LATERE RERIGTEN. De regering van het kanton Rem heeft den hoogleeraar in de regten , dr. Suell , de ziel van de «iira-radicale-jariij in het kanton , uit zijne belrekking ontzet. Deze maatregel heeft eene meer omvattende beteekenis en strekking da,, dit oppervlakkig schijnt. 8 lK>elste en ijverigste radicalen zijn uit de school jan Suell voortgekomen; doch zijne verstandige eerbogen begonnen eindelijk de oogen 'te openen , vooral toen zij |Wgen> h()e Sndl i de verergendste aanvallen, tegen cle meest geëër)> biedigde sakramenlen der Kerk , legende indruk» wekkendste geheimen van de godsdienst, sedert » dat die aanvallen door de pers rondzwerven , het «voedsel uitmaken der volks-lectuur (feuilletons » populaire*) en tegelijker tijd herhaald zijn in de » boeken ,in de openbare lessen?— Neen, mijne » heeren , niets kwaads is daaruit voortgesproten , )> integendeel. De vruchten van dien strijd zijn over» vloedier geweest in vertroostingen en in verove» ringen. En het beste bewijs , dat ik daarvan geven » kan, is hetgene slechts over eenige dagen ge)> beurd is in alle kerken van Parijs en van Frank» rijk. Nooit zijn onze allaren, die over ettelijke lijnreu bijna waren verlaten , sedert dertig jaren » omgeven geworden door eene menigte , die meer » innig getroffen, meer vlijtig, meer onvermoeibaar » was. Nooit eindelijk , vraagt het aan wien gij )> wilt , nooit heeft de geestelijkheid , welke zoo » onwaardiglijk is gelasterd , zoo gewelddadig is » aangevallen', zelfs lot in het toevlugtsoord harer » onschendbaarste deugden , zelfs tot in het toe» vlugtsoord harer innigste betrekkingen met de » geloovigen, nooit sedert dertig jaren, heeft die j, geestelijkheid meer talrijke teekenen ontvangen » van een meer levendig geloof, van een meer >, onbepaald vertrouwen , van een' meer standvas» tigen eerbied. » lerland versterkt zich te midden van alle vernielings-middelen, versterkt zich in den tijd van eene halve eeuw met bij de twee millioenen Catholijken , en ontwikkelt eene kracht , welke het Én«elsch gouvernement noodzaakt zijne dierbaarste belangen reglvaardig te behartigen, terwijl in Engeland d* studie der oudheid de ervarendste mannen aan hunne oude Moeder terugschenkt. Duitschland kwijnt: het grootste kwaad, dat de Kerk ooit gevreesd heeft; het kwijnt vooral in de bedienaren, die het geloof moesten levendig houden : welnu, God waakte: Hennes wordt veroordeeld; eene ver\olging door het gouvernement bevolen, tal Hermes staande houden: en juist die vervolging werpt hem omver; de Kerk zegeviert, terwijl de oogen der bewakeis van Sion opengaan , over lietgene zij weldra bij hunne verwaarluoiing zouden geworden zijn. Men behoeft slechts een weii,ig met de priesters van Duitschland beln-nd te y ju , om het onderscheid te bemerken tusschen den geest, dio hen nu en voor ettelijke jaren bezielde Spanje geniet de eerste rust na eenen Moedigen burgeroorlog, welke de regten der Kerk evenmin als die der menschen heeft geëerbiedigd ; en ziet; de eerste vrucht van die rust, is de terugkeer tot Rome. Hoevele troostende voorvallen hebben in Nederland den Catholijk niet opgebeurd, bij zoo vele belemmeringen , die men op allerhande wijze aan de volmaakte uitoefening van zijn geloof gesteld heeft. Heeft het Journal de la Haye dat begrepen en daarom te midden van Nederlanders huiverig geweest , om ook Nederland als een voorbeeld van verachtering in het godsdienstige te noemen ? Zietdaar hoe alles wat tegenwoordig overal tegen de Kerk gedaan wordt, in vergelijking met hetgene de Kerk blijft, stof geeft tot groote overwegingen , welke wij beoogden bij de herinneringen , die wij onder de vervolging van Rusland aanstijiten. Nog ééns, al dat vijandige toont de eeuwige sterkte en eenen bedekten invloed, dien de Kerk van elders dan van deze aarde bezit. » Zietdaar, om mij nog eens van de woorden « des graven de Monlalembert te bedienen, zietdaar ii de vruchten van dien strijd. Ik had behoefte » om die uitkomst te staven, teneinde mij zelven te » tronsten. Vooral had ik behoefte, om dezelve te sta» ven , len einde mijne lijdzaamheid en mijne » onverschilligheid jegens sommige aanvallen te » reglvaardigen , en nog meer, om sommige om» zigtige vrienden gerust te stellen, die zoo zeer » vreezen de Kerk zich ingevaar te zien stellen, dat zij » niets liever zouden willen , dan haar de handen « rn do voelen te binden, teneinde le beletten dat » zij valt; ik had behoefte mii het te zeggen » voor andere vrienden , die zeer aan de hellingen ii van de godsdienst 7ijn toegewijd , wanneer de » rust heerscht en de zon schijnt , maar die men ii te vergeefs rondom zich zoekt, wauneei het on» weder knalt. 'Ik had behoefte eindelijk om het » te zeggen , teneinde te bewijzen , dal in dit land, «te midden van zoo veel wederspraak , van zoo» vele vernederingen en vnn zoovele ruïnen, niets » zoo sterk , niets zoo ingeworteld is als dat oud » Catholijk leerstelsel, hetwelk mijnheer Michelet niet » gevreesd heeft le vervalsehen en te lasteren en » dat de heer Quinet ujicnlijk aankondigt , ik weet » niet door welken vergrooten en vernieuwden » Christus, te Stulfcm vernieuwen. Zietdaar, wat ik » moest staven; en dit is hel, ik zeg het nog eens, «wat mij zoo lijdzaam, zoo onverschillig doel zijn » voor die soort van aanvallen. Zij herinneren mij » altijd aan het gezegde van een' kloosterling , een » mijner vrienden , even zoo fanatiek als ik, maar «welsprekender, die op zekeren tijd, terwijl hij » voor eens vergadering van schrandere geesten en «sterke geesten jiredikte , zeide: «« God heeft u »» verstand gegeven , omdat Hij in het minst niet »» voor het verstand der nieiisclit-n bevreesd is.»» ---