Uit de Pers. Opname van artikelen in deze rubriek brengt niet mede dat de redactie met den inhoud instemt. --- Een nieuw monsterverbond. Volgens sommige uitlatingen van de vrijzinnige pers is er een nieuw (thans vrijzinnig) monsterverbond in de maak, hetgeen „de Hollander" aanleiding geeft tot de volgende asterisk: Men weet, dat vooral de oud-minister Pierson veel van de „liberale concentratie" droomt. Maar méér dan droomen is het nog niet! Dat bleek wel bij de Kamerverkiezing te Assen, waar Pierson het tegen Treub moest afleggen, en waar tegenover den éénen rechtschen candidaat niet minder dan drie linksche stonden Echter, de weinige lust tot concentratie in Assen gebleken, behoeft nog niet te ontmoedigen, zegt de Haagsche briefschrijver in de N. Gron. Ct. Is hrj toch wel ingelicht, dan •worden er zeer ernstige besprekingen gevoerd tusschea de leiders der verschillende fracties der liberale partij, om voor de naaste toekomst tot eenheid van handelen te komen. Dat zal nog eerst een monsterverbond worden. Er is toch nóg al eenig verschil tusschen Pierson en Treub, tusschen Mees en Drucker. En dan Van Houten en de , Middelburgsche Courant"! We zrjn al benieuwd naar het „voor allen aannemelijk program", waarop deze rosé, roodachtig, rood gekleurde coalitie zal tot stand komen. Eer dat klaar is, zullen de heeren elkaar nog wel eens een keer in 't haar vliegen. En inmiddels kan 't wel Juni 1905 zijn! Maar monsterachtiger zal dat verbond zeker nog zijn. Want ook de socialisten zullen er in opgenomen moeten worden, anders zal 't toch geen succes hebben 1 En dan — men weet het! — al zouden dan ook Pierson en Treub een eenig schoone, zuiver harmonische quatremains willen spe len, Troelstra zal het orgel trappen. En dan — moet het spel uit zün toonaard klinken, of anders — geen wind! --- Al achteruit. ©«•Ser dezen titel schrijft de „Standaard" : 'De voorstanders van den volstrekten vitjhandel gaan in invloed al achteruit. In het midden der vorige eeuw giag hun «cvn hoog. Van lieverlede was het hun gelukt, dank ïij den invloed der Universiteiten en het verlokkelijk voorbeeld van Engeland, de ééne mogendheid voor, de andere na, voor hun stelsel te winnen. Maar hoe ras hebben ze dat veroverd terrein, weer verloren! De groote Staten gingen vóór, de kleinere volgden om aan het dogma van den vrrj handel deo rug toe te keeren. Met uame in groote landen met algemeen stemiecht liep het met allen vrijhandel ten eenenmale mis. Doch ook de kleinere landen volgden. In Zwitserland koos het volk zelfs bij referendum tegen den vrijhandel. Zweden, België, Denemarken, Rumenië, ja, welk land van dien aard men ook wil, kozen allen voor een verhoogd tarief. Alleen Noorwegen ging nog niet ver over de grens. Maar zie, thans, komt ook uit Noorwegen het bericht, dat het kabinet een voorstel tot tariefsverho ging heeft ingediend ter bevordering van den nationaien arbeid. In Engeland, waar tot,.voor kort heel de natie met den vrijhandel dweepte, is thans de kleine helft reeds omgegaan ; onder Cliamberlain voor goed, onder. Balfour ten deele. ïn Amerika van vrij handel geen spoor meer. Ten slotte blijft ons land alleen staan. Althans, zoo de vrijzinnigen weer het roer in handen krijgen, Dan moet het tarief zelfs verlaagd, en heil gezocht in zwaarder grondlasten, meer personeel .hooger bedrijfs-, hooger vermogens- en hooger successiebelastirg. Zal dit „het volk brengen waar het,wezen moet? Zal dat de liefde der. natie hebben ? Laat men toch inzien, dat ,w« hier met een wereldstrooming op handelsgebied te.doen hebben, en dat, wie daar buiten gaat staan of blijft staan, het kind van de rekening wordt. Onze goede vrienden in het buitenland zullen ten slotte,aLhet water uit onze polders wegmalen, tot ons niet anders overblijft dan verdord, onvruchtbaar land. Frijdank schrijft in het Vetnl. NietwsM --- De Staatsbemoeiing breidt zich zienderoogen meer en meer uit' DSfr is een feit, dat ziclhi vooral op twee wijzen aanstonds eenigszins onaangenaam doet gevoelen. In de eersite plaats.' door de beperking oer persoonlijke vrijlheid, in de vermeerdering der uitgaven van den staat, die, daar M uit de zakken der ingezetenen moet worden bestreden telkens op beJastiagveifcooiging uitloopt. En tocjh is dat een stroöming, die niet te keeren valt. Geen enkele partij', die ziclhi «ilaartegen meer zou willen of kunnen verzetten. Het kan zijn, dat de partijen uiteenloopen, over ihet meer of minder, over het vlugger of langzamer, over de wijze «'waarop de staat zal op* treden, de riclhtmg waarin hiji zal sturen. Maar dat neemt niet weg, dat alle partijprogramlmiein. vragen dat desitaat zijne zorg nog tot dit of tot dat zal uitstrekken. Niet alsof daaraan niet een groot aantal mensohsn het land hebben. Dlat is best mogelijk en Iheel waarschijnlijk ook. Wat hun aantal betreft, zouden ze best een flinke partij kunnen vormen, en misschien zelfs eene heel sterke. En toclb zal dat niet gebeuren. Het is ook gewoon onmogelijk. Want een partij, een> ric)h«-ting, ibeeit een stelsel, heeft beginselen noodig; organisatie eener partij' is alleen mogelijk, als men dieper wil nadenken. En de ontevreden pruttelende stemming over de toeneming der staatsbemoeiing is alleen Ihet gevolg van een oppervlakkigen indruk, die bij' ernstiger nadenken moet plaats maken voor de, zij' het voor sommigen ©uaangenalnue, overtuiging dat de staatsbemoeiing in onze Ihedendaagsche maatsdhappiij' een noodzakelijkheid is. Daar is een tnjd geweest, de tijd van 'È*et consequent doctrinaire liberalisme, dal men in den staat alleen zaf den redbtsbedeeler, die te zorgen ihad dat de menschen naast elkaar in de wereld konden leven zonder elkander te {hinderen. Dit was de theorie van den „rechtSrstaat": ieder burger moest voor tó* zelf mtgen, en alleen maar de wet niet over- trêdèn êh dus den ander ook vrij laten. Code theorie is nooit ergens' ter wereld ooit gelhieeil in praktijk gebracht: zij zou aanstonds een onmogelrjlklheid zijn geweest. Die staat is etr niet enkel omi Ihet recht te verzekeren; jS©iö menscih' heeft", zoo zegt de tMtgchè Jezuïet Cathrein, „voor srjn wekrjn hier öp aarde niet enkel reclhtsaekerheid noodigi, maiütx Cal v&n fèeëe? telijke en stoffelijke goederen, en daar 'hij die alleenstaande niet alle verkrijgen kan, verbindt Ibft zich met zijne med^mtenschen om met vereenigde kraohiten te kunnen bereiken, wat voor te %tCO,;,e is.. Dit strè= ve^ voert tel ftè vorming $è& familie èn geéöölang éöölang de vrije vereeniging voldoende «is, behoeft de overheid niet in te grijpen. Maar in vele gevalllen is Wet particuliere initiatief fliet voldoend». Want'jjitlet 4eóhfe op" dë. bendere Maag©»; fefi ihdieïii er niet'een gezag was, dat berekend is op de beïioèfte aan aaneensluiting bijl alle leden der mjaatse het vroeger aoo vanzelf ken terecht komen. --- Buitenlandsch Overzicht. De Oorlog. De toestand in Mandojoerjje. Reuters correspondent brj het Russische leger seint uit Moekden 23 dezer: Tenzij het Japansche leger het initiatief neemt voor den aanval, schijnen de Russen nogmaals offensief te willen optreden en den vijand te willen terugdrijven, ten einde de veiligheid te verzekeren van de winterkwartieren, die ongetwijfeld ten nootden van Moekden zullen zyn, tenzij de beweging in zuidelijke richting met succes kan geschieden. Een tweede groote slag wordt binnenkort ver vv acht, daar het weer reeds koud begint te worden en het voor de legers niet moge^ lijk is, hèt'in de tegenwoordige posities tusschen Moekden en Liaojang uit te houden. Sedert 6 dezer zijn, volgens een bericht uit Charbin, ongeveer 26,000 gewonde Russen naar het noorden overgebracht. Onder de gewonde Russische officieren, vermeldt de Inwalid prins Napoleon Mu'rat, van het 2e regiment cavalerie uit Dagestan. In een trein met gewonden Van het oörlogstooneel, gisteren te Moskou aangekomen, bevonden zich 19 soldaten, die krankzining geworden waren. --- Het beleg van Port-Arthur. De Japanners hervatten, zoo wordt uit Tsjifoe,gemeld, in den ramiddag van Ï6dezer den aanval'op de buitenwerken van Erloengshan Na vier uren van heftigen strijd namen zij een aantal Russische loopgraven op ecu heuveltje. Te Dalny gelooft men, dat de algetaeene aatival binnenkort ïal plaats hebben. --- De aanval ep de visschersvloot. Uit de verschillende ingekomen berichten is thans de volgende lezing van het voorgevallene te Beven i In den nacht van Vrijdag op Zaterdag omstreeks middernacht bevond zich bij Döggersbank, 200 mijlen ten oosten vari §pürn Head, eëh vloot van visschersstoom vaartuigen. De vloot bestond uit ongeveer 150 vaartuigen,' die voor het meerendeel hun vischtuig hadden uitstaan, zoodat zij zich met een VaaH van hoogstens drie Of vier mijlen bewöièh, ëh wat fiün bewëgelijkheid aanging ongeveer in dezelfde positie verkeerden als wanneer zij Voor anker hadden gelegen. Het motregende wat, doch de maan scheen helder en de trawlers voerden hun voorgeschreden .lichten.met,.wit in top, groen aan stuurboord en rood aan bakboord, terwijl een rood-wit-glo6ll^ lantaarn op den boeg aantoonde, dat zij, visschepde 'waren. Aaa het dek van de schepen werd druk gewerkt aan het schoonmaken en verpakken van de r,eeds ggvangen visch, wijl de stoomboot „Magpië" al klaar lag om de lading óver te nemen, ilaarorn waren, behalve door de gewone scheepslantaarns, alle dekken hel verlicht door acetyleen-lampen. Omstreeks één uur worden van verschillende trawlers af naar het zuid westen toe lichten waargenomen, die snel naderden. Ëen twintigtal g.oote en kleinere schepen bleken bijeen te zijn, en zij zetten regelrecht koers naar de visschersvloot, waarvan de equipages rustig de komst van de grootere vaartuigen afwachtten, omdat het wel meer gebeurt, dat Engelsche oorlogsschepen op manoeuvre door de vloot heen varen. De oorlogsvaartuigen voeren in een lange lijn achter elkander, waarbij het voorste schip van den masttop seinen wisselde met een der schepen in de achterhoede. De commandant van de visschersvloot zond de gebruikelijke groene seinen op, ten teeken dat zijn vloot visschende was, en wanneer dit van de oorlogsschepen af niet isopgem rkt geworden, dan moet men het daar toch later wel hebben gezien, toen allo visschersvaartuigen onder een schel zoeklicht werden genomen, terwijl torpedobooten de trawlers tor. op korten afstand naderden. Zoo helder verlicht was het tafereel, dat men op een der visschersvaartuigen een man kon zien, die twee groote schollen omhoog hield alof hij ze te koop aanbood. Verder zag men op vele dekken de visschers in groepen bij elkaar staan, belangstellend in de voorbij varende oorlogsschepen, die zij nog steeds voor manoeuvreerende Engelsche rr3rine vaaituigen aanzagen. Er gebeurde dan ook eerst niets verdachts, doch toen het voorste oorlogsschip was gepasseerd en de achterhoede van het eskader zich in het midden van de visschersvloot bevond, werd plotseling van alle kruisers tegelijk vuur óp de trawlers geopend. Het dichtst bijzijnde vaartuig, de „Crane", kreeg de voile laag. De kogels stoven over haar dek, en men zag hoe de bemanning, die in een groep bij elkaar stond, in haar geheel werd neergeschoten. Een der mannen, die zich op dat oogenblik omlaag bevond, doet het volgende ver haal: De knal der kanonnen wekte hem, en hQ begai zich aan het dek. Dadelijk daarop werd vlak naast hem een lantaarn stukgeschoten en hij wierp zich verschrikt op den grond; hij zag toen den kapitein,zrjn vader, onthoofd liggen, zoo ook den stuurman. De overige leden der bemanning lagen meerendeels bewusteloos en allen gewond op het dek. De bootsman miste zijn hand. Een der machinisten bemerkende, dat de „Crane" ziDkende was, gaf met een roode lattaarn het noodsein en een der andere trawlers, de „Gul", slaagde er nog juist in, de gedoode en gewonde visschers van de „Crane" over te nemen, toen dit laatste vaartuig zonk. Ook op de andere schepen, die gedurende twintig minuten weerloos aan een beschieting der oorlogsschepen waren blootgesteld, werden een aantal visschers gewond, terwijl de vaartuigen zelf groote schade beliepen. Men vreest, 'dat nog een andere trawler, de „Wren" genaamd, met de geheele bemanning is geson'kën.' De oorlogsschepen verdwenen na de beschieting met grooteü spoed in zuid westelijke richting, en de visschersvloot zette koers naar Huil,'waar zij gisteravond aankwam. Eerst daar leerden de visschers begrijpen, dat 'zijmet het Oostz'ee-eskader der Russen ts doen hadden gehad,~waarvan zij nog niet eens vernomen hadden dat het vertrokken was. De autoriteiten. aldaar en de betrokken visschèrij-maatschappijen hebben zich onmiddelltjk mét de ministers van binnen- en buitenlandsc'hé zaken en van marine in ver binding gesteld, en'reets hebben zij ooggetuigen naar Londen opgeroepen om verklaringen af te leggen. " De verontwaardiging over het voorgevallene en vooralover het lafhartig wegstoomen der Russen, nadat zij klaaiblljkelljk hun schromelijke vergissing hadden bemerkt, is te Lohdëü algemeen; '; De bladen, die uit het juist gemelde vrijverklaren door het opperste Russische prtjsgerecht van de door het"Wladiwostok-eskader opgebrachte Britsche stoomboot „Allanton'", concludeèren, dat het Russische gou-' verheraént Engeland welgezind is, en in elk geval geen oorlog wil uitlokken, beschouwen hét thans gebeurde niet als een willekeurige oorlogsdaad, exprtsselijk bedoeld om den vrede te verstoren. Zij zijn veeleer in het noodlottige incident een gevolg van een paniek onder de Russische officieren en matrozen, dié" door allerlei verhalen van de door Japan tegen de Baltische vloot beraamde aanslagen uitermate zenuwachtig zijn geworden en de Britsche visschersvloot voor een Japansche torpédoflottilje hebben aangezien. Blijkens een interview van'dé „DaiiyNews" met een ambtenaar der Russische ambassade te Londen deelt men ook daar in deze laatste zienswijze. Dit neemt niet weg, dat de pers op een onverwijld krachtig protest aandringt en van Rusland afdoende verontschuldiging en ruime schadeloosstellingen eischt. Vooral de „Standard" is zeer heftig in haar hoofdartikel. Zy eisch'f, dat Rusland onmiddellijk het Oó-atzre-eskader zal terugroepen, opdit bet gebeuide volledig kan worden onderzocht en de officieren ter strenge verantwoording zullen worden geroepen, en ook opdat het internationale scheepsverkeer niet lapger zal worden bedreigd door wat de „Standard" qualificeert als: „een internationale lastpost en een voortdurende bedreiging voor den vrede ter zee". De N. R. Ct. schrijft over dezen aanval Toen de onsterfelljKe ridder van de droevige figuur, 'Don Quichotte de la Mancha, met zijn waggelèndeu schildknaap uittoog op avontuur, zag hij in de verte een stofwolk — dat motst een leger zijn, en hij alléén zou dat leger verslaan met zijn goed zwaard, en zijn hoofd gedekt door den scheerbekkenhelm .. Helaas, schapen werden de slachtoffers van zijn verdwaasden heldenmoed. Er is eenige overeenkomst tusschen dit avontuur van Cervantes' held en het ongehoorde, tragi komische incident dat Vrijdag nacht in de Noordzee, niet ver van onze kust, afgespeeld is tusschen de Russische Oostzeevloot en de Engelsche visschersvloot. Op éen punt echter is het verschil aanmerkelijk: tot razernij opgedreven riddeilijke dapperheid bij den Spaanschen edelman; bij de Russische zeeofficieren daarentegen panische angst. Casini, de Russische gezant te Washington, heeft de zaak voor zijn landgenooten niet beter gemaakt door te spreken van een betreurenswaardig misverstand, en in één adem te bewijzen dat het geen misverstand was m de gewone beteekenis, want de Russische admiraal had in last, geen vreemde schepen te laten naderen, en vooral op zijn hoede te zijn tegen vermomde oorlogsschepen. Tenzij men 'teen mis ververstand gelieft te noemen als iemand in 't halfdonker een onschuldigen voorbijganger.' aanvalt en doodsteekt, in de meening dat 't wel een doll6 hond kon zijn. Ten aanzien van de verdeeling der strijd krachten in deze eerste overwinning dernieuwe Russische vloot, gaat de vergelyking met den zwaargewapenden ridder tn de schapen vrijwel op. De visschers -uit SuH hebben zich alleen met verwenschiegen kunnen verdedigen tegen de granaten van hun tegenstanders. Maar wat een weerklank zullen die verwenschingen vinden in Engeland! Indien admiraal Rodzjestwenski, Kruger navolgend, beloofd had, de wereld in verbazing te brengen als het eenmaal ernst werd, dan mocht hij over de uitkomst tevreden zijn: de verrichtingen van de Spookvloot, ternauwernood uitgezeild, trekken reeds meer de aandacht dan alle krijgsbedryven op het oorlogsterrein zelf. Maar welk een figuur maken deze Russen, reeds door een paniek bevangen terwijl de halve aardbol nog ligt tusschen hen en de Japanners 1 Want alleeD door aan te nemen dat de bevelhebbers hun hoofd kwijt geraakt zijn, komt men tot een bevredigende verklaring van zulk een haast ongelooflijk optreden, waarbij de omstandigheid dat de Russen niet eens naar hun weerlooze slachtoffers omgekeken schijnen te hebben, de zaak nog verergert. De visschers echter die in letterlijken zin hun hoofd verloren hebben, zijn er het slechtst aan toe: zij worden door geen diplomatieke verontschuldigingen en schadeloosstellingen geholpen. Men kan zich nog vastklampen aan de hoop, dat de berichten sterk overdreven zijn, maar die kans is waarlijk gering. --- Pauselijk geschenk. Z. H. de Paus heeft aan Mgr De Waal, die de eprste levensbeschrijving van PiusX te boek stelde, een Kostbare gouden medaille geschonken. --- Een benoeming. Uit Rome wordt aan de „Vérité Francaise" gemeld, dat de eerw. pater Delottre, schrijver van het boek „De Nieuwe Bijbeluitlegkunde", waarin de gewaagde moderne idetéo op dit gebied bestreden worden, benoemd is tot professor in de H. Schrift aan het Collegium Romanum. --- Een nieuwe catacombe is ontdekt dicht bij Avigny. Zij wordt, voorzooverre nu reeds valt na te gaan, gevormd door een galerij van meer dan 20 meter met grafkamers. Hier en d»ar vindt men inscripties waaruit blijkt dat deze plaats inderdaad gediend heeft tot een begraafplaats van christenen. Op een honderdtal meters afstand van de catacomben heeft een zeer oud christenheiligdom bestaan; daar ter plaatse zijn stukken gevonden van kolommen. --- De Duitsche bladen over den oorlog in Zuid- West-Afrika. De Duitsche bladen houder sombere beschouwingen naar aanleiding van den toestand in Zuid West-Afrika. Zij legden er klem op, dat het schatten gelds zal kosten eer de Herrero's onderworpen zijn. en zij geven den raad hun geen kwartier te geven. Het „Berliner Tageblatt" zegt: „De inboorlingen hebben krijgskundige bekwaamheden, die van de Duitsche soldaten de inspanning van al hun krachten eischen en het gebruik van uitmuntende wapenen. De wreedheden der Herrero's en van hunne vrouwen, die deelnemen aan den strijd, maken duidelijk, waarom men z<> geen kwartier geeft. Wat zou men trouwens met gevangenen moeten doen?" De „Nat, Lib. Zeit." klaagt, dat het onmogelijk zal zyn spoedig de noodige versterkingen naar het oorlogsterrein te zenden. „De koloniale administratie heeft zich schuldig gemaakt aan onachtzaamheid door de eeüige haven, die de kolonie beheerschte in zulk een toestand te laten. Men beweert, dat de regeering aan Engeland verlof zou jn Walfishbay troepen te landen en de Poitugeesche regeering zou verzoeken de woelingen der Herrero's, langs de Portugeesch Duitsche grenzen te onderdrukken. De „Voss. Zeit." zegt: Sedert zes maanden, dat de Duitsche troepen, onder bevel van Kolonel Muller in Kameroen tegen vijftien a twintigduizend opstandelingen strijden, is er nog geen enkel bericht daarover aan de pers medegedeeld. Wordt er met succes gevochten ? Lijdt men de nederlaag? Het wordt tijd, dat de koloniale administratie daarover mededeelingen doet, zonder het oogenblik af te wachten, waarop versterkingen voor Kameroen moeten worden aangevraagd. Werklieden die bezig waren a n het aanleggen van een spoorweg van Diuaul naar Philippeville hebben bij het kerkhof van Fond de Foquen uitgestrekte cD p achtige grotten ontdekt Zij zijn op den lii.kuiotver I van de Maas gelegen, bijna \4uk U-geuove de rots Bayard. Men is reeds doorgedrongen tot een diepte van 600 M., waar men in een groote zaal kwam, in welker midden een groote kuil is. Verscheidene geologen zijn reeds ter plaatse en men zal het onderzoek nu voortzetten. ---