NEDERLAND. Pen ? !. 6^m,BriJ' °P de onlangs voorgedravnn *,aaUhe&''ooting -oor 1846 en 1847 wordt oor het t de |)üüfdstuk f ..^ bed a" ÜÜr k°ni^' -getrokken een bed^ van ƒ 662,110 voor 1846 en ƒ 660,310 voor /27i;oï;2r:rtclin_'deBia,en-^rad 3de afd de 7. ' _ *»*e ' 88'9°°' , de algemeene rekenkamer / 120,700; 4de iie e /S"S? ,ler beide ür,le" ' 87'300 — «•»" ei, / 86,500 voor 1847- _ mJMEG;N,Ija„. Le aanhoudende dooi en j .^°Pde m,OP gebleren. Dezen nacht is het J O, onderscheidene plaatsen plotseling,, en onver- WJj gezonken. Tusschen lillingen en oiue **. I*.ri.it VOü,al het Soval geweest; daar is het door a W*ter> ',et *eWakea &is e "n^r voor gedreven. sche., ,1 , a , S " "' en dan 1S het te wenêenleho ' ""^««S w«" •« wel oP- Mr"°»^,trti" Schijn., H eeiünken ijsmassa's door late. **«.*_, T. T Peed' Bisle'en' l°l,der ee,eid« voerH detachemeflt ™i"eurs, al het noodige ver»e., ahhTden/ °m JC nli"Sle ™ki»S diG hoont l" nV'er beBpeUrt >lm opeenge"nsch,,? I _°° Ved mOÉ!C,,Jk We&te ''¦"-"en en daari„ !)k *"^ Hel fa te h°',e"' dat «en ndnderrT/'T" "" "^ ahü° ** Sevaar ver~ 1" "* "*»*¦ d^n eene door de bekora"'ennS wek(e, "'««'• üëtwelk nu, de aa,, f er>nB,i^n tüesl»nd der rivier en meerder!, """f™ I,oei,,&cn' voorzeker eenige e«^re gerustheid inboezemt. dooMï-ianr,',De-aanhOUde,,de Tal des maters bij de het ÏÏ*-; f 7': heeft — meening, betreffende ïeJve m' ff^ beVeSt,'ed' ?ede» nacht is het'¦oodat ?u , Spuien en onder doorgedreven, I,esta«t, w-i .Voor de s,ad eci,e brefde «•*»--""? reik 6 ho°ger °P - 1-1. r nf, ,ü0 Jer het 'hier toch V " Wd Wat ««"'> »'»« de *^*_ of i,,.,^3 g led Trj' 'S- De Blroo.n voer, i^fa h ' &Ce" d»r»f,JS ,tlet ** "«ede. SUnBliS voor ul' rhier d°et 'ioh alz°onie. o„--,üch dat de ,'• • _ Ta"en Van ,et wale'' bewijst *tflande al Ier2- te"ede" noch«p_..nis,nieUeSScnhet >J«. dat zich aldaar opeengehoopt heeft en de geringe hoeveelheid drijfijs doet ook van hoven , waar de rivier reeds geheel vrij zou zijn , mede geen gevaar duchten --- Mengelwerk. (Ingezonden.) Begrafenis eo uitvaart van den hoogeerw. heer GIJSBERTUS ANTONIUS VERMEULEN. De treurige plegtigheid waarvan Amersfoorts ingezetenen voor eenigen tijd getuigen waren , of liever waaraan zij allen deel namen, was eene gebeuitenis, die voorzeker eenen onuitwischbaren indruk in aller [gemoederen heeft nagelaten ;" immers, wa1 is er hartroerender, welke dag is rijker aan herinneringen van deugd , weldadigheid, minzaamheid, doch tevens ook van droefheid en dankbaarheid , dan de dag, waarop duizende cii duizende menschen de laatste hulde aan het stoffelijk overblijfsel van Tiunnen herder, van hunnen vader en weldoener hebben toegebragt! De hoogeerw. heer Gijsbertus Antonius Vermeulen, oud-aartspriester van het distrikt Utrecht, ridder der orde van den Nederl. Leeuw, een man die door hen die hem kenden , om zijne deugdeu, om zijn verstand, om zijne minzaamheid algemeen geacht werd, — een man die door zijne begaafdheden boven zoo velen verheven was, en daarbij eene nederigheid paarde die hem zelfs in de grootste vernederingen niet verliet, — in één woord , een man wiens grootheid in alle omstandigheden bleek die man was het, wien het de Go Idehjke Voorzienigheid behaagde, in de afgeloopen maand November uit ons midden tot zich te halen. Wilden wij ons thans ophouden bij de levensgeschiedenis van dien schier algemeen betreurden weldoener, dan zouden wij gewis verder gaan dan dit bestek ons loelaat. Wij zullen daarom alleen met korte woorden, eene algemeene schels van zijn nuttig, werkzaam en voorbeeldig leven geven. Gijsbei tus Antonius Vermeulen werd geboren den 28 september van het jaar 1781. In zijne jeugd muntte hij uit door zijne schranderheiden vlijt, hetwelk gepaard met zijne beminnelijke gods. vrucht en deugd, hem met de achting zijner leeraren en met de liefde zijner medeleerlingen omringde. In de jaren die hij in de kweekschool der weienschap doorbragt, gaf hij reeds meermalen ondubbelzinnige blijken dat zuchl naar kennis en ijver, om zijne ziel paar het voorschrift de8 grooten Meesters te vormen, onder wiens bedienaren hij eenmaal eene plaats wenschte te bekleeden, zijn eenigst streven was. — In 1803 werd die zijn wenseh vervuld, en hij bekleedde tot in zijn 6o« jaar zijne bediening als herder en ziehzorger, ons tevens een zoo schoon voorbeeld nalatende, dat godsvrucht, nederigheid en verstand alleen den nn-nsch groot en voor het nageslacht onvergetelijk maken. — Gedurende twee en twintig jaren arbeidde hij in deze gemeente soli Deo gloria, en behalve de werkzaamheden die zijn herdersambt hem oplegde en welke hij zoo ijverig vervulde, lijn wij hem eene menigte schriften verschuldigd over verschillende onderwerpen, en hoofdzakelijk met het doel gegeven om het indringen van kwade boeken— die ondereen schoon blad hel vuilste venijn verbergend.;, tegenwoordig helaas! uit allo oorden komen toeslroomen , om in de huizen der geloovigen te dringen — tegen (e gaan, en tot welk doel hij ook die boekverzameling wist tot sland te brengen; waar een ieder gelegenheid vindt om zonder gevaar voor godsdienst en deugd zijnen leeslust te bevredigen. Hij was de grondlegger van dat opvoedingsgesticht voor jonge dochters van den aanzienlijken stand, „aim)p „iet slcc,Hs Amersfoort, maar geheel Nederland met reden roein draagt. Hij besteedde zijnen veel vermogenden invloed om die armenschool te ondersteunen, waarin zoo vele honderde kinderen aan de onwetendheid en hare gevolgen ontrukt worden. Hij bragt dat lief— dehuis, dat ariuengesticht tot stand, waarin zoo velen onzer behoeftige en afgeleefde broeders en zusters naar ziel en ligchaam verpleegd worden. En al wie dat gesticht voor blinden in onze nabijheid kent en overweegt de vruchten welke het reeds oplevert en nog opleveren zal, zal zich met dankbaarheid aan onzen diepbetreurden herder herinneren' !, Door de tijding van het overlijden werd de gansche stad in rouw gedompeld. Gedurende vierdagen stroomden de geloovipen, van het aanbreken van den dag af tot laat in den avond, naar de kerk, waar het lijk van den afgestorvene was ten toon gesteld , om vol droefheid en dankbaarheid, onder eenen vloed van tranen, hunne gebeden naar den hemel uit te storten. En waar zou die droefheid eenen paal vinden , voor hen die hem kenden , die hem dierbaar waren, voor wie hij sedert ruim twee en twintig jaren een weldoener, een raadgever, een leermeester was, wanneer zij niet gegronde hoop hadden dat hij thans het loon geniet der eeuwige vreugde. Die algemeene deelneming in dit treffend verlies was vooral ook zigtbaar op den dag, toen aan het stoffelijk overblijfsel de laatste eer bewezen werd- Van alle kanten stroomden de geloovigen naar de kerk , waarin de pleglige dienst gehouden werd , welke de begrafenis voorafging. Na het afloopen van de plegtigheid in de kerk , schaarden allen zich , om het lijk naar het kerkhof te volgen. Eene doodsche en eerbiedwekkende stilte heerschte er onder die menigte, terwijl het stoffelijk overschot uit de kerk gedragen werd. Allen beijverden zich om luister aan de treurige plegtigheid bij te brengen. De lijkkoets niet vier paarden bespannen , werd voorafgegaan door zestien misdienaars , elk in het zwart gekleed, en leliën dragende, eu gevolgd door tien rijtuigen waarin de naaste betrekkingen , de geestelijken dezer stad en de notabelen der Katholijken gezeten waren, terwijl het geheel omringd en vergpzeld werd door het hier in garnizoen lig, gend korps rijdende artillerie, hetwelk ook aan de plegligheid deelnam , en door gepast lijkmuzijk dei; indruk vermeerderde. Ook thans gaven alle ingezetenen der stad de ondublielziiinigste blijken hunner achting voor den overledene , door de droefheid die op bet gelaat van eenieder te lezen was; en indrukwekkend was vooral het oogenblik toen het lijk in het graf werd nedergelaten. Geen oogenblik werd de stilte afgebroken, en de ordo die er onder die ontelbare menigte gedurende de gansche plegligheid heerschte, is een bewijs dat allen deelden in het droevig verlies van hem, .wiens weldaden zelfs na het graf zullen vruchtbaar blijven, en als eene dierbare herinnering aan onzen overledenen herder, tot in het nageslacht zullen blijve-i beslaan. Tien dagen na de begrafenis werd in de gemeente, waar de overledene het herdersambt zoo vele jaren had bekleed, de pleglige uitvaart gevierd , cii des avonds van dien dag voor zijne zielerust de vesper gezongen. De kerk was tot dat einde op eene doelmatige en indrukwekkende wijze door de ijverige bemoeijingen van onzen tegenwoordigen herder, de eerwaarde heer 11. Blom opgesierd' Van des morgens 5 ure af, werl er voortdurend aan drie altarm liet heilig misoffer voor den overledene opgedragen , en ten tien ure de hoogmis gecelebreerd door den hoogeerw. heer J. Hartman, aartspriester van ons distrikt, die door acht geestelijken in de heilige bediening geassisteerd werd , terwijl eene schaar van dertig priesters zich om den katafalk geplaatst had, en de keik met eene ontelbare menigte geloovigen was opgevuld. Onder het H. Mis-offer werd door den weleerwaarden heer J. G. Wennekendonk , pastoor der Lieve Vrouwe gemeente dezer stad , eene zijn talent waardige en treffende lijkrede gehouden , waarvan do tekslvvoorden waren : Zalig is de man die beproefd wordt; want wanneer hij gatrouw zal bevonden zijn , dan zal hij de kroon des levens ontvangen , welke God beloofd heeft aan hen die hem beminnen. Ep. Jacobi. C. I. vs. 12.— Amersfoort. Een Roomsch Katholijk. ---