Uit de Pers. Opname van «alilcelen in deze rubriek taenfft niet mede dat de redactie toet dan inkaaid inrtemt ? m ; --- Eigenaardig. Wij lezen in de „K. Kath. Volksbanier:' het volgende: --- Duitschland. Te Essen is een arbeidsconflict uitgebroken, dat ook binten Duitschland in hooje mate de belangstelling moet wekken om de rol, daarin door den cersteburgcmeesttr der stad, Zweigert, gespeeld- Tusschen werkgever en werknemers in de bouwbedrijven in Rijnland en Wustfalen was een conflict uitgebroken, en dientengevolge ook in Essen. Maar in deze plaals bestaat sinds eenigen tijd een collectieve overeenkomst, tusschen werkgevers en werknemers betreffende het loon. Van deze z.g. „Tarifvertrage" was de burgemeester een krachtig voorstandrr geweest, en zij waren dan ook met zijn medewerking tot stand gebracht. Te Essen nam bet conflict tusschen werkgever» en werknemers in de bouwbedrijven htt karakter aan vau e.n uitsluiting door de patroons en burgemeester Zweigert heeft dezen nu aangezegd, dat dan alle, op bet oogenblik aan de patroons gegunde bouwwerk voor de stad, door hem in eigen beheer zou worden nitgevoerd en dat hij de extra kosten welke dit zou medebrengen gerechtelijk van de werkgevers zou laten invorderen. Nog veel krasser klinkt het dreigement waarmede Zweigert zijn waarschuwing aan de woikgciors besloot. ?Ik zal" — zoo verklaarde hij -- „in den Raad voorstellen 5.0.000 11. ter b_ chikking te stellen van de arbeiders, om dezen te steunen in den strijd tegen werkgevers, wclko zich aan contractbreuk hebben schuldig gemaakt. Dit laatste b sluit heelt in de kringen heel wat verbittering gewekt. Dezen zonden ien dcj.utatio naar den Burgemeester om te vragen of liet waar was, dat hij den werknemers 20 000 M*. wilde doen toekomen. Burgemeester Zweigert, antwoorde: dat hij daartoe vast besloten was, en dat het betreffende vsorstel reeds den Hen dezer i i stemming zou komen. Waar men in de kringen der patroons te verstaan had gegeven, dat men hem, Zweigert, een volgend maal niet zou herkiezen, antwoordde de burgemeester, „dat men hem niet beter zou kunnen eeren, dan er hem een verwijt van te maken, zich te hebben gesteld op den bodem van het recht." --- Brieven uit Brussel. I kft kïa a doctors-diploma's. * er j£& lez€r niet onbekend zijn — Iti^dat fie ;?..™9Br dan eens over gespro'Vhv. doof J3e' Universiteit alhier eene fa¦^kkoin» OrS"fploma's is- Vall heinde en Kfcjl "aar fij, , vier-jaarlijksche examens. bewï® HCp J gestroomd om dem doctors- £«snrni7nffeland en de lauden waar En%mni en v WOrdt leTOren h6t grootste N(v.iV°0r hff- het meerendeel komen h B?.Sde on ?loma der genees-, heel- en S,*^ niet rn stuk staat evenwel, dat ze S t\si to _"?°gen praktiseeren: om daartoe ? wbbe;n rn„ .Zouden w een toelatings-exa- NSh verei^??ten ondergaan, ofwel het bh v«l. -sent© getuigschrift hebben over. "¦"W/jI*-1 daarvoor ook-wel naar ' 'Kt&&? m d& i^y's dat examen daar PC. dla vA^n nosr moeilijker gemaakt In *?• T de inwoners, is hun den lust %, j^ Öt*. _?n, de gediplomeerden i n dat h d,? °a kti*1 van Dr- voor anderen opeg^t _!s 2e °s,2n het zoover weten te brentïï *** at* tT™ voere^ willen moeten aan-1% lïloeilii>' va raiikaal hebben gehaald. ENbh *X^Jeyorderd kan worden, üat de .cv doe.i 7 alle* voorkomende talen __* de ï Wt fCi bijstaan door vertalers, > grooten waarborg strek* \i -. 11Jlc_ieid van het afteleggem exap ¦wWiS^11 j™00 in kennis met Oen dokter f 56n. siC?'.,.1 e daarvoor naar hier gekote S5e- Ivie^fdug kwam^ de honorariums i. C B^dio! 'T*™*1 de «skulapen hadden _,"* e*?. een «ff gevormd, welks tarief ik % >% viJ?1?^6 laat volgen. S d^% llA3,1**1 f 25'-^ volgende de Ht °di^d f 25' a» ooï-tificaat 50 V^Tu011* 125 g^ de visite LW?^ ol? loyale kwestie geschiedt MCiC f**16 aan 't h00fd.375, breuk %kT««af, a €en bè'en of knook 1250 «Ss*?4 e©n\!,oor een laatverband of onder-SVN Al**i -eeta °P«!ra*ie aan betoog, tmd6 breuk' fisteL 125 «ld. )N u.?' iet v r e&n een breuk <* en00"? of> Aderen van een vreemd li'l -OwP-&u .' or enz- enz. enz. *<%...¦ ' w^dt dan maar ziek of krijgt --- De forten van Antwerpen. K. &de & levea in de touwerij te _.%Tliol*W ten vaA Antwerpen. (jT^ Gent helbben in eene bezochte vergadering een (bXt S^t-öW ?* wil se&a krasser woord ge- X|? KaS*^»tt de plannen van minis- K W.^ de Voorzitter op dit of ff -VL-^k ln h&t Protest, maar de ver- ge&ne wijzigingen hooren: K> Cf- was het antwoord. $\ Houdf* met algemeenle r 1 C'^o-udZ.^ onthoudingen van welft .^dacU mlm der *• ÏNhs d© aZ «**<», zei me een aanwews «ets r-e c°ninc1k ?p de tr?^t?%hl+ te zm^ z l^de ,en HL^denk r ertae. **?- 61* omdat Smet de Naeyer e? At naar ik meieo- voor Gent zit. m Cöb" i h&t ertoa g:Qg' als men r bekers uitriep: „als Ür ?« « Baap W ¦Wai3> smeten wij hem door . \ JflereS "TV? Kamerleden uit de 0f al L^ höt ministerie niet ta t- «at da versterking van Ant- N.WJhvV.-V- • Exa'taiens. Ü? ?cB I€mand deurwaarder wordt? 'it o>f e*veav deurwaarders-kantoor te 111011 dö noodige bekwaam' Ni»N Wh ia zici aaTl e»n examen, JöK^e.r "rut door de leden der Deur- Nfr-e (^^^teld ujt 5 of 7 leden S-r^b *• ook door de corporatie Van k.'nHn81' n.6n-'' (k-nkrogt men ¦"'"¦aat-deurwaarder en daar- mede Wordt men benoemf ah'ig. Verder gaat het als in Nederland. . Juiat hebben die examens weder plaats #ehad. In de laatste zitting der rechtbank had. deze te beslissen over het beroep ingesteld door een kandidaat tegen eene beslissing der Deurwaarderskamer, die hem op grond van onbekwaamheid het wettelijk certificaat geweigerd had. De rechtbank oordeelde het beroep ontvankelijk, maar wees den eischer toch af. Maar nu komt het mooie De rechtbank was eenstemimig vau oordeel, dat de vragen welke men aan den aanstaanden deurwaarder stelde bespottelijk waren en verre het geheel der kennissen te boven gingen, welke men vam die mindere helpers der justitie kan eischen. Onder de geatelde vragen van de examencommissie, waarin trouwens geen enkel jurist fcitting heeft, kwam1 .ook de volgende vraag voor: „Wat is een lamdbouw-hypotheek?" De president deelde mede dat hij! orde op Saken zal stellen en het syndicaat der deurwaarders zal wijzen op .wat. wel en wat niet. Examens die 'nachtmerrie voor zoovelen: soms moet men er mede lachen, soms zich er over ergeren. J/oor gevangenbewaarder werd gevraagd „wat is constitutioneel recht?" Vcor treinwacbter: ean vraagstuk waarin de kennis der Icgarithmen te pas kwam en als staathuishoudkunde — 1 uur tijd — welke eijn voor Duitschland de voordeeligste uitvoerartikekn en waarom. Staathuishoudkunde voor iemand, die de kaartjes knipt. In Kampen heeft dezer dagen — aan den hcofdcuraus — een jongmensch examen gedaan en wiens geval kart, dat men nooit weet hoe iet. te pas kan komen. Als jongen oefende bij zich in 't schrijven met de linkerhand, uit pure liefhebberijl Veertien dagen geleden brak hij den rechterarm, gelukkig bleef hom de linkerhand over — anders had hij, uitgesteld moöten .worden. Met den eoiien arm ia 't verband speelde hij de zaak me', den anderen klaar, want hij' kwam er door. De Haarlemmermeer, De gemeente Haarlemmermeer vierde dezer dagen haar 50-jarig .bestaan. Bij, de Vermelding van dat feest voegt menig Nederlandsch blad eene geschiedenis van den .strijd tegen en de overwinning. behaald op .den waterwolf. JCtela'l Jhni '48 werd het meer voor de scheepvaart gesloten, terwijl d© Leeghwater haar arbeid 6 dagen later aanving. Den! .1 Juli 1852 lagen de ruim 18000 H.A. bloot waarop gemiddeld een© laag water van 3.21 M. had gestaan ©n'z. enz. . • , ¦: Maar wat menigeen niet weet is dat de toenimalige beurb3chipp©r yan Eindhoven op .Amsterdam, de Pont., d© laatst© schipper is'jgewe©3t die het meer bevoer. Toen ziijue schuit ©r Qoor was ging het slot pp de deur. De goed© man was al lang ter ziele, maar ik hoor hem nog het geval aan iriijh vader zaliger Vertellen. ; , , . ; t j , | De Vrijiheidsf eesten. ¦ We .zijn in het volle der Vrijheidsfeesten en al te. beschrijven, al te vermelden wat er gebéurt ©n te zien valt is me bepaald onmogelijk, .©n nu geloof ik ook niet dat de redactie er op gesteld zou zijn — ca d© lezer al evenmin — "Van geheel© kolommen te krijigen over optochten Verlichtinge.l, steekspelen, wedstrijden, eetpartijen enk De socialistische bladen bewegen hemel en aard© om aan 'te toonen dat d© Belgen in tranen en rouw de dagen moeben doorbrengen, die aan den nationalea jubel zjjin gewijjd; ze zouden de Brabanconne en de Kantaten vervangen willen zien door geween gezucht en geknars der tanden. Zie eens aan,! 75 jaar zucht het land onder het schandelijke juk der boor|zwazie; er is geene reden tot juichen Wij ,_jij!_ü over^ongelukkig. En België i s een voorspoedig land' Eeretens, .waar vindt men de b o ur g.e o i s i e waar trekt men de grens, die haar scheidt van de werkend© klasse? Is de werkman van gisteren niet >de boerzwa ran heden? Zie rondom u, gi© in sn en dekkers, dat men aanhaalt en bewondert, de socialistische bladen de helft zouden kunnen drukken van wat ze nu de wereld jn sturen, ¦ , _ Hunne .redacteuren zouden wellicht spoedig uitgenoodigd .worden om het genot te (.maken van .een veHblijf in eene forteres of andera plaats, waar — wie weet? — cc sommigen der onzen zouden ontmoeten boer, z w a' s van ons allooi, die niet altijd goed .gezien zijn bij de rechtbanken yan een land waar zoo gemakkelijk yoor majesteit.schennis wordt veroordeeld. w- i ; De Peu P 1 e verwondert z_ch over het groote aantal vreemde vlaggen, dr__! in Brussel wapperen. , i i Het .heeft, helaas! zelfs de Nederlandsche kleuren gezien met oran.e Vaandelkwast, broederlijk .wuivende naast rood, g&sl en zwart. „C'est „vn combi e" zegt het. Ja, werkelijk het is een com bic, dat Belgen — ook al waren zij. socialisten — zich door vreemdelingen eene les laten geven van gezond yerstand. Boer z w a' s, die hun vaderland hebben verlaten .om hier te levea en te arbeiden, verheugen ,ri_h over die gastvrijheid; zij vieren de nationale feesten van dit land voor zoover het hun post, zij. wenschen dat België vrij en voorspoedig blijve. ¦ i En de ware Belg constateert dat feit met zekere voldoening. Op het oogenblik dat het laatste vierendeel, dat _üt land van een honderdjarig fee-t sche'dt begint, kan dat land met fierheid op den afgelegde/n weg terugzie!, en met moed voorwaarts Voorwaarts, zonder omzien, met rechtvaardigheid en goeden wil, en nog meer door daden aangetoond, dat de boerzwazie alle 3 voor laad .en volk heeft gedaan ©a zal blijven doen en de klasse:.strijd. welken de socialisten varhopen door die boerzwazie zal word©! onmogelijk .gemaakt. Ik kom op voorgaande nog terug. K 1 o O's ter go ede ro n. Het i_al wel geheel onnoodig zijn den lezer nog opmerkzaam te maken hoe in Frankrijk met de kloostergoederen wordt gehandeld. De kkwidatie, .die meter dan een milliard moest opbrengen en nu al een paar jaar duurt, heeft de 5 .nrJhoen, dus het 200ste gedeelte, nog niet geihaald. , Dezes- dagen — het stadje waar is me ontschoten — werd een nonnenklooster geveild en door dien likwidateur op 29000 fr. ingezet. Ten gevolge van omstandigheden liep het op 41000, en zegevierend roept een blad alhier uit „tóe, de tijd dat men zwart goed niet aandurfde ,i 3 voorbij!; het gaat zelfs met opgeld weg. , Ja, dat kan zoo voorkomen, en ik dacht eens na .over de vroegere koopers van fc w' a r t g o e d! Ik .heb er nog gekend ik heb hunne kinderen gekend, ik ken hunne kindskinderen nog. Ik schudde het hoofd, ging .de namen ©©ns Pa berekende d© honderdduizenden die men had nagelaten, er waren ©r onder, die boven het millioen Ik ken een voorbeeld (onder een hoop andere) de rader plotseling .dood! de moeder idem Geen der kinderen, .die welvarend bleven —^ allen hadden meer dan f! 150.000 geörven — bereikte den leeftijd van 50 jaar;' drie ervan kwamen ongelukkig aan hun einde; en van di© de .50 jaar overschreden hebben is geen een, dat onset met ramp- ©n tegenspoed te kampen heeft — nu op dit oogeoblik nog. In ziekten, geldverbes en bankroeten is alles heen gegaan. Ik .oordeel niet, lezer, o neen! maar dacht aan 't zwarte goed. En niet een, tien gevallen zou ik' kunnen aanhalen, maar de ©ene of andere zou wellicht naar .namen zoeken en dat wensch ik niet. Eenigen tijd geleden informeerde ik naar een mijner kennissen, wiens vader rijk geworden was door 't zwarte goed. — 0, weet ge dat niet? Ge weet toch dat de .grootvader .zich verdronken heeft. — Ja en — Wel de zoon was getrouwd, hij' had twee kinderen een jongen van 26 en eene dochter yan 22. De zoon is gek geworden en zijn .ongein is op 26-jarigen leeftijd door oene visch.graat gestikt: de dochter is ongelukkig geworden beeft een kindermoord in de gevangenis uitgeboet. Waar ze is, Weet niemand! Ik dacht weer aan 't zwar.te goed. Nieuw veevoeder. Hebt ge gezien, dat een scheikundige heeft uitgevonden veevoeder te maken van hout, plus natuurlijk eenige surrogaten. .Ik zou haast gelooven dat het domste beest liever haver of graa of hooi hebben zou dan het voortbrengsel van menschelijk vernuft. . ( ' Advocaten. Maurits Flach advokaat te Parijs, ken ik .van toen hij; nog geen 15 jaar oud was en er gaat geen dag om of ik druk 'zijn vader de hand. Of ik m'n draai had toen ik het volgende las, laat _Jt u raden. '. I ' i ¦ i Jdet Parijsche assisen-hof moest Maandag beslissen over een heel gewone zaak van ontvreemding, maar er 'kwam ©cm mc. i dent j e. De Jt.escïmldïgde., juffrouw Leclerq, kassierster, had zich te verantwoorden voor oen diefstal van fr. 2400 ten nadeel© van haren patroon en had als raadsman Mr. Flach. Daags tevoren had deze, voor hetzelfde Hof een patroon bijgestaan, die civiele partij constitueerde, in eene zaak van ontvreemding tegen een kassier. Flach pleitte en de jury gaf hem gelijk. Zou nu de kassierster, verdedigd door den jongen advokaat worden veroordeeld? Reeds bij 't begin van 't verhoor, meende de Voorzitter tel zeer a d rem te herinneren dat de jonge advokaat.de veroordeeling van eon ontrouw kassier geëischt en verkregen had. — .Gisteren zeide hij; .tot de beschuldigde, heeft uw verdediger dank een welsprekend pleidooi onder dezelfde omstandigheden een huisvader doen veroordeel©.! die minder schuldig was als gij Als door een adder gebe/en sprong de verdediger overeind. ' j ( _ — 't Is niet aan .e. nemen. Mijnheer de Voorzitter, dat de persoonlijkheid yan den verdediger een oleme.it zij ten laste van zijn kliënt. Do Voci-zitter Millian. — Gij' staat buiten spel, meester, Ik zeg dat de zaak van gisteren minder ernstig >wa_ dan die vaa heden. Gisteren hebt ge de jury overtuigd..dat ze het schuldig moest uitspreken. We zullen zien wat ze nu oordeelt. En de jury gaf den advokaat gelijk. Juffrouw Leclerq die trouwens steeds hare onschuld had beweerd werd v r 'ij; gesp roken. En ik; ik ben in mijn element: dat advokaatje r_u pep 23 jear oud. pleitte teen hij nog niet mondig was voor 5 we«:ea tegen oen onwaardigen voogd. 't Is deoelfde v„n wien ik een jaar of wat geleden vertelde, dat hij — moetende optreden: ex of fiei o, voer eea ploert van oen vader — zeide „zeker, mijnheer de voorzitter, 't is eea schoelje-, eea schavuit een ellendeling en al .wat ge wilt, maar wijs ,me het artikel der wet aan volgen 't welk gjji.hem straffen kunt." ¦ En die kerel kwam vrij. Advokaten, advokaten niet voor niets heeten zij; in de taal van Groot Mokum: kakelaars en draaiers. ¦ > 'i A. M. S. --- „Kunnen wij niet anders worden?" Deze veelzeggende vraag richt Prof. IJolwerda tot zijn liberale landgenooten in een brochure, welke door alle Nederlanders .van staatkundige ontwikkeling maar meest door'de liberalen behoorde gelezen te worden. Schrijvende over de wijze, waarop Minister Kuyper door de pers der Linkerzijde bestreden is, zegt de Hoogleeraar: „Hier heeft men ©ca dier gevallen, waarin „iemand buiten het gemeen© recht wordt ge„steld. Met haar: hors de la 10l deed de Fran„scbe revolutie hare grootste gruwelen. Waar „_3 hier het rechtsgevoel ? 't Is oen smartelijke „gedachte." .En verder: _ „De.strijd tegen den persoon van Dr. Kuyper. „in zichzelf onzedelijk, werd gestreden door „hoogst onzedelijke middelen ..Het algemeen grordkarakter van de liberale verkiezingen van 1905 was door en door onzedelijk." _ (Hier en tolkecs in het vervolg vergete men niet, dat de cel-rijver zichzelf tot de liberalen rekent.) Over het medelijk bewustzijn der zoogenaamd I verlichte kringen breekt hij aldus den staf: „Het zedelijk bewustzijn in „verlichte" krin„gen is soms zoo ernstig verzwakt" Als bewijs vcor deze uitspraak, verhaalt hij. wat hem bejegend is na de verschijning 2_jher eerste brochure: „Wie zijn wijzelf?" vóór de verkiezingen. Achtenswaardige vrij_a_inige lieden en achtenswaardige vrijzinnige bladen hebben toen tot hem gezegd: ..Ge hadt met uw brochure moeten wachten tot na de verkiezingen. Nu zullen de liberalen niet willen luisteren, uit wrevel, dat zij; vóór de verkiezingen verschenen is." Op dit verwijt antwoordt de schrijver zoo snijdend waar: „Ik kan niet na de verkiezingen zeggen: „Schalk, de wijze waarop gij' de verkiezingen „geleid hebt is hoogst onzedelijk; maar ik heb „u maar uw gang laten gaan; ik wilde u éérst „de overwinning laten behalen." En .dan wederom _éér scherp, doch niet' te scherp. „.Als men Heintje zijn kippetje laat opkluiven, „wil hij er wel een zondaarsgezicht bijzetten." Kleinzielig hebben de liberalen bjj de stembus de groote verdiensten van Minister Kuyper tijdens de staking den lande bewezen gekleineerd. . Hoor nu hoe de Hoogleeraar ze ka.tijdt: „Thorbecke was een mam van het gezag, „omdat hij bet diepe bewustzijn had, de rech„ten vaa het geheel© volk te vertegenwoordi„gen. Arders, maar toch nauw daarmee ver„want was de groote zedelijke __ca___t_ die Dr. ..Kuyper bij .de staking toonde. Onze peute„rige vrijdenkertjes gelooven, dat iedere" kwajongen het kunstje ook wel kani" Hoe de liberale partij de partij van het ongeloof geworden is, beschrijft Prof. Ho_w«d_. in dezen trant: i „In de jaren om: '70 ontstond beirekkelijk „plotseling in het denken en gevoelen der na„tie ©en diepe ca breed© klove. Ongeloof en „eene onvermijdelijke _reloovige reactie kwa..,-nen scherp tegemover elkaar te staan. Wat „een tact, wat een fijn gevoel, wat een verhe„ven waardigheid was er noodig, om onder „zulke omstandigheden d© weegschaal in de „hand te houden. Hoe netelig werd toen de „podtie der liberale partij;. Maakt u niet nge„rust. Zij had van die neteligheid hoegenaamd „geen last. Takt, fijn gevoel, verheven onpar„tijdigheid, het pijn waarlijk geen zaken voor „een ordinairen vrijdenker. Zonder blikken of „blozen, als iets dat vaa zelf sprak, werd de „liberale partü praktisch de partij van het „ongeloof." . Na betoogd te hebben, hoeveel redderde on bewarende kracht voor ons volk van den godsdienst uitgaat, spreekt hij' Mr. vaa Houten, di© zich niet met den godsdienst wil ophouden, aldus aan: l „Mr. Van Houten, gij zij* een bekwaam en „eerlijk man, maar als gij; u wèl met het godsdienstig leven van luw volk_,opgehouden" hadt, „izoudt gij' het izeer zeker afgekeurd hebben „dat aan de kleine Nederlandsche burgerij' „waanwijze vrijdenkertjes met sleohts een napgat.© in de ziel, als onderwijzers hunner kinderen op het dak gestuurd werden, lui, die ,-ji zichzelf — ze zijn neutraal — grinneken ,om het geloof hunner leerlingen, .zooals de .mensch zoo dikwijls grinnikt om datgeen, wat ,hi. met begrijpt. Helaas Dajaks en Alfoeren .moeten bestudeerd worden, doch he. N3cier- Jandsche volk mag men regeeren zonder het ¦„ook maar ©enigszins t© kennen. Heeft nu dat 1 „Volk zoo volkomen ongelijk als het zijn liberale I niet vertrouwt? Integendeel, reeds I onverschilligheid is gevaarlijk, maar het „blijft niet bij onverschilligheid." ¦'¦ \ ;. i Wij moeten on» beperken. , Alléén nog jnaar èèn zeer interressant citaat. De schrijver verhaalt, hoe hij, er to© kwam.teg©n het zedelijk .verval der liberale partij' te getuigen. , ; ' !. 1' l ' ' ; •-,'., '' ?Reed 3 lang was ik overtuigd, dat de libe,-,rale schoolwetpolitiek een onrecht was. Doch „die overtuiging was in hoofdzaak een over„tuïgiry-r van het verstand.... Ook is d© gewon© „levenstaak zwaar genoeg;.wat daarbuiten valt, „laten lieden als ik üioo gaarne over hun kant „gaan. Uit sleur stemde ik gewoonlijk zelfs op „liberalen. Ik verheugde .mij! dat onder de h„beralen zelfs de meeaiagen zich begonnen te „wüjizigen en dacht: het zal wel terechtkomen. „Toen men echter daar.op eens rechtsomkeert „maakte en een schoolwet-agitatie begon zoo „gemeen als wij .Goddank nog. nooit een gejiad hebl-en, toen wlerdl mijn verstandelijke „overtuiging op éénmaal te volle een zedelijke. "Mm geweten liet mij niet met rust, ik sprak „zoo spoedig ik maar kon. Ik had te lang ge„zwegen. "Nu spreken of nooit. In diepe erger„___. over de eigengerechtigheid waarmede één „enkel persoon werd aangerand, vroeg ik: Wie „l_üj__ wijzelf?" i i }¦•.; Het kost orte op ,të li'oudeh. I i Den schrijver onzen hartelijken dank_ voor __jn schitterend pleidooi voor de zedelijkheid dn d© politiek. ' \ Waren alle liberalen als hij, hoeveel beter bon onze politieke toestand zijn. ÏÏjn woord i. als een teug koud water voor ©en vermoeide ziel. < i (E. D.) ---