TWEEDE BLAD Buitenlandsch Overzicht. Allocutie door Z. H. den Paus uitgesproken in het Consistorie van 22 Juni. Eerwaardige Broeders. Het is Ons zeer aangenaam, u heden in zoo groote getale in deze heilige plaats weer te zien. Gave God, dat het Ons eveneens veroorloofd ware, u te spreken over zaken, die aangenaam zijn om te hooren! Zeker, het jaar dat verloopen is was niet zonder troost voor Ons. Onze zorgen worden verlicht en onze geest verlevendigd als Wij Ons voor den geest roepen de ondubbelzinnige bewijzen van geloof en christelijke godsvrucht, die gedurende deze laatste maanden zoovele duizenden menschen aan den dag hebben gelegd, om eer te geven aan den Opperpriester. Het doet goed, die zaken in herinnering te brengen, want zij wekken op te hopen. En nochtans zijt gij niet onbekend met de zeer vele zaken van anderen aard, die Ons bezighouden. Het zou tot niets dienen u hier te herhalen wat Wij zoo vaak hier en in andere omstandigheden gezegd hebben over den zwaren strijd, die den katholieken godsdienst wordt aangedaan, ofschoon dergelijke herhalingen maar al te goed zouden passen bij de tegenwoordige tijdsomstandigheden. Maar er is één zaak, die Wij niet stilzwijgend kunnen laten voorbijgaan; de gedachte daaraan is voor Ons een niet te begrijpen smart en zij moet ook diep al degenen ontroeren, die den naam van christen waardig zijn. Wij willen spreken van die stroomingen van denkbeelden, vijandig aan de christelijke beschaving der volkeren, stroomingen van denkbeelden, diejons tijdperk alle dagen als het ware ziet vloeien door de aderen der Staten. Een dwaze en hardnekkige afkeer van de wijsheid en de leer door Jesus Christus aan de menschen gebracht, schijnt in het menschelijk leven te zijn doorgedrongen, te gelijk met een wél overwogen terugkeer tot den geest en de instellingen der ongelukkige heidenen. Deze zieletoestand wordt duidelijk weerkaatst in de zeden van zeer vele menschen, in de wetten, in de openbare instellingen, in de wijsbegeerte, in de schoone kunsten en zelfs in de litteratuur, die zich zeer vaak te buiten gaat aan misdadige heiligschennissen. Als men dit alles gadeslaat, zou men moeten zeggen, dat er een soort van komplot gesmeed is en dat men van verschillende zijden den ondergang der katholieke instellingen gezworen heeft. Talrijk zijn degenen, die tegen de katholieke instellingen inwerken, hetzij in het openbaar, hetzij door verborgen middelen, in schijn minder hevig, hetzij door openlijk geweld. De geest kan niet voorzien, waartoe de gevolgen van deze plannen zouden kunnen leiden, indien God ons niet te hulp kwam. Welke hoop toch kunnen zij nog voeden, die vrijwillig de weldaden van Jesus Christus verwerpen ? Zeker, de menschen kunnen niet die weldaden aan het menschelyk geslacht ontnemen, evenmin als zij de besluiten en den wil van God Almachtig kunnen vernieti gen; maar door hun hoovaardigheid en hun halsstarrigheid kunnen zij zeer wel den weg bereiden tot groote rampen, die de eeuwige zaligheid van een menigte zielen in gevaar brengen. Te midden dier rampen, die over ons neerkomen, moeten wij, willen wij grootere voorkomen, onze toevlucht nemen tot de goedheid Gods. Of liever, wij moeten Jesus Christus smeeken, zelf Zijn werk op de aarde te willen bewaren en verdedigen, d. i. de weldaden der Verlossing, en niet te willen gedoogen, dat men een gedeelte van zijn erfdeel ontrooft. Het geldt hier de zaak van allen. Daarom moeten alle menschen, overal, waar zij zich bevinden, die het geloof hunner vaderen liefhebben en zalig willen worden, tot nederige en vurige gebeden worden opgewekt. Wij van onzen kant eindelijk, hebben besloten, om niets na te laten, wat Ons nuttig toeschijnt ter zaligheid, een schrijven openbaar te maken over het onderwerp, waarvan Wij u spreken. Wij zullen dat schrijven binnenkort uitvaardigen, en stellen vóör alles al onze hoop in Dengene, aan Wiens goddelijke macht alle dingen gehoorzamen. Z. H. de Paus heeft in audiëntie ontvangen Mgr. Aversa en de edelwachten, die aan de nieuwe kardinalen in den vreemde de officieele mededeeling van hun verheffing tot het kardinalaat en te gelijk de roode kalot en baret gaan brengen. Aan de nieuwe kardinalen, die te Rome resideeren, is de kalot gebracht door den pauselijken ceremoniemeester. Dinsdag en Woensdag hebben de nieuwe kardinalen te Rome resideerend, de gebruikelijke bezoeken ontvangen van het corps diplomatique, den Romeinschen adel, enz. Mgr. Fischer, aartsbisschop van Keulen, die ook te Rome vertoeft, ontving de bezoekers in het gebouw der Duitsehe stichting Santa Maria dell'Anima. --- Een interview met dr. Lapponi Met een enkel woord hebben wij in een van onze vorige nummers melding gemaakt van het interview met dr. Lapponi, dat de Stampa onlangs publiceerde en voornamelijk handelde over de gezondheid van Z. H. den Paus. Thans hebben wij den volledigen tekst van dit interview voor ons liggen en willen er nog eenige aardige bijzonderheden aan ontleenen. De journalist vroeg aan den geleerden en beroemden geneesheer van Leo XIII, hoe het met den gezondheidstoestand van den Paus stond. „Z. H. maakt, zijn 94 jaren in aanmerking genomen, het wonderlijk goed", antwoordde dr. Lapponi. „Zeker, by den H Vader blijven ook de gebreken van den ouden dag niet uit, maar zijn gezondheidstoestand is veel beter dan die van zeer vele menschen, niet van negentig, maar van tachtig jaar, die ik ken." „Hoe dikwijls gaat gij den H. Vader bezoeken ?" „Eiken dag, want hoe meer jaren en maanden er verloopen, hoe meer ik mijn verantwoordelijkheid voel. Ik moet en wil mijn verheven cliënt en alles wat hem omringt, bewaken; bovendien, als ik een paar dagen wegblijf en daarna weer naar het Vaticaan ga, zegt men, dat de Paus het slecht maakt." „Verzet Z. H. zich nog tegen uw voorschriften ?" „Ja, als zijn gezondheid goed is, d. w. z. bijna altijd. Maar als hij klaagt of indien ik iets ontdek, dat niet in orde is, dan volgt Z. H. nauwgezet mijn voorschriften en vooral die, om de vermoeienis te vermijden." „Houdt Z. H. zich werkelijk nog met veel bezig ?" „Om zoo te zeggen met alles." „Hoe brengt de H. Vader den tijd door?" „De Paus staat vroeg op, om zes uur. Als het gebeurt, dat hij gedurende den nacht niet heeft kunnen slapen, blijft hij een weinig later te bed. Maar hij gaat laat naar bed, zelfs later dan voorheen. Zoodra hij gekleed is, leest hij de H. Mis in de naburige kapel, daarna dejeuneert hij met brood en koffie." „Eet de Paus veel en dikwijls?" „Genoeg. Hij dineert om half een. Zijn menu ? Soep, vleesch, groenten, zelden vruchten. Daarbij neemt hij alle drie of vier uren een weinig bouillon, dat zijn beste voedsel is. Na het kleine déjeuner, tegen negen uur, ontvangt Z. H. bijna alle dagen kardinaal Rampolla, daarna beginnen de andere recepties, die vaak tot één uur duren. Na h frs. op versch schapen vleesch, van 40 en 25 frs. op versch varkensvleesch, van 50 en 35 frs. op versch rundvleesch. Vervolgens wordt het wetsvoorstel in zijn geheel met 408 tegen 156 stemmen aangenomen. De president van den 'Franschen ministerraad zal zich verzetten tegen elk voorstel tot verdaging van de beraadslaging over de belastingwetten. Hij zal hieromtrent de vraag van vertrouwen stellen. Op verzoek van het katholieke episcopaat van Pruisen heeft de minister van justitie een circulaire gericht aan alle rechtbanken, waarin dezen wordt bevolen, zoodra een echtscheidingsproces aanhangig wordt gemaakt, hiervan kennis te geven aan den katholieken pastoor tot wiens parochie de betrokken echtgenooten behooren. Deze zal hen dan bij elkaar doen komen en trachten hen te verzoenen. De minister van Eeredienst zal aan de protestantsche consistories de vraag stellen, of de predikanten hetzelfde belang zouden hebben in dergelijk geval wat hun parochianen betreft, bemiddelend op te treden. In de toekomst zal dus in Duitschland de geestelijkheid trachten, de echtgenooten, die scheiden willen, te verzoenen, wat zeker meer gevolg zal hebben dan de pogingen der rechtbanken. De sociaal-democraten beramen reeds plannen, om bij de volgende verkiezing ook de Berlijnsehe City te veroveren. Aan het oordeel van het partijbestuur zal namelijk het volgende voorstel worden onderworpen: Ongeveer 3 tot 4000 kiezers uit den arbeidenden stand zullen met 1 April 1908 voor een half jaar uit een district waar de socialisten een overweldigende meerderheid hebben, naar het eerste district verhuizen en wel op kosten van de partij. Dan is ook de verovering van het eerste district door de socialisten, misschien zelfs bij eerste stemming, verze kerd. De kosten zullen niet erg drukken, daar men aan den anderen kant minder voor agitatie behoeft uit te geven. Dr. Barth, die bij de verkiezingen te Köslin gevallen is, heeft het O. M. aldaar verzocht een vervolging wegens laster in te stellen tegen de opstellers en verspreiders van een verkiezingsplakkaat, waarin beweerd werd dat Barth, in ruil voor het steunen van zh'n candidatuur, een som in de sociaal-democratische partijkas had gestort en zich buitendien verplicht had tegen elke militaire wet te stemmen. Boven het plakkaat stond met vette letters: „Met 70,000 mk. jodengeld willen de liberalen dr. Barth in den-Rijksdag helpen". Een parlementair verslaggever meldt, dat de sociaal democraten aanspraak zullen maken op den post van eerste-ondervoorzitter van den Rijksdag voor een der hunnen. Op den Ambrock bij Dahl, in Westfalen, staakten Zaterdag 40 Italiaansche grondwerkers den arbeid. Daar andere in [een barak behuisde Italianen niet mee wilden doen, namen de stakers wraak, door de barak in brand te steken. Acht en dertig Italianen verloren al hun hebben en houden. Er zijn verschillende personen in hechtenis genomen. Groot opzien baart de verklaring van den bekenden Duitschen socialist Eduard Bernstein, dat hijf niet" inziet, waarom de sociaaldemocraten, die als op één na de sterkste partij aanspraak maken op een zetel in het bureau van den Rijksdag, niet aan het hoofd van het Rijk, den keizer, de bij zekere gelegenheden gebruikelijke bezoeken zouden brengen. Zulke formaliteiten raken in geen enkel opzicht de politieke beginselen van de sociaaldemocratie. Bovendien komt de rijksgrondwet, in weerwil van haar gebreken wat haar ontstaan en bepalingen betreft, het dichtst bij de republikeinsche beginselen, omdat de keizer een soort van bondspresident is op grond van de indertijd door de Nationale Vergadering vastgestelde bepalingen. Het is meer gezegd, hoe sterker de socialistische partij wordt, hoe meer de leiders boerzwa-neigingen aannemen. Dat is erg voor de echten, zooals wij ze in ons land nog kennen. Nu is de partij op weg ten ondergang, zullen onze socialistische! afgevaardigden zuchten. Zij meenden immers destijds, dat het zelfs met hunne waardigheid streed, op te staan, toen de voorzitter der Kamer een gelukwensch uitsprak over het herstel onzer Koningin, een jonge vrouw. Het is waar, dat het Nederlandsche volk de onzelfstandige arbeiders beklaagt, die in zulke dom- en grofheden heldenfeiten zien. Maar ... in Duitschland gaan nu de rooden buigen voor den Keizer! Tusschen Spanje en Frankrijk zijn vriendelijkheden gewisseld. Een Fransch eskader ligt voor Cartagena en de koning heeft het bezocht, zelfs op 't oorlogsschip geluncht. Ook zijn er toosten uitgesproken voor den bloei van Frankrijk en don voorspoed van Spanje. De omstandigheden bij dood en begrafenis van kardinaal Vaughan zijn geheel anders geweest, dan die bij het afsterven van zijnen eminenten voorganger kardinaal Manning. De dood van Manning was nauw verbonden aan de geschiedenis der Anglikaansche staatskerk, terwijl die van kardinaal Vaughan alleen van het grootste belang is voor de katholieke kerk. Het stoffelijk overblijfsel van de „Oratory* door de straten met groote plechtigheid vervoerd naar het kerkhof tusschen duizenden en duizenden, die den weg aan beide kanten van den stoet hadden bezet. Kardinaal Vaughan echter wilde, dat hij zou worden begraven door het college der mis sionarissen, door hem gesticht te Mill-Hill, een dorpje vijftien mijl buiten Londen gelegen. De Requiem-Mis, Donderdagmorgen, was echter even plechtig als bij den dood van Manning. Er was nauwelijks plaats te krijgen in de reusachtige kathedraal, en behalve afgezanten der verschillende orde geestelijken en congregaties, waren er heel veel hooggeplaatste leeken tegenwoordig, waaronder men zag den hertog van Norfolk, lord en lady Denbigh, lord Clifford en nog veel anderen, te veel om op te noemen. Het corps diplomaticiue was vertegenwoordigd door de gezanten en het personeel der ambassade der volgende landen: Frankrijk, Spanje, Oostenrijk, Hongarije, Portugal, Chili en de Vereenigde Staten van Noord-Amerika. De H. Mis werd gezongen door mgr. Stanley, den bisschop van Emmaus, en er was geen instrumentale muziek alleen eenvoudig ernstig ringen. De dienst begon met den Introitus „Requiem aeternam donaei domme. et lux perpetua luceat ei" Daarna volgde de „Kyrie Eleison" en de „Dies Irae". De predikant was dr. Hedley, bisschop van Newport, dezelfde die 11 jaren geleden de lijkrede hield voor kardinaal Manning. In een welsprekende rede beschreef hij het leven en streven van den pas ontslapene, van zijn pogingen, om het onderwijs, vooral voor de armen, te verbeteren en voor de verspreiding van katholieke litteratuur te zorgen, vooral daar, waar deze litteratuur ten doel had, domme vooroordeelen van andersdenkenden uit den weg te ruimen. Hij eindigde zijn „Oiaison funèbre", met de verklaring dat Herbert kardinaal Vaughan zou worden gerangschikt door de geschiedenis onder de groote bisschoppen van het Katholicisme. De vorige week is de brandende quaestie over den koningseed in Engeland weer aan de orde geweest, thans echter in de House of Lords. Carl. Grey introduceerde een wetsontwerp om den geheelen eed zooals hij thans uitgesproken werd, af te schaffen en daarvoor een formule in de plaats te stellen, waardoor de protestantsche successie aan het Engelsch koningschap werd verzekerd. Zooals bekend, bevat deze eed een zeerbeleedigende uitdrukking voor den katholieken godsdienst, de koning moet namelijk zeggen, dat hij niet gelooft in het dogma der Katholieke Kerk der werkelijke tegenwoordigheid van Christus in het H. Sacrament des Altaars. De sprekers in het House of Lords, waaronder de knappe protestant Carl Grey, vonden deze theologische verklaring in een kroningseed belachelijk en een anachronisme. Waarom zou de koning op het plechtigste oogenblik van zijn leven gaan vertellen wat hij niet gelooft; zou het niet beter zijn en van meer nut voor de groote menschenmassa die naar hem als naar een orakel opkijkt, om eens iets positiefs te hooren en eens te weten te komen wat die koning eigenlijk wel gelooft. In ieder geval, de discussie in het House of Lords werd op een zeer intelligente wijze gevoerd behalve door verschillende protestantsche „peers", ook door een paar katholieken zooals de hertog van Norfolk v. Viscount Handaff en anderen. De hertog van Devonshire echter, voor het gouvernement sprekende, was tegen de afschaffing van den eed, en zoo werd er een partij-kwestie van gemaakt; 60 Peers stemden tegen het gouvernement, maar de hertog van Devonshire had toch een meerderhied, en thans blijft de eed, zooals die 200 jaren geweest is. Wij hebben er echter nog lang niet, het laatste over gehoord, want in het House of ('ommons, dat natuurlijk meer macht en invloed heeft in het land, zal deze kwestie weer te berde worden gebracht. Er zijn een vijftien millioen katholieke onderdanen van koniüg Eduard, wel is waar erg verspreid in lerland, in Canada, Australië, Indië, etc, maar in ieder geval is dit toch een macht, waarmede de regeering te rekenen heeft. Doordat de leren, nu voortduiend met het gouvernement meestemmen, zyn Chamberlain, Balfour en consorten, al een keer, voo* een nederlaag, bewaard gebleven. De leren zijn daartoe overgehaald, omdat zij hun „Land bill" hebben gekregen. Het is te hopen en te verwachten, dat de tachtig katholieke parlementsleden uit het groene Erin afkomstig, er nu ook op zullen aandringen bij het tegenwoordige gouvernement, om de godslasterende uitdrukking uit den kroningseed weg te laten. Het Engelsche ministerie van oorlog maakt een telegram openbaar van kolonel Rochefort (die bij de Abessiniërs is), gedagteekend uit Bijaado van den 6den en meldende dat de Abessiniërs te Jelo op 31 Mei de ruiters en piekeniers van den Mollah hebben verslagen. De Mollah verloor alleen 1000 piekdragers. --- Abcut Hemld's huiselijk leven. Juist thans, nu aller oogen zèch richten naar den Balkan, waar de gebeurtenissen den afschuw van ieder welopgevoed mensch opwekken, is het merkwaardig, te lezen wat in een door Albert Langen t? Munchen uitgegeven boek staat over Sultan Abdul Han.id's è lijk leven. Bedoeld boek is een vertal'ng van een Fransch werk van Georges Pbrys, pseudoniem van een bekenden correspondent groote Europeesche bladen, die den toestand in Yildiz-Kio;-k jarenlang heeft kupnen n- Wat de schri.,ver over den Sultan vertelt, in niet erg vleiend: „een gesloten bock, spion en verrader van zijn broeder, een ziekelijk vorst, omringd deer toovenaars en voorstarders van de zwarte kunst — Sultan geworden door kuiperij en spoedig veranderd in een will dier. zijn volk dcor het handhaven van een spèomnendienst ontzenuwend — een mensch, dè, kinderen haat — uiitvinder van onbekende folteringen — lijdende aan groolheèd-w'a.an?in, dèe tevens van schrik en argst beeft en twee nachten achter elkaar neet in dezelfde kamer slaapt e de spijzen, welke op zijn tafel komen, eer.it door honden en katten laat proeven". Zdo wordt Abdul Han_id uètgeteekerd. de n.an die beheerse-ht wordt door twee hartstochten: een grenzelooze onm.enscheli.khei 1 en een tot waanzin overhellenden angst. De Times verneemt uit Belgrado: Dè Skoepsjtina heeft de regeering verzocht, de ingediende voorstellen in te trekken. De onafhankelijke radicalen dringen aan op onmiddellijke ontbinding van de Skoepsjtina en het uitschrijven van algemeene verkiezingen. De feeststemming te Belgrado is voorbij, en nu zijn de Servische poliüekasteis zich dadelijk aan hun nieuwen souverein in al hun leelijke partijzucht gaan vertoonen. Het is gisteren een ongehoord kabaal in de Skoepsjtina geweest. Bij de opening van de vergadering waarin verschillende aanvullingscredicten aan de orde waren, verschenen aan de ministertafel alleen Sjifkovits, de minister van justitie, en Stojan Protits, de minister van binnenlandsche zal, u. De gematigde radicalen die de overwegend meerderheid in de Skoepsjtina vormen, v/ierpen, voor de agenda in behandeling 'kwam, de vraag op, waarom de regeering, die zich aan do parlementaire gebruiken wenschte te houden, zich niet aan de Skoepsjtina voorstelde en haar program ontwikkelde. Ook keurde men het af, dat de liberalen, die in de Skoepsjtina maar over zes zetels beschikken, de helft van de miniaterioele portefeuilles hadden. Onaf hankelijke radicalen verdcdigleE cic regeering en eindelijk werd het een lawaai da» hooren en zien verging. Een telegram van gisteren uit Belgrado heeft, zooals men weet, reeds het aètwoord op deze manifestatie var de Skoepsjtina gebracht: De Kamer is ontbonden en er zijn nieuwe verkiezingen uitgeschreven. Van gisteren wordt nog uit Belgrado geseind : Bij de voorlezing van den Koninklijken oekas tot ontbinding van den Skoepsjtina, waren alle ministers aanwezig. Aijakoemovits las het stuk voor en bedankte de Kamer voor de verkiezing var Peter I. Hij zeide dat het onderzoek van spoedeisohende zaken en in het bizonder van dé financieele kwesties aan de nieuwe Skoepsjtina zouden worden opgedragen. De verkiezingen zot»den vrij en in overeenstemming met de grondwet gehouden worden. De oekas wekte verrassing. Waarschijnlijk zullen de verkiezingen zeer spoedig uitgeschreven worden. Gedurende Aprilmaan j leverde het Pretoriadistrict 1620 karaat diamanten op, ter waarde van 1965 p. st.; maar de maand Mei belooft een bijzonder vénassende vermeerdering Want de onderzoekingen op de Premier-mijn bij Van der Merwe-statie, waren uitermate veelbelovend. Er zijn dagen goweest waarop resp. 500 en 700 karaat Le voorschijn kwamen, en menschen dit er over oordcelen kunnen, zijn overtuigd dat, als eenmaal een behoorlijke ontginn'ng zal aangevangen zijn. de jaarlijksche opbrengst dier mijn niet ver van een millioen zal worden. Geen wonder dat heel Transvaal ecu onge kende belangstelling koestert vooi de fiskale wetgeving welke de diamantindustrie zal beheerschen. (Volksstern.) Een gouvernementsambtenaar, Gert Pretorius, waarschijnlijk met het doel blijk te geven van zijn loyaliteit, liet onlangs een van zijr» onschuldige spruiten do» pen : „Gert Edward Kitchener". Dit onnoozele wicht zal alle reder hebber, zijn vader dankbaar te zijn wanneer het een dag zijn voorletters schrijft G. E. K.! (Volfesstem) Peking wordt aan de Times gemeld De Engelsche legatie heeft vier eischen gesteld ten aanzien van den aanleg vaft sporen. De Franschen verzetten rich krachtig tegen den derden van die eischen, strekkende om aan de BVrgelscnen concessie e verleenen voor een spoor tusschen Jentsjeng en Pöekou, tegenover Nanking. De Franschen betoogen dat China dan het Fransch Belgisóhe syndicaat zal moeten schadeloosstellen voor de afleiding van het verkeer van de hoofdlijn, die van den aanleg het gevolg zou wezen. Uit Tokio verneemt de Times: De betrekkingen tusschen Japan en Korea zijn weer gespannen. Korea oppert verschillende grieven tegen Ja,pan. ---