ROTTERDAM den 20 Maart. Men meent te mogen verzekeren dat de inschrijvingen , op gisteren, als den laatsten daartoe gestelden dag, bij den heer Agent van 's Rijks schatkist alhier ingekomen, nog zeer beduidend zijn geweest. Naar men wil, zou alhier, in het geheel, in de vrijwillige leening zijn ingeteekend voor ongeveerd tien ïnillioen, waarvan nog gisteren voor ver over de twee millioen. De vTijmet6elaarsloge de Drie Kolommen alhier heeft, eenige dagen geleden, don gratuit doen in. schrijven voor de som van honderd gulden. Te Delft is door de gezamenlijke werklieden van den heer N. Buyteweg. een vrijwillig offer aan het Vaderland gebragt van een en veertig gulden zestig cent. De gezamenlijke kolen meters, zoo van 's Rijke *ls stads wege, binnen Dordrecht, hebben eene Vrijwillige bijdrage gedaan ter som van honderd gulden. Blijkens berigt van den Agent van het Ministerie vau Finantiën te Amsterdam, was, sedert de aankondiging van eergisteren, bij hem weder eene gezamenlijke som van ƒ 1356, 25, als giften Voor het Vaderland, ingekomen, waarvan eenige ten huize van den heer Burgemeester dier stad, andere aan de pastorij der R. K. kerk de posthoorn, nu> andere bij den heer Ebeling bezorgd waren. Onder het bij den Agent zelven bezorgde behoort, buiten het gemelde, 1/20 kooplot voor alle klassen der thans trekkende loterij, n°. 18078. De som, door heeren studenten aan de hoogeschool to Utrecht als don gratuit btjeengebragt, ging eergisteren de ƒ 2000 reeds te boven. De kweekelingen van 's Rijks kweekschool voor militare geneeskundigen aldaar hebben, mede als don gratuit, voor / 200 ingeschreven, welke som als aanzienlijk kan beschouwd worden, daar hun getal nog geen 40 bedraagt. Door de geëmploijeerden der administratie bij het groote Rijks horpitaal aldaar is eene vrijwillige gift gedaan van f 127, 50. De vrijmetselaarsloge Ultrajectina , insgelijks te Utrecht, heeft eene vrijwillige bedrage van ƒ 100 geschonken, welke stad nog vele soortgelijke bijdragen, van verschillende vereenigde ambtenaren en geëmploijeerden, heeft opgeleverd. Door eenige onderofficieren en schepelingen van Zr. Ms. korvet Kastor, onder bevel van den kapitein-luitenant ter zee C. van der Hart, is eene som van f 260 als don gratuit in 's Rijks schatkist gestort. — Op de tentoonstelling van Schilderijen , die thans te Parijs geopend is , bevinden zich ook eenige voortbrengselen van Nederlandsche kunstenaren, als van de heeren Krusema»», Schelfhout, van Schendcl en Eeckhout. — Men verneemt dat het Nederduitsch Taal- en Letterkundig genootschap, in België, tot korresponderend lid in Nederland heeft benoemd dr. Jan J.F. Wap, te 's Gravenhage, in plaats van den onlangs overleden vaderlandschei! dichter en letterkundige Willem Messchert, te Rotterdam. — Van Vlissingen meldt men den 27 dezer : "Heden is binnen door naar Rotterdam opgevaren 's rijks stoomjagt de Leeuw, aanboord van hetwelk zich bevond Z. K. 11. prins Hendrik der Nederlanden, welke 11. Zaturdag alhier gearriveerd was. Men wil dat de komst van Z. K. 11. ten doel had, den vroegeren état-major van Zr. Ms. oorlogschip de Rijn te ontslaan en den nieuwen étalruijor te installeren. » Nog kunnen wij melden, dat Z. K. H. gisteren met Hoogsdeszelfs gevolg, de brandspuit-fabriek "van den heer W. van der Os alhier heeft bezocht en gemelden fabriekant vereerd met de bestelling van eene brandspuit, bestemd voor het paleis >an Z. K. H. te 's Gravenhage; zijnde dit reeds de 55ste spuit welke in gemelde fabriek vervaardigd wordt. — Van den Helder wordt, als bewijs .van de groote scheepvaart naar on.e Overzeesch'e bezittingen, medegedeeld, dat alleen aldaar 21 schepen eilree liggen, om met de eerste gunstige gelegenheid naar hunne bestemming te vertrekken. — Uit Aken meldt men, dat Mevrouw de Gravin-Wèdüwe van Nassau den 20ste dezer aldaar met haar gevolg is aangekomen, en het haar toebehoorend slot Rahe, in de nabijheid dier stad gelegen, heeft betrokken. — De vrees die men, blijkens de laatst medegedeelde berigten , te Ragusa voedde, dat aan de talrijke aardschokken aldaar nog geen einde gekomen zou zijn, heeft zich bevestigd. Bij die welke zich iv den morgen van den 2de dezer weder lieten gevoelen, zijn de poorten der stad geopend, en hebben vele inwoners zich naar het raarktvlek Pille begeven; om daar, onderden vrijen hemel, in veiligheid te zijn. Des namiddags van denzelfden dag noopte eene hevige aardbeving, die drie sekunden duurde, een ander gedeelte der bevolking naar dat marktvlék te vlieden. Hen 3den en 4den zijn andermaal schokken, hoewel minder hevig, waargenomen. Vele huisgezinnen verkeerden in den grootsten angst, dewijl zij buiten de stad niet meer, al ware het ook maar alleen des nachts, onder huisdak konden komen. --- Naauvvelijks zijn drie maanden van dit jaar verloopen, en reeds hebben midden in de netelige gesteldheid van het tegenwoordige en in de bekommering voor de toekomst, twee wreede slagen al degenen getroffen, die op de zegepraal der konstitutionele beginselen prijs stellen. In ccii kort tijdbestek, heeft de Vertegenwoordiging (wee uitstekende mannen verloren, mannen, van beproefde onafhankelijkheid, en geheel en al toegewijd aan de waarachtige belangen des lands. Toen wij acht dagen geleden in ons nummer van den 21 mededeelden, dat de Provinciale-Staten van Zuid-Holland tegen den 26 waren bijeenge roepen, ten einde de door den dood des graven van den Bosch in de Tweede Kamer ontstane vakature aan te vullen , en toen wij , in het belang der zaak welke wij verdedigen, trachtten te berekenen , welke opinie in deze nieuwe keuze de bovenhand zou hebben, waren wij ver van te voorzien dat een nieuw verlies eene onmetelijke ledigte in den boezem der kiesbare Kamer zou maken. Maar de nationale zaak is onvergankelyk / in het midden zelfs der verliezen die haar treffen, moet men aan hare zegepraal niet wanhopen ,• het land bezit steeds edelmoedige en belauglooze mannen die, op 't onverwachts, opdagen om hare belangen voor te staan. Gisteren, was naauvvelijks de laatste eer aan deu heer van Sasse van Ysselt, die edele on immer betreurenswaardige afgevaardigde gebragt, naauwelijks had het graf het stoffelijk overschot van den grooten Staatsman omsloten, toen eenige uren later de Provinciale Staten van Zuid-Holland, als lid der Tweede Kamer uitriepen, den hoogleeraar J. R. Thorbecke, de diepdenkende publicist, een onzer nolauiliteilen in de kennis van het openbaar regt, en wiens Aanteekeningen over de Grondwet hem in de rijen der voorsianders van de hervorming onzer staatkundige instellingen geplaatst hebben. Wij stellen te weinig vertrouwen op de liberale beginselen, welke in onze provinciale vergaderingen heerschen, om te willen uitvorscb.cn aan welke omstandigheden men ditmaal de juiste waardeerina van verdiensten te danken hebbe; do verkregen uitkomst is ons thans genoeg, en wij beschouwen die keuze als eene nederlaag voor hef ministerie, want wij kunnen niet aannemen dat de heer Thorbecke de uiinisterieele kandidaat geweest is. Wij herinneren ons te wel, dat de begaafde hoo»leeraar, in 1840 als lid der dubbele kamer, een der elf vertegenwoordigers was, die hunne slem aan de toen bewerkstelligde gebrekkige herziening onzer grondwet stelselmatig weigerden. Wenschen wij ons dan geluk dat de partij, welke sedert zoo lang in de kamer de volledige herziening der grondwet verlangt, zulk oenen magtigen bondgenoot gekregen heeft. Wat zal thans het ministerie op de dringende iedeueerkracht van den kundigen professor Thorbecke, van den schrijver der Aanteekeningen over de Grondwet, antwoorden? Het belangrijke vraagpunt van de hervorming onzer staatkundige instellingen, is door deze nieuwe keuze zegevierend ten gunste dei- publieke opinie opgelost. De heer Thorbecke is een man van te diep gewortelde overtuiging, zijne beginselen zijn te sterk gevestigd, dan dat men èen oogenblik aan zijnen ijver en zijne volharding, om bj de regering op eene hervorming, waarvan het heil en de toekomst dés lands afhangen, te blijven aandringen,-zou mogen twijfelen. Hij heeft de erfenis aanvaard van een onzer groote staatsmannen, hij zal diens waardigen opvolger zijn, en tevens niet vergaten, dat door een toevalligen zamcnloop van omstandigheden, zijn geloofbrief van afgevaardigde werd geteekend op het oogenblik, dat het land het verlies vau een dier zeldzame en zoo moejelijk te vervangen staatsmannen , bitter beweende. De heer Thorbecke heeft eene schoone en eervolle zending te vervullen; vooreerst een vraagpunt te doen zegevieren , hetwelk de algemeene wensch is, en vervolgens de smart te lenigen, door het verlies van den heer Graaf van den Bosch en van den heer van Sasse van Ysselt in het land veroorzaakt. (Le Temps.) Terwijl het Handelsblad, als tolk van de gevoelens der natie, zijnen 10l van lofspraak en leedwezen aan de gedachtenis van het geacht lid der Volksvertegenwoordiging Jhr. L. van Sasse van Ysselt betaalde, had de Noord-Brabander op zijne beurt eene nog pijnlijker schuld te kwijten, want hij had het verlies van een der afgevaardigden van zijn gewest te betreuren. Zijn nummer van den 26 met rouwteekenen omgeven, is de treffende uitdrukking eener bittere droefheid over den dood van den heer van Sasse van Ysselt. Men verbeeldt zich de sniartkrect te hooren van eenen zoon bij het lijk zijns geliefden Vaders. Wat anders kunnen wij bij die uitboezemingen van algemeene rouw voegen, dan ons in meening te vereenigen met hen, die hunne droefheid zoo gepast hebben uitgedrukt. Toen wij de schitterende redevoering des heeren van Sasse van Ysselt uitgesproken bj de beraadslaging op de finanlie-wet vertaalden, was het denkbeeld helaas! verre van ons dat dit zijn zwanenzang zou wezen en heden strekt ons de her- innering eenigzins tot troost, dut onzeVertaling gestrekt heeft, om den naam des onvergeteljken redenaars eene meer uitgebreide vermaardheid le geven. Toen hebben wij meer clan ooit het nuttige onzer zending begrepen , dewijl z j ten doel heeft de mannen op welke het land roem draagt, bj den vreemdeling te doen kennen en waardeeren. (Le Temps.) --- MENGELWERK. DE PRATERS. Er is in Nederland eene vrij talrijke klasse van menschen geweest, aan wie men met voegden naam van de pratebs kan geven, hoewel zij naar dien van de Sprekers meenden te mogen dingen. Doch tot deze laatsten stonden zij in geene betere verhouding, dau waarin de rijmelaars tot de dieh ters staan, daar zij inderdaad niets waren, dau ongerijmde rijmelaars. De Spreker toch heeft een bestemd oogmerk, de Prater stelt zich niets voor, dan in het openbaar le pralen. Deze waren de lieden , die in bjzondere vereenigingen ün in menigvuldige genootschappep het spreekgestoelte beklommen , om te prijzen hetgeen niciand ooit had gelaakt, om te betoogen hetgeen niemand ooit in twijfel had getrokken, en om te verdedigen hetgeen niemand immer had bestreden. Veelal lieten zij , met hetzelfde gewrocht van hun scheppend vernuft, op eene reeks van katheder» achtervolgens zich voor de Heeren en'soms vuor« de Dames hooren , hoewel de Dames doorgaans te veel gezond verstand bezaten, om zich de moeite te geven, naar zulk gepraat te gaan luisteren. Zij hadden nimmer een bepaald doel, en daarom nooit gebrek aan stoffe, en behoefte aan niets, dan aan een' gemakkelijk' katheder en een geduldig gehoor. Zij praatten over de voortreffelijkheid der deugd, over de voordcelen van den handel, over de ijsselijkheden van den oorlog, over de uitgestrektheid der zee, over de veranderlijkheid der mode, en de vergadering scheidde uiteen, zonder eenig ander besluit, dan dat de Verhandelaar aardig had gepraat, en dat hetgeen hij verteld had zoo klaar was, als het licht der zon, en bijkans zoo oud, als de weg van Rome. Geen wonder dan ook, dat alle toehoorders eenparig waren, in de, voor den Verhandelaar vereerende overtuiging, dat de deugd zoo voortreffelijk was, dat de handel zoo voordeelig was, dat de oorlog zoo ijsselijk was, dat de zee zoo uitgestrekt was, dat de mode zoo veranderlijk was, als altoos het geval was geweest, en naar alle berekening gedurende deze eeuw en de volgende ook zoude blijven. Hoe ongeloofeijk dit in den eersten opslag moge schijnen, mag men aan dit vruchtbaar ras van praters den roem niet weigeren, dat zij soms, hoe schaars ook, in Nederland tot heilzame einden hebben medegewerkt. Dit had vooral plaats, wanneer mannen met een edel hart en verlicht hoofd zich verwaardigden, om zich van dit slag van lieden als werktuigen te bedienen, ten einde eene weldadige gedachte te verspreiden. Maar van eenen anderen kant is het even weinig te loochenen, dat deze wijdvertakte familie der i'raters , hoe ook schijnbaar voor het algemeen onschadelijk; en als individuen beschouwd, doorgaans welgezinde en achtingswaardige lieden, aan Nederland veel kwaad hebben berokkend. Hun laauw, flaauw, zouteloos en waterig gepraat. waarin verwaandheid kunde, en betweterij gezond menschen-verstand moest vervangen, heeft, ook nadat bun ras schier geheel was uitgestorven, indrukken achtergelaten , welke welligt ook nu niet geheel zijn uilgewisoht en in meer dan ééne vergadering worden teruggevonden. Zij hebben zoo vaak het meest elastieke geduld op de proef ge-, steld, zij hebben zoo vaak het meest beproefd gehoor in slaap gepraat, dat geduld en slaperigheid in hunne toehoorders allengs tot eene tweede natuur zijn geworden. Wat erg?r is, de omwenteling der vorige eeuw is in handen van de staatkundige traters gevallen , en de treurige vrucht daarvan was niets, dan eindeloos gepraat, en konde geene andere zijn , waar staatkundig stelsel staatkundige konviktie en staatkundig oogmerk gelijkelijk ontbraken. De tijd der traters is voor altoos voorbij. Hnn rijk is ten einde. Hunne glorie is verdwenen. Enkele Praters mogen nog uit de gouden eeew den verworven rang toevallig behouden. Maar dit zegt even weinig, dat. het op nieuw mogelijk zoude zijn, dien langs denzelfden weg le verwerven , als het geraden zijn zoude , in de gelederen der Fransche soldaten den maarschalkstaf te bejagen. De laatste der staatkundige Praters is — de Tijdgenoot. (Ned. Spektator) ---