INGEZONDEN MEDEDEELINGEN a 60 cent per regeL ! Het Bureau der Germama is gevest.: Sarphatistr. ö3. IPBIMA AMIIMM NACHTLIGHTEN, tevens voortreifel-U— TUeeliclit. De beste en voordeeligste der bestaande soorten Knetteren niet, walmen niet, gaan > niet uit, maar geven een rustig, \\\ ;/,/ helder, veilig en reukloos licht. De ' <^\\l//££> behandeling is eenvoudig en ziude- ~~f2=_ & __* lijk. Elke pit brandt ten minste 18 ~z%JltÊïS~ uur. De doos, voldoende voor 6 /HÏkïv^ maanden, kost slechts 10 cent*. jjfiffiËaE^Bfa Alleen echt met firma GEBR. f§fp H^lp j RIKKERS, Amsterdam. (6288) W i C O Men wachte sich voor waardeloozen namaak! O O Bij de tneeste handelaren voorhanden. Waar niet | verkrijgbaar, "weude men zich tot de firma G-EBB,. i RIKKEBS, Amsterdam _BSr 10 cent dt doos.; --- geen woord waar. lets dergelijks was niet gevraagd en dus ook niet ingewilligd. Hier en in Indië zou de Reg. de stiptste neutraliteit in acht nemen en zich blijven houden aan de op onzijdige Mogendheden naar het volkenrecht rustende verplichtingen. De Min. dankte den Heer Sickinga voor zijn waarschuwing ter zake van de Minahassa. De Reg. verloor de voorzichtigheid in die zaak niet uit het oog; maar de Min. bleef zich op het standpunt plaatsen, dat volgens het Reg.-regl. de Gouv.-Gen. en 't gewestelijk bestuur de toelating van zendelingen, bedienaren van den godsdienst in scholen, moeten beoordeelen. Met de wenken van den Heer Van der Biesen voor 't financieel beheer was de Min. het eens; niet met zijn klacht over de defensie-uitgaven, die eerder zijn af- dan toegenomen, al moge 't bedrag ook hoog zgn. Van een wederinvoering van 't cultuurstelsel — met dwang althans — wilde de Min. niet weten ; 't zou zonder dwang teleurstelling geven, getuige de particuliere industrie, die ook niet altijd loonend blijkt. Waar echter zonder te groot risico iets voor behoud van gouvernements-cultures was te doen, werd het niet nagelaten. Het lag in de bedoeling der Reg. om, gelijk de Heer Waller had aanbevolen, geen middelen noodeloos prijs te geven, maar veeleer naar versterking er van te streven. Maar met den Heer Van Leeuwen wilde de Min. geen herstel van uitvoerrecht op suiker; de bezwaren waren zeer groot, terwijl hij ook, om 't groot risico, afkcerig was van Staats-mijnbouwondernemingen, wat niet uitsloot, dat naar vermeerdering van aandeel voor de schatkist van de mijninkomsten kon worden gestreefd. Ten aanzien van den oeconomischen toestand beaamde de Min., dat er niet van inzinking behoefde te worden gesproken als bij een stervende, waartegen niets baat. Alleen was 't weerstandsvermogen dor inlandsche bevolking te gering en men moest door materieele en moreele middelen dit trachten te versterken, — door bevordering ook van de zending en van 't onderwijs, waaraan inderdaad nog te weinig is gedaan. Die onderwerpen hadden de volle aandacht der Reg. en men zou geleidelijk op den nu betreden weg voortgaan, waartoe bijv. de proef met huisvhjtscholen werd genomen. Het tegengaan van het opium-misbruik was ook een wensch des Min. en hij meende, dat de regie 't eenig geschikte middel daartoe was gebleken. Ten opzichte van de Mekka-bedevaarten moest de Min. volharden bij zijn meeuing (ook die van Dr. Snoeck Hungronje), dat 't gouvernement zich van elke inmenging moet onthouden. Ter bestrijding van de speelzucht wordt het een en ander gedaan; het laatste woord is daarbij niet gesproken. Wat betreft den landbouw, ging de Min. mede met den wensch naar bevordering van irrigatie, regeling van 't grondbezit der inlanders en waakzaamheid tegen het te zeer in weinige handen brengen van den grond; maar het verbod van vervreemding geheel te verbieden, ging hem toch te ver. De strengste maatregelen tegen woeker, zeide de Min. verder, zouden niet baten. Alleen door goede krediet-instellingen en opheffing der bevolking is de woeker te bekampen. En wat 't verblijf van vreemde Oosterlingen aangaat, volledige vestigings-vrijheid stond ook de Min. niet voor, maar evenmin algeheel verbod, want zij hebbea toch ook wel nut. ©ultuur van vruchten op de erven der inlanders kwam reeds hier en daar voor en zou bevorderd worden. Ten aanzien van de particuliere industrie deed de Min., ook in verband met de grondhuur ordonnantie, uitkomen, dat de inlander toch niet zoo geheel is overgeleverd. Er bestaat controle ; maai 't van bestuurswege vaststellen van de prijzen der producten zou niet doenlijk zijn. Omtrent Dcli weerlegde de Min. de meeniug, dat de in 't rapport Rhemrev besproken misstanden tegen besturende ambtenaren en particuliere ondernemingen worden geëxploiteerd; althans niet van bestuurwege wordt op iemand een blaam geworpen, behalve op de rechterlijke ambtenaren, die in 't vervullen van hun plicht zijn tekort geschoten. En als de Min. den Heer v. d. Brand had geraadpleegd, toen deze hier was, dan geschiedde dat enkel om zijn oordeel te vernemen over de door hem ontraden invoering van een regeling van 't arbeidscontract in Dcli, waaromtrent ook andere adviezen waren ingewonnen. Door den Heer Waller was aangedrongen op de bevordering van kleine ontginningen door inlanders, maar de daartoe noodige factoren ontbraken nog te zeer. Wat de Min. voor de decentralisatie van 't bestuur in Indië mogelijk achtte, had hij voorgesteld ; de bezoldiging van alle dessahoofden, die de Heer v. Leeuwen aanbeval, was te bezwarend, maar een combinatie van dessa's in den aangeprezen zin zou de Minister nader overwegen. . . Vervolgens kwam de Min. tot 't ontwerp voor de hulp aan Indië ter bevordering van. den oeconomischen toestand. Wat bleef er over'van zijn argumenten, als de eereschuld en de «inzinking» vervallen ? aldus vroeg de Heer Van Houten. De Min. merkte op, dat de landbouw inderdaad vooruitgaat, maar niet evenredig aan de bevolking ; hij wees op 't oordeel van Mr. Van Deventer omtrent den toestand; en waar, ook door 't steunen op de tin-opbrengst, de financieele toestand groote zorg eischte, was de Min. op zuinigheid en op vermeerdering van inkomsten bedacht. Maar om die vermeerdering te krijgen moest men de draagkracht der bevolking verhoogen en dat eischte uitgaven voor bijzondere maatregelen. Zoo draaide men in een vicieuzen cirkel rond. Mocht men nu voor die bijzondere maatregelen leenen.' In theorie misschien niet; maar het kon niet anders- en ook voor de emigratie, voor 't door verplaatsing naar de Buitenbezittingen tot bloei brengen daarvan scheen hem leening geoorloofd, — als proef, om later de natuurlijke emigratie te verkrijgen, dus voor een beperkt aantal emigranten en een beperkt getal jaren. Ook voor 't organiseeren van 't kredietwezen — dat zichzelf moet bedruipen — scheen leening niet ongeoorloofd. De Min.; achtte het, nu de begrooting, ondanks de gunstige verhouding van buitengewone werken en leeningen, met een tekort sluit, noodwendig om te helpen, met 40 — niet met 80 millioen. Dat laatste was eendwaling. Het komt er slechts op aan de 40 millioen vlottende schuld voor Nederland te nemen, maar de daarna nog te verwerken 40 millioen zullen nader worden voorgedragen op de Ind. begrooting en ten laste van Indië.' De Min. meende evenwel die 40 millioen voor productieve werken niet te mogen voordragen, zonder dat vooraf in beginsel zou zijn beslist, dat de loopende 40 millioen vlottende schuld geconsolideerd is en ten laste van Nederland gebracht. De Min. stond nog lang stil bij de vraag, waarom hij niet eenvoudig bad voorgesteld de 12 ton toe te staan voor dit jaar; er moest voor Indië en voor Nederland zekerheid zijn omtrent den te verleenen steun en daarbij diende overwogen èn wat Indië noodig heeft, èn wat Nederland kon dragen. Het cijfer van 40 millioen was tot zekere hoogte willekeurig, doch steunde op 't bedrag van de vlottende schuld. Een eenvoudig subsidie ware voor Indië niet te aanvaarden; 't zou verkeerd zijn dit te geven ook voor de dekking van gewone uitgaven. Het ware ook in strijd met de financieele verhouding, waarin Indië Nederland restitutie gaf voor gedane uitgaven. Stelde de Min. nu voor de 40 millioen vlottende schuld kwijt te schelden, er was geen haar van zijn hoofd dat er aan dacht nog 40 millioen voor buitengewone werken ten laste van Nederland te brengen. Dat is van later zorg, maar de Min. zou bij 't voordragen der uitgaven binnen die limite van 40 millioen ze ten laste van Indië brengen. Met 't plan op koloniale geldleening? Het scheen niet 't tijdstip om dit nu te beslissen, zoo lang er geen omlijnd plan is, maar de Min. waardeerde de gevoerde besprekingen over dit punt. Hij merkte slechts op, dat ook voor West-Indië, waar hetzelfde geldt als in art. 14 Reg. regl. voor Indië is bepaald, wèl meermalen is geleend. Op 't stuk van de 40 of 80 millioen bleef, ook na 's Min. verklaring, tusschen hem en den Heer Van Houten nog misverstand heerschen. Die afgevaardigde constateerde in elk geval — en dat gaf de Minister toe — dat de Kamer vooralsnog voor niets dan de te consolideeren 40 millioen vlottende schuld is gebonden, niet voor de 40 millioen, die voor de bijzondere nader te voteeren buitengewone uitgaven noodig zijn. Eigenlijk ging de Heer v. Houten nog niet eens zoover en wilde hij zich maar voor de 12 ton van dit jaar binden, maar hij gaf later toe voor de 40 millioen zonder praejudice voor 't vervolg. Daarmee liep het debat af. Achtereenvolgens werden nu de wetsontwerpen tot vaststelling der begrooting van Ned.-lndië voor 1905; Verhooging dier begrooting; Wijziging dier bsgrooting (6 wetsontwerpen); Tot verhooging der Indische begroeting voor 1905 ten behoeve van maatregelen in het belang van de economische ontwikkeling van Ned.-lndië en tot verhooging van hoofdstuk I der Ind. begrooting voor 1904 aangenomen, bet voorlaatste alleen na hoofdelijke stemming, waarbij zich 32 leden vóór en 2, de heeren Van Leeuwen en Van Houten, er tegen verklaarden. Toen volgde nog de aanneming, zonder stemming, van een lange reeks van wetsontwerpen, en wel: Tot vaststelling der' begrootingen van Curaiyao en Suriname voor 1905; Wijziging en verhooging der begrooting van Suriname voor 1903 en verhooging van hoofdstuk X der Staatsbegr. voor 1903 (2 wetsontwerpen); Naturalisatie van H. B. Gr. Westerkamp e.a. (10 wetsontwerpen); en van H. Wisbrun e. a. (9 wetsontwerpen); Verhooging van hoofdstuk IV der Staatsbegrooting voor 1904; Verhooging en wijziging van hoofdstuk V der Staatsbegr. voor 1904; Bekrachtiging eener provinciale heffing in Overijsel. Idem van provinciale belastingen over 1905 (11 wetsontwerpen): Wijziging van de art. 8 en 51 der Woningwet; . Beschikbaarstelling van gelden wegene verstrekkingen door het Depart. van Marine gedaan, dienst 1904; Wijziging en aanvulling van de «Bevorderingswet voor de zeemacht 1902» en de «Pensioenwet voor de zeemacht 1902«; Nadere wijzigingen en verhoogingen van hoofdstuk VIII der Staatsbegr. voor 1904 (2 ontwerpen); Overeenkomst met de Maatsch. tot Expl. van Staatsspoorwegen betreflende den aanleg en de exploitatie van een spoorweg van Eindhoven naar Weert; Overdracht en overneming in beheer bij het Rijk van de buitenhaven te Middelharnis; Aanvulling en wijziging der Telegraaf- en Telefoonwet; Nadere voorziening in het kas-tekort van den Indischen dienst in 1904 en voorziening in het kas tekort van den Indischen dienst over 1905 (2 wetsontwerpen); Goedkeuring van den onderhandsohen verkoop van het klooster der Augustinessen, genaamd «Soeterbeek« te Deursen, enz.; Regeling van do ontvangsten en uitgaven van het Pensioenfonds voor Weduwen en Weezen vau Burgerlijke ambtenaren voor 1905. " En ten slotte werden nog, zonder debat of stemming van de Staatsbegrooting voor 1905 de Hoofdstukken I (Huis der Koningin) en VIL 4 (Nationale Schuld), zoomede de Middelenwet, aangenomen. Slechts bij enkele van deze ontwerpen gaven de Ministers eenige inlichtingen of werd een korte discussie gevoerd, waarvan wij de strekking moeten aangeven. Bij de begrooting voor Curacao stelde de Minister van Koloniën het spoedig tot stand komen eener mijnwet voor die kolonie in uitzicht ; bij die voor Suriname helderde hij op, dat de uitgaven voor den Lawaspoorweg niet, gelijk men had opgemerkt, boven de raming waren geweest, maar veeleer daaronder waren gebleven. De Minister van Waterstaat, de Heer De Marez Oijens, wees op de bezwaren, die verbonden waren aan de doortrekking van den spoorweg Eindhoven—Weert tot Echt, maar hij opende 't uitzicht daarop toch, als dit in de toekomst gewenscht mocht blijken. Dankbaar, hoewel niet voldaan, nam de Heer Michiels van Kessenich daarvan akte. Hij zette de groote voordcelen, niet enkel voor Limburg, maar voor 't geheele land van een betere verbinding van Rotterdam tot Haarlem, voor bet kolenvervoer uiteen en drong, ondanks de concurrentie, die de Exploit. Maatsch. zichzelf daardoor zou berokkenen, op zulk een verkorting van 't traject met 21 kilometer aan. Bij de aanvulling van de Telegraaf- en Telefoonwet verdedigde de Minister, om de kosten, den termijnvan 5 jaren, gedurende welken aanvragers om aansluiting op verre afstanden bij 't interlokaal verkeer verbonden moeten worden. De Heer Van Velzen opperde daartegen bezwaar; bij meende, dat 3 jaren verbintenis als vroeger voldoende waren, en hoopte, dat de Min. dit punt weder aan de practijk zou toetsen, gelijk bij beloofde. Ten aanzien van 't Indisoh kas-tekort gaf de Minister van Financiën, de Heer Harte van Tecklenburg, te kennen, dat ook als slechts 40 millioen vlottende schuld wordt afgelost, terwijl er 58 millioen loopt, Indië voldoende middelen voor den dienst zal hebben, terwijl hij bij de vaststelling van 't Hoofdstuk Nationale Schuld verklaarde, dat daarbij niet meer op een aandeel van Indië in de vlottende schuld des Rijks zal worden gerekend. Nadat de Kamer alzoo 60 wetsontwerpen had afgedaan, kon zij met een gerust geweten scheiden, overtuigd, dat door haar in spannenden arbeind ook dit jaar 's lands dienst bij de jaa-rswisseling behoorlijk is verzekerd, al zal de Staatsbegrooting pas in de volgende maand worden onderzocht. De Kamer komt tot dat einde Dinsdag 3 Januari 1905 's avonds te 8.30 weder bijeen. --- WETENSCHAP EN KUNST. Vereeniging tot Beoefening der Vocaal-Dramatische Kunst. — In de algemeen© vergadering, Donderdagavond gehouden in het vereenigingsgebouw, Weteringschans te Amsterdam, bracht de voorzitter, de Heer C. J. W. Raniann, vóór het begin der werkzaamheden, een warm woord van hulde ter nagedachtenis aan den Heer J. K, Huysinga als1 vriend, collega, warm voorstander en steunpilaar dezer instelling en van het openbare kunstleven in Nederland. Vervolgens weiden de notulen der laatste vergadering gelezen en bracht de administrateur, d. Heer L. C. Terstall Jr., verslag uit van de werkzaamheden vam het 9de boekjaar, loopende van 1 September 1903 tot 31 Aug. 1904. Daaruit ontleenen wij .bet volgende: . dab de toewijding en vooruitstrevende! geest bij de leeraren en ijver en studielust onder de leerlingen geroemd mogen worden cm men zich daaromtrent refereerea mag aan hetgeen in vorige verslagen medegedeeld is. Dat het bestuur steeds vervuld blijft met zorg voor de individueels en toekomstige belangen harer leerlingen en diep betreurd, dat door het kwijnend openbaar kunstleven resp. kunstinstellingen, voor hen die da theoretische studiën volbracht hebben, de gunstiga gelegenheid gemist wordt, zich ook practisch te ontwikkelen en zich te bekwamen voor hun toekomstig beroep als artisten. Dat daarom het bestuur onder financieele medewerking van eenig© kunstvrienden besloten heeft aan de school als hoogste klasse eene instelling te verbinden, die hen gelegenheid- tot deze praeüsche oefeningen verschaft, en weJondeac den naam van Jfunst-Club. Het afgeloopen jaar heeft zich haa_- op ieder gebied gekenmerkt door een© zekere depressie ca buitendien zijn er der Maatschappij eên aantal flinke mannen ontvallen. Ook de Vereeniging werd in zware mate getroffen en gaat financieel gte'. bukt onder de gevolgen. Juist door het verlies van eenige der grootste begunstigers mogen hier enkels namen genoemd worden, te beginnen met haar ijverigen voorstander da Heer D. J. Enthoven, die haar door den dood- ontvallen is. Hem volgde op de alom geachte Haer R. Wi. Jansen. Vervolgens onttrok de Heetr J. de Goeijen zijn steun, terwijl do Heer A. Janssen, medebestuurder, als zoodanig en financieel zich meende te moétenterugtrekken. Tegenover deze zwarte schaduwen staoai weliswaar eenige lichtpunten, die het bestuur er op brengen niet moedeloos te worden cm met vertrouwen, den ingeslagieo. weg tic blijven volgen. Naast een nog betrekkelijk te gering aantal leden, heeft zich eea aantal nieuwe begunstigers bij de vorigen aangesloten en mogen wij onder andere giften met groote blijdschap en hooge waardeerins eene van H. M. da Koningin-Moeder vermelden. Het bestuur wees er met nadruk op, dat onderwijs in het algemeen en voornamelijk kunstonderwijs veel gsld kost on uit den aard der zaak niet bekrompen mag zijn. Dat financiaele zorgen en de afhankelijkheid van enkele goedwilligen deprimineerend werken en dat de vereeniging, welke thans 9 jaren bestaat, hare sporen meent verdiend t» hebten," en niet langer aarzelen mag om vaste subsidiën te vragen, waar toch het buitenland eea treffend voorbeeld geeft in heb van hooger hand verfeenen van' subsidiën voor kunstonderwijs, ja zelfs, dat kunstonderwijs geheel gratis van Rijkswege verstrek, wordt. Met zulk eena vaste basis en den steur van genoegzaam aantal van kunstvrienden, zou de vereeniging' haar taak nog krachtiger kunnen vol-.. brengen dan tot lieden. In het «ifgeloopem saizoen werden daar de leerlingen verschillend© uitvoeringen gegeven, p. a. „Da conjuration des fleurs^' van Bourgaiult-Dacoindray, welke zoo-wel muzikaal als wat decors, costumes. verlichting betreft een gunstigen indruk maakte, hetgeen aan. onze leden ten goed© komt, die bij zulke uitvoeringen, welk© lang ,niet den indruk meien van schooluitvoeringen, vrijen toegang hebben. In het bestuur der vereeniging hebben eenige veranderingen plaats ger/onden. Door den dood van den Heer L. J. Enthoven, wiens plaats verrangen werd door den Heer F. C. P. Boterhoven de Haan en door bat aftreden van den Heer A. Janssen, welke vacature nog vervuld moef worden. Onze geachte en ijverige secretaris, Dr. J. Schrijver, moest wegens- toeneming van praktijk en tijdgebrek, zijn functie neerleggen. Die vacature is nog nieti vervuld, maar wordt nog tijdelijk waargenomen dootr best bestuurslid den Heer K. Huysingai dia aanspraak heeft op aller dank. De administrateur, de Heer P. vala Bijt, die zijn functie slechts kort bekleedde, is definitief vervangen door den Heer L. C. Terstall Jr. De dames Mevr. J. O. Huysinga-Huygeas, Mevr. C. J. Ingerman-Ponde en Mej. H. Verwey-Mejan hebben zich ook voor het nieuwe jaar bereid verklaard op de intieme soirée's1 de receptie waar te nemen. Hierop werd de staat van inkomsten en uitgaven medegedeeld en toegelicht. Deze staat, zooals te verwachten wa*. sluit mat een nade»!ig saldo en wel van f 2400., waarvan de aanvulling door toenemend© bijdragen van be.angstelieaden gedurende heb thans ingetreden vereenigingsjaa*hoopvol wordt tegemoet gezien. Een der leden vroeg of de Kunst-clüb ook uitvoeringen tn de provincie gaf en of er zekere voorwaarden bestonden; waarop de administrateur een bevestigend antwoord gaf^ er bijvoegende, dat de voorwaarden afhankelijk waren van d© werken, die men koos, en dat hij desverlangd gaarne inlichtingen zou gaven. Hierop werd de vereade.rins' na rondvraag gesloten. ---