ROTTERDAMSCH NIEUWSBLAD Roman-Bijvoegsel. IfO. 104 a Behoorende bij net No. van m.3 -Januari 19Ó4. --- HET WITTE LICHT. Dl. laa-tste trein vaa AmstendiMn n&ax •Maasibri.cht zk>u _oo aaaaborads vertrekken «m op belt perron van (helb centoaal-stafaon fcee-rschte een nog grootje drukte dan gcv WooaMjk, want eük-e tred-ager wikte gaarne •een, giamiatkkelj'k hoekje hebben o-m voor «Ê. lange ue_s 'bij avond eem duibje ia de tooupé ite ___nr_jaa doen. In, d© wadbtikanieir tweede klasse zaten tevee (reazagens kallm fee wachteen tot bet Bain vo-W het vertrek hou woïden gegeven. 'Eten van cfie tweo zag er als een echte _rogeflive:i_Jc--H_fcker uit, zijn geü!aat was wel mieib arJbip-J-biök, _ eer helt tegendeel, maar (heit droeg duiidelijkiö sporen van verwaa_rlo-ozi-inig: zija baar was zoo lang gegroeid dat helb ver over dan. 'kraag van zijn jas fcfing en aan zijn verwJMerdea baard was övenieetais toaemklbaar, dart- daar ia onheuglij•fce tijden @een soba_ur of^kam aan geweest was. OBveca verwaarfloosd als zija uitei-ijk, was ook Eijin 'Meeding. Zijn metgezel daaiienitegiea was goed gekleed ©n bleek •neer zwolgen aan zijn voorkomen te besteden. Daar Juriddle die bel voor het sluiten der portoenen en de conducteur gaf aan ds* •feur der- wachtkamer de laatste waarschu*King. Die nebgeMLeede T->iizige-s_é, zeide hij 'bogen den stationschef, die "P he* perron was. . 'Daze, thecn herkennende, drukte hem de J&nd en, wees hem een coupé aan, waarvan "Gt portier gesloten was gebleven. Hij "^Pen/de dit, deed zijn metgezel instappen **n bleef nog eon oogenblik met den staitdr•Qttscbef srbaan praten. — 't Ia esn onaangenaam baantje, waar ?e mij nu naee opgeknapt bobben, absf, en _k zsü bbj izijn ala ik weer in Amsterdam toetruig ben. — Ja, daar heb ik zoo iets van gehoord, knöjnheeir Andtóesse.■ D4t is dus...? — Ja, dalt is Koea. — Wat ziet do anno bea-eü' er uit, hij is •haasib nieib ibe he_t__.e__nen. — Het is niet langer mot hem vol te ihouden. De administJatie ___iunb bom nu Waar Maastriebb, waar hij zoogenaamd een baantje zail krijgen op een klein station in de buurt, waaT zoo goed aflis niet» omgaat. JMsesachiein dat 'hij ia de rust nog wab opknapt, mraar ik heb er eon zwaar hoofd ia. 'De conducteur waarsohuwdie den chef dat BjUes gereed was, deze nam met een haad- Jwuk afecheid van Andriesse on gaf ter- Jwnd niadat deze was ingestapt, bot sein ■ot vecrtireik. Terwijil de trein nog om do stad hieen- P^li, poogde Andriosise een gesprek aan te met zijn redisgenooib, maar deze zat in een, boei van de coupé gedruM en P^ide. geen woord terug, zoodait de andere J*t ook spoedig opgaf en, aoodra hot sbawotl Weesparpoort gepasseerd was en, da peia in de duisternis voortsnelde, de kap wer het lidht teak en beproefde wat te £*a,pen. Bet scheen trouwens dat Koen ook ■*ngzamienhand in de rust geraakte. De stationschef te AknisteTdam had hot «el ge-zegd: Koen was haast niet te her«e-iinen. Niet altijd 'had hij er zoo erbanmieajk uitgezien,, «og nriet lang geleden, boen *j_ ia deo binneazaik van zijn jas, (maar *_____<--<__ daarop: — Neoc^ die bad ik in mijn overjas, welke ia dea tareaa is acdite-rg-ebloven, evenals mijn hoed. — Aai,.dat is leeiijkar. Ja, inu herinner ik mij dat do oonómoeeaT ran dein laatsten train gigt-caroad mij rapporteerde, dat hij in een coupé, n-Muiian Shot portier openstond, een hoed en een overjas gevonden heeft, in welks zak eem diensifakaart zat. Jammer, jammer, het proces-verbaal waarin dat is opgenomen, is __. weggezonden, anders bad ik dit _*_MÜ_je wel in don doofpot kun*.--, atopp-n. De inspecoo-r, üo-eoi's direote obef, mam het geval nieé »o gemoedelijk op. Hij wia3 een best measoh, (maar een echte dienstveteraan, dio onr-ïgeknatig-beden in den dienst niet dulden kon. loen kreeg van hem dan ooi oen (feduahten ui-ih_-_uide ik immers verplicht omdat ik als klager en hoofdgetuige gedagvaard ben ? Welnu, dan zorgt ge er voor, dat ge dat niet kunt doen. . — Hoe bedoelt ge dat? Denkt ge, dat ik ter wille vam die familie mijzelf in ongelegenheid wil brengen? , ~~,N?en.< maar g 0 kunt wel plotseling krankzinnig worden. — Dat begrijp ik. Hoelang moet ik cfat wezen? -— Slechts drie dagen. Morgen zult gij als krankzinnig worden opgesloten, gij kunt et zeker vam zijn, dat gij kostelük bekaadeld zult worden. Op den derden dag zal msen u als genezen weder vrijlaten. Vooru, een beikwaam tooneelspeler, is het p-een moeite om eenige dagen die rol te spelen. Bedenk, dat ge er een hooge rente mee verdienen kunt. De tooneelspeler dacht eenige oogenblikken na over dit werkelijk verleidelijke voorstel. — Goed. sprak hij, ik zal het doen. Wat de rest betrof, was men het spoedig eens gewordao. Den volgenden dag- bracht men met inachtneming van alle formaliteiten den tooneelspeler naar een krankzinnigengesticht en ais een loopend vuurtje verspreidde zich door Londen heb bericht,dat Bradbury plotseling gek geworden was. Toen de gerechtszitting een aanvang zou nemen, was de hoofdgetuige en aanklager niet aanwezig. — Waar is getuige Bradbury? vroeg de president. — In hjet krankzinnigengesticht, luidde het antwoord. — Welnu, dan heeft zii» getuigenis geen waarde, ook al zou hij hierheen gebracht worden. Daar de hoofdgetuige dus afwezig en bovendien niet betrouwbaar was, Sprak de jury den beklaagde vrij volgens de rechtstelling: Waar geen klager is, is ook geen schuldige. De familie zond den zondaar spoedig naar de koloniën. Bradbury verliet op den derden dag het krankzinnigengesticht en werd in het bezit gesteld van zijn lijfrente, die hem tot een welgesteld man maakte. --- COLLEGA'S. Tijdens het bezoek van de Boerengeneraals aan Botterdam verdrong zich een dichte m__nis_-____in___s_a op het Beursplein om van zoo nabij mogelijk de Zuid-Afrifcaansche liedden te aanschouwen. Op bet oogenblik, dat de stoet in aantocht was en aller oogen gericht waren op den _Blaak, ontstond in hot midden van de menigte een twist, die echter van korten duur was en na een paar, op luiden toon, gewisselde woorden in een kalm,zelfs vriendelijk gesprek ontaardde. Een zakkenroller bad eea net-gekleed heer van zijn portemannaio willen, berooven, maar met vluggen greep had heb slachtoffer den pols van dan gauwdief omvat. — W-dl', wat zeg je daarvan, vriend, dat valt je niet mee, hè? Onmiddalhjk liet de hteer er echter fluisterend op volgen: Ik ben een oolleg_,daarom snapte ik je direct. De andere booswioht,wel blij niet te worden gearresteerd, engeide zich evenwel toch juist tegenover een „vakman" zich te hebban igeblaimeerd. I>et beido -fianigvïngterig-en begaven zich, daar hun. gesprek de aandacht der omstanders begon te tretken, uit heit g-xh-anig- en traden, op uitnoodiging van dein fijnst gefcleede, het Poolsoh Koffiehuis binnen, om daar nader kennis te maken. Ze waren de eenige bezoekers op dat oogenblik en nadab de heeren aohter een glas bier zaten, zei de „netste" op fluisterenden toon: — Vergun, dab ik mij even aan u voorstel, mijn naam is jonkheer Meijer, verzamelaar. — Zeer aangenaam, luidde het bescheid, ik ben Bies, zakkenroller. Laatsbgenoomde had nu nog meer het land, omdat hii roet een, collega van hoogen kom-af te doen bad. Maar, als hij het stukje meedeelde, dat hij vóór een paar dagen had uitgehaald, dan zou die meneer wel een andene opinie van hem krijgen en gelooven, dab hij ook een fatsoenlijke opiTO-vdine; bad genoten. — Ge ziot me vermoedelijk niet voor een licht aan, na den misgreep van zooeven., begon hij, doch... — O, irKtegendeel,kreeg hij tenantwoord. Dab mmaahteode lachje irriteerde Bies nog meer en met vuur hernam hij : •— Ik kaa bewijzen, dat ik uit beter hout gesneden ben dan ge denkt. Verleden week, Woensdag, kruier ik, na een oogst van zes leege portemonnaies op de Hoogstraat, — 'tsohijnit mode tegenwoordig geen cent op zak te hebben — langs Plan C, toen voor den winkel van Schuier een equipage stilhoudt en een chique dame uitstapt. Een kleine greep an baar beurs is mijn. — Sapperloot, riep de verzamelaar bewonderend uit. — Ja, maar nu komt het pas, vervolgde Bies. Ik loop dea hoek om, naar de Zwarte Hondstraat open daar dea buit en... leeg, op een paar centen na en een saamgevouwen visitekaartje. — Pech, zei de jorükbeer. — Ja, 'k was razend, verbeeld je, een fijnie equipage, een boilab van heb ik jou daar en dan die portemonnlaie. Ik was van plan het leege vod weg ',e gooien, toen mijn vingers, die altijd wat te doem moeten bebban,werktuiglijk hst kaartje ©per-vouwden, en ik lees den naam van een der heeren uit de hooge aristocratie. En de ponbemonmaie was voorzien van de initialen van een ander lid uit denzelfden etand, letters, die ik heel goed wist te ontcijferen. Een lumineuze gedachte kwam in mij op Wraak en een .goeie dag! — Nu komt bet, zei de jonkheer belangstellend. — Ja, nu komt het. herhaalde Bies in vervoering. Ik begaf mij naar bet postkantoor en schreef op de achterzijde van het naamkaartje: — Eenig geliefde.ik verwacht u hedenmiddag op de bekende plaats. Zie, dat ge u van uW tyran verwijdert. Je je innig liefhebbende A. Èn toen ging het op weg naar den ega van do trouwelooze dame. De man stond mij te woord, kreeg bijna een beroerte van schrik en gai mij een lapje -van honderd, omdat ik plechtig beloofde, dat ik over deze zaak zou zwijgen ais bet graf. ' Bies keek na dit verhaal den jonkheer triomf eerend aan. — Wel, collega, ben ik zoon uilskuiken als waarvoor §e mij gehouden hebt? — Zeker, luidde he* antwoord. — Hè, je waagt het. — Na-tuuriijk, een groote domkop ben je. ïk zal he* je bewijzen. Kalm stond hij op, aam den ander bij den arm ca zei: — Vergun, dait ik mi, nos-, maak voorstel: Me^erf rechercheur? M;erdfS' knawto Bies, je hebt gelijk, zoo stom ben ik nog nooit geweest! --- VARIA. Zachte wenk. Hij: Kom, schatje; haast je wat, de tijd gaat snel voorbij. Zij: Hoe kan ik dat weten: ik heb immers geen horloge! -* * * Stijlbloem. „De gloeiende geestdrift van den Afrikareiziger werd bij het zien van de zich eindeloos uitstrekkende, in beeten zonnebrand liggende zandwoestijn zeer afgekoeld." - * Waarschijnlijk. Sergeant-majoor: Milicien Jansen, jij dringt bij de tractementsbetaling altijd naar voren! Jij wilt zeker met je geld op de beurs speculeeren, hè? * * * Een bereisde. Hij: En zullen we op onze huwelijksreis ook eens een kijkje gaan nemen te Wiesbaden ? Zij : Wiesbaden ? Wacht eens ... het komt me voor, of ik daar al eenB op een van mijn huwelijksreizen ben geweest. * * * Onbegrijpelijk. Echtgenoot (tot zijn jonge vrouw): Do soep, die je hebt toebereid, is niet te eten. Jonge vrouw: En in het kookboek staat toch, dat ze zoo voortreffelijk smaakt. « * * Op het examen. — En wat bevat het zeewater nog meer dan zout? — Haringen en sardines. * * * Bespiegeling. — Zonderling. Menschen, die stokstijf beweren, dat men een vrouw nooit leert kennen, noemen zich vrouwenkenners, * * * Niet bedoeld. Onderwijzer: Jantje, waar is je jas van gemaakt? Jantje: Van laken. Onderwijzer: Juist. En waarvan wordt het laken vervaardigd? Jantje: Van wol. Onderwijzer: En waar komt de wol vaa» daan? Jantje: Van het schaap. Onderwijzer: Van welk beest heb je dna je jas ? Jantje: Van miJD vader. * # # Op de Ii oogt e. - — Speelt uw dochter Mozart 1 vroeg de jonge man. — Ik denk van wel. Maar ik geloof dat cc meer van pandoeren houdt. * * * Eigenaardig gevolg. Dokter: U hebt den geheelen dag dea voet met brandewijn ingewreven. Bemerkt u nu geen verzachting ? Patiënt: Integendeel, ik voel mekatterig.* * • * De pantoffel. Menigeen acht zich een heer der schepping, die zelfs geen heer is in zijn eigen huisj *-* 2 Voor bakvischjes. 1 Vlug verloofd is half getrouwd. * » * ! Bij den drogist. ' — Hebt u radium? \, — Neen, mijnheer, maar ik kan bet u wel bezorgen. Ik moet u echter zeggen, dat een gram er van ongeveer 90.000 guldea kost. Hoeveel hebt u noodig? — Och, zoo wat voor een dubbeltje. * • . * Een onschuldig cadeau. A.: Wat. koop_jij_ je Vrouw voor haar verjaardag een pianino? Zij kan immers niet pianospelen ? B. : Ja, denk je dan, dat ik er een voer haar koopen zou, als zij wèl kon spelen! * * * _ De korte broek. Onderwijzer: Waarom ben je gisteren niet op school geweest? Jantje: Mijn vader wou fietsrijden ca toen had hij mijn broek noodig. * * * A f e n t o e. Dokter: U drinkt zeker heel veel biert Patiënt: Neen, af en toe een glas. Dokter: Wat noemt u af en toe? d: Patiënt: Och, zoo om het kwartier. \. --- SCHAAKPROBLEEM No. 104. Zwart. Wit. Wit zet ia 2 zetten mat. (Oplossing •!_-__» ia dit blad-i ---