Kitchener te Senekal. Deze Kitchener was vroeger te Senekal schoolmeester en begon daarna een zaak met Vilonel. Deze laatste was vooral bekend als scherpschutter en had zich in Natal onderscheiden, zoodat hij later commandant werd van het Wnburg-commando na de gevangenneming van commandant Theu • nissen, die vergeefs gepoogd had Cronjé te helpen verlossen. Later betrapten de boeren Vilonel tusschen Senekal en Bethlehem op hoeterdaad, dat hij hen wilde verraden en in Engelsche handen spel?n. Te Reitz moest lij terechtstaan, en hij werd tot eene lange gevangenisstraf veroordeeld wegens gepleegd verraad. Toen de zetel der regeering naar Bethlehem word verplaatst nam men Vilonel aiede en stopte hem in de tronk. Op 5 Juli werd bij veiligheid >halv_ naar Fouriesburg overgebracht. (Bethlehem viel op 7 Juli de Engelschen in handen.) Vilonel werd bevrijd in Fourießburg door de Eogelschen. Nu scv ijnt hij eene nieuwe firma Vilonel en Kitchener te willen oprichten. Als een van do laatste daden van generaal Ben Viljoen brengen Engelsche bladen in herinnering, dat hij de boiren aanvoerde die in Juni 1901 te Witmansrust een deel van kolonel Featson's colonne onder majoor Morris, onder bedekking van een grasbrand, overviel. Die afdeeling boetaande uit 350 Victorianen en 30 artilleristen, verloor 20 doodon en 40 gewonden; de rost gaf zich met twee pompoms over. Do aanvoerder der booren wai to:n echter niet Viljom, maar Muller. --- Schotsche Hooglanders. Spoedig zal op den heuvel bij Magersfontein, waarin December 189 C zoovele Sr hoischo Hooglanders zija gevallen, een gedenkteeken te hunner eer worden opgericht in den vorm van een Keltisch kruij. Het kruis is van griji graniet, is ?0 voet hoog en weegt ongeveer 12 ton. In denlo p der volgende week zal het van Aberdeen, waar het gemaakt is, naar Zuid-Afrika verscheept worden. Op het voetstuk is de volgende inscriptie gebeiteld: «Opgericht door Schotten der geheele wereld ter nagedec'ltenis aaa officieren en manschappm de Hooglander regimenten, die to Msgersfontsin violen, 41 December 1899. Schotland is armer in msmeba-pen, maar njker in le'.dent. --- Ontevreden. De Londonsche dagbladen deelen telegrammen uit Sidney meê, meldende, dat al de Staten van Australië en Nieuw Zo?land bitter klagen over de houding van het »War Office*, dat de leveringen van vleesoh voor het leger in Zuid-Afrika bestelde in Argentinië. Verscheidene meetings zijn gehouden om hiertegen te protesteeren: De regeering van Australië en de regeering van Nieuw Zuid-Wales hebben eveneens geprotesteerd. M. Bee, eerste minister in Nieuw-Zuid- Wales, seinde aan Chamberlain, of dit de dank was, dien de koloniën kri gen voor het leveren Tan troepen tegen de boeien. Da »Morning Leader* geeft de koloniën gelijk en valt uit tegen het «War Office*. PRETORIA, 27 Januari. Bruce Himilton verraste den 25en na een nachtelijken tocht een lager te Nolspan tuschen Ermelo en Bethel. De boeren vluchtten, maar werden ettelijke mijlen vervolgd. Twee hunner sneuvelden, vier werden er gewond en 22 gevangen genomen, o. w. veldcornet de Villiers, kapitein de Jager van de staatfa'tillerie, en L. de Jager, lid van den Eersten Volksraad. Alle voorraad in het lager werd buitgemaakt. Het verlies der Engelschen was: 1 officier zwaar en 2 man licht gewond. LONDEN, 28 Januari. Kitchener seinde gisteren uit Johannesburg: Over de afgeloopen week vermelden de kolonnes 31 boeren gesneuveld, 20 gewond, 322 gevangen genomen; 53 hebben zich overgegeven, en 243 geweren zijn bui'gemaakt. In het noordoosten der Kaapkolonie is de vijand zoo in aantal verminderd, dat French <-ei deel zjiner troepen uit dat gebied teruggetrokken heeft. In het westen naderen de toobereidselen tot een voorwaarlsche beweging hun volooiiug, maar wegens de groote afstanden komt men daar slechts z:er langzaam vooruit. De blokhuislijn van Frankfort naar hot oosten z