TELEGRAMMEN. Op de Philippijnen. WASHINGTON, 26 Maart. (7?. O.) Generaal Otia seinde, dat generaal Mac Arlhur den vijand tot den aftocht dwong, doch dat hij niet in staat waa een vei sterkt punt ten noordsn van Polo te bezetten, tengevolge van de onbegaanbaarheid van het terrein. Do Amerikaansche verliezen bedroegen gisteren, in het geheel een officier, en 25 man, gedood en 8 officieren en 142 man gewond. Heden werd een beslissend gevecht ge>le-vcrd in den omtrek van Polo, waarbij de vijand hevige verliezen leed. Do stad Malabon ia in den afgeloopen nacht door de opstandelingen in brand gestoken. Do bïïgado van Wheaton nam Malinta, na een hevig gevecht, waarin aan beido zijden hevige verliezen geleden werden. Volgens andere berichten is Malabon door do Amerikaanscho artillerie in brand geschoten. --- Onlusten in Marokko. ALGIERS, 26 Maart. (E. O.) Bij onlusten, dio to Marab, aan de grens van Marokko zijn uitgebroken, violen den 22sten Maart do stammen van Djedad en dtr Bsnisna-C Do vorige week liepen to Madrid allerlei geruchten over belangrijke gebeurtenissen nan het hof, en wel betreffende do Koningin-Regentes. Eerst werd verhaald, dat H. M. besloten had, tegenover de berooidet schatkist een derde dfeel van de „civiele lijst" ten offer te brengen. Later werd beweerd, dat do Koningin besloten had het regentschap neor to leggen. Ten slotte bevatte de „Nacional" het bericht, dat de Koningin het regentschap zou overdragen aan haro schoonzuster, do infante Isabolla en aelve zou hertrouwen met een neef, een aartshertog van Oostenrijk. Het blad werd wegens dat bericht door do politie in beslag genomen en u'e telegraafbeambten weigerden dépêches met het bericht over te seinen aan buitenlandsche bladen. Ludwig Bambergcr heeft tweo lijvige dcc- Icn Mémoires nagelaten, die geheel voor de pen gereed zijn en loepen tot 1867. Heb :o deel loopt tot de onderdrukking van den opstand in den Palz, het tweede behandelt het leven van dien schrijver in het buitenland, vooral to Parijs. Bovendien heeft Bambergcr dagboeken nagelaten, waarin hij geregeld zijn indrukken enz', bpteekende, en dio foopoü tot 1897. Zijn vrienden Tiieodor •Bartli tn dr. Paul Nothan zullen zijn mémoires uitgeven. t> Frankf. Ztg." verneemt uit Londen, d^ da" Belgische regeering haar spijt heeft ï \J,-,nrl «Jat zii aan Rhodes zulke bezwareniïTS-filto heeft ..gesteld, dat hij „oh j ,»_• -j-i' bil de Duitsch© re* genoodzaakt Men koeslerfc iv ES?do hoop, dat do Af.rikaanscho spooxweg eg misschien toch nog over Balgisoh grondgebied zal gaan, wanneer de Duitsclns tja'/ moeilijkheden maakt. Slatiri-Pflcna, de vroegere gouverneur van Darfonr en later vele jaren' gevangene van den Mahdi, heeft aan de „Netto Fr. PreMrf medegedeeld, dat hij het Fransch-Bntsch traetaat over Afrika vooïdecliger acht voor Engeland dan vcor Frankrijk. Pit laatste land krijgt de macht over Jict westen vaa Soedan on heeft nog do rijken van Wadai en Bornoe te veroveren, wat niet gemakkelijk zal gaan en van zeer twijfelachtig voordcel ia to achten. Engeland daarentegen krijgt werkelijk bezit van het Oosten, en zal dit bevestigen als het, wat noodig is en vermoedelijk in het eind van Juli zal beproefd worden, met een groote expeditie do macht van den Mahdi zal weten te vernietigen. In allen gevalle beteekent het verdrag een triumf der beschaving in Afrika. Do Congostaat zal de provincie Bahr-el- Gazal in erfpacht nemen. Hij heeft daartoe het rocht volgens een overeenkomst met Engeland van 12 Mei 1894, waartegen Frankrijk zich echter tot heden verzette. Nu Frankrijk's gebied in Afrika geregeld is, bestaan er geen belemmeringen meer cm de Congostaat rust reeds een expeditie uit, ten eindo het nieuwe gebied in bezit te riemen. Bij de Belgische regeering zijn verder berichten binnengekomen, dat Baron Dhanis den 18en Januari in Kabambara is geweest, daar zijn hoofdkwartier opgeslagen heeft en er gerust een aanval van de opstandelingen afwacht. Mongala is geheel tot rust gebracht. Do Boadjaas onderwierpen zich aan Lothairo en leverden de wapenen uit. Do Congostaat heeft besloten niet in te zonden op do Parijsche wereld-tentoonstelling. Aguinaldo heeft een afgezant naar Madrid gezonden, ten einde te onderhandelen over do uitlevering der Spaansche gevangenen. --- Onze Oost. Fransche Mail. (Java-Bode van 22—28 Febr.) Atjeh-. Do „Deli-Crt." bevat een Atjehcorrespondentie, waarin een en ander voortkomt over het gevecht in den nacht vau 10 op 11 Februari, waarbij Toekoo Oemar gesneuvold of zwaar gewond zou zijn. Wij lezen daar: „Hoe of de verschillende troepen die nu tegen Oemar in 't veld zyn werden opgesteld, is vroeger roeds medegedeeld. Te Melaboe zelf is niet meer dan de oorspronkelijke bezetting aanwezig, waarvan dikwijls* nog een groot gedeelte afwezig is voor patrouilles. Of Oemar hieromtrent ingelicht was, weten wij niet voor zeker mede te deelen, een feit is het, dat te Melaboe bericht werd ontvangen, dat oeno groote bende in aantocht was, met het doel om de Atjehsche passer in de asch te leggen en verder het onze etablissementen en hunne bezetting ZO9 onaangenaam mogelijk te maken. Geen kwade zot van Oemar, om te trachten op die manier onze hoofdgedachte van hem af te brengen en hem rustig in Boven-Waïla, waar hij zich te Pasir Atjeh ophoudt, te laten zitten. De gouverneur zelf was ook te Melaboe aanwezig. De postcommandant van Melaboe, de le-luitenant Verbrugh, ging met 25 fuseliers van zyn detachement, bij Oedjoeng Kala, waar de bende volgens berichten zou moeten passeeren, in hinderlaag liggen. Hoe menigmaal werden hinderlagen tevergeefs gelegd, hoe menigmaal moesten onze officieren en mennekes huiswaarts kecren zonder succes. „Ditmaal zou het anders zijn. Werkelijk daagde de bende op. Voorop eenige Atjehers met een paar karbouwen, daarachter eenige dragers, vervolgens de strijders met blanke Beaumontgoweren bewapend. Het hort kloppend van ongeduld, zagen do mv/.cn den niets kwaad vermoedenden vyand naderen, korter en korter werd de afstand die hen van elkaar schoidde. Plotseling klinken eenige salvo's door de lucht en zoekt de vijand voor zoover die niet gewond of dood is, een veilig heenkomen. De onzen achtervolgen, doch de patrouille is slechts 25 man sterk en ook wij krijgen een doode en een gewonde. „Negen dooden laat de vijand op de plaats liggen. De luitenant Verbrugh gaat nu terug naaide benting om den doode en gewonde in veiligheid te brengen. „Nadat dit gedaan is, wordt weder uitgerukt om het terrein verder te doorzoeken. „Nu worden ook weder eenige dooden gevonden. Het terrein is geheel van vijanden gezuiverd, aan de bloedsporen was het te zien dat er nog andere dooden of gewonden waren weggevoerd. In eene oude Atjehsehe benting waren acht Atjehsche lijken neergelegd, om van daar uit te worden be- graven. „Wel wetende dat deze lijken zouden worden afgehaald, besluit luitenant Verbrugh in deze bent«ng den nacht door te brengen en de lijkbezorgers ai' te wachten, om hen ook maar tevens naar de andere wereld te helpen. De nacht gaat rustig voorbij. Ongeveer tegen 51 uur 's morgens stond Verbrugh midden in de benting en de manschappen op den uitkijk over de wallen verspreid. Plotseling springen zes Atjehers op den luitenant toe. „'t Was alsof zij uit de lucht kwamen vallen. Vermoedelijk hebben zij zich schuil gehouden in de boomen en begrepen, dat zij zouden worden ontdekt zoodra 't licht werd en dat dan ook hun laatste ure was aangebroken. Alvorens evenwel van dit leven te scheiden wilden zy den commancl». f- dB 't hun gisteren zoo warm maakte, even een tooi' J^toven. Ongeveer met zijn zessen te gelijk vielen zij aan. „Do luitenant \ erbrtigh trekt zrjn revolver en schiet er twee neer, eon derde verwondt hij met zijn gabel, doch deze heeft gelegenheid hem een kiewanghouw toe te brengen over den linkeronderarm, waardoor een zevental pezen werden doorgekapt. „Do vierde en vijfde aanrander worden door een sergeant en een fuselier afgemaakt, dc zesde, hoewel gewond, kon ontkomen. Behalve de luitenant Verbrugh hadden wij nog een licht gewonde. '- „De doorgeslagen pezen werden te Kota Radja allen gehecht en er beslaat zeer veel kans dat de arm geheel terecht komt. „Ook onze bezetting bij Marit raakte slaags met ooi'i'o bende, dip 7 dooden in onze handen liet, wy kregen daarbij een doode, een levensgevaarlijk gewond en een paar licht gewenden, Qemar heeft nu weer eens kunnen zien, dat 't niet geraden is met zijne bende te dicht bij onze repeteerknotsen to komen. , „Een paar dagen na dit eerste bericht kregen wij nadere berichten met dc „Aleiander" van de Paketvaart. Er werd niets ij praeceptoreh en candidaten in de letterep hetzelfde konden doen, wat Duitschland en Oostenrijk doen c' voor hunne Gymnasiallebrer. Msn moest ze onder et goleide van een vakman archaelogische excursies A ran eenige weken naar Italië laten maken; ook het Vl Britsch Museum zon op zoodanige wyze eens bezocht kunnen worden. Voor dergelyko tochten zou ieder goed student in aanmerking kunnen komen, n De hooger begaafden zouden door zulk eene reis st eene krachtige opwekking tot eigen studie ontvan- fo gen en door flink werk, by voorbeeld door eene dissertatie, zouden zy kunnen toonen, wie sy waren. Voor deze, immers altyd betrekkelijk weinigen, J zou natuurlijk zonder groot bezwaar het noodige ii •;eld voor een in strenger zin wetenschappelijke reis ei bijeen kunnen gebracht worden. Niet slechts arohaeologen en epigraphici, ook philologen zouden ° behooren te worden uitgezonden, doch de laatste " zouden dan vóór hunne archaeologische bystudiën d uitnemend voorbereid zijn. Hulp en voorlichting e zouden dergelijke reizigers bij dé bestaande écoles i en Instituten van zelf in voldoendo mate vinden.'1 Prof. Holwerda eindigt zijn belangrijk verslag van Oct. j.l. met de volgende e opmerkingen:. e „De zaak van wetenschappelijke reizen is van een } zeer groot belang en hst is een geluk, dat dit ] steeds meer wovdt „gezien. ÏJvehals in onzen nan, < del zyn wy in onze wetenschau maar al ti ,^U geneigd tot tehnjj (ttten. Het Ton vooral ™ ' sche volksbeschaving van het hhnersto„ • _ g- ' indien onze hoogereBvolkJo^foffi^ ghfel^rn^LSXnTl rSf* het minst iri-r.P^^ kïluß ontwassen. Niet koniSe wofetfeen'eh_dCkf & na" het ' zyn Ag steunt^toS^fi^t_lSd'S_S ' aloude roem in klassieke studiën; wjjTlS achteruitgekomea «,da, -g de beteekenis" vanhetpn uuiten onze grenzen verricht werd, niet verstonden. De neiging ueenu; fo# w.i m 'onze gym- -'' nasien vaSiscboAeu U «eu e.n, ons gansche onderwijs wordt veel te uitsluitend beschouwd als een middel voor den individu om zich in zijn eigen belang httr»tt-een andere min of meer ™ betrekking meester te maken. Men \, of^if °nu-ld?alilme een Menskracht is voor een gansch volk die het staalt ook in den strijd voor ons6vo fff8 tbclanT- onze «a* ÏSJ™ iets goeds en Toots weten ' der Hit ™P °nZe gJTmnitóii;n behooren in het bijzonder die mannen gevormd te worden, die in de gansche maatschappij in zaken van hoogere ge. beschaving den toon hebben aan te geven, veel grooter kracht zou van onze leeraars aan ovnv naaien kunnen uitgaan, indien zeer velen dooi met oordee vruchtbaar gemaakte reis hunne op voeding voltooid hadden, enkelen gedurende opruimen tyd onbezorgd als zelfstandig geleerde zioh hadden kunnen ontwikkelen. Voorheffing der volken hebben de wetenschappen van aeethetica en beschavingsgeschiedenis eene zeer hooge bete»-iv t-11 IS , --- Arbeids- en rusttijden. De gisteren te 'ê-Hage gehouden vergadering van bakkersgezellen ter bespreking van het wetsontwerp op arbeids- en rusttijden werd door den voorzitter geopend met een woord van telearstelling en mistroosting over de zeer geringe opkomst en de weinige belangstelling die de gezellen toonen voor een zaak die hen in do eerste plaats moest ter harte gaan. Van de leden der Volksvertegenwoordiging, uitgonoodigd om deze vergadering bij te wonen was alleen de heer ïroelstra aanwezig. Van de heeren Conrad, Heldt, Krap, Van Kol en Schaper was bericht ingekomen dat zij verhinderd waren. De heer ïroelstra kon, wegens bezigheden elders, slechts een kort oogenblik ter vergadering blijven. Niettegenstaande die geringe belangstelling, zou men, aldus zeide de voorzitter, toch den strijd blijven voortzetten om verbetering te brengen in het levenslot der bakkersgezellen. Daarna werd door den gezel J. P. A. ten Boekhorst, voorzitter van het hoofdbestuur, toegelicht het adres dat door het hoofdbestuur van den Ned. Bakkersgezellenbond is gericht tot de Tweede Kamer der Staten-Generaal, waarin gewezen wordt op de leemten welke nog in het ingediende wetsontwerp voorkomen. Uitvoerig zette spr. uiteen dat een werktijd van 11 uur, volgens het ontwerp, te lang is voor bakkers. Hy betoogde voorts dat nachtarbeid geheel moe-t verdwijnen (behalve Zaterdags) en dat Zondagsrust moet verzekerd worden; in 't kort dat de levensomstandigheden voor den bakkersgezel dringend verbetering eischen. De volgende motie werd ten slotte bg acclamatie aangenomen: //Da groote openbare vergadeiing gehouden op Zondag 23 Maart te 's-Gravenhage in het lokaal Concordia, ter bespreking van het ontwerp van v/et omtrent de arbeids en rusttyden in fabrieken en werkplaatsen, in het bijzonder in bakketgen; '/gehoord de besprekingen; //van oordeel dat de arbeidstijd zooals die door den Minister wordt voorg«steld, te lang is; dat het werken ia den kost moet vervallen; "Spreekt den wensch uit dat door de Regeering dc wijzigingen zooals die door den Ned. Bakkprü Gezellen Bond zijn voorgesteld, zullen worden overgenomen en doet een beroep op de lodoh'der Tweede Kamer om de door den N.8.G.8, ingediende wijzigingen te steunen." v Da principieele wijzigingen zyn: arbeidsduur 9uur met een uur rust; geheele afschaffing van het werken m den kost; en afschaffing van nachtarbeid gedurenda de eerste vrjf dagen dar week na den Zondag Volledige Zondagsrust. --- Gemeenteraad van Arnhem. Onze correspondent schrijft ons d.d. 25 Maarti i -I? °»belangriJk was de Raadüiitting hedenmiddag, want .... het w_ alle, pais en vroo. w i fenige afwijzende praeadvios van Ii eu W., ni. op net adres van bewoners Her Pels kenstraat, om dio straat door de gemeen! overnemen op grond dat bedoelde weg, dom toebehoorende aan den hoor T. Etty, voldoet aan de bij Raadsbesluit van 1886 voorwaarden, werd door dat college, in een gvo beschikking veranderd, aan den Raad voc nadat de bewoners zelf hunne medewerking hadden toegezegd bij nader adres, hun in de pen gegi door het Raadslid Knoops, wien daarvoor door den voorz. openlyk hulde werd gebracht. Volgens het nieuwe reglement voor de Bank Leening werd eene commissie van 5 leden \ die instelling benoemd, nl. de heeren mr. H. M Wolff, jhr. mr- P. van Nispen tot Sevenaer, mr. C. W. Maris, T. A. van Zeggelen en A. G. V. van der Schooien. Aan de aftredende commissie, in 't bijzondei een der leden daarvan, die vanaf 1863 mei grootstfen ijver de belangen der bank behartigde, werd door den voorz. hulde en dank gebracht' waarby in de eerste plaats herdacht werd de moeilijke voorbereiding van het nieuwe reglement, dat voor de toekoro»t dier instelling van zoo groote beteekeni» is. Het bïhêêr over de Bank werd tijdelijk (tot 1 Jum a. s.) opgedragen aan den heer A. D Cheriex thans reeds waarnemend directeur der Bank temaJ C/I^mUne-atie' bereke».l ---