WETENSCHAP EN KUNST. „De Nieuwe Muziekhaadel" deelt ons miede, dat hij zich voor heb volgend seizoen beilast heefb meb de regeling vaa concerten, waarin de volgende kunstenaars zullen optreden: de dames A. Noordewier—Reddingius, Marie Seret, Tilly Koenen, Doris Walde, de heerren Joh. Messchaert, Dr. Ludwig Wüllner, Sven Scholander, Mozee Mirsky (zang), Carl Piesen, (viool), Pablo Caisals (violoncel), Julius! Röatgen, G. H. G. von Bruoken- Pock, de Heer en Mevrouw Herrnanns—Stibbe, Coenraad Bos, Louis Schnitzler, Alberta Jonas (piano). In „De Nieuwe Muziekhaadel" ver* soheen: „Het dierbaar Ouderhuis", lied voor eene zangstem, door P. van Henzeele. Dit eenvoudig© en toch sprekende lied is opgedragen aan Henri Dons, van wien mea 't verleden jaar kan gehoord hebben in dea Circus Carré.' Ook is verschenen een© potpourri uit de „Rembraadt-Revue", waarin tde Heer Sameiitini handig vereeaigd heefb de verschillende aangename melodieën welke hij. voor deze revu© uitgelezen heeft. --- Brieven van den 61-jarigen dichter Henrik Ibsen aan Emilie Bardach, een meisje van 18 jaar. (Slot). *) In den Juultijd, zoo dierbaar aan Ibsen, komt het beeld van de Weener schoone, van juffer Emilie Bardach, hem levendiger dan ooit voor den geest. Tusschen Sinterklaas en Kerstfeest ontvangt hij weer een brief van haar, »een lieven, heerlijken brief«. Hij weet geen woorden te vinden om er haar voor te bedanken. Ook dezen brief leest en herleest hij en een zomersche zonneschijn komt over hem, en de schoone dagen, met Emilie Bardach in Tyrol gesleten, doorleeft hij opnieuw. Zij staat in gedachte voor hem als eene lieflijke, zomersche verschijning, zij, zijne lieve Prinses, als het beeld van het jaargetijde der vlinders en der in het wild groeiende en geurende bloemen. Gaarne zou hij haar, nu het wintert, bij haar thuis zien in haar doen en laten. Voor zijn geestesoog rijst zij op en hij ziet haar vlug en snel als zweven over den Ring (de schoone breede laan om Weenen), bevallig gekleed in bont en fluweel. Dan toovert de verbeelding hem haar op soirees en in gezelschappen, maar vooral inden schouwburg, in de,loge, achterover geleund op haar stoel, met iets moe's in de raadselachtige oogen. Hij zou haar ook gaarne thuis zien, in haar huislijk leven, maar zoo kan hij haar zich niet voorstellen: «de punten van aanraking» ontbreken. Zij had hem te weinig gesproken over haar huislijk leven. — «Neen, neen» — verbetert hij, en zet voor «huislijk leven» het woord: «Heimathsleben». En vervolgt: «Eerlijk gezegd, lieve Prinses, in vele beslissende verhoudingen staan wij toch eigenlijk vreemd tegenover elkander. «In een uwer vorige bjieven hebt ge zelf op iets dergelijks gedoeld. Het betrof mijne Dichtwerken, omdat ge die niet in de oorspronkelijke taal (het Noorsch) kunt lezen. Laten wij er niet verder over denken. — Uwe muziekstüdiën — zet ge, hoop ik toch steeds onafgebroken voort ï Dat zou ik zeer gaarne weten. «Maar boven alles zou ik U thans op Kerstavond willen zien, in het ouderlijke huis, waar ge, naar- ik vermoed, den avond doorbrengt. Ik heb geen helder begrip, hoe dat alles bij U gaat. Ik stel mij nu zoo dit en dat voor. En dan heb ik een duister gevoel, als past gij en Kersttijd niet volkomen bij elkaar. Maar wie weet 1 Misschien toch!» «Hoe dit ook zij«, eindigt de dichter, «ontvang mijn hartelijkste wenschen, vergezeld van duizend groeten». Nog vóór het jaar, het veelbeteekenende jaar 1889, om is, zendt Emilie Bardach aan Ibsen haar nieuw portret. Hij is haar voor de schoone, heerlijke beeltenis uiterst verplicht, hij dankt haar duizend maal, omdat de beeltenis, hem, midden in den 'winter, de korte, zonnige zomerdagen weder vertegenwoordigt. Emilie had bij het portret een lieven brief gevoegd. Ibsen s antwoord, geschreven op 30 December, is zeer merkwaardig, omdat hij er niet alleen in verschijnt, maar voor het eerst met zijne vrouw en zijn zoon Sigurd, als paranymfen naast hem. Over de idylle vaart een schemer. »Van mij« — schrijft de dichter op dien 3Óen December — »van mij thans slechts enkele woorden. Om dezen tijd ontbreekt mij de noodige rust en eenzaamheid om u te schrijven zooals ik gaarne wilde. Mijne vrouw heeft met pleizier uwe vriendelijke Kerstfeestkaart ontvangen. Naar ik hoop, zal zij zelf u er later voor bedanken. Dezer dagen voelt zij zich niet geheel wel. Mijn zoon is op 't oogen blik bij ons te waardschap. Of hij later naar Weenen terugkeert of dat hem elders een post wordt aangewezen, is nog niet bepaald. Ontvang mijn innigsten gelukwensch met het nieuwe jaar. Groet ook uwe Vrou\», moeder, van mij. Nogmaals dank voor het wonderbaar heerlijke geschenk (haar portret)! Vóór het 16 Januari 1890 is, heeft Ibsen al twee brieven van Emilie en een schilderstukje, bloemen. Zij is ziek geweest. Ook Ibsen; hij gelooft, dat hij influenza gehad heeft. In zijne ongesteldheid heeft hij niet opgehouden aan haar te denken, en hij, de Noorsche heiziener, heeft haar ziek te bed zien liggen, bleek, door koorts bezocht, — «maar heerlijk schoon, en bekoorlijk als steeds«. Hij zegt haar dank voor de bloemen, die zij voor hem geschilderd heeft. «Het was toch zoo lief van u!« Hij gelooft, dat zij voor bloemschilderen veel talent heeft en raadt haar aan dat te ontwikkelen, en vooreerst haar lieve stem te sparen. Opnieuw prijst hij dan zijn geluk haar beeltenis te bezitten en verzoekt haar, na toewensching van volkomen beterschap «zeer vele groeten te doen aan «Mevrouw uw Mama«. Ibsen onderteekent dezen brief niet als de vorigen met: «uw toegenegene« of: «uw steeds toegenegene«, maar met een: «uw steeds van harte toegenegene«. De schemerschijn over de idylle, die in den 7den en Bsten brief de familie erbij haalt, wordt duidelijker in den 9den brief. Tusschen 16 Januari en 6 Februari had Ibsen reeds lang een brief van Emilie, dien hij las en herlas en eerst toen beantwoordde, met het verzoek de briefwisseling te staken. «Ontvang heden mijn dank in weinig woorden. En, tot wij elkander weder zullea'zien, van aangezicht tot aangezicht, zult ge scbüftelijk slechts weinig en dan nog zelden meer van mij hooren. Geloof mij. — het is beter zoo. Het is het eenig juiste. Ik maak er *) Zie Bet N, v, d. Dag van 21 Sect» een gewetenszaak van de briefwisseling met u te staken, ten minste te beperken. Ge moogt u voorloopig zoo weinig mogelijk mee mij bezig houden. Ge hebt andere doeleinden in uw jong leven na te streven, u aan andere gevoelens over te geven. Ea ik — ik heb het u reeds mondeling gezegd — ik kan mij niet door een schriftelijke verhouding bevredigd gevoelen. Er is voor mij iets halfs, iets onwaars in. Ik zie het; ik gevoel het met smart, dat ik niet geheel en al, in mijne stemming, bij de zaak kan blijven. Zoo iets ligt nu eenmaal in mijn natuur. Het laat zich dus niet veranderen. Uis zoofijngevoelend, zoo instinctief doorzienend. Ge zult dus alles zoo begrijpen als ik het gemeend heb. En als wij elkander wederzien, zal ik het precie3er zeggen hoe het is. Tot zoolang en altijd blijft ge in mijn gedachten. En des te meer als deze hinderlijke halfheid van het briefschrijven niet meer stoort.« Hier hebben wij den echten Ibsen, den man van «Alles of Niets«, — den man, die zooveel nadruk legt op het verloren gaan van het kostbare, om het in de herinnering heilig te houden. Deze brief, eindigend met duizend groeten, is niet meer onderteekend met: »uw toegenegen«, maar eenvoudig met: nuw H. I.« Juffrouw Emilie Bardach gaf gevolg aan Ibsens wensch. Eerst een half jaar later schreef zij hem weder, bij gelegenheid van den dood van haar vader. Ibsen antwoordt haar, 18 September 1890. De brief heeft nu voor het eerst een hoofd: «Juffrouw Emilie,» het «Emilie» achter juffrouw geeft iets vertrouwelijks. De dichter kan haar weinig troost geven, de tijd. moet de wonde heelen. Hij verzekert, dat hij met de beste gedachten en de hartelijkste gevoelens bij haar en haar moeder verwijld heeft in de voor haar zoo treurige dagen. De smart van Emilie over den plotselingen dood van haar vader, waarover zij in den brief zoo treffend en aandoenlijk schreef, heeft hem diep getroffen. Hij hoopt, dat het verblijf van Emilie te Alt- Aussee haar goed zal doen, en zegt dat zij zich niet te veel kwellen moet met de gedachte, dat zij niet bij het sterven van haar vader tegenwoordig is geweest. Dan schrijft Ibsen haar nog, dat zijne vrouw en zijn zoon in «Riva am Gardasee« zijn, waar ze waarschijnlijk tot half October of nog langer zullen blijven. »lk leef dus geheel alleen hier (te München) en kan niet weg. Het nieuwe, omvangrijke tooneelspel, met 't welk ik mij thans bezig houd, zal namenlijk, naar het zich laat aanzien, eerst in November gereed zijn, ofschoon ik dagelijks en bijna den geheelen dag aan mijn schrijftafel zit. Groet zeer hartelijk van mij uwe geëerde vrouw moeder en ontvang zelf van mij, in vriendelijkheid, duizend hartelijke Groeten van uw onveranderlijk toegenegenen Hbnkik Ibsen. Dit is de eerste brief, dien Ibsen voluit onderteekent. Emilie heeft Ibsen nog vóór het einde van het jaar een brief doen toekomen, een pendule met een schilderstuk. Den 30sten Dec. bedankt hij er haar voor, ook namens zijne vrouw, die vindt dat het schilderwerk mooi is. «Maar ik verzoek u vriendelijk: schrijf mij voorloopig niet meer. Als de omstandigheden anders zijn geworden, zal ik het u laten weten. Spoedig zal ik u mijn nieuw tooneelspel zenden. Ontvang het sympathiek, — maar zwijgend! — Hoe gaarne zou ik u weder zien en spreken! Een gelukkig Nieuwjaar wenscht u en uwe vrouw moeder Uw steeds toegenegen H. I. Juffr. Emilie Bardach vervulde Ibsens wensoh. Zij schreef hem niet meer. Eerst zeven jaar later zond zij hem op zijn 70stea geboortedag een telegram van gelukwensch. Ibsen was in dat tijdsverloop weder uit zijn vrijwillige ballingschap in zijn vaderland, Noorwegen, teruggekeerd en had zich te Christiania met der woon gevestigd. Van daar uit zond hij haar het hartelijke briefje, opgenomen in het eerste gedeelte van dit opstel. In dat met keurige letter geschreven epistel verzekert hij Emilie Bardach nog eens en voor het laatst, dat de zomer met haar te Gossensass, in hare omgeving, doorgebracht, de schoonste, de gelukkigste van zijn geheele leven is geweest. Hij durft er niet aan denken, en moet het toch, ondanks zichzelve, steeds en altijd. De sympathie van Ibsen voor Emilie Bardach, en die van haar voor hem, de geestesbaud tusschen beiden, is dus na negen jaar niet verbroken. Het verdere weten wij niet de briefwisseling heeft opgehouden, het lijden van den dichter vangt aan. Weinig jaren later sterft hij. De geschiedenis is begrijpelijk, de bekoring van den ouden dichter voor het jonge meisje met haar wonderbaarlijke oogen menschelijk. Hij is in Tyrol. ïn hetzelfde zomerverblijf toeft een lief, jong, bescheiden meisje, opgaande in Ibsens werken. Zij kent die schier allen van buiten. Eens draagt ze er voor Ibsens Terje Vigen, het schoon gedicht van den scheepsjongen op reis naar Amsterdam, en daar staat Ibsen voor haar. De verrassing, de heerlijkheid dien man te zien bedwelmen door,haar. Zij wordt er van ontdaan. Dan volgen de gesprekken, de wandelingen, het scheiden . . ? de briefwisseling. Ibsen is evenals Emilie buiten zichzelf geraakt door het buitengewone en sympathieke. Het grijpt hem aan en houdt hem vast. Zij leeft in zijne gedachten. Soms belet het denken aan haar, hem in zijn werken. Hij vooral gevoelt, dat hij door leeftijd en heilige banden gebonden is. Hij schrijft voorzichtig, doch zijne brieven ademen liefde. De zinsbekoring wordt door het verstand verwonnen, hij spreekt kiesch van de banden die hem binden, en raadt eindelijk aan de briefwisseling te staken. De zielsverwantschap duurt echter voort, bij leed van de eene en vreugd van den ander, uit zij zich, en dan is en blijft Emilie-Bardach voor Ibsen nog op zijn 70sten verjaardag de warme voorjaarszon in den nazomer van zijn leven. J. H. RöSSING. --- SCHIETEN. Te Veendam is een schietwedstrijd gehouden °"^* leden der schietver. »Veendam«, met grenooaig van Winschoten, Wildervan k en Assen. De weasuj onder de leden van Veendam gaf: J-S.lh6a6 102 punten, E. Dik 98, C. van Heuveln 94, G. Hf'ijj, 93, A. W. Bossinga 92, O. Visser 89, H. Dreesmano-* B. Mulder 85, T. Mulder 84, en L. Post 79. , iso Voorts een wedstrijd op de vrije baan, afstan. Meter. Prijzen: J. S. Thedinga, te Veendam; J- Adanw. Winschoten ; G. Thedinga en J. S. van Dijk, bf "jSj- Assen, allen met 35punten; P. Mulder, C. vanHeu» E. Dik en G. Hoetjer, allen te Veendam, J&*J*£, la den kampioenwedstrijd, prijzen: J. Tnten't te Veendam, eea verguld zilveren mcd., 103 P^vviii- J. S. van Dfjk, te Assen, 102 p.; J. Adams, te »"-schoten, 95 p., en G. Thedinga, te Assen, 92 p- De prijzen waren kunstvoorwerpen, --- Seriewedstrijden A. F. C. »Neêrlandia« Geachte Heer Moolhuijzen. In antwoord op uw stukje diene het volgende- In de eerste plaats moet u dit schrijven opvat' als geheel tot u gericht, daar achteraf duidelijk g bleken is, dat de meeste spelers van Ajax II nu n direct met uwe beschouwingen aceoord gingen. , In de tweede plaats dat dit beslist het laatste wat ik in dit blad over deze zaak zal schrijven.' U begint met te vertellen, dat -door mij aan u den Heer Stempel de namen der scheidsrechters op gegeven werden, zonder meer. Laten wij stellen a dit inderdaad zoo is. ur Dat de Heer Stempel beweerde alleen om Ds u.g te kunnen scheidsrechteren hebt u zeker gehoord t zat tenminste vlak naast u). ;g Dat ik op de vraag van genoemden Heer : »V> ie de 3e scheidsrechter geantwoord heb: »Wel, dat is Heer J. G. Rauch, die alleen ¦«/, kan fungeeren» '•* zeker ook uw aandacht niet ontsnapt. ? Vervolgens hebt u zich zelf aangeboden om als scheid rechter op te treden, wat wij, ondanks alle respe voor uwe capaciteiten als zoodanig, moesten weigere > omdat alleen een der drie opgegeven heeren hiervo in aanmerking mochten komen. je Wat volgde er nu zeer logisch uit bovenstaan gegevens, welke u bij de loting natuurlijk hoorn • Wel, dat de Heer van Praag belast was met de lel°*J?:| der wedstrijden op 9 September uitgezonderd van O* om 11% uur. . .t Het gezegde van den Heer Cuijpers is zeer ju'» < de aangeschreven scheidsrechter nam de leiding °V zich; want de onoordeelkundige commissie ging va 't idéé dat uit in eiken wedstrijd maar één persoon »o scheidsrechteren en dus was er inderdaad niernaö anders. . { Wat dien strafschop aangaat, daarover kan w "" mijn spijt persoonlijk niet oordcelen, daar ik mij aa de andere zijde van het veld bevond; doch wat >* wèl gezien heb, is dat ± een kwartier vóór tijd °- Heer van Praag een overtreding van Ajax veel1M zacht strafte, daar voor dit feit beslist een penaW gegeven had dienen te worden. Direct hierop liet cc uwer meest verknochte aanhangers in zake «het ve schil van smaak« zich aldus uit: »Ja, trap ze maar vo? hun....« enfin, toen een flinke voetbalterm. 00'a^tj. roep bewijst wel dat een penalty gerust gegeven aankunnen worden. .. 0 Mocht u dezen uitroep niet gelooven, zoo noem iK gaarne in een particuliere correspondentie den naanvan dezen persoon. v Alvorens nu te eindigen, Mijnheer Moolhuyzen, maa ik mtjn compliment over de wijze, waarop u zichne baantje van consul voorstelt, en geef ik u in over weging voor de competitie het terrein nog eens tei dege te bezien, daar anders het figuur dat u s*aa0 zal a la don Quichotte zou wezen. Dat u na de-J verloren wedstrijd hebt staan roepen : «ik keur dat o} veld beslist af», staat niet direot fraai maar mag ' u na het lezen van uw stukje niet kwalijk meer nemen* Ik vertrouw, dat u nu goed begrepen hebt, dat «i stukje niet gericht is tegen de vereeniging Aja-: (want zij toch blijft feitelijk buiten beschouwing^ maar alleen tegen den schrijver der twee ingezonde»-stukjes en mogelijk eenige smaakbewonderaars van hem. . ,¦{ In de hoop dat onze aangename correspondentie in o* blad thans een einde heeft genomen, teeken ik nametl de commissie. --- Hoogachtend. H. J. v. Aanholt. (Hiermede is deze gedachtenwisseling gesloten. Red-) --- POSTDUIVEN. Te Nieuwendijk, bij Gorinchem, is bij den Heer A> v. d. Stelt Cz. een postduif aangekomen, aana(5, ringentjes om de pooten gemerkt A. 35 ENB g BW' Te Nieuw-Vennep (Haarlemmermeer) is neergestreken een donkerblauwe postduif, dragende om de" linkerpoot een ringetje, waarop gegraveerd staat 10606, T. 203, W »De Luchtbode«, te Til- een stedelijke wedvluoht van uit Delfzijl Ssieiïca» waar de vogels om 7.20 werden in vrijheid ¦ ¦-'=; Zij kwamen op hunne, hokken als volgt: Strijbosch, 2e pr. D. Tabbers, 3e, 11e, 12e, IrrCA Prince, 4e, se, 18e pr. J. Broers, 6e pr. W. 'e Pr. N. Inmans, 8e pr. L. Dielissen, 9e pr. fit rena, 10e pr. J. Verrrjt. «Sf ¦?/ auif K.wam aau ii u. 45.25 stadst.; de 26e /"u* 49.55. • . ard hield de duivenvereeniging »De Snelde wedvlucht van Groningen. Ie prijs W. •¦ïtarti* Pr- A. Schörgens, 3e pr. M. Wetzels, 4e pr. s^T/^s, 5e pr. H. Willems, 6e pr. N. Rutten. --- GEMENGD NIEUWS. De motorboot van Elb urg naar Amsterdam kreeg Donderdag op Pampus een defect aan de machine. Zij bleef een paar uren machteloos drijven in de richting van den syphon bij Zeeburg, met groot gevaar van aan den grond te raken. » Gelukkig werd haar hachelijke toestand opgemerkt door den kapitein G. de Jong, van de Duigerdammer stoomboot Telephoon; hij spoedde zich daarheen en slaagde er in het vaartuig naar den hoek van het IJ te trekken. Een veertigtal reizigers — waaronder de predikant en eene zangvereeniging uitElburg — stapten nu over op de Telephoon, welke hen behouden te Amsterdam bracht. Vier ingezetenen uit deFriesche gemeente Wonseradeel, die dezer dagen wegens verzet en mishandeling van de politie op de kermis te Achlum, ieder veroordeeld waren tot anderhalf jaar gevangenisstraf, hebben zich aan die straf onttrokken door te zamen de wijk te nemen naar Amerika. Een hunner, die goed bemiddeld is, betaalt alle kosten van de reis en zorgt ook voorloopig voor de achtergebleven gezinnen, die later zullen volgen. Te Hom, bij Eoermond, vond een werkman, bezig met uitgraven van grond, ongeveer ter diepte van twee meter, een menschengeraamte, nog volkomen gaaf. Voorts werden nog gevonden twee geraamten van paarden, evens ongeschonden. Omtrent de herkomst van het gevondene is nog niets met zekerheid vast te stellen. De tentoonstelling te Kleef wordt druk bezocht, ook door bewoners van de Nederlandsche grensdorpen. Des avonds is er concert in de hotels en vuurwerk buiten. De president der Rijnprovincie, Dr. Von Schorlemer en de burgemeester van Dusseldorf hebben de tentoonstelling bezocht. De tentoongestelde paarden kunnen het niet houden tegen de te Nijmegen aangebodene, maar het rundvee wint het van hetNederlandsche. De kreits Kleef is trouwens in dit opzicht de beste van de geheele Rijnprovincie. Nieuwe uitgaven: Gustav Frenssen. Jörn UM. Bewerkt door Dr. O. D. Sax (derde druk). Amsterdam. Van Holkema en Warendorf. N. O. H. Verdam. De gebreken der Stoommachine. Leiden. A. W. Sijthoff. E. W. Burton. Syntaxis der wijzen en tijden in het Grieksche Nieuwe Testament. Bewerkt door J. de Zwaan, Haarlem. H. D. Tjeenk Willink & Zoon. L. E. Silhouetten. Met een inleiding van Jo. de Vries. Amsterdam. Van Holkema en Warendorf. De Heilige, van Antonio Fogazzaro, vertaald door E. J. T. Amsterdam, Van Holkema & Warendorf. De schrijver, wiens werk op den Index geplaatst is, heeft geen vergunning voor de vertaling willen verleenen. Vertalingen zijn echter ook reeds verschenen in de »Revue des deux Mondes» en het Duitsche katholieke tijdschrift »Hochland«. --- RECHTZAKEN. Voor de Rechtbank te Leeuwarden hebben terechtgiesitaaa Jan D., 25 jaar, Johaanes Z., 32 jaar, Bauke v. H., 29 jaar, ca Jala 8., 28 jaar, allen arbeiders te Arum. Te Achlum heerschte in den avond vaa 22 JuH jl. ih en om de herberg! vaa Jelle. van Zaadbergea een groote drukte. J. D. had daar ia beschonken toestand eenige glazen stukgegooid, Dn de veldwachter Alkemai, die ham uit het lokaal wilde verwijderen, werd door Aadriesi v. d. S. met een flesch op het hoofd geslagen. Bijgestaaa door dea Rijksveldwachter Veeabaas ca de marechaussees J. vaa Waard ca T. de Vries, werd v. d. S. geleid naar de marechaussee-kazerne, waartegen jvtan de zijde zijner karneiadea een ernstig verzet pntstond. Dezen omsingelden den arrestant met zijne geleiders, drongen op, grepen de marechaus¦sees zoowel ais v, d. S. aan ca trachtten laatstgenoemde aan de marechaussees te ontrukken, zoodat vaa de sabels moest worden gebruik gemaakt. Ongetveer 50 mieter verder begon de aanval opnieuw; deze was zoo erastig, dat da wachtmeester gevaar liep in de naast den we(g loopeade vaart te worden gedreven. Weer moest de sabel wordea getrokken, tot eindelijk de aanvallers! het onderspit moes- Itaeta delvrein!. De Rechtbank beeft de viecr beklaagden schuldig verklaard aaa wederspannigheid; ca ieder veroordeeld tob ééa jaar gevangenisstraf. De eisch was yoor ieder anderhalf jaar. --- Inlichtingen. A. Chr. 8., te A. De bevolking van geheel Nederland bedroeg öP 1 Jan, '06 5,591,701 inwoners- --- GYMNASTIEK. Voor het Eerste Nationale Militaire Gymnastiek-en Sportfeest, dat op 2, 3 en 4 October aanstaande te Breda zal gehouden worden, is door den Minister van Oorlog een subsidie van ƒ450 toegestaan. --- PAARDEN Het programma voor de meeting op 23 September te Groningen bevat Arak-prijs met 11 paarden; Baladin-prijs 12 paarden; Continent-prjjs 9 paarden; Davidprijs 7 paarden, en Emmy Lou-prijs 7 paarden. De bekende harddraver Troubadour, van den Heer H. K. Glas, is in eigendom overgegaan, aan den Heer A. de Boom. Te Sijbekarspel is een best geslaagde harddrav 5 gehouden. Ie prijs J. Groot, 2e pr. K. J°?Ser;' %el J. Paauw. De troostprijzen vielen bij lotmg teu aan W. Vriend en C. Paauw. rT. hnnAen Bij de te Schagerbrug, gem. Zijpe (N.-H.) f^no, ringrijderij, waaraan door 18 paren werd aee.|pen men, werd de Ie prijs behaald door M. Lans, i Helder, en mej. N. Koster, te Schagerbrug; de -ey^ door J. Bruin, te Schagerbrug, en mej. y. u Valkoog; de 3e pr. door G. Brum, te St. Maarten, mej. A. Bruin, te Schagerbrug; de 4e pr. a Aan de Gouwe, te Hoogwoud (N.-H.), is eeni ruig rijderij gehouden met paard en tilbury, waaraan _ 9 paren werd deelgenomen. De Ie prijs werd ge nen door B. Piuister en mej. A. LangendrjK," door D. Piuister en mej. N. Piuister, en de óe u«* D. Pijper en mej. N. Bos. --- HARDLOOPEN. Te Hoorn wordt Zondag een wedstrijd in netüaruloopen gehouden, uitgeschreven door de Hoorn Voetbalvereeniging » Volharding.« --- VOETBAL. De Nederlandsche Voetbalbond heeft in wnifs,e£ en Friesland een derde klasse competitie opger , bestaande uit de vereenigingen «Frisia II« en .sl» pia 1« van Leeuwarden ;»Be Quick II« en »Voorwaar van Groningen. Op verlangen van den N. 'V. B. ' ,g naam «Voorwaarts» veranderd in »Forward«, iene verwarring met gelijknamige clubs te voorkomen. De jaarvergadering van den Twentschen VoeCbaIwerd bezocht door 14 afgevaardigden en 54L yo3| Tot bestuursleden werden gekozen de heeren B. ,| Ie voorzitter; J. ter Meulen, 2e idem; J. a*ff°3ter Ie secretaris ; A. van den Broek, 2e idem; P- *yorn ca H. Peteri. De heeren H. G. Nijkemp en J* g t werden gekozen tot commissarissen, terwijl de G. Muller tot eerelid benoemd werd. „ca Als nieuwe vereenigingen hebben zich opgege (e «Ruber et Vulocitasi, »Sparta«, »Eendracht«, Enschede, en de Oldenzaalsche Voetbalclub. Bij den wedstrijd op het nieuwe terrein bij d »Kijkoven«. te Zutphen, tusschen »Achilles« en »Eni rika«, uit Emmerik, won »Achilles« met 4 tegen 3 go De voetbalvereeniging »W. V. V.«, te Winschoten! zal a.s. Zondag haar tienjarig bestaan herdenken o. het houden van groote seriewedstrijden, waa£.-\* zullen deelnemen: »Germania«. te Oldenburg C*'"(! »Prisia«, te Leer (O.Fr.); »Aohilles«, te Assen. »Velocitas«, te Groningen, en »W. V. V.« _PriJzen* gouden en 2 zilveren medailles. Nog worden uitgelo?* ; 1 verg. z. m. voor de best samenspelende vereenigmo J 1 z. m. voor de beste voorwaart3linie; 1 z. m. v de beste middenlinie, en een z. m. voor de t>e verdediging, achterspelers en doelverJedigers. ---