Wisselkoersen. Rotterdam, 2 Juli. Disc. Per 3m. Kort. Londen 4 pCt. p. st. 1.... f 11.98 f 12,07 Parijs 3 „ Fr. 100 „47,723 48,05 Antw. Brussel 3 „ „ 100 „ 47,62' „ 47,95 Duit. Bankpl. 35 „ RM. 100 „ 58,625 5915 --- Prijzen van Coupons. Amsterdam, 2 Juli. Metall. pap. per fl. 21 f 21,05 „ zilv. Jan. „ „ 21 „ 21,10 Engelsche „p. st. „ 11,30 Eng. met affldavit „ 11,90 Portugeesche „ —,— Fransche „ 47,65 Belgische 47,60 Diversen in Reichsm. „ 58,70 Hamburg-Russen „ 1,21 Rassen in goud roebel „ 1,89^ „ „ zilver „ „ i,2BS „ papier „ „ 1,25 Poolsche per zilv. „ „1,50 Spaansche buitenl. in franco per Juli „ 47,65 Spaansche binnenl. in piasters „ 1,60 Amerik. goud dollar „ 2,46 Mexicaansche dollar , 1.00 --- VERSCHEIDENHEDEN. Volgens een te Bern ontvangen telegram, zijn in den Val Piora bij Ariolo twee leeraren en 20 leerlingen van het kantonale gymnasium op een uitstap door een lawine verrast. Tien man van het gezelschap zijn er heelhuids afgekomen. --- Telegrammen. 's GRAVENHAGE, 3 Juli. Heden werden in de Tweede Kamer voortgezet de beraadslagingen betreffende de suikeraccijns. De heer Bos maakt eenige opmerkingen betreffende de 2 vragen die zich vooral voordoen n.l. de accijns en de surtax. Hij toont aan dat wanneer de regeering niet de accijns verlaagt zij niet handelt in den geest der Brusselsche suikerconventie en dat zij de vrijgevallen premie dan eenvoudig in de zak steekt. Hij wijst er op, hoe bij de voortdurende stijging der consumptie, die thans reeds 21/2 millioen bedraagt, het thans zaak is de accijnsverlaging te beginnen; wacht men nog een paar jaren, dan komt er niets meer van. Hij bestrijdt het argument, dat gisteren werd aangevoerd als zou een kleine verlaging ondoeltreffend zijn, omdat deze in handen van den tusschenhandel en van de grossiers zou biyven hangen integendeel de suiker was juist met een zeer kleine winst omgezet. Die Surtax acht hij in strijd met die suikerccnventie en wijst nog op het bestaande kartel in ons land, waardoor de prijs kan Worden opgeheven ten koste der belasting betalende ingeizetenen. Hij keurt het af, dat zoodra eenige industrie minder verdient zij om rrleer bescherming 'gaat vragen. ledere andere industrie zou dezelfde protectie kunnen vragen, Wat de aanbieding der industriëelen betreft, om; een onderzoek door accountants te laten dloen in de boeken ter constateerihg dat in de laatste jaren verlies is geleden, zegt spreker, dat op die wijze wel een afdeeling accountants aan het ministerie kon worden 'Opgericht, omj bij elk minder goed gaande industrie de boeken tei onderzoeken of icok steun noodig Was. iDle heer Mees acht praktisch nut van de discussie niet mogelijk Waar geen voorstel tot accijns-verlaging of surtaxe te Wachten is. Hij toont aan, dat de bedoeling der conventie isl door verlaging der surtax tic voorkomen, dat kartels de ¦binnenlandsche prijzen opvoeren. Hij acht dein finantieelen toestand in vergelijking met andere landen benijdenswaardig, maar ziet die voor de toekomst niet zorgeloos te gemoet en daarom p.iag mlen zich wel tweemaal bedenken voor men zal overgaan tot, verlaging der belasting. Spreker wil eerst overwegen over accijnsverlaging, zoodra hij het wetsontwerp betreffende algemeene herziening der tarieven van invoerrechten voor zich heeft. Hij acht de vrees, dat de fabrieken te gronde zullen gaan overdreven, waar verleden jaar nog een groote te Oud-Beierland is bijgebouwd. Hij hoopt, dat de Regeering niet zal overgaan tot het invoeren der Surtax. De heer de Waal Malefijt schaart zich met volle overtuiging aan de zijde dier leden die de wenschelijkheid bepleitten en het noodig achtten de surtax in te voeren waar die tot instandhouding der suikerindustrie noodig zou blijken. Hij acht een onderzoek der regeering noodzakelijk. 'De heer Zeijlma vreest niet, dat die suikerindustrie te gronde zal gaan. Hij meent, dat de industriëelen in Nederland in betere' conditie verkeeren dan in andere landen. Dit is de derde tsuikercampagne, welke ffij in de kamer medeiirlaakt en telkens is er mede geschermd, dat de suikerindustrie zou te niet gaan, en waar nu tweemaal is gebleken, dat dit niet is gebeurd, zal dit thans wel evenmin gebeuren. Hij .stelt vertrouwen in den minister, dat deze waai het noodig mocht blijken wel tot surtax zal oveïgaan. De heer De Ram houdt eene beschouwing over de geschiedenis en de gevolgen der suiker-onventie. Hij had liever gezien, dat de surtax niet in de conventie was opgenomen geworden, maar zij was noodig als overgangsmaatregel. De theorie van de bestrijders "der conventie is dezelfde als zeide men, dat iemand die honger lijdt er langzamerhand Wel aan geworden is. Hij zegt dat men de industriëelen niet moet helpen als het te laat is en wanneer het niet meer noodig zou zijn. Hij verzoekt den minister het onderzoeknaar den toestand der fabrikanten te bespoedigen en vraagt wanneer de minister dan maatregelen denkt te nemen. (Dit telegram dat 2 uur onderweg bleef, kon nog \ slechts in een gedeelte der stadseditie worden opgenomen. Red.) --- Tilburgsche Berichten. Lijst van Onbestelbare brieven. 2de helft van dt maand Juni 1903. Binnenland (Brieven.) Schuif, ? D. Geus, Antwerpen. O. Weiland, Nye holtpa. Briefkaarten. Mej. Zoetmulder, Bergen-op-Zoom Buitenland. Mej. J. Heimans, Anvers, ' Sandenell, Frankfurt (M.) A. Kranzhoff, Zwichau. Het .handboo'gscliutters-gëzelschap „Vice- Versa'' 'gevestigd bij den heer P. J. vani Tilborg, Heikant alhier, hield op 28 en 29 Juni een groot nationaal concours, waaraan door 45 gezelschappen werd deelgenomen. (De twatalf uitgeloofde prachtige prijzen, werden na een hevigen doch yriendschappelijiken strijd behaald als volgt: No. 1. Esrep-rijs, prachtige zilveren medaille, geschenk van H. Mè. de Koningin, door Amicitia uit Roosendaal met 173 punten. No. 2. Een massief gouden medaille, door Muraena uit Moergestel met 161 punten. No. 3. Een verguld zilveren medaille, door Vooruitgang alhier met 159 punten. No. 4. Een verguld zilveren medaille, door L'Avehture alhier irJet 157 punten. ¦ No. 5. Een zilveren medaille, door Amoenitas uit Kaatsheuvel met 153 punten. No. 6. Een zilveren medaille, door Nieuwe Doelen alhier met 145 punten. No. 7. Een zilveren medaille, door Le Noble Are uit Goirle met 144 punten. No. 8. Eere rozenprijs, een prachtig zilveren medaille geschenk van H. M. de Koningin-Moeder, door Vriendschap alhier met 8 rozen. No. 9. Rozenprijs, een verguld zilveren medaille door Uitspanning uit Moergestel met 3 rozen. No. 10. Personeele Eereprijs, een prachtig allveren medaille, geschenk van Z. K. H. -den prins der Nederlanden, door A. Haans, van Vooruitgang alhier met 37 punten. No. 11. Een massief gouden Eerekruis, düo* A. Jansen, van Vriendschap alhier met 36 punten. ' ' No. 12. Personeele rozenprijs, een zilveren medaille door J. F. van Bominciel, van Uitspanning, uit Moergestel met 3 rozen, alles in 10 schoten. --- MARKTBERICHTEN. TILBURG, 3 Juli 1903. Roggebrood 3 Nederlandsche ponden f 0,28 11/3 - • -J'S Roggemik - ujls Zoetbrood 2 kilo -0,22 1 n -0,11 Inlandsche rogge 7 cents per kilo. Boter f 1,00 a f 1,10 per kilo. Eieren 3 a 4 cent per stuk. 's-BOSCH, 2 Juli. De prijs der boter was f 1,20 1,86. DEURNE, 1 Juli. De prijs der boter was f 1,10 f 0,00. --- BEURS VAN SCHIEDAM, 2 Juli. Officieele noteering van de Commissie uit de Kamer van Koophandel voor de Beurs. 2 Juli. Moutwijn: f 8.50 per Hectoliter cont, zonder fust en zonder belasting. Stemming: willig. Bond van Distillateurs: Moutwijn: f8I' 2. Jenever: f 12.50. Amst. Proef f 14.-. Prima Graanspiritus: f lil^—f 15. Spoeling: f 0.60. Amsterdam, 2 Juli. lijnolie Jan.-Mei f2os/<. Antwerpen 2 Juli. Huiden. Verkocht: Gezouten : KG. Fr. Pes s Pfalz partij 800 Sup 160 ParM os 32,40 71 partij 800 Camp 107 Cam „ 32,40 66 No 1223 89 Parag Camp „ 20,25 64 No 1261 68 BA Prov Mat os eenige koe 13*/5 57 No 1266 32 „ , „127i058 No 4126 54 San Javier „ 25,28 80 No 4130 150 Villa Colon Mat „ 14,20 58 No 4131 818 , 20,25 61 No 4132 43 „ 25,28 65 --- UITLOTINGEN. VER. TOT BEV. VAN's LANDS WEERBAARHEID. Trekking en betaalbaar 1 Juli. 20 Serieën 476 1061 1130 1975 2117 2330 2566 4053 4248 4332 4813 4922 6029 6049 6640 7364 7838 7147 7868 7895 elke serie van 500 numers met 350 per aandeel. --- FEUILLETON Een Surinaamsche geschiedenis. Ondanks de nabijheid van dien man achtte Karel zich gelukkig, dat de zorgende liefde zijns vaders hem naar Freiberg gevoerd had. In Glöckner's werkplaats leerde hij nog kunsti ger en fijner zaken vervaardigen dan te huis, ' en de waren van Glöckner stonden tot in verwijderde streken in goeden roep; van de kunstvaardige gezellen, die hem gaarne mochten lijden, leerde hij veel, en de familie Glöckner behandelde hem zoo lief en vriendelijk, als ware hij er een lid van. Dikwijls was het hem als zat hij te huis te midden der zijnen en rustten de oogen zijner ouders op hem. Gaarne nam hij aan de wandelingen der familie deel; lief waren hem ook de uren, waarin uit een goed boek voorgelezen werd. Meester Glöckner bezat een voor dien tijd aanzienlijke bibliotheek, waarin men de beste toenmalige geschriften vond. Meester Glöckner was een minnaar van boeken, bezat de bekwaamheid om ze met oordeel te koopen en behoefde niet angstig naar den prijs te vragen. Daarbij had hij een broeder in Leipzig die daar een aanzienlijke betrekkdng bekleedde; deze zond hem menig voortreffelijk werk. Ook woonde er een wezenlijke dichter in zijn huis, die aan het nuttige ga;trne het schoone paarde. Wetnigen zullen den dichter Enderlin kennen, die in 1710 te Freiberg geboren, van jongsaf blind was, het echter door zijn rustelooze vlijt vereenigd met een voortreffelyken aanleg, zoover bracht dat hij in 1834 de universiteit te Leipzig bezoeken en in het recht en de wijsbegeerte studeeren kon. T— orolrlmidHölAn hifii-tno wutdti mrap.rp.nrlp.P.ls uit het huis der Glöckners gekomen, eerst van den vader, daarna van den zoon, den tegenwoordigen meester. In zijn vaderstad terug gekeerd, had hij een gastvrije opname gevonden, in het ruime huis, dat nu ook Karel herbergde. Zonder veel daarmede te kunnen verdienen, hield hij zich toch vlijtig met dichten bezig. Op den voor alles edele ontvankelijke Karel oefende de kiesche geest van dezen arme blinde en zijn zoo navolgenswaardige volharding en geestkracht een grooten invloed uit. Toen het jaar van zijn verblijf te Freiburg ten einde liep en hij zich tot verder trekken begon voor te bereiden, overmeesterde hem ondanks alle reislust een zelfde weemoedig gevoel als het jaar te voren in Döbeln. Allen in het huis deed het leed dat hij nu scheiden wilde. Op zekeren Zaterdagavond in de maand Mei trad hij voor het laatst uit de werkplaats. De meester gaf hem een getuigschrift waarover hij wel reden bad zich te verheugen. Des Maandags 's morgens vroeg, als alles in huis nog sliep, met het eerste gezapg van van den leeuwerik, wilde hij zijn handwerkreis hervatten en wel Thuringen in, dat ook zijn vader op diens handwerksreis in zijne jeugd doorkruist had. Behoedzaam liep hij des Maandags de trap af naar beneden. Daar stonden vader en moeder Glöckner aan de deur der huiskamer en noodigden hem voor de laatste maal aan de eikenhouten tafel, die Hildegard voor het ontbijt gedekt had. — Daarna èklonken tot afscheid van weerskanten hartelijke groeten en zegewenschen. Met treurigen blik reikte hem de dochter des huizes een tuiltje dat zij zoo even in den tuin geplukt had. Tranen blonken in aller oogen. Buiten ontvingen hem zijne kame» iden; geen ontbrak ër. Zij namen hem in hun midden, dan ging het de straat af. Al zwakker eu zwakker klonk hun lied de familie Glöckner, die aan de deur 1 afaande H^n vortrAfc-fc-onrle nnnnprlp. in dfi --- AANBESTEDINGEN. Op Woensdag 15 Juli, ten elf ure, zal aan het ministerie van Waterstaat, Handel en Nijverheid te 's Gravenhage worden aanbesteed : Het bouwen van een nieuwe en het afbreken van de bestaande opzichterswoning te Werkendam, behoorende tot de werken van de Nieuwe Merwede, begrooting fB4CO. --- KOLONIËN. Blijkens uit Indië ontvangen telegraphische berichten zijn —¦ sedert de jongste mededeeling en dienaangaande in de Stct. van 4 Juni — bv de krijgsverrichtingen: a. in Atjeh en onderhoorigheden: gew'önd de sergeanten A. Leyssenaar (no. 41471), en H. Koppel (no. 49567), de ziekenverpleger G. Koster (no. 53790.4211) en de fuselier P. A. Nepveu (no. 45957); en verdronken de fuselier O. A. Ploeger (no. 49216); b. in lEijambi: gesneuveld de sergeant C. Th. Remkus (no. 36694); aan bekomen Wonden overleden de fuselier H. F. Hertog (no. 52995); . gewond de onder-luitenant dier infanterie E. M. Japin no. 40440), de sergeamrt-majojr-kwartierneester J. Boeckholtz (no. 41143), de korporaal J. Visser (no. 46443), de fuselier L. van Eragt (no. 55258), F. W. Ohr. Boon (no. 52562) C. Breed (no. 53290) en F. H. Trouppée (no. 43395), alsmede onbeteekenend, de lste-luitenant ider infanterie Ch. A. Rogge en »de officier van gezondheid lste klasse dr. G. J. Wvchgel; c. te Poeroek Tjahoe (Zuider- en Oosterafdeeling van Borneo): licht gewond de sergeant G. H. A. Me'ijer(no. 51685); en d. in Korintji (Sumatra): gesnejiveld de l»ste4uitenant der infanterie W. van Blérjenburgh; aan bekomen wonden overleden: de fuselier H. ILÜJkhuizen (no. 38435); en gewond: de kapitein der infanterie A. W. A. de, Koek -Vam.jjt/eeuwen, de .sergeant-majoor G. van'Zadelhöff'fnoVè^49^s), de sergeant J. D. M. Schlaepfér (n0.!"ö24»j4), de fuseliers' S. Bruyning /no'. 465:38), R. de Vree (no. 5454/52828);*" W. Everts (no. 55507), L. van der Weele (nóè 39880), A- Roocsien (no. 54238), J. Rol (no. 38299), J. van der Spoel (no. 83678),, A. Liesten (no. 54539/2197). J. Troost (no., 55268), en A. A. de Vries (ho. 56129^; alsmede door een schampschot de luitenant der infanterie A. J. F. J. van den; Bergh. (Stct. j ooren : Een bloem op den hoed en den reisstaf ter hand Trekt lustig de zwerver van lande tot land, Betreedt vele wegen en ziet menig oord, Maar zit nauwlijks neder of moet weder voort. Nat lieflijke bloemen langs 't voedpad ook staan Hij kan se niet plukken, voorbij moet hij gaan, Zij bloeien zoo heerlijk en lonken hem toe, Maar steeds moet hij voorwaarts, al wordt hij 't ook moe. IV. --- 0! Welk een vreugd soldaat te zijn! Buiten de stad gekomen zette Clemen, zoo willen wij Karel voortaan noemen, zijne handwerksreis in westelijke richting voort. Hij kon zich niet genoeg vermeien in de wonderen, die God in berg en bosch, in stroom en veld uitgestrooid had. Zoo verstreken lente en zomer. Bij het begin van den winter had hij het geluk te Arnstadt opname te vinden in een huis, waarin eens in vroegere jaren zijn vader op zijn handswerksreis voor langeren tijd gewoond had. De bejaarde echtelieden herinnerden zich nog recht goed dien tijd en evenvol als zij van den lof des vaders waren, zoo lief kregen zij nu ook den zoon. Hoe goed God dat geleid had, toonde zich weldra zeer duidelijk. Clemen werd onverwachts door een heete koorts aangetast; wilde droombeelden woelden door zijn brein, en in de ergste nachten moest een zoon van den meester, een handwerksman in dezelfde stad, voor hel bed waken en hem met geweld daarin terughouden. Zonder de zorgvuldige verpleging, die hem hie te beurt viel, zou hij waarschijnlijk niet, in het. leven gebleven zijn. Langzaam herstelde hij eindelijk en zijne krachten keeyden terug. De geneesheer vprhood hem pp.Vilm- «nnr lancrpn tiid nllon Inspannenden arbeid. En toch moesten zijn bescheiden geldmiddelen uitgeput zijn, zooals hij dit nadat zijn bewustzijn teruggekeerd was gemakkelijk berekende. De brave echtelieden geboden hem echter in den beginne daarover te zwijgen zoo dikwijle hij er naar vroeg ; hij moest eerst hersteld wezen, gaven zij voor. Doch hij wilde hun niet langer van last zijn en zijn vermeende schuld nog ver grooten. Op zijn herhaald, dringend verzoek rekenden zij eindelijk met hem af. Terwijl hij echter gemeend had, dat hem niets anders zou overschieten dan zijne ouders te verzoeken hem geld te zenden wisten de goedhartige oudjes de rekening zoo te maken dat hem van zijne contanten nog eenig geld restte waarmede hij het kon wagen zijn reis te aanvaarden. Hij nam zich evenwel vastelijk voor zulke liefde te vergelden, zoodra het slechts in zijn vermogen zou zijn. Zoo was hij uit eene groote verlegenheid en nood gered, want in dien tijd was het een omslachtige en door den oorlogstoestand zeer onzekere zaak op grooten afstand geld te verzenden in weerwil dat, vooral in Saksen, na uitvaardiging van de eerste algemeene postregeling in het jaar 1710, het postwezen op lofwaardige wijze ingericht was en het ook van koning Frederik Wilhelm I (1713-1740) bekend is, dat hij na het militaire, zijn volle aandacht wijdde aan de post, en haar „de olie van de geheele staatsmachine" noemde. Na een hartelijk afscheid van de goede menschen, die hem in Arnstadt verpleegd en geherbergd hadden, nam Clemen den reisstok weder ter hand. De lente, die buiten weder lachte, schonk hem spoedig nieuwe levenskracht en levenslust terug. Hij besloot het noorden in tot naar de hoofdstad van Denemarken, Kopenhagen te.trekken. Hij schreef dit omstandig naar huis, gelijk hij ook niet in gebreke bleef, den zijnen uitvoerig het verloop zijner ziekte en de zorgvuldige verpleging, waarvan hij hot*. tTAArwüT-n «YöTuraccsf ti7Qe .*v»aJ« i-- _i _. i . . Met vele hartelijke groeten en zegenbeden voor allen, die hem dierbaar waren, ouders, familie en vrienden, eindigde hij den brief, en niemand vergat hij. — Weldra verliet hij de liefelijke dalen van het Thuringer land, trok het schoone Hartzgebergte door, om zich eindelijk in Hildesheim voor een langeren tijd op te houden. Hier zou een gewichtige verandering in zijn leven tot stand komen. Met den gouden zilverarbeid, zoowel kunstig als eenvoudig, zag het er in Hildesheim zeer ongunstig uit. Clemen verdiende ternauwernood zooveel als hij voor zijn onderhoud noodig had, ofschoon hij slechts zeer bescheiden behoeften had. Uit verscheidene landen daarentegen waren er werfofficieren die het geld lustig in hun zakken lieten klinken en goedgevormde jonge lieden in hunne netten zochten te vangen. Het kon niet missen of ook de krachtige Clemen, werd door hen ijverig aangezocht om dienst te nemen. Er was in de eerste plaats een Deen, die hem mededeelde, dat er in geheel Denemarken voor hem niets te verdienen was, daar heerschte in alle vakken nog grooter slapte dan in Duitschland. Clemen echter stelde geen groot vertrouwen in den Deen. Wel bevestigden ook andere lieden wat deze over de slechte verdiensten in zijn land gezegd had, maar als soldaat wilde Clemen toch niet met hem medegaan. Meer en meer maakte hij zich evenwel vertrouwd met de gedachte, dienst te nemen als soldaat tot de tijdsomstandigheden zich gebeterd hadden. Vele andere jongelieden zag hij in de gelederen der soldaten treden en hiermede den besten weg inslaan om de nadeelige gevolgen van den oorlogstoestand te ontgaan. Of zou hij huiswaarts keeren, het getal der daar leegloopende handwerkslieden vermeerderen en het vaderlijk vermogen mede helpen opteeren? Dat kwam hem het minst ---