Dat verstaan wij niet. Ook onzen eenvoudigsien lezers is wel iets bekend over de pogingen door sommigen in het werk gesteld om een nieuwe en betere spelling ingevoerd te krijgen. Er is n.l. een strijd tusschen de oude richting van De Vries en Te Winkel en de nieuwe, hoofdzakelijk bekend onder den naam van dr. Kollewijn. Dat de spelling van De Vries en Te Winkel niet heheel deugdelijk is,-betwist dus niemand. Dat men anders schrijft als. spreekt, is al geen ideaal, maar dat men woorden opvult met onuitspreekbare letters, dit is in ieder geval onzin. Als men spreekt mens, behoeft men niet te schrijven mensch, integendeel werkt men daarmede zelfs een verkeerde spreektaal, die uit de verkeerde schrijftaal stamt, in de hand. Er zijn immers lieden, die mensg lezen, als zij mensch zien staan. Er zit dus in elk geval in het beginsel Kollewijn iets goeds, zelfs veel goeds. Maar al wordt dat vrij algemeen toegegeven, de oude schrijfwijze wordt niet even gereedelijk afgelegd. Gewoonte en sleur.,., en wat men jong geleerd heeft —en met veel moeite ¦— blijft men ouder geworden, vasthouden. En zoo is het gemakkelijk verklaard, dat dé nieuwe spelling nog maar weinig aanhang heeft, vergeleken bij de massa, die aan De Vries en Te Winkel getrouw bleven. Wat niet wegneemt, dat de menschen der nieuwe spelling hunne rechten opeischen om te schrijven zooals zij verkiezen, iets dat men iemand al moeilijk kan verbieden. De overheid, de Regeering, echter, kreeg er iast mede. Wat moet er nu gebeuren in officieele stukken, op examens enz. Dies stelde mr. Heemskerk een z.g. spellingscommissie in om te onderzoeken wat een regeering moet doen, wanneer in een land twee of meer schrijfwijzen elkander concurrentie aandoen. Van die commissie was dr. A. Kuyper voorzitter. Of die keuze nu het allerver - standigst was, laten wij daar. Wie naar de 80 loopt wordt in zekere dingen vanzelf conservatief, hoe geleerd hij ook zij, en tegenover een kwestie als die der spelling kan jong idealisme geen kwaad. Wat daarvan ook zij, de commissie heeft ó.m. onderzocht en blootgelegd hoe betrekkelijk gering het gebruik der nieuwe spelling tegenover de oude is. En alles bijeen kwamen van het gedrukte woord een en een kwart millioen bladzijden voor de oude tegen nog geen zeyen duizend voor de nieuwe spelling. De Standaard — let wel, dr. Kuyper's orgaan — wijdt bieraan een hoofdartikel en concludeert: „Het oordeel, door de de cijfers zelven geveld, is voor de spelling-Kollewijn dan ook ten eenenmale vernietigend, en aan de staag gegeven voorstelling alsof we in deze spelling te doen hadden met een phenomeen, dat allengs' bezit van bet land nam, is voor goed de bodem ingeslagen." Deze conclusie nu verstaan wij niet goed. Ten eerste is de spelling-Kollewijn niet vernietigd door een zelfs ongunstige verhouding van het aantal gedrukte bladzijden. Wanneer men zulke vergelijkingen gaat maken, kan men hoogstens het getal personen, voorstanders van de een of de andere spelling, tegenover elkander stellen. Anders zou men den veelschrijvers een zwaardere stem in het Kapittel geven ! Maar bovendien — om de beteekenis van zulk een beweging te peilen, is het van meer belang te weten, wie de voorstanders zijn, dan wel hoevelen zij geteld worden. Wat nog meer zegt, de vraag is ten slotte, of de nieuwe spelling al of niet. redelijker is dan de oude. Is zij redelijker, dan komt er, trots alle conservatisme, zeker een tijd, waarvan het de verhouding "in de cijfers der gedrukte bladrijden juist andersom zal zijn. I Bijvoorbeeld: per jaar worden in de | dag-, week- en maandbladen een miliioen l bladzijden van 2000 letters in de oude, j nog geen 2600 in de nieuwe spelling [ gedrukt. --- Binnenland. Van het Hof. il. M. 'de Koningin-Moeder heeft gisterenochtendlte elf uur. vergezeld van een hofdame. ;een bezoek gebracht aan het" gebouw van de wijkverpleging „Twënt" straal" aan de Gedempte Sloot in den* ! Haag. 11. M. werd ontvangen door de j presidente mej. J. M. Oort, de andere | dames van het bestuur en dr. Tücker\ mann. ' Met groote belangstelling bezichtigde H.. M. de verschillende vertrekken en ïictf zich ook door de zusters, omtrent dent aard van het werk inlichten. Twee wijk-f patientjes boden bloemen aan.. H. M. de Koningin-Moeder is voorne- j mens a.s. Donderdag een bezoek te bren-J gen aan den gemeentelijken reinigings-1 dienst in Den Haag, op het terrein aan'l den N. W. Buitensingel. De trein, waarmee de Koninklijke familie Dinsdag 16 dezer naar Het Loo terugkeert, vertrekt des morgens te 9 u. 10 min. van het station Staatsspoor in Den Haag. --- De Koningin naar Parijs. De correspondent van de N. R. C. te Parijs schrijft d.d. 7 April: Zoo zal dan, naar aangekondigd is, in hel: begin van Juni, op het tijdstip, dat Parijs in de rijke schittering wan den voorzomer is, op het oogenblik, dat de avenues en parken, het bosch van Boulognc en het glorieus Versailles in volle frissche schoonheid zijn, Koningin Wilhcl- I mina, vergezeld van Prins Hendrik, haar ¦ eerste bfficieele bezoek aan Frankrijk brengen. Het zal een feest van bloemen en gratie en welgemeende sympathie zijn. De Republiek en haar hoofdstad welen vorsten te ontvangen. Ze stellen er als een koketterie in het met een bekorende gratie te doen. En voor een jonge vorstin zullen ze haar reputatie van beminnelijke en elegante gastvrijheid zeker alle eer aan willen doen. Natuurlijk zal het programma van het bezoek in hoofdzaak hetzelfde zijn als bij ! andere vorstelijke bezoeken. Maar men weet hier steeds aan elk dier vorstelijke bezoeken toch een persoonlijke noot loc le voegen, naar de persoonlijkheid of den smaak der bezoekers. .Waarschijnlijk zal, zoo zeide men mij, aan hel bezoek aan Parijs een bezoek aan Versailles met een rit 'door de betooverend schoone tuinen van Srianon, indien hel( althans ingevoegd kan worden, aan een bijzonder, aan bloemenschoonheid gewijd bezoek, hetzij op het .vroegere lustslot Bagatelle, gecombineerd met een bezichtiging van de aldaar door de Sociétd. Nationale des Beaux Arts te houden tentoonstelling, hetzij aan een van de heerlijke rozenkweckerijen in de nabijheid van Parijs. Maar ook al mocht er geen gelegenheid zijn een ücr-1 gelijke bijzonderheid in de offi'cieele reeks j van feestelijkheden in te lasschen, 't be- j I zoek zal er geen minder, hartelijk karak- } j ter om dragen. i De beteekenis toch van net bezoek van antwoord op de reis( van President Falliè- t I res in Juli 1911, de politieke beteekenis, i l als men zoo zeggen' mag, is zuivcrlijk een t bevestiging van de goede vriendschappc- j lijke tusschen Frankrijk en ; Nederland. • , Niets natuurlïjkers dan deze goede ver- < standhouding en dit bezoek. Hetgeen zoo natuurlijk en zoo zonder bijgedachten is, vormt een goeden bodem voor de onltwikkeling van uitstekende betrekkingen. Bij uitstekende betrekkingen zijn steeds wcderzijdsche belangen gediend. -En zoo is dit bezoek, zonder een groote internatio; nale beteekenis te hebben en zonder tic i pretentie van zulk een beteekenis, een i sympathiek, heugelijk en nuttig feit. j Zoo wordt het van beide zijden zeker Ook gezien, zoowel in off icieelc kringen als onder het groot publiek, j Bij het bezoek van den President van i de Republiek aan Nederland, hebben de . 'Fransehen met veel ingenomenheid èn ons I sterk onafhankelijkheidsgevoel èn onze ; vele sympathie voor Frankrijk geconstaj yteerd,mett zou voor sommigen bijna kungen: ontdekt, j Ontdekkingen zullen In dezen voor ons j in zooverre bij het; aanstaande bezoek niet j zijn weggelegd, dat men hier steeds sympathie :voor ons land heeft kunnen constateeren. En sedert Nederland hier meer bekend wordt, zoowel door de pogingen eindelijk, zij het ook nog zwakjes, tot die meerdere bekendmaking aangewend, als door de- broedere blik, die de huidige Franschman ook over zijn grenzen slaat, nemen sympathie en achting voor Nederland hier gestadig toe.' Het is niet meer alleen een artistieke sympathie voor liet land' met een groot kunstverleden, met pittoreske molens en kleederdrachten en bekoorlijke boerinnetjes eu visschefmeisjes. Deze kant blijft gewis alle bekoring én attractie behouden en men kon dit voor drie dagen geleden nog zien aan het genoegen, dat het publiek van het ThéStre Réjane schepte in het uiterlijk gedeelte van'het naar traditioneel buitenlandsch cliché op zijn Hollandsch aangekleede stuk ..Les Moulins qui chantent, dat uit Brussel hierheen overgekomen is. Maar men kan ook steeds Veer hier Nederland hooren waardeeren als een land, dat zijnj oude energie niet verloren heeft, als een natie, die zij het ook klein, vol leven en kracht is. ?Votrc pays est vn pays bien vivant", zoo zeide mij eergisteren nog met overtuiging ecu officieel Fransch: persoon, met wien ik over het aanslaand bezoek van onze koningin sprak. Deze uitdrukking trof mij en daarom breng is ze LI hier over. Het is er eene, die. niet in de gewone compiiincnteureeks valt, maar .zooals men ze juist gaarne hoort over zijn land. --- V' INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. -¦*_% IVan Hout«n's 1 Cacao i Mooi licht van kleur I Goede pittige cacaosmaak De beste voor den prys. v / --- Nieuwe uniformen hij hel leger. Omtrent de nieuwe uniform van grijsgroen laken, welke binnenkort bij vier compagnieën van het leger in beproeving komt, vernemen wij nog dat de bestaande kortejas met dubbele "borst en 2 rijen knoopen, zoomede de tegenwoordige tuniek komen te vervallen ,een enkel kleedingstuk — kortejas met één rij knoopen en korte panden, — terwijl de overjas minder zwaar wordt dan de thans gebruikte, hetgeen met de in te voeren rijgschoenen aan de marschvaardigheid ten goede moet komen, i --- „Unitas." Men meldt uit Enschedé1. - i Op een Maandag door ?St. Severus", de katholieke afdeeling afdeeling van „Unitas", gehouden vergadering is besloten, als afdeeling ivan Unitas ai' le gaan en de vereeniging te laten bestaan als een spaarvereeniging, welke zich niet zal bemoeien met de Ivakactie, maar bij cveiiuieelc staking of uitsluiting enz. aan de leden uitkeering te verschaffen. --- Zangvogels voor consumptie. ¦ Een Haagsch vogelhandelaar deelt in „Avicullura' de volgende bijzonderheid mee, die duidelijker dan vele andere voorbeelden in het licht stelt, welk een goeden invloed de dierenbescherming uitoefent. Een degelijk pouliër in den Haag had vijf duizend prijscouranten laten "drukken, waarop geplukte vinken a 5 et. voorkwamen, maar de man moest ze allen vernietigen,, t.vanttle meeste dames wilden geen kip of eend bij hem bestellen, omdat er vinken op zijn prijscourant stonden. Geplukte vinken in 't uitstalraam te zetten, net als 25 jaar geleden, durft niet één poulier in den Haag, uit vrees achteruitgang voor zijn zaak.v Die vinken brachten overigens; ook niet veel op. Het dooden van zaugvogels voor de consumptie was 30 jaren geleden nog in vollen gang. De vogelaars ontvingen Hoen f 1.25 a f 2; maar "allengs daalde do prijs tot fl, a11e5.... per honderd. . De schrijver zegt dan ook. dat hij ont |'al deze redenen (en waarschijnlijk velen1 'zijner collega's ook wel) er niet meer toe 4.kon besluiten, om de vrouwelijke vin- Eken (poppen), die in hel net komen, dood! *'te knijpen. Hij laat ze nu al sinds 4 a' t 5 jaren vliegen. • Men behoeft dat ook nooit te zeggen *— aldus de schrijver — dat de nieuwe • vogelwet een einde gaat maken aan het f dooden van zangvogels voor de consump, Ue, want heusch; dat was door de veld i.reciame van de dierenbeschermers al hgeschied, vóór de nieuwe vogelwet ia I,ontwerp werd uitgegeven. I^a^s»*!* Te veel goud. j In alle landen van de wereld lïoort ! men de klacht, dat het leven te duur is, s en dat alles wordt opgeslagen. Dat duuri der worden van het bestaan is een algemeen verschijnsel, en moet ook alge^ j meene oorzaken hebben. Men heeft er; al verscheidene aangegeven, zooals het ?•steeds duurder worden van de arbeids^ [krachten door de hoogere eischen, die de arbeiders stellen en de al hooger styi gende behoeften, de gewoonte, om het beter le hebben dan vroeger in alle lagen van de maatschappij. Maar er is een reden voor die verh'oö* ging van de prijzen,_waar de economisten in den laatsten tijd de aandacht op ves^ tigen, dat is de steeds toenemende goud-i productie. Men vergeet dat het goud maar a een koopwaar is als alle andere. Daar, '; liet goud' in den vorm van geld de stan- I daardkoopwaar is geworden, die, waar. • alle andere mee worden vergeleken en j die er den prijs van vaststelt, hebben wij! ons gewend, zijn waarde als onwan-. | kelbaar te beschouwen; maar dat is ecu vergissing. Als wij zeggen, dat liet koren duurden is geworden, beteekent dat, men meer meer goud moet geven, om eenzelfde gewicht aan koren te krijgen. Men zou met andere woorden kunnen zeggen, dat het goud in waarde is gedaald, en dat zou juister wezen. Wij beleven sinds verscheidene jaren een depreciatie, een waardedaling, van dat meiaal. Die was onvermijdelijk, want de opbrengst aan goud neemt verwonderlijk slerk loc. Er. is in de laatste tien jaren meer goud' geproduceerd, dat is uit de aarde voor. den dag gehaald, dan van 1492, het jaar van de ontdekking van Amerika, totaan het jaar 1850. De menschheid beschikt over een hoeveelheid goud, die vijfmaal zoo groot is, als die, welke, ze bezat in 1850 en dubbel zoo groot als haar bezit in 1890. De overproductie van het goud in dezft. laatste jaren ligt niet zoozeer in de onl^ dekking van de nieuwe mijnen dan in n vervolmaking der productiemiddelen. Dank zij de cyanuratie, de behandeling met cyanzuur, heeft men de hoeveelheid goud, uit de eersten getrokken, met 80 tot 90 procent kunnen verhoogen. Die nieuwere methoden maken het mogelijk, de. armere mineralen nog met voordeel van mijnen, waarvan de "exploitatie loonend is, maken dus het aantal oniginbare mijnen uitgebreider, en ze hebben aan te bewerken; zij vergrooten den kring de goudproduclie dien voorsprong gege' ven, waarvan w_ melding hebben gc^ maakt. Het goud, dal jaar op jaar over d(* menschheid wordt uitgestort, heeft iot resultaat, dat de eigen waarde van dat goud achteruitgaat. Een goudstuk van een bepaalde waarde is op het oogenb'ik feitelijk minder waard, dan twintig jaar. geleden, omdat het aantal in omloop zijnde gouds Lukken zooveel sterker is toegenomen, dan de productie van koren, groenten, vleesch, enz., die niet de; progressi heeft gevolgd. (De Aarde en haar Volken) --- De Sociaal-democratische Arbeidersparlij Zin.wordt in de wandeling genoemd de S. D. A. P. Wij zijn gewoon geworden alle soort van vereenigingen en maatschappijen, assurantie-maatschappijen, tooneelclubs, arbeiders-organisaties met initialen aan te duiden. Wat wel eens tot gevolg heeft, dat wij de eigenlijke bedoeling dier, vereenigingen gaan vergeten. Zoo ook met de S. D. A. P.; wij spreken zelfs van Esdeapeërs, als waren dat .een 'apart ras van menschen ergens onder, uit Zuid-Amerika. Maar oorspronkelijk wil de S. D. A. P. toch zijn de partij der Arbeiders. Die partij der arbeiders nu haalt gedurende de Paaschdagen plus Dinsdag bovendien, haar jaarlijksch congres gehouden. Als men de verslagen van het congres naleest, dan zijn daar. de arbeiders Mr. Mendels, Mr. Troelstra, Doctor v. d. Waerdcn, de Kamerleden Duys, Schaper, Hugenholtz, Vliegen, de onderwijzer van Zadelhof!, de bestuurders v. Hintc, Heijkoop, Oudegeest, de wetenschap-heeren Wibaut, R. Kuyper en F. v. d. Goes, de journalist Spiekman, plus nog enkele heeren — arbeiders uit den volmaakt verleden tijd, aan het woord geweest. Al deze arbeiders zijn met de Paaschdagen te Leiden gezellig bijeen geweest. *££n hebben er nog een .vrijen Dinsdag aan vast geknoopt. Wat gemakkelijk kan, ondanks, dat deze arbeiders zulk een hard slavcnlcven hebben. De oude Foriuyn heeft op het Congres ook een duit in het zakje gedaan. Maar, het was geen fortuintje voor de S. D. A. p. wat de man daar zeide. ?Als Foriuyn nog een stuk of wat speeches houdt als die van heden" „merkte Oudegeest op, „dan wordt de invloed der partij op. de arbeiders nog minde»'" Wat de man dan gezegd heeft? Och deze ontzaggelijke waarheid, die door niemand is tegengesproken. Dat de afdeeling-Amsterdam van deze fameuze Arbeiderspartij — Arbeider met een hoofdletter s.v.pl. — op de 2500, 2000 leden telt slechts: 18 bouwvakarbeiders, 2 fabriekarbeiders, 2 loodgieters, 82 metaalwerkers, 32 schilders, 33 timmerlieden, 107 transportarbeiders, waaronder. 7 havenarbeiders; de rest zijn loopers van de diamantslijperijen. Vergefijic nu deze nuchtere cijfers van den heer Fortuyn me! de gewone schetterende frascologieën over de groeiende macht van het proletariaat. Een arbeiderspartij zonder arbeiders. Men ziet 't, 't heeft iets voor om zich simpel de S. D. A. P. te noemen. De Arbeider raakt er dan in zoek. (Maasbode.) --- De revolver. Ook in ons land schijnt het gebruik of liever het misbruik van dit ;ipen zich te vermenigvuldigen, en wordt het hoog tijd, dal daaraan van overheidsv. bijzondere aandacht wordt geschonk Voor de zoóveelsle maal in korten lijd heeft de revolver weder een slachi geëischl. Zaterdagmiddag ni. was een woonwagenbewoner in de buurt van Maartensdijk (Utrecht), aan hei houtjes snijden, toen' 2 anderen van die moderne nomaden, jongeren nog, bij hem kwamen met de opmerking: „Wat een mooi mes heb je daar". „Goed genoeg om jou in je ; de rest begrijpt men,' was het lieflijke antwoord. Zonder verder een woord te zeggen, haalt de 'ander een revolver te voorschijn en schiet den houtjessnijder in het lijf, een duim beneden het hart. In hoogst ernstiger loesiahd werd de getroffene door den 'spoedig loegesneklen dokter uit Maartensdijk, in gezelschap van een anderen woonwagenbewoner, rfaar het ziekenhuis: te Utrecht gebracht. De dader maakte zich direct na het Schot uit de voeten en verdween in de aaburige bosschen. men hem nog niet gevonden. ---