Buitenland. Er is op politiek gebied een neiging tot rust en kalmte waarneembaar, welke eigenlijk na de beroering der laatste dagen aangenaam moet aandoen, doch als krachtige reaclie na een zoo geweldigen overvloed van sensatienieuws, dat geen enkel oogenblik de aandacht verslappen deed, werkt deze kalmte wel eenigszins ontnuchterend. De discussie in het Huis van Magnaten van Hongarije over het burgerlijk huwelijk, zooals. deze regeling, na reeds tweemaal met groote meerderheid te zijn goedgekeurd door het Huis van Afgevaardigden en eenmaal te zijn verworpen door de Magnaten, nu opnieuw ter goedkeuring is voorgelegd, begint overmorgen. Besloten is door het Huis, dat het wetsvoorstel in de lezing van de Tweede Kamer niet meer behoeft te worden verzonden aan een. commissie, zoodat overmorgen direct de discussie zal worden geopend. Hoe het verloop daarvan zal zijn, blijft twijfelachtig : de oppo- , sitie zal voet voor voet haar terrein verdedigen en in 't laatste geval nog blijven ijveren voor een aceoord in dien zin, dat aan de eischen der kerk voldaan worde. Nog eens heeft Wekerle den afgevaardigden nadrukkelijk doen verstaan, dat er geen enkele verandering in de wettelijke regeling zal worden geduld. Onder de protestantsche leden van het Hoogerhuis wordt een beweging op touw gezet om de leden van families, die bijna 3000 gulden aan grondbelasting betalen, in de gelegenheid te stellen door familie-regelingen meer dan 3000 gulden te betalen, opdat zij als erfelijke leden zitting kunnen nemen int Huis van Magnaten. Het Huis zou daardoor dertig liberale leden winnen en een extra-benoeming van pairs zou overbodig zijn. Ondertusschen staan de kansen na het politiek-kerkelijke voorstel nog zoo gunstig niet! De kans op een ministerieele crisis in Spanje Op korten termijn is veel verminderd: met 127tegen72 stemmen heeft deSenaat de door Sagasta, den premier, verlangde motie van vertrouwen aangenomen en hoewel de aanneming daarvan niet gelijk staat met de sanctionneering van het handelsverdrag met Duitschland, is toch in beginsel beslist, dat de meerderheid gezind is Sagasta te handhaven, *ïj 't dan ook min of meer onder de bedreiging met Kamerontbinding. De eigenaardige verhoudingen op 't Iberische schiereiland maken een dergelijke ontbinding eigenlijk voor geen der partyen wenschelijk: de partij, die op t moment de meerderheid heeft, kan er weinig 0i niets b(j profiteeren, doch wel aanmerkelijk verliezen en de conservatieven zijn onderling te zeer verdeeld om, met eenige kans op vruchtdragenden arbeid, de teugels van 't bewind te aanvaarden. Tegenover de coalitie der conservatieven en der liberalen met een protectionistische neiging, heeft Sagasta eerst min of meer een afwachtende houding aangenomen in overeenstemming met Gamazo eu Gonzales, doch nu eensklaps heeft hq zijn taktiek gewijzigd: van de aanneming der regeling met Duitschland heeft hij een kabinetsquaestie gemaakt met Kamerontbinding in 't onmiddellijk verschiet. t Was een gewaagde zet, doch hij is Sagasta volkomen gelukt. Hoewel de toestand in Italië nog onzeker nin.ft, is er tocb wel kans, dat het regeeringsprogram, ondanks de oppositie van de commissie van vijftien, genade vindt in de Kamer; «e renteverlaging blijft de steen des aanstoots .«-daaro.ver k°mt 't, wellicht heden reeds, tot een beslissend votum. --- Binnenland. 19 Jnni — Bij Koninklijk besluit zijn benoemd: tot ridder in de orde van den Nederlandschen Leeuw, de afgetreden voorzitter der Staatscommissie van onderzoek omtrent eene afsluiting en eene droogmaking van de Zuiderzee, de oud- Minister C. Lely, voormalig chef van het technisch onderzoek der Zuiderzee-vereeniging; tot ridder in de orde van Oranje-Nassau, de ingenieur van den Rijkswaterstaat W. K. Behrens en mr. P. F. L. Verschoor, beiden te s-Gravenhage, secretarissen van voormelde Staatscommissie. — De kapitein S. A. N. Van Overvelt, van het lste regiment infaterie, is op zijne aanvrage, op pensioen gesteld (f 1300). — Het saldo van 's Rijks schatkist bedroeg 16 dezer f 5.463.839.26ya. — Benoemd, by het wapen der infanterie, bij hun tegenwoordig korps, tot kapitein, de eersteluitenant H. Meyboom, van het lste regiment, en tot eersten-luitenant, de tweede-luitenant L. F. Duymaer van Twist, van het 4de regiment. — De provinciale Staten van Zuid-Holland zullen in hun zomervergadering o.a. het voorstel van Gedeputeerde Staten behandelen om aan de weduwe van den in dienst der provincie omgekomen werkman J. Rottier een uitkeering in eens toe te kennen van fl2OO. Gedeput. Staten wenschen in dit geval denzelfden regel te volgen in acht genomen bij de aanbesteding van provinciale werken, dat nl. de aannemer verplicht is tegen ongelukken te verzekeren, door uitkeering van een som van 600 maal het dagloon (in dit geval f 2) bedragende. Op grond van de gebleken behoefte stellen Ged. Staten voor een jaarlijksch subsidie van f 1000 aan de Holl. Maatschappij van Landbouw voor het bezoldigen van een zuivelconsulent in Zuid-Holland te verleenen. Aan de vereeniging „Landbouwonderwijs" te Middelharnis wil men nogmaals voor één jaar bij wijze van proef f 1000 subsidie geven. Volgens het begrootingsonlwerp der provincie wordt gevorderd de heffing van 8 opcenten op de grondbelasting en 5 opcenten op de personeele belasting. — De gemeenteraad van Delft heeft met 11 tegen 9 stemmen besloten tot uitbreiding der stokerij en het aanbouwen van een gashouder b(j de gasfabriek, tevens tot het aangaan eener leening. — Tot burgemeester van Engelen is benoemd G. Th. Murray, secretaris dier gemeente. — De heer J. Akkersdijk, hoofd der school te Heinenoord, heeft wegens hoogen leeftijd, ontslag aangevraagd. — Beroepen bij de Ned. Herv.Kerk. Te Giesen- Oudkerk ds. W. Zijlstra te De Vuursche. — Te Schoonebeek (toez.) de heer A. J. Tenßokkel Huininck, cand. te Utrecht. Bedankt voor het beroep bij de Ned. Herv. Kerk. Voor Zandvoort (toez.) door ds. H. J. De Zwart te Ouderkerk a/d Arnstel. — VoorKlundert door ds. B. Van Meer te Wijk-bg-Heusden. — Voor Veldhoven door ds. J, D. C. Koch te Zuidzijpe, — Van Monster, door ds. G. Boer te Ermeloo. — 't Was geen spook! Toen de arbeider G., woonachtig in de nabijheid van het Wandelbosch te Winschoten, zich eergisteravond ter ruste wilde begeven, hoorde hij eensklaps een naargeestig angstgeschreeuw, dat uit het bosch scheen te komen. De haren rezen den man te berge, maar toch begaf hij zich naar buiten, Toen echter was het doodstil, waarom G. aan zijn voornemen geen gevolg gaf en ging slapen, 's Nachts, omstreeks halftwee, deden dezelfde angstverwekkende tonen hem plotseling wakker schrikken. Hij wekte daarop zijn buurman en mcl behulp van een lantaarn gingen beiden het bosch verkennen. De noodkreten kwamen nader. Bij den vijver gekomen, staan de twee mannen van schrik een oogenblik als aan den grond genageld. Een vrouwenhoofd stak boven het water uit. 't Werd hun spoedig duidelijk, dat ze hier met geen spookhistorie, maar met de naakte werkelijkheid te doen hadden en aanstonds werden dus ook pogingen aangewend, om de vrouw te helpen. De late baadster werd op den wal gehaald en bleek van Westerlee afkomstig. Zij had te veel aan haar vriendin, juffrouw Vergunning geofferd, was verdwaald en zoo in den vijver geraakt. — Een lastig geval! In het kastje der „onbestelbare brieven" aan bet postkantoor in Den Haag prijkt een briefkaart met bestemming naar „Rhein Hessen, Kreiz Mainz." In plaats van den naam van den geadreseerde bevat de voorzijde diens portret. De post legt vaak groote behendigheid aan den dag, in het bezorgen van brieven aan het juist adres, maar ditmaal bleek zij toch eens onmachtig. — Hoe vindt ge dat? Een ingezetene van Oud-Beierland, die in de meening verkeerde, dat eene sloot achter zijn huis znn eigendom was, liet daar een muur zetten voor een te bouwen tuinhuis. Toen later bleek, dat die sloot eigendom was van de gemeente, vroeg hij den Raad hem het bebouwde te verkoopen. De Raad willigde dat verzoek in, maar bepaalde den koopprijs, berekend per HA. op . . . f 160,000. Dat het strookje gronds nu niet aangenomen werd, is wel te begrijpen. — Lombok! Blijkens uit Indië in Amsterdam ontvangen telegrammen, is door de Regeering gebruik gemaakt van het contract met de „Kon. Paketvaart-Maatschappij" door 11 schepen op te vorderen ten dienste van de expeditie naar Lombok. De gewone dienst der Maatschappij zal hierdoor niet worden gewijzigd. — Volgens geruchten zou de ontslagaanvrage van den heer Van Dijk van Mathenesse als burgemeester van Schiedam niet ingewilligd zijn. met het oog op de nog niet geregelde financieele aangelegenheden inzake den gehechten gemeente-ontvanger Beffers. — De vergissing van een klokluider! Des Zondags wordt te Hilversum voor de kerkgangers 3 maal de klok geluid : 's morgens om kwart voor zeven, om kwart voor negen en 's middags om kwart voor twee. De klokkeluider ontwaakte dien morgen tegen 5 uur en begon, in de meening dat het 2 uur later was, vroolijk te luiden. De gevolgen bleven niet uit. Kort daarna verscheen de gemeentebrandweer, alsmede de vrijwillige brandweer en kwamen ook eenige. schutters opdagen, allen nieuwsgierig rondkijkende, waar toch wel de brand mocht zijn. — Op Zondag wél rijden! Het besluit van den gemeenteraad van Oud- Beierland, om het verlcenen van concessie aan de Rotterdamsche Tramweg-maatschappij voor een stoomtram afhankelijk te stellen van de verbintenis om op Zondag niet te rijden, kan voor die maatschappij geen bezwaar zijn. Indien zij de tram laat rijden tot aan den Langeweg, (dat is tot aan de kom der gemeente Oud- Beierland) dan is de concessie van het polderbestuur voldoende, en bij dat bestuur bestaat geen bezwaar tegen het rijden op Zondag. — Ter herdenking van den slag bij Waterloo werd gistermiddag, in de Groote Kerk der Ned. Herv. Gemeente te Maassluis een orgelbespeling gehouden. Een groote schare uit alle standen en gezinden was samengekomen om van de heerlijke tonen der muziek te genieten, die de heer G. De Groot, organist dier kerk, aan het prachtige orgel ontlokte. — Geeft niet aan bedelaars! Een gewezen schaapherder te Hilversum, die niet werken kan, verdient den kost voor zich en zijne 4 kinderen door te bedelen en geniet ook onderstand van het R. K. Armbestuur. Verleden week moest hij naar Laren, om tegenwoordig te zijn bij de teraardebestelling van een overleden bloedverwant. Hg verzocht eéne buurvrouw, om tijdens zijne afwezigheid op zijne kinderen te letten. Bij haar vertoef in zijne woning meendt deze vrouw te bespeuren, dat daar geld in huis moest zijn. Natuurlijk kon zij dit niet verzwijgen, en dit had tengevolge, dat door den pastoor met twee leden van het Armbestuureen onderzoek werd gedaan en men vond in het huis van den bedelaar niet minder dan f 634.25 aan zilvergeld; het kopergeld was hun te talrijk om te tellen. Men vermoedt nu, dat de man nog wel meer zal hebben. — Door onbekende oorzaak ontstond in den nacbt van Zaterdag op Zondag, ongeveer halféén, brand op den zolder der woning van den winkelier Aart Soeteman, te Noordwijk. Dank zij de groote windstilte, mocht het der ijverige brandweer spoedig gelukken den brand meester te zijn, zoodat deze tot het eene perceel beperkt bleef. Het gebouw was tegen brandschade verzekerd. — Te Scheveningen is bij onderzoek gebleken, dat de hond, die verdacht werd aan dolheid gestorven te zijn, niet aan die ziekte lijdende is geweest. — Door een adder gebeten! Te Westerbork in Drente is een jongetje, dat de koeien hoedde en daarbij, op den grond liggende, in slaap geraakt was, door een adder gebeten en aan de gevolgen overleden. — In het Diakonie-Oude-Mannen- en Vrouwenhuis te Edam herdachten P. Fekke en echtgenoote hun 25-jarig huwelijksfeest. — Reeds dikwijls is er op gewezen, hoe onvoorzichtig het is, om, wanneer mengaslucht in eene kamer ontdekt, daar licht te ontsteken. De heer S. in de Brugstraat te Breda beging Zaterdag evenwel dezelfde onvoorzichtigheid, met het gevolg, dat er eene ontploffing volgde en de raamgordijnen in brand vlogen. Gelukkig bekwam niemand kwetsuren, en was de brand spoedig gestuit. Blijkbaar was de hanglamp van te weinig water voorzien geweest en zoodoende gas ontsnapt. — Zelts de meest ernstige rechter zal dikwijls moeielijk eene ernstige stemming kunnen behouden. Dit zag men in de jongste zitting van het kantongerecht te Leeuwarden. lemand die den eed moest afleggen, kon het maar met geen mogelijkheid zoo ver brengen, den kantonrechter na te zeggen „helpe mij." Tot vijfmalen toe was het „help je mij." Eindelijk, nadat de kantonrechter hem er op had gewezen, dat men God niet met „je" mocht aanspreken, begreep de man de zaak en kwam de eed er volgens het voorschrift uit. — Droevig! V. Maandag 11 Juni werd te Enkhuizen eene vrouw, wier man zich in de gevangenis te Alkmaar bevindt, met hare vier jonge kinderen door den huisbaas op straat gezet. Sedert dien dag houdt dit ongelukkige gezin verblijf onder den blooten hemel ten prooi aan weer en wind. 's Avonds te tien uur wordt hun de deur der gemeentegevangenis geopend als verblijf voor den nacht, en des morgens worden ze weer daaruit verdreven om bij hun armoedig huisraad op straat te gaan zitten. Het Algemeen Armbestuur trekt zich de zaak niet aan, want, zegt het, de politie moet daarvoor zorgen. De politie laat zich er niet mede in, want volgens haar is dat de taak van het armbestuur; zoodat het feitelijk een wedstrijd is tusschen politie en armbestuur, wie het langst dit droevig tooneel zal kunnen aanzien zonder hulp te verschaffen. En zoo iets valt voor in een week, waarin handenvol geld voor allerlei dwaasheden worden weggegooid, want... het is Enkhuizer kermis! — De turf is tengevolge van de vele regens in prijs gestegen. Het zal nu nog wel eenigen tijd duren voor de nieuwe turf droog is. De overgebleven turf van '92 en '93 vermindert sterk, oude bagger is er bijna niet meer; de fabrieksturf vindt op 't oogenblik ook grage koopers. — Uit Gorinehem wordt thans gemeld, dat het bericht, als zou vrouw Van der Linden, de Leidsche giftinengster, in de gevangenis gestorven zijn, onjuist is. Het mensch is nog in leven. — Dat gaat nu toch wel wat ver! Volgens A 1 km.C t. heeft het burgerlijk armbestuur te Kolhorn iets eigenaardigs bedacht om van een armlastig gezin ontslagen t worden. Echtgenoolen en kroost worden van behoorlijke kleeding voorzien en men laat eene tent maken, tot woning geschikt, waarmede men de kermissen zal rondreizen, om met... waarzeggen het brood te kunnen verdienen! De vrouw beweert deze kunst goed machtig te zijn, en —genoemd bestuur schijnt hiervan ten volle overtuigd ! — Voor een proefneming leenden wij ons liever nog niet! De heer A. L. Deden te Diemerbrug beweert een toestel te hebben uitgevonden, waardoor elke botsing van spoortreinen kan voorkomen worden. De werking van het toestel is zeer eenvoudig en moet zoowel op de lijn als aan de machine worden bevestigd, hetgeen met zeer weinig kosten kan geschieden. De uilvinder stelt zooveel vertrouwen in zijn vinding, dat hij zich bij een te nemen proef tusschen twee op elkander inkomende treinen, waaraan zijn vinding is toegepast, wil plaatsen, overtuigd zijnde, dat hem geen letsel zal geschieden, daar beide treinen op een bepaalden afstand, zonder de hulp van de machinisten, zullen blijven staan. — In den tuin van het pension „Buitenlust" te Ginneken, had, tusschen een paar rnutsaards, een paar muschjes hun nestje gebouwd, waarin 4 eiertjes liggen. Een kikker verjoeg het wijfje van de eieren en neemt, met kleine tusschenpoozen, sedert een achttal dagen hare plaats op het nest in. Te verwachten is natuurlijk, dat bij zulk een broeisel de jongen lang op zich zullen laten wachten. — Boomen hebben veel te lijden : niet alleen van weerstoestanden, maar ook van vee, dat men in de gelegenheid stelt vruchtboomen te kunnen naderen. Moet dan het gras vau boomgaarden onbenut blijven ? Dat zou zeer onpractisch zijn. Schapen, geiten en jongvee vinden er allicht den kost, maar de boomen moeten ze ongerept laten. Ze doen dat echter niet, maar om ze er toe te noodzaken, is niets zoo goed dan de boomen te omgeven met een mantel van gegalvaniseerd ijzerdraad, dien men zeer ruim neemt ter wille van de toenemende dikte der boomen. Bestrijkingen der vruchtboomen met kalk, koernest, stinkende mengsels etc. zgn niet afdoende én helpen na eenige krachtige regenbuien niets meer. — Door den aanhoudenden regen hebben de kersenplukkers en grasmaaiers inhetOverbetuwsche veel tegenspoed. Reikhalzend ziet men naar droog warm weder uit, wat zoo noodig is voor dezen arbeid. Het koude weder heeft den handel in kersen niet bevorderd, zoodat de kersenbazen groote schade lijden. Doorgaans wordt dit product, door het groot aantal liefhebbers te duur gekocht, waarvan het gevolg is, dat er dikwijls bijgepast moet worden bij ongunstige weergesteldheid. — Een paard, schichtig geworden omdat jongens het dier met steenen wierpen, heeft te St. Jansteen hét 13-jarig zoontje van den landbouwer A. zoo bevig tegen de borst getrapt, dat de knaap een uur nahet ongeval overleed. De officier van justitie, jhr. mr. Van Nahuijs te Arnhem, heeft tegen den heer G. Van Deth eene vervolging doen instellen, omdat deze in zijne rede, uitgesproken Woensdag 30 Meijl., in de „Prins van Oranje" te Goes, gezegd heeft — Neerbosch! dat genoemde officier de bewijsstukken van Van Deth tegen den heer Van 't Lindenhout in den doofpot had gestopt; hij had daarmede getoond de grootste lafaard te zijn, die in Nederland te vinden is ; zoo iemand diende opgesloten te worden in een krankzinnigengesticht enz. Midd. Ct. — Toen ds. Van Gheel Gildemeester Zondag in de voormiddag-godsdienstoefening in de Kloosterkerk te 's Gravenhage optrad, werd hem door de talrijk opgekomen gemeentenaren een aangrijpende hulde gebracht. Men zong hem staande toe Psalm 123 : 1 en 4, om hem als 't ware in deze dagen van beproeving zelfvertrouwen en moed in te spreken. De geachte leeraar toonde zich zeer gevoelig voor dit blijk van liefde der gemeente, ging daarop voor in het gebed en hield een treffende prediking over Romeinen 5 : 1 en 11. — Twee dienstboden in Den Haag, die expres een sleutel hadden laten vervaardigen, om uit de kasten harer meesteres zich eetwaren toe te eigenen, zijn betrapt en aan de politie overgeleverd. — Het bestuur van den Algem. Nederl. Politiebond heeft (volgens de N. R. C t.) f 1000 uitgeloofd voor de aanhouding van den verdwenen president van dien bond J. W. Tuinenburg, gewezen commissaris van politie te Hilversum, Vandaag zou onder toezicht der justitie de brandkast worden geopend, waarin de waarden van den politiebond geborgen werden. Tijdelijk voorzitter van den Bond is thans de heer Boombergen, commissaris van rijksen gemeente-politie te Harderwijk. — Uit Vulpera (Tarasp), de verblijfplaats der Koninginnen, wordt bericht, dat inde laatste 8 dagen het weder geheel omgekeerd is. Er valt veel regen en er heerscht groote koude. Nu en dan is er zelfs sneeuw gevallen. — Van Maassluis zijn ter haringvisscherij vertrokken de loggers „Jacob", „De Hollander", „Arnoldine Marie". — Op initiatief der Hollandsche Maatschappij van Landbouw is gisteren in Den Haag een meeting gehouden ter bespreking van het bimetallisme in verband met den achteruitgang op velerlei gebied, voornamelijk op dat van den landbouw. Vooral bij de vraag of invoering van het bimetallisme noodzakelijk was om den landbouw uit zijn verval op te heffen, bleek hoe verdeeld de meeningen waren. Echter werd ten slotte volgende motie aangenomen: „De openbare vergadering van belangstellenden, uit Nederland samengekomen te s-Gravenhage, den 18n Juni 1894, ter bespreking van het bimetallisme, wenscht de overtuiging uit te spreken, dat het internationale bimetallisme in het belang is van alle takken van nijverheid en noodigt het hoofdbestuur uit, dit ter kennis te brengen van het Nederlandsche landbouw-comité". — J. V. te Zoetermeer werd hedennacht wakker door het leven, dat zijn kippen maakten. Hij vermoedde onraad en ging op verkenning uit, waarbij hem bleek, dat drie personen trachtten zijn hoenders in te palmen. V., ook niet traag, vloog als een pijl uit een boog verwoed op de drie dieven aan, van wie hij er een wist meester te houden, terwijl de anderen nog juist konden ontvluchten. — Daar een boompje van! Uit den boomgaard bij den huize „Peerenburg" te Zoelen is een zevendubbele kers geplukt, wat lekker. — De vrouw van C. K., te Bergschenhoek, heeft gisteren het 3-jarig zoontje van H. H., aldaar, dat spelende te water was geraakt, behouden op het droge gebracht. — Heden zijn onder sterk geleide van het huis van bewaring te 's-Hertogenbosch naar de strafgevangenis te Groningen overgebracht, om aldaar de eerste 5 jaren hunner straf te ondergaan: G. Van Gelderen, J. G. üe Bic, P. De Bi<> en A. v. Berkurn; allen veroordeeld i za e den moord op den wachtmeester Hoekman te Oss gepleegd ; de eerste tot eene levenslange gevangenisstraf, de gebr. De Bic ieder tot 15 en A. v. Berkurn tot 10 jaar. Na verloop van de vijf eerste jaren tucht zullen zij hun verblijf in die gevangenis met dat in die te Leeuwarden als daartoe aangewezen verwisselen. — Op de vergadering der afdeeling „Eiland IJselmonde" der Hollandsche Maatschappij van Landbouw, onder voorzitterschap van den heer P. J. A. De Bruine uit Zwijndrecht, was het aantal opgekomen leden, ditmaal zeer gering, slechts een 20-tal. Na opening der vergadering gaf de voorzitter op een duidelijke, aangename, eenvoudige wijze, (den geachten spreker eigen) eenige inlichtingen omtrent het bimetaüisme, in verband met de belangen van den landbouw; deze rede werd met zeer veel belangstelling aangehoord, enkel had de heer B. J. Aalbers er eenige bedenking tegen. In de plaats van den heer C. Barendregt NR. te Barendrecht, die als zoodanig ontslag had gevraagd, moest een nieuw bestuurslid worden gekozen. Bij de eerste stemming werd gekozen de heer Jan Timmers te Poortugaal. Door dezen werd de benoeming echter niet aangenomen. Bij tweede stemming kreeg niemand de meerderheid, zoodat men kwam tot eene herstemming tusschen de heeren G. Van der Poel te Rijsoord en Jan Leeuwenburg Az. te Roon. De uitslag was, dat beide heeren een gelijk aantal stemmen verkregen, zoodat het lot moest beslissen; dit besliste, dat de heer Jan Leeuwenburg was gekozen. Tot afgevaardigde voor de algemeene vergadering te Gouda op Woensdag 11 Juli a.s. werd benoemd de heer E. v. d. Gijp Barendregt te Barendrecht; tot plaatsvervanger de heer Tijs Kooiman te Uselmonde, beiden bij acclamatie. — In de weide en op den stal van den veehouder F. Kool te Schiedam, is onder de runderen mond- en klauwzeer uitgebroken. Maatregelen zijn terstond genomen tegen verspreiding der ziekte. — Als verdacht van diefstal van circa 50 liter moutwijn uit de branderij van de wed. v, Dijk aan den Buitenhavenweg te Schiedam, werd gisteren aldaar door de politie aangehouden zekere VV. S., wonende aldaar. — De firma H. Jansen en Co. teSchiedam, weigerde gisteren den plaatsvervangend districtsveearts den toegang tot hare stallen, welke deze met het oog op het heerschen van mond- en klauwzeer kwam inspecteereu. Hij werd er daarna door den burgemeester, vergezeld van den commissaris van politie en de noodige politiemacht, binnengebracht. — De heer K. te Schiedam, verloor in het midden der vorige week, 2 bankbiljetten, 1 van 60 en 1 van 40 gulden. Gisteren werden zij hem door den vinder ter hand gesteld. — Voor de Martha-Stichting, eene inrichting voor onverzorgde kinderen te Alfen a/d Rijn, is van D. J. v. d. V. ontvangen f 500. Verder werd nog ontvangen 6 giften ieder van f 100, en een groot aantal giften van minder bedrag. — Heden is door den districts-veearts, in het weiland van den heer Jacob Zeeuw, aan den Schiedamschenweg onder Overschie, mond en klauwzeer onder het rundvee geconstateerd. Het vee is onmiddellijk opgestald en onder toezicht gesteld. — Op de gisteren in het Westland gehouden veilingen werd besteed voor: witte asperges 20—29 et., blauwe 11—19 et. per bos, aanvoer byna 900 bos; aardbeien 13—24 et. l/a kilo; aardappelen, hoorntjes f 1.85—f2.25, Engelsche f 1.60—f 2.25, zandaardappelen f 1.95-f 2.75 per kin. — 20 Juni 1591, Deventer ingenomen: Nadat prins Maurits Zutfen had ingenomen op den 30steu Mei, trok hij van daar naar Deventer, dat goed versterkt was. Graaf Herman Van den Berg was bevelhebber der stad. Daar de prins hoopte, dat de bezetting onderling verdeeld was en de mondvoorraad niet al te groot, sloot hij de stad rondom in en deed haar hevig en langdurig achtereen beschieten en bestormen, waarbij aan weerszijden velen sneuvelden. Van den Berg verdedigde zich kloek, maar voordat er voor de tweede maal storm geloopen werd, gaf de stad zich bij verdrag over. — Menu: Consommé, roastbeef met doperwten, eendvogel met kersen-compote. — Bij een der veroveringen in Algerie' door de Franschen, meende generaal P., een geweldig opvliegend man. dat zijn adjudant zijn orders verkeerd had overgebracht. Hij vergat zich zelfs zoo zeer, dat hij met de rijzweep naar den luitenant sloeg. De officier greep een pistool, legde op den generaal aan en trok af, maar het pistool ketste. Daarop klonk het onmiddellijk uit den mond van den generaal: — Acht dagen arrest omdat uw wapens niet in orde zijn. — De predikatie van den meest talentvollen redenaar ter wereld zal niet zooveel indruk maken op, de verzamelde schare, als het plotseling ontstane gekletter van een harde regenbui op de ramen van een kerk, die een paar honderd nieuwe zomerhoeden bevat. --- Juffrouw Tartuffe. XXVI. Alles ging goed op „Het Torentje." Juffrouw Lureau herkreeg langzamerhand haar krachten en begon dus ook te rekenen op het herstel harer gezondheid. En dat was zij verschuldigd aan mevrouw * ournier, die zoo goed, zoo hartelijk, zoo voorkomend, zoo vol zorg was voor haar en haar dochter. hebben6 aanjenonten* ri!« SaStVrilheld J 9 vond geen woorden, welsprekend genSeT om alles uitte drukken, wat er ln haarnet en haar gedachten omging. Anastasie had haar doen begrijpen, dat men alles van een vriendin kan aannemen en niets bleef haar van haar oude fierheid Over. Zoodra mevrouw Fournier gesproken had, was alles gezegd en goed gezegd. 't Is waar, zij meende niet voor haar vriendin een al te groote last te zijn. Eugénie werkte, en het werk scheen naar niet meer te zullen ontbreken. Daar bet Jongemeisje niet meer alleen moest uitgaan ca vooral nooit naarParijs zich begeven, was het de tuinman, dat wil zeggen Fourel, die om de veertien dagen het werk, dat af was, naar de stad ging brengen en met het geld nieuwe bestellingen meebracht. Het geld werd dadelijk aan mevrouw Fournier gegeven, die het in de kas van het huishouden liet vloeien. Eugénie, die zich geen rekenschap gaf van wat mevrouw Fournier moest uitgeven, verbeeldde zich naïef, dat zij genoeg verdiende voor haar onderhoud en dat harer moeder zelfs nog een deel bekostigde der andere uitgaven van het huishouden. Zij wist, dat het mijnheer Rabiot was, die op verzoek van mevrouw Fournier haar warm had aanbevolen aan de firma, voor welke zij werkte, met de belofte, dat er altoos werk voor haar zou zijn, Eugénie vergat niet, dat Rabiot hard geweest was voor zijn huurders, toen die in moelelijke omstandigheden verkeerden, maar zij was hem in haar hart dankbaar voor wat hij voor haar gedaan had en nam hem allerminst de wijze kwalijk, waarop hij tot haar gesproken had in de kamer van de portiers vrouw. Werkelijk was het Rabiot, die haar werk had bezorgd.Hij begreep, dat zij moest arbeiden, om zich niet te vervelen en ook om niet te merken, na verloop van eenigen tijd, dat zij opgesloten was in zekeren zin, en ook om niet het wantrouwen van moeder en dochter gaande te maken. HIJ had zich echter niet eens de moeite mlwfcßÏliJ*erte ,te zoeken. Hij vond het gemakkelijker «,11 Eugénie werk te bezor_Evenwel,hii deed alles uit berekening en hield er niet van, nutteloos geld*uttKeven. Hij kocht duslneenUnnenmagaalfn de noodige grondstoffen en liet het jongemeisje een prachtig uitzet maken, dat hit zich Voorstelde onmiddellijk na het huwelijk zfln vrouw aan te bieden. Eugénie deed haar best. Haar moeder was eén en al verrukking over elk stuk, dat klaar was. Het lieve kind was zoo gelukkig, dat haar moeder rustig en kalm was, bevrijd van haar angst en bij haar krachten kwam, maar de gedachte aan Lucien vervolgde haar aanhoudend. Zij zou hem hebben willen vergeten. Zij kon het niet. Het geheele verleden stond haar altoos voor den geest: de eerste ontmoeting, zijn toespraak, zijn bezoek. Soms sprongen de tranen haar in de oogen, maar zij hield die in, want zij wist, dat de blikken van haar moeder of van mevrouw Fournier op haar gericht waren. Tranen en zuchten bewaarde ze voor den nacht, als ze alleen was. Juffrouw Lureau had geen besef van den invloed, dien Anastatie op naar oefende en waardoor zij zich zelve niet meer toebehoorde en een soort van slavin werd. De dankbaarheid belette baar heur ondergeschiktheid te gevoelen. Daarenboven had zij geen enkele reden wantrouwend te zijn. Zij kon niet meer zonder haar lieve mevrouw Fournier en deze scheen niet meer te kunnen leven buiten juffrouw Lureau. Zij kon zoo goed veinzen, 't Was, of zij bij den onsterfelijken Tartuffe ter school had gegaan. Het leven was zeer eentonig op de villa. Men zag niemand. Alles ging geregeld zijn gang. De eene dag geleek volkomen op den andere. Alleen des Zondags gingen Annastasie en Eugénie naar de mis. Dat was de eenige uitgang van het meisje. De tuin was groot genoeg om er te kunnen wandelen, maar men zag er tusschen de muren slechts den hemel en de toppen van eenig hoog geboomte. Had men niet op een grooten afstand het geblaf van een hond wel eens gehoord, dan zou men zich midden in ceS woestlin hebeen gewaand. leenaw!^a?.?ee,? ?et i°ogemeisje daar alleen wandelde, liet zij haar gedachten den vrijen loop en bemerkte niet, dat zij ais in een klooster was. Doch buiten hetgeen haar geest voortdurend bezighield, was er niets, waaraan zij dacht, en zij stelde er geen belang in te zien of te weten wat achter de hooge muren geschiedde. Toch gebeurde het haar wel eens, dat zij voor de kleine deur achter In den tuin bleef staan, die zij altoos gesloten vond. Misschien zou zij, indien zij haar open had vinden staan, uit nieuwsgierigheid en als jong kostschoolmeisje, dat al te lang was opgesloten, naar buiten zijn getreden, om een blik te werpen op de streek, die zij niet kende. Zij had er geen het minste vermoeden van. dat mijnheer Fourel de rol van tuinman speelde en daar ook was om op haar het oog te houden en dat hij altoos haar met de blikken volgde, al haar bewegingen bespiedende, alsof hij bevreesd was, dat zij over den muur zou pogen te klimmen. In den tuin was een zomerhuisje. Soms des morgens, maar nog veel meer des avonds, wanneer de groote hitte over was, gingEugénie daar met haar werk zitten.ZiJ zonderde zich af. Het deed haar genoegen alleen te zijn. Dan voelde zij zich geheel vrij. Anastasie Het haar begaan.Zij was gerust. Zij wist, dan haar vader op het jongemeisje het oog hield. Voor het overige wist Anastasie behoorlijk van de oogen blikken, die de jonge naaister In het zomerhuisje doorbracht, partij te trekken. Dan was het, dat zij al haar overredingskracht aanwendde bij de weduwe, daar zij in tegenwoordigheid harer dochter niet alles zeggen kon, wat zij wilde. Met beiden sprak zij dikwijls over mijnheer Rabiot. Anastasie wijdde dan uit in lof over hem en zijn liefdadigheid en drukte haar verbazing er over uit, dat hij haar nog niet eens was komen bezoeken. Dat zou een heele afwisseling geven inhet een- Eugénie verwonderde zich er wel een beetje over,dat zij een man zoo in de hoog-' te hoorde steken, die op haar zulk een onaangenameD indruk gemaakt had, een indruk, dié nog niet was uitgewischt. tonig leven, Wat juffrouw Lureau betreft, die niet wist wat er voorgevallen was tusschen haar dochter en den hulsheer in de kamer van Juffrouw Grélut, zij liet zich door haar vriendin medesiepen en was ten volle overtuigd, dat Rabiot een braaf, edelmoedig en weldadig man was, met verheven gevoelens bezield, en vond het heel natuurlijk, dat men naar hartelust zijn uitstekende hoedanigheden hemelhoog verhief. Rabiot leefde als een kluizenaar op zijn villaatje, steeds het oogenblik verbeidende, waarop hij onbeschroomd op „Het Torentje" kon verschijnen. HIJ wist al wat er voorviel, want Fourel kwam hem dikwijls fenoeg opzoeken. Tusschenbeide begal nastasle zich ook heel ln het geheim tot hem en wist altoos wel een voorwendsel te vinden om haar afwezigheid te verklaren. Zij ging dan aan Rabiot rekenschap geven van de vorderingen, die de taak, welke hij haar opgedragen had, maakte. Zij had zich namelijk door haar schurk van een neef laten overhalen, om iederen avond een paar druppeltjes uit een fleschje, dat deze haar bezorgd had,te gieten in de thee. die juffrouw Lureau gebruikte. Door dit middel moest langzamerhand de geest van deze worden verstompt en haar eigen wil gebroken, zoodat zij een gewillig werktuig werd, waarmee men alles kon uitvoeren, want men wilde. Voor het overige was haar uitzicht zoo goed, als men maar wen» schen kon. Zij at met smaak en voeldt ha»" krachten toenemen. (Wordt vervolgd), ---