Brieven uit Brussel. Lastige lectuur. — De dooJe hand doktie. — De R kenkam r. — Spoorwegvervoer en vreemde steenkolen. — Wilhelmina-trust. — Jeneveraccijns en restrictief-monopolie. — Het incognito van prinses Stefanie. — Baron Labermont. — Vijf valsche munters en ern pleidooi van De Mot. Er is geene verschrikkelijkere lectuur, vindt ge dat ook niet lezer? dan de Staatscourant en bet Staatsblad. En niet de Nederlandscha alleen, maar die van elk land. Als ge hem van het eene einde tot het andere hebt doorgeworsteld, weet ge nog evenveel als bij' 't begin, en dat wil ook Wat zeggen. Soms geeft hij wel eens een raadsel op — geen prijsraadsel ¦— maar men kan dan toch zijm zoekverjmiogen eens aan 't werk stellen. Zoo zie ik in een, dat st'oomvaartuigen en zeilvaartuigen van 20 ton (van 2.83 kub. M.) bruto inhoud en daarboven, dus ook visschersvaartuigen voorzien moeten zijn van een deugdelijken misthoorn, enz. enz." Ik wilde nu wei eens weten of dat vaartuigen zijn van 20 ton, of van 20 kub. mieters, of 'dat elke ton 2.83(0) kub. M. groot is, of dat het geheele vaartuig 2.83(0) — de grootte eener buitengewone boevenkar — groot is, of dat eene ton nog altijd 1 kub. meter is, enfin, wie helpt me aan het rechte eind? Zoo zijn er meer van die dingen, waaruit een mensch geen wtjls kan worden. Sedert eenige dagen wordt hier in de liberale en andere bladen — al wat niet katholiek is — gehamerd op da goederen in de „doode hand". In een o. a. vond ik, dat in 1753 hier meer dan twee derde der geheele grondbezitting in de doode hand was. Ja, lezer, ge hebt goed gezien: meer dan twee derde, en ook in 't origineel stond geeme drukfout. Tweemaal vond ik in hetzelfde artikel letterlijk „meer dan drie derde". Verwonder u maar niet al te zeer: ik heb in Nederland tegenover een advocaat gestaan, die met hand en tand wilde bewijzen, dat er drie helften in eene maand waren: ik zou u de partijen en den rechter kunnen noemen. Ik veroorloof me de opmerking, dat hst goied zijn zou — in Tilburg b. v. — eens door ©en bekwaam persoon eene voordracht te doen houden over de doode hand, Wat ze is, en wat ze niet is, haar voor- en nadeel. Dat is teen stukje van de sociale Volksopvoeding,-waaraan de katholieken wat doen, (ronduit gezegd) sedert Z3 erdoor die tegenstanders toe genoodr zaakt werden, maar waaraan nog veel en veel te weinig gedacht wordt. , Ik geef gaarne toe, dat de katholieken veel, fceer vee] doen voor de „kleyne luyden," „den minderen man", pilaar dat men nog wel wat gewacht zou hebben, als de tegenpartij1 hen niet op do stang gereden had, praat me niemand uit het hoofd. En dat er nog heel veel gekeken wordt naar hem cm veel wordt gebazeld over hem, die aristocraat is door rang en stand, maar democraat als voligzaaiml katholiek van Leo XIII, heeft eene verkiezing voor de 2e Kamer van voor een jaatr of zoo in Nederland! nog bewezen. Zeker de democratie kost, en kost veel, ze is zelfs oorzaak,. dat hier het budget voor 1903, maar met een klein batig saldo sluiten zal. Immers palen schat de inkomsten op 507,342,470 en de uitgaven op 506,153,577 fr. Een overschot dus van ongeveer .190000' fr., terwijl 1901 nog een boni van drie een vierde millioen na zal laten, terwijl 1900 een kapitaal van ruim 15 millioen achterliet. f Maar — mem heeft de ouderdoms-pensioenen ingevoerd en die kosten 1000000 per maand, en dat zon mem mo niet neggen. Gelijk hebben nu evenwel de anti-militaristen, die opwerpen „maar ge praat van 1000000 per maand: het leger kost ander half millioen per week, en zoo voort." Bij de begrooting zal het er natuurlijk weder spannen, aan tei vangen met de dotaties. Wat nu eigenlijk dotaties zijn, wat het woord beteekent, kan ik waarachtig niet zeggen, ik heb de beteekenis nooit kunnen achterhalen; hier is het wat ingeschreven wordt op het budget voor den koning, de Kamers en de Rekenkamer. Het bedraagt 5,250,980 fr., dat is 6,300 fr. 66 c. meer dan in 1902. Men weet dat de koning 3,300,000 fr. trekt, ¦en de graaf van Vlaanderen, zijn broeder, 200.000. Die Senaat kost 235,000 fr. en het apenspel der Kamer, dat altijd duurder kost, nu 1,142,680 fr., in plaats van 1,136,079 fr. 34 c. in 1902. i De Rekenkamer moet voor toekolmlend jaar 373,300 fr. kosten, dat is 300 fr. vermindering. |Düa Kamer is balast met alle de uitgaven van den Staat na te; zien, om ta onderzoeken of alles wel in orde is. „Ze kan somtijds nuttig zijn, maar, alles ingezien, dient ze toch tot niet veel." ; |Da woorden („") zijn niet Van mijl Er ztjn uitgaven te doen, die heel wat gestegen zijn b. v. de vergoeding aan de militiens, die van ruim 9 milliioen voor ?t aanstaande jaar over de 14 gaan zal, als een gevolg der wet van 21 Maart IX Da ouderdomspensioenien en de vergelding aan militiens, die vier jaar geleden (meet bestonden vragen nu 26.000.000 en 't is wel een bewijs voor den bloeienden geldelijken toestand der 'schatkist, dat zonder schuld te maken, zonder de belastingen te verhoogen .meer aan die uitgaven het hoofd kan bieden, niet alteen, maar nog schulden afdoen cm een beetje — al,is 't dan weinig — kan overhouden. Toch zal men voor de toekomst eenige maatregelen moeten nemen, al zijn so/m|mige inkomsten steeds crescendo. Dlaar hebt ge b. v. de spoorwegen, die in de laatste 4 jaren 6000000 meer hebben opgebracht dan in gelijken termijn te voren en welker opbrengst voor 1903 geschat Wordt op ruim 210.000.000. De post houdt daarmede gelijken tred: globaal genomen stijgt de opbrengst met ruim 1000000 per jaar — voor 1903 rekent men op acht en twintig en een half millioen. !De medalje heeft wel eenigszins eene keerzijde en 't was dan wel beter, dat de spoortreinen zooveel niet opbrachten. Diaar hebt ge o. a. sedert de werkstaking voerden de treinen reeds 155.000.000 kilogr. buitenlandse-he kolen aan, alleen naar het hart der Borinage, het kolen voorbrengende district bij uitnemendheid. Het was immers veel beter, dat die vrachten gespaard hadden kunnen worden, en (geloof maar niet, dat minister Liebaart zich de handen wrijft, over dat meevalletje voor rijm departement, maar het gaarne prijs gaf, rijn zaakje zou er niet minder goed om gaan. * * * Neen, maar-mijnheer de Red. geachte lezer, wil ik zeggen, dat is ook wat moois met die! „Wilhelmina trust." Ik had.er nog niet van gehoord, om zoo te zeggen, alleen had ik in bladen en'blaadjes van allerlei allooi en richting, bladen en blaadjes vanden 4en en sen rang de snorkende prospectus-advertentie gelezen. ¦-Ik-zag er namen.'in Vermeld, vooraLvan een of twee lui, die ik persoonlijk ken, „menschen als boomen" zegt men gewoonlijk, maar in Hollandsche bladen, had ik nog de uitnoodiging niet gelezen om voor f 12,50 aandeelhouder-te .woeden in eene maatschappij, die op metaal-gebied alles zou domineerem Ik dacht aan zwendel. Toch zou jk die gedachte niet hebben durven opperen in eenen Brusselschen brief. Wie weet, had ik daarvoor niet eens bij den procureur des Konings kunnen worden geroepen, cm al blijft het daarbij, dan is 't nog onaangenaam. Maar ik zit voor een paar dagen in eenkoffiehuis — ik geloof Dinsdag •— „goedig1 an hartig te pooien" en 't was ¦ zoo laat geworden, dat de avond-editie van de „Nieuwe Rotterdamsche" nog besteld wordt. Als krantenman kon ik natuurlijk niefYnalaten, ze direct in te palmrm en eens in te kijken.- ! » Wat vind ik, tot mijne groote verbazing? ik meen tot innige zelfvoldoening. ; Twee; drie,r vier bekende firma' s, die in vette letters, over 2, 3 kolommen aankondigen, dat ze van geene inschrijvingen tem hunnen kantore willen weten, omdat ze enfin, er over denken, zooals ik er reeds over gedacht had. Beste lezer, wil ik u eens,wat zeggen, en vergeet dat voorloopig niet. In de goud-trusts zit tot heden een kapitaal van 15 a 16 milliardem: ongeveer 8 maal da Werkelijke Schuld van het Koninkrijk der Nederlanden en daarvan is slechts een vierde dat rendeert: ik zeg rendeert. In 's Hemels naam, bewaar uwe dubbeltjes en poog niet in een ommerientje „schatrijk" te worden. Dlit gebeurt zoo zelden. * In Nederland zijn stemmen opgegaan omi eene nieuwe verhooging op het gedistilleerd te verkrijigen; ik weet niet of die zaak afgedaan of van de baan geschoven is. Het kan evenwel zijn nut hebben daarbij' met bet oog op België eens te spreken; - 'te- Men kan esne tegenwerping maken over de onbepaalde acoijtasverhooging als middel om het alcoholisme tegen te gaan; er zijn er zelfs twee; de laatste van geschiedkundige orde en die ik eerst bijbreng: de ondervinding bewijst dat eene vermeerdering van accijns het verbruik nooit blijvend tegenhield. In het jaar 1831 werd de alcohol op ongeveer 3 millioen getaxeerd. Thans gaan de rechten over de 60,000,000 — 20maal zooveel_ — de bevolking is verdubbeld en — men drinkt in 1902 meer dan 70 jaar geleden. De andere objectie is meer rechtstreeksch. Feitelijk is in de distilleerden]!, de smokkelarij' endemisch; men smokkelt overal en altijd.1 Alle regeeringen van Europa moeten jaarlijks optreden tegen honderden gevallen van smokkelarij. - s Hoe hooger de accijns, hoe aanlokkelijker de premie, de verdienste der smokkeling; dat is fataal, daar is niets tegen in te brengen. En in 't geheim fabriceert men steeds stijgende hoeveelheden, slecht gedistilleerden alcohol, dia in consumptie wordt gebracht. Ten tijde, der oorlogen van Napoleon, toren Engeland buiten raad en zonder geld was, bedacht mende rechten op den alcohol te verdrievoudigen. Men stond verstomd toen, na verloop van een jaar bleek, dat de belasting nog minder opbracht dan. te voren. De smokkelarn", bekoord door de enorme premie had eene ontzaglijke uitbreiding genomen. Mij' dunkt, dat het eenige palliatief daar tegen het monopolie der fabricatie door den staat zijn zou, omdat onder dat stelsel het zelfs verboden zijn zou een toestel te bezitten om te( distilleeren. Alleen het feit van er een te hebben zonj Streng moeten worden gestraft. IDlaarbij zou het monopolie restrictief moeten wezen d.w.z. dat langzaam aan en steeds progressief de hoeveelheden alcohol, die aan het drinkend publiek werd verstrekt, zouden worden ingekrompen. i i 't Is deze oplossing dan ook, waar de publieke opinie meer en meer begint >m|ede te gaan. Misschien zie ik ze nog de overwinning behalen, als O. L. Heer me hiaar een lang leven geeft. * * * 't .Zou wel een wonder rijn als ik mijnen neus niet eens stak in iets wat me niet aangaat: dat doet iedereen. I. ' Ik ben eens op expeditie uitgegaan om te weten of 't waar was, dat prinses Stefanie niet meer jncognito zou mogen reizen. En wat deelde men (en die men is niemand anders dan degene, die officieel kennis geeft van incognito reizigers) mij; mede? Dlit: prinses Stefanie heeft nooit, nooit, moeit incognito gereisd. Wat zijn die krantenvolmakers toch goed ingelicht, uit betrouwbare bronnen, door personen die het weten kunnen, door betrokken autoriteiten en dergelijken. Voor hen, die altijd bazelen en gabberen' over den invoer van Hollandsch vee in België, de moeilijkheden, die daarmee gepaard gaan, de stremming in dem veehandel, die er een gevolg van is, deel ik mede dat in de 9 eerste maanden des jaars, eiken dag door elkander 150 beesten aan de tolkantoren werden gedeclareerd.' Blus nog zoon beetje niet. Gerust kan men aannemen, dat er nog evenveel gesmokkeld worden. . { * # * Binnen eenige dagen viert hier een man, wiens naam in de geheele wereld gekend is en niet onderscheiding wordt gencemd, een zeldzaam feest. Baron Dambermont, secretaris-generaal van het Departement van Buitenlandsche: Zaken zal de 60 jaren herdenken, die hiji in staatsdienst heeft doorgebracht. Ik kom later stellig op hem terug, want heel bijzondere omstandigheiden zijn- voorden schrijver oorzaak van voorloopig er vlugjes overheen te moeten gaan. Als ge 's avonds langs de Ministeriën gaat, en dan om 9, 10 bf 11 uur nog een ipaar grootB' ramen, links van de koetspoort van 's Ministers hotel, scherp verlicht ziet, dan kunt ga zeker zijn, dat de 83-jarige secretaris nog aan den arbeid is, nog begraven zit onder document en, dossiers, verslagen en rapporten. En mocht het u gebeuren, dat ge hem Op dat uur nog noodig zoudt hebben, en is 't u gelukt zijne deur te forceeren, als hij, wat ook mogelijk is, u niet heeft laten roepen, wees er maar zeker van, dat de kleine, oude met zijne flikkerende oogen en overhangende wenkbrauwen, u vriendschappelijk zal ontvangen en tevreden terugzenden. Hoeveel diplomaten hebben in dat groote bureau met zijne bruin houten betimmering, niet met hem geconfereerd? hoeveel zaken op elk gebied, voor elk land ztjn daar niet behandeld! en afgehandeld? hoeveel geschillen zijn daar niet besl acht? 60 jaar lang heeft hij: met alle diplomaten dor wereld omgegaan, ben leeren kennen en, geloof maar vrij, naar waarde leeren schatten; allen kennen hem en hij: kent allen of heeft zei gekend. Ministers kwamen en verdwenen — liberaal en katholiek, beurt om beurt — allen gingen, heen: baron Lambermont, de fcoon van kleine boertjes uit het gehucht Rosessart bleef. Later meer; maar olmi zelf van hem iets te weten te komen eischt de kunst, waarin! hij' uitmunt: diplomatie. En dikwijls heb ik-me verkneukeld als ik hoorde hoe hij: dazen of genen heel hooggeplaatsten heer op eene vraag met een kluitje in 't riet stuurde, 't Is me, potdorie, zelf gebeurd — wat nu evenwel niet wil zeggen, dat ók een groote mijnheer ben, o neen! En niettegenstaande dat is ?de oude" de rondborstigheid en openhartigheid zelf. * * * Vcor de assisen verschenen in den loop der week een vijftal valschmunters. Geene aanbevelenswaardige lui, natuurlijk! ofschoon meerdere getuigen van één hunner verklaarden, dat hij een fatsoenlijk man was, wat noch door don Voorzitter, noch door het Openbaar Ministerie werd ontkend. Armoede en aangewende list hadden hem in de handen van schurken doen vallen, die zijne ongewaande bekwaamheden expliciteerden: „Geloof me, mijnheer de Voorzitter, wat ik gedaan heb, meende ik in geweten en wettig te mogen doen" waren de laatste woorden van zijn verhoor. Menige wensch voor zijne vrijspraak werd gehoord, en gelukkig verwezenlijkt. De vier anderen kregen respectievelijk 12 en 5 jaar brood op de plank! |DSt is evenwel de zaak niet, maar er zat een „meester van het woord" op de bank der verdedigers: niemand minder dan de burgemeester van Brussel, advocaat de Mot, had de partij van een der beschuldigden op zich genomen — en dat is hed wat bijzonders. Toen hiji nog als gewoon advocaat, een paar jaar geleden, practiseterde, weet ik zeker, dat hijl, de groote, gevreesde de Mot, die taak niet aanvaard zou hebben van eenen gewonen schoelje bij te staan. Nu echter was eene kwestie van beginsel in 't spel, en toen kwam de liefde voor 't vak hoven. D!e beschuldiging luidde „vervaardigen en uitgeven van valsche billetten der Fransche Bank" •en alhoewel voor de jury 'pleiten over kwesties ran beginselen een ondankbaar werk is — greep hij. de eerste gelegenheid aan, dia hem in zijn leven is voorgekomen (en hij is al korter biji de 70 dan bij: de 60). . I Voor hem, die op de hoogte van rechtskwesties is, voeg ik er bij1: De billetten waren van de Fransche Bank, in België door Belgen (in elk geval met dezer hulp gemaakt), door Belgen in Frankrijk uitgegeven, terwijl de misdadigers hier zijn gearresteerd. Nu is de vraag, o.a. is er misdrijf geploegd hier, of ginder? Moest de Belgische regeering niet uitleveren? Waarom dan Frankrijk zou moeten vonnissen enz. i - te ' ' Ein over die1 en andere kwesties liep vooral bet pleidooi van de Mot. ! A. M. S. --- BINNENLAND. TILBURG, 15 November. INHOUD van het ZONDAGSBLAD. VAN DE NIEUWE TILBURGSCHE COURANT. Tilburgsch Dagblad. Quo Vadis ? Historische roman nit de d. gen van Nero. (82.) Een man. Yalscbe tanden. Janmast op de Fiets Voor de Kleinen. (Prijsraadsels.) --- AGENDA van den R. K. GILDENBOND. Zondag, 16 Nov. Vergadering der timmerlieden in de kleine achterzaal en der schilders in de kleine voorzaal; beide des middags te 12 uur. Feestviering van het lederbewerkersgilda „St. Crispijn en Crispinianus": Des middags te 12 uur matinee met toespraak door den Wel- Eerw. beer Dr. de Wit en des avonds te 6 uur concert; als spreker zal alsdan optreden de heer A. H. A. Arts; zie achterstaande annonce. Tot bestuursleden van den St. Joseph-Kring (Korvel) zijn gekozen H. van Rooij (aftr. lid) en A. van Asten. I GOIRLE. Maandag j.l. hield het gilde Sint Joseph alhier zijne maandelrjksche algemeene' ledenvergadering. J l De opkomst der leden was als gewoonlijk flink ta noemen. Als bewijs, dat het gilde bloeit kan dienen, dat de voorzitter de heer C. van Gestel zijne werkzaamheden begon met het installeeren van 10 gewone en 3 adspirant leien. Uit het verslag van den secretaris bleek mij al dadelijk, dat deze vrij! als modelsecretaris! kan dienen, waarmede Sint Joseph zich zelve geluk mag wenschen. (Daarna was aan de orde de behandeling van het concept-reglement en de verkiezing van afgevaardigden voor de vergadering van het R. K. Vaksecretariaat te houden op 30 November a. s. te Tilburg. Gekozen weTden Henri Vekemans, Henri van de Lisdonk, Louis Witters en Beter van Besouw. l ' Hierna werd de gelegenheid open gestold tot het stellen van candidaten voor het bestuur wegens 4 periodieke aftredingen en 2 vacatures. Voor deze zes zetels werden 13 candidaten gesteld. Blaarde voorzitter ook oader de periodiek aftredenden behoorde, nam hij in korte doch welgekozen woorden afscheid van bestuur en leiden. Niet zonder aarzeling zoo zeide hij, had hij een jaar geleden het roer van Sint Joseph in handen genomen, daar het destijds maar al te duidelijk was, dat hier een vast? hand en kloeke'wil; gepaard aan een helderen blik hoog noodig waren. j Hij meende fier te mogen zeggen, dat nat aan goeden wil hem nooit ontbreken had en, wat de overige (hoedanigheden betrof had hij' waar nccdig steeds kunnen rekenen op de trouwe hulp van bestuur en leden waarvoor hrf allen hartelijk dank zegde, en ti© verdere leiding der vergadering overgaf aan den vice-president den heer jDi. van den Berg. Dat de leden* het onverdroten voortwerken en streven van hunnen president op prijs stelden bleek, 'daar zij hem dadelijk opnieuw candidateerden ten einde opnieuw van zijne werkkracht te kunnen genieten. Trouwens waar zulke innige overeenstemming heerscht, gepaard aan eene mate van werklust en zelfopoffering zooals hier het geval is kan het niet anders of zulks moet aan de zaak die men voorstaat ten goede komen, waarvan het gilde Sint Joseph de duidelijkste getuigenis geeft. ! I Immers, in een jaar tijds Welke hrj' aan het hoofd der vereeniging gestaan heeft, wist hij deze op te voeren tot een mate van bloei, welke zeker de grootste optimist niet had durven voorspellen. Van hem kan getuigd worden: Hij kwam, zag, en overwon. Want een fabrieksarbeider die niet tot de vakvereeniging behoort zal hier zoo Voortgaande tot het zeldzame gaan behooren. En bravo! zoo behoort het ook. Dezer dagen is alhier opgericht een gezelschap van vogelliefhebbers welk bij zijne geboorte den naam ontvangen heeft van „Die' Vogelaar". Uit dezen naam zou men afleiden, dat de leden vogelvangsrs zijn, toch is dit het geval niet. 'i leder die onze gevederde vrienden of vriendjes, een warm hart toedraagt bezit de eigenschappen om lid te worden. Het gezelschap is opgericht en gevestigd ter herberge van den heer W. Spapens. --- Nederlandsch R. K. Secretariaat voor Spoorwegpersoneel. Katholieke Spoorwegmannen. Wij richten tot u allen het woord, om een Secretariaat op te richten, waarvan allen lid kunnen zijn. Alle plaatsen, ho? klein- ook, kunnun groepen vormen. -, Het is nu een jaar geleden, dat te-Utrecht op 17 Nov. 13 secretariaten werden opgericht, bij gelegenheid, dat de statuten werden behandeld tot oprichting van vak-secretariaten, en sedert tflien tijd gaat er geen week .voorbij' of er worden nog altoos nieuwe secretariaten opgericht. '.. i" Een jaar is nu voorbij gegaan' èn geen stap zijn wij gevorderd. 'Daarom moeten wij nu niet langer wachten. Een ieder helpe hu mede Bestuursleden van spcorwegvereenigingenInspreken de zaak op de vergaderingen en wanneer deze in verzuim zijn, komen de leden met de zaak aan de orde. Diit is toch zeker, hetzij vroeg of laat, maar een secretariaat is onvermijdelijk. Dus hoe eerder, hoe beter. / Wij' achten het niet noodig u hiervan het nut aan te toonen. Laten wij maar eens zien, welk eene werkzaamheid onze tegenstanders ontwikkelen, en met een ijver, waaraan wü, katholieken, nog een lesje kunnen nemem. Hoevelen'van onze katholieke spoormannen hebben zij al niet ingepalmd onder de neutrale vlag, en is men eenmaal daaronder, dan koimlt men verder ook. Want de meeste neutrale vareenigingen staan rechtstreeks of zijdelings onder rooden invloed. : Laat ons daarom niet langer wachten, doch spoedig medewerken tot bereiking van ons doel. Op Zondag 7 Diecembcr. a.s. zal in het Stv Jeeephhuis te Utrecht, te 11 uur, een vergadering worden gehouden van de commissie van voorbereiding, gevormd uit een drietal afgevaardigden van Arnhem, Utrecht en Zwolle'! welke reeds vroeger als zoodanig gecombineerd waren. i Dif.zc organisatie zal niet den minsten afbreuk doen aan 'den bond van „Recht en Plicht", integendeel zal zij: zooveel mogelijk samenwerken. Wij verwachten, dat alle R. K. spoorwegver eeniging en van geheel Nederland brieven van instemming zullen inzenden vóór 7 Oec, a. s. aan het adres van Th. de Wit, Griftstraat 36, Utrecht. I Ook kunnen groepen van 3 tot 7 personen zich aansluiten en eveneens berichten van instemming inzenden. DE COMMISSIE VOORNOEMD. Die reis van H. M. de Koningin-Moeder naar Arclsen, die heden zou plaats hebben, is voorloopig uitgesteld tot Maandag. --- Koningin Wilhelmina en haar Gemaal Mecktenburg-Schwerin. De correspondent van de. N. R. Ct. te Schwerin schrijft d.d. 13 dezer: Gisteren en vandaag is het prachtig weder geweest, en dr- gasten op Rabensteinfeld trokken er goed partij van, om groote wandelingen te doen in het park en.de bosschen van het landgoed. Gisterenmiddag was d? Groothertog, die thans weer te Schwerin resideert, naar Rabensteinfeld gereden, om de Koningin ,»u haren Gemaal alsmede groothertogin Marie tot een lunch uit te noodigen, die vandaag brj gelegenheid van een jachtpartijl op het groote Schwerinsohe Meer op het eiland Kaninchenwerder werd aangericht. Kaninchenwerder, midden in het meer gelegen, is een met natuurschoon heden rijk bedacht eiland. Op het groene plateau van een door bosschen omringden heuvel verheft zich daar een (rijzige uitkijktoren, die in den trant van een burchttoren in renaissance-stijl is gebouwd. Van den toren geniet men een ruim uitzicht op het mooie landschap, zoodat vreemdelingen er vaak heengaan. ! V. Het eiland zelf is een idylle met zijn heuvelachtig, met bosschen begroeid terrein, zijn weiden en akkers, behoorende bij' een boerenhofetede aan den oever. De bekende dichter Heinrich Seidel, een groot natuurvriend, vertelt uit de herinneringen van rijn jeugd, dat het een van zijn schoonste droomen geweest was, om daar Koning te zijn. : i Die Koningin voer met haren Gemaal, groothertogin Marie en het gevolg in de Rabensteinfeldsche stoombarkas 's middags naar het eiland over. Men deed een kleine wandeling, voor men zich naar de zaal Van da landelijke herberg begaf, waar de tafel voor de lunch gedekt was. In de eenvoudige vertrekken voelde het gezelschap, dat uit 15 personen bestond, zich zeer op ztjn gemak. Na de lunch braken de jagers weer op, ook prins Hendrik sloott zioh bij hen aan, terwijl de beide vorstelijke dames weer naar Rabensteinfeld terugvoeren. Van hieruit zullen zij zich met het gevolg 's avonds naar het groothertogelijke paleis begeven, waar het jachtmaal in de Troonzaal gegeven wordt. In het geheel nemen daar 40 personen aan deel. Behalve het jachtgezelschap zija ook hooge ambtenaren en officieren uitgenoodigd. ---